GOODWAY ALLIANCE LIMITED κ.α. ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3114/13, 30/6/2014

(1)η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Άδωνη Χριστοδούλου ημερ. 14.6.13, (β) των Καθ' ων η Αίτηση

(2)η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Μαρίας Μιχαήλ ημερ. 27.5.13 (γ) της Καθ' ης η Αίτηση

(5)η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Άννας Πελεκάνου ημερ. 12.6.13 και (δ) του Καθ' ου η Αίτηση

(6)η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Σκλάβου ημερ. 19.12.13. Σημειώνεται ότι η αίτηση εναντίον των Εναγομένων

(3)και

(4)αποσύρθηκε και απορρίφθηκε στις 8.7.13. Η Ελένη Ποφαΐδη αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι οι Αιτητές 1 και 2 είναι εταιρείες εγγεγραμμένες στο Hong Kong, έχουν του ίδιους τελικούς δικαιούχους και ανήκουν στον ίδιο Όμιλο Εταιρειών. Δυνάμει σχετικής Συμφωνίας, οι Αιτητές 1 είχαν κατατεθειμένο τον Μάρτιο του 2013 στους Καθ' ων η Αίτηση 1 ποσό USD4.569.302,81 στον λογαριασμό με αρ. 158-32-014012 και οι Αιτητές 2 ποσό USD5.385.353,15 στο λογαριασμό με αρ. 158-32-071814 (Τεκμήριο 1). Αναφέρθηκε στα γεγονότα από τον Ιούλιο 2012, που οδήγησαν στις 22.3.13 στην ψήφιση του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου Ν. 17

(1)/13 ως και στην έκδοση των Κ.Δ.Π. 94/13, Κ.Δ.Π. 97/13, Κ.Δ.Π. 104/13, Κ.Δ.Π. 105/13 (Τεκμήρια 2-9). Με απόφαση της Καθ' ης η Αίτηση

(5)από 19.3.13 κανένα πιστωτικό ίδρυμα διεξήγε εργασίες μέχρι και την 28.3.13 και ουσιαστικά η τελευταία μέρα διεξαγωγής εργασιών για τους Καθ' ων η Αίτηση

(1)ήταν η Παρασκευή 15.3.13, λόγω των τραπεζικών αργιών που μεσολάβησαν. Με βάση την Κ.Δ.Π. 104/13 που εκδόθηκε στις 29.3.13, οι Καθ' ων η Αίτηση

(1)πώλησαν ορισμένες από τις εργασίες τους στους Καθ' ων η Αίτηση

(2)και σχεδόν το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων, τίτλων και δικαιωμάτων τους ως και μερικές υποχρεώσεις τους έναντι οποιουδήποτε προσώπου, εκτός στο βαθμό που η υποχρέωση υπερβαίνει το ποσό των €100.000. Το ουσιαστικό αποτέλεσμα είναι ότι οι καταθέσεις των Αιτητών με τους Καθ' ων η Αίτηση

(1)εκμηδενίζονται και αφήνονται τυπικά πιστωτές τους, χωρίς δυνατότητα ή προσδοκία να εισπράξουν οποιοδήποτε μέρος των καταθέσεων τους, τουλάχιστον πέραν των €100.000, αφού τα εναπομείναντα στους Καθ' ων η Αίτηση

(1)περιουσιακά στοιχεία είναι απειροελάχιστα. Αυτό συνιστά κατάφωρη επέμβαση και παραβίαση των περιουσιακών δικαιωμάτων των Αιτητών ως και κατάφωρη παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της αρχής της καλής πίστης, της αρχής της ίσης κατανομής βαρών, ως και παράνομη, καταχρηστική και αυθαίρετη δράση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση. Ισχυρίζεται ότι τα πιο πάνω έλαβαν χώραν σε πλήρη αντίθεση με γραπτή διαβεβαίωση και παράσταση της Καθ' ης η Αίτηση

(5)με επιστολή της ημερ. 11.2.13 (Τεκμήριο 10), η οποία γνωστοποιήθηκε στους καταθέτες των Καθ' ων η Αίτηση

(1)(Τεκμήριο 10). Μετά την δημοσίευση των πιο πάνω Διαταγμάτων το διαθέσιμο υπόλοιπο των λογαριασμών των Αιτητών διαφοροποιήθηκε (Τεκμήριο 1). Οι Κ.Δ.Π. 97/13, 104/13 και 105/13 είναι έκδηλα παράνομες και αντισυνταγματικές διότι αντίκεινται στο δικαίωμα ιδιοκτησίας που κατοχυρώνεται από τα άρθρα 23, 1, 2, 3, 4 του Συντάγματος, παραβιάζουν το άρθρο 28 του Συντάγματος το οποίο κατοχυρώνει την αρχή της Iσότητας, το άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως και τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)(ζ) του Ν.17

(1)/13. Περαιτέρω παραβιάζονται οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης διότι με βάση το Ν.17

(1)/13, η αρμόδια Εποπτική Αρχή για τις Τράπεζες είναι η Καθ' ης η Αίτηση

(5), η οποία είναι και η Αρχή Εξυγίανσης και επομένως υπάρχει ανεπίτρεπτη ταύτιση θεσμών και προσώπων. Προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η εφαρμογή των Διαταγμάτων (Τεκμ. 4, 7, 8 και 9) θα προξενήσει στους Αιτητές ανυπολόγιστη και ανεπανόρθωτη ζημιά. Στην απουσία οποιασδήποτε πρόνοιας που να υποχρεώνει τους Καθ' ων η Αίτηση να καταβάλουν δίκαιη και εύλογη αποζημίωση στους Αιτητές, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να ανακτηθεί η ιδιοκτησία που ενδεχομένως να απωλεσθεί. Περαιτέρω, λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής κατάστασης στην οποία περιήλθε το κράτος, είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι Αιτητές δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν ποτέ την ιδιοκτησία που απωλέσθηκε συνεπεία της έκδοσης των πιο πάνω Κ.Δ.Π. Η σημερινή οικονομική κατάσταση της Κύπρου αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής της κατάστασης και το Δικαστήριο μπορεί να λάβει δικαστική γνώση των γεγονότων που σχετίζονται με την οικονομική κατάσταση και την αφερεγγυότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 παραβίασαν τη συμβατική τους σχέση με τους Αιτητές και η Καθ' ης η Αίτηση

(5)λειτουργεί στη βάση αντισυνταγματικού Νόμου και Διαταγμάτων και παραβιάζει τα θέσμια καθήκοντά της. Αναφέρει ότι το θέμα ήταν εξαιρετικά επείγον διότι σε επικοινωνία του κ. Αμερικάνου με το κατάστημα διεθνών δραστηριοτήτων των Καθ' ων η Αίτηση 1 και την κα Π. Τσαμπερλέιν στις 17.5.13, τον επιβεβαίωσε ότι οι λογαριασμοί των Αιτητών που υπόκεινται σε μέτρα εξυγίανσης μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν άθικτοι. Επίσης πληροφορήθηκε στις 17.5.13 από τον προϊστάμενο της κ. Λιβέρη ότι τα μέτρα εξυγίανσης επρόκειτο να εφαρμοστούν επί των λογαριασμών των Αιτητών στις 18 και 19 Μαΐου 2013. Με εγκύκλιο ημερ. 13.5.13 (Τεκμήριο 12), οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είχαν δώσει οδηγίες όπως προχωρήσει άμεσα η απομείωση των καταθέσεων. Η μονομερής χορήγηση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα διατηρήσει το status quo μέχρι την εκδίκαση των Διαταγμάτων και δεν θα επιφέρει οποιαδήποτε ουσιαστική ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση 1, ενώ η μη χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών θα δημιουργήσει τεράστια οικονομική ζημιά στους Αιτητές, πράγμα που ισοδυναμεί με την οικονομική καταστροφή τους. Δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις ή να διεξάγουν οποιεσδήποτε δραστηριότητες, γι' αυτό και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει καταφανώς προς όφελος των Αιτητών. Η από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση

(1)επέμβαση στις καταθέσεις των Αιτητών είναι παράνομη, και αντίκειται στον Ν. 17

(1)/13, με βάση τον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες για υλοποίηση των Διαταγμάτων (Τεκμ. 4, 7, 8 και 9). Η απομείωση στις καταθέσεις των Αιτητών θα προκαλέσει μόνιμη και ανεπανόρθωτη απώλεια, εφόσον το αντάλλαγμα που θα ληφθεί σε καμία περίπτωση θα είναι εύλογο ή δίκαιο ή αντίστοιχο του ποσού αυτών, διότι μετά το περάς της διαδικασίας για την εξυγίανση των Καθ' ων η Αίτηση 1, δεν θα καταβληθούν στους Αιτητές στο ολόκληρο οι καταθέσεις τους. Έτσι θα αποστερηθούν τους οικονομικούς τους πόρους και θα οδηγηθούν σε κρίσιμη κατάσταση για τη βιωσιμότητα τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προβάλλουν με την ένστασή τους πιο κάτω λόγους ένστασης:

1. Η παρούσα αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, δεν στηρίζεται στο ορθό νομικό βάθρο, είναι αντικανονική και αντιβαίνει στους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
2. Οι Κ.Δ.Π. 94/13, 97/13, 103/13, 104/13 και 105/13 βρίσκονται σε πλήρη ισχύ και εφαρμογή και παράγουν έννομα αποτελέσματα. Ως εκ τούτου οι Καθ' ων η Αίτηση 1 οφείλουν να συμμορφωθούν και να εφαρμόσουν τα εν λόγω Διατάγματα.
3. Η επέμβαση επί των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας που έχει επιβληθεί δυνάμει των εν λόγω Διαταγμάτων και του Ν.17

(1)/13, δεν παραβιάζει πρόνοιες του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

1. Οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 δεν πληρούνται και τα αιτούμενα Διατάγματα είναι αντίθετα με στοιχειώδεις πρόνοιες της φυσικής δικαιοσύνης και του δημοσίου συμφέροντος.
2. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι σαφές υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και δεν είναι δίκαιη και εύλογη η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα προκαλέσει τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημιές στους Καθ' ων η Αίτηση
4. Η έκδοση των πιο πάνω Κ.Δ.Π. δυνάμει του Ν.17

(1)/13, εμποδίζει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 από του να εκτελέσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις έναντι των Αιτητών, οι οποίοι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν την μετέπειτα έκδοση τους, ούτε και ήταν σε θέση να αποτρέψουν την έκδοση τους.

1. Ως αποτέλεσμα της έκδοσης και επιβολής των μέτρων εξυγίανσης μέσω των πιο πάνω Κ.Δ.Π. οι συμβάσεις που συνάφθηκαν μεταξύ των Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση 1 καθίστανται άκυρες, εφόσον η εκτέλεση τους είναι πλέον αδύνατη.
2. Τυχόν έγκριση του αιτήματος των Αιτητών θα αποτελέσει δυσμενή διάκριση προς τους λοιπούς καταθέτες των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2), στους λογαριασμούς των οποίων έχουν επίσης επιβληθεί τα μέτρα εξυγίανσης. Ο Άδωνης Χριστοδούλου αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι μέχρι τις 29.3.13 ήταν υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και κατείχε τη θέση του Διευθυντή Τμήματος Διαχείρισης Σχέσεων Πελατών - Κέντρο Διεθνών Επιχειρήσεων. Δυνάμει της Κ.Δ.Π. 104/13, από τις 29.3.13 είναι υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση

1. Στις 26.3.13, ημερομηνία η οποία λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς απομείωσης, οι Αιτητές 1 διατηρούσαν τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 158-32-014012 με υπόλοιπο USD$4.569.302,81 και τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 158-11-010875 με υπόλοιπο €19.749,
2. Οι Αιτητές 2 διατηρούσαν τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 158-32-071814 με υπόλοιπο USD$5.385.353,15 και τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 158-11-056591 με υπόλοιπο €5.429,
3. Μετά τη συμφωνία της Κυπριακής Κυβέρνησης με το Eurogroup στις 15.3.13 για δανειοδότηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όλες οι τράπεζες παρέμειναν κλειστές μέχρι και τις 28.3.13 που επαναλειτούργησαν για το κοινό η ώρα 12.00 π.μ. Αναφέρθηκε στη ψήφιση του Ν.17

(1)/13 δυνάμει του οποίου η Καθ' ης η Αίτηση

(5)καθορίστηκε ως η Αρχή Εξυγίανσης η οποία έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει από κοινού με τον Υπουργό Οικονομικών τη λήψη μέτρων εξυγίανσης με σκοπό την προαγωγή της δημόσιας ωφέλειας και την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Αναφέρθηκε επίσης στον Περί της Επιβολής Περιοριστικών Μέτρων στις Συναλλαγές σε Περίπτωση Έκτακτης Ανάγκης Νόμο του 2013 (Ν12

(1)/13) με βάση τον οποίο ο Υπουργός Οικονομικών έκδωσε αριθμό Κ.Δ.Π. στις οποίες γίνεται ρητή αναφορά. Περαιτέρω, δυνάμει του Ν.17

(1)/13 η Αρχή Εξυγίανσης έκδωσε αριθμό Κ.Δ.Π. στις οποίες επίσης γίνεται ρητή αναφορά και ειδικότερα στις Κ.Δ.Π. 97/13, 104/13 και 105/13. Προβαίνει σε σύντομη αναφορά στην οικονομική κατάσταση που επικρατούσε στην Κυπριακή Δημοκρατία και στις συνέπειες που θα επέρχονταν αν δεν λαμβάνονταν τα πιο πάνω μέτρα, με αποτέλεσμα να καταστεί επιτακτική η ανάγκη για επίτευξη συμφωνίας στο Eurogroup, διαφορετικά το Κράτος θα χρεωκοπούσε άμεσα και ο τραπεζικός τομέας θα καταστρεφόταν ολοκληρωτικά, αφού τυχόν κατάρρευση των Καθ' ων η Αίτηση

(1)θα συμπαρέσυρε όλο το τραπεζικό τομέα της Κύπρου. Συνεπώς η Κυπριακή Κυβέρνηση, με την κατάληξη σε συμφωνία στο Eurogroup, ουσιαστικά απέφυγε την άτακτη χρεωκοπία του Κράτους και επέλεξε τη διάσωση της κυπριακής οικονομίας. Με τη λήψη των πιο πάνω μέτρων εξυγίανσης, επιτεύχθηκε η διατήρηση και η συνέχιση προσφοράς των βασικών τραπεζικών εργασιών με αποτέλεσμα να διασφαλίζεται η χρηματοοικονομική σταθερότητα του κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Εάν δεν λαμβάνονταν τα μέτρα εξυγίανσης αναμφίβολα οι Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)θα τίθεντο σε εκκαθάριση, γεγονός που θα επέφερε καταστροφικές συνέπειες στο σύνολο του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένων και καταθετών, οι οποίοι θα έχαναν το σύνολο των καταθέσεων τους. Η παρούσα υπόθεση κατατάσσεται στις περιπτώσεις εκείνες που υπόκεινται στα μέτρα εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση

(1), όπως επίσης και στα περιοριστικά μέτρα. Οι Καθ' ων η Αίτηση

(1)βρίσκονται πλέον σε καθεστώς αναδιοργάνωσης και εξυγίανσης και υπόκεινται στον πλήρη έλεγχο της Αρχής Εξυγίανσης δηλαδή της Καθ' ης η Αίτηση

(5). Ο Ν.17

(1)/13 και οι Κ.Δ.Π. 97/13, 104/13 και 105/13 δεν έχουν καταστεί αντισυνταγματικοί, τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής και παράγουν έννομα αποτελέσματα. Ως εκ τούτου οι Καθ' ων η Αίτηση 1 οφείλουν να συμμορφωθούν και να εφαρμόσουν τα εν λόγω Διατάγματα. Οι πιο πάνω Νόμοι και Κ.Δ.Π. εκδόθηκαν κατόπιν επιτακτικής ανάγκης διαφύλαξης του δημοσίου συμφέροντος. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν οποιαδήποτε βάση αγωγής εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και ο ισχυρισμός τους περί αντισυμβατικής συμπεριφοράς εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν είναι βάσιμος. Και τούτο γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση 1 εμποδίζονται μετά την έκδοση των πιο πάνω Κ.Δ.Π., να εκτελέσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις έναντι των Αιτητών. Επίσης, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν για τη μετέπειτα έκδοση των Κ.Δ.Π ούτε και ήταν σε θέση να αποτρέψουν την έκδοση τους. Ως εκ τούτου οι συμβάσεις των Αιτητών με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 καθίστανται άκυρες, εφόσον η εκτέλεση τους είναι πλέον αδύνατη. Οι Αιτητές δεν έχουν καλές πιθανότητες επιτυχίας εφόσον αυτοί εμπίπτουν στους καταθέτες, στους λογαριασμούς των οποίων έχουν επιβληθεί τα περιοριστικά μέτρα και μέτρα εξυγίανσης τα οποία οι Καθ' ων η Αίτηση 1 υποχρεούνται να τηρήσουν. Επιπρόσθετα οι Αιτητές δεν έχουν υποδείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην περίπτωση έκδοσης απόφασης προς όφελος των Αιτητών, οι Καθ' ων η Αίτηση και ιδιαίτερα η Καθ' ης η Αίτηση

(5)που είναι αυτόνομη και αξιόχρεη οφειλέτης με περιουσία που υπερβαίνει το ποσό της αγωγής, θα είναι σε θέση να εκτελέσουν την απόφαση του Δικαστηρίου. Τυχόν διατήρηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτες και τεράστιες ζημιές στους Καθ' ων η Αίτηση

(1), οι οποίοι θα βρίσκονται σε άμεση παράβαση των υποχρεώσεων τους, όπως αυτές προκύπτουν από τους Νόμους και Κ.Δ.Π., ως και σε άμεση παραβίαση του δημοσίου συμφέροντος. Επίσης, αν παραμείνουν παγοποιημένοι οι λογαριασμοί των Αιτητών, θα προκληθεί καθυστέρηση στη διαδικασία εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση

(1), με τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική κατάσταση της Κύπρου. Η διατήρηση σε ισχύ των εκδοθέντων Διαταγμάτων θα αποτελέσει δυσμενή διάκριση προς τους υπόλοιπους καταθέτες των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)στους λογαριασμούς των οποίων έχουν επίσης επιβληθεί τα μέτρα εξυγίανσης. Οι πιο πάνω Νόμοι και Κ.Δ.Π. θα πρέπει να τύχουν καθολικής εφαρμογής και όχι επιλεκτικής. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι σαφώς υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και δεν είναι δίκαιη και εύλογη η διατήρηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων σε ισχύ. Οι Καθ' ων η Αίτηση

(2)με την ένσταση τους εγείρουν δεκαεννιά λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής οκτώ: 1. Η παρούσα αίτηση σε σχέση με τους Καθ' ων η Αίτηση

(2)είναι παντελώς αβάσιμη, ανυπόστατη, ατεκμηρίωτη, παράτυπη, αντικανονική και αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. 2. Η Κ.Δ.Π. 103/13 βρίσκεται σε ισχύ και δεν έχει μέχρι σήμερα ακυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ή ανακληθεί από την αρμόδια δημόσια αρχή που την έκδωσε. Είναι άμεσα δεσμευτική για τους Καθ' ων η Αίτηση

(2)και τα θιγόμενα μέρη και εκτελέσιμη όπως καθορίζεται από την Αρχή Εξυγίανσης. Ο Ειδικός Διαχειριστής δεν υπέχει οποιαδήποτε ευθύνη κατά την άσκηση των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων του.

1. Η συνταγματικότητα και νομιμότητα της Κ.Δ.Π 103/13 ανάγονται στην αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και εμπίπτουν στη σφαίρα του δημοσίου και όχι του ιδιωτικού δικαίου. Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει την παρούσα αίτηση.
2. Δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής, ούτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ούτε και ορατή και καλή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής.
3. Δεν υπάρχει ένδειξη ανεπανόρθωτης ζημιάς και δεν είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς να βρίσκονται σε ισχύ τα εκδοθέντα Διατάγματα.
4. Δεν έχει αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, που απαιτούνται για την έκδοση διαταγμάτων τέτοιας φύσης μονομερώς.
5. Η παρούσα αίτηση είναι άνευ αντικειμένου εφόσον στις 28.4.13, σύμφωνα με το Περί Διάσωσης με τα Ίδια Μέσα της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Διάταγμα του 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση

(2)έχουν προβεί σε ανακεφαλαίωση με συνεισφορά καταθετών. 8. Είναι εύλογο και δίκαιο και προς το δημόσιο συμφέρον όπως απορριφθεί η παρούσα αίτηση. Η Μαρία Μιχαήλ με την ένορκη της δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Τονίζει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση

(2)έχουν συμμορφωθεί απόλυτα με την Κ.Δ.Π. 103/13 και θα συνεχίσουν να το πράττουν κατά τη διάρκεια ισχύος της. Η Καθ' ης η Αίτηση

(5)προβάλλει με την ένσταση της, τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1. Δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε νομική σύνδεση της Καθ' ης η Αίτηση

(5)με τους Καθ' ων η Αίτηση

(1), οι οποίοι είναι ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο εφόσον απορροφήθηκε και συγχωνεύθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση

2. Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι έχουν ζημιωθεί από τα μέτρα εξυγίανσης περισσότερο από όσο θα ζημίωναν αν τα μέτρα εξυγίανσης δεν είχαν ληφθεί.
3. Οι Κ.Δ.Π. 103/13, 104/13, 105/13 και 94/13 που εκδόθηκαν με βάση το Ν.17

(1)/13, συνεχίζουν να βρίσκονται σε ισχύ, εφόσον δεν έχουν ακυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ούτε έχουν ανακληθεί.

1. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει καθ' ύλην αρμοδιότητα και δικαιοδοσία να εκδίδει Διατάγματα που να αναστέλλουν και/ή εμποδίζουν και/ή απαγορεύουν το έργο της εξυγίανσης.
2. Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, είναι αντικανονική, έκδηλα αβάσιμη και ανυπόστατη και δεν ικανοποιεί τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων.
3. Δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση

(5), δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ούτε ορατή και καλή πιθανότητα επιτυχίας. 7. Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθούν τα επίδικα Διατάγματα. Αντίθετα η Καθ' ης η Αίτηση

(5)θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων. 8. Οι Αιτητές δεν στοιχειοθετούν οποιαδήποτε ζημιά εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση

(5)και δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα.

1. Οι επίδικες Κ.Δ.Π εκδόθηκαν λόγω έκτακτης ανάγκης και/ή δημοσίου συμφέροντος και/ή δημόσιας ωφέλειας.
2. Οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα της υπόθεσης και δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
3. Η αξίωση των Αιτητών περιορίζεται σε κάποιο ποσό αποζημίωσης το οποίο, εάν το αποδείξουν, άνετα μπορεί να αποζημιώσει η Καθ' ης η Αίτηση

(5). 12. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι με το μέρος της Καθ' ης η Αίτηση

(5)και είναι εύλογο και δίκαιο και προς το δημόσιο συμφέρον όπως ακυρωθούν τα εκδοθέντα Διατάγματα. 13. Η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου. Η Άννα Πελεκάνου κατέχει τη θέση του Λειτουργού στο Τμήμα Εποπτείας και Ρύθμισης Τραπεζικών Ιδρυμάτων στην Καθ' ης η Αίτηση

(5). Αναφέρθηκε στις συνεχιζόμενες υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας από τους οίκους αξιολόγησης από τον Μάιο του 2011 και στον αποκλεισμό της για σκοπούς χρηματοδότησης από τις διεθνείς αγορές, ως και στα πραγματικά γεγονότα που αφορούν τους Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)που οδήγησαν στη ψήφιση σειρά Νόμων από την Βουλή των Αντιπροσώπων στις 22.3.13 στο πλαίσιο του πακέτου διάσωσης της Κυπριακής Οικονομίας, περιλαμβανομένου και του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (Ν.17

(1)/13). Μετά την απόφαση του Eurogroup της 25.3.13 που απέκλεισε την περίπτωση ανακεφαλαιοποίησης των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)από το πρόγραμμα χρηματοδότησης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση / Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ενόψει του άμεσου κινδύνου για πλήρη αποσταθεροποίηση του χρηματοοικονομικού συστήματος της χώρας και κατάρρευση του συνόλου του χρηματοπιστωτικού τομέα με καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία της χώρας και για την κοινωνία, η Καθ' ης η Αίτηση

(5)ασκώντας τις εξουσίες που της παρέχονται ως Αρχή Εξυγίανσης δυνάμει του Νόμου, μετά από κοινή Απόφαση με τον Υπουργό Οικονομικών για λήψη μέτρων εξυγίανσης και έχοντας διαπιστώσει ότι συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος, έκδωσε διατάγματα για τη λήψη μέτρων εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2), συμπεριλαμβανομένων και των Κ.Δ.Π. 103/13 και Κ.Δ.Π. 104/13 ημερ. 29.3.13. Με τη λήψη των πιο πάνω μέτρων εξυγίανσης επιτεύχθηκε η διατήρηση και συνέχιση προσφοράς των βασικών και κρίσιμων τραπεζικών εργασιών με αποτέλεσμα να διασφαλίζεται η χρηματοοικονομική σταθερότητα του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος στην ολότητά του. Επιπλέον έχουν προστατευθεί πλήρως οι καταθέτες που θα αποζημιώνονταν από το Ταμείο Προστασίας Καταθέσεων σε περίπτωση ενεργοποίησης του, διασφαλίζοντας την άμεση πρόσβαση των καταθετών στις ασφαλισμένες καταθέσεις. Παράλληλα δεν μετακυλήστηκε το κόστος εξυγίανσης των τραπεζών στους φορολογούμενους και αποφεύχθηκε το ενδεχόμενο χιλιάδες εργαζόμενοι των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)να βρεθούν στην ανεργία. Σε κάθε περίπτωση, η Κυπριακή Δημοκρατία θα ετίθετο σε ανυπέρβλητα δεινή οικονομική κατάσταση με καταστροφικές συνέπειες για τους καταθέτες και πιστωτές των τραπεζών, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και το κοινωνικό σύνολο. Με αυτά τα δεδομένα, και με βάση το Νόμο και τα Διατάγματα για την εξυγίανση των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2), η λήψη μέτρων εξυγίανσης δεν θέτει τους πιστωτές και τους μετόχους τους σε δυσμενέστερη οικονομική θέση συγκριτικά με τη θέση που θα βρίσκονταν εάν οι εν λόγω Τράπεζες ετίθεντο εναλλακτικά σε εκκαθάριση. Ισχυρίζεται ότι οι ενέργειες της Καθ' ης η Αίτηση

(5)δεν έγιναν καθ' υπέρβαση του Νόμου, δεν υπήρξε παραβίαση οιασδήποτε αρχής Δικαίου και Ισότητας, δεν είναι παράνομες ή καταχρηστικές και δεν αποτελούν αυθαίρετη δράση εκ μέρους της. Δεν έχει προκύψει οποιαδήποτε παραβίαση Νόμου ή άρθρου του Συντάγματος ή του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών. Οι πιο πάνω Κ.Δ.Π εξυπηρετούν σκοπούς δημοσίου συμφέροντος και/ή δημόσιας ωφέλειας και εκδόθηκαν για λόγους έκτακτης ανάγκης. Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι έχουν ζημιωθεί από τα μέτρα εξυγίανσης περισσότερο από όσο θα ζημίωναν αν τα μέτρα εξυγίανσης δεν είχαν ληφθεί. Δεν στοιχειοθετούν ούτε οριοθετούν το περιεχόμενο της αποζημίωσης τους εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση

(5), ούτε και αναφέρουν από πού προκύπτει η ζημιά τους. Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων, ειδικότερα λαμβανομένης υπόψη της ζημιάς που θα είχαν υποστεί στην περίπτωση που δεν λαμβάνονταν τα μέτρα εξυγίανσης και κατάρρευσης των Καθ' ων η Αίτηση

(1). Με την κατάληξη σε συμφωνία με το Eurogroup και τους πόρους φυσικού αερίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οποιαδήποτε τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ των Αιτητών θα ικανοποιηθεί πλήρως. Σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους, οι Αιτητές θα μπορούν να αποζημιωθούν πλήρως από τους Καθ' ων η Αίτηση και την Καθ' ης η Αίτηση

(5), η οποία έχει δικό της προϋπολογισμό, είναι αυτόνομη και θεσμικά ανεξάρτητο όργανο, κατέχει περιουσία σε χρυσό, σε χρήμα και αξιόγραφα που υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό της αγωγής και είναι φερέγγυα. Η Καθ' ης η Αίτηση

(5)δεν υπέχει καμία νομική ευθύνη έναντι των Αιτητών, δεν οφείλει κανένα καθήκον επιμέλειας προς τους Αιτητές και δεν παραβίασε οποιοδήποτε θέσμιο καθήκον της. Ισχυρίζεται ότι η διατήρηση σε ισχύ των εκδοθέντων Διαταγμάτων θα καθυστερήσει την επιχειρούμενη εξυγίανσης με καταστροφικές συνέπειες στο τραπεζικό μας σύστημα και κατ' επέκταση σε ολόκληρη την οικονομία του τόπου. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει καταφανώς με το μέρος των Καθ' ων η Αίτηση καθότι είναι πού σημαντικό να επιτραπεί στους Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν στην εξυγίανση των τραπεζών με στόχο την σταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε και το μέτρο που υιοθετήθηκε σκοπό είχε την δημόσια ωφέλεια και την αποτροπή δυσμενέστερων συνεπειών για τους Αιτητές, τους καταθέτες της Καθ' ης η Αίτηση

(1)και το σύνολο του πληθυσμού. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα επιφέρει ουσιώδη προσκόμματα στην εύρυθμη λειτουργία της Διοίκησης και της οικονομίας με ανυπολόγιστα δυσάρεστες επιπτώσεις στους Καθ' ων η Αίτηση, στους Αιτητές και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Είναι προς το δημόσιο συμφέρον να ακυρωθούν τα εκδοθέντα διατάγματα για να μπορέσουν οι Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν απρόσκοπτα στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και στην σταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Αν παραμείνουν σε ισχύ τότε οι Καθ' ων η Αίτηση

(5)και

(2)θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και οι Αιτητές θα βρεθούν σε χειρότερη θέση από αυτή που βρίσκονται τώρα με την εφαρμογή των Κ.Δ.Π που εκδόθηκαν στα πλαίσια της εξυγίανσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η ένορκη δήλωση των Αιτητών δεν αποκαλύπτει οποιαδήποτε γεγονότα που να τεκμηριώνουν το κατ' επείγον ή ειδικές περιστάσεις έτσι ώστε να εκδοθούν τα επίδικα διατάγματα μονομερώς ούτε και αποκαλύπτει οποιοδήποτε κίνδυνο για τον οποίο αιτούνται τα εν λόγω διατάγματα. Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν επαρκή μαρτυρία με την οποία να καταδεικνύουν ότι θα πάθουν ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, ούτε και κατάφεραν να αποδείξουν ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα. Τέλος, οι Αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Ο Καθ' ου η Αίτηση

(6)με την ένσταση του εγείρει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1. Δεν θα έπρεπε να είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία εφόσον δεν ήταν ο αρμόδιος για την έκδοση των προσβαλλομένων Κ.Δ.Π., η οποία ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Διοικητή της Καθ' ης η Αίτηση

(5).

1. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει καθ' ύλην αρμοδιότητα να εκδίδει Διατάγματα που να απαγορεύουν την έκδοση και/ή εφαρμογή πράξεων ή Διαταγμάτων που ανάγονται στη σφαίρα του Δημοσίου Δικαίου.
2. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να απαγορεύει την εφαρμογή των Κ.Δ.Π. 104/13 και Κ.Δ.Π. 103/13 ούτε να κρίνει τη νομιμότητα τους διότι το ζήτημα αυτό εμπίπτει στη σφαίρα του Δημοσίου Δικαίου και στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
3. Η παρούσα αίτηση είναι άνευ αντικειμενου, αφού όσα προνοούν οι επίδικες Κ.Δ.Π. έχουν ήδη συντελεστεί από τις 29.3.13 και ώρα 6.10 π.μ. Οι Κ.Δ.Π έχουν εκδοθεί νόμιμα και μετά την απόρριψη από το Ανώτατο Δικαστήριο των αιτήσεων ακυρώσεων, αυτές παραμένουν νόμιμες βάσει του αμάχητου τεκμηρίου νομιμότητας των διοικητικών πράξεων.
4. Οι αιτούμενες θεραπείες δεν μπορούν να παραχωρηθούν διότι εμποδίζουν την εφαρμογή του Ν.17

(1)/13 και των επίδικων Κ.Δ.Π. που βρίσκονται σε ισχύ. Ο Ν. 17

(1)/13 τεκμαίρεται συνταγματικός και οι Κ.Δ.Π. δεν έχουν μέχρι σήμερα ακυρωθεί ούτε έχουν ανακληθεί.

1. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
3. Οι επίδικες Κ.Δ.Π. εκδόθηκαν λόγω έκτακτης ανάγκης του Κράτους και/ή για λόγους δημοσίου συμφέροντος και/ή δημοσίας ωφελείας.
4. Οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων διότι δεν θα μπορεί να συνεχίσει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με τις ανάλογες συνέπειες για την Κυπριακή Οικονομία. Ως εκ τούτου, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.
5. Η εφαρμογή των επίδικων Κ.Δ.Π. ανάγεται στην αρμοδιότητα της Αρχής Εξυγίανσης, είναι άμεσα δεσμευτικές για το υπό εξυγίανση Ίδρυμα και τα θιγόμενα μέρη και άμεσα εκτελεστές. Ο Γιώργος Σκλάβος είναι ο Οικονομικός Λειτουργός του Υπουργείου Οικονομικών. Επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης και αναφέρει τα ουσιώδη γεγονότα που προηγήθηκαν της έκδοσης των Κ.Δ.Π.103/13 και Κ.Δ.Π. 104/13, την οικονομική κατάσταση που επικρατούσε στην Κύπρος ως και τις συνέπειες που θα επέρχοντο στην οικονομική της κατάσταση αν δεν λαμβάνονταν τα συγκεκριμένα μέτρα. Ισχυρίζεται ότι με τη λήψη των μέτρων εξυγίανσης έχει επιτευχθεί η διατήρηση και συνέχιση προσφοράς των βασικών και κρίσιμων τραπεζικών εργασιών με αποτέλεσμα να διασφαλίζεται η χρηματοοικονομική σταθερότητα του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος στην ολότητά του. Επιπλέον έχουν προστατευθεί πλήρως οι καταθέτες που θα αποζημιώνονταν από το Ταμείο Προστασίας Καταθέσεων σε περίπτωση ενεργοποίησης του, διασφαλίζοντας την άμεση πρόσβαση των καταθετών στις ασφαλισμένες καταθέσεις και δεν μετακυλίστηκε το κόστος εξυγίανσης των τραπεζών στους φορολογούμενους. Αποφεύχθηκε επίσης το ενδεχόμενο χιλιάδες εργαζόμενοι των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)να βρεθούν στην ανεργία αφού αυτό θα ήταν το αποτέλεσμα της κατάρρευσης των τραπεζικών αυτών ιδρυμάτων. Στην περίπτωση που ενεργοποιείτο το Σχέδιο Προστασίας Καταθέσεων σύμφωνα με τον σχετικό Περί Σύστασης και Λειτουργίας Σχεδίου Προστασίας Καταθέσεων και Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013, θα έπρεπε να αποζημιωθούν άμεσα όλες οι καλυπτόμενες καταθέσεις μέχρι του ποσού των €100.000. Το Ταμείο Προστασίας Καταθέσεων δεν διέθετε τα κεφάλαια για να καλύψει τους ασφαλισμένους καταθέτες των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2). Παράλληλα, η οφειλή έκαστης τράπεζας σε σχέση με την έκτακτη ρευστότητα [ELA] που της έχει παρασχεθεί μέχρι στιγμής θα καθίστατο απευθείας ληξιπρόθεσμη και απαιτητή και η Καθ' ης η Αίτηση

(5)για σκοπούς είσπραξης του ποσού θα αξιοποιούσε τα περιουσιακά στοιχεία έκαστης τράπεζας που έχουν παραχωρηθεί ως εξασφάλιση. Σε κάθε περίπτωση, η Κυπριακή Δημοκρατία θα τίθετο σε ανυπέρβλητα δεινή οικονομική κατάσταση με καταστροφικές συνέπειες για τους καταθέτες και πιστωτές των τραπεζών, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και το κοινωνικό σύνολο. Ως εκ τούτου, εφαρμόστηκαν οι πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου για τη λήψη μέτρων εξυγίανσης, σε μια προσπάθεια διάσωσης της Κυπριακής οικονομίας, αφού τα μέτρα αυτά δεν θέτουν τους πιστωτές και τους μετόχους των τραπεζών σε δυσμενέστερη οικονομική θέση σε σχέση με τη θέση που αυτοί θα βρίσκονταν εάν οι εν λόγω τράπεζες τίθεντο σε εκκαθάριση. Πολλοί καταθέτες των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)όπως και οι Αιτητές έχουν επηρεαστεί από τα μέτρα που έχουν ληφθεί, όμως έπρεπε να διασωθεί το σύστημα και να αποφευχθεί η ολοκληρωτική κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος και της οικονομίας του Κράτους. Ισχυρίζεται ότι η ορθή διαδικασία για προσβολή της νομιμότητας των επίδικων Κ.Δ.Π είναι η προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 146 του Συντάγματος εφόσον αυτές αποτελούν διοικητικές πράξεις. Δεν παραβιάζονται Συνταγματικά δικαιώματα των Αιτητών εφόσον αν δεν εκδίδοντο οι εν λόγω Κ.Δ.Π. δεν θα προστατευόταν μέρος της περιουσίας των Αιτητών και αν τα πράγματα αφήνοντο να λάβουν άλλη τροπή, βέβαιη εξέλιξη θα ήταν η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και η εξ' ολοκλήρου απώλεια καταθέσεων των πιστωτών. Το εναπομείναν ποσό στο λογαριασμό των Αιτητών δεν υπόκειται σε μηδενισμό αλλά παγοποιείται και λαμβάνει τόκο. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 διασώθηκε με το συγκεκριμένο σχέδιο, ενώ σε περίπτωση χρεωκοπίας της, οι καταθέτες της θα έχαναν όλη την περιουσία τους. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται ένα μέρος της σε ρευστό και ένα άλλο μετατρέπεται σε μετοχές οι οποίες σε βάθος χρόνου θα έχουν μεγαλύτερη αξία από σήμερα. Τα μέτρα που λήφθηκαν, σκοπό είχαν να αποτρέψουν τη χρεωκοπία του Κράτους και αποτελούσαν την «εξ ιδίων μέσων εξυγίανση» που σημαίνει ότι οι δανειστές στους οποίους αναπόφευκτα αποτάθηκε το Κράτος για οικονομική βοήθεια μόνο μέρος της απαιτούμενης προσέφεραν, και αυτή, νοουμένου ότι το υπόλοιπο του απαιτούμενου ποσού εξασφαλιζόταν από πόρους εντός Κυπριακής Δημοκρατίας. Τούτο, λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης στην οποία περιέπεσε το Κράτος και της αδυναμίας δανειοδότησης από οποιαδήποτε άλλη πηγή. Η οδός που επιλέγηκε ουσιαστικά προστάτευσε μέρος της περιουσίας των Αιτητών, όπως και των λοιπών καταθετών των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)αφού το εναλλακτικό σενάριο ήταν η οικονομική κατάρρευση και χρεωκοπία τους, σενάριο το οποίο καμία προστασία πρόσφερε στους καταθέτες της. Όλοι οι καταθέτες των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)έτυχαν της ίδιας μεταχείρισης, χωρίς οποιαδήποτε διάκριση που να μην δικαιολογείται και άλλοι καταθέτες άλλων πιστωτικών ιδρυμάτων δεν αντιμετωπίστηκαν με τον ίδιο τρόπο αφού τα υπόλοιπα πιστωτικά ιδρύματα δεν αντιμετώπιζαν παρόμοιο πρόβλημα ρευστότητας και ζημιογόνας πορείας. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε είχε σκοπό την δημόσια ωφέλεια και την αποτροπή δυσμενέστερων συνεπειών για το σύνολο του πληθυσμού της χώρας και οι Καθ' ων η Αίτηση έπραξαν ό,τι ήταν δυνατό να γίνει για να διαφυλάξουν ό,τι μπορούσε να διαφυλαχθεί και για να επιτευχθεί παράλληλα η επιβαλλόμενη εξ' ιδίων μέσων εξυγίανση. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι υπέρ της μη χρεωκοπίας του Κράτους και των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2), σενάριο το οποίο θα είχε ως αποτέλεσμα, πέραν από την απώλεια καταθέσεων όλων των καταθετών και την απώλεια εργασίας πολλών χιλιάδων υπαλλήλων με ανάλογες κοινωνικές και οικονομικές καταστροφικές συνέπειες. Η Κυπριακή Δημοκρατία θα πτώχευε και θα καθίστατο παντελώς αφερέγγυα αν δεν λαμβάνοντο τα μέτρα εξυγίανσης για τα οποία οι Αιτητές παραπονούνται. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση 2, 5 και 6 ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει τη νομιμότητα των Διαταγμάτων Κ.Δ.Π. 103/13 και 104/13 διότι αυτά εμπίπτουν στη σφαίρα του Διοικητικού Δικαίου και αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Ανώτατο Δικαστήριο. Η απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χριστοδούλου κ.ά ν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου κ.ά Αρ. Υπόθ. 551/13 ημερομηνίας 7.6.13, ασχολήθηκε με τα Διατάγματα Κ.Δ.Π. 103/13 και Κ.Δ.Π. 104/13 και κατέληξε ότι το θέμα όσον αφορά τους καταθέτες της Λαϊκής Τράπεζας και της Τράπεζας Κύπρου, δεν είναι θέμα δημοσίου δικαίου αλλά ιδιωτικού δικαίου και καθόρισε σαφώς ότι οι καταθέτες θα πρέπει να στραφούν σε αστική διαδικασία προς τις τράπεζες και κατ' επέκταση προς τη Δημοκρατία. Παραθέτω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα: «.Η φύση της σχέσης των καταθετών της Τράπεζας Κύπρου με την Τράπεζα Κύπρου είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη που έχει επεξηγηθεί ως προς τη σχέση των καταθετών της Λαϊκής με τη Λαϊκή. Ισχύουν λοιπόν και ως προς τους καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου όσα ελέχθησαν ως προς τους καταθέτες της Λαϊκής, με τη διαπίστωση ότι ούτε αυτοί έχουν έννομο συμφέρον για σκοπούς προσφυγής και ότι ως προς αυτούς το θέμα είναι ιδιωτικού και όχι δημόσιου δικαίου. Ο «επηρεασμός» των καταθέσεων τους από τις πρόνοιες του Διατάγματος ανάγεται στα μέτρα εξυγίανσης, και προς όφελος, της ίδιας της τράπεζας προς την οποία και απευθύνεται το Διάταγμα και διέρχεται επίσης μέσα από τις ενέργειες της τράπεζας και την αποτυχία της να ανταποκριθεί στις συμβατικές υποχρεώσεις της ως εκ των μέτρων εξυγίανσης της. Καθ' όσον η συμβατική οφειλή της τράπεζας προς τον καταθέτη επηρεάζεται, ο καταθέτης είναι πρωτίστως προς την τράπεζα που θα πρέπει να στραφεί σε αστική διαδικασία, ως παραβαίνουσα τις συμβατικές υποχρεώσεις της για αποπληρωμή της κατάθεσης, με ενδεχόμενη περαιτέρω επέκταση της αστικής διαδικασίας στη Δημοκρατία, ως προκαλέσασα τον επηρεασμό της συμβατικής οφειλής δια του Διατάγματος. Στα πλαίσια εκείνα τότε είναι που θα κριθεί η νομιμότητα της όποιας παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων της τράπεζας, διερχόμενης μέσα από την παρέμβαση δια των ενεργειών της Πολιτείας αλλά και ενδεχομένως ευρύτερα των εμπλεκομένων Ευρωπαϊκών οργάνων και άλλων, με αναφορά και σε συνταγματικές διαστάσεις αλλά και σε διαστάσεις Ευρωπαϊκού δικαίου. Και ο έλεγχος θα περιλαμβάνει όλα όσα έχουν ήδη λεχθεί αναφορικά με τους καταθέτες της Λαϊκής, αλλά και όλα όσα έχουν ιδιαίτερη σημασία (ως εκ της διαφοράς του μέτρου εξυγίανσης) αναφορικά με τους καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου, και δη το υποχρεωτικό της μετατροπής καταθέσεων σε μετοχές, το αιτιολογημένο της έκτασης του και την επάρκεια του ανταλλάγματος... Ουδόλως λοιπόν επηρεάζονται τα ουσιαστικά δικαιώματα των καταθετών της Λαϊκής και της Τράπεζας Κύπρου από τη θεώρηση ότι, ως προς αυτούς εν πάση περιπτώσει, δεν υφίσταται έννομο συμφέρον για σκοπούς αναθεωρητικού ελέγχου και ότι οι αιτιάσεις εμπίπτουν όχι στο δημόσιο αλλά στο ιδιωτικό δίκαιο. Απεναντίας, ενώ ο αναθεωρητικός έλεγχος, ως έλεγχος νομιμότητας, έχει αναλόγως περιορισμένη εμβέλεια, οι αστικές διαδικασίες προσφέρονται ιδιαιτέρως προς διάγνωση κάθε θέματος που μπορεί να είναι σχετικό και απευθύνονται στην ουσία του πράγματος. Και σαφώς δεν πρέπει να συγχύζεται ο καθορισμός της ορθής δικαιοδοσίας με την ουσία των δικαιωμάτων. Βεβαίως, δεν πρέπει να λησμονείται ότι το αντικείμενο των αστικών διαδικασιών δεν μπορεί να είναι άλλο παρά η όποια χρηματική ζημία στους καταθέτες κατέστη προκύπτουσα από ενέργειες των τραπεζών, της Πολιτείας ή των εμπλεκομένων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων.» Με βάση την πιο πάνω κατάληξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ικανοποιούμαι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της παρούσας αίτησης και να την εξετάσει. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση 2 ότι δεν έχει τεκμηριωθεί το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις που απαιτούνται για την έκδοση Διαταγμάτων τέτοιας φύσεως μονομερώς. Το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ως προϋπόθεση για την έκδοση μονομερούς διατάγματος, έχει εξεταστεί και νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ.In Re B.P. Cyprus Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 861, Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.α., Πολ. Έφεση 9776/29.05.98, Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co.

(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, In re Stavros Apartments Ltd κ.α.

(1994)1 Α.Α.Δ. 836, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 958 και Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453. Στην In re Stavros Apartments Ltd κ.α

(1994)1 Α.Α.Δ. 836 λέχθηκε ότι «το στοιχείο του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση». Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, έκρινε ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί «δικαιοδοτικό όρο» για την παροχή μιας αιτούμενης θεραπείας μονομερώς, με αποτέλεσμα μόνο όταν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι αυτό αποδεικνύεται από την προσκομισθείσα μαρτυρία, να μπορεί να ασκήσει διακριτική εξουσία στην απουσία του εναγομένου. Η πιο πάνω εισήγηση των Καθ' ων η Αίτηση 2 δεν με βρίσκει σύμφωνη. Και τούτο γιατί όπως αναφέρθηκε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση - και δεν αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση - σε επικοινωνία του δικηγόρου κ. Αμερικάνου με το κατάστημα διεθνών δραστηριοτήτων των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και την κα Τσιαμπερλέϊν στις 17.5.13, ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αίτησης, αυτή του επιβεβαίωσε ότι οι λογαριασμοί των Αιτητών που υπόκεινται σε μέτρα εξυγίανσης μέχρι εκείνη την στιγμή ήταν άθικτοι. Επίσης πληροφορήθηκε την ίδια ημερομηνία, από τον προϊστάμενο της κ. Λιβέρη ότι τα μέτρα εξυγίανσης επρόκειτο να εφαρμοστούν επί των λογαριασμών των Αιτητών στις 18 και 19 Μαΐου 2013. Επίσης οι Καθ' ων η Αίτηση

(1)με εγκύκλιο τους ημερ. 13.5.13 (Τεκμήριο 12 στην αίτηση) είχαν δώσει οδηγίες για άμεση απομείωση των καταθέσεων. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι οι Αιτητές έχουν τεκμηριώσει στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας το στοιχείο του «κατεπείγοντος». Επομένως η πιο πάνω αντίθετη εισήγηση δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και απορρίπτεται. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides

(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:

1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές περί ενεργειών εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση που συνιστούν κατάφωρη παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της καλής πίστης, της φυσικής δικαιοσύνης και της ίσης κατανομής βαρών, ως και για ενέργειες παράνομες, καταχρηστικές και αυθαίρετες. Προβάλλεται περαιτέρω ο ισχυρισμός από τους Αιτητές περί αντισυνταγματικότητας και παρανομίας των Κ.Δ.Π. 97/13, 103/13, 104/13 και 105/13 ως και παραβίασης του άρθρου 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών. Καταλογίζεται περαιτέρω στην Καθ' ης η Αίτηση

(5)η έκδοση των πιο πάνω Κ.Δ.Π., κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 3

(2)(ζ) του Ν.17

(1)/13 ως και ότι λειτουργεί στη βάση αντισυνταγματικού νόμου και Κ.Δ.Π και παραβιάζει τα θέσμια καθήκοντα της. Καταλογίζεται επίσης στους Καθ' ων η Αίτηση

(1)παραβίαση της συμβατικής τους σχέσης με τους Αιτητές. Το κατά πόσο ευσταθούν ή όχι οι θέσεις αυτές των Αιτητών δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στους Καθ' ων η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον τους θεραπεία, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός από τους Αιτητές ότι λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής κατάστασης στην οποία περιήλθε το Κράτος, το οποίο κατέστη αφερέγγυο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι Αιτητές δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν ποτέ την ιδιοκτησία τους που απωλέσθηκε συνεπεία της έκδοσης των πιο πάνω Κ.Δ.Π. Επομένως είναι πολύ πιθανόν να μην μπορέσει να ικανοποιηθεί τυχόν απόφαση προς όφελος των Αιτητών στην παρούσα αγωγή και αν δεν διατηρηθούν σε ισχύ τα εκδοθέντα Διατάγματα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη για τους Αιτητές στο μέλλον. Η μόνη θεραπεία που μπορεί να αποδοθεί στους Αιτητές είναι η επιδίκαση της ζημιάς τους, η οποία μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Αυτό υποστηρίζεται από την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Αρ. 551/2013 κ.ά Χριστοδούλου κ.ά ν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου κ.ά., ημερομηνίας 7.6.2013 (ανωτέρω), στην οποία λέχθηκε ότι «δεν πρέπει να λησμονείται ότι το αντικείμενο των αστικών διαδικασιών δεν μπορεί να είναι άλλο παρά η όποια ζημιά στους καταθέτες κατέστη προκύπτουσα από ενέργειες των Τραπεζών, της Πολιτείας ή των εμπλεκόμενων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων. Και το ζητούμενο θα είναι σε τελευταία ανάλυση το κατά πόσο η ζημιά στους καταθέτες οι οποίοι είναι πιστωτές της τράπεζας είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα υφίσταντο αν τα διατάγματα δεν είχαν εκδοθεί και οι Τράπεζες είχαν αφεθεί στην πορεία τους.» Σχετικό είναι επίσης το άρθρο 3

(2)(δ) του Ν.17(Ι)/13. Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι αν δεν οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα διατάγματα δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί στο τέλος η αξίωση που προωθούν με την αγωγή τους. Αντίθετα ισχυρίζονται ότι η ζημιά που θα υποστούν θα είναι τα απωλεσθέντα ποσά των USD4.569.302,81 και USD5.385.353,15 ως και η ζημιά που θα υποστούν λόγω του ότι δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις ή να διεξάγουν οποιεσδήποτε δραστηριότητες, εφόσον θα αποστερηθούν τους οικονομικούς τους πόρους και θα οδηγηθούν σε κρίσιμη κατάσταση για τη βιωσιμότητα τους. Περαιτέρω οι Αιτητές δεν προσφέρουν οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι η οποιαδήποτε ζημιά τους είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα υφίσταντο αν η Κ.Δ.Π. 103/13 και Κ.Δ.Π. 104/13 δεν είχαν εκδοθεί και οι Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)είχαν αφεθεί στην πορεία τους. Αντίθετα στην ένορκη δήλωση του Γιώργου Σκλάβου ημερ. 19.12.13 εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση

(6)επεξηγούνται οι δυσμενείς συνέπειες από την εναλλακτική λύση της εκκαθάρισης των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)για τους πιστωτές τους και γίνεται επίσης αναφορά ότι χιλιάδες εργαζόμενοι σ' αυτούς θα παρέμεναν χωρίς δουλειά με ανάλογες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Η Κυπριακή Δημοκρατία θα ετίθετο σε ανυπέρβλητα δεινή οικονομική κατάσταση με καταστροφικές συνέπειες για τους καταθέτες και πιστωτές των τραπεζών, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και το κοινωνικό σύνολο. Οι οποιεσδήποτε ζημιές των Αιτητών είναι αποτιμητέες σε χρήμα νοουμένου βέβαια ότι αποδειχθούν από αυτούς κατά την δίκη. Ούτε και έχουν τεθεί εκ μέρους των Αιτητών τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση που να υποστηρίζουν την θέση ότι θα εμποδιστούν από το να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους. Ειδικότερα, οι Αιτητές δεν παρουσίασαν μαρτυρία περί αφερεγγυότητας των Καθ' ων η Αίτηση (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, 155) και οι αόριστοι και γενικοί ισχυρισμοί περί αφερεγγυότητας του Κράτους δεν είναι αρκετοί. Αντίθετα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση

(5)αναφέρεται ότι με την κατάληξη σε συμφωνία με το Eurogroup και τους πόρους φυσικού αερίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, οποιαδήποτε τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ των Αιτητών θα ικανοποιηθεί πλήρως από τους Καθ' ων η Αίτηση και την Καθ' ης η Αίτηση

(5)η οποία είναι αυτόνομη και θεσμικά ανεξάρτητο όργανο, με δικό της προϋπολογισμό, κατέχει περιουσία σε χρυσό, χρήμα και αξιόγραφα που υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό της αγωγής και είναι φερέγγυα. Λαμβάνεται περαιτέρω σοβαρά υπόψη ότι με βάση το άρθρο 34 του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (Ν.17(Ι)/13)η διαδικασία εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν αποτελεί διαδικασία αφερεγγυότητας. Επίσης με βάση το άρθρο 3 του ιδίου Νόμου, η Αρχή Εξυγίανσης αποφασίζει τη λήψη μέτρων εξυγίανσης με γνώμονα μεταξύ άλλων τη συνέχιση προσφοράς κρίσιμων τραπεζικών ή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Κάτω από αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση ότι δηλαδή οι Αιτητές χωρίς την οριστικοποίηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων και την έκδοση των υπολοίπων αιτουμένων Διαταγμάτων, εάν επιτύχουν στην αγωγή τους δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Παρά την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, κρίνω ότι εν πάση περιπτώσει, το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κλίνει υπέρ των Αιτητών στην παρούσα υπόθεση. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή."» Στην προκειμένη περίπτωση, αφενός δεν αποδείχθηκε ότι η οποιαδήποτε ζημιά των Αιτητών δεν είναι θεραπεύσιμη με την καταβολή αποζημιώσεων και αφετέρου έχει καταδειχθεί ότι η έκδοση και οριστικοποίηση των επίδικων Διαταγμάτων, επηρεάζει αρνητικά την πορεία ανακεφαλαιοποίησης των Καθ' ων η Αίτηση

(2)και κατ' επέκταση της σταθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Όπως υποδείχθηκε από τον ενόρκως δηλούντα για τον Καθ' ου η Αίτηση

(6), η μέθοδος που ακολουθήθηκε και τα μέτρα που υιοθετήθηκαν, σκοπό έχουν την προαγωγή της δημόσιας ωφέλειας και την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος καθώς και την αποτροπή δυσμενέστερων συνεπειών τόσο για τους Αιτητές όσο και όλους τους καταθέτες των Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)αλλά και το σύνολο του πληθυσμού, εν όψει του ενδεχομένου - αν δεν λαμβάνοντο τα μέτρα εξυγίανσης - να οδηγηθούν οι Καθ' ων η Αίτηση

(1)και

(2)σε οικονομική κατάρρευση και θα οδηγούσαν την Κυπριακή Δημοκρατία σε ανυπέρβλητα δεινή οικονομική κατάσταση και πιθανώς σε χρεωκοπία, με καταστροφικές συνέπειες για τους καταθέτες και πιστωτές των τραπεζών και την χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Η οριστικοποίηση των Διαταγμάτων θα επιφέρει ουσιώδες πρόσκομμα στην εύρυθμη λειτουργία της Διοίκησης με ανυπολόγιστα δυσάρεστες επιπτώσεις στους Καθ' ων η Αίτηση, στους Αιτητές και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Για όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, η αίτηση παρ. Β και Γ απορρίπτεται. Τα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 17.5.13 ακυρώνονται. Επιδικάζονται έξοδα σε βάρος των Αιτητών και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση, τα οποία όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο