← Κύπρος

ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού, Αρ. Αγωγής: 6390/07, 10/6/2014

ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού, Αρ. Αγωγής: 6390/07, 10/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A256 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 6390/07 Μεταξύ: ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ, από Στρόβολο Ενάγοντα Και Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού, από Λευκωσία Εναγόμενου ----------------------------------------------------------- Αίτηση Εναγόμενου ημερ. 25.10.12 για παράταση του χρόνου καταχώρησης Υπεράσπισης 10 Ιουνίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενο - Αιτητή: κα Δαμιανού Για Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κα Γεωργιάδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με νομικό υπόβαθρο το άρθρο 30

(2)του Συντάγματος, τη Δ.21 Θ.1
(1), Δ.57 Θ.2 και Δ.48 Θ.2, 8, 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, ο Εναγόμενος (στο εξής ο Αιτητής) καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία αιτείται Διάταγμα του Δικαστηρίου που να (α) επεκτείνει το χρόνο καταχώρησης και παράδοσης της Υπεράσπισης για τέτοιο χρόνο που το Δικαστήριο θεωρεί ορθό και πρέπον και (β) επιτρέπει την καταχώρηση της Υπεράσπισης που καταχωρήθηκε από τον Αιτητή στις 23.10.12 υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και πρέπον. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Βάσως Παναγιώτου, δικηγόρου του Αιτητή, ημερ. 25.10.
  1. Αναφέρει ότι αφού συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα της παρούσας αγωγής και αυτή ορίστηκε για ακρόαση στις 9.11.11, ο Ενάγοντας (στο εξής ο Καθ' ου η Αίτηση) καταχώρησε την ίδια ημέρα αίτηση για διαγραφή της Υπεράσπισης του Αιτητή. Μετά από ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 23.5.12 διέγραψε την Υπεράσπιση του Αιτητή, χωρίς όμως να αποκλείσει το δικαίωμα του Αιτητή να καταχωρήσει καινούργια Υπεράσπιση. Στις 5.6.12, ο Αιτητής καταχώρησε εμπρόθεσμα την Έφεση με αρ. 287/12 εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης για διαγραφή της Υπεράσπισής του. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε στις 9.7.12 αίτηση γι' απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, η οποία επιδόθηκε στον Αιτητή στις 29.8.12, αναγκάζοντας τον Αιτητή να καταχωρήσει καινούργια Υπεράσπιση στις 23.10.
  2. Σημειώνει ότι στις 5.10.12, το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση γι' Απόδειξη στις 24.10.12, χωρίς να δώσει οδηγίες για το χρόνο καταχώρησης Υπεράσπισης από τον Εναγόμενο, εφόσον οι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση παρουσιάστηκαν μόνοι τους ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς να αναμένουν την παρουσία των δικηγόρων του Αιτητή. Στις 23.10.12, βασιζόμενη στην πληροφόρηση της συναδέλφου που εμφανίστηκε εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση για την ημερομηνία της 24.10.12 ως και ότι είχε το δικαίωμα να καταχωρήσει Υπεράσπιση, καταχώρησε χωρίς καμία καθυστέρηση καινούργια Υπεράσπιση. Στις 24.10.12 εμφανίστηκε στο Δικαστήριο όπου με έκπληξη διαπίστωσε ότι οι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση φέρουν ένσταση στην ήδη καταχωρηθείσα Υπεράσπιση. Ισχυρίζεται ότι η καινούργια Υπεράσπιση του Αιτητή αποκαλύπτει συζητήσιμη υπόθεση και εκ πρώτης όψεως βάσιμη Υπεράσπιση και βασίζεται σε προδικαστικές ενστάσεις, ισχυρισμούς και υπερασπίσεις εντελώς διαφορετικές από εκείνες που περιέχονται στην Υπεράσπιση που διαγράφηκε. Αναφέρεται στην ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να παρατείνει προθεσμίες για καταχώρηση δικογράφων και ισχυρίζεται ότι η όλη συμπεριφορά του Αιτητή δεν δεικνύει στάση περιφρονητική για τις δικαστικές διαδικασίες. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δεν επηρεάζει τα δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση, ενώ τυχόν απόρριψη της αίτησης και μη αποδοχή καταχώρησης της Υπεράσπισης εκ μέρους του Αιτητή, βλάπτει ουσιωδώς και ανεπανόρθωτα τα συνταγματικά δικαιώματα του για να ακουστεί και υπερασπιστεί τον εαυτό του στην απαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση. Εισηγείται ότι δεν θα πρέπει να αφαιρεθεί από τον Αιτητή το δικαίωμα υπεράσπισης μέσα στα πλαίσια δίκαιης δίκης και είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να ικανοποιηθεί το αίτημά του. Ο Καθ' ου η Αίτηση με την ένσταση του εγείρει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  3. Η αίτηση είναι νομικά ανυπόστατη και αστήρικτη, παράτυπη, αντικανονική και συνιστά κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας, εφόσον καταχωρήθηκε μετά τη διαγραφή της Υπεράσπισης και εκτός του πλαισίου της Δ.57 Θ.
  5. Το αιτούμενο Διάταγμα δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που οι Θεσμοί επιτρέπουν την παράταση χρόνου.
  6. Η Υπεράσπιση καταχωρείται σύμφωνα με τη Δ.21 και τα περιστατικά της υπόθεσης βρίσκονται εκτός των προνοιών της.
  7. Η Υπεράσπιση έχει ήδη καταχωρηθεί και διαγραφεί και επομένως δεν τίθεται θέμα παράτασης του χρόνου καταχώρησης της σύμφωνα με τη Δ.57 Θ.
  9. Η Δ.27 Θ.3 δεν επιτρέπει την καταχώρηση νέας Υπεράσπισης μετά τη διαγραφή της αρχικής και κανένας νόμος ή θεσμός κατοχυρώνει απεριόριστο δικαίωμα καταχώρισης Υπερασπίσεων ή δικαίωμα καταχώρισης «καινούργιας Υπεράσπισης» μετά τη διαγραφή της αρχικής Υπεράσπισης. Η παρούσα αίτηση στερείται σχετικού νομικού υπόβαθρου.
  10. Ο Αιτητής είχε την υποχρέωση βάσει της Δ.21 Θ.13 να εκθέσει στην αρχική του Υπεράσπιση όλες τις βάσεις υπεράσπισης που θεωρούσε ότι είχε. Μετά την καταχώριση της αίτησης για διαγραφή, αν θεωρούσε ότι είχε κάποια άλλη υπεράσπιση που δεν την είχε ήδη δικογραφήσει, όφειλε να το θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου σ' εκείνο το στάδιο, με την ένσταση του στο αίτημα διαγραφής και ζητώντας επίσης τροποποίησης της Υπεράσπισης του. Η εκ των υστέρων της διαγραφής, αυθαίρετη καταχώριση νέας Υπεράσπισης συνιστά κατάφωρη κατάχρηση και καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας.
  11. Η απαίτηση συνίσταται σε είσπραξη διοικητικού τέλους, το οποίο ο Αιτητής δεν πρόσβαλε επιτυχώς με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Ως εκ τούτου ο Αιτητής καμία υπεράσπιση έχει στην αγωγή και η «καινούργια Υπεράσπιση» δεν περιέχει οτιδήποτε καινούργιο σε σχέση με την ήδη διαγραφείσα Υπεράσπιση. Οι παρ. 1(β)-9 της καινούργιας Υπεράσπισης είναι ταυτόσημες ή κατ' ουσία οι ίδιες με τις παρ.1-8 της διαγραφείσας Υπεράσπισης.
  12. Οι ισχυρισμοί της «καινούργιας Υπεράσπισης» καλύπτονται ήδη από δεδικασμένο εφόσον έχουν κριθεί με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 23.5.12 ότι δεν αποτελούν υπεράσπιση.
  13. Η καθυστέρηση που προκαλείται με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης συνιστά κατάφωρη παραβίαση των Συνταγματικών Δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει του άρθρου 30, για διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων του εντός ευλόγου χρόνου. Ο Αιτητής έχει εκτροχιάσει τη διαδικασία με ανυπόστατες αιτήσεις σε βαθμό που συνιστούν κατάχρηση. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μιχάλη Αναστασιάδη, Οικονομικού Διευθυντή του Καθ' ου η Αίτηση ημερ. 16.12.
  14. Ισχυρίζεται ότι η Δ.57 Θ.2 δεν αποτελεί βάση για καταχώριση νέας Υπεράσπισης, όταν η ήδη καταχωρηθείσα Υπεράσπιση έχει διαγραφεί με βάση τη Δ.27 Θ.3 και εφαρμόζεται όταν η Υπεράσπιση δεν έχει ακόμα καταχωρηθεί. Ο Αιτητής όχι μόνο δεν έχει δικαίωμα καταχώρισης νέας Υπεράσπισης, αλλά προέβηκε σε αυθαίρετη καταχώριση της και προώθησε αίτημα επέκτασης χρόνου εκ των υστέρων, ενέργεια που συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ο Αιτητής είχε την ευκαιρία να αποκαλύψει την κατ' ισχυρισμό νέα Υπεράσπιση μέσα από την ένσταση του στην αίτηση διαγραφής και να ζητήσει τροποποίηση του δικογράφου του, ώστε να την συμπεριλάβει, κάτι που δεν έπραξε. Επομένως δεν υπάρχει πλέον ευχέρεια ούτε δικονομικό μέτρο για να καταχωρήσει νέα Υπεράσπιση. Μετά τη διαγραφή της Υπεράσπισης δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου, δεν παρέχεται από τους Θεσμούς οποιοδήποτε δικαίωμα καταχώρισης νέας Υπεράσπισης. Η απόρριψη της παρούσας αίτησης, κανένα συνταγματικό δικαίωμα του Αιτητή παραβιάζει, εφόσον αυτός καταχώρησε την Υπεράσπιση του η οποία διαγράφηκε, χωρίς να ζητήσει την τροποποίηση του δικογράφου του. Σε πλήρη παραγνώριση των όσων αποφασίστηκαν ήδη από το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση ημερ. 23.5.12, όσα ο Αιτητής επιχειρεί να παρουσιάσει ως «καινούργια Υπεράσπιση», συνιστούν πιστή αντιγραφή της διαγραφείσας Υπεράσπισης ή λεκτικές παραλλαγές αυτών, που στην ουσία δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους ισχυρισμούς που διαγράφηκαν. Ειδικότερα οι παρ.3-9 της «καινούργιας Υπεράσπισης» είναι στην ουσία οι ίδιες με τις παραγράφους της διαγραφείσας Υπεράσπισης, εφόσον πρόκειται για ισχυρισμούς που αμφισβητούν την εγκυρότητα διοικητικής πράξης του Καθ' ου η Αίτηση, αναφορικά με τον τρόπο υπολογισμού και την απαίτηση είσπραξης του φόρου από τον Αιτητή. Οι κατ' ισχυρισμό προδικαστικές ενστάσεις της παρ.1 είναι ανυπόστατες, εφόσον η Προσφυγή 480/09 του Αιτητή απορρίφθηκε, η Έφεση 168/11 εναντίον της απορριπτικής απόφασης στην Προσφυγή δεν αποτελεί Υπεράσπιση και οι ισχυρισμοί της δεύτερης προδικαστικής ένστασης αφορούν και πάλι αμφισβήτηση της διοικητικής πράξης και αποτελούν λεκτικές παραλλαγές των ισχυρισμών στις παρ. 1(Α)(Β)(Γ) και 2 της διαγραφείσας Υπεράσπισης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις επικαλούμενοι σχετικές αυθεντίες. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων και όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 23.5.12, ολόκληρη η Υπεράσπιση του Αιτητή ημερομηνίας 27.4.09 διαγράφηκε, βάσει της Δ.27 Θ.
  15. Μετά από αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση ημερ. 9.7.12 για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, ο Αιτητής, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου και χωρίς να δοθούν οδηγίες από το Δικαστήριο για καταχώρηση Υπεράσπισης - όπως προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 5.10.12 - καταχώρησε «καινούργια Υπεράσπιση» στις 23.10.
  16. Το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο ο Αιτητής, μετά τη διαγραφή της Υπεράσπισης του με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, νομιμοποιείται στην καταχώρηση νέας Υπεράσπισης. Σχετική είναι η Δ.21 Θ.1 η οποία ορίζει ως ακολούθως: "Where a defendant has entered an appearance, he shall file and deliver his defence within fourteen days from the time limited for appearance or from the delivery of the statement of claim, whichever shall be the later, unless such time is extended by the Court or a Judge, or, in actions in which the writ of summons has been specially indorsed with a statement of claim under Order 2, rule 6, the plaintiff in the meantime serves a summons for judgment under Order 18." Όπως προκύπτει κατά τρόπο σαφή από την πιο πάνω Δ.21 Θ.1, ο Εναγόμενος έχει το δικαίωμα να καταχωρήσει Υπεράσπιση μετά την καταχώριση Σημειώματος Εμφάνισης, εντός του καθορισμένου χρόνου των 14 ημερών και θέμα παράτασης του χρόνου καταχώρησης της Υπεράσπισης τίθεται προτού ακόμα καταχωρηθεί η Υπεράσπιση. Η Δ.21 Θ.1 καμία πρόνοια περιέχει που να παρέχει το δικαίωμα στον Εναγόμενο να καταχωρήσει νέα Υπεράσπιση, μετά τη διαγραφή της Υπεράσπισης του με βάση τη Δ.27 Θ.3 η οποία ορίζει ως εξής: "The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just. Είναι σαφές ότι ούτε και η Δ.27 Θ.3 παρέχει τέτοιο δικαίωμα στον Εναγόμενο μετά τη διαγραφή της Υπεράσπισης του. Αντίθετα, η Δ.27 Θ.3 δίδει στο Δικαστήριο την εξουσία σε περίπτωση που αποφασίσει τη διαγραφή Υπεράσπισης, να εκδώσει απόφαση εναντίον του Εναγόμενου. Επομένως, έχω την άποψη ότι ο Αιτητής δεν νομιμοποιείτο, στη βάση των πιο πάνω Διατάξεων, να καταχωρήσει «νέα Υπεράσπιση» μετά τη διαγραφή της Υπεράσπισης του από το Δικαστήριο στις 23.5.
  17. Συμφωνώ με την ευπαίδευτη συνήγορο του Καθ' ου η Αίτηση ότι ο Αιτητής όφειλε, μετά την καταχώρηση της αίτησης διαγραφής, εάν πράγματι είχε νέα επιπρόσθετη Υπεράσπιση πέραν της πρώτης Υπεράσπισης της οποίας εζητείτο η διαγραφή, να αιτηθεί την τροποποίηση της ώστε να του επιτραπεί η προσθήκη των νέων ισχυρισμών του ως Υπεράσπιση. Τέτοιο διάβημα όμως δεν έγινε. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η θέση του Αιτητή, περί δικαιώματος καταχώρησης «νέας Υπεράσπισης», αντιστρατεύεται τις ρητές πρόνοιες των πιο πάνω δικονομικών διατάξεων, και γίνεται προσπάθεια παράκαμψης της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 23.5.
  18. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου, δεν τίθεται θέμα παράτασης του χρόνου καταχώρησης της Υπεράσπισης με βάση τη Δ.57 Θ.2, εφόσον ο χρόνος παρατείνεται με οδηγίες του Δικαστηρίου, σε σχέση με την καταχώρηση δικογράφων που επιτρέπονται με βάση ρητές πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Κατ' επέκταση, είναι σαφές ότι η «καινούργια Υπεράσπιση» ημερ. 23.10.12 δεν αποτελεί έγκυρο δικόγραφο και δεν θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση και σε βάρος του Αιτητή, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.