Junedana Trading Limited κ.α. ν. Navistar Trading Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 7528/11, 16/6/2014

(1)/92 και στην σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Eyal Knaan ημερ.15.11.11 - προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγομένων 1, 2 και 3 (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Tugomir Stary ημερ. 25.1.

1. Ο Eyal Knaan είναι διευθυντής των Αιτητών 1 και συνεργάτης των Αιτητών
2. Αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι οι Αιτητές 2 - η οποία είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τους νόμους των Βρετανικών Παρθένων Νήσων - είναι ιδιοκτήτες και κάτοχοι του λογισμικού που σχεδιάστηκε για τη διαδικτυακή βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών (τα «Δικαιώματα»). Οι Αιτητές 1 είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τους νόμους της Κύπρου. Οι Αιτητές 2 αδειοδοτούν άλλες εταιρείες παγκόσμια να χρησιμοποιούν τα δικαιώματα σε μη αποκλειστική βάση και επίσης μπορεί να τους δώσουν τη δυνατότητα να υπο - αδειοδοτούν τα δικαιώματα (Άδεια playtech Software). Ως αντάλλαγμα λαμβάνουν δικαιώματα. Μεταξύ αυτών των αδειούχων είναι η Swapsmart (Biz) Ltd που είναι εγγεγραμμένη στο Belize και η Cherson NV από το Curacao της Ολλανδίας (Τεκμήριο 1, 2). Οι εν λόγω Swapsmart (Biz) Ltd και Cherson NV υπο-αδειοδότησαν τους Αιτητές 1, ως υπό-αδειούχο των δικαιωμάτων, με τις συμφωνίες Τεκμήριο 3 και
3. Οι Αιτητές 1 την 1.1.11 συνήψαν γενική συμφωνία αδειοδότησης με τους Καθ' ων η Αίτηση 1, με την οποία επιτρεπόταν στους Καθ' ων η Αίτηση 1 να χρησιμοποιούν την Άδεια Playtech Software σε μη αποκλειστική βάση, με αντάλλαγμα τέλη άδειας στην μορφή ποσοστού επί των καθαρών εσόδων από τη διανομή (Τεκμήριο 5). Το ποσοστό για την άδεια αποφασίστηκε να είναι μεταξύ 20-23%. Οι Αιτητές 1 συνήψαν επίσης παρόμοια γενική συμφωνία αδειοδότησης με την Easyland Holdings Ltd, με την οποία επιτρεπόταν σ' αυτήν να χρησιμοποιεί Άδεια Playtech Software, σε μη αποκλειστική βάση με αντάλλαγμα τέλη άδειας στη μορφή ποσοστού επί των καθαρών εσόδων από τη διανομή (Τεκμήριο 6). Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 χρησιμοποίησαν διανομείς στη Ρωσία, Πολωνία, Βραζιλία, Ελβετία και αλλού και η Easyland Holdings Ltd χρησιμοποίησε διανομείς στη Νότια Αφρική και αλλού ώστε να εκμεταλλευτούν τα δικαιώματα τους σύμφωνα με τα Τεκμήρια 3 και
4. Ο Καθ' ου η Αίτηση 4 είναι ο τελικός δικαιούχος των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και έχει τον έλεγχο των αποφάσεων των εταιρειών. Οι Αιτητές 1 και οι Καθ' ων η Αίτηση 3 είχαν, από το 2000, συμφωνία διοικητικών και οικονομικών υπηρεσιών (Τεκμήριο 7), σύμφωνα με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση 3 θα παρείχαν στους Αιτητές 1, οικονομικές, συμβουλευτικές, διοικητικές, τεχνικές, μάρκετινγκ και άλλες σχετικές υπηρεσίες, περιλαμβανομένων της λήψης πληρωμών και διενεργούσαν πληρωμές εκ μέρους των Αιτητών
5. Η συμφωνία προνοεί επίσης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 έχουν το δικαίωμα να προφέρουν τέτοιες υπηρεσίες, δεσμεύοντας τρίτα μέρη (υποεργολάβους). Οι Καθ' ων η Αίτηση 3, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Τεκμηρίου 7, ενημέρωσαν τους Αιτητές 1, ότι θα εξουσιοδοτούσαν τους Καθ' ων η Αίτηση 2 ώστε να παρέχουν τις υπηρεσίες σύμφωνα με τη συμφωνία (Τεκμήριο 8). Τελικά οι Καθ' ων η Αίτηση 3, με τη συγκατάθεση των Αιτητών 1, χρησιμοποίησαν τις υπηρεσίες των Καθ' ων η Αίτηση 2, ώστε να διεκπεραιώσουν μερικώς τις εργασίες τους και το καθαρό αποτέλεσμα και το modus operandi ήταν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και η Easyland, πλήρωναν τα τέλη άδειας που οφείλονταν από τους Αιτητές 1 στους Καθ' ων η Αίτηση 2, οι οποίοι με τη σειρά τους πλήρωναν δικαιώματα για τα «Δικαιώματα» στους Αιτητές 2 απευθείας αντί μέσω της Swapsmart (Biz) Ltd και Cherson NV και το υπόλοιπο στους Καθ' ων η Αίτηση
6. Οι Καθ' ων η Αίτηση με τη σειρά τους κράτησαν το 40% των υπόλοιπων τελών και πλήρωσαν το 60% στους Αιτητές 1 (Τεκμήριο 9). Στην πραγματικότητα, υπήρχαν γραπτές οδηγίες από τους Αιτητές 1 προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και την Easyland να πληρώσουν ό,τι οφειλόταν από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 στους Αιτητές 1 (Τεκμήριο 10, 11). Αυτές οι γραπτές οδηγίες ήταν αποτέλεσμα οδηγίας που δόθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 3 στους Αιτητές 1 (Τεκμήριο 8). Η τήρηση βιβλίων και λογαριασμού για τέτοια διανομή γινόταν από τον Καθ' ου η Αίτηση 5, υπάλληλο και/ή συνεργάτη του Καθ' ου η Αίτηση 4, ο οποίος (Καθ' ου η Αίτηση 5) έστελλε σε μηνιαία βάση ένα λογαριασμό για το τί είχε εισπραχθεί και πώς διανεμήθηκε (Τεκμήριο 12). Για τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο 2011, παρά το γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 5 κοινοποίησε τα ποσά για διανομή και τα υπόλοιπα που οφείλονταν, δεν έγιναν πληρωμές ούτε στους Αιτητές 1 για το μερίδιο τους ούτε στους Αιτητές 2 για τα αντίστοιχα δικαιώματα τους. Οι εργασίες των Καθ' ων η Αίτηση 1 υπό την Άδεια Software Tech συνέχισαν μέχρι τις 10 Οκτωβρίου 2011 οπότε και διακόπηκαν λόγω της παράλειψης πληρωμής. Για την περίοδο Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2011 δεν ήταν γνωστοί οι λογαριασμοί σχετικά με τις εργασίες του Καθ' ου η Αίτηση
7. Ισχυρίζεται ότι όλα τα ποσά που καταβλήθηκαν από την Easyland προς όφελος των Αιτητών 1, στην πραγματικότητα είχαν προωθηθεί στους Καθ' ων η Αίτηση 2 αλλά κατακρατήθηκαν παράνομα και αντίθετα στις συμβατικές διευθετήσεις που έγιναν από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή τους Καθ' ων η Αίτηση 3 για λογαριασμό του Καθ' ου η Αίτηση
8. Τον Ιούλιο 2011 είχαν διεξαχθεί διαπραγματεύσεις μεταξύ Αιτητών 1 και Καθ' ου η Αίτηση 4 ώστε να επανακαθορίσουν τα ποσοστά 40% και 60% αλλά δεν κατέληξαν σε κάποιο αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια αυτών των διαπραγματεύσεων, και έπειτα, οι Εναγόμενοι κατακρατούσαν όλα τα οφειλόμενα ποσά. Κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2011, οι Αιτητές 1 και 2 προσπάθησαν να διαπραγματευτούν με τους Καθ' ων η Αίτηση 4 και 5, την επιστροφή των χρημάτων στους Αιτητές 1 και 2, από τους Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4 αλλά χωρίς επιτυχία. Ο φόβος των Αιτητών 1 και 2 είναι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 4 και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση θα λάμβαναν μέτρα ώστε να αποξενώσουν από τους Καθ' ων η Αίτηση οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία ώστε να στερήσουν στους Αιτητές τη δυνατότητα να ανακτήσουν μια πιθανή απόφαση υπέρ τους. Επομένως ήταν επείγον να απαγορευθεί στους Καθ' ων η Αίτηση να αποξενώσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την ένσταση τους εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
9. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν προέβηκαν σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης.
10. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των Προσωρινών Διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 και η αίτηση δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα κατά των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και
12. Οι Αιτητές δεν ικανοποίησαν το στοιχείο του κατεπείγοντος και οι Αιτητές προσήλθαν στο Δικαστήριο με αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
13. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει καθαρά προς την ακύρωση των Διαταγμάτων διότι η συνέχιση τους παραβιάζει κεκτημένα έννομα συμβατικά και περιουσιακά δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση, ενώ αντίθετα οι Αιτητές δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά από την ακύρωση τους, αφού η αξίωση τους είναι οικονομικής φύσεως και οι Καθ' ων η Αίτηση είναι καθ' όλα αξιόχρεοι.
14. Δεν ικανοποιείται η προϋπόθεση ότι οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά από την μη έκδοση των Διαταγμάτων και οι Αιτητές δεν έχουν προσκομίσει σχετική μαρτυρία. Η συνέχιση ισχύος των εκδοθέντων Διαταγμάτων προκαλεί τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημιές στους Καθ' ων η Αίτηση.
15. Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν σχετική μαρτυρία ότι υπάρχει κίνδυνος μετακίνησης των χρημάτων από τους τραπεζικούς λογαριασμούς των Καθ' ων η Αίτηση και ότι υπάρχει κίνδυνος τυχόν μελλοντική απόφαση υπέρ των Αιτητών να μην μπορεί να ικανοποιηθεί.
16. Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι οι Αιτητές δικαιούνται θεραπείας, αυτή μπορεί να έχει τη μορφή χρηματικής αποζημίωσης.
17. Η προσαχθείσα εγγύηση είναι πρόδηλα ανεπαρκής εφόσον δεν είναι τραπεζική εγγύηση και/ή άλλη επαρκής εγγύηση σε σχέση με το μέγεθος της πιθανής ζημιάς. Ο Tugomir Stary αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι είναι αδελφός και επιχειρηματικός εταίρος του Καθ' ου η Αίτηση 4 και διατηρεί επιχειρηματική σχέση με τους Καθ 'ων η Αίτηση
18. Ο Καθ' ου η Αίτηση 4 είναι πράγματι ο τελικός δικαιούχος των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 όμως ισχυρίζεται ότι η παρούσα διαδικασία αποτελεί αμυντική ενέργεια των Αιτητών σε σχέση με τις αξιώσεις του Καθ' ου η Αίτηση 4 εναντίον του ενόρκως δηλούντα για τους Αιτητές και των ατόμων που συνδέονται μαζί του. Είναι πεπεισμένος ότι η παρούσα αγωγή και αίτηση αποτελούν εκδικητικά και προληπτικά μέτρα με στόχο να παρεμποδιστεί ο Καθ' ου η Αίτηση 4 να ασκήσει τα νομικά του δικαιώματα. Αναφέρθηκε σε σωρεία γεγονότων και λεπτομερειών ως και σε έγγραφο Συμφιλίωσης ημερ. 25.8.11 (Τεκμήριο 16) και ισχυρίζεται ότι κανένας από τους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 έχει συμβατική σχέση με ή υποχρέωση απέναντι στους Αιτητές
19. Η συμβατική σχέση των Αιτητών 2 είναι με τους Αιτητές 1, η οποία είναι εταιρεία στην οποία ο Καθ' ου η Αίτηση 4 δεν συμμετείχε, ούτε και είχε οποιαδήποτε σχέση μαζί τους. Οι Αιτητές 1 δεν ελέγχονται ούτε είναι θυγατρική των Αιτητών
20. Αντίθετα αποτελούν ένα όχημα που εξυπηρετεί τα προσωπικά συμφέροντα του Shmuel Weiss (διευθύνοντα συμβούλου της εταιρείας Videobet, θυγατρικής των Αιτητών 2). Ο Καθ' ου η Αίτηση 4 δεν έχει καμία σχέση με την Easyland. Οι Αιτητές 1 συνήψαν σύμβαση με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και εξουσιοδότησαν τους Καθ' ων η Αίτηση 2 για τις οικονομικές υπηρεσίες. Στους Καθ' ων η Αίτηση 1 είχε παραχωρηθεί άδεια να προβαίνει σε εκχώρηση υπεργολαβιών (εγχώριων διανομέων σε ποικίλες αγορές) με ποσοστό ισάξιο με το ποσοστό που καταβαλλόταν από το διανομέα Καθ' ων η Αίτηση
21. Αυτό δεν ανταποκρίνεται στο μερίδιο που απαίτησαν οι Αιτητές (60:40). Οι εν λόγω συμβάσεις ήταν πλασματικές και δεν ανταποκρίνονται ή επιβεβαιώνουν το πραγματικό μερίδιο που συμφωνήθηκε μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 4 και του Shmuel Weiss εκ μέρους της ομάδας του. Επιπλέον δεν αντικατοπτρίζουν κάποιο σύνδεσμο ή σχέση μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2, 3 και Αιτητών
22. Οι Αιτητές 2 είχαν σύμβαση μόνο με τις εταιρείες Swapsmart και Cherson οι οποίες ήταν εταιρείες που ανήκαν έμμεσα ή άμεσα στον ενόρκως δηλούντα για τους Αιτητές, με τη δυνατότητα διορισμού άλλων αγνώστων τελικών δικαιούχων. Όταν οι Καθ' ων η Αίτηση 3 μετέφεραν την τελική πληρωμή στους Αιτητές 1 είχαν δεσμευθεί σύμφωνα με τη Συμφιλίωση να καταβάλουν ολόκληρο το ποσό του τιμολογίου των Αιτητών 2 χρησιμοποιώντας νέες δομές ή χρησιμοποιώντας τους Αιτητές 1 αν αυτές οι νέες δομές δεν ήταν ανοικτές. Ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντα για τους Αιτητές περί διαπραγματεύσεων και συναντήσεων για «σκοπούς αποκατάστασης χρημάτων» είναι αναληθείς. Η προσωπική συνάντηση στην οποία γίνεται αναφορά έγινε στις 16.8.11 και το μόνο θέμα της ήταν η πλήρης υλοποίηση της Συμφιλίωσης. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, καταχωρήθηκε εκ μέρους των Αιτητών συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Eyal Knaan ημερ. 6.9.
23. Ισχυρίζεται ότι όσα αναφέρει ο ενόρκως δηλών για τους Καθ' ων η Αίτηση, είναι αναληθείς και δίδει την δική του εκδοχή σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα στα οποία έγινε αναφορά από τους Καθ' ων η Αίτηση. Ισχυρίζεται ότι το Τεκμήριο 16 είναι κατασκεύασμα, δεν ουδέποτε παρουσιάστηκε στον ίδιο και δεν αντιπροσωπεύει τα ορθά γεγονότα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν έχουν τεκμηριώσει στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας το στοιχείο του «κατεπείγοντος». Το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ως προϋπόθεση για την έκδοση μονομερούς διατάγματος, έχει εξεταστεί και νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ.In Re B.P. Cyprus Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 861, Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.α., Πολ. Έφεση 9776/29.05.98, Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co.

(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, In re Stavros Apartments Ltd κ.α.

(1994)1 Α.Α.Δ. 836, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 958 και Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453. Στην In re Stavros Apartments Ltd κ.α

(1994)1 Α.Α.Δ. 836 λέχθηκε ότι «το στοιχείο του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση». Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, έκρινε ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί «δικαιοδοτικό όρο» για την παροχή μιας αιτούμενης θεραπείας μονομερώς, με αποτέλεσμα μόνο όταν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι αυτό αποδεικνύεται από την προσκομισθείσα μαρτυρία, να μπορεί να ασκήσει διακριτική εξουσία στην απουσία του εναγομένου. Έγινε εισήγηση από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους των Αιτητών, από την γένεση του κατ' ισχυρισμό αγώγιμου δικαιώματος δηλαδή τον Ιούνιο 2011 και μέχρι την καταχώριση της αγωγής και της μονομερούς αίτησης, εφόσον παρήλθαν 5½ μήνες περίπου. Επιπρόσθετα οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους, από πού πηγάζουν οι φόβοι τους περί αποξένωσης περιουσίας από τους Καθ' ων η Αίτηση αλλά προβαίνουν σε αόριστους ισχυρισμούς. Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν την έλλειψη του κατεπείγοντος. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα για τους Αιτητές, κατά τη διάρκεια του μηνός Ιουλίου 2011 είχαν διεξαχθεί διαπραγματεύσεις με τον Καθ' ου η Αίτηση 4 ώστε να επανακαθοριστούν τα ποσοστά 40% και 60%, όμως χωρίς αποτέλεσμα. Οι εργασίες των Καθ' ων η Αίτηση 1 υπό την Άδεια Software Tech συνεχίστηκαν μέχρι τις 10.10.11 οπότε και διακόπηκαν λόγω της παράλειψης πληρωμής. Κατά τη διάρκεια των μηνών Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2011 οι Αιτητές προσπάθησαν να διαπραγματευτούν με τους Καθ' ων η Αίτηση 4 και 5 την επιστροφή των χρημάτων στους Αιτητές από τους Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4, περιλαμβανομένης και μιας συνάντησης μεταξύ του ιδίου, του Καθ' ου η Αίτηση 4 και αντιπροσώπου των Αιτητών 2, αλλά χωρίς επιτυχία. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψε να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα για τους Αιτητές επί του περιεχομένου της ένορκης του δήλωσης, προκειμένου να αμφισβητήσει τους πιο πάνω ισχυρισμούς του. Επομένως, κρίνω ότι από τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο 2011 που έγιναν, σύμφωνα με τους Αιτητές, οι πιο πάνω προσπάθειες για διαπραγματεύσεις, μέχρι και τις 15.11.11 που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή και η μονομερής αίτηση, δεν παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα και συνεπώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπήρξε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην λήψη δικαστικών μέτρων εκ μέρους των Αιτητών. Σ' ότι αφορά τους φόβους των Αιτητών περί αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, παραπέμπω στην υπόθεση Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121 και C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ (Πολ. Έφ. 11013 ημερ. 13.6.01) όπου αποφασίστηκε ότι δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός Εναγομένου για τη μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Για όλα τα πιο πάνω, έχω την άποψη ότι οι Αιτητές έχουν τεκμηριώσει με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία το στοιχείο του «κατεπείγοντος» και ο σχετικός λόγος ένστασης δεν γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται. Προχωρώ να εξετάσω το λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν προέβηκαν σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου

(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Είναι η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ότι στην ένορκη δήλωση του Tugomir Stary επεξηγούνται λεπτομερώς τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία διαφέρουν ουσιωδώς από αυτά που αναφέρει ο Eyal Knaan στην ένορκη του δήλωση ημερ. 15.11.

1. Συγκεκριμένα ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές δεν αναφέρουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους ημερ. 15.11.11, ουσιώδη γεγονότα που αφορούν τις σχέσεις των διαδίκων και αποκρύπτουν την μακροχρόνια συνεργασία τους. Ειδικότερα επισημαίνουν στην γραπτή τους αγόρευσης τα πιο κάτω γεγονότα από την ένορκη δήλωση του Tugomir Stary ως και το γεγονός ότι οι Αιτητές προσπάθησαν εκ των υστέρων με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Eyal Knaan ημερ. 6.9.12 να αναφερθούν στα εν λόγω γεγονότα, δίδοντας βέβαια τη δική τους διαφορετική εκδοχή:
2. Στην παράγραφο 52 της ένορκης δήλωσης του Tugomir Stary διαφαίνεται η λειτουργία των επιχειρήσεων η οποία καταδεικνύεται από το Τεκμήριο 2 ένα e-mail το οποίο επεξηγεί πως θα λειτουργούσαν οι νεοσυσταθείς εταιρείες μεταξύ των Eyal Knaan, Καθ' ου η Αίτηση 4, Shuki Barak, Shmuel Weiss και Branco.
3. Στην παράγραφο 69, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 16, η Συμφωνία των διαδίκων ημερ. 25.08.2011 η οποία ετοιμάστηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση 4 και παρουσιάστηκε στον Eyal Knaan και στον Shmuel Weiss.
4. Στην παράγραφο 75 (Τεκμήριο 3) διαφαίνεται ότι καταβλήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 3 το ποσό των $431.594,79 γεγονός το οποίο ουδέποτε αποκάλυψαν οι Αιτητές με την Ένορκη δήλωση του Eyal Knaan ημερ. 15.11.11 αλλά και στην Συμπληρωματική Ένορκη δήλωση του ημερ. 6.9.
5. Απλά περιορίστηκαν στο να αρνηθούν το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 χωρίς να δώσουν επαρκής εξηγήσεις. Το Τεκμήριο 3 της ένορκης δήλωσης του Tugomir Stary αποτελεί κατάσταση λογαριασμού της Marfin Laiki eBank όπου διαφαίνεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 στις 02.09.2011 μετέφεραν το πιο πάνω χρηματικό ποσό στους Αιτητές 1 και η συναλλαγή υλοποιήθηκε επιτυχώς. Οι Αιτητές με το Τεκμήριο 12 της Ένορκης δήλωσης του Eyal Knaan ημερ. 15.11.11 και σύμφωνα με την παράγραφο 15 αυτής, παραθέτουν στοιχεία για κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά μέχρι και τον Αύγουστο του 2011, ενώ παρέλειψαν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο το έμβασμα που έλαβε χώρα στις 02.09.
6. Το ποσό αυτό που καταβλήθηκε καταδεικνύει την ύπαρξη νέας Συμφωνίας μεταξύ των μερών όπως αναφέρει στην Ένορκη δήλωση του ο Tugomir Stary. Από το Τεκμήριο 3 προκύπτει ότι η πληρωμή διενεργήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση αρ.3 προς τους Αιτητές
8. Στην παράγραφο 80 (Τεκμήριο 6), διαφαίνεται ότι ενώ ο Urban Belaj (Branco) είχε κάνει τη μεταφορά (transfer) ο Eyal Knaan δεν πλήρωσε τα δικαιώματα (royalties) στους Αιτητές
10. Στις παραγράφους 91-92 (Τεκμήρια 9 και 10) εμφαίνεται η ανάλυση του Κλώνου που δημιούργησαν οι Αιτητές. Μετά που ο Καθ' ου η Αίτηση 4 ενημέρωσε τον Eyal Knaan ότι βρέθηκε Κλώνος του προϊόντος, εκείνος φρόντισε να μπλοκάρει την πρόσβαση του Καθ' ου η Αίτηση 4 και των τεχνικών του στον Κλώνο.
11. Στις παραγράφους 96-97 (Τεκμήρια 11 και 12) διαφαίνεται η επικοινωνία που είχαν με δικηγόρο για να καταστεί εφικτός εμπορικός συμβιβασμός. Είναι η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών, η οποία προβλήθηκε κατά τρόπο γενικό και αόριστο, ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση περιέχει περιττές αναφορές και γεγονότα, χωρίς όμως να διευκρινίσει και επεξηγήσει την εν λόγω θέση της στην γραπτή της αγόρευση. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις επ' αυτού του θέματος. Όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Harvardskiy Prumyslovy Hold A.S. v. Daventree Resour Ltd κ.ά

(2008)1 Α.Α.Δ. 801: «Σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων». Στην υπό εξέταση περίπτωση οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο τα πιο πάνω γεγονότα ως και να επισύρουν την προσοχή του σ' αυτά, τα οποία κρίνονται ως ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές είχαν την υποχρέωση και καθήκον να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο τα πιο πάνω ουσιώδη γεγονότα, τα οποία όπως προκύπτει από τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 6.9.12, αυτά ήταν σε γνώση του ενόρκως δηλούντα γι' αυτούς Eyal Knaan. Στο σημείο αυτό επισημαίνεται ότι η εκ των υστέρων προσπάθεια των Αιτητών να αναφερθούν στα πιο πάνω γεγονότα, δίδοντας τη δική τους εκδοχή επ' αυτών, με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερ. 6.9.12 δεν εξαλείφει την εξ' αρχής υποχρέωση που είχαν οι Αιτητές για ορθή και πλήρη αποκάλυψη όλων των δεδομένων επί των γεγονότων, ώστε να γνωρίζει το Δικαστήριο, κατά τη μονομερή εισαγωγή της αίτησης, το επακριβές πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης. (βλ. Nikitin Alexander v. Grigorey Alexander Πολ. Έφεση 66/11 ημερ. 28.5.13). Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι τα γεγονότα και στοιχεία που οι Καθ' ων η Αίτηση αναφέρουν πιο πάνω, είναι ουσιώδη και άμεσα σχετικά με τα επίδικα θέματα, τα οποία οι Αιτητές αν αποκάλυπταν, πολύ πιθανόν να επηρέαζαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ' ότι αφορά τη χορήγηση ή όχι των προσβαλλόμενων Διαταγμάτων. Στη βάση των πιο πάνω, έχω την άποψη ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι σοβαρής απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, τα οποία αν αποκάλυπταν θα μετέδιδαν στο Δικαστήριο μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτή που μετέδωσαν όταν προσέφυγαν μονομερώς για τη χορήγηση των επίδικων διαταγμάτων, η οποία πολύ πιθανόν, επαναλαμβάνω, να επηρέαζε τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη χορήγηση ή όχι μονομερώς των επίδικων Διαταγμάτων εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν χρειάζεται να εξετάσω τις περαιτέρω εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων κατά πόσο δηλαδή συντρέχουν ή όχι οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 ή προς τα πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας. Συνακόλουθα, τα Προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν στις 15.11.11 ακυρώνονται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο