← Κύπρος

Γεωργίας Χαραλάμπους κ.α. ν. Κωνσταντίνου Μιχαήλ Λουκά κ.α., Αρ.Αγωγής: 1716/2014, 19/6/2014

Γεωργίας Χαραλάμπους κ.α. ν. Κωνσταντίνου Μιχαήλ Λουκά κ.α., Αρ.Αγωγής: 1716/2014, 19/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A273 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ.Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 1716/2014 Μεταξύ: 1.Γεωργίας Χαραλάμπους 2.Ελένης Χαραλάμπους Ενάγουσες και 1.Κωνσταντίνου Μιχαήλ Λουκά 2.Γεώργιου Κωνσταντίνου Λουκά 3.Χρυστάλλας Παπαδοπούλου 4.Ανδρέα Πέτσα 5.Σταύρου Δ.Σταυρίδη Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 7.5.14 Ημερομηνία: 19.6.14 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους εναγόμενους 1, 2, 3 - αιτητές: κ.Κώστα με κ.Γ.Ανδρέου Για τις ενάγουσες 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση: κ.Τυπογράφος Εναγόμενοι 1 και 3 παρόντες EΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Εx tempore) Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα το οποίο καταχωρήθηκε στις 24.3.14, οι ενάγουσες αξιώνουν, μεταξύ άλλων θεραπειών, και διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση των εγγραφών συγκεκριμένων ακινήτων επ΄ονόματι των εναγομένων 1, 2 και 3 στη βάση του ότι αυτές έγιναν από τις ενάγουσες (εν αγνοία τους) προς τους εναγόμενους 1, 2 και 3 κατόπιν ή/και δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 8.2.13 υπό του εναγόμενου 4 και με την πιστοποίηση αυτών από τον εναγόμενο 5 δυνάμει δόλου και/ή απάτης και/ή συνομωσίας μεταξύ όλων των εναγομένων. Περαιτέρω αξιώνουν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την επανεγγραφή επ΄ονόματι των εναγουσών του ακίνητου το οποίο προηγουμένως ήταν ιδιοκτησίας της καθεμιάς. Με αίτηση τους επίσης ημερ. 24.3.14, οι ενάγουσες αιτήθηκαν και εξασφάλισαν μονομερώς διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους εναγόμενους 1, 2 και 3 να πωλήσουν, μεταβιβάσουν ή κατ' άλλο τρόπο αποξενώσουν, υποθηκεύσουν, επιβαρύνουν, εκμισθώσουν ή καθ΄οιονδήποτε άλλο τρόπο διαθέσουν ή επιβαρύνουν τα ακίνητα που περιγράφονται στη αίτηση και που είναι αυτά που αφορά η παρούσα αγωγή, μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής ή μέχρι άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Στο διάταγμα αυτό οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 έχουν ένσταση ως προς τη διατήρηση του σε ισχύ ως εκδόθηκε και προς τούτο οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 καταχώρησαν στις 28.4.14 ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Μεταξύ των λόγων ένστασης των εναγομένων 1, 2 και 3 φαίνεται να είναι και η κατά την άποψη των εναγομένων 1, 2 και 3 μη αποκάλυψη από μέρους των εναγουσών όλων των γεγονότων, περιλαμβανομένης και της πραγματικής σχέσης μεταξύ τους και του αναφερόμενου Αντρέα Πολυκάρπου. Εις δε την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 θέτουν τον ισχυρισμό ότι η παρούσα αγωγή είναι αποτέλεσμα συμπαιγνίας μεταξύ του Α.Πολυκάρπου και των εναγουσών με σκοπό την ακύρωση της καθόλα νόμιμης αγοράς των ακινήτων από τους εναγόμενους 1, 2 και 3 ώστε να προχωρήσει η πώληση των ακινήτων με τον Α.Πολυκάρπου (βλ. παρ. 13 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Με την παρούσα αίτηση τους οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την παρουσία της Ενόρκως Δηλούσας στη αίτηση των εναγουσών ημερ. 24.3.14 για προσωρινό διάταγμα, κατά την ακρόαση της εν λόγω αίτησης ώστε να μπορεί να αντεξεταστεί συγκεκριμένα για την πραγματική σχέση των εναγουσών με τον Αντρέα Πολυκάρπου. Ο σκοπός που προβάλλουν οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 για την επιδιωκόμενη αντεξέταση είναι να φανεί στο Δικαστήριο ποια είναι η πραγματική σχέση των εναγουσών με τον Α.Πολυκάρπου αφού από την Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης αφήνεται να νοηθεί ότι δεν τον γνωρίζουν. Το υπό κρίση αίτημα βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.39 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 ημερ. 7.5.14 στην οποία παρατίθενται λεπτομερώς οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση. Η εν λόγω αίτηση των εναγομένων 1, 2 και 3 αντιμετώπισε την ένσταση των εναγουσών στη βάση των 9 λόγων που παρατίθενται στο σώμα της ένστασης, η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ενάγουσας 2 η οποία ουσιαστικά αναλύει τους λόγους ένστασης που τίθενται στο σώμα της ένστασης. Ουσιαστικά η ένσταση των εναγουσών προκύπτει να είναι ότι δεν αποτελεί η παρούσα περίπτωση εξαιρετική περίσταση στην οποία θα πρέπει να επιτραπεί η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας καθώς επίσης και το ότι το θέμα που αφορά η αντεξέταση τίθεται ως θέμα ουσίας στη αγωγή παρά ως θέμα σχετικό με την αίτηση. Η διαταγή προς ενόρκως δηλούντα να προσέλθει στο Δικαστήριο για να αντεξεταστεί επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης δυνάμει της Δ.39 θ.1 αφορά θέμα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Αυτό άλλωστε προκύπτει από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης. Στην υπόθεση Μήλου κ.α.

(2008)1 ΑΑΔ 280, αναγνωρίστηκε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εγκρίνει ή απορρίψει τέτοιο αίτημα ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε περίπτωσης (βλ. επίσης Annual Practice 1958, σελ. 865 και Halsbury's Laws of England, 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419, παρ. 878). Όπως αναφέρεται επίσης στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η εκδ. Τόμος 17, παρ. 311: «Cross examination is very rare on affidavits used in applications for interlocutory unjuctions». Κάτι τέτοιο, άλλωστε, δεν είναι άσχετο με την αρχή ότι η διαδικασία που αφορά έκδοση προσωρινού διατάγματος περιορίζει την εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων στο άκρως απαραίτητο προς διαπίστωση της ικανοποίησης των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60. (Bacardi v. Vinco,
(1996)1 AAΔ 788). Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στη παρούσα υπόθεση, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση του κ.Τυπογράφου ότι το θέμα που θα αφορά και στο οποίο θα περιορίζεται η αντεξέταση είναι θέμα που αφορά την κυρίως αγωγή και όχι την ενδιάμεση αυτή διαδικασία του προσωρινού διατάγματος. Αντιθέτως, τείνω να έχω την άποψη ότι, το συγκεκριμένο σημείο, ενδεχομένως να μπορούσε να έχει σημαντική σχετικότητα σε θέματα που εξετάζονται στο πλαίσιο αυτής της ενδιάμεσης διαδικασίας και που μάλιστα εγείρονται με την ένσταση των εναγομένων 1, 2 και 3. Σημειώνω και πάλι ότι η ζητούμενη διαταγή για αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας αφορά αποκλειστικά και μόνο το ζήτημα της πραγματικής σχέσης των εναγουσών με τον Α.Πολυκάρπου και δεν θεωρώ ότι με το να επιτραπεί η παρούσα αίτηση θα δημιουργηθεί εκτροπή της διαδικασίας από το πλαίσιο στο οποίο θα πρέπει να κυμαίνεται. Είμαι της άποψης ότι στη βάση όλων όσων έχω αναφέρει, το παρόν αίτημα δημιουργεί εξαιρετική περίσταση στη οποία θα πρέπει να επιτραπεί και να διαταχθεί η παρουσία της ενόρκως δηλούσας για αντεξέταση της επί του συγκεκριμένου σημείου μόνο. Κι΄αυτό αποτελεί αποτέλεσμα των ιδιαίτερων περιστατικών της παρούσας περίπτωσης όπως τα έχω παραθέσει ανωτέρω. Συνακόλουθα καταλήγω, για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της ικανοποίησης της αίτησης η οποία κατά συνέπεια εγκρίνεται, ως η παράγραφος Α, με έξοδα υπέρ των εναγομένων 1,2 και 3 και εναντίον των εναγουσών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ) ............... Μ.Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.