Ανδρέα Σ. Αγγελίδη ν. Εκδόσεις «ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ» κ.α., Αρ. Αγωγής: 1826/10, 23/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A313 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1826/10 Μεταξύ: Ανδρέα Σ. Αγγελίδη Ενάγοντα -και-
- Εκδόσεις «ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ»
- Γιάννου Παπαδόπουλου
- Κώστα Κωνσταντίνου
- Διονύσιου Διονυσίου Εναγομένων Ημερομηνία: 23.7.2014 Αίτηση ημερομηνίας 12.11.2013 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Α. Αιμιλιανίδης με τον κ. Σ. Αγγελίδη Για τους Εναγομένους-Αιτητές 1 και 3: κα Κ. Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση οι εναγόμενοι 1 και 3 ζητούν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 29.10.2013 που εκδόθηκε εναντίον τους μέχρι εκδικάσεως της έφεσης. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.35 θ.18 και Δ.48 θθ1-4, 8 και 9, στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Δημήτρη Γεωργιάδη, διευθυντή της εναγομένης
- Ο ομνύοντας αναφέρει μεταξύ άλλων ότι κατά την έκδοση της απόφασης οι δικηγόροι του ενάγοντα δήλωσαν στο Δικαστήριο ότι το ποσό της αποζημίωσης θα δοθεί από τον πελάτη τους σε φιλανθρωπικούς σκοπούς και κατονόμασαν δύο φιλανθρωπικά ιδρύματα. Τα φιλανθρωπικά ιδρύματα θα διαθέσουν τα χρήματα, στη συνέχεια προς τρίτα πρόσωπα και συνεπώς θα είναι αδύνατη η επανάκτηση του ποσού σε περίπτωση που η έφεση πετύχει. Αναφέρει επίσης ότι ως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του και αληθώς πιστεύει υπάρχει «καλή υπόθεση» για επιτυχία της έφεσης που έχει καταχωρηθεί. Στην αίτηση επισυνάπτεται και αντίγραφο της απόφασης. Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση επιδικάσθηκε υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 1 και 3 το ποσό των €20.000 για το οποίο ο εναγόμενος 1 ήταν υπεύθυνος στο ακέραιο, ενώ ο εναγόμενος 3 μέχρι το ποσό των €14.000, πλέον έξοδα. Ο ενάγοντας κατεχώρησε ένσταση στην πιο άνω αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου. Είναι η θέση του ότι η αίτηση είναι αβάσιμη καθότι δεν επισυνάπτεται σ΄ αυτήν η πρωτόδικη απόφαση ως τεκμήριο και δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στους λόγους έφεσης. Πέραν των πιο πάνω η αίτηση δεν περιέχει οποιοδήποτε στοιχείο ή ισχυρισμό για οποιαδήποτε ουσιώδη ζημιά που θα μπορούσε να επιφέρει στους εναγομένους η εκτέλεση της απόφασης. Καμία αναφορά γίνεται για τυχόν αφερεγγυότητα του ενάγοντα. Ο ενάγοντας είναι «καθ΄ όλα φερέγγυος, όντας γνωστότατος δικηγόρος και μπορεί να αποκαταστήσει τους εναγομένους 1 και 3 - αιτητές σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης τους». Το γεγονός δε ότι το ποσό της απόφασης θα διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς δεν συνιστά λόγο αναστολής, «εφόσον το τι θα πράξει ο ενάγοντας με το ποσό της αποζημίωσης δεν εμποδίζει τον ενάγοντα να αποπληρώσει το ποσό ή να αποκαταστήσει τους εναγομένους 1 και 3 σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης τους». Τέλος, αμφισβητεί την αξιοπιστία και τη φερεγγυότητα της εναγομένης
- Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στη Δ.35 θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προβλέπει τα πιο κάτω: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered the person obtaining the order shall furnish such security (or any) as may have been directed». Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια πρέπει να εξισορροπήσει δύο παράγοντες, ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να αποστερείται χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας του και το ένδικο μέσο της έφεση που ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητα του[1]. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου v Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147 διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «Η Έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο Δικαστήριο από τη Δ.35 Θ.
- Η διασφάλιση του τελέσφορου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχήν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσον και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης.». Στρεφόμενη στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης θα ήθελα εν πρώτοις να συμφωνήσω με τη θέση του ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση ότι καμία αναφορά γίνεται στους λόγους της έφεσης. Οι εναγόμενοι αιτητές στην ένορκη δήλωση τους περιορίζονται απλώς να αναφέρουν ότι έχουν «καλή υπόθεση», χωρίς να παρουσιάζουν οποιαδήποτε στοιχεία επί των οποίων βασίζεται η πεποίθηση τους αυτή. Πέραν των πιο πάνω όμως δεν έχω ικανοποιηθεί ότι σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, οι αιτητές θα αποστερηθούν τους καρπούς της επιτυχίας τους και η έφεση θα χάσει τη σημασία της. Σε περίπτωση ανατροπής της πρωτόδικης απόφασης ο ενάγοντας καθ΄ ου η αίτηση προσωπικά και όχι τα δύο φιλανθρωπικά ιδρύματα, ως ήταν η θέση των αιτητών, θα υποχρεούται όπως επιστρέψει το ποσό της απόφασης. Ο τρόπος που θα διαθέσει ο ενάγοντας το ποσό της απόφασης δεν είναι παράγοντας που θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ο ενάγοντας, ως αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, αναφορά η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά, είναι φερέγγυο πρόσωπο. Εφόσον ο ίδιος είναι φερέγγυος δεν υπάρχει κίνδυνος, σε περίπτωση που η έφεση πετύχει, αυτός να μην είναι σε θέση να επιστρέψει το επίδικο ποσό. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των εναγομένων 1 και 3 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Βλέπετε σχετικά Penderhill Holdings Ltd κ.α v Κλούκινα Π.Ε. 319-320/2011, 2.11.11 και Βλάχου v Οικονόμου Π.Ε. 26/2012 ημερομηνίας 6.7.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο