ALLTECH METAL SAS ν. ATHEUS INVEST LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 8124/13, 8/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A306 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8124/13 Μεταξύ: ALLTECH METAL SAS Εναγόντων -και-
- ATHEUS INVEST LIMITED
- HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED
- ACTIONOR NOMINEES LIMITED Εναγομένων Ημερομηνία: 8.7.2014 Αίτηση ημερομηνίας 17.12.13 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Θ. Χριστοδούλου για κ. Chrysses Demetriades & Co LLC Για την Εναγομένη 2: κ. Γ. Παρμακλής για κ. Χ. Βελάρη και κ. Αλ. Μαρκίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αιτήτρια είναι εταιρεία με έδρα τη Γαλλία η οποία ασχολείται με τη διαμονή μεταλλικών προϊόντων. Πρόεδρος και γενικός διευθυντής της εταιρείας αυτής είναι ο κ. Gilles Di Pasquale. Μέσα Δεκεμβρίου του 2013, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Gilles Di Pasquale που συνοδεύει την αίτηση, άγνωστο πρόσωπο απέσπασε από το λογαριασμό της αιτήτριας, που διατηρούσε σε τράπεζα στη Γαλλία, μεγάλα χρηματικά ποσά. Συγκεκριμένα στις 11, 12 και 13 Δεκεμβρίου του 2013 απέσπασε τα ποσά των €114.628, €159.680 και €177.029 αντίστοιχα. Το άγνωστο αυτό πρόσωπο είχε δημιουργήσει ψεύτικη ηλεκτρονική διεύθυνση στο όνομα του G. Di Pasquale, gilles.dipasquale@altechmetal.com και απέστειλε μέσω αυτής της ηλεκτρονικής διεύθυνσης μήνυμα στη λογίστρια της αιτήτριας με την οποία της έδιδε οδηγίες να εμβάσει τα πιο πάνω ποσά σε λογαριασμό που διατηρούσε η καθ΄ης η αίτηση 1 σε τράπεζα στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην καθ΄ης η αίτηση
- Όταν διαπιστώθηκε η πιο πάνω απάτη, η υπόθεση καταγγέλθηκε αμέσως στη Γαλλική αστυνομία. Από έρευνες που διεξήχθησαν διαφάνηκε ότι η καθ΄ ης η αίτηση 1 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο, το εγγεγραμμένο γραφείο της οποίας βρίσκεται στη Λευκωσία. Οι δικηγόροι της αιτήτριας επισκέφθηκαν τη συγκεκριμένη διεύθυνση. Στο χώρο δεν υπάρχει οποιοδήποτε γραφείο, μόνο ένα μικρό σπίτι σε άσχημη κατάσταση. Μοναδικός μέτοχος και διευθυντής της πιο πάνω εταιρείας είναι μια άλλη εταιρεία, η εναγομένη 3, Actionor Nominees Ltd και γραμματέας αυτής η Actionor Trustees Ltd. Πρόκειται, σύμφωνα πάντα με την ομνύοντα, για «εταιρεία φάντασμα». Τα χρήματα τα οποία είχαν μεταφερθεί με τον παράνομο αυτό τρόπο στο λογαριασμό της καθ΄ ης η αίτηση 1 στις 11 και 12 Δεκεμβρίου, ήτοι τα ποσά των €114.628 και €159.680 έχουν ήδη μεταφερθεί σε κάποιο άλλο τρίτο λογαριασμό. Στον επίδικο λογαριασμό παραμένει μόνο το ποσό που είχε μεταφερθεί την 13.12.14, ήτοι το ποσό των €177.
- Την 17.12.14 εκδόθηκε διάταγμα μονομερώς παγοποίησης του λογαριασμού της καθ΄ ης η αίτηση 1 που είχε στην καθ΄ ης η αίτηση
- Εκδόθηκε επίσης διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε η καθ΄ ης η αίτηση 2 να αποκαλύψει στοιχεία σε σχέση με τους τραπεζικούς λογαριασμούς στους οποίους είχαν μεταφερθεί τα δύο πρώτα ποσά, ήτοι τα ποσά των €114.628 και €159.
- Η καθ΄ ης η αίτηση 2 συμμορφώθηκε με το εν λόγω διάταγμα και έδωσε τις σχετικές πληροφορείς ενώ το προσωρινό διάταγμα για παγοποίηση του επιδίκου λογαριασμού έγινε τη 8.5.2014, με τη σύμφωνο γνώμη των καθ΄ ων η αίτηση, απόλυτο. Οι θεραπείες Γ και Ε αποσύρθηκαν και το μόνο που παρέμεινε προς εκδίκαση είναι μέρος της θεραπείας Β. Με την παράγραφο Β της αιτήσεως η αιτήτρια ζητούσε τα πιο κάτω: «Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγομένους 2 και 3 και ή τους διευθυντές και ή τον γραμματέα τους όπως εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος σε αυτούς ετοιμάσουν, καταχωρήσουν στο Δικαστήριο και παραδώσουν αντίγραφο στους δικηγόρους των εναγόντων ένορκη δήλωση η οποία να αναφέρει και ή να αποκαλύπτει το όνομα και τη διεύθυνση του δικαιούχου υπογραφής signatory του λογαριασμού με αριθμό 140-01-569421-01, καθώς και του τελικού δικαιούχου (ultimate beneficial owner) των μετοχών των εναγομένων 1». Την 8.5.2014 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα σε σχέση με την πιο πάνω θεραπεία με τη μόνη διαφορά ότι στο διάταγμα δεν περιλήφθηκε η φράση «υπογραφής signatory». Τόσο η καθ΄ης η αίτηση 2 όσο και η καθ΄ης η αίτηση 3 έφεραν αντίρρηση στην αποκάλυψη του προσώπου που είχε δικαίωμα υπογραφής σε σχέση με τον εν λόγω λογαριασμό. Η καθ΄ης η αίτηση 3 δεν έχει καταχωρήσει όμως ένσταση και ως εκ τούτου ενώπιον του Δικαστηρίου αγόρευσε μόνο ο εκπρόσωπος της καθ΄ης η αίτηση
- Η ένσταση της καθ΄ης η αίτηση 2 δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε ένορκη δήλωση και περιορίζεται σε ένα μόνο στοιχείο, ήτοι ότι αυτή δεσμεύεται από τις πρόνοιες του άρθρου 29 του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου και δεν δύναται νομίμως να αποκαλύψει οτιδήποτε εκτός αν ο πελάτης συγκατατίθεται ή κατόπιν δικαστικού διατάγματος. Διατάγματα τέτοιας φύσεως, ήτοι αποκάλυψης πληροφοριών, εκδίδονται με βάση το δίκαιο της επιείκειας. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Norwich Pharmacal Co and Others v Commissioners of Customs and Excise[1], όπου λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Discovery as a remedy in equity has a very long history. The chief occasion for its being ordered was to assist a party in an existing litigation. But this was extended at an early date to assist a person who contemplated litigation against the person from whom discovery was sought, if for various reasons it was just and necessary that he should have discovery at that stage. Such discovery might disclose the identity of others who might be joined as defendants with the person from whom discovery was sought. Indeed in some cases it would seem that the main object in seeking discovery was to find the identity of possible other defendants. . ». Η πιο πάνω νομική αρχή αποτελεί αυτοτελή βάση αγωγής και μπορεί να προωθηθεί με αγωγή εναντίον προσώπων τα οποία κατέχουν πληροφορίες, λόγω της ανάμειξης ή της διευκόλυνσης που παρείχαν στην τέλεση της πράξης, έστω και αν οι ίδιοι μπορεί να μην έχουν προσωπική ευθύνη. Το καθήκον των προσώπων αυτών είναι να παρέχουν στον αιτητή βοήθεια, η οποία συνίσταται στην αποκάλυψη πληροφοριών. Προτού χορηγηθεί η αιτουμένη θεραπεία, ήτοι προτού αποκαλυφθούν οι πληροφορίες, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις[2]: Ι. Έχει διαπραχθεί ή υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση ότι κάποια παράνομη πράξη έχει διαπραχθεί σε βάρος του αιτητή από το βασικό αδικοπραγήσαντα. ΙΙ. Η αποκάλυψη των στοιχείων είναι αναγκαία για να διευκολυνθεί ο ενάγοντας στην καταχώρηση αγωγής εναντίον του. ΙΙΙ. Το πρόσωπο εναντίον του οποίου ζητείται διάταγμα πρέπει να έχει εμπλακεί αθώα ή μη με τρόπο ώστε να έχει διευκολύνει την παρανομία και να είναι σε θέση να παράσχει τις πληροφορίες για να καταστεί εφικτή η προσαγωγή του βασικού αδικοπραγήσαντα ενώπιον της δικαιοσύνης. IV. Το τρίτο μέρος, από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες, να είναι η μόνη πηγή πληροφόρησης. Τα Κυπριακά Δικαστήρια, τα οποία εφαρμόζουν το δίκαιο της επιείκειας, έχουν εξουσία όπως χορηγούν τέτοιας φύσης διατάγματα εκτός στις περιπτώσεις όπου η χορήγηση τους απαγορεύεται από το νόμο. Τα διατάγματα αυτά πρέπει όμως να εκδίδονται με φειδώ, μετά από πολλή περίσκεψη[3]. Είναι η θέση της καθ΄ ης η αίτηση 2, ως αναφέρω και ανωτέρω, ότι η ίδια εμποδίζεται από το τραπεζικό απόρρητο και συγκεκριμένα από τις πρόνοιες του άρθρου 29 του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου 66
(1)/1997, να αποκαλύψει τις αιτούμενες πληροφορίες. Παραθέτω αυτούσιο το εδάφιο 1 του εν λόγω άρθρου για σκοπούς εύκολης αναφοράς. «29(Ι) Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε σύμβουλο, τον πρώτο εκτελεστικό διευθυντή, διευθυντή, λειτουργό, υπάλληλο ή εκπρόσωπο τράπεζας και σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο έχει με οποιοδήποτε τρόπο πρόσβαση στα αρχεία τράπεζας, να παρέχει , κοινοποιεί, αποκαλύπτει ή χρησιμοποιεί προς ίδιο όφελος οποιεσδήποτε πληροφορίες αναφορικά με το λογαριασμό συγκεκριμένου πελάτη της τράπεζας, είτε ενόσω η εργοδότηση ή η επαγγελματική του σχέση με την τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, συνεχίζεται, είτε μετά τον τερματισμό της». Το πιο πάνω εδάφιο δεν εφαρμόζεται σε διάφορες περιπτώσεις οι οποίες καταγράφονται στο εδάφιο 2 του ιδίου άρθρου, μεταξύ των οποίων είναι και η περίπτωση όπου η παροχή των πληροφοριών επιβάλλεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Η καταστολή δολίων και ή παρανόμων πράξεων, εμπίπτει στην κατηγορία αυτή και υπερέχει έναντι της εμπιστευτικής σχέσης πελάτη και τράπεζας. Σχετική επί του θέματος είναι η Αγγλική υπόθεση Tournier v National Provincial and Union Bank of England Ltd[4]. Όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην Banker΄s Trust Co v Shapira & Others[5], σε τέτοιες περιπτώσεις ο αιτητής έχει το δικαίωμα να ανασηκώσει το μάνταλο από την πόρτα του τραπεζίτη και ο τελευταίος δεν έχει το δικαίωμα να του κλείσει την πόρτα. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα. «The Plaintiff, who has been defrauded, has a right in equity to follow the money. He is entitled, in Atkin LJ's words, to lift the latch of the banker's door: see Banque Belge Pour L' Etranger v. Hambrouck
(1921)1 K.B. 321 at 325. The customer, who has prima facie been guilty of fraud, cannot bolt the door against him. Owing to his fraud, he is disentitled from relying on the confidential relationship between him and the bank see Initial Services Ltd v. Putterill
(1968)1 Q.B. 396, 405 if the plaintiffs equity is to be of any avail, he must be given access to the bank's books and documents - for that is the only way of tracing the money or knowing what has happened to it». Στρέφομαι τώρα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου προκύπτει ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση, καθότι μεγάλα χρηματικά ποσά έχουν αποσπασθεί παράνομα, με έντεχνο και δόλιο τρόπο από την αιτήτρια. Το στοιχείο που ζητά η αιτήτρια, ήτοι το όνομα του signatory είναι αναγκαίο για να μπορέσει αυτή να διερευνήσει την υπόθεση, να προωθήσει τις αξιώσεις της εναντίον των προσώπων που εμπλέκονται σε αυτή την παρανομία. Η καθ΄ ης η αίτηση 2 εμπλέκεται στην υπόθεση αυτή έμμεσα, καθότι μεγάλο μέρος των χρημάτων που αποσπάσθηκε παράνομα κατέληξαν στο λογαριασμό που διατηρεί η καθ΄ ης η αίτηση 1 στην εν λόγω τράπεζα. Προκύπτει επίσης ότι η τράπεζα, καθ΄ ης η αίτηση 2, είναι τελικά η μόνη που θα μπορούσε να διαφωτίσει το θέμα αυτό, καθότι ο ρόλος της καθ΄ης η αίτηση 3 και η συμμετοχή της στην καθ΄ ης η αίτηση 1 φαίνεται να είναι εκ πρώτης όψεως τυπικός. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος που αφορά το όνομα του προσώπου που έχει δικαίωμα υπογραφής σε σχέση με τον εν λόγω λογαριασμό. Η αποκάλυψη του πιο πάνω στοιχείου που προσδιόρισα ανωτέρω είναι αναγκαία για την καταστολή των παράνομων ενεργειών που έλαβαν χώραν. Πρόκειται για θέμα δημοσίου συμφέροντος το οποίο υπερέχει της σχέσης εμπιστευτικότητας μεταξύ πελάτη και τράπεζας και εμπίπτει στην εξαίρεση του άρθρου 29
(2)(η) του Νόμου. Εκδίδεται διάταγμα εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 2 όπως αυτή αποκαλύψει στην αιτήτρια εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος το όνομα και τη διεύθυνση του προσώπου (signatory) που είχε δικαίωμα υπογραφής σε σχέση με το λογαριασμό 140-01-569421-01 που διατηρεί η καθ΄ης η αίτηση 1 στην καθ΄ ης η αίτηση 2 τράπεζα. Το διάταγμα εκδίδεται υπό τους ακόλουθους όρους: (α) Η αιτήτρια θα αποζημιώσει την καθ΄ ης η αίτηση 2 για οποιαδήποτε ζημιά και ή έξοδα αυτή ήθελε υποστεί λόγω της συμμόρφωσης της προς το διάταγμα. (β) Η αιτήτρια εμποδίζεται από το να Η χρησιμοποιήσει την επίδικη πληροφορία για οποιοδήποτε άλλο σκοπό. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης που προέκυψαν την 8.5.14 και εντεύθεν, καθότι τα προηγούμενα είχαν επιδικασθεί εναντίον της εναγομένης-καθ΄ης η αίτηση 1, λαμβάνοντας υπόψιν τη φύση της υπόθεσης, τον τρόπο που έχει εμπλακεί η καθ΄ ης η αίτηση 2 στην παρούσα διαδικασία, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επιβαρυνθεί με τα έξοδα της. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1]
(1973)2 All ER 943. Βλέπετε επίσης σχετικά Banker's Trust Co v Shapira and others
(1980)1 WLR 1274 και TBF (Cyprus) Ltd κ.α v Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας
(2001)1 (Α) ΑΑΔ 153. [2] Mitsui & Co v Nexen Pertroleum UK Ltd. [3] Βλέπετε σχετικά Pastella Marine Co Ltd v National Iranian Tanker Co Ltd,
(1987)1 CLR 583 και AVILA SERVICES MANAGEMENT LTD κ.α και Frantisek Stepanek κ.α, 27.6.2012, Π.Ε. 54/2012. [4]
(1923)All ER Rep. 550, 554. [5]
(1980)3 All ER 353. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο