← Κύπρος

Δήμου Στρούθου ν. Επίσημου Παραλήπτη, ως εκκαθαριστή της Εταιρείας D.E.L.E COMMUNICATIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4930/2007, 19/6/2014

Δήμου Στρούθου ν. Επίσημου Παραλήπτη, ως εκκαθαριστή της Εταιρείας D.E.L.E COMMUNICATIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4930/2007, 19/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A275 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4930/2007 Μεταξύ:- Δήμου Στρούθου Ενάγοντα -και-

  1. D.E.L.E COMMUNICATIONS LTD
  2. AVACOM COMPUTERS SERVICES LTD
  3. AVACOMNET SERVICES LTD
  4. Ανδρέα Σιαμμά Εναγομένων Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 22.6.11 Μεταξύ:- Δήμου Στρούθου Ενάγοντα -και-
  5. Επίσημου Παραλήπτη, ως εκκαθαριστή της Εταιρείας D.E.L.E COMMUNICATIONS LTD
  6. AVACOM COMPUTERS SERVICES LTD
  7. AVACOMNET SERVICES LTD
  8. Ανδρέα Σιαμμά Εναγομένων Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 22.11.12 Μεταξύ:- Δήμου Στρούθου Ενάγοντα -και-
  9. Επίσημου Παραλήπτη, ως εκκαθαριστή της Εταιρείας D.E.L.E COMMUNICATIONS LTD
  10. FIRSTDELOS GROUP PLC
  11. M.S.BLAST SYSTEMS PUBLIC LIMITED
  12. Ανδρέα Σιαμμά Εναγομένων Αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 13.1.2014 Ημερομηνία: 19.6.2014 Εμφανίσεις: Για τους εναγόμενους-αιτητές: κα Σταύρου Για τον ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση: κα Ξυψιτή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, τα διάφορα διαδικαστικά διαβήματα, περιλαμβανομένων και τροποποιήσεων του κλητηρίου εντάλματος, οδήγησαν στο ότι τα τροποποιημένα δικόγραφα καταχωρήθηκαν στις 19.12.13 (η έκθεση απαίτησης), στις 3.1.2014 (η έκθεση υπεράσπισης) και στις 21.1.2014 (η απάντηση). Η ακρόαση της παρούσας υπόθεσης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Με την παρούσα αίτηση τους, οι εναγόμενοι αιτούνται την έκδοση διατάγματος τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης με την αντικατάσταση συγκεκριμένων παραγράφων και της προσθήκης άλλων, ως λεπτομερώς αναφέρεται στο σώμα της αίτησης, καθώς επίσης και την έγερση συνεπακόλουθα ανταπαίτησης εκ μέρους των εναγομένων 1 εναντίον του ενάγοντα. Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.25 θ.1 και Δ.48 θ.1-3, 7, 8,
  13. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Άννας Ιακώβου, ημερομηνίας 13.1.2014, η οποία και την υποστηρίζει. Σ΄ αυτήν αναφέρεται ότι: «
  14. Κατά την έγερση της παρούσας αγωγής εκκρεμούσε αγωγή της εναγομένης αρ. 1 εναντίον του ενάγοντα, υπ΄ αρ. 4503/2004 και η οποία αφορούσε στα ίδια επίδικα θέματα, στα οποία αφορά και η παρούσα αγωγή. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής.
  15. Περί/ή κατά το Φεβρουάριο του 2010, η εναγόμενη αρ. 1 τέθηκε υπό εκκαθάριση και εκκαθαριστής της διορίστηκε ο Επίσημος Παραλήπτης. Την 27ην/10/2010, η ανωτέρω αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση και παρόλο που ο Επίσημος Παραλήπτης είχε δεόντως ειδοποιηθεί, ουδεμία εμφάνιση υπήρξε εκ μέρους της εναγομένης αρ. 1, με αποτέλεσμα η αγωγή να απορριφθεί λόγω μη προώθησης. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο των πρακτικών του Δικαστηρίου.
  16. Περί/ή κατά τον Απρίλιο του 2013 δεχθήκαμε οδηγίες και σχετικό διοριστήριο από τον Επίσημο Παραλήπτη να εγείρουμε ανταπαίτηση εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση, καθότι μετά από σχετική διερεύνηση στην οποία προέβη ο Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της εναγομένης αρ. 1, διαπιστώθηκε ότι κατά τον τερματισμό της λειτουργίας της εναγομένης αρ. 1, υπήρχαν χρηματικές και άλλες ελλείψεις από το ταμείο και τα αποθέματα εμπορευμάτων της εναγομένης αρ. 1 εταιρείας, οι οποίες οφείλονταν σε παράνομες και/ή αυθαίρετες ενέργειες του καθ΄ ου η αίτηση-ενάγοντα. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο του διοριστηρίου.
  17. Περί/ή κατά την 17/4/2013, κατόπιν εξασφάλισης σχετικού διοριστηρίου από τον Επίσημο Παραλήπτη, καταχωρήθηκε πανομοιότυπη αίτηση τροποποίησης από τους αιτητές-εναγόμενους, η οποία απεσύρθη με επιφύλαξη των δικαιωμάτων των αιτητών, στο στάδιο των γραπτών αγορεύσεων, όταν έγινε αντιληπτό και από τις δύο πλευρές ότι δεν είχαν ακολουθηθεί οι θεσμοί μετά τη δεύτερη τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, ήτοι δεν καταχωρήθηκε τροποποιημένη έκθεση απαίτησης και έκθεση υπεράσπισης με αποτέλεσμα να καθίσταται αμφίβολο το δικόγραφο του οποίου η τροποποίηση αιτήθηκαν οι αιτητές-εναγόμενοι.
  18. Ως εκ των ανωτέρω, είναι η θέση των αιτητών ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή δικαιοσύνης. Περαιτέρω, εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα υπάρξει σοβαρή εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και εξόδων, αμφότερων των διαδίκων.
  19. Ο ενάγοντας-καθ΄ ου η αίτηση δεν θα υποστεί οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις σε περίπτωση έγκρισης της παρούσας αίτησης ούτε και θα υποστεί οποιαδήποτε ζημία η οποία να μη μπορεί να επανορθωθεί με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.
  20. Οποιαδήποτε καθυστέρηση έχει παρατηρηθεί στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης είναι απόλυτα αιτιολογημένη και/ή οφείλεται σε καλόπιστο λάθος και/ή παραδρομή αμφότερων των διαδίκων καθώς και στις χρονοβόρες διαδικασίες που απαιτούνται για την εξασφάλιση διοριστηρίου από τον Επίσημο Παραλήπτη». Ο ενάγοντας καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην αιτούμενη τροποποίηση επικαλούμενος τους εξής λόγους: «
  21. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και καταπιεστική για τα δικαιώματα του καθ ου η αίτηση.
  22. Δεν υπάρχει κανένα θέμα προς εκδίκαση.
  23. Δεν υπάρχει πιθανότης οι εναγόμενοι να δικαιούνται εις θεραπεία.
  24. Η Ενόρκως Δηλούσα δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο να ορκιστεί την Ένορκο Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση.
  25. Οι Εναγόμενοι Αιτητές αιτούνται τροποποίηση της Υπεράσπισης για να εγείρουν θέματα και ή Απαιτήσεις εναντίον του Ενάγοντος τα οποία ήδη εγείρονται στην Υπεράσπιση τούτων στην παρούσαν αγωγή και τα οποία εγκαταλείπουν για τον λόγο ότι περιείχοντο στην αγωγή αρ. 4503/04 Ε.Δ. Λευκωσίας της οποίας η εκδίκαση τότε εκκρεμούσε και σήμερα ταύτα αποτελούν δεδικασμένο εφόσον η Αγωγή 4503/04 Ε.Δ. Λευκωσίας απερρίφθη λόγω μη προώθησης της.
  26. Υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης εκ μέρους των αιτητών καθ ότι οι δικηγόροι της αγωγής 4503/04 ήταν οι ίδιοι οι δικηγόροι της παρούσας αγωγής και επέδειξαν μεγάλην αδιαφορία και καθυστέρηση να μάθουν τι απέγινεν η εν λόγω αγωγή. Δεν δίδεται ικανοποιητική εξήγηση για τους λόγους της καθυστέρησης αυτής.
  27. Για τους ανωτέρω λόγους η αίτηση πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εις βάρος των αιτητών». Στο ίδιο πλαίσιο κυμαίνονται και οι ισχυρισμοί του ενάγοντα στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 4.3.2014, προς υποστήριξη της ένστασης. Οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων της κάθε μιας παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Έχω με προσοχή μελετήσει την επιχειρηματολογία αμφοτέρων των συνηγόρων. Προτού προχωρήσω στην παράθεση σχετικής νομολογίας, θα πρέπει να λεχθεί ότι υπό εκδίκαση παραμένει το κατά πόσο είναι επιτρεπτή η αιτούμενη τροποποίηση και όχι το εάν οι εναγόμενοι 1 κωλύονται να εγείρουν αυτά που ζητούν να εγείρουν λόγω δεδικασμένου. Με άλλα λόγια, το Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, δεν εξετάζει την ύπαρξη ή μη δεδικασμένου. Αυτό μπορεί να εγερθεί, ως θέμα ουσίας, εφόσον επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση. Η δυνατότητα τροποποίησης τέθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, ως εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά, που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, υποδεικνύεται ότι: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει στον αντίδικο αδικία, ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής». Στην Πολιτική Έφεση 10341, Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα, ημερομηνίας 19.1.1999, γίνεται ανάλυση της σχετικής νομολογίας, τόσο κυπριακής όσο και αγγλικής, με παράθεση σχετικών αποσπασμάτων. Σχετική αναφορά γίνεται στις υποθέσεις Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754, Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 C.L.R. 1, Easton v. Ford Motor Co Ltd
(1993)4 All E.R. 257, Cropper v. Smith
(1884)26 Ch. D. 700, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426. Παρατηρώντας το περιεχόμενο της έκθεσης υπεράσπισης, αλλά και της προτιθέμενης τροποποίησης, προκύπτει ότι, ως βάση υπεράσπισης, υφίστανται ήδη οι εν λόγω ισχυρισμοί. Το τι προέκυψε είναι η απόρριψη της αναφερόμενης άλλης αγωγής ώστε να ζητείται τώρα να προστεθούν οι σχετικές παραγράφοι και να εγερθεί η αξίωση των εναγομένων 1 εναντίον του ενάγοντα, ως ανταπαίτηση πλέον, ώστε να είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, σε μία διαδικασία, όλες οι μεταξύ των εν λόγω μερών διαφορές και να μπορεί να εξεταστούν και αποφασιστούν μια φορά. Αντιθέτως προς τους ως άνω αναφερόμενους λόγους ένστασης, το τι διαφαίνεται από τα ενώπιον μου στοιχεία είναι μια καλόπιστη προσπάθεια, έστω σ΄ αυτό το αργοπορημένο στάδιο, να τεθούν σε τάξη τα επίδικα θέματα, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφασίσει επί της ουσίας των μεταξύ των μερών διαφορών, εξετάζοντας τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς σε μια διαδικασία. Και αυτό αντί να ακούσει το ίδιο θέμα, ως μέρος της υπεράσπισης σ΄ αυτή τη διαδικασία, και το ίδιο θέμα, ως αξίωση, σε άλλη διαδικασία. Κάτι τέτοιο κάθε άλλο παρά σε αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών θα οδηγούσε. Επαναλαμβάνω φυσικά ότι ο ενάγοντας ουδόλως εμποδίζεται από του να προβάλει την υπεράσπιση του σε μια τέτοια ανταπαίτηση ή να εγείρει παράλληλα ζήτημα δεδικασμένου, το οποίο θα μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο στο κατάλληλο σημείο της διαδικασίας. Στην παρούσα περίπτωση, το θέμα καταλήγει να είναι κατά πόσο να αφεθεί η ανταπαίτηση των εναγομένων 1 να εγερθεί σε μια νέα αγωγή. Το γεγονός ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στο να ακουστεί δύο φορές, ενώπιον δύο διαφορετικών Δικαστηρίων, μαρτυρία επί ιδίων ισχυρισμών, καθιστά ορθότερο το να επιτραπεί η τροποποίηση. Εμφανώς, το μόνο νέο ζήτημα που θα προκύψει στην παρούσα διαδικασία, σε μια τέτοια περίπτωση, είναι η αναγκαιότητα εξέτασης ενδεχομένως θέματος δεδικασμένου. Κάτι τέτοιο δεν θα προκαλούσε ουσιαστική εκτροπή στην παρούσα, ομολογουμένως ήδη ταλαιπωρημένη, διαδικασία. Συνεπώς, δεν θεωρώ ότι η παροχή δυνατότητας τροποποίησης θα επιφέρει στον ενάγοντα οποιαδήποτε αδικία ή ζημιά ή ταλαιπωρία η οποία να μην δύναται να αποζημιωθεί με έξοδα. Παραμένει, τέλος, να εξεταστεί το ζήτημα της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης. Είναι γεγονός ότι διαφαίνεται η ύπαρξη μεγάλης καθυστέρησης, τόσο στην υποβολή της αίτησης όσο και στην εκδίκαση της υπόθεσης, χωρίς ιδιαίτερη αιτιολόγηση της. Όπως αναφέρθηκε όμως και στην υπόθεση Saba (ανωτέρω), η σημασία της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Λέχθηκε δε η διαφωνία του Δικαστηρίου με το ότι καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v Νίκου Κ. Σιακόλα (ανωτέρω). Όπως εξάλλου αναφέρθηκε στην υπόθεση Clive Preece κ.α v Ρωσσίδου, Πολ. Έφεση 271/2008, ημερομηνίας 16.12.2011: «Οι εφεσείοντες μπορεί να μην κατάφεραν να δικαιολογήσουν με απόλυτη πειστικότητα την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην προώθηση του δικονομικού διαβήματος. Ωστόσο, η μερική αυτή αδυναμία δεν έπρεπε να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης εφόσον το πλέον ουσιώδες υπό τις περιστάσεις κριτήριο ήταν η στάθμιση των παραγόντων που θα αποτελούσαν το εχέγγυο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Ως εκ της ως άνω ανάλυσης, παρά την καθυστέρηση που παρατηρείται, η οποία στον καθένα προκαλεί ανησυχία, η συνεκτίμηση όλων των στοιχείων και παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς εξέτασης του υπό κρίση ζητήματος, με αφήνει με βεβαιότητα ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, αφού καταλήγω ότι δεν ευσταθεί οποιοσδήποτε λόγος ένστασης. Συνεπώς, η αίτηση θα έχει επιτυχή κατάληξη. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα ως οι παράγραφοι 1, 2, 3 και 4 της αίτησης. Τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα και πιστό αντίγραφο να δοθεί στην αντίδικη πλευρά, η οποία να καταχωρήσει απάντηση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση εντός 15 ημερών μετέπειτα. Ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα αποφασίζω και επιδικάζω υπέρ του ενάγοντα-καθ΄ου η αίτηση και εναντίον των εναγομένων-αιτητών όλα τα έξοδα τα οποία δημιουργούνται ή έχουν απολεσθεί συνεπεία της τροποποίησης (costs thrown away) καθώς επίσης και τα έξοδα της αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ........... Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΑ/ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.