ALPHA BANK CYPURS LTD ν. ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1785/13, 4/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A304 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1785/13 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPURS LTD Ενάγουσας -και-
- ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
- ΕΛΕΝΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
- ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγομένων Ημερομηνία: 4.7.2014 Αίτηση ημερομηνίας 14.2.2014 για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Δ. Γεωργιάδου για Σ. Δ. Γεωργιάδη Για τους Εναγόμενους: κ. Χ. Ιακώβου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα αξιώνει από τους εναγομένους το ποσό των €263.699,41, €1.581,45 συσσωρευμένους τόκους και τόκο προς 8,5% επί του ποσού των €263.699,41 από 4.2.2013 μέχρι εξοφλήσεως και διάταγμα πώλησης του ενυπόθηκου κτήματος. Η αξίωση στηρίζεται σε συμφωνία ημερομηνίας 20.4.2011 για παροχή στεγαστικού δανείου. Οι εναγόμενοι κατεχώρησαν υπεράσπιση στην οποία ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι υπάρχουν στο λογαριασμό παράνομα επιτόκια και παράνομοι ανατοκισμοί και ότι ουδέποτε τους έχει δοθεί αναλυτική κατάσταση του λογαριασμού, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του εναγομένου
- Παραθέτω αυτούσιες τις σχετικές αναφορές: «2(γ) Ουδέποτε έχουν συμφωνήσει οι εναγόμενοι στα ισχυριζόμενα επιτόκια που χρέωνε η ενάγουσα τον λογαριασμό και οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι υπάρχουν στον λογαριασμό παράνομα επιτόκια και παράνομοι και καταχρηστικοί ανατοκισμοί καθ΄ υπέρβαση των νομίμων επιτοκίων και/ή παράνομες υπερχρεώσεις και ετεροβαρείς όροι που καθιστούν την παρούσα συμφωνία άκυρη και καταχρηστική. (δ) Ουδέποτε έχουν συμφωνήσει οι εναγόμενοι 1 και 2 στις ισχυριζόμενες υπηρεσίες και/ή στις επιπρόσθετες χρεώσεις της ενάγουσας και καλούν αυτή να τους παραδώσουν όλες τις λεπτομέρειες των χρεώσεων που αφορούν τον λογαριασμό και όλες γενικά τις χρεοπιστώσεις». Με την υπό κρίση αίτηση η ενάγουσα-αιτήτρια ζητά καλύτερες και περισσότερες λεπτομέρειες σε σχέση με τις πιο πάνω παραγράφους. Συγκεκριμένα, ζητά να πληροφορηθεί πότε ο εναγόμενος 1 ζήτησε από την ενάγουσα αναλυτική κατάσταση του λογαριασμού, ως επίσης και λεπτομέρειες σε σχέση με την παράνομη επιβολή επιτοκίου, τους παράνομους και καταχρηστικούς ανατοκισμούς και τις υποχρεώσεις. Η ενάγουσα με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 22.1.2014 είχε ζητήσει από τους εναγομένους όπως της δοθούν οι πιο πάνω πληροφορίες, οι εναγόμενοι όμως αρνήθηκαν να το πράξουν. Οι εναγόμενοι κατεχώρησαν ένσταση στην οποία ισχυρίζονται ότι οι ισχυρισμοί του που αναφέρονται στην υπεράσπιση είναι «σαφείς και δίδουν την πλήριν εικόνα των ουσιαστικών γεγονότων», οι περισσότερες δε λεπτομέρειες συνιστούν εκμαίευση μαρτυρίας η οποία μπορεί να δοθεί μόνο στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Οι επίδικες λεπτομέρειες αφορούν γεγονότα τα οποία η ενάγουσα ήδη γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει και επί των οποίων βασίζεται η δική της αξίωση. Ως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη ένορκη δήλωση, παράγραφοι 5 και 6 που συνοδεύει την αίτηση: «
- Οι λεπτομέρειες που ζητούνται δεν είναι αναγκαίες για τη διασαφήνιση της υπόθεσης αλλά θα αφορούν την ουσιαστική μας μαρτυρία, την οποία θα καταθέσουμε στην ακροαματική διαδικασία και η ενάγουσα θα έχει το δικαίωμα να μας αντεξετάσει και να αντιπαραβάλει τους δικούς της ισχυρισμούς.
- Η Έκθεση Υπεράσπισης μας, παρέχει όλη την εικόνα που θα έχει να αντιμετωπίσει κατά την δίκη η Αιτήτρια, και δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος να βρεθεί προ εκπλήξεως ή να καταληφθεί εξ΄ απροόπτου, πολύ περισσότερο δε, αφού η ίδια έχει στην κατοχή της όλα τα έγγραφα, της μεταξύ μας συμφωνίας και/ή των χρεοπιστώσεων, και η ίδια έχει δε και το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών της απαίτησης της». Η αίτηση βασίζεται στη διάταξη 19, ΘΘ.6-9 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Ο κανόνας που προκύπτει από τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία που διέπει το θέμα, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες αναφορικά με τα ουσιώδη θέματα για να γνωρίζει η άλλη πλευρά τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει έτσι ώστε να μην βρεθεί προ εκπλήξεως και τετελεσμένων γεγονότων[1]. Παρόμοια πρόνοια υπήρχε και στους παλαιούς Αγγλικούς Θεσμούς και ως εκ τούτου χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στις Αγγλικές αρχές που ίσχυαν πριν την τροποποίηση των Θεσμών. Ως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings[2], σκοπός της παροχής περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών είναι για «να ανοιχθεί η υπόθεση» της άλλης πλευράς και να αναγκασθεί αυτή να αποκαλύψει όσο το δυνατό περισσότερα γεγονότα σε σχέση με το τι θα παρουσιασθεί κατά την ακρόαση και κατ΄ επέκταση να δεσμευθεί σε σχέση με την εκδοχή ή εκδοχές που προτίθεται να προβάλει. Πρόκειται για μια σύγχρονη προσέγγιση που σκοπό έχει τη διεξαγωγή μιας δίκαιης ακρόασης απαλλαγμένης από οποιεσδήποτε εκπλήξεις. Οι πρακτικές ωφέλειες σε τέτοια περίπτωση είναι πολλές καθότι με τον τρόπο αυτό περιορίζονται τα επίδικα θέματα και κατ΄ επέκταση εξοικονομείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος και δικηγορικά έξοδα. Όταν στα δικόγραφα υπάρχουν επαρκείς λεπτομέρειες, ο κάθε διάδικος γνωρίζει ποιους ισχυρισμούς θα έχει να αντιμετωπίσει και έχει την ευκαιρία να προετοιμαστεί κατάλληλα εκ των προτέρων. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα στο οποίο γίνεται μια πολύ διαφωτιστική και χρήσιμη ανάλυση του θέματος: «Function of particulars The function of particulars is to carry into operation the overriding principle that the litigation between the parties, and particularly the trial, should be conducted fairly, openly and without surprises and incidentally to save costs. The object of particulars it to "open up" the case of the opposite party and to compel him to reveal as much as possible what is going to be proved at the trial, whereas, as Cotton L.J. has said, the old system of pleading at common law was to conceal as much as possible what was going to be proved at the trial. The function of particulars operates in a variety of ways, and, indeed, has been expressed in several ways, each of which emphasises a particular aspect of such function, as follows:
(1)to inform the other side of the nature of the case they have to meet as distinguished from the mode in which that case is to be proved;
(2)to prevent the other side being taken by surprise. ...............
(3)to enable the other side to know what evidence they ought to be prepared with and to prepare for trial. ................
(4)to limit the generality of the pleadings or of the claim or the evidence;
(5)to limit and define the issues to be tried and as to which discovery is required;
(6)to tie the hands of the party so that he cannot without leave go into any matter not fairly included therein». Στο σημείο αυτό θα ήθελα παράλληλα να τονίσω ότι εκείνο που επιτρέπεται είναι η αποκάλυψη γεγονότων και όχι μαρτυρίας. Ο τρόπος που θα αποδειχθεί ένα γεγονός δεν εμπίπτει στο πλαίσιο των λεπτομερειών που δύναται να διατάξει το Δικαστήριο[3]. Ο βαθμός δε λεπτομέρειας που θεωρείται επαρκής στην κάθε περίπτωση εξαρτάται από τη φύση και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Πληροφοριακά θα ήθελα να αναφέρω ότι οι Αγγλικοί Θεσμοί που διέπουν τη σύνταξη δικογράφων μεταξύ των οποίων και της υπεράσπισης, έχουν τροποποιηθεί με αποτέλεσμα, με βάση τους θεσμούς που ισχύουν σήμερα, ο εναγόμενος έχει καθήκον να συμπεριλάβει στην υπεράσπιση του όλα τα στοιχεία που την στοιχειοθετούν και να προβάλει με σαφήνεια την εκδοχή του. Γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν αρκούν, σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο δύναται να διατάξει ακόμη και τη διαγραφή του δικογράφου[4]. Στρεφόμενη στα περιστατικά της υπό κρίση αίτησης θα συμφωνήσω με τον καθ΄ ου η αίτηση ότι οι λεπτομέρειες που ζητούνται σε σχέση με την ημερομηνία αποστολής της επιστολής με την οποία εζητείτο κατάσταση λογαριασμού δεν αποτελεί ουσιώδες γεγονός αλλά ένα παρεμφερές θέμα το οποίο καμία θέση έχει στα δικόγραφα. Ενόψει τούτου το πιο πάνω αίτημα δεν γίνεται αποδεκτό και απορρίπτεται. Οι υπόλοιπες λεπτομέρειες αφορούν τον ισχυρισμό των εναγομένων περί παρανόμου επιτοκίου, παρανόμων ανατοκισμών και παρανόμων υπερχρεώσεων. Ήταν η θέση των εναγομένων ότι τα γεγονότα αυτά είναι σε γνώση των εναγόντων και ως εκ τούτου η αποκάλυψη των στοιχείων αυτών δεν θα εξυπηρετήσει οποιονδήποτε σκοπό. Το γεγονός αυτό όμως δεν αποτελεί λόγο για απόρριψη του αιτήματος. Ως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο Annual Practice του 1958[5]: «If is sometimes urged as an objection to an application for particulars that the applicant must know the true facts of the case better than his opponent (Harbord -v- Monk 38 L.T.411, Keogh -v- Incorporated Dental Hospital of Ireland
(1910)2 I.R. 166 (C.A)). But each party is entitled to know the outline of the case that his adversary is going to make against him and to bind him down to a definite story. Particulars therefore will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant will not know what his opponent will try to prove against him at the trail». Παρόμοια αναφορά γίνεται και στο σύγγραμμα Bullen And Leake and Jacob's[6]: «.the mere fact that the applicant may or even must know the true facts of the case is not itself an objection to an order for particulars being made against him and to tie down the other side by his particulars». Καταλήγω ότι υπό τις περιστάσεις δικαιολογείται η παροχή των λεπτομερειών αυτών. Πρόκειται για στοιχεία σχετικά με τα επίδικα, η αποκάλυψη των οποίων θα βοηθήσουν την ενάγουσα να γνωρίζει τι θα πρέπει να αντιμετωπίσει κατά τη ακρόαση. Με τον τρόπο αυτό εξοικονομείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος καθότι η μαρτυρία θα περιορισθεί στα σημεία αυτά και δεν θα επεκταθεί σε θέματα άσχετα με τη διαφορά των δύο μερών. Εκδίδεται διάταγμα παροχής των πιο κάτω λεπτομερειών: Λεπτομέρειες του ισχυρισμού ότι υπάρχουν στο λογαριασμό παράνομα επιτόκια και παράνομοι και καταχρηστικοί ανατοκισμοί καθ΄ υπέρβαση των νομίμων επιτοκίων και/ή παράνομες υπερχρεώσεις. Συγκεκριμένα να αναφερθεί ο συμφωνηθείς τόκος και συμφωνηθείς διαιρέτης για τον υπολογισμό του τόκου και περαιτέρω ο τόκος που οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ήταν πέραν του νόμιμου τόκου. Περαιτέρω να αναφερθούν οι χρεώσεις που σύμφωνα με τον ισχυρισμό των εναγομένων ήταν παράνομες. Οι λεπτομέρειες να δοθούν εντός 21 ημερών από σήμερα. Ενόψει της μερικής επιτυχίας των αιτητών ως επίσης και της φύσης της αίτησης, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Βλέπετε σχετικά Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Λτδ v Κώστα
(1990)1 Α.Α.Δ. 244,
- [2] 12η έκδοση, σελ.
- [3] Κασάπη v Λουκά
(1981)1 CLR
- [4] Βλέπετε σχετικά Bullen & Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 16η έκδοση παρ. 1-
- [5] Σελίδα
- [6] Ανωτέρω, σελ.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο