ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ κ.α., Αριθ. Αγωγής: 1862/05, 13/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A265 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 1862/05 ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Eνάγουσα και
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ,
- MAGNUM INVESTMENTS LIMITED, Εναγόμενοι ΚΑΙ ΔΙ΄ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Ενάγων Εξ Ανταπαιτήσεως και
- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ,
- CISCO LTD, Εναγόμενες Εξ Ανταπαιτήσεως -------------------- Ημερομηνία: 13 Ιουνίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα και Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενες: Στέλλα Πολυβίου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Για Εναγομένους και Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα: Κυριάκος Μιχαηλίδης για Κυριάκος Θ. Μιχαηλίδης & Σία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΘΕΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΚΡΟΑΣΗ ΕΦΟΣΟΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΜΦΟΤΕΡΕΣ ΟΙ ΠΛΕΥΡΕΣ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΟΥΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥΣ) Η αξίωση της Ενάγουσας είναι δυνάμει δανείου προς τον Εναγόμενο 1 το οποίο εξασφαλίστηκε περαιτέρω με ενεχυρίαση μετοχών αμφοτέρων των Εναγομένων. Οι Εναγόμενοι με την Υπεράσπισή τους αρνούνται την απαίτηση. Επιπρόσθετα, ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε Ανταπαίτηση και με βάση τις πρόνοιες της Δ.21, θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προσέθεσε στον τίτλο της αγωγής ως εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένους ως πρώτη την Ενάγουσα και ως δεύτερη τη Cisco Ltd. Εναντίον τους επιζητεί διάφορες θεραπείες σχετιζόμενες με τις μεταξύ των διαδίκων δοσοληψίες. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και με δεδομένη την πρόθεση των διαδίκων όπως προσκομίσουν μαρτυρία τόσο για την απαίτηση, όσο και για την ανταπαίτηση, υπήρξε διαφωνία των δικηγόρων των διαδίκων ως προς τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί κατά την ακρόαση. Προς το σκοπόν αυτόν αιτήθηκαν σχετικές οδηγίες από το Δικαστήριο και αμφότεροι οι δικηγόροι ανέπτυξαν με γλαφυρότητα τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η κα Πολυβίου ισχυρίστηκε ότι η παρούσα είναι περίπτωση που ισχύει και θα πρέπει να εφαρμοστεί η Δ.33, θ.9(c)(ii)(β) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ταυτόχρονη εκδίκαση, κατά τη γνώμη της, δεν μπορεί να υπάρξει επειδή θα θέσει την πλευρά της σε δυσμενή θέση αφού δεν μπορεί να προβλέψει εκ των προτέρων τη μαρτυρία που θα προσκομίσει η άλλη πλευρά. Έτσι πιθανόν να μείνουν αναπάντητοι ισχυρισμοί και μαρτυρία που σχετίζονται με την Ανταπαίτηση. Η κα Πολυβίου παρέδωσε στο Δικαστήριο δύο Ενδιάμεσες Αποφάσεις των τότε Προέδρων του Επαρχιακού Δικαστηρίου, Παμπαλλή, Π.Ε.Δ. και Σταματίου Π.Ε.Δ. στις Αγωγές Αρ. 2543/91 και 1201/92, που υποστηρίζουν τη δική της άποψη. Από την άλλη, ο κ. Μιχαηλίδης υποστήριξε ότι με την ταυτόχρονη εκδίκαση απαίτησης και Ανταπαίτησης θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα. Δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά αφού οι ισχυρισμοί της κάθε πλευράς είναι γνωστοί και εμπεριέχονται στα δικόγραφα, κατά συνέπεια μπορεί να προβλεφθεί και η αντίστοιχη μαρτυρία. Η παρούσα είναι περίπτωση όπου η τυπική εφαρμογή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν οδηγεί σε ορθή απονομή δικαιοσύνης και θα οδηγήσει σε διπλή προσκόμιση μαρτυρίας. Εξάλλου η Δ.33, θ.9, τελευταία παράγραφος, δίδει στο Δικαστήριο την εξουσία να τροποποιεί και ρυθμίζει τη διαδικασία ως το ίδιο θεωρεί κατάλληλο. Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Η σχετική διάταξη των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί για τη διαδικασία που ακολουθείται κατά την ακρόαση, είναι η Δ.33 η οποία τιτλοφορείται «Proceedings at trial". H Δ.33, θ.7 προνοεί για τη διαδικασία που ακολουθείται όταν προς εκδίκαση εκκρεμεί μόνο η απαίτηση, ενώ η Δ.33, θ.9 προνοεί για τη διαδικασία όταν υπάρχει και ανταπαίτηση. Σημαντικό θεωρείται το ποία πλευρά φέρει το βάρος της απόδειξης. Στην Κίρλαππου ν. Μιχαηλίδη (Ττόρος)
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1397, τονίστηκε ότι ο τρόπος ρύθμισης της διεξαγωγής της δίκης ρυθμίζεται από τη Δ.33 και η διαδικασία που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από το βάρος απόδειξης που έχει η κάθε πλευρά για να καθοριστεί ποίος αρχίζει την υπόθεση του με προσκόμιση μαρτυρίας. Στην υπόθεση αυτή γίνεται ανάλυση της διαφοράς μεταξύ νομικού βάρους και του βάρους προσκόμισης μαρτυρίας που στοχεύει στη μετατόπιση του αποδεικτικού βάρους από τη μια στην άλλη πλευρά. Όπως τονίζεται στην απόφαση, αυτό το νομικό βάρος παραμένει σταθερό σε αντίθεση με το αποδεικτικό βάρος που ενδεχόμενα να εναλλάσσεται ανάλογα με την προσαχθείσα μαρτυρία. Η περιορισμένη νομολογία που υπάρχει για τις πιο πάνω πρόνοιες, συνδυάζει τη Δ.33, θ.7 με τη Δ.33, θ.9. Πρέπει όμως πάντοτε να λαμβάνεται υπ΄ όψιν ότι η ανταπαίτηση αποτελεί ξεχωριστή και ανεξάρτητη αγωγή η οποία εκδικάζεται μαζί με την αρχική αγωγή. Αποτελεί ουσιαστικά μία ανταγωγή. Οdgers' Principles on Pleading and Practice, 20η έκδοση, σελ. 210, Αmon v. Bobbett
(1889)22 Q.B.D. 548. H αναγκαιότητα όπως το Δικαστήριο ρυθμίζει τα της διαδικασίας αναγνωρίστηκε εδώ και αρκετά χρόνια. Κάτι τέτοιο καθίσταται ακόμη πιο αναγκαίο ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ακροάσεων όπου υπάρχει σχετική διαφωνία μεταξύ των διαδίκων. Korallis v. Christoforou and others
(1957)22 C.L.R
- Αυτό δύναται να γίνει με την έκδοση σχετικών οδηγιών από το Δικαστήριο ή ακόμη και με Ενδιάμεση Απόφαση. Η αναγκαιότητα αυτή υπάρχει είτε εκκρεμεί προς εκδίκαση μόνο η απαίτηση με βάση τη Δ.33, θ.7, είτε εκκρεμούν απαίτηση και ανταπαίτηση ή ανταγωγή (cross-action) με βάση τη Δ.33, θ.
- Σε μία μάλιστα περίπτωση όπου το θέμα της διαδικασίας δεν είχε απασχολήσει το Πρωτόδικο Δικαστήριο, κατ΄ έφεση το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ρητά ότι θα αναμενόταν να το είχε απασχολήσει με βάση τη Δ.33, θ.7 και συγκεκριμένα ποίος θα έπρεπε να αρχίσει κατά την ακρόαση. Ιωάννου ν. Spinneys Cyprus Ltd
(2003)1(B) Α.Α.Δ 1012, Georghiades v. Antoniou and Another
(1984)1 CLR 155. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Ιωσηφίνας Αντωνίου
(2009)1(Β) Α.Α.Δ 1508, που αφορούσε διαδικασία για παραχώρηση άδειας για καταχώριση αίτησης για έκδοση Εντάλματος Certiorari, ο Παμπαλλής, Δ., ανέφερε ότι με βάση τη Δ.33, θ.7 και επόμενα των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Δικαστήριο ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία. Υπάρχει όμως η προβλεπόμενη δυνατότητα, με βάση την επιφύλαξη της Δ.33, θ.9, το Δικαστήριο να διαφοροποιήσει, ρυθμίσει την ενώπιον του διαδικασία με τέτοιο τρόπο, τον οποίο το ίδιο θεωρεί κατάλληλο ανεξαρτήτως του τρόπου που προβλέπει η Δ.33, θ.7. Κατά τη ρύθμιση της διαδικασίας το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπ΄ όψιν τόσο τις πρόνοιες της Δ.33 αλλά και την αποφυγή αχρείαστης πολλαπλότητας στη διαδικασία καθώς και εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. Agapiou (Executor) v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R
- Προκύπτει, από τα πιο πάνω, ότι πολύ ορθά αμφότερες οι πλευρές ζήτησαν όπως το Δικαστήριο εκδώσει οδηγίες ως προς τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί κατά την ακρόαση. Τονίζεται επίσης ότι, κατά κανόνα, η διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται σε περιπτώσεις που εκκρεμούν απαίτηση και ανταπαίτηση είναι αυτή που προβλέπεται από τη Δ.33, θ.
- Δεν διαφεύγει της προσοχής ότι οι τελευταίες δύο παράγραφοι της Δ.33, θ.9 δίδουν στο Δικαστήριο την εξουσία να ρυθμίζει και διαφοροποιεί τη διαδικασία που η ίδια διαταγή καθορίζει πιο πάνω. Η πρώτη περίπτωση, που δεν ισχύει στην παρούσα υπόθεση, είναι όταν υπάρχει η συναίνεση των διαδίκων. Η δεύτερη περίπτωση, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και είναι αυτή την πρόνοια που επικαλέστηκε ο κ. Μιχαηλίδης για να υποστηρίξει τη δική του θέση. Παρατίθεται αυτούσια η εν λόγω παράγραφος (τελευταία παράγραφος της Δ.33, θ.9): «Subject to the foregoing provisions, the Court may modify, and regulate the proceedings in such manner as it may consider expedient so as to enable the claim and the counter-claim to be fully heard, regard being had to the principles underlying the procedure laid down in rule 7 of this Order.» Παρέχεται επομένως στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια, εάν κρίνει πρόσφορο, να προβεί σε τέτοιες ρυθμίσεις αναφορικά με τη διαδικασία ούτως ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να παρουσιάσουν πλήρως την υπόθεσή τους. Η δε ρύθμιση αυτή θα πρέπει να λαμβάνει υπ΄ όψιν τις αρχές που τίθενται από τη Δ.33, θ.7 και που αφορούν στο ποίος από τους διαδίκους φέρει το βάρος απόδειξης και κατά πόσον τα θέματα που εκκρεμούν προς εκδίκαση αναφέρονται μόνο σε νομικά θέματα. Στην παρούσα περίπτωση έχοντας λάβει υπ΄ όψιν τις θέσεις των δύο πλευρών και με δεδομένη τη διαφωνία τους ως προς τη διαδικασία, έχω καταλήξει να υιοθετήσω τις απόψεις της κας Πολυβίου και να ακολουθήσω τις πρόνοιες της Δ.33, θ.
- Σ΄ αυτό συνέτεινε και το λεκτικό της εν λόγω πρόνοιας όπου στην πρώτη παράγραφο χρησιμοποιείται το επιτακτικό «shall». Με βάση το τι ανέφεραν οι δύο πλευρές κατά τις αγορεύσεις τους δεν θα ήταν ορθό να γίνει άλλη ρύθμιση της διαδικασίας. Επομένως δίδονται οδηγίες όπως με βάση τη Δ.33, θ.9 η ακρόαση διεξαχθεί ως ακολούθως: (α) η πλευρά της Ενάγουσας θα προσκομίσει τη μαρτυρία της αναφορικά με την απαίτηση, (β) η πλευρά των Εναγομένων ακολούθως θα προσκομίσει τη μαρτυρία της τόσο αναφορικά με την απαίτηση, όσο και με την Ανταπαίτηση, (γ) μετά, εάν η πλευρά της Ενάγουσας επιθυμεί, θα προσκομίσει τη δική της μαρτυρία αναφορικά με την Ανταπαίτηση, από πλευράς των εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων, (δ) τέλος θα γίνουν οι τελικές αγορεύσεις. Δεδομένου ότι το θέμα που έχει εγερθεί αναφορικά με την ακολουθητέα διαδικασία, εγέρθηκε στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, θεωρείται ορθό όπως τα Έξοδα αφεθούν να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της δίκης. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο