ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΕΓΑΡΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑΣ ν. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΣΤΡΟΜΙΧΑΛΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 9509/2007, 17/6/2014

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΕΓΑΡΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑΣ ν. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΣΤΡΟΜΙΧΑΛΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 9509/2007, 17/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A272 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Κλεόπα Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9509/2007 Μεταξύ: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΕΓΑΡΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑΣ Ενάγουσας και

1. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΣΤΡΟΜΙΧΑΛΗΣ
2. ΑΝΔΡΟΥΛΑ ΜΑΣΤΡΟΜΙΧΑΛΗ Εναγομένων --------------------- Ημερομηνία: 17 Ιουνίου, 2014 Για την ενάγουσα: κ. Λ. Ιωαννίδης Για τους εναγομένους 1 και 2: κ. Κ. Καντούνας ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά απαίτηση της ενάγουσας για Λ.Κ. 1.188,70 (€ 2.031,01) πλέον νόμιμο τόκο ως την συνεισφορά - αναλογία των εναγομένων για κοινόχρηστα έξοδα κοινόκτητης οικοδομής. Σύμφωνα με τους διαλαμβανόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, η ενάγουσα είναι η Διαχειριστική Επιτροπή του Μεγάρου Γαλαξίας, το οποίο βρίσκεται στην οδό Αγίας Ελένης 36 και Αρχ. Μακαρίου 33 (εφεξής «η Δ.Ε.» και «ο Γαλαξίας»), και το οποίο έχει εγγραφεί στο Κτηματικό Μητρώο του Κτηματολογίου ως κοινόκτητη οικοδομή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ.
3. Οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του υποστατικού με αρ. 42 στο ισόγειο του Γαλαξία και έχουν, με βάση τον σχετικό Νόμο και/ή γραπτή συμφωνία την ευθύνη και υποχρέωση όπως καταβάλλουν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα προς την ενάγουσα κάθε πρώτη μέρα του μηνός όλα τα οφειλόμενα ποσά και αναγκαίες δαπάνες που αφορούν τον έλεγχο, λειτουργία, διαχείριση, συντήρηση και επιδιόρθωση του Γαλαξία, τα οποία τους αναλογούν με βάση το εμβαδόν της μονάδας τους, ως αυτά καθορίζονται από καιρό σε καιρό από την ενάγουσα. Αναφέρονται επίσης στην Έκθεση Απαίτησης οι αρμοδιότητες της Δ.Ε., ως καθορίζονται στα άρθρα 38ΚΣτ', ΚΖ και ΚΗ του Κεφ.
4. Προστίθεται στην Έκθεση Απαίτησης ότι η ενάγουσα καθορίζει επί μηνιαίας βάσης το ποσό στο οποίο ανέρχεται η συνεισφορά των κυρίων των μονάδων για τα κοινόχρηστα έξοδα και αναρτά και/ή κοινοποιεί σχετική αναλυτική κατάσταση με λεπτομέρειες του λογαριασμού. Η ενάγουσα καθόρισε την πρώτη εργάσιμη μέρα εκάστου μηνός ως την ημερομηνία πληρωμής των κοινοχρήστων, και τη συνεισφορά των εναγομένων 1 και 2, με βάση το συνολικό εμβαδόν της μονάδας τους, στο ποσό των Λ.Κ. 13 μηνιαίως από 1.7.2005, ενώ προγενέστερα ήτο Λ.Κ. 15 μηνιαίως. Οι εναγόμενοι παραλείπουν να καταβάλουν τη συνεισφορά τους για τα κοινόχρηστα τέλη μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2007, σύνολο Λ.Κ. 990 (€ 1.691,52), ενώ παράλληλα οφείλουν, κατ' ισχυρισμό της ενάγουσας πάντοτε, το ποσό των Λ.Κ. 198,70 (€ 339,50) ως συνεισφορά σύμφωνα με το εμβαδόν της μονάδας τους για τα έξοδα επιδιόρθωσης των ανελκυστήρων, ήτοι σύνολο Λ.Κ.1.188,70, το οποίο απαιτεί η ενάγουσα με την παρούσα αγωγή. Σημειώνεται ότι στην πορεία της ακροαματικής διαδικασίας ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας περιόρισε την απαίτηση όσον αφορά τα κοινόχρηστα τέλη από Λ.Κ. 990 σε Λ.Κ. 931 (€ 1.590,71). Μαζί με τα έξοδα επιδιόρθωσης των ανελκυστήρων εκ Λ.Κ. 198,70, το συνολικό ποσό της απαίτησης περιορίστηκε στις Λ.Κ. 1.129,70 ή € 1.930.21 για περίοδο μέχρι και τον Σεπτέμβριο του
5. Στην Έκθεση Υπεράσπισής τους, οι εναγόμενοι αγνοούν και συνεπώς αρνούνται ότι η ενάγουσα είναι η Διαχειριστική Επιτροπή του Μεγάρου Γαλαξίας η οποία έχει εγγραφεί νομότυπα στο Κτηματολόγιο ως κοινόκτητη οικοδομή. Παραδέχονται δε ότι είναι ιδιοκτήτες του υποστατικού με αρ. 42 στο ισόγειο του Γαλαξία. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι με βάση σχετική Συμφωνία το μερίδιο / συνεισφορά του κάθε ενός δεν αποφασίζεται από καιρό σε καιρό από την ενάγουσα, αλλά αντιθέτως καθορίζεται με βάση το εμβαδόν του κάθε υποστατικού, όπου όλα τα τετραγωνικά μέτρα σταθμίζονται με το ίδιο ακριβώς βάρος, ενώ τα έξοδα που αφορούν τους ανελκυστήρες και την κυλιόμενη σκάλα πρέπει να υπολογίζονται με διαφορετικό τρόπο, ως προβλέπεται στη σχετική Συμφωνία. Παραδέχονται ότι η ενάγουσα τους αποστέλλει λογαριασμούς, αλλά προβάλλουν τη θέση ότι η λειτουργία και οι υπολογισμοί της ενάγουσας έχουν πλειστάκις αμφισβητηθεί. Προσθέτουν ότι έχουν καταβάλει πολλές υποχρεώσεις και ουδέν ποσό οφείλουν και συνεπώς ζητούν την απόρριψη της αγωγής. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν τρεις μάρτυρες για την ενάγουσα, και δύο για την υπεράσπιση. Σε κάποιο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2004 η οικοδομή στην οποία βρίσκεται το επίδικο υποστατικό των εναγομένων ενεγράφη στο Κτηματολόγιο ως κοινόκτητη οικοδομή βάσει των προνοιών του Κεφ.
6. Ο κ. Χριστόδουλος Ματθαίου (Μ.Ε. 1), διευθυντής ανάπτυξης ακινήτων της εταιρείας Chapo Holdings Ltd η οποία ήταν η κατασκευάστρια του εμπορικού κέντρου Γαλαξίας, υπήρξε Πρόεδρος της Δ.Ε. τα πρώτα 5 χρόνια λειτουργίας της, από το 1987-1992, αλλά και για κάποιες μεταγενέστερες περιόδους. Κατέθεσε ότι οι εναγόμενοι, ως ιδιοκτήτες καταστήματος στο ισόγειο, οφείλουν τα ποσά της απαίτησης που αφορούν περίοδο μέχρι Σεπτέμβριο
7. Συναφώς, κατέθεσε τις επιστολές 30.8.2005 και 2.7.2007 του κ. Γιώργου Ιωάννου, υπαλλήλου της Chapo ο οποίος βοηθούσε τη Δ.Ε. και ο οποίος έχει έκτοτε αποβιώσει, προς τον εναγόμενο 1 (Τεκμήρια 1 και 2) οι οποίες αφορούν τα οφειλόμενα μέχρι 30.6.2007 και τις σχετικές επιστολές 18.7.2007 και 8.10.2007 της ενάγουσας προς τον δικηγόρο της (Τεκμήρια 3 και 4). Επεξήγησε ότι αρχικά είχε καθοριστεί το ποσό των Λ.Κ. 19 μηνιαίως για τα κοινόχρηστα των εναγομένων για την περίοδο 1987-1997, το οποίο στη συνέχεια διορθώθηκε σε Λ.Κ. 15 μηνιαίως. Στις 2.6.2005, κατόπιν ομόφωνης απόφασης της Γενικής Συνέλευσης της Δ.Ε., της οποίας προήδρευσε ο Μ.Ε. 1 και ήταν παρών ο εναγόμενος 1 ως ιδιοκτήτης μονάδας, το μηνιαίο ποσό για κάθε μονάδα που είχε προκαθοριστεί από 1.1.1988, αντικαταστάθηκε με χρέωση εκ Λ.Κ. 0,30σ. ή €0.50σ. ανά τ.μ. εμβαδού της κάθε μονάδας χωριστά, λόγω των παραπόνων 2-3 ιδιοκτητών, συμπεριλαμβανομένου του εναγομένου 1 (Τεκμήριο 7 πρακτικά Γ.Σ. ημερ. 2.6.2005). Εφόσον το εμβαδόν του υποστατικού των εναγομένων στο ισόγειο είναι 43τ.μ., το ποσό που τους αναλογούσε μηνιαίως μειώθηκε σε Λ.Κ. 13 ή €
8. Εν τούτοις, οι εναγόμενοι εξακολουθούσαν να μην καταβάλλουν ούτε τα νέα μειωμένα ποσά, με αποτέλεσμα να κινηθεί η παρούσα αγωγή. Επεσήμανε ότι ο Γιώργος Ιωάννου έκανε πολλές προσπάθειες είσπραξης των οφειλόμενων ποσών και ο εναγόμενος 1 ουδέποτε εξέφρασε αμφισβήτηση για τα έξοδα των ανελκυστήρων. Ο Μ.Ε. 1 επεξήγησε αναλυτικά τον αρχικό τρόπο κατανομής των εξόδων που είχε αποφασιστεί κατά την πρώτη συνεδρία της Δ.Ε. το 1987 και τους λόγους για τους οποίους δεν υπολογίστηκε ανά τ.μ. της κάθε μονάδας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 σημείωμα του σε σχέση με τη μηνιαία κατανομή εξόδων για το έτος 2004 για να στηρίξει τη θέση του ότι ήταν δίκαιη η κατανομή των κοινοχρήστων αναλόγως των εξόδων του κτηρίου και της τοποθεσίας του καταστήματος των εναγομένων. Ως Τεκμήρια 6Α και 6Β κατέθεσε τις σελίδες του Βιβλίου που διατηρούσε η ενάγουσα για τις χρεώσεις και πληρωμές των εναγομένων ανά μήνα για τα έτη 2005-2013, από τα στοιχεία του οποίου ετοιμάστηκαν τα Τεκμήρια 1 και
9. Ως Τεκμήριο 8 κατέθεσε επιστολή του προς τον δικηγόρο της ενάγουσας στην οποία επισυνάπτει τα έξοδα καθαρισμού και ρεύματος από τους εξελεγμένους λογαριασμούς του 2001 και σημείωμά του για τη μέθοδο κατανομής των κοινόχρηστων εξόδων (φωτισμός, ανελκυστήρες, νερό, καθαρισμός) για το έτος
10. Αναφορικά με το μέρος της απαίτησης που αφορά έξοδα επιδιόρθωσης ανελκυστήρων, ο Μ.Ε. 1 κατέθεσε ότι στη Γενική Συνέλευση ημερ. 28.1.2004 στην οποία ήταν παρών ο εναγόμενος 1 (Τεκμήριο 9) αναφέρθηκε ότι το κόστος της επιδιόρθωσης των ανελκυστήρων, που είχε προαποφασιστεί σε προηγούμενη Γενική Συνέλευση, είχε υπολογιστεί σε Λ.Κ. 25.000 και ότι είχαν κληθεί όλοι οι ιδιοκτήτες μονάδων να συνεισφέρουν το μερίδιο που τους αναλογούσε με βάση το εμβαδόν τους. Για τους εναγομένους αναλογούσε το ποσό των Λ.Κ. 198,70 (Τεκμήριο 10 σχετική κατάσταση για όλους τους ιδιοκτήτες, Τεκμήριο 11 ενημέρωση προς τους ιδιοκτήτες με κατάσταση χρεωστών). Ως Τεκμήριο 12 κατατέθηκε δέσμη εγγράφων που περιέχουν αίτηση της Δ.Ε. προς το Κτηματολόγιο ημερ. 16.10.2003 για εγγραφή της οικοδομής ως κοινόκτητης, με σχετικό έντυπο υπογραμμένο από τον Γιώργο Ιωάννου εκ μέρους της Δ.Ε. στις 17.11.2003 και απόδειξη πληρωμής των τελών ημερ. 21.11.
11. Ως Τεκμήριο 13 κατατέθηκε πανομοιότυπη αίτηση, έντυπο ημερ. 16.10.2003 υπογραμμένο από τα μέλη της Δ.Ε. Γιάννο Ιωάννου και Γεώργιο Πάο και σφραγίδα της Δ.Ε., και η ίδια απόδειξη πληρωμής ημερ. 21.11.
12. Το Κτηματολόγιο φαίνεται να αποδέχθηκε το έντυπο ημερ. 17.11.2003 ως ορθό και προχώρησε στην εγγραφή της οικοδομής ως κοινόκτητη. Ως Τεκμήριο 14 κατατέθηκε η απόφαση της Δ.Ε. ημερ. 15.10.2003 να γίνει αίτηση για εγγραφή του Γαλαξία ως κοινόκτητης οικοδομής. Υπενθυμίζω ότι η εγγραφή της οικοδομής ως κοινόκτητης δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Ο Μ.Ε. 1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 15 το Πωλητήριο Έγγραφο ημερ. 24.5.1985 μεταξύ των ιδιοκτητών του ακινήτου και του πληρεξούσιου αντιπροσώπου των εναγομένων για την αγορά του επίδικου καταστήματος και ως Τεκμήριο 16 «Συμπληρωματικές Προβλέψεις Πωλητηρίου Εγγράφου-Γενική Συμφωνία» ημερ. 14.5.
13. Αναφέρθηκε στις πρόνοιες του Τεκμηρίου 16 όσον αφορά τα κοινόχρηστα. Ανέφερε ότι κατά την πρώτη Γενική Συνέλευση, την οποία κάλεσε ο Μ.Ε. 1, αποφασίσθηκε μηνιαίο ποσό κοινοχρήστων για κάθε μονάδα αναλόγως των διαφόρων παραμέτρων που επεξήγησε (τοποθεσία, γραφείο ή κατάστημα, συχνότητα καθαριότητας, πολλαπλοί μετρητές ρεύματος, νερό κ.ο.κ.). Για τη μονάδα των εναγομένων καθορίστηκε το ποσό των Λ.Κ. 19 τον μήνα, το οποίο στη συνέχεια διορθώθηκε σε Λ.Κ.
14. Ως Τεκμήρια 17 και 18 κατατέθηκαν οι Κτηματικές Σελίδες της μονάδας των εναγομένων, όπου καταγράφεται ότι το εμβαδόν είναι 43τ.μ. Η θέση του Μ.Ε. 1 ήταν ότι το 1987 συστάθηκε η πρώτη Δ.Ε. στην πρώτη Γενική Συνέλευση, με πλειοψηφία των συνιδιοκτητών, αφού εστάλη σχετική πρόσκληση σε όλους τους αγοραστές. Εξελέγη η πρώτη επιτροπή με τον ίδιο ως Πρόεδρο και η Δ.Ε. συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα, με διαφορετική σύνθεση από καιρό σε καιρό. Δεν κατέχει την πρώτη πρόσκληση και τα πρακτικά της πρώτης συνεδρίας του 1987 που ιδρύθηκε η Δ.Ε., λόγω του ότι πέρασαν 25 χρόνια. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 19 κατάλογο ιδιοκτητών και ενοικιαστών στον Γαλαξία όπου φαίνεται το εμβαδόν της κάθε μονάδας με βάση τους τίτλους ιδιοκτησίας και το συνολικό εμβαδόν του κτηρίου 6.319τ.μ., ενώ στην πραγματικότητα είναι 6.919τ.μ. εάν ληφθούν υπόψη κάποιοι καλυμμένοι χώροι κ.ο.κ. που δεν φαίνονται στους τίτλους. Πρόσθεσε ότι οι 1000 ψήφοι στις Γενικές Συνελεύσεις της Δ.Ε. καθορίζονται βάσει του εμβαδού της κάθε μονάδας, ως προνοεί η Συμφωνία Τεκμήριο 15 και θεωρεί ότι εφαρμόστηκαν δεόντως οι πρόνοιες των Συμφωνιών Τεκμήρια 15 και
15. Τα ποσά των κοινοχρήστων των εναγομένων καθορίστηκαν κατά την πρώτη συνεδρία λαμβάνοντας υπόψη την κάτοψη του ισογείου του κτηρίου (Τεκμήριο 20), τη θέση του καταστήματος, τη συχνότητα του καθαρισμού κ.ο.κ., βάσει σχετικών εισηγήσεων ειδικών συμβούλων για να είναι όσο πιο δίκαιη γίνεται, εφόσον θεωρούσαν ότι αυτό επέβαλλε η ορθή ερμηνεία των Συμφωνιών. Διευκρίνισε ότι το ποσό που απαιτείται για την επιδιόρθωση ανελκυστήρων αφορά τους εσωτερικούς ανελκυστήρες, και η Δ.Ε. αποφάσισε να κατανείμει τις Λ.Κ. 25.000 μεταξύ όλων των ιδιοκτητών, κατ' αναλογία του εμβαδού της κάθε μονάδας, στη Γενική Συνέλευση ημερ. 5.4.2002, βάσει και της παραγράφου 8 (η) του Τεκμηρίου
16. Αυτή η απόφαση επαναλήφθηκε/επιβεβαιώθηκε στη Γενική Συνέλευση 28.1.2004 (Τεκμήριο 9). Ο Μ.Ε. 1 πρόσθεσε ότι από το 2004 άρχισαν να διαμαρτύρονται κάποιοι ιδιοκτήτες συμπεριλαμβανομένου του εναγομένου 1 και στη Γενική Συνέλευση 2.6.2005 αναθεωρήθηκαν τα κοινόχρηστα έτσι ώστε από 1.7.2005 όλοι να καταβάλλουν Λ.Κ. 0,30σεντ ανά τ.μ. (Τεκμήριο 7). Εν τούτοις, οι εναγόμενοι εξακολουθούν να οφείλουν το ποσό της απαίτησης, παρά το ότι τα πρώτα χρόνια κατέβαλλαν το ποσό που είχε αρχικά καθοριστεί στην πρώτη Γενική Συνέλευση του 1987 και παρά το ότι ο εναγόμενος 1 ήταν παρών στη Γενική Συνέλευση 2.6.2005 και ενέκρινε τις αποφάσεις που λήφθηκαν. Ο κ. Γιάννος Ιωάννου (Μ.Ε. 2), λογιστής, υπήρξε μέλος της Δ.Ε. του Γαλαξία για 4-5 χρόνια, μέχρι το 2004 περίπου, μαζί με τον Γιώργο Πάο και τον Γιώργο Χριστοδουλίδη. Υπέγραψε την αίτηση στο Κτηματολόγιο για να εγγραφεί η Δ.Ε. και η οικοδομή ως κοινόκτητη. Επιβεβαίωσε ότι το Τεκμήριο 9 είναι τα πρακτικά της Γ.Σ. ημερ. 28.1.2004 τα οποία είχε κυκλοφορήσει σε όλους τους ιδιοκτήτες, αφού πρώτα τα είχε αποστείλει σε 2-3 ιδιοκτήτες για τυχόν παρατηρήσεις ή διορθώσεις, όπως έκανε πάντοτε. Ανέφερε ότι είχε ήδη ληφθεί απόφαση σε προηγούμενη Συνέλευση για την επιδιόρθωση των ανελκυστήρων, και στη Συνέλευση 28.1.2004 σημειώθηκε το ποσό που υπελείπετο να εισπραχθεί από τους ιδιοκτήτες, από το συνολικό ποσό των Λ.Κ. 25.000, ως φαίνεται στον κατάλογο Τεκμήριο 10 που ο ίδιος ετοίμασε. Στον εν λόγω κατάλογο, καταγράφονται τα ποσά που αναλογούσαν στον καθένα. Στους εναγομένους αναλογούσε ποσό εκ Λ.Κ. 198,70 από τις Λ.Κ. 25.000 το οποίο δεν κατέβαλαν. Ο Μ.Ε. 2 κατέθεσε επιπλέον ότι εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση ο διαμοιρασμός των εν λόγω εξόδων για τους ανελκυστήρες, μεταξύ των ιδιοκτητών, βάσει του εμβαδού της κάθε μονάδας. Επιβεβαίωσε ότι το Τεκμήριο 14 είναι τα πρακτικά συνεδρίας της Δ.Ε. ημερ. 15.10.2003 που ο ίδιος ετοίμασε, για να γίνει αίτηση για εγγραφή της οικοδομής ως κοινόκτητης. Δεν θυμόταν για ποιο λόγο χρειάστηκε να γίνει αλλαγή της δεύτερης σελίδας των εντύπων που κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο για εγγραφή της οικοδομής ως κοινόκτητης (Τεκμήρια 12 και 13). Σκοπός της εγγραφής, όμως, ήταν για να δύναται η Δ.Ε. να κινηθεί νομικά εναντίον όσων δεν κατέβαλλαν τα οφειλόμενα ποσά κοινοχρήστων. Κατέθεσε πρακτικά Γενικής Συνέλευσης ημερ. 4.11.2004 ως Τεκμήριο
17. Ανέφερε επιπλέον ότι στα πρακτικά των Συνελεύσεων που ετοίμαζε, έγραφε τις αποφάσεις που λήφθηκαν και δεν κατέγραφε με λεπτομέρεια όλες τις διαφωνίες που διατυπώνονταν κατά τη συζήτηση που προηγείτο των αποφάσεων. Τα πρακτικά παραδίδονταν διά χειρός σε όλους τους ιδιοκτήτες. Δεν θυμόταν να παραπονεθεί οποιοσδήποτε ότι τα πρακτικά ήταν λανθασμένα. Θυμόταν όμως ότι ο εναγόμενος 1 είχε ένσταση στο να συνεισφέρει στα έξοδα για τους ανελκυστήρες. Ο Μ.Ε. 2 κατέθεσε ως Τεκμήριο 25 τις οικονομικές καταστάσεις της Δ.Ε. που ετοίμασε για την περίοδο 1999-2003, όπου για το 2001 τα έξοδα καθαριότητας καταγράφηκαν ως Λ.Κ. 6.
18. Η κα Γιόλη Μακρίδου (Μ.Ε. 3), Πρωτοκολλητής, υπεύθυνη του Αστικού Τμήματος του Ε.Δ. Λευκωσίας, κατέθεσε ως Τεκμήριο 26 δέσμη εγγράφων αποτελουμένων από τα δικόγραφα της αγωγής 1057/2007 της Δ.Ε. εναντίον του Γιώργου Χριστοδουλίδη, ο οποίος επίσης ήταν ιδιοκτήτης μονάδας στον Γαλαξία, για κοινόχρηστα και έξοδα επιδιόρθωσης ανελκυστήρων. Κατέθεσε επιπλέον ως Τεκμήριο 27 αντίγραφο της αίτησης για εγγραφή της οικοδομής ως κοινόκτητης που είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο 8 στην εν λόγω αγωγή, η οποία είναι πανομοιότυπη με τη δεύτερη σελίδα της δέσμης εγγράφων Τεκμήριο
19. Ο εναγόμενος 1 (Μ.Υ. 1) κατέθεσε ότι το 1985 αγόρασε με τη σύζυγο του εναγομένη 2 το κατάστημα αρ. 42 στον Γαλαξία. Με τη λειτουργία του κτηρίου, δημιουργήθηκε από τον Μ.Ε. 1 μία Επιτροπή η οποία επιλαμβανόταν των θεμάτων διαχείρισης του κτηρίου, η οποία όμως δεν έχει εγγραφεί πουθενά και δεν έχει νομική υπόσταση. Πρόσθεσε ότι πριν από μερικά χρόνια, αντιλήφθηκε μετά από υπόδειξη του καθαριστή του κτηρίου και ενίοτε εισπράκτορα των κοινοχρήστων κ. Ολύμπιου ότι οι χρεώσεις κοινοχρήστων ήταν άδικες για τα καταστήματα, ενώ οι ιδιοκτήτες των γραφείων είχαν την πλειοψηφία στις υποτιθέμενες Γενικές Συνελεύσεις. Ο εναγόμενος 1 αναφέρθηκε στις πρόνοιες της Γενικής Συμφωνίας Τεκμήριο 16 σε σχέση με τα κοινόχρηστα, και στο γεγονός ότι ο τρόπος που η Επιτροπή επιμέριζε τα έξοδα δεν συνάδει με τη Συμφωνία και ήταν άδικος. Οι εναγόμενοι ουδέποτε συναίνεσαν στην αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού των κοινοχρήστων από τον τρόπο που προνοούσε η Συμφωνία και επεσήμανε ότι δεν υπάρχει πρακτικό Γενικής Συνέλευσης ότι το 75% των ιδιοκτητών αποφάσισε τέτοια αλλαγή. Ο εναγόμενος 1 τόνισε ότι σε κάθε ετήσια Γενική Συνέλευση ήγειρε το θέμα, μαζί με άλλους ιδιοκτήτες καταστημάτων, ενώ από το 1996 οι διαμαρτυρίες ήταν ιδιαίτερα έντονες. Θεωρεί ότι ο Μ.Ε. 1 και οι άλλοι ιδιοκτήτες γραφείων επέβαλαν στους υπόλοιπους τον καθορισμό των κοινοχρήστων, εφόσον η Επιτροπή πάντοτε ελεγχόταν από τους ιδιοκτήτες των γραφείων που είχαν 2 από τα 3 Μέλη της Δ.Ε. Ακόμη και η μείωση στα κοινόχρηστα των εναγομένων το 2005 συμφωνήθηκε μόνο όταν συναίνεσε ο Μ.Ε.
20. Ο εναγόμενος 1 αναφέρθηκε επιπλέον και στις εκάστοτε Γενικές Συνελεύσεις, όπου δεν τηρούνταν πρακτικά, δεν υπήρχε απαρτία και η απαιτούμενη πλειοψηφία του 75% και ο Μ.Ε. 1 λειτουργούσε αυταρχικά. Θεωρεί ότι επικρατούσε ένα χάος στη διαχείριση του κτηρίου και προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο 28 πρόσκληση σε Γενική Συνέλευση 30.1.2008 όπου καταγράφεται χειρόγραφα ότι το οφειλόμενο υπόλοιπο των εναγομένων για κοινόχρηστα ήταν Λ.Κ. 1.486, ενώ με την αγωγή ζητούν Λ.Κ. 990 πλέον το ποσό για τους ανελκυστήρες. Πρόσθεσε ότι ουδέποτε συναίνεσε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για τους ανελκυστήρες, εφόσον τα έξοδα αυτά θα έπρεπε, με βάση τη Συμφωνία, να διανέμονταν μεταξύ των ιδιοκτητών των γραφείων. Επεξήγησε ότι στις αρχές του 2005 οι ιδιοκτήτες καταστημάτων απαίτησαν αναπροσαρμογή των κοινοχρήστων και η Chapo «συγκατατέθηκε να αποκαταστήσει την αδικία» και μείωσε τις χρεώσεις «κάθε τετραγωνικό και ίση χρέωση», ανεξάρτητα αν είναι γραφείο ή κατάστημα. Προηγουμένως, κάθε τετραγωνικό γραφείου χρεωνόταν με Λ.Κ. 0,12σεντ, ενώ κάθε τετραγωνικό καταστήματος με Λ.Κ. 0,36σεντ. Οι εναγόμενοι πλήρωναν από το 1985 μέχρι το 2005, Λ.Κ. 0,24σεντ περισσότερα για κάθε τετραγωνικό μέτρο. Εφόσον το κατάστημα είναι 43 τ.μ., η υπερχρέωση ανερχόταν στις Λ.Κ. 10,32 το μήνα, για 216 μήνες, σύνολο Λ.Κ. 2.229,12 ή € 3.811,
21. Σημειώνεται ότι κατά την αντεξέταση και την επανεξέταση διευκρίνισε ότι οι υπολογισμοί αυτοί εκ παραδρομής δεν είναι ορθοί και ότι το ποσό που κατέβαλε για κοινόχρηστα τα πρώτα δέκα χρόνια 1985-1995 ανέρχεται στις Λ.Κ. 2.521 ως το Τεκμήριο 1, και ότι χρεώθηκε Λ.Κ. 0,36σεντ ανά τ.μ. για 216 μήνες μέχρι και 30.6.2005, ήτοι Λ.Κ. 0,24σ. ανά τ.μ. τον μήνα υπερχρέωση. Για τους επόμενους 24 μήνες, από 1.7.2005 μέχρι 30.6.2007 χρεωνόταν Λ.Κ. 0.30σεντ ανά τ.μ. (σύνολο Λ.Κ. 13 για 43 τ.μ.) το μήνα. Υπολόγισε δε ότι υπερχρεώθηκε γύρω στα €1.
22. Σε σχέση με τα Τεκμήρια 12 και 13, ο εναγόμενος 1 κατέθεσε ότι γύρω στο 2002 η Δ.Ε. είχε επιχειρήσει να λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον των ιδιοκτητών που δεν πλήρωναν, αλλά δεν ήταν εγγεγραμμένη και συνεπώς στη συνέχεια ενεγράφη η οικοδομή ως κοινόκτητη. Ο εναγόμενος 1 ήταν παρών στις εκάστοτε Γενικές Συνελεύσεις μετά την επιστροφή του από την Αμερική το
23. Δέχθηκε ότι σε μια Συνέλευση είχε αποφασιστεί με πλειοψηφία να διατεθεί ποσό εκ Λ.Κ. 25.000 για επιδιόρθωση των ανελκυστήρων, αλλά ο εναγόμενος 1 θεωρούσε ότι αυτό δεν αφορούσε τους ιδιοκτήτες καταστημάτων στο ισόγειο, εν όψει των προνοιών της Συμφωνίας Τεκμήριο
24. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι ουδέποτε υπήρξε 75% πλειοψηφία επειδή οι ιδιοκτήτες γραφείων κατείχαν, με βάση τα εμβαδά που καταγράφονται στο Τεκμήριο 25, το 67% και οι ιδιοκτήτες ισογείου και ημιωρόφου 33% και το 33% δεν θα ψήφιζε εναντίον των συμφερόντων τους. Πρόσθεσε ότι στις Συνελεύσεις υπήρχε μεν απαρτία, αλλά όχι πλειοψηφία. Αναφορικά με το θέμα της πρώτης Γενικής Συνέλευσης του 1987, στην οποία ήταν παρών ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος και κουνιάδος του εναγομένου 1, εφόσον ο ίδιος διέμενε τότε στην Αμερική, ο εναγόμενος 1 επεξήγησε ότι η θέση του ότι δεν λήφθηκε απόφαση σε σχέση με τη διανομή των κοινοχρήστων βασίζεται στα όσα του ανέφερε σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο ο κουνιάδος του, ο Γιώργος Πάος, ο Πάνος Παφίτης και ο Γιώργος Χριστοδουλίδης. Δέχθηκε ότι τον Ιούλιο του 2005 σε Γενική Συνέλευση ψηφίστηκε αλλαγή στην κατανομή των κοινοχρήστων, ως η απαίτηση του εναγομένου 1, και συνεπώς ξεκίνησε να καταβάλλει κάποια από τα οφειλόμενα ποσά όποτε μπορούσε. Δέχθηκε επίσης ότι το Τεκμήριο 2 του δόθηκε από τον Γιώργο Ιωάννου στις 2.7.2007 και συμφωνεί με τα ποσά που καταγράφονται ως πληρωμές των εναγομένων, αλλά αμφισβητεί το υπόλοιπο των Λ.Κ. 1.090 για τα κοινόχρηστα επειδή στο Τεκμήριο 28 που του δόθηκε 4 μήνες αργότερα κατέγραψαν ότι οφείλει Λ.Κ. 1.486 για τα κοινόχρηστα. Σχετικά με τους ανελκυστήρες, θεωρεί ότι οι ιδιοκτήτες καταστημάτων ισογείου δεν έχουν υποχρέωση να καταβάλουν έξοδα επιδιόρθωσης, με βάση τον όρο 7 της Γενικής Συμφωνίας Τεκμήριο
25. Μετά το 2007, όταν κατείχε το κατάστημα ενοικιαστής των εναγομένων για δύο χρόνια, κατέβαλλε τα κοινόχρηστα, ενώ προηγουμένως ο εναγόμενος 1 είχε σταματήσει να πληρώνει λόγω της πεποίθησής του ότι είχε υπερχρεωθεί στο παρελθόν και είχε ήδη καταβάλει τριπλάσια απ' όσα έπρεπε. Ο κ. Πάνος Παφίτης (Μ.Υ.2), δικηγόρος, υπήρξε ενοικιαστής καταστημάτων στον Γαλαξία από το 1989 και ιδιοκτήτης από το 1995, κατέθεσε ότι μετά την έγερση αγωγής εναντίον του ιδίου, του εναγομένου 1 και του Γιώργου Χριστοδουλίδη (εναγομένου στην αγωγή 1057/07) για κοινόχρηστα, οπόταν και μελέτησαν το θέμα προσεκτικά, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν είχε συσταθεί νόμιμα Δ.Ε. του Γαλαξία. Κατέθεσε περαιτέρω ότι μετά από μελέτη της Γενικής Συμφωνίας Τεκμήριο 16 που είχε υπογράψει όταν αγόρασε το 1995 δύο καταστήματα στον πρώτο όροφο του Γαλαξία, εξακρίβωσε ότι υπήρχε άδικη κατανομή των κοινόχρηστων εξόδων. Παρόμοιους προβληματισμούς είχαν και κάποιοι άλλοι ιδιοκτήτες, συμπεριλαμβανομένου του εναγομένου 1, με αφορμή τα σχόλια του εισπράκτορα των κοινοχρήστων κ. Ολύμπιου. Διαμαρτυρήθηκαν στον Μ.Ε. 1 ο οποίος εκπροσωπούσε την Chapo και ήταν το άτομο που αυταρχικά αποφάσιζε για όλα τα θέματα στο κτήριο. Ο Μ.Ε. 1 μαζί με τα υπόλοιπα γραφεία δεν είχαν πέραν του 75% του κτηρίου. Από το 1997 το θέμα των κοινοχρήστων συζητείτο έντονα σε κάθε Γενική Συνέλευση, ενώ περί το 2004 ο Μ.Ε. 1 αποφάσισε να προωθήσει τις θέσεις τους, με αποτέλεσμα την αναπροσαρμογή της κατανομής των κοινοχρήστων σε μια δικαιότερη βάση. Σύμφωνα με τον Μ.Υ. 2, αποκαταστάθηκε εν μέρει η αδικία όσον αφορά τα κοινόχρηστα, αλλά δεν αποκαταστάθηκε το θέμα της συνεισφοράς για τα έξοδα των ανελκυστήρων, της εκμετάλλευσης των χώρων στάθμευσης και των ήδη καταβληθέντων ποσών-υπερχρεώσεων. Αναφορικά με τη διαδικασία σε κάθε Γ.Σ., ο Μ.Υ. 2 ανέφερε ότι δεν τηρούνταν σωστά ή καθόλου πρακτικά και δεν εγκρίνονταν προηγούμενα πρακτικά, ενώ Μέλη της τριμελούς Δ.Ε. δεν ήταν πάντα ιδιοκτήτες αλλά και ενοικιαστές, σε αντίθεση με τις πρόνοιες της Γενικής Συμφωνίας παράγραφος
26. Ανέφερε επιπλέον ότι οι αποφάσεις στις Γ.Σ. λαμβάνονταν από την Chapo εφόσον είχε την πλειοψηφία των ψήφων. Ο Μ.Υ. 2 αναφέρθηκε λεπτομερώς και στους ανελκυστήρες στο κτήριο και στον τρόπο υπολογισμού της διανομής των εξόδων για αυτούς ως καταγράφεται στην παράγραφο 7 του Τεκμηρίου
27. Τόνισε δε ότι οι 3 ανελκυστήρες που επιδιορθώθηκαν εξυπηρετούν μόνο τα γραφεία και όχι τα καταστήματα. Πρόσθεσε ότι υπήρξε μέλος της «δήθεν» Δ.Ε. για κάποια περίοδο 1-2 χρόνια πριν το 2002 και ουδέποτε γίνονταν συνεδριάσεις παρά μόνο κοινοποίηση αποφάσεων του Μ.Ε. 1 στα άλλα μέλη. Ο Μ.Υ. 2 επεξήγησε ότι η αμφισβήτηση κατά πόσο συστάθηκε νομότυπα/ενεγράφη στο Κτηματολόγιο η Δ.Ε. προέκυψε μετά που κινήθηκαν αγωγές για τα κοινόχρηστα. Δεν γνωρίζει τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας και τη διαδικασία για νομότυπη σύσταση ή εγγραφή μιας Δ.Ε. και συναφώς βασίστηκε στη νομική συμβουλή του συνηγόρου των εναγομένων, εφόσον ο ίδιος εξειδικεύεται σε ποινικές και όχι αστικές υποθέσεις. Πρόσθεσε ότι οι Γενικές Συνελεύσεις ήταν ένα πεδίο μάχης και το μόνο που συζητείτο ήταν η διαφορά σε σχέση με την κατανομή των κοινοχρήστων. Θεωρεί δε ότι η Chapo και ο Μ.Ε. 1 λειτουργούσαν αυταρχικά και δικτατορικά, επειδή είχαν την πλειοψηφία. Επεξήγησε ότι αρχικά είχε πρόθεση να κινηθεί νομικά εναντίον της Chapo, αλλά προτίμησε να λάβει μέρος στη Δ.Ε. ως εκπρόσωπος των καταστημάτων, με σκοπό την προώθηση των θέσεων τους σε σχέση με την κατανομή των κοινοχρήστων. Ως αποτέλεσμα των πιέσεων που ασκήθηκαν στην Chapo, πέτυχαν το 2005 την αναπροσαρμογή των κοινοχρήστων. Στη συνέχεια η Δ.Ε. κίνησε αγωγές για τα κοινόχρηστα εναντίον των εναγομένων, του Μ.Υ. 2 και του Γ. Χριστοδουλίδη. Η αγωγή εναντίον του Μ.Υ. 2 αποσύρθηκε αφού πλήρωσε κάποιο ποσό, κατόπιν συνεννόησης με τον Μ.Ε. 1 ότι αναλόγως του αποτελέσματος της παρούσας αγωγής θα διευθετηθούν / υπολογιστούν τυχόν υπόλοιπα προς όφελος είτε της μίας πλευράς είτε της άλλης. Ο Μ.Υ. 2 ανέφερε επιπλέον ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο στην πρώτη συνέλευση των ιδιοκτητών του Γαλαξία το 1987 συστάθηκε Δ.Ε. και δεν διερεύνησε το θέμα ο ίδιος. Ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο λήφθηκε απόφαση από το 75% τουλάχιστον των ψήφων των ιδιοκτητών για τροποποίηση των προνοιών της Γενικής Συμφωνίας σε σχέση με την κατανομή των εξόδων. Η διαφωνία με τον Μ.Ε. 1 ήταν πάντα όσον αφορά την ερμηνεία των όρων του Τεκμηρίου 16 και όχι σε σχέση με το κατά πόσο έγινε κάποια τροποποίηση. Αξιολογώντας την ενώπιόν μου μαρτυρία, σημειώνω ότι ο Μ.Ε. 1 μου προκάλεσε αρκετά θετική εντύπωση γενικά, καθότι ήταν σαφές από τη μαρτυρία του και τον τρόπο που κατέθεσε ότι πρόθεσή του ήταν να αναφέρει στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως ο ίδιος τα έζησε προσωπικά και όπως ο ίδιος τα αντιλαμβάνεται. Ως Πρόεδρος της Δ.Ε για τα πρώτα πέντε χρόνια λειτουργίας της, αλλά και για διάφορες μεταγενέστερες περιόδους, αλλά και ως αντιπρόσωπος, στην ουσία, των ιδιοκτητών μεγάλου μέρους του κτηρίου, με ενεργή και προσωπική ανάμειξη στη διαχείριση του Γαλαξία, ο Μ.Ε.
28. ήταν σε θέση να γνωρίζει πολύ καλά τα επίδικα γεγονότα. Όσον αφορά το γεγονός ότι δεν είχε στην κατοχή του οποιαδήποτε έγγραφα σε σχέση με την πρώτη γενική συνέλευση και τη σύσταση της πρώτης Δ.Ε. το 1987, θεωρώ ότι αυτό είναι πολύ λογικό, εν όψει του πολύ μεγάλου χρονικού διαστήματος που παρήλθε. Είχε, όμως, στην κατοχή του τα έγγραφα που αφορούν τις επίδικες οφειλές των εναγομένων, όπως τα Τεκμήρια 1, 2, 6Α, 6Β, και τα πρακτικά της Γ.Σ. ημερ. 2.6.2005 όπου αναθεωρήθηκε το καταβλητέο ποσό κοινοχρήστων Τεκμήριο
29. Σημειώνω επιπλέον ότι η ορθότητα των καταχωρίσεων στα Βιβλία που διατηρούσε η ενάγουσα για τις χρεώσεις και πληρωμές των εναγομένων ανά μήνα για τα έτη 2005-2013 Τεκμήρια 6Α και 6Β, από τα στοιχεία του οποίου ετοιμάστηκαν τα Τεκμήρια 1 και 2, δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση, ως δήλωσε κατά τη διάρκεια της δίκης ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων. Αυτό που αμφισβητείται από την υπεράσπιση είναι η ορθότητα της χρέωσης των συγκεκριμένων ποσών μηνιαίως. Ο Μ.Ε. 1 ανάλωσε πολύ χρόνο και στην προσπάθεια κατάδειξης ότι η κατανομή των κοινόχρηστων εξόδων μεταξύ των ιδιοκτητών και ειδικότερα ότι το ποσό με το οποίο χρεώνονταν οι εναγόμενοι ήταν εύλογο και δίκαιο εν όψει των εξόδων του κτηρίου και της τοποθεσίας του καταστήματος των εναγομένων. Προς τον σκοπό αυτό, προέβη σε μια «άσκηση», στην οποία κατέγραψε τα έξοδα καθαρισμού, ρεύματος για τους ανελκυστήρες και ρεύματος για φωτισμό ανά όροφο για το 2004, για να καταδείξει ότι η κατανομή των εξόδων και κατ' επέκταση το ποσό που καθορίστηκε και χρεώνονταν οι εναγόμενοι για το κατάστημα τους, ανά τ.μ., ήταν πολύ πιο χαμηλό από αυτό που τους αναλογούσε με βάση τα πραγματικά έξοδα για το ισόγειο (Τεκμήριο 5). Κατέθεσε και παρόμοια «άσκηση» αναφορικά με το έτος 2001 (επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 8). Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι στο Τεκμήριο 8 ο Μ.Ε. 1 χρησιμοποίησε ως συνολικό ποσό εξόδων καθαρισμού για το 2001, ποσό (Λ.Κ. 9.296) που διαφέρει από το ποσό που καταγράφεται στις οικονομικές καταστάσεις της Δ.Ε. για το 2001 Τεκμήριο 25 (Λ.Κ. 6.667). Το ποσό για το ρεύμα είναι το ίδιο (Λ.Κ. 4.851). Εν τούτοις, η διαφορά αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ουσιαστικής σημασίας ή ότι επηρεάζει την εν γένει αξιοπιστία του Μ.Ε. 1 σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα, όταν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι στις δαπάνες που καταγράφονται στις οικονομικές καταστάσεις του 2001 καταγράφονται και διάφορα άλλα ποσά που αφορούν τη λειτουργία του κτηρίου και την καθαριότητα, πέραν του ποσού των Λ.Κ. 6.
30. Εξάλλου, το Τεκμήριο 5 πρόκειται για μια πρόχειρη «άσκηση» που έκανε ο Μ.Ε. 1 με σκοπό την κατάδειξη ότι η κατανομή ήταν εύλογη και δίκαιη και τίποτε περισσότερο. Συναφώς, επισημαίνω ότι δεν διέκρινα προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου, παρά μόνο προσπάθεια κατάδειξης ότι οι χρεώσεις ήταν δίκαιες υπό τις περιστάσεις, και κυρίως προσπάθεια αυτοπροστασίας/αυτοάμυνας από τις κατηγορίες των εναγομένων ότι πάντοτε λειτουργούσε αυταρχικά και δικτατορικά. Θεωρώ ότι επεξήγησε επαρκώς τους λόγους για τους οποίους κρίθηκε σκόπιμο και αποφασίστηκε, κατά την αρχική συνέλευση του 1987, ο καθορισμός συγκεκριμένου μηνιαίου ποσού ως αναλογία του επίδικου καταστήματος για κοινόχρηστα έξοδα αντί χρέωσης κατ' αναλογία εμβαδού. Ειδικότερα όσον αφορά το γεγονός ότι κατατέθηκαν ως τεκμήρια δύο αιτήσεις προς το Κτηματολόγιο για εγγραφή της οικοδομής ως κοινόκτητης (Τεκμήρια 12 και 13), το οποίο η πλευρά των εναγομένων θεώρησε ότι είναι ενδεικτικό αναξιοπιστίας ή ότι καταδεικνύει προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου, σημειώνω ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κατόπιν σχετικής αίτησης η οικοδομή ενεγράφη ως κοινόκτητη. Το κατά πόσο το Κτηματολόγιο αποδέχθηκε την αίτηση με ημερ. 16.10.2003 ή την αίτηση με ημερ. 17.11.2003 δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Η απόδειξη πληρωμής για την εγγραφή φέρει ημερ. 21.11.2003 και αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι το Κτηματολόγιο προχώρησε δεόντως στην εγγραφή. Οι Μ.Ε. 1 και Μ.Ε. 2 δεν μπορούσαν να θυμηθούν για ποιο λόγο χρειάστηκε να γίνει η δεύτερη αίτηση, αλλά ο λόγος για τον οποίο επιδιώχθηκε και επετεύχθη η εγγραφή ήταν για σκοπούς πρόσδοσης της αναγκαίας νομικής υπόστασης στη Δ.Ε. έτσι ώστε να δύναται να ενάγει τους οφειλέτες της, δυνάμει των προνοιών του σχετικού Νόμου (Κεφ. 224). Θεωρώ ότι προκύπτει σαφώς από τη μαρτυρία του Μ.Ε. 1, και ότι δεν αντικρούστηκε ουσιωδώς, το γεγονός ότι από το 1988 μέχρι και τον Ιούνιο του 2005, ίσχυε η απόφαση της Δ.Ε. για χρέωση των εναγομένων για το κατάστημα τους, του σταθερού ποσού των Λ.Κ. 15 το μήνα (η οποία αρχικά ήταν Λ.Κ. 19 και στη συνέχεια διορθώθηκε σε Λ.Κ. 15), ενώ από 1.7.2005 ίσχυε η απόφαση ημερ. 2.6.2005 για Λ.Κ. 0,30σεντ ανά τ.μ. με ελάχιστη χρέωση Λ.Κ. 10, ήτοι Λ.Κ. 13 τον μήνα για τους εναγομένους. Ο Μ.Ε. 2 επίσης δημιούργησε θετική εντύπωση ως μάρτυρας. Κατέθεσε με νηφάλιο και σταθερό τρόπο τα όσα θυμόταν σε σχέση με την περίοδο κατά την οποία υπήρξε μέλος της Δ.Ε. του Γαλαξία, χωρίς καμία προσπάθεια επέκτασης σε θέματα που δεν είχε καλή μνήμη ή ιδίαν γνώση. Ήταν απόλυτα ειλικρινής σε σχέση με τον τρόπο που τηρούσε και κοινοποιούσε τα πρακτικά των εκάστοτε συνελεύσεων. Επιβεβαίωσε ότι είχε ληφθεί πριν το 2004 απόφαση για επιδιόρθωση των ανελκυστήρων, με συνολικό κόστος Λ.Κ. 25.000, το οποίο θα διανέμετο μεταξύ των ιδιοκτητών με βάση το εμβαδόν της μονάδας τους και ότι στους εναγομένους αναλογούσε ποσό εκ Λ.Κ. 198,
31. Επιβεβαίωσε επιπλέον ότι η εγγραφή τα οικοδομής στο Κτηματολόγιο ως κοινόκτητης έγινε βάσει απόφασης και ενεργειών κατά τη δική του θητεία στη Δ.Ε., με απώτερο σκοπό την απόδοση νομικής υπόστασης στη Δ.Ε. έτσι ώστε να δύναται να κινηθεί δικαστικά εναντίον όσων όφειλαν ποσά κοινοχρήστων. Η μαρτυρία της Πρωτοκολλητού Μ.Ε. 3 ήταν τυπικής φύσεως αλλά και περιορισμένης σημασίας, καθότι αφορούσε κυρίως την κατάθεση των δικογράφων άλλης αγωγής, παρόμοιας με την παρούσα, εναντίον άλλου ιδιοκτήτη καταστήματος. Από τη μαρτυρία του εναγομένου 1 απεκόμισα την εντύπωση ενός ατόμου που αισθάνεται έντονη αγανάκτηση για την αδικία που πιστεύει ότι διαπράττεται εις βάρος του ως ιδιοκτήτη καταστήματος, από τους ιδιοκτήτες των γραφείων και κυρίως από την Chapo και τον Μ.Ε. 1, σε σχέση με την κατανομή των κοινόχρηστων εξόδων του Γαλαξία. Εν τούτοις, δεν ήταν σε θέση να τεκμηριώσει καθ' οιονδήποτε ουσιαστικό, απτό και κατανοητό τρόπο τις θέσεις του. Από τη μία επέμεινε ότι η ενάγουσα Δ.Ε. δεν ενεγράφη πουθενά και δεν έχει νομική υπόσταση, και από την άλλη δήλωσε ότι είχε δημιουργηθεί κανονικά η Δ.Ε. με τη λειτουργία του κτηρίου και επιλαμβανόταν για δεκαετίες της διαχείρισης του Γαλαξία. Από τη μία επέμεινε ότι δεν λαμβάνονταν δεόντως αποφάσεις επειδή δεν υπήρχε πλειοψηφία 75% ή και απαρτία στις Γενικές Συνελεύσεις και από την άλλη δήλωνε ότι οι ιδιοκτήτες των γραφείων πάντοτε είχαν πλειοψηφία στις Γενικές Συνελεύσεις και αποφάσιζαν ό,τι ήθελαν εις βάρος των ιδιοκτητών των καταστημάτων. Αυτό όμως που θεωρώ καταλυτικής σημασίας, είναι το γεγονός ότι ο ίδιος ο εναγόμενος 1 έλαβε μέρος στη Γενική Συνέλευση ημερ. 2.6.2005, στην οποία λήφθηκε ομόφωνη απόφαση σε σχέση με τον τρόπο κατανομής των κοινόχρηστων εξόδων. Ειδικότερα, αποφασίστηκε ομόφωνα, δηλαδή και με τις 43 ψήφους του εναγομένου 1 (βλ. σχετικά πρακτικά Τεκμήριο 7) η αναθεώρηση των τελών έτσι ώστε από 1.7.2005 όλοι οι ιδιοκτήτες να καταβάλλουν Λ.Κ. 0,30σεντ ανά τ.μ. με ελάχιστη χρέωση Λ.Κ.
32. Πέραν του ότι ο εναγόμενος 1 ήταν παρών κατά την εν λόγω Συνέλευση, στην οποία λήφθηκε η συγκεκριμένη απόφαση, ο ίδιος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι με αυτόν τον τρόπο «αποκαταστάθηκε η αδικία», δηλαδή η προηγούμενη χρέωση υψηλότερου ποσού. Η συγκεκριμένη απόφαση, στην οποία έλαβε μέρος ο ίδιος ο εναγόμενος 1, είναι ξεκάθαρη όσον αφορά το γεγονός ότι έχει ισχύ από 1.7.
33. Δεν είχε αναδρομική ισχύ και σε καμία περίπτωση δεν αφορούσε προηγούμενες περιόδους, κατά τις οποίες η μηνιαία χρέωση ήταν υψηλότερη. Συνεπώς, θεωρώ ότι η θέση που επιχείρησε να προωθήσει ο εναγόμενος 1 ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ποσά που κατέβαλε πριν το 2005 ως «υπερχρεώσεις» έναντι των οφειλών του, με αποτέλεσμα να έχει καταβάλει συνολικά περισσότερα ποσά από την απαίτηση, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο ίδιος συγκατατέθηκε στην απόφαση 2.6.2005 για νέο καθορισμό του καταβλητέου ποσού, με ισχύ από 1.7.2005, χωρίς καμία αναδρομική ισχύ. Ενδεικτικό του ότι ο εναγόμενος 1 γνώριζε ότι δεν ετίθετο θέμα να λογαριαστούν προηγούμενα καταβληθέντα ποσά ως «υπερχρεώσεις» που θα υπολογίζονταν προς όφελός του, ήταν το γεγονός ότι αμέσως μετά την απόφαση ημερ. 2.6.2005 ξεκίνησε να καταβάλλει κάποια από τα οφειλόμενα ποσά όποτε μπορούσε, όπως ανέφερε ο ίδιος ενώπιον του Δικαστηρίου. Άλλωστε, οι εναγόμενοι δεν ήγειραν οποιαδήποτε Ανταπαίτηση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, για επιστροφή των «υπερχρεώσεων» που επικαλέστηκε ο εναγόμενος 1 με τη μαρτυρία του. Σημειώνω επιπλέον ότι ο εναγόμενος 1 στην ουσία επιβεβαίωσε το γεγονός της λήψης έγκυρης απόφασης για επιδιόρθωση των ανελκυστήρων με κόστος Λ.Κ. 25.000, και δεν ήταν καθόλου πειστική η εικόνα που επιχείρησε να δώσει ότι δεν γνώριζε ή δεν αντιλήφθηκε τον τρόπο κατανομής των εν λόγω εξόδων παρά το γεγονός ότι ήταν παρών στη σχετική Συνέλευση. Περαιτέρω, επισημαίνω ότι ο εναγόμενος 1 δήλωσε ότι η θέση του ότι δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι λήφθηκε απόφαση στην πρώτη Γενική Συνέλευση της Δ.Ε. το 1987 για την κατανομή των κοινοχρήστων, βασίζεται σε πληροφόρηση που είχε από τον κουνιάδο του, ο οποίος ήταν παρών κατά την εν λόγω Συνέλευση, αλλά και από τους Γιώργο Πάο, Γιώργο Χριστοδουλίδη και Πάνο Παφίτη. Παρά ταύτα, δεν κλήθηκαν να καταθέσουν προς τούτο τα εν λόγω πρόσωπα, παρά μόνο ο Πάνος Παφίτης, Μ.Υ. 2, ο οποίος δήλωσε ευθέως ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο στην πρώτη συνέλευση συστάθηκε Δ.Ε. και κατά πόσο λήφθηκαν συγκεκριμένες αποφάσεις και ότι δεν είχε διερευνήσει καν το θέμα ο ίδιος. Ως εκ τούτου, παρέμεινε χωρίς ιδιαίτερη αξία και βαρύτητα η μαρτυρία του εναγομένου 1 με την οποία επέμεινε ότι όλα όσα κατέθεσε ο Μ.Ε. 1 σε σχέση με την πρώτη Συνέλευση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αναφορικά με τη μαρτυρία του Μ.Υ. 2, σημειώνω ότι επρόκειτο για μια καθόλα έντιμη και φιλότιμη προσπάθεια να στηρίξει τον εναγόμενο 1, όντας και ο ίδιος ιδιοκτήτης καταστήματος στον Γαλαξία, εν όψει της ειλικρινούς πεποίθησης και των δύο περί αδικίας στην κατανομή των κοινόχρηστων εξόδων. Ο Μ.Υ. 2 ήταν απόλυτα ειλικρινής ότι η θέση του ότι δεν συστάθηκε νομότυπα η ενάγουσα Δ.Ε. βασίζεται στη νομική συμβουλή που έλαβε από τον συνήγορο υπεράσπισης, εφόσον ο ίδιος εξειδικεύεται σε ποινικές και όχι αστικές υποθέσεις και συνεπώς απέφυγε δεόντως να προβεί σε οποιαδήποτε νομική επιχειρηματολογία επί του θέματος ή ανάλυση των όποιων νομοθετικών προνοιών, παρά τις έντονες προς τούτο προσπάθειες του συνηγόρου της ενάγουσας κατά την αντεξέταση. Όσον αφορά τα όσα κατέθεσε ο Μ.Υ. 2 σε σχέση με την πλημμελή τήρηση των ορθών διαδικασιών και πρακτικών των Συνελεύσεων της Δ.Ε. κατά την περίοδο που ο ίδιος διετέλεσε Μέλος της, θεωρώ ότι δεν είναι ορθό, αλλά ούτε και πρόσφορο προς τον σκοπό της προώθησης των θέσεών του, να επικαλείται παραλείψεις μιας Δ.Ε. στην οποία συμμετείχε ο ίδιος, για να πλήξει το κύρος και την ισχύ της σημερινής Δ.Ε. - ενάγουσας και του Μ.Ε.
34. Εάν είχε οποιοδήποτε παράπονο σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας της εκάστοτε Δ.Ε., και δη αυτής στην οποία συμμετείχε ο ίδιος και θεωρούσε ότι δεν λειτουργούσε ορθά, όφειλε να λάβει έγκαιρα τα δέοντα μέτρα. Σημειώνω επιπλέον ότι ο Μ.Υ. 2, όπως και ο εναγόμενος 1, από τη μία ισχυριζόταν ότι δεν υπήρχε η απαιτούμενη πλειοψηφία στις εκάστοτε Γενικές Συνελεύσεις, και από την άλλη προέβαλλε παράπονο ότι όλες οι αποφάσεις που λαμβάνονταν ήταν συμφέρουσες στην Chapo και τους ιδιοκτήτες καταστημάτων, εφόσον αυτοί είχαν την πλειοψηφία των ψήφων. Έχοντας προβεί στην πιο πάνω ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας, θεωρώ σκόπιμο όπως εξετάσω σε αυτό το σημείο τη θέση της υπεράσπισης ότι η ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα αγωγή, καθότι δεν πρόκειται περί υπαρκτού φυσικού ή νομικού προσώπου. Eίναι γεγονός ότι η ύπαρξη διαδίκου αποτελεί προϋπόθεση για την όποια διεκδίκηση (K.N.G. Autoparts Ltd v. Ιωάννου