Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν. Παύλου Βαρέλλα, Αρ. Αγωγής: 2966/08, 30/6/2014

Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν. Παύλου Βαρέλλα, Αρ. Αγωγής: 2966/08, 30/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A299 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2966/08 Μεταξύ: Marfin Popular Bank Public Co Ltd Εναγόντων -και- Παύλου Βαρέλλα Εναγομένου Ημερομηνία: 30.6.2014 Αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 20.3.2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσας-Αιτήτρια: κα Β. Γεωργιάδου για Τ. Παπαδόπουλο & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους- καθ΄ ων η αίτηση: κ. Β. Φιλίππου για Α. Θ. Μαθηκολώνη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν από τον εναγόμενο το ποσό των €257.991,17 δυνάμει έγγραφης συμφωνίας για παροχή τραπεζικών διευκολύνσεων και ή τρεχούμενου λογαριασμού και ή λογαριασμού όψεως και ή δανείου, πλέον τόκους και διάταγμα πώλησης αριθμού ενεχυριασμένων μετοχών. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 14.6.1984, η ενάγουσα παρείχε στον εναγόμενο τραπεζικές διευκολύνσεις, μεταξύ των οποίων ήταν και το άνοιγμα του λογαριασμού 001-11-039150 προς όφελος του εναγομένου. Τη 2.3.2000 συμφωνήθηκε περαιτέρω μεταξύ των διαδίκων όπως η ενάγουσα παρέχει ή συνεχίσει να παρέχει πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους Λ.Κ.50.

1. Η ακρόαση άρχισε τη 19.2.2014 με τη μαρτυρία του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου, υπαλλήλου των εναγόντων. Ο μάρτυρας καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι ο πρώτος λογαριασμός, αυτός που είχε ανοίξει το 1984 έκλεισε μετά από μερικά χρόνια. Το σημερινό υπόλοιπο οφείλεται με βάση το δεύτερο λογαριασμό. Κατέθεσε επίσης ότι ο αριθμός του πρώτου λογαριασμού δεν ήταν 001-11-039150 αλλά 017-11-000841, ο αριθμός 001-11-03150 ήταν ο αριθμός του λογαριασμού που άνοιξε το
2. Τα ό,σα σχετικά δε αναγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης πρόκειται περί λάθους. Με την υπό κρίση αίτηση οι ενάγοντες ζητούν όπως η αίτηση τροποποιηθεί έτσι ώστε να συμπεριληφθούν οι πιο πάνω θέσεις. Συγκεκριμένα ζητούν τη διαγραφή των δύο παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης που αφορούν το άνοιγμα του λογαριασμού το 1984, την επαναρίθμηση των υπολοίπων και την προσθήκη της πιο κάτω παραγράφου: «
3. Μετά ή/και κατά την υπογραφή της συμφωνίας παροχής τρεχούμενου λογαριασμού ημερ. 02.03.2000 μεταξύ εναγόντων και εναγομένων, οι ενάγοντες άνοιξαν τον υπ΄αρ. λογαριασμό 001-11-03950 (πιο κάτω αναφερόμενος και ως ο «επίδικος λογαριασμός»), προς όφελος του εναγομένου στον οποίο γίνονταν οι συναλλαγές και οι πρέπουσες χρεοπιστώσεις του εναγόμενου σχετικά με την λειτουργία του εν λόγω λογαριασμού. Οι ενάγοντες επιφυλάσσονται να αναφερθούν κατά την δικάσιμο στον τρόπο λειτουργίας του τρεχούμενου λογαριασμού υπ΄ αρ. 001-11-039150 και τις χρεοπιστώσεις που παρουσίαζε ο εν λόγω λογαριασμός κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του». Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου. Ο ομνύοντας αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι ο λειτουργός της τράπεζας, υπεύθυνος για το συγκεκριμένο λογαριασμό ήταν ο Λάκης Κολιανδρής. Ο ίδιος ανέλαβε την υπόθεση μετά την αποχώρηση του κ. Κολιανδρή από την τράπεζα. Κατά τη μελέτη του φακέλου όταν ο ομνύοντας «κοίταξε στο σύστημα για τυχόν άλλες εκκρεμότητες του εναγομένου με την τράπεζα» διαπίστωσε ότι ο πρώτος λογαριασμός που είχε ανοιχθεί προς όφελος του εναγομένου, είχε κλείσει προ πολλού και ότι οι οδηγίες που είχαν δοθεί στον δικηγόρο της τράπεζας για τη σύνταξη της Έκθεσης Απαίτησης ήταν λανθασμένες σε σχέση με το πιο πάνω θέμα. Ο ομνύοντας αναφέρει επίσης ότι τα δικαιώματα του εναγομένου δεν παραβλάπτονται με την αιτουμένη τροποποίηση καθότι η βάση της αγωγής δεν αλλάζει και το μόνο που αλλάζει στην ουσία είναι η ημερομηνία ανοίγματος του επιδίκου λογαριασμού, ήτοι του λογαριασμού 001-11-
4. Ο εναγόμενος κατεχώρησε ένσταση στην οποία αναφέρει ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη και υποβλήθηκε όταν οι ενάγοντες αντιλήφθηκαν ότι δεν ήταν σε θέση να αποδείξουν την κίνηση του λογαριασμού πριν τη 2.3.
5. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η αίτηση καταχωρήθηκε μετά από μεγάλη καθυστέρηση. Συγκεκριμένα, ενώ ο ομνύοντας εγνώριζε για το λάθος μια μέρα πριν την αντεξέταση του, δεν ζητήθηκε η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Η αίτηση για τροποποίηση υποβλήθηκε μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας. Περαιτέρω η αιτουμένη τροποποίηση μετατρέπει «ριζικά» τη νομική και πραγματική βάση της αγωγής σε βαθμό που να καθιστά την ουσία της διαφοράς εντελώς διαφορετική, μεταβάλλει το πλαίσιο της δίκης, ανατρέπει δραστικά την πορεία της διαδικασίας και εισάγει αορίστους και ασαφείς ισχυρισμούς που καθιστούν το δικόγραφο τους «αντιφατικό, επιπόλαιο και ενοχλητικό». Ο ομνύοντας Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου αντεξετάσθηκε σε σχέση με τις συνθήκες κλεισίματος του λογαριασμού και των συνθηκών διαπίστωσης του λάθους. Η μαρτυρία του σε σχέση με τα θέματα αυτά ήταν σταθερή και θετική, ήταν στην ίδια γραμμή με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει τροποποίηση διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.25 θ.1[1], των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Η τάση της νομολογίας δείχνει φιλελεύθερη προσέγγιση, εκτός στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται κακοπιστία και αδικία. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, ήτοι ζημιά που δεν θα μπορούσε να θεραπευθεί με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα[2]. Ο παράγοντας καθυστέρηση λαμβάνεται υπόψη, δεν είναι όμως καθοριστικός στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, συνυπολογίζεται με τους υπολοίπους παράγοντες. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνεται και το βάρος που θα πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση του διατάγματος. Το θέμα που εγείρεται στην υπό κρίση υπόθεση, παρά το γεγονός ότι καταχωρήθηκε πολυσέλιδη ένσταση και αντεξετάσθηκε ο ομνύοντας Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου, είναι πολύ απλό, κατά πόσο θα πρέπει να επιτραπεί στους ενάγοντες να διαγράψουν από το δικόγραφο τους τις αναφορές που γίνονται στο λογαριασμό που ανοίχθηκε το 1984, καθότι ο λογαριασμός εκείνος είχε κλείσει προ πολλού. Αδυνατώ να αντιληφθώ με ποιο τρόπο αλλάζει η νομική βάση της αγωγής, ή πως η αγωγή μετατρέπεται σε «επιπόλαιη και ενοχλητική». Η αγωγή συνεχίζει να στηρίζεται σε υπόλοιπο που προέκυψε από τραπεζικές διευκολύνσεις που δόθηκαν στον εναγόμενο, ο αριθμός λογαριασμού συνεχίζει να είναι ο ίδιος, ως επίσης και το υπόλοιπο του λογαριασμού. Πρόκειται κατά την άποψη μου για ένα καλόπιστο λάθος που έγινε εκ μέρους των εναγόντων, το οποίο διαπιστώθηκε πολύ πρόσφατα, παραμονές της δίκης όταν τον χειρισμό της υπόθεσης ανέλαβε κάποιος νέος λειτουργός. Το γεγονός ότι το αίτημα υποβλήθηκε μετά την έναρξη της δίκης δεν αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο εφόσον η αιτουμένη τροποποίηση δεν θα έχει καταλυτικές συνέπειες για την υπεράσπιση. Η αιτουμένη τροποποίηση είναι σχεδόν τυπική και γίνεται για να συνάδει η προσκομισθείσα μαρτυρία με τα δικόγραφα[3]. Η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης ως η αίτηση. Τα έξοδα της αίτησης και όσα χαθούν λόγω της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου-καθ΄ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών. Τα έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1]
6. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties. [2] Φοινιώτης v Greenmar Navigaton