ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ (ΕΥΗΣ) ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ν. ΔΗΜΟΣ ΕΓΚΩΜΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 9644/03, 11/6/2014

(2): «Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης υπεράσπισης». Ήταν περιπλέον η θέση της ευπαιδεύτου δικηγόρου της Δημοκρατίας ότι στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου δεν περιλαμβάνονται εκείνοι οι λόγοι που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τέτοιο αποτέλεσμα και ότι δεν είχε καταδειχθεί η αναγκαιότητα της προσθήκης του πρώην εναγόμενου 2 ως τριτοδιάδικου. Περιπλέον, η κυρία Φλωρέντζου ισχυρίστηκε ότι καθόλη την προηγούμενη περίοδο που ήταν όλοι μαζί εναγόμενοι ο εναγόμενος 1 δεν είχε δώσει ειδοποίηση προς τους συνεναγόμενους του, ούτε ζήτησε οδηγίες για ανταλλαγή δικογράφων όπως θα έπρεπε να κάνει αν όντως πίστευε πως υπάρχει ευθύνη οποιουδήποτε άλλου εναγομένου. Γι' αυτό όμως το τελευταίο ζήτημα σημειώνεται ότι ο εναγόμενος 1 είχε δώσει ειδοποίηση στους συνεναγόμενους του με βάση τη Δ.10 κ.12

(1)στις 5/5/2011 σε περίοδο που φαίνεται να χειριζόταν άλλος δικηγόρος από τη Νομική Υπηρεσία την υπόθεση. Οι αιτητές εισηγούνται ότι η σχετική προθεσμία παρήλθε πριν χρόνια, όταν ο εναγόμενος είχε καταχωρίσει την πρώτη του υπεράσπιση.[1] Ο εναγόμενος εισηγείται ότι ο χρόνος που άρχισε να μετρά η προθεσμία ήταν η 9/2/2012 όταν είχε καταχωρίσει την τελευταία υπεράσπισή του. Διαφορετική προσέγγιση, συνεχίζει η εισήγηση, θα είχε ως αποτέλεσμα να εξαλειφθεί το δικαίωμα που έχει κατοχυρώσει στη διαδικασία να απαιτήσει συνεισφορά εναντίον των πρώην συνεναγομένων του, για το λόγο και μόνο ότι ο ενάγοντας επέλεξε να αποσύρει την απαίτησή του εναντίον τους. Είναι κατανοητή η θέση του εναγόμενου, εφόσον το ζήτημα να προστεθούν οι πρώην εναγόμενοι με άλλο τρόπο ως διάδικοι προέκυψε με την απόσυρση της αγωγής εναντίον τους και μετά την παρέλευση οποιασδήποτε προθεσμίας. Παρά ταύτα, η υποχρέωση για τήρηση της προθεσμίας παραμένει ως υποχρέωση για τήρηση των θεσμών. Είναι δε φανερό από τις τασσόμενες προθεσμίες στη Δ.10 ότι σκοπός είναι να υπάρχουν χρονικά πλαίσια στην έναρξη και προώθηση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Η άρση της σύγκρουσης και η σύζευξη των αντιρρόπων αναγκών (διασφάλιση δικαιωμάτων εναγόμενου - τήρηση προθεσμίας) θα μπορούσε και θα έπρεπε να γίνει υπό τις ιδιαίτερες αυτές περιστάσεις με παράταση της προθεσμίας με τέτοιο τρόπο ώστε η καταχώριση των αιτήσεων για προσεπίκληση να είχε νομιμοποιηθεί. Αυτό ισχύει και για την περίπτωση που ο κρίσιμος χρόνος δεν ανατρέχει στην πρώτη υπεράσπιση, αλλά στην τελευταία, ημερομηνίας 9/2/2012. Ήταν η θέση του εναγομένου ότι η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου καταχωρίστηκε στις 30/3/2012. Στην πραγματικότητα όμως η ειδοποίηση εκ παραδρομής δεν επιδόθηκε στους τριτοδιάδικους και για αυτό καταχωρίστηκαν νέες αιτήσεις με ημερομηνίες 13/8/2012, 1/11/2012 και 5/6/2013. Αλλά, ακόμα και αν θα θεωρείτο ότι η αίτηση καταχωρίστηκε στις 30/3/2012, αυτή θα ήταν και πάλι εκπρόθεσμη. Το εκπρόθεσμο προβάλλει σε κάθε σενάριο. Εφόσον δεν ζητήθηκε παράταση της προθεσμίας, η μη συμμόρφωση προς επιτακτική πρόνοια των θεσμών δεν μπορεί να θεραπευθεί. Όπως είχε αναφέρει ο Αρτεμίδης Δ. (ως ήτο τότε), στην υπόθεση Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ

(1998)1 ΑΑΔ 81: «Η νέα Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια στη μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Δεν έχει σκοπό να τους καταργήσει. Οι κανονισμοί πρέπει να τηρούνται. Η Δ.64 δημιουργεί ένα ένδικο μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο αιτών για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία εφόσον είναι θεραπεύσιμες». Άλλωστε, ο εναγόμενος δεν έχει επικαλεστεί τη Δ.

1. Η ουσία της θέσης του ήταν απλώς ότι η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου καταχωρίστηκε μερικές μόνο μέρες αργότερα από την προθεσμία. Ακόμα και έτσι, αυτό δεν θα άλλαζε τα πράγματα. Πέραν τούτου, όντως δεν έχει καταδειχθεί η αναγκαιότητα της προσθήκης του πρώην εναγόμενου 2 αλλά και των άλλων αιτητών ως τριτοδιαδίκων. Με την υπεράσπιση ημερομηνίας 9/2/2012 δεν εγείρεται κανένα ζήτημα περί ευθύνης των πρώην εναγομένων ούτως ώστε να είχε τεθεί το πλαίσιο για να ακολουθήσει διαδικασία τριτοδιαδίκου εναντίον τους. Το γεγονός ότι γίνονται σχετικές αναφορές στην αίτηση για προσεπίκληση δεν είναι αρκετή προϋπόθεση. Αντίθετα αυτό προκαλεί σύγχυση στη διαδικασία, εφόσον εάν συνεχίσει αυτή η πορεία, η δικογραφική εκδοχή του εναγόμενου θα κινείται προς δύο κατευθύνσεις ως ακολούθως: · Έναντι του ενάγοντα ο ισχυρισμός είναι ότι η τυχόν ζημία του «οφείλεται σε ανωτέρα βία και/ή θεομηνία και σε λόγους πέραν της ευθύνης αυτού και/ή εν πάση περιπτώσει δεν οφείλεται σε πράξεις και/ή παραλείψεις αυτού», όπως αναφέρεται στην υπεράσπιση ημερομηνίας 9/2/2012 αλλά και σε όλες τις υπερασπίσεις που προηγήθηκαν. · Έναντι των τριτοδιαδίκων οι ισχυρισμοί θα ποικίλουν: Ο Γενικός Εισαγγελέας έχει ευθύνη για την αρμόδια πολεοδομική αρχή, η Ιερά Μονή Κύκκου, η εργοληπτική εταιρεία Charilaos Apostolides & Co Ltd διότι παρέλειψαν να κατασκευάσουν οχετούς κλπ και ο Χριστόφορος Μελετίου και Συνεργάτες διότι προέβηκαν σε σχεδιασμό των οικοπέδων πλημμελώς. Η διαδικασία τριτοδιαδίκου θα πρέπει να βρίσκει έρεισμα στο δικόγραφο της υπεράσπισης ώστε να εντάσσονται μαζί και να συναποτελούν την εκδοχή του εναγόμενου. Σύμφωνα με τη Δ.10 κ.1 η πρώτη προϋπόθεση για να κινηθεί η διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι «ο εναγόμενος (να) απαιτεί εναντίον οποιουδήποτε προσώπου που δεν είναι ήδη διάδικος στην αγωγή». Συνεπώς το θέμα της απαίτησης εναντίον του σκοπούμενου τριτοδιάδικου για συνεισφορά κλπ θα πρέπει να τίθεται στην υπεράσπιση για να είναι σε θέση ο εναγόμενος να προχωρήσει τη διαδικασία εναντίον του τριτοδιαδίκου. Η διαδικασία αυτή δεν μπορεί να αρχίσει εκ του μηδενός και στο κενό. Εν πάση περιπτώσει, εν προκειμένω, αρκεί η διαπίστωση ότι δεν τηρήθηκε η προθεσμία και ότι δεν ζητήθηκε παράτασή της. Αυτό είναι ζήτημα που θα μπορούσε να εξεταστεί στα πλαίσια των οδηγιών δυνάμει της Δ.10 κ.
2. Όμως ρητά ορίζεται από τη Δ.10 κ.7

(3)ότι η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου μπορεί να ακυρωθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Υπήρξε καθυστέρηση από τους τριτοδιάδικους να εγείρουν το θέμα, παραμένει όμως κατάλληλος χρόνος να ξεκαθαρίσει η διαδικασία πριν η αγωγή ξεκινήσει κατ' ανάγκη de novo. Διαφορετικά θα υπάρχει ο προαναφερθείς κίνδυνος για πρόκληση σύγχυσης στη διαδικασία. Παρά τα πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν έχω ευχέρεια να ενεργήσω σε σχέση με την διαδικασία εναντίον του τριτοδιάδικου 2 (Ιερά Μονή Κύκκου) εφόσον δεν έχει ζητηθεί ο παραμερισμός. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ευπαίδευτη δικηγόρος για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας επεκτάθη στην αγόρευσή της και σε άλλο ζήτημα το οποίο όμως θεωρώ ότι δεν καλύπτεται από την αίτηση και για αυτό δεν χρειάζεται να εξεταστεί. Δίδεται διάταγμα με το οποίο η διαδικασία τριτοδιαδίκου εναντίον των τριτοδιαδίκων 1, 3 και 4 παραμερίζεται με έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίον του εναγόμενου 1 όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. (υπ.) ......... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. [1] Ακολούθησαν σειρά τροποποιήσεων και αντίστοιχες υπερασπίσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο