HYSTORE TECHNOLOGIES LTD ν. ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4743/07, 20/6/2014

HYSTORE TECHNOLOGIES LTD ν. ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4743/07, 20/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A281 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4743/07 Μεταξύ: HYSTORE TECHNOLOGIES LTD Εναγόντων - και - ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ, εκ Κύπρου, δια των (α) κ. Ανδρέα Μολέσκη, εκ Λευκωσίας, ως Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού και (β) Κώστα Κονή, εκ Λευκωσίας, ως Γραμματέως του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού Εναγομένων Ημερομηνία: 20.6.2014 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα: κα Σ. Θεμιστοκλέους Για την εναγόμενη: κα Γ. Γεωργίου με την κα Μ. Μιλτιάδους Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα αξιώνει από την εναγομένη γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου και δεν έχει αμφισβητηθεί προκύπτουν τα πιο κάτω αναντίλεκτα γεγονότα. Η εναγομένη, που θα αναφέρεται σε κάποιες περιπτώσεις και ως Ι.Π.Ε, είναι ίδρυμα εγγεγραμμένο δυνάμει του περί Σωματείων & Ιδρυμάτων Νόμου του 1972 (57/1972), με έδρα τη Λευκωσία. Ιδρύθηκε με πρωτοβουλία της Κυπριακής Κυβέρνησης και διοικείται από το διοικητικό συμβούλιο το οποίο διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και ελέγχεται από το Γενικό Ελεγκτή της Δημοκρατίας. Στόχος του ιδρύματος είναι η ανάπτυξη της έρευνας και της καινοτομίας στην Κύπρο. Μεταξύ των δραστηριοτήτων του ιδρύματος είναι ο σχεδιασμός και η προκήρυξη προγραμμάτων χορηγιών και η χρηματοδότηση ερευνητικών οργανισμών και επιχειρήσεων, για την εκπόνηση ερευνητικών έργων. Η διαδικασία χρηματοδότησης ενός έργου περιλαμβάνει τα πιο κάτω στάδια. Το Ι.Π.Ε. προκηρύσσει προγράμματα, υπό τη μορφή ανοικτού διαγωνισμού. Οι ενδιαφερόμενοι φορείς (ερευνητικά κέντρα, πανεπιστήμια, επιχειρήσεις κ.ά.) υποβάλλουν προτάσεις στις οποίες περιγράφουν την προτεινομένη έρευνα και περιλαμβάνουν στοιχεία για τις δραστηριότητες και εμπειρίες τους. Οι προτάσεις αξιολογούνται από ειδικούς εμπειρογνώμονες και αυτές που συγκεντρώνουν την υψηλότερη βαθμολογία επιλέγονται για χρηματοδότηση. Μετά την υπογραφή συμβολαίου και την παραχώρηση προκαταβολής το Ι.Π.Ε. παρακολουθεί την υλοποίηση των έργων μέσα από τις εκθέσεις προόδου που υποβάλει ο Συντονιστής κάθε έργου και τις επί τόπου επισκέψεις στο χώρο υλοποίησης της έρευνας. Με βάση τον έλεγχο που αφορά στην πρόοδο των εργασιών και τον υπολογισμό των επιλέξιμων δαπανών, το Ι.Π.Ε. καταβάλει τις επόμενες δόσεις χρηματοδότησης. Η εναγομένη δεν έχει οποιοδήποτε όφελος από τη χρηματοδότηση των έργων, ούτε λαμβάνει μερίδιο επί των αποτελεσμάτων, είναι υπεύθυνη όμως να παρακολουθεί και να ελέγχει την πιστή υλοποίηση των ερευνητικών εργασιών και τον προϋπολογισμό των έργων αυτών. Τη 12.11.2004 η ενάγουσα συνήψε συμφωνία με την εναγομένη, η οποία έφερε τον τίτλο «Συμβόλαιο Διεκπεραιώσεως Ερευνητικού Έργου, ΝΕΠΡΟ/0204/09, υποσταθμός φωτοβολταϊκών, διασύνδεσης του με το ηλεκτρικό δίκτυο και δυνατή αποθήκευσης του παραγομένου ηλεκτρισμού υπό μορφή υδρογόνου». Αντικείμενο της συμφωνίας, ημερομηνίας 12.11.2004, τεκμήριο 4, ήταν η χρηματοδότηση του πιο πάνω έργου. Την ίδια περίοδο η εναγομένη συμφώνησε να χρηματοδοτήσει την ενάγουσα για ακόμη δύο έργα. Η επίδικη συμφωνία υπογράφηκε μεταξύ της κοινοπραξίας που εκαλείτο «Δίκτυο Συνεργασίας» και του Ιδρύματος Προώθησης Έρευνας, ήτοι της εναγομένης. Το Δίκτυο Συνεργασίας αποτελείτο από τέσσερις φορείς, τη Hystore Technologies Ltd που ήταν ο ανάδοχος φορέας και παράλληλα ο τελικός χρήστης 1, το Frederick Research Center, συνεργαζόμενος φορέας 1 και τη SavCo Technical Services Ltd, τελικός χρήστης

1. Η χρηματοδότηση θα καταβαλλόταν από την εναγομένη προς τον ανάδοχο φορέα, ο οποίος θα είχε την υποχρέωση να μεταβιβάσει προς τους υπολοίπους φορείς του Δικτύου Συνεργασίας το ποσό που τους αναλογούσε, σύμφωνα με την πρόοδο της εργασίας και τη συμμετοχή του καθενός. Ο ανάδοχος φορέας ανέλαβε την υποχρέωση και τη νομική ευθύνη έναντι της εναγομένης για την ορθή διαχείριση του έργου καθώς και τη διατήρηση Αρχείου Οικονομικών Συναλλαγών και Δραστηριοτήτων που το αφορούσε. Το έργο θα υπόκειτο σε παρακολούθηση και αξιολόγηση από το Ι.Π.Ε., σύμφωνα με την «Εγκύκλιο Διαχείρισης Ερευνητικών Έργων 2002-2005». Ο ανάδοχος φορέας είχε την υποχρέωση να παρουσιάσει σε εκπροσώπους του Ι.Π.Ε. ή και σε ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες που θα επέλεγε, όλα τα στοιχεία που αφορούσαν το έργο, οποτεδήποτε αυτό εζητείτο. Το διοικητικό συμβούλιο της εναγομένης ήταν το μόνο αρμόδιο σώμα να κρίνει κατά πόσο ήταν ικανοποιητική η υλοποίηση του έργου. Σε περίπτωση που ο ανάδοχος φορέας ή οποιοσδήποτε άλλος φορέας του δικτύου συνεργασίας δεν τηρούσε τις πρόνοιες του συμβολαίου, το Ι.Π.Ε. είχε δικαίωμα να τερματίσει άμεσα το συμβόλαιο. Όλοι οι όροι του συμβολαίου ήταν ουσιώδεις και η παραβίαση οποιουδήποτε όρου από τους συμβαλλομένους έδιδε το δικαίωμα στο αναίτιο μέρος να ζητήσει νόμιμες αποζημιώσεις. Το επίδικο έργο θα άρχιζε τη 31.12.2004 και θα είχε διάρκεια εικοσιτέσσερις μήνες. Η χρηματοδότηση που θα εδίδετο στην εναγομένη, δυνάμει των όρων της συμφωνίας, ανήρχετο σε Λ.Κ.70.000 και θα καταβαλλόταν ως ακολούθως: Προκαταβολή χρηματοδότηση που θα καταβαλλόταν αμέσως μετά την υπογραφής της συμφωνίας, Λ.Κ.28.
2. Ενδιάμεση δόση χρηματοδότησης που μπορούσε να ανέλθει μέχρι και 40% της ενίσχυσης - ήτοι μέχρι Λ.Κ.28.000 - με την προϋπόθεση έγκρισης από την εναγομένη της ενδιάμεσης έκθεσης. Τελική δόση χρηματοδότησης, που μπορούσε να ανέλθει μέχρι και 20% της ενίσχυσης, ήτοι Λ.Κ.14.000, με την προϋπόθεση έγκρισης από την εναγομένη της τελικής έκθεσης. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας και συγκεκριμένα σύμφωνα με την Εγκύκλιο Διαχείρισης παράρτημα Γ, παρ. 7, η ενδιάμεση έκθεση θα μελετάτο από στελέχη του Ι.Π.Ε. ή και ειδικούς εμπειρογνώμονες που αυτό θα επέλεγε, με σκοπό να διαπιστωθεί η ομαλή και η ποιοτική υλοποίηση του έργου. Κατά τη μελέτη της έκθεσης το Ι.Π.Ε. είχε εξουσία να ζητήσει συμπληρωματικά στοιχεία ή παρουσίαση του έργου σε εκπροσώπους του, εντός καθορισμένης χρονικής προθεσμίας. Όταν κατά την κρίση του Ι.Π.Ε. το έργο υλοποιείτο κανονικά, τότε καταβαλλόταν η ενδιάμεση δόση χρηματοδότησης. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν υπήρχαν «ενδείξεις ότι τα έργο δεν υλοποιείτο ικανοποιητικά» τότε το έργο διακόπτετο προσωρινά για χρονικό διάστημα τριών μηνών για να δοθεί χρονικό περιθώριο για περαιτέρω εξέταση του θέματος. Η εναγομένη κατέβαλε την προκαταβολή, ήτοι το ποσό των €47.840,84 όχι όμως τις υπόλοιπες δόσεις, τις οποίες αρνήθηκε να καταβάλει επικαλουμένη παράβαση των όρων της συμφωνίας. Η ενάγουσα με την αγωγή της αξιώνει την καταβολή των δύο δόσεων, της ενδιάμεσης και της τελικής Λ.Κ.28.000 και Λ.Κ.14.000, αντίστοιχα, ως επίσης και του ποσού των Λ.Κ.37.000, που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της είναι το ποσό που δαπάνησε για την διεκπεραίωση του έργου. Η εναγομένη στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση που καταχώρησε ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα παρέλειψε να συμμορφωθεί με τους όρους της συμφωνίας και να προσκομίσει τα στοιχεία που της είχαν ζητηθεί. Είναι η θέση της ότι είναι η ενάγουσα αυτή που παρέβη τους όρους της συμφωνίας και παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτούς μέχρι σήμερα. Στο δικόγραφο καταγράφεται κατάλογος των παραβάσεων αυτών, τον οποίο και συνοψίζω: (α) Εκπρόθεσμη κατάθεση του Συμφωνητικού Δικτύου Συνεργασίας. (β) Εκπρόθεσμη κατάθεση της Ενδιάμεσης Έκθεσης Προόδου. (γ) Παρουσίαση παραπλανητικών και ή ανακριβών στοιχείων αναφορικά με τον αριθμό των υπαλλήλων της ενάγουσας, τον όγκο εργασιών και πωλήσεων, τις δραστηριότητες και την εργαστηριακή υποδομή που διέθεταν την ημέρα υποβολής των προτάσεων. (δ) Η ενάγουσα συμμετείχε σε τρία έργα που χρηματοδοτήθηκαν από την εναγομένη. Υπήρχε επικάλυψη εργασιών του ενός έργου με το άλλο. (ε) Η αμοιβή του διευθυντή του έργου και οι δαπάνες για το Frederic Research Center και SavCo Technical Services δεν υποστηρίζονταν από οποιαδήποτε στοιχεία. Η εναγομένη ανταπαιτεί από την ενάγουσα το ποσό των Λ.Κ. 28.000 που κατέβαλε ως προκαταβολή. Η ενάγουσα καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η ανταπαίτηση είναι άσχετη με την επίδικη συμφωνία και θα έπρεπε να είχε εγερθεί ξεχωριστή αγωγή. Είναι η θέση της ότι η εναγομένη εμποδίζεται να εγείρει τη συγκεκριμένη αξίωση λόγω νομικού και δικονομικού κωλύματος και η αξίωση της αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής εξουσίας και διαδικασίας, είναι ενοχλητική και εκδικητική. Απορρίπτει επίσης όλους τους ισχυρισμούς της εναγομένης που περιέχονται στην υπεράσπισή της και είναι αντίθετοι με τις θέσεις που η ίδια προβάλλει. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν εκ μέρους της ενάγουσας, ο διευθυντής της, Νίκος Καραγιώργης και ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου, μέτοχος στη ενάγουσα εταιρεία και επιστημονικός υπεύθυνος του έργου, κάτω από το φορέα του Ερευνητικού Κέντρου Frederick και παράλληλα καθηγητής στο Frederick University. Εκ μέρους της υπεράσπισης κατέθεσαν ο Λεωνίδας Αντωνίου, προϊστάμενος στον Τομέα Προγραμμάτων Κυπριακής Επιχορήγησης του Ιδρύματος και ο Δημήτρης Βάκης, chartered accountant και Διοικητικός Σύμβουλος της KPMG,. Η ακρόαση της υπόθεσης διήρκησε πολλές ημέρες, η εξέταση και αντεξέταση των μαρτύρων ήταν μακρά και κατατέθηκε μεγάλος αριθμός τεκμηρίων. Η απόφαση μου περιορίζεται στα σημεία που έκρινα ότι ήταν ουσιώδη για την επίλυση της διαφοράς και δεν επεκτείνεται σε κάθε πτυχή της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, έστω και αν αυτή αφορά τη συνεργασία των δύο μερών. Έκρινα επίσης σκόπιμο να εξετάσω πρώτα τις θέσεις της υπεράσπισης και μετά της ενάγουσας, κάπως ανορθόδοξη πρακτική την οποία υιοθέτησα καθότι στόχος μου είναι να περιορίσω εξ αρχής τα ουσιώδη θέματα και να αποφύγω εκτενή αναφορά σε μαρτυρία η οποία τελικά καμία επίδραση θα είχε στην έκβαση της υπόθεσης. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας αναλώθηκε στη προσπάθεια της εναγομένης να καταδείξει ότι η ενάγουσα είχε παραβεί ουσιώδεις όρους της συμφωνίας. Για παράδειγμα ότι στην πρόταση που είχε υποβάλει στο Ι.Π.Ε. συμπεριέλαβε παραπλανητικά και ή ανακριβή στοιχεία, ότι κατέθεσε το Συμφωνητικό Δίκτυο Συνεργασίας, ως επίσης και την Ενδιάμεση Έκθεση Προόδου, εκπρόθεσμα και ότι δεν διατηρούσε κατάλληλα εργαστήρια. Τα πιο πάνω θα ήταν ουσιώδη στοιχεία για την έκβαση της υπόθεσης αν η εναγομένη επέλεγε να τερματίσει τη σύμβαση και να αξιώσει αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας, επικαλουμένη τους πιο πάνω λόγους. Η εναγομένη όμως στην προκειμένη περίπτωση, επέλεξε να μην τερματίσει τη συμφωνία αλλά απλώς να αναστείλει επ΄ αόριστο τις εργασίες του ερευνητικού έργου. Το γεγονός δε ότι η εναγομένη κατεχώρησε Ανταπαίτηση αυτό, από μόνο του, δεν αποτελεί εκδήλωση πρόθεσης για τερματισμό της συμφωνίας. Διαβάζοντας δε την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στο σύνολο τους και ιδιαίτερα την παράγραφο 9, όπου ρητά αναφέρεται ότι «οι εναγόμενοι . μέχρι σήμερα αναμένουν όπως οι ενάγοντες παρουσιάσουν τα πρόσθετα στοιχεία που ζήτησαν από τους ενάγοντες με την επιστολή τους ημερομηνίας 17.7.2006 και τα οποία μέχρι σήμερα δεν υπέβαλαν» προκύπτει αβίαστα κατά την άποψή μου, το συμπέρασμα ότι η εναγομένη επιθυμούσε να διατηρήσει τη συμφωνία εν ισχύ. Η εναγομένη με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΥ1, Λεωνίδα Αντωνίου, αποφάσισε να τερματίσει την επίδικη συμφωνία αρκετό χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα την 5.2.
3. Κοινοποίησε δε την απόφαση της στην ενάγουσα με επιστολή, ημερομηνίας 7.4.2008, αρκετούς μήνες μετά την καταχώρηση της αγωγής και τρεις περίπου μήνες μετά την καταχώρηση της Ανταπαίτησης. Η παρούσα υπόθεση όμως, τόσο η απαίτηση όσο και η ανταπαίτηση θα κριθούν με βάση τα γεγονότα που ίσχυαν κατά το χρόνο καταχώρησης της δικογραφίας και όχι με βάση γεγονότα τα οποία έλαβαν χώραν αργότερα και τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν περιλαμβάνονται στη δικογραφία. Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγω ότι η ανταπαίτηση της εναγομένης για επιστροφή του ποσού των Λ.Κ.28.000 που κατέβαλε ως προκαταβολή στην εναγομένη ήταν πρόωρη εφόσον δεν είχε προηγηθεί τερματισμός της συμφωνίας. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω την απαίτηση της ενάγουσας. Ως αναφέρω και ανωτέρω, τόσο οι μάρτυρες της ενάγουσας όσο και οι μάρτυρες υπεράσπισης εξετάσθηκαν και αντεξετάσθηκαν επί μακρόθεν, η εξέταση και η αντεξέταση κάλυψε κάθε πτυχή της συνεργασίας των δύο μερών. Δεν προτίθεμαι να παραθέσω την εν λόγω μαρτυρία, έστω και συνοπτικά, παρά μόνο εκεί που κρίνω ότι είναι αναγκαία για σκοπούς επίλυσης της διαφοράς που προέκυψε, ήτοι κατά πόσο η ενάγουσα δικαιούται όπως λάβει την ενδιάμεση και την τελική δόση χρηματοδότησης, Λ.Κ.28.000 και Λ.Κ.14.000 αντίστοιχα, ως επίσης και το ποσό των Λ.Κ.37.000 που, κατ΄ ισχυρισμό, δαπάνησε για εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι κανένα ποσό είχε δοθεί από την εναγομένη προς την ενάγουσα για την ενδιάμεση και την τελική δόση χρηματοδότησης. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, τεκμήριο 4, για την καταβολή των πιο πάνω χρηματοδοτήσεων ήταν αναγκαία προϋπόθεση όπως εγκριθούν προηγουμένως από την εναγομένη οι εκθέσεις που θα υπέβαλλε η ενάγουσα. Για να δοθεί η ενδιάμεση δόση χρηματοδότησης θα έπρεπε να εγκριθεί προηγουμένως η ενδιάμεση έκθεση και για να εγκριθεί η τελική δόση χρηματοδότησης θα έπρεπε να εγκριθεί προηγουμένως η τελική έκθεση. Η ενάγουσα κατέθεσε την ενδιάμεση έκθεση, αρχές του
4. Υπήρξε διαφωνία ως προς την ακριβή ημερομηνία κατάθεσης της έκθεσης, κατά πόσο κατατέθηκε εμπρόθεσμα, πριν την 30.1.2006, ή εκπρόθεσμα, και συγκεκριμένα την 3.2.
5. Το σημείο αυτό δεν θα με απασχολήσει καθότι, και αν ακόμη δεχθώ τη θέση της εναγομένης ότι κατατέθηκε εκπρόθεσμα, αυτή δεν έθεσε οποιοδήποτε θέμα κατά τον επίδικο χρόνο, σε σχέση με το χρόνο καταχώρησης της έκθεσης, αντιθέτως προχώρησε και εξέτασε την έκθεση και προέβη σε παρατηρήσεις. Η έκθεση εξετάσθηκε από τον κ. Ονουφρίου, που ήταν ο αρμόδιος λειτουργός παρακολούθησης του έργου, ο οποίος εισηγήθηκε όπως αυτή δεν γίνει αποδεκτή. Η πιο πάνω εισήγηση του κ. Ονουφρίου εξετάσθηκε από τον τότε διευθυντή της εναγομένης, Νίκο Συμεωνίδη, ο οποίος και την ενέκρινε. Την 18.4.2006, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΥ1, Λεωνίδα Αντωνίου έγινε συνάντηση με το Νίκο Καραγιώργη, ΜΕ1, συντονιστή του έργου. Κατά τη συνάντηση διαφάνηκε, ότι ο Νίκος Καραγιώργης δεν ήταν σε θέση να τους διαφωτίσει για σημαντικές πτυχές του έργου. Την 8.5.2006 η εναγομένη κοινοποίησε την απόφασή της στην ενάγουσα για αποστολή της ενδιάμεσης έκθεσης προόδου του έργου σε ειδικό εμπειρογνώμονα, για αξιολόγηση. Την ενημέρωσε παράλληλα ότι η εναγομένη παγοποίησε προσωρινά, για τρεις μήνες τη χρηματοδότηση του έργου, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 7.3.6 της Εγκυκλίου Διαχείρισης, που αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας. Την 17.7.2006 η εναγομένη, με επιστολή που απέστειλε προς το συντονιστή του έργου, Νίκο Καραγιώργη, Τεκμήριο 27, ζήτησε την άμεση υποβολή πρόσθετων στοιχείων, οικονομικές καταστάσεις των εναγόντων για τα έτη 2003, 2004 και 2005, βεβαιώσεις από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, τα οποία να αποδείκνυαν την απασχόληση των ατόμων που εμπλέκονταν στο επίδικο έργο, ως επίσης και τις αμοιβές των, ειδικά του Αλέξανδρου Δημητρίου. Τα στοιχεία αυτά δεν προσκομίστηκαν μέχρι και την 9.8.2006 και ως εκ τούτου η ενάγουσα αποφάσισε όπως η παγοποίηση του έργου παραταθεί μέχρι την υποβολή των στοιχείων που είχαν ζητηθεί. Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στην ενάγουσα. Την 28.9.2006 η ενάγουσα υπέβαλε μερικά από τα στοιχεία που της είχαν ζητηθεί, τα οποία αφορούσαν τους οικονομικούς λογαριασμούς της. Την 9.11.2006 η εναγομένη παρέδωσε στην ενάγουσα τα αποτελέσματα της ανεξάρτητης επιστημονικής αξιολόγησης του έργου, πρόκειται για το Τεκμήριο
6. Σύμφωνα με το πιο πάνω τεκμήριο, υπήρχε επικάλυψη εργασιών με δύο άλλα ερευνητικά, για τα οποία είχαν δοθεί χρηματοδοτήσεις από την εναγομένη, πρόκειται για το ΝΕΠΡΟ/0603/02 και ΤΕΧΝΟ/0603/
7. Στην ίδια έκθεση αναφέρεται επίσης ότι η Επιτροπή Επιστημονικής Αξιολόγησης θεώρησε ότι, με εξαίρεση το πρώτο έργο, το ΝΕΠΡΟ/0603/02, τα υπόλοιπα έργα, συμπεριλαμβανομένου και του επιδίκου, χαρακτηρίζονταν από χαμηλό βαθμό καινοτομίας, επρόκειτο για «επιδεικτικά έργα» που δεν παρουσίαζαν ιδιαίτερη καινοτομία σε διεθνές επίπεδο, καθότι υποσυστήματα, ανάλογα με τα προτεινόμενα, προσφέρονταν ήδη στην αγορά. Την 29.3.2007 ολοκληρώθηκε και η διαδικασία οικονομικού ελέγχου. Ο οικονομικός έλεγχος του επιδίκου έργου, ως επίσης και του έργου ΝΕΠΡΟ/0603/02, έγινε από τον ελεγκτικό οίκο KPMG Ltd. Για το θέμα αυτό, ήτοι του οικονομικού ελέγχου, κατέθεσε ο ΜΥ2 Δημήτρης Βάκης, εγκεκριμένος λογιστής (chartered accountant) και διοικητικός σύμβουλος της KPMG Ltd. Κατά τον οικονομικό έλεγχο συλλέχθηκαν στοιχεία τόσο από τους λειτουργούς της εναγομένης, υπευθύνους παρακολούθησης του έργου, όσο και από τους αξιωματούχους εκπροσώπους της ενάγουσας. Με βάση τα στοιχεία αυτά ο μάρτυρας ετοίμασε την έκθεση, Τεκμήριο
8. Από την έκθεση προκύπτουν τα πιο κάτω σε σχέση με τις δαπάνες που περιλαμβάνονται στην ενδιάμεση έκθεση που υποβλήθηκε από την ενάγουσα: Ι. Οι δαπάνες για ειδικά έξοδα (μηχανολογικές εργασίες), οι οποίες ανέρχονταν σε Λ.Κ. 3.381, ως επίσης και οι δαπάνες για αναλώσιμα έξοδα υποστηρίζονταν από επαρκή στοιχεία. ΙΙ. Η ύπαρξη πάγιων στοιχείων ενεργητικού (εξοπλισμός) επιβεβαιώθηκε κατά τον επιτόπιο έλεγχο. Οι αγορές στοιχείων ενεργητικού, που ανήλθαν σε Λ.Κ. 5.601, υποστηρίζονταν από επαρκή στοιχεία. ΙΙΙ. Οι δαπάνες συμβούλων για παροχή τεχνικών υπηρεσιών, Λ.Κ. 1.600, χρεώθηκαν στον τραπεζικό λογαριασμό, υποστηρίζονταν από αποδείξεις πληρωμής, δεν υπήρχε όμως συμφωνία παροχής υπηρεσιών προς τον Ανάδοχο, η οποία να διευκρινίζει τις παρεχόμενες υπηρεσίες και δεν εντοπίστηκαν τιμολόγια χρέωσης. ΙV. Αμοιβή στο συνεργάτη Αλέξανδρο Δημητρίου, Λ.Κ.10.780, υποστηριζόταν από αποδείξεις πληρωμών με τις αντίστοιχες χρεώσεις στον τραπεζικό λογαριασμό. Για τις υπηρεσίες αυτές ο Αλέξανδρος Δημητρίου υπέγραψε συμβόλαιο εργοδότησης με τον Ανάδοχο Φορέα. Δεν κατέστη δυνατή η εξέταση της ακρίβειας του ποσού σε σχέση με τις πραγματικές ώρες εργασίας που επενδύθηκαν. V. Αμοιβές ύψους Λ.Κ.14.764, που καταβλήθηκαν σε Φορείς του Δικτύου Συνεργασίας, δεν υποστηρίζονταν επαρκώς από οποιαδήποτε οικονομικά στοιχεία, ως απαιτείται από τους Όρους Διαχείρισης, παρ. 8.
9. VI. Αμοιβή στο διευθυντή της εταιρείας, ύψους Λ.Κ.7.840, δεν υποστηριζόταν από οποιαδήποτε οικονομικά στοιχεία. Επίσης, δεν υπήρχε οποιαδήποτε συμφωνία για την παροχή υπηρεσιών από το διευθυντή η οποία να αντιπαραβάλλεται με το μητρώο επένδυσης του χρόνου του διευθυντή στο επίδικο έργο, το οποίο δεν τήρησε η ενάγουσα. VII. Δαπάνες ύψους Λ.Κ. 27.000 για το έτος 2005 και Λ.Κ. 5.000 για το έτος 2004, που αναγράφονταν στην κατάσταση, «Λογαριασμός Εσόδων και Εξόδων», ως μισθοί διευθυντή (πιθανές προβλέψεις) δεν υποστηρίζονταν από οποιαδήποτε οικονομικά στοιχεία. Δεν υπήρχε συμφωνία παροχής υπηρεσιών, ούτε μητρώο επένδυσης του χρόνου του διευθυντή στο επίδικο έργο για να είναι εφικτή η αντιπαραβολή των δύο. Από τα πιο πάνω στοιχεία, διαφαίνεται ότι οι δαπάνες που δεν έγιναν αποδεκτές από την ενάγουσα και εκεί τελικά εστιάζεται και η διαφορά των δύο μερών, αφορούσαν τα ποσά που κατ΄ ισχυρισμό είχαν δοθεί σε διάφορα πρόσωπα που σχετίζονταν με το επίδικο έργο. Με βάση το τεκμήριο 8, που είναι η ενδιάμεση έκθεση που υποβλήθηκε από την ενάγουσα, προκύπτει ότι η ενάγουσα κατέβαλε στους Α. Δημητρίου και Ν. Καραγιώργη τα ποσά των Λ.Κ.10.780 και Λ.Κ.7.840 αντίστοιχα, την 31.12.2005, το Frederick Research Center κατέβαλε κατά την ίδια ημερομηνία στους Χ. Χριστοδούλου και Γ. Καραγιώργη τα ποσά των Λ.Κ.3.500 και Λ.Κ.2.500 αντίστοιχα και η SavCo Technical Services Ltd κατέβαλε στο Σ. Κώστα το ποσό των Λ.Κ. 4.
10. Σύμφωνα με την Εγκύκλιο Διαχείρισης, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της επίδικης συμφωνίας όλες οι δαπάνες που πραγματοποιούνταν στα πλαίσια του έργου θα έπρεπε να αποδεικνύονται με «τιμολόγια/αποδείξεις που θα εκδίδονταν στο όνομα του Φορέα του Δικτύου Συνεργασίας που αφορούσαν και θα περιλάμβαναν ένδειξη για το Έργο». Οι αμοιβές ερευνητών ή συνεργατών θα αποδεικνύονταν μέσω του μισθολογίου του φορέα εργασίας του εν λόγω προσώπου. Για το θέμα των δαπανών που περιλαμβάνονταν στην ενδιάμεση έκθεση κατέθεσε τόσο ο διευθυντής της ενάγουσας, Νίκος Καραγιώργης, όσο και ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου. Ο Νίκος Καραγιώργης είναι απόφοιτος του γυμνασίου του Λευκονοίκου και παρακολούθησε για δύο χρόνια, μαθήματα με αλληλογραφία, στο κλάδο της ηλεκτρολογίας. Είναι αδειούχος ηλεκτρολόγος, εργάστηκε για μεγάλο διάστημα στην Teklima, εταιρεία παραγωγής συστημάτων κλιματισμού και στις Αραβικές Χώρες, υπεύθυνος για την εγκατάσταση συστημάτων κλιματισμού. Ο Νίκος Καραγιώργης ήταν ο συντονιστής το έργου και αυτός που ετοίμασε την ενδιάμεση έκθεση με τη βοήθεια του ΜΕ
11. Καταθέτοντας για τον αριθμό των προσώπων που εργάζονταν στο επίδικο έργο, κατέθεσε ότι ήταν πέντε άτομα, όσα αναγράφονται και στην πρόταση, ο ΜΕ2, ο γιος του, Νίκος Καραγιώργης, ο δικηγόρος Κώστας Λοΐζου, ο λογιστής Φώτος (δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί το επίθετό του) και ο ίδιος. Στη συνέχεια ανέφερε ότι ο μόνος υπάλληλος στο έργο ήταν ο ίδιος, οι υπόλοιποι ήταν «έκτακτοι». Τα άτομα αυτά ελάμβαναν μισθό ανάλογα με τις υπηρεσίες που προσέφεραν. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με τον Αλέξανδρο Δημητρίου, ο οποίος έλαβε από την ενάγουσα, Λ.Κ. 10.780, σύμφωνα με την ενδιάμεση έκθεση που υποβλήθηκε, ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να δώσει οποιαδήποτε στοιχεία για το άτομο αυτό και ιδιαίτερα σε σχέση με το χρόνο που εργάστηκε στο συγκεκριμένο έργο. Ο Αλέξανδρος Δημητρίου εργαζόταν παράλληλα και σε άλλα δύο έργα της ενάγουσας, για το οποία επίσης ελάμβανε χρηματοδότηση από την εναγομένη. Ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε επίσης ότι τηρούσε Αρχείο Συναλλαγών, δεν ήταν σε θέση όμως να το παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Παρενθετικά αναφέρω ότι σύμφωνα με τους Όρους Οικονομικής Διαχείρισης, και συγκεκριμένα σύμφωνα με τον Όρο 8.2, όλοι οι Φορείς του Δικτύου Συνεργασίας θα έπρεπε να τηρούν Αρχείο Συναλλαγών για τις δαπάνες που πραγματοποιούσαν στο πλαίσιο του Έργου. Ο Αρμόδιος Φορέας, ήτοι η ενάγουσα, είχε καθήκον να τηρεί Αρχείο Συναλλαγών που να καλύπτει το σύνολο των δαπανών του Προϋπολογισμού Έργου. Προς τούτο, ο Αρμόδιος Φορέας θα έπρεπε να ζητά πιστοποιημένα αντίγραφα των δαπανών από τους υπολοίπους Φορείς του Δικτύου Συνεργασίας. Το Αρχείο Συναλλαγών θα παρουσιαζόταν στην εναγομένη, σε περίπτωση πραγματοποίησης οικονομικού ελέγχου για το έργο. Ο μάρτυρας δεν ήταν επίσης σε θέση να παρουσιάσει το μισθολόγιο, αντεξεταζόμενος δε κατά πόσο διατηρείτο μισθολόγιο, απέφυγε να δώσει σαφή απάντηση και επαναλάμβανε συνεχώς ότι ο Αλέξανδρος Δημητρίου είχε υπογράψει συμβόλαιο. Σε κάποιο άλλο στάδιο της κατάθεσής του είπε ότι ετηρείτο μισθολόγιο για το 2005, δεν το είχε όμως μαζί του τη δεδομένη στιγμή. Του ζητήθηκε επίσης να παρουσιάσει στοιχεία σε σχέση με τα ποσά που είχαν δοθεί στα διάφορα πρόσωπα που εργάζονταν στο συγκεκριμένο έργο, ο μάρτυρας όμως αδυνατούσε να το πράξει. Τα μόνα στοιχεία που δήλωσε ότι θα ήταν σε θέση να παρουσιάσει ήταν αυτά που αφορούσαν τις δικές του απολαβές. Αντεξεταζόμενος κατά πόσο ελάμβανε αμοιβή για τις υπηρεσίες που προσέφερε, ανέφερε ότι ελάμβανε «bonus» και η αμοιβή του εξαρτιόταν από την οικονομική κατάσταση της εταιρείας. Επρόκειτο, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, για «μικρή οικογενειακή επιχείρηση η οποία χρειαζόταν στήριξη». Το ποσό που πήρε, μέχρι την ενδιάμεση έκθεση, ήταν Λ.Κ.7.
12. Σε κάποιο άλλο στάδιο κατέθεσε ότι το ποσό που καταχωρήθηκε στην ενδιάμεση έκθεση, ως ο μισθός του διευθυντή, αποτελούσε απλώς «πρόβλεψη», δεν επρόκειτο για ποσό που καταβλήθηκε. Το ίδιο ίσχυε και σε σχέση με τα ποσά που αναγράφονται στην πιο πάνω έκθεση ότι καταβλήθηκαν στους Φορείς του Δικτύου Συνεργασίας, ήτοι στο Frederick Research Center και στη SavCo Technical Services Ltd. Δεν πρόκειται για ποσά που πραγματικά καταβλήθηκαν και εισπράχθηκαν, πρόκειται για τα ποσά που τους δόθησαν από τους συνεργαζομένους φορείς ως οι δικές τους δαπάνες. Ο ΜΕ2 είναι κάτοχος πανεπιστημιακού διπλώματος από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μεταπτυχιακού και διδακτορικού τίτλου (Phd) στο τομέα του Metallurgical Engineering and Material Science. Εργάσθηκε στο Mitsubishi Materials Coorporation στην Ιαπωνία. Ήταν ο επιστημονικός υπεύθυνος του έργου και αυτός που συμπλήρωνε όλα τα στοιχεία των προτάσεων που είχαν υποβληθεί στην ενάγουσα για σκοπούς χρηματοδότησης του έργου. Αυτός ήταν που συμπλήρωνε, μεταξύ άλλων και τον αριθμό των εργαζομένων. Στο έντυπο Β4(α) που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του τεκμηρίου 4, αναγράφεται ότι ο αριθμός των εργαζομένων θα ήταν «5». Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι κατά τη συμπλήρωση του τεκμηρίου 4 και συγκεκριμένα του παραρτήματος που αφορούσε τον αριθμό υπαλλήλων που θα ελάμβαναν μέρος στο έργο, ζήτησε καθοδήγηση από την ίδια την εναγομένη και συγκεκριμένα από το λειτουργό αυτής, Ματθαίο Σπανό και από την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/
13. Αντεξεταζόμενος για το θέμα αυτό, ήτοι τον αριθμό των υπαλλήλων της εναγομένης κατά το έτος 2004, ανέφερε ότι ήταν πέντε άτομα, ο διευθυντής Νίκος Καραγιώργης, οι δύο μέτοχοι της εταιρείας Χρ. Χριστοδούλου και Γ. Καραγιώργης, ο λογιστής Φώτος Παπαδόπουλος και ο δικηγόρος «Κωστάκης», το επίθετο του οποίου δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί. Μετά διαφοροποίησε τη θέση του και είπε ότι ο μόνος υπάλληλος ήταν ο Νίκος Καραγιώργης. Κατά την αντεξέταση του ανακάλεσε και την προηγούμενη δήλωση του ότι είχε λάβει καθοδήγηση από το Μαθαίο Σπανό ως προς τον αριθμό των υπαλλήλων που θα κατέγραφε στο έντυπο. Ο μάρτυρας συνέβαλε και στην ετοιμασία της ενδιάμεσης έκθεσης, τεκμήριο
14. Ανέφερε αρχικά ότι τα ποσά που αναγράφονταν στην έκθεση ήταν «δεδουλευμένα», στη συνέχεια όμως πρόσθεσε ότι δεν ήταν όλα «δεδουλευμένα», οφείλονταν ακόμη ποσά από τους Φορείς προς τους συμμετέχοντες. Αντεξεταζόμενος γιατί στην έκθεση καταγράφονταν μισθοί και ημερομηνίες πληρωμής αυτών, εφόσον τα ποσά αυτά δεν είχαν καταβληθεί, ισχυρίσθηκε ότι αυτές ήταν οι οδηγίες του λειτουργού της ενάγουσας, κ. Ονουφρίου, να καταγραφεί η «τελική ημερομηνία» υποβολής της έκθεσης. Κατέθεσε επίσης ότι κατά τα έτη 2004, 2005 και 2006 ελάμβανε μισθό από το Frederick, κατέβαλλε κοινωνικές ασφαλίσεις και υπέβαλλε δηλώσεις στον Φόρο Εισοδήματος. Όταν του ζητήθηκε να δώσει κάποια στοιχεία για τα πιο πάνω θέματα δεν ήταν σε θέση να το πράξει. Για τη συμμετοχή του στο συγκεκριμένο έργο έλαβε από το Frederick κάποια ποσά αδυνατούσε όμως να παρουσιάσει οποιαδήποτε στοιχεία και ισχυρίσθηκε ότι εκείνο που αποδείκνυε τη δαπάνη ήταν η επιταγή που έλαβε από το Frederick. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι τα ποσά που έλαβε τα εδήλωσε στο Φόρο Εισοδήματος και τα συμπεριέλαβε στο Πιστοποιητικό Αποδοχής, παρά ταύτα δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει οποιαδήποτε στοιχεία και να αναφέρει κατά πόσο του είχε επιβληθεί ή όχι φορολογία κατά τον επίδικο χρόνο σε σχέση με τα εισοδήματα του. Αμέσως μετά ανέφερε, μετά από σχετική ερώτηση ότι δεν θυμόταν πόσος ήταν ο μισθός του και ανατρέποντας την προηγούμενη δήλωση του ισχυρίσθηκε ότι απεκόπη κάποιο ποσό για φόρο εισοδήματος. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία επί των ουσιωδών σημείων που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν και να εξετάσω τη μαρτυρία τους. Η μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης βασίσθηκε κυρίως σε έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία τους ήταν θετική, είχε συνοχή και αυτοί δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Η ενάγουσα εισηγήθηκε, μεταξύ άλλων, όπως η μαρτυρία του Δημήτρη Βάκη αγνοηθεί καθότι αυτός ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της KPMG, ήταν δε αυτός που προέβη στον οικονομικό έλεγχο των στοιχείων που παρουσίασε η ενάγουσα και παράλληλα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ι.Π.Ε. Εν πρώτοις θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η επίδικη συμφωνία δεν προνοούσε όπως η εξέταση των στοιχείων γίνει από ανεξάρτητο πρόσωπο, τουναντίον γίνεται ρητή αναφορά ότι θα γίνεται από στελέχη του Ι.Π.Ε. ή από εμπειρογνώμονες που αυτό θα επιλέξει. Πέραν τούτου όμως επισημαίνω για ακόμη μια φορά ότι το Ι.Π.Ε. κανένα οικονομικό όφελος θα είχε από το εν λόγω έργο και κατ΄ επέκταση κανένα σκοπό θα εξυπηρετούσε η αναιτιολόγητη απόρριψη της ενδιάμεσης έκθεσης. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω όμως παρατηρώ ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας εργάσθηκε με τρόπο μεθοδικό και αντικειμενικό και η έκθεση του στηρίζεται σε στοιχεία τα οποία παρουσίασε και ενώπιον του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία και των δύο μαρτύρων υπεράσπισης γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Οι μάρτυρες των εναγόντων προσπάθησαν να δώσουν την εικόνα ότι οι λειτουργοί της ενάγουσας τους καταπίεζαν, τους ειρωνεύονταν, υποτιμούσαν την εργασία τους και προσπαθούσαν να προβάλουν συνεχώς εμπόδια στη διεκπεραίωση του έργου. Ο ΜΕ2 δε προσπάθησε να επιρρίψει ευθύνες στους λειτουργούς της εναγομένης ακόμη και για τα στοιχεία που ο ίδιος συμπλήρωσε στην πρόταση που υποβλήθηκε και τα οποία δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Οι ισχυρισμοί τους δεν με έπεισαν. Ως αναφέρω και ανωτέρω η εναγομένη είναι ίδρυμα που χρηματοδοτείται από το κράτος και κανένα οικονομικό όφελος είχε από το συγκεκριμένο έργο. Εκείνο που διαφάνηκε από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου είναι ότι εκείνο που ενδιέφερε την εναγομένη ήταν όπως το έργο συνεχιστεί, αυτός προφανώς ήταν και ο λόγος που δεν τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία παρά την παράβαση κάποιων όρων αυτής, παράλληλα όμως ήθελε να διασφαλίσει ότι η χρηματοδότηση που δόθηκε δαπανηθεί για τους σκοπούς που είχε δοθεί και να μη γίνεται διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. Η ενάγουσα ήταν μια νεοϊδρυθείσα εταιρεία χωρίς κύκλο εργασιών η οποία πέτυχε να εξασφαλίσει χρηματοδοτήσεις για τρία έργα που θα διεκπεραιώνονταν σχεδόν ταυτόχρονα. Ακόμη και ο πολύ μικρός ετήσιος κύκλος εργασιών, Λ.Κ.9.000 που αναγραφόταν στο τεκμήριο 4 δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Σύμφωνα με τον ΜΕ1 επρόκειτο για «αναμενόμενο κύκλο εργασιών» και το ποσό των Λ.Κ.9.000 αναγράφηκε «τυπικά». Τα δύο βασικά στελέχη της εταιρείας ήταν ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου και ο Γεώργιος Καραγιώργης, καθηγητές στο Frederick. Η εταιρεία στερείτο οποιασδήποτε υποδομής, διευθυντής της εταιρείας ήταν ο Νίκος Καραγιώργης, ΜΕ1, πατέρας του Γιώργου Καραγιώργη. Θα συμφωνήσω με τον Νίκο Καραγιώργη ότι επρόκειτο για «οικογενειακή εταιρεία» αυτό διαφάνηκε και κατά την ακρόαση της υπόθεσης και θα προσθέσω ότι μοναδικός σκοπός της σύστασης της ήταν η λήψη χρηματοδοτήσεων. Εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι ανάμεσα στους υπαλλήλους της εταιρείας συγκαταλέγονταν και άτομα που προσέφεραν περιοδικά κάποιες εργασίες, ήτοι ο λογιστής και ο δικηγόρος. Ο Νίκος Καραγιώργης εκτελούσε χρέη διευθυντή της ενάγουσας και συντονιστή του έργου, όχι λόγω των προσόντων και της εμπειρίας του, αλλά προφανώς λόγω της συγγένειας του με τον Γιώργο Καραγιώργη. Ο ρόλος του ήταν εντελώς τυπικός και αυτός ήταν και ο λόγος που δεν ήταν σε θέση να δώσει στους λειτουργούς της εναγομένης τα στοιχεία που του είχαν ζητήσει μετά την υποβολή της έκθεσης. αυτός ήταν και ο λόγος που δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει και το Δικαστήριο για σημαντικές πτυχές της υπόθεσης, όπως για παράδειγμα για τον οικονομικό έλεγχο που είχε γίνει από την KPMG ή κατά πόσο ετηρείτο μισθολόγιο. Ο ΜΕ2 σε μια προσπάθεια του να αναδείξει τον ρόλο του ΜΕ1 ισχυρίσθηκε ότι ο λόγος που ανέλαβε χρέη διευθυντή ο Νίκος Καραγιώργης και όχι ο ίδιος ήταν γιατί αυτός ήταν «αξιοκρατικά καλύτερος» του. Ο ισχυρισμός αυτός στερείται κάθε πειστικότητας. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω με οποιονδήποτε τρόπο τον ΜΕ1, πιστεύω ότι τα προσόντα και η πείρα του ΜΕ1 σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να συγκριθούν με τα προσόντα και την πείρα του ΜΕ
15. Περιορίζομαι απλώς να υπενθυμίσω ότι ο ΜΕ1 ήταν ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα, ενώ ο ΜΕ2 ήταν κάτοχος πτυχίου, μεταπτυχιακού τίτλου και διδακτορικού (Phd). Από τη μαρτυρία και των δύο προκύπτει επίσης ότι πολλά από τα στοιχεία που κατέγραψαν στην ενδιάμεση έκθεση που υπέβαλαν προς έγκριση στην εναγομένη ήταν παραπλανητικά, ιδίως τα στοιχεία που αφορούσαν μισθούς. Με βάση τη δική τους παραδοχή τα ποσά δεν είχαν καταβληθεί κατά τις ημερομηνίες που αναγράφονται στην έκθεση. Ο ισχυρισμός δε του ΜΕ2 ότι κατέγραψε τις ημερομηνίες μετά από προτροπή του λειτουργού της εναγομένης κ. Ονουφρίου, είναι εκ των υστέρων σκέψη και δεν γίνεται αποδεκτός. Προκύπτει επίσης ότι η ενάγουσα δεν παρουσίασε στην εναγομένη οποιαδήποτε μισθολόγια προς απόδειξη των αμοιβών των ερευνητών και των συνεργατών. Υπενθυμίζω ότι με βάση τους όρους της επίδικης σύμβασης «οι αμοιβές ερευνητών ή συνεργατών θα αποδεικνύονται μέσω του μισθολογίου του φορέα εργασίας του εν λόγω προσώπου». Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω ότι η ενδιάμεση έκθεση, τεκμήριο 8 που υποβλήθηκε από την ενάγουσα δεν περιελάμβανε όλα τα στοιχεία που προνοούσε η συμφωνία και ως εκ τούτου η ενάγουσα δεν ήταν υποχρεωμένη να την εγκρίνει. Υπενθυμίζω για μια ακόμη φορά ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την καταβολή της ενδιάμεσης δόσης ήταν η έγκριση της ενδιάμεσης έκθεσης. Αφ΄ ης στιγμής η ενδιάμεση έκθεση δεν έγινε αποδεκτή η ενδιάμεση δόση δεν καθίστατο πληρωτέα. Σε σχέση με την τελική δόση θα ήθελα να επισημάνω ότι η αξίωση της ήταν πρόωρη καθ΄ ότι απαραίτητη προϋπόθεση για καταβολή εκείνης της δόσης ήταν όπως εγκριθεί η τελική έκθεση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει καν μαρτυρία για ετοιμασία και υποβολή της αίτησης αυτής, πόσο μάλλον έγκριση της. Η ενάγουσα αξιώνει επίσης το ποσό των Λ.Κ.37.000, ποσό που κατ΄ ισχυρισμό δαπάνησε για τη διεκπεραίωση του εν λόγω έργου. Η αξίωση αυτή είναι ανεδαφική. Οι σχέσεις των δύο μερών ρυθμίζονται από τους όρους της επίδικης συμφωνίας. Η συμφωνία προβλέπει ρητά τι δικαιούτο η ενάγουσα να λάβει από την εναγομένη και δεν περιέχει πρόνοια για καταβολή οποιωνδήποτε εξόδων, πέραν της προκαταβολής και των δύο δόσεων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η αξίωση της ενάγουσας δεν μπορεί να πετύχει. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης και εναντίον της ενάγουσας. Απορρίπτεται και η ανταπαίτηση με έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης. Τα έξοδα θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο