Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Γιωργούλλα Τερλίδου κ.α., Αρ. Αγωγής: 8782/07, 20/6/2014

Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Γιωργούλλα Τερλίδου κ.α., Αρ. Αγωγής: 8782/07, 20/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A279 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Μαθηκολώνη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 8782/07 Μεταξύ: Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις Δημόσια Εταιρεία Εναγόντων και

1. Γιωργούλλα Τερλίδου
2. Γιώργος Βιδάλης Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ 30/9/2011 Hellenic Bank Public Company Ltd Εναγόντων Και 1.Γιωργούλλα Τερλίδου 2.Γιώργου Βιδάλη Εναγομένων Ημερομηνία: 20 Ιουνίου 2014 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Ενάγοντες κ. Φλωρίδης Για την Kαθ' ης η Αίτηση 1 - Εναγόμενη 1: κ. Πόλεος Κ. για Δ. Παυλίδη (για ν' ακούσει απόφαση κ. Αθανάσιος Χρίστου). ΑΠΟΦΑΣΗ Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 3.4.2014 οι ενάγοντες/αιτητές αιτήθηκαν διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να διορθώνεται και/ή τροποποιείται η απόφαση ημερομηνίας 1/2/2011 η οποία εκδόθηκε από το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) εναντίον της εναγομένης 1, ώστε να προστεθεί κατ' ουσίαν ο αριθμός εγγραφής του οχήματος που η εναγόμενη 1 διατάσσεται με την εν λόγω απόφαση να παραδώσει στους ενάγοντες/αιτητές και ο οποίος δεν συμπεριλαμβάνεται στο συνταγμένο διάταγμα. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως η αίτηση επιδοθεί στην εναγόμενη 1, πράγμα που έγινε. Αυτή δε εμφανίστηκε δια δικηγόρου και ενώ κατά την πρώτη εμφάνιση της αίτησης είχε ήδη καταχωρήσει δια δικηγόρου ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας συγκεκριμένους λόγους ένστασης, κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου εμφάνιση, ο συνήγορος της ανέφερε ότι δεν ενίσταται στην αίτηση αλλά ζητεί τα έξοδα. Στο αίτημα αυτό η πλευρά των αιτητών έφερε ένσταση, προβάλλοντας κατ' ουσίαν το γεγονός ότι η αναγκαιότητα για την καταχώρηση της αίτησης δεν προέκυψε συνεπεία οιουδήποτε δικού τους σφάλματος. Η πιο πάνω διαφωνία επί των εξόδων οδήγησε στην ακρόαση της αίτησης για το θέμα αυτό, σε σχέση με το οποίο οι συνήγοροι των δύο πλευρών ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό ότι με οδηγίες του Δικαστηρίου αποστενογραφήθηκε το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 1/2/2011 από το οποίο προκύπτει ότι το Δικαστήριο εκδίδοντας την απόφαση του ημερ. 1/2/2011 εξέδωσε το διάταγμα που ενδιαφέρει ορθά, ήτοι συμπεριλαμβανομένου και του αριθμού εγγραφής του οχήματος και προφανώς λόγω λάθους ή αβλεψίας κατά τη σύνταξη αυτό δεν περιλήφθηκε στο συνταχθέν διάταγμα. Παρά το γεγονός αυτό η πλευρά της καθ' ης η αίτηση επέμεινε ότι θα έπρεπε να επιδικαστούν υπερ της τα έξοδα της αίτησης. Ήταν η εισήγηση των αιτητών με αναφορά στην νομολογία ότι υπό το φως των περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης και με δεδομένο ότι το αίτημα για τροποποίηση αφορά κατ' ουσίαν καλόπιστο λάθος του Πρωτοκολλητείου κατά τη σύνταξη της απόφασης, δεν θα ήταν δίκαιο να επωμισθούν οι ίδιοι τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης. Εισηγήθηκαν δε ότι το δικαιότερο θα ήταν όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδα της. Αντίθετη ήταν η εισήγηση του συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση ο οποίος μέσα από μια δυσνόητη αγόρευση καταλήγει ότι δεν μπορούν να επιδικαστούν έξοδα υπερ των αιτητών, πράγμα που ούτως ή άλλως ουδέποτε ζήτησαν οι αιτητές και περαιτέρω εισηγείται ότι θα πρέπει να επιδικαστούν υπερ της τα έξοδα αφού « . στην προκειμένη περίπτωση δεν δικαιολογείται η αποστασιοποίηση όπου τους συνήθεις όρους που τίθενται σε παρόμοιες Αιτήσεις που είναι ο Αιτητής να πληρώνει τα έξοδα που προκαλούνται από την τροποποίηση (βλ. Halsbury's Laws of England 4η Έκδοση Τόμος 36 παρ. 68 σημ. 7) στην οποία αναφέρεται ότι τα έξοδα της Αίτησης όπως και τα όποια χαμένα έξοδα να βαρύνουν τον Αιτητή». Το ζήτημα της επιδίκασης των εξόδων εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σχετική είναι η Δ.
3. Θ. 1 η οποία προβλέπει: «
4. Subject to the provisions of any law or Rules, the costs of and incident to any proceeding shall be in the discretion of the Court or Judge, who may authorize an executor, administrator or trustee who has not unreasonably instituted, or carried on, or resisted any proceeding, to have his costs paid out of a particular estate or fund.» (βλ . επίσης και άρθρο 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60) Όπως έχει πολλάκις νομολογηθεί η διακριτική ευχέρεια που το Δικαστήριο κέκτηται στα πλαίσια αυτά, θα πρέπει να ασκείται δικαστικά. Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι η απόφαση στην υπόθεση Όμηρος Σάββα Χαψή κ.α. v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας