Λουκία Παντελίδου κ.α. ν. Βέσσελκα Ιωάννου, Αρ. Αγωγής: 2224/2012, 16/6/2014

(5)(β) των περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Κανονισμών ο ενιστάμενος οφείλει εντός τριών μηνών να εγείρει αγωγή. Οι ενάγοντες ήγειραν στις 18/1/11 την αγωγή 368/11 προς αμφισβήτηση της διαθήκης την οποία και απέσυραν με επιφύλαξη δικαιωμάτων στις 29/3/2012. Την επομένη ημέρα καταχώρισαν την παρούσα αγωγή με το ίδιο αντικείμενο. Στην Υπεράσπιση εγείρεται ο ισχυρισμός ότι η παρούσα αγωγή είναι εκπρόθεσμη εφόσον καταχωρίστηκε μετά τη λήξη τριών μηνών από την καταχώριση του caveat. Στην Απάντησή τους οι ενάγοντες «αρνούνται τις προδικαστικές ενστάσεις ως αβάσιμες». Με την παρούσα αίτηση η εναγόμενη ζητά όπως διενεργηθεί προδικαστική εκδίκαση του σημείου αυτού. Αμφότεροι οι δικηγόροι αναφέρθηκαν στη Δ.27 κ.1 που διέπει το ζήτημα και στην νομολογία. Οι αρχές δεν αμφισβητούνται: Ένα ζήτημα μπορεί να εκδικαστεί προδικαστικά εάν η απόφαση επί τούτου δυνατόν να προκρίνει την όλη υπόθεση. Δεύτερον, η εξέτασή του θα πρέπει να γίνει επί τη βάσει αδιαμφισβήτητων ή παραδεκτών γεγονότων, να πρόκειται δηλαδή για ένα αμιγώς νομικό ζήτημα. Η διαδικασία αντενδείκνυται σε περίπτωση ασάφειας των γεγονότων ή και του νόμου. Γενικά δε, τέτοια διαδικασία πρέπει να γίνεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις. Τέλος, έχει υποδειχθεί ότι το κατάλληλο χρονικό στάδιο είναι κατά το χρόνο που συμπληρώνονται οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα και ότι κανονικά, η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην αίτηση για οδηγίες.[1] Εν προκειμένω η αιτήτρια εισηγείται ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος. Αντιθέτως οι ενάγοντες εισηγούνται ότι δεν υπάρχει κοινό παραδεκτό πραγματικό υπόβαθρο. Υποδεικνύει ο ευπαίδευτος δικηγόρος τους στην τελική του αγόρευση ότι το γεγονός πως στην αίτηση επισυνάπτονται τεκμήρια, ενδυναμώνει τη θέση των εναγόντων ότι δεν υπάρχει παραδεκτό υπόβαθρο γεγονότων. Πέραν τούτου, είναι η θέση των εναγόντων πως η αίτηση είναι πρόωρη εφόσον θα έπρεπε να ζητηθεί στα πλαίσια αίτησης για οδηγίες και η αγωγή δεν έχει ακόμα οριστεί για οδηγίες. Ως προς τον ισχυρισμό ότι υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εναγόμενης, υπέδειξε ότι εκείνο το οποίο έκαναν οι ενάγοντες με την Απάντησή τους ήταν να αρνηθούν τις προδικαστικές ενστάσεις ως αβάσιμες. Αυτό, είπε, αποτελεί νομικό συμπέρασμα που εμπίπτει στην κρίση του δικαστηρίου και όχι άρνηση των ισχυρισμών της εναγόμενης επί των γεγονότων που αναφέρει στην προδικαστική της ένσταση. Είναι γεγονός ότι στην Απάντησή αναφέρεται ότι οι ενάγοντες αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς στην Υπεράσπιση. Όμως, πέραν της γενικής αυτής θέσης, σε ό,τι αφορά τη συγκεκριμένη προδικαστική ένσταση, εκείνο που έκαναν οι ενάγοντες είναι, ως άνω, να αρνηθούν την ένσταση ως αβάσιμη. Αυτό παραπέμπει στη νομική ή μη βασιμότητα και όχι στην άρνηση των γεγονότων που συνθέτουν την ένσταση, ότι δηλαδή α) οι ενάγοντες καταχώρισαν caveat και β) η αγωγή καταχωρίστηκε μετά τη λήξη των τριών μηνών που προβλέπεται από τον καν.24

(5)(β). Εάν οι ενάγοντες αρνούνταν τα συγκεκριμένα αυτά γεγονότα θα έπρεπε να είχαν θέσει την άρνησή τους κατά τρόπο συγκεκριμένο. Είναι φανερό ότι εκείνο που έθεσαν ως επίδικο θέμα είναι η νομική βασιμότητα της σχετικής υπεράσπισης και όχι τα γεγονότα που την συνθέτουν. Υπ' αυτή την έννοια δεν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. Ως προς το χρόνο υποβολής της ένστασης εκείνο που φαίνεται από τα πρακτικά είναι ότι το δικαστήριο είχε ορίσει την υπόθεση για οδηγίες στις 29/10/2013 με οδηγίες όπως η αίτηση οριστεί εκείνη την ημέρα, πράγμα που έγινε. Εν πάση περιπτώσει η αγωγή δεν έχει οριστεί καν για ακρόαση. Εκείνο που πρέπει να αποφεύγεται είναι τέτοιας φύσεως αιτήσεις να ανατρέπουν τον προγραμματισμό για ακρόαση. Οι ενάγοντες προέβαλαν ακόμα τον ισχυρισμό ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. Αναφέρουν επίσης ότι η παρούσα είναι η δεύτερη κατά σειρά αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού σημείου. Οι θέσεις αυτές δεν έχουν προωθηθεί στην τελική αγόρευση. Εν πάση περιπτώσει σημειώνεται ότι η προηγούμενη αίτηση αφορούσε άλλη προδικαστική υπεράσπιση. Το ορθό βεβαίως θα ήταν να γίνει μία αίτηση, αλλά εκείνο που θεωρώ ότι έχει εν τέλει σημασία είναι το να δοθεί η ευκαιρία, χρήσιμη και για τους ενάγοντες, να εξεταστεί προδικαστικά ένα ζήτημα για το όποιο αν έχει δίκαιο η εναγόμενη, η εκδίκασή του στο τέλος δεν θα σήμανε παρά σώρευση υπέρογκων εξόδων εις βάρος των εναγόντων και ταλαιπωρία των διαδίκων αλλά και της βαρυφορτωμένης δικαιοσύνης. Κατά τ' άλλα οι ενάγοντες δεν έχουν ισχυριστεί ότι το ζήτημα που εγείρεται δεν θα είναι καταλυτικό για την τύχη της αγωγής εάν αποφασιστεί υπέρ της εναγομένης. Εκείνο το οποίο έθεσαν είναι ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν τους απαγόρευε να καταχωρίσουν την αγωγή, ούτε προνοεί ότι μια αγωγή μπορεί να θεωρηθεί εκπρόθεσμη. Από δικής της πλευράς, η εναγόμενη έχει παραπέμψει σχετικά στην υπόθεση Χρίστος Τριανταφυλλίδης ν. Karaoglanian

(2010)1 ΑΑΔ 2014 στην οποία ερμηνεύθηκε η επίμαχη πρόνοια του καν.24

(5)(β) να σημαίνει ότι αγωγή που καταχωρείται μετά την τρίμηνη προθεσμία πρέπει να διαγράφεται. Αυτά όμως είναι ζητήματα που θα αποφασιστούν κατά την εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης. Τώρα, αρκεί να λεχθεί ότι η σχετική υπεράσπιση φαίνεται να αφορά ζήτημα που μπορεί να προκρίνει την τύχη της αγωγής. Διατάσσεται η προδικαστική εκδίκαση του νομικού σημείου που φαίνεται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης. Έξοδα κατ' αποκοπήν €1500 υπέρ της εναγομένης και εναντίον των εναγόντων αλληλεγγύως και κεχωρισμένως. (Υπ.) ............ Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. [1] Malachtou v. Armeftis

(1984)1 CLR 548, Πιερίδης ν. Keshisian

(1996)1 AAΔ 224, Βαλανίδης ν. Πανεπιστήμιο Κύπρου

(2008)1 ΑΑΔ 288, Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ ν. Alpha Bank Ltd

(2003)1 ΑΑΔ 990, Ιωάννης Νικόλα Χατζηοικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας

(1992)1 ΑΑΔ 949. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο