← Κύπρος

Πέτρου Διομήδου κ.α. ν. Ιορδάνη Χιδίρογλου κ.α., Αρ. Αίτησης: 368/13, 16/6/2014

Πέτρου Διομήδου κ.α. ν. Ιορδάνη Χιδίρογλου κ.α., Αρ. Αίτησης: 368/13, 16/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A267 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 368/13 Αναφορικά με τον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 Μεταξύ:

  1. Πέτρου Διομήδου
  2. Χρυστάλλας Διομήδους
  3. Γαβριέλλας Διομήδους
  4. Πολυξένης Διομήδους Αιτητών -και-
  5. Ιορδάνη Χιδίρογλου
  6. MediAMS Construction and Development Co. Ltd Καθ΄ ων η αίτηση Ημερομηνία: 16.6.2014 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Α. Χαβιαράς Για τον Καθ΄ ου η αίτηση 1: κ. Γ. Παπαθεοδώρου για κ. Τουβανά Για τον Καθ΄ ου η αίτηση 2: κ. Γ. Παπαθεοδώρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με πρωτογενή αίτηση οι αιτητές ζητούν τον παραμερισμό της διαιτητικής απόφασης του Ιωάννη Χιδίρογλου, καθ΄ ου η αίτηση 1, ημερομηνίας 28.2.2012, «.ως παράτυπη και ή αντικανονική και ή αντίθετη με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.2011». Είναι η θέση τους ότι η απόφαση είναι αποτέλεσμα «κακής συμπεριφοράς και ή διαδικασίας (misconduct) του διαιτητή και ή υπέρβασης και η κατάχρησης εξουσίας και ή παράβασης της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.2011». Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ο διαιτητής διεξήγαγε τη διαιτησία μεροληπτικά και χωρίς δικαιοδοσία. Οι αιτητές, σύμφωνα πάντα με την αίτηση κατήρτισαν συμφωνία με την καθ΄ης η αίτηση για ανέγερση μιας πολυκατοικίας. Κατά την εκτέλεση της συμφωνίας προέκυψε διαφορά μεταξύ τους και οι αιτητές κατεχώρησαν εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 2, την αγωγή 3530/
  7. Την 25.6.2010 το Δικαστήριο, μετά από σχετική αίτηση της καθ΄ ης η αίτηση 2, ενέκρινε αίτημα για παραπομπή του θέματος προς επίλυση σε διαιτησία, στον αρχιτέκτονα Μιχαήλ Μιχαήλ με βάση τους όρους της συμφωνίας που είχε υπογραφεί μεταξύ των δύο μερών. Ο δικηγόρος της καθ΄ ης η αίτηση 2 απέστειλε στον αρχιτέκτονα Μιχαήλ Μιχαήλ δύο επιστολές σε περίοδο που τα αρχιτεκτονικά γραφεία δεν λειτουργούσαν. Το διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21.7.2011, ουδέποτε τους επιδόθηκε. Ο διαιτητής, σύμφωνα πάντα με τους αιτητές, «.δεν αντέδρασε» στις εν λόγω επιστολές διότι οι επιστολές του κ. Παπαθεοδώρου αναφέρονταν μόνο στις θέσεις της καθ΄ ης η αίτηση 2 και δεν του είχαν αποσταλεί τα δικόγραφα της αγωγής. Ο δικηγόρος της καθ΄ ης η αίτηση 2 με επιστολή του, ημερομηνίας 7.10.11, πληροφόρησε τους αιτητές ότι η καθ΄ ης η αίτηση 2 προχώρησε μονομερώς στο διορισμό του διαιτητή Ιορδάνη Χιδίρογλου. Είχε εν τω μεταξύ προηγηθεί επιστολή της καθ΄ ης η αίτηση 2 για διορισμό από κοινού διαιτητή, την οποία οι αιτητές αγνόησαν καθότι εθεώρησαν ότι επρόκειτο περί λάθους, εφόσον στο διάταγμα του Δικαστηρίου κατονομαζόταν ως διαιτητής ο αρχιτέκτονας ο Μιχαήλ Μιχαήλ. Την 24.10.2011 οι αιτητές κατεχώρησαν αίτηση με την οποίαν ζητούσαν διάταγμα όπως απαγορευθεί στον Ιορδάνη Χιδίρογλου να ενεργήσει ως διαιτητής. Την 18.9.2012 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση με την οποία απέρριψε το πιο πάνω αίτημα. Η εν λόγω απόφαση εφεσιβλήθηκε. Οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση είναι συνοπτικά οι πιο κάτω: α. Η καθ΄ ης η αίτηση 2 ερμήνευσε λανθασμένα το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.2011 με αποτέλεσμα να διορίσει μονομερώς διαιτητή κατά παράβαση του διατάγματος και ο καθ΄ ου η αίτηση 1 λανθασμένα ανέλαβε την επίλυση του θέματος. β. Η καθ΄ ης η αίτηση 2 ουδέποτε επέδωσε την απόφαση, ημερομηνίας 21.7.2011 στο Μιχαήλ Μιχαήλ και ή την επέδωσε πολύ αργότερα. πέραν τούτου, απέστειλε δύο επιστολές στο Μιχαήλ Μιχαήλ σε χρόνο που το γραφείο του ήταν κλειστό, για να παρέλθει η προθεσμία που προέβλεπε το συνυποσχετικό για ανάληψη καθηκόντων. γ. Ο διαιτητής Ιορδάνης Χιδίρογλου, καθ΄ ου η αίτηση 1, παρέλειψε να καταγράψει και να αξιολογήσει τις θέσεις των αιτητών, αγνόησε τα έγγραφα που τέθηκαν ενώπιον του και δεν έλαβε υπόψη τους όρους της επίδικης συμφωνίας. Η απόφαση που εξέδωσε στερείται αιτιολογίας. Σε σχέση με τη παράγραφο γ, ανωτέρω, αναφέρονται αναλυτικά τα ακόλουθα: Ι. Ο διαιτητής αγνόησε την επιστολή του αρχιτέκτονα Μιχαήλ Μιχαήλ, ημερομηνίας 15.4.2010, τεκμήριο 23 του Παραρτήματος Α, στην οποία γίνονται υποδείξεις για λάθη και παραλείψεις στο έργο. Ο διαιτητής παρέλειψε να αξιολογήσει τις συνέπειες από την παράλειψη των καθ΄ ων η αίτηση να συμμορφωθούν με τις πιο πάνω υποδείξεις. ΙΙ. Αγνόησε τους τεχνικούς όρους που υπέγραψε η καθ΄ ης η αίτηση 2, ότι κάποιες εργασίες παρέμειναν ημιτελείς, ως επίσης και τις κακοτεχνίες. Αγνόησε επίσης και ή δεν έλαβε υπόψη κάποια από τα έγγραφα που είχαν τεθεί ενώπιον του. ΙΙΙ. Ο διαιτητής λανθασμένα και παράτυπα αποδέχθηκε την θέση των καθ΄ων η αίτηση 2 ότι δεν ήταν υποχρέωση τους να τοποθετήσουν διπλό ναύλο κάτω από το πέδιλο, να τοποθετήσουν αποχετεύσεις και να καταβάλουν το ποσό της ασφάλειας του εργοδότη. IV. Λανθασμένα και παράτυπα αποδέχθηκε και τη θέση των καθ΄ων η αίτηση 2 ότι η σκάλα έγινε σύμφωνα με τα στατικά σχέδια και ότι τα ραντίσματα της οικοδομής γινόντουσαν κανονικά. V. Ερμήνευσε λανθασμένα το άρθρο 26 του συμφωνητικού «περί Λύσης από τον εργοδότη». Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Χρυστάλλας Διομήδους, αιτήτριας
  8. Στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά στις συνθήκες διορισμού του διαιτητή, στην αλληλογραφία που ανταλλάγηκε μεταξύ των δύο μερών για το θέμα αυτό και στην αίτηση που καταχωρήθηκε την 24.10.
  9. Στην αίτηση επισυνάπτεται, μεταξύ άλλων, και η απόφαση του διαιτητή. Οι καθ΄ων η αίτηση 1 και 2 κατεχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Είναι η θέση τους ότι το θέμα διορισμού του διαιτητή αποτελεί δεδικασμένο, ενόψει της απόφασης του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 18.9.
  10. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η αίτηση γίνεται καταχρηστικά, είναι νομικά αστήρικτη και δεν υποστηρίζεται από γεγονότα. Ο διορισμός του Ιωάννη Χιδίρογλου, καθ΄ ου η αίτηση 1, ήταν νόμιμος και η απόφαση του ήταν ορθή και αιτιολογημένη. Ο διαιτητής με επιστολές του κάλεσε επανειλημμένα τους αιτητές να συνεργασθούν μαζί του, να τον εφοδιάσουν με στοιχεία και έγγραφα και να παραστούν σε συναντήσεις για τη διεξαγωγή της διαιτησίας. Οι αιτητές δεν ανταποκρίθηκαν στις πιο πάνω προσκλήσεις, δεν προέβαλαν οποιανδήποτε αξίωση και ούτε έθεσαν ενώπιον του διαιτητή οποιαδήποτε στοιχεία για εξέταση. Παρά ταύτα ο διαιτητής εξέτασε, ανέλυσε και αξιολόγησε όλα τα στοιχεία που αφορούσαν τη διαφορά μεταξύ των δύο μερών συμπεριλαμβανομένου και του τεκμηρίου
  11. Εκτενής αναφορά και ανάλυση του τεκμηρίου αυτού γίνεται στις σελίδες 11 μέχρι 14 της επίδικης απόφασης. Αρχίζοντας από το πρώτο θέμα, αυτό του δεδικασμένου, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών προέβη σε κάποιες δηλώσεις σε σχέση με το θέμα αυτό. Από τις δηλώσεις αυτές δεν μπορώ να διαπιστώσω ευκρινώς κατά πόσο εγκατέλειψε ή όχι τους λόγους που αφορούν τις συνθήκες διορισμού του διαιτητή και ως εκ τούτου, λόγω της αβεβαιότητας αυτής θα θεωρήσω ότι η επιθυμία του ήταν να τις προωθήσει. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου διαπιστώνω ότι ο διορισμός του Ιωάννη Χιδίρογλου ως διαιτητή για επίλυση των διαφορών που προέκυψαν μεταξύ των δύο μερών εξετάσθηκε στα πλαίσια αίτησης στην οποία εκδόθηκε απόφαση από αδελφή δικαστή, την 18.9.
  12. Αντίγραφο της απόφασης έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενόψει τούτου, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διορίσθηκε το Δρ. Ιωάννης Χιδίρογλου αποτελούν δεδικασμένο και δεν θα μπορούσαν οι λόγοι α και β, που παραθέτω ανωτέρω, να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης από το παρόν Δικαστήριο. Το άρθρο 20

(2)του περί Διαιτησίας Νόμου ΚΕΦ. 4 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να ακυρώσει διαιτητική απόφαση, όταν «ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα». Η έννοια «χειρίστηκε κακώς την υπόθεση», που συναντούμε στο άρθρο 20.2 του ΚΕΦ. 4 και αποτελεί μετάφραση της λέξης «misconduct» του πρωτοτύπου Αγγλικού κειμένου, έχει περιορισμένη εμβέλεια. Ως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην απόφαση Τσιμεντοποιεία Βασιλικού Λτδ v Αρχή Λιμένων Κύπρου[1]: «Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της διαιτησίας είναι ο αποκλεισμός ή ακριβέστερα ο περιορισμός των ένδικων μέσων κατά της διαιτητικής απόφασης. Έτσι, ο περί Διαιτησίας Νόμος, Κεφ. 4, που έχει ως πρότυπο τον ομώνυμο αγγλικό νόμο του 1934, επιτρέπει την ακύρωση μιας τέτοιας απόφασης για τους περιορισμένους λόγους που εκθέτει το άρθρο 20.2». Σκοπός της παραπομπής μιας διαφοράς σε διαιτησία είναι η ταχεία και τελεσίδικη επίλυση της. Τα Δικαστήρια είναι απρόθυμα να επεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες, εκτός όπου η νομοθεσία παρέχει ειδικά τέτοια δυνατότητα. Οι διαιτητικές αποφάσεις δεν είναι δεκτικές αναθεώρησης από τα Δικαστήρια, εκτός στο βαθμό που ο διαιτητής υπερέβη τη δικαιοδοσία του ή ενήργησε κατά τρόπο πασιφανή εναντίον των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Στην απόφαση Νεόφυτος Σολωμού v Laiki Cyprialife Ltd[2], γίνεται μια βοηθητική αναφορά στις αρχές που διέπουν το θέμα με παραπομπές στη σχετική νομολογία. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα αυτούσιο: «Η κλασσική αντιμετώπιση της έννοιας του «misconduct», έχει βέβαια αναφορά στη δωροδοκία του διαιτητή ή στην ύπαρξη εκ μέρους του μυστικού συμφέροντος στην ενώπιον του διαφορά. Επεκτείνεται όμως και σε θέματα πέραν αυτών, ώστε ακόμη και στην απουσία ηθικά ή δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς, να ελέγχονται και οι περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας ή η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνεία συμβολαίου, (Paniccos Harakis Ltd v. The Official Receiver as administrator of the estate of the bankrupt Takis Bryonides
(1978)1 C.L.R. 15, σελ. 23, τις εκεί αναφερόμενες υποθέσεις, καθώς και την πρόσφατη απόφαση στη ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ v. Lakis Georgiou Constructions Ltd
(2010)1 Α.Α.Δ. 223, ή, η έκδοση απόφασης επί παρανόμου συμφωνίας (David Taylor & Son v. Barnett [1953] 1 W.L.R. 562). Όπως έχει αποφασιστεί και στην A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2006), (που αφορούσε περίπτωση παραπομπής τεχνικών θεμάτων σε διαιτησία, εν μέσω δικαστικής αγωγής), «Η πλημμελής εκτέλεση των καθηκόντων του διαιτητή συνιστά λόγο ακύρωσης του τελικού του πορίσματος» ενώ «.παράβαση βασικού δικονομικού κανόνα . κλονίζει το θεμέλιο της όλης διαδικασίας" (εκεί ο διαιτητής είχε λανθασμένα υιοθετήσει, έξω από τους όρους εντολής του, τη μαρτυρία που είχε προηγηθεί στο Δικαστήριο)». Στρεφόμενη στα γεγονότα της υπόθεσης, παρατηρώ ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε γεγονότα προς υποστήριξη των θέσεων των αιτητών ότι ο διαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή ότι χειρίστηκε κακώς την υπόθεση. Όλα τα γεγονότα που αναγράφονται στην ένορκη δήλωση αφορούν τις συνθήκες διορισμού του διαιτητή και όχι τη συμπεριφορά του διαιτητή καθ΄ εαυτή. Ανεξαρτήτως τούτου όμως παρατηρώ, με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από τους καθ΄ ων η αίτηση και δεν έχουν αμφισβητηθεί, ότι οι αιτητές καμία αξίωση προώθησαν και κανένα στοιχείο ή έγγραφο έθεσαν ενώπιον του διαιτητή. Ο διαιτητής, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχουν αμφισβητηθεί, εξέδωσε αιτιολογημένη απόφαση αφού πρώτα εξέτασε και αξιολόγησε όλα τα στοιχεία που είχαν τεθεί ενώπιον του και αφορούσαν την επίδικη διαφορά. Σχετικές είναι οι αναφορές που γίνονται στην ένορκη δήλωση του. Καταλήγω ότι οι ισχυρισμοί των αιτητών στην έκταση που αφορούν τη συμπεριφορά του διαιτητή είναι ανυπόστατοι και ανεδαφικοί. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1]
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 23, σελ. 29. [2]
(2010)1 Α.Α.Δ. 687. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.