← Κύπρος

M.G. TIMINIS & SONS LTD κ.α. ν. ΜΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚΛ) ΤΙΜΙΝΗ, Αρ. Αγωγής 6834/13, 18/9/2014

M.G. TIMINIS & SONS LTD κ.α. ν. ΜΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚΛ) ΤΙΜΙΝΗ, Αρ. Αγωγής 6834/13, 18/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A349 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 6834/13 Μεταξύ:

  1. M.G. TIMINIS & SONS LTD
  2. ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΙΜΙΝΗΣ Εναγόντων Και ΜΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚΛ) ΤΙΜΙΝΗ Εναγομένου ------------------------------------------------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 29.10.2013 για Προσωρινό Διάταγμα 18 Σεπτεμβρίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Μακρίδης Για Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Δράκος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 29.10.13 και στη βάση μονομερούς αίτησης ιδίας ημερομηνίας, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) εξασφάλισαν μονομερώς την έκδοση του ακόλουθου Προσωρινού Διατάγματος: «Διάταγμα το οποίο εμποδίζει και/ή απαγορεύει στον Εναγόμενο ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους ή/και υπηρέτες του ή/και σε οποιαδήποτε πρόσωπα εκ μέρους ή/και για λογαριασμό του, από το να παρεμβαίνει και/ή επεμβαίνει και/ή να εισέρχεται χωρίς την άδεια ή/και έγκριση των Εναγόντων στο ακίνητο κα/ή γραφεία και/ή κατάστημα των Εναγόντων 1 το οποίο βρίσκεται στην οδό Γρηγορίου Ξενοπούλου 5 και Μπουμπουλίνας στην Λευκωσία, γνωστό ως το κατάστημα "TIMINI'S"M μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου». Η αίτηση - η οποία βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όπως τροποποιήθηκε, στα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148 άρθρα 26 και 43, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.1,2, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 - προσέκρουσε σε ένσταση του Εναγομένου (στο εξής ο Καθ' ου η Αίτηση) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου ημερ. 27.1.
  3. Ο Αιτητής 2 αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι είναι ένας εκ των διευθυντών και μετόχων των Αιτητών 1, οι οποίοι δραστηριοποιούνται μεταξύ άλλων και στον τομέα της ένδυσης με τη διατήρηση καταστημάτων πώλησης ρούχων, γνωστά ως "TIMINI'S". Οι Αιτητές 1 είναι περαιτέρω, μέλος του Ομίλου Εταιρειών Τίμινης στον οποίο είναι μέλη και οι εταιρείες TIMSONS ESTATES LTD, TIMINIS TRADING LTD, CURIUM PALACE HOTEL LTD, ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου "CURIUM PALACE" στη Λεμεσό. Μέχρι τον Φεβρουάριο 2011 μέτοχοι και διευθυντές σε όλες τις εταιρείες του Ομίλου ήταν ο ίδιος και τα αδέλφια του Μάριος, Αντρέας και Ουράνιος Τίμινης κατά ίσο ποσοστό 25%. Τον Φεβρουάριο 2011, ο αδελφός του Μάριος Τίμινης απεβίωσε και έκτοτε οι μετοχές του κατέχονται από την διαχειρίστρια της περιουσίας του Jeniffer Tίμινη, κόρη του. Καθένας από τους μετόχους δραστηριοποιείτο σε ένα τομέα των εργασιών των Αιτητών και ο αποβιώσας διαχειριζόταν το ξενοδοχείο Curium Palace στη Λεμεσό, ενώ ο ίδιος ασχολείτο στον τομέα της ένδυσης. Ο Καθ' ου η Αίτηση, γιος του αποβιώσαντος, μέχρι το 2010 ασχολείτο στους Αιτητές 1, οπόταν και αποχώρησε για να ασχοληθεί με δικές του επιχειρήσεις και συγκεκριμένα με νέο κατάστημα στη Λευκωσία και Λεμεσό με την επωνυμία "Luigi Loves Louisa". Τα προβλήματα και οι διενέξεις με τον Καθ' ου η Αίτηση άρχισαν περί τα τέλη του 2010 όταν ο αποβιώσας λόγω της ασθένειας του αδυνατούσε να διαχειριστεί το ξενοδοχείο. Υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής και μέτοχος των ιδιοκτητών του ξενοδοχείου, τον Οκτώβριο - Νοέμβριο 2010 ζήτησε από υπάλληλο του ξενοδοχείου κατάσταση χρεωστών - πιστωτών για να διακριβώσει την οικονομική του κατάσταση. Όμως ο Καθ' ου η Αίτηση αντέδρασε αρνητικά και θεωρώντας ότι η διαχείριση του ξενοδοχείου είναι κληρονομικό του δικαίωμα, άρχισε να συμπεριφέρεται ως ιδιοκτήτης και προκαλούσε συνεχώς προβλήματα στο προσωπικό και διεύθυνση του ξενοδοχείου ως και στην εταιρεία ANTONIS ANASTASIADES ANADIXIS LTD που είχε αναλάβει τη διαχείριση του ξενοδοχείου την 1.8.11 εκ μέρους των ιδιοκτητών, δημιουργώντας έτσι προβλήματα στη διαχείριση και λειτουργία του ξενοδοχείου. (Τεκμ. Α, Β και Γ). Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση, η μητέρα και αδελφή του κατακρατούν μόνιμα 3 σουίτες στο ξενοδοχείο για προσωπική τους χρήση και δεν επιτρέπουν την ενοικίαση τους σε πελάτες, έστω και αν οι ίδιοι δεν βρίσκονται στο ξενοδοχείο. Η παράλογη και προκλητική συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση δεν περιορίστηκε μόνο στο ξενοδοχείο αλλά επεκτάθηκε και στα γραφεία των Αιτητών στη Λεμεσό αλλά και στο κατάστημα "TIMINΙ'S" της Λεμεσού. Πάμπολλες φορές εισήλθε απρόσκλητος και χωρίς άδεια στο κατάστημα και γραφεία των Αιτητών στη Λεμεσό και προκαλεί προβλήματα φωνάζοντας, βρίζοντας και εκφοβίζοντας το προσωπικό και παραμένει στο χώρο επηρεάζοντας τις πωλήσεις του καταστήματος. Επιπρόσθετα, μέσω τηλεφώνου εξυβρίζει τον ίδιο και τα αδέλφια του, οι οποίοι έχουν προβεί σε έξι καταγγελίες στον αστυνομικό σταθμό Λεμεσού, τον Μάρτιο, Οκτώβριο 2012 και Αύγουστο ή Σεπτέμβριο του
  4. Υπάρχει μια ανοικτή διένεξη και αντιπαλότητα μεταξύ της οικογένειας του αποβιώσαντος αδελφού του και των οικογενειών των άλλων αδελφών του και την δική του, η οποία έχει ως κύρια αιτία τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του Ομίλου και τα περιουσιακά δικαιώματα των κληρονόμων του αποβιώσαντος. Αναφέρθηκε σε ανταλλαγή επιστολών μεταξύ τους ως και στην επιστολή ημερ. 6.9.13 που αποστάληκε μέσω των δικηγόρων τους προς την αδελφή του Καθ' ου η Αίτηση ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος με πρόταση για συνολική διευθέτηση όλων των διαφορών τους (Τεκμ.Δ) στην οποία δεν έλαβαν απάντηση. Στις 14.10.13 ο Καθ' ου η Αίτηση άρχισε να τηλεφωνά επανειλημμένα σε όλα τα αδέλφια, όμως δεν του απάντησαν διότι ήταν σίγουροι ότι θα οδηγούσε για ακόμα μια φορά σε τσακωμούς. Οι τηλεφωνικές κλήσεις συνεχίστηκαν χωρίς σταματημό μέχρι τις 16.10.13, οπόταν του απάντησε ο Ουράνιος, τον οποίο έβριζε συνεχώς, αναφέροντας ότι «είχαν κόψει τα χρήματα της μητέρας του». Ο ισχυρισμός αυτός του Καθ' ου η Αίτηση αναφέρεται σε απόφαση των διευθυντών των εταιρειών του Ομίλου και λόγω της οικονομικής κρίσης, με την οποία μειώθηκαν οι μισθοί όλων των υπαλλήλων. Στις 17.10.13, γύρω στις 11.00 π.μ. ο Καθ' ου η Αίτηση έφτασε στα γραφεία των Αιτητών στη Λεμεσό, κτυπούσε την πόρτα κλωτσώντας την, όμως δεν του άνοιξε κανένας και έφυγε. Πήγε στο σπίτι της γιαγιάς του και για πολλή ώρα κτυπούσε και κλωτσούσε τις πόρτες και τα κουδούνια. Η γυναίκα του ειδοποίησε την αστυνομία, όμως μέχρι να φτάσει το περιπολικό ο Καθ' ου η Αίτηση είχε φύγει. Η γιαγιά είχε σοκαριστεί και έτυχε περίθαλψης από γιατρό (Τεκμ.Ε). Ο Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να τηλεφωνά στο σπίτι της γιαγιάς μέχρι το βράδυ χωρίς να του απαντήσει κανείς. Στις 18.10.13 μετέβηκε στα γραφεία των Αιτητών στη Λευκωσία, όπου βρήκε τον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος απαιτούσε να του δοθούν χρήματα και δεν αποχωρούσε. Ο αδελφός του Αντρέας τον ενημέρωσε ότι είχε ειδοποιηθεί η αστυνομία. Ο Καθ' ου η Αίτηση άρχισε να του φωνάζει και του επιτέθηκε απρόκλητα τραυματίζοντας τον. Αφού τους χώρισαν ο Αντρέας και ο γιος του, ο Καθ' ου η Αίτηση εγκατέλειψε τα γραφεία των Αιτητών, κλωτσώντας την πόρτα. Αμέσως μετά έφτασε στα γραφεία των Αιτητών περιπολικό της αστυνομίας και έδωσε ανακριτική κατάθεση μετά από ψευδή καταγγελία εναντίον του από τον Καθ' ου η Αίτηση ότι αυτός είναι που του επιτέθηκε και τον κτύπησε. Αμέσως μετά επισκέφθηκε το Γεν. Νοσοκομείο Λεμεσού όπως εξετάστηκε από γιατρό (Τεκμ. Στ). Στις 21.10.13 επισκέφθηκε τη μητέρα του, από την οποία πληροφορήθηκε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση τηλεφωνούσε συνεχώς. Στην παρουσία του, απάντησε το τηλέφωνο και σε ανοικτή ακρόαση άκουσε τον Καθ' ου η Αίτηση να βρίζει τον ίδιο και τα αδέλφια του «κλέφτες». Ισχυρίζεται ότι η συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση, εξελίχθηκε από υπερβολική και αναιδή, σε απρόβλεπτη, βίαιη και επικίνδυνη αφού του επιτέθηκε και τους απειλεί για καθαρά οικονομικούς λόγους και δεν έχει καμία αμφιβολία ότι οι συνεχείς, απρόκλητες, ενοχλητικές και απειλητικές επισκέψεις του στα γραφεία και καταστήματα των Αιτητών στη Λευκωσία και Λεμεσό θα συνεχιστούν. Ο κίνδυνος για τη δική του σωματική ακεραιότητα και των αδελφών και μελών των οικογενειών τους είναι εμφανής και υπαρκτός και η ενοχλητική συμπεριφορά του δημιουργεί τεράστια προβλήματα στους Αιτητές, στην εύρυθμη λειτουργία των καταστημάτων και στις πωλήσεις. Ο Καθ' ου η Αίτηση εισέρχεται στα γραφεία και καταστήματα των Αιτητών χωρίς την άδεια τους και χωρίς κανένα δικαίωμα αφού ούτε διευθυντής ή υπάλληλος ή μέτοχος είναι σε οποιαδήποτε εταιρεία του Ομίλου και δυνατόν στο μέλλον να αποκτήσει κάποιες μετοχές, το ποσοστό των οποίων δεν μπορεί να υπερβαίνει το 25%. Ο Καθ' ου η Αίτηση όχι μόνο εισέρχεται χωρίς άδεια στα καταστήματα και γραφεία των Αιτητών, αλλά αγνοεί επιδεικτικά τις οδηγίες και απαιτήσεις τους να εγκαταλείψει το χώρο και προκαλεί οχληρία φωνάζοντας, κλωτσώντας τις πόρτες και επιτίθεται απρόκλητα, λεκτικά και σωματικά, στο προσωπικό και διευθυντές των Αιτητών. Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει απειλές, βία και έμμισθους μπράβους για να πετύχει τους σκοπούς του που είναι καθαρά οικονομικής φύσης. Έχει γίνει επικίνδυνος, κινείται εντελώς εκτός των ορίων του νόμου και αποδεκτής κοινωνικής συμπεριφοράς, αφού χρησιμοποιεί σωματική βία και απειλές για να αποκτήσει οικονομικά οφέλη. Ο Καθ' ου η Αίτηση με την ένσταση του εγείρει του ακόλουθους λόγους ένστασης:
  5. Το Διάταγμα εκδόθηκε στη βάση ψευδούς και/ή παραπλανητικής μαρτυρίας.
  6. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, παραβαίνοντας την υποχρέωση τους για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη.
  7. Δεν έχει καταδειχθεί το κατ' επείγον του αιτήματος και /ή εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν τη χορήγηση θεραπείας σε μονομερή βάση και/ή το Διάταγμα παρέμεινε σε ισχύ για χρόνο μεγαλύτερο από ότι είναι αναγκαίο για την επίδοσή του.
  8. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για την έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων.
  9. Οι Αιτητές δεν κατέδειξαν ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της χορήγησης του Διατάγματος. Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο τα ακόλουθα γεγονότα:
  10. Οι διευθυντές των Αιτητών, Ανδρέας, Γιώργος και Ουράνιος Τίμινης, θείοι του Καθ' ου η Αίτηση, απέκλεισαν τον Καθ' ου η Αίτηση και την αδελφή του Τζένιφερ Τίμινη, από ωφελήματα και την διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του πατέρας τους, Μάριου Τίμινη.
  11. Ο Καθ' ου η Αίτηση ουσιαστικά εκδιώχθηκε από την Αιτήτρια εταιρεία
  12. Ο Καθ' ου η Αίτηση είχε ενεργό ανάμιξη στην διαχείριση του Curium Palace Hotel πριν από τον θάνατο του πατέρα του.
  13. Με την αρρώστια του Μάριου Τίμινη, οι ίδιοι έδωσαν εντολή να αποκλειστεί η οικογένεια του Μάριου Τίμινη από το Curium Palace Hotel.
  14. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι άτομο χωρίς προηγούμενο ιστορικό βίας και δεν απασχόλησε την αστυνομία.
  15. Η εταιρεία Antonis Anastasiades Anadixis Limited και συνεργάτες της είχαν ανταγωνισμό και σύγκρουση με την οικογένεια Μάριου Τίμινη, με αποτέλεσμα να έχουν κάθε κίνητρο να δυσφημήσουν τον Καθ' ου η Αίτηση, και συνεπώς οι επιστολές τους πρέπει να ιδωθούν με επιφύλαξη.
  16. Καμία από τις επιστολές Τεκμήριο Α-Γ δεν τέθηκε ενώπιον του Καθ' ου η Αίτηση για να πει την εκδοχή του.
  17. Ο Καθ' ου η Αίτηση έφερνε και/ή διατηρούσε πελάτες στο Curium Palace Hotel, πράγμα που αντικρούει τον ισχυρισμό ότι θα το σαμποτάριζε.
  18. Τα 3 δωμάτια στο Curium Palace Hotel ήταν δωμάτια που για πολλά χρόνια είχαν δοθεί στην οικογένεια Μάριου Τίμινη.
  19. Οι θείοι του Καθ' ου η Αίτηση θεωρούν ότι τα 3 δωμάτια στο Curium Palace Hotel ενοικιάζονται και χρεώνονται, καθιστώντας τον Καθ' ου η Αίτηση και την μητέρα του, τους καλύτερους πελάτες του Curium Palace Hotel.
  20. Το γραφείο δεν είναι μοναδικό στο Curium Palace και δεν είναι για την αποκλειστική χρήση του Καθ' ου η Αίτηση.
  21. Και οι θείοι του Καθ' ου η Αίτηση συμπεριφέρθηκαν υβριστικά.
  22. Οι διάφορες καταγγελίες που κατ' ισχυρισμό έγιναν εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ουδεμία κατάληξη είχαν.
  23. Τους λόγους που ο Καθ' ου η Αίτηση και η αδελφή του έχουν παράπονο εναντίον των θείων τους.
  24. Ο Καθ' ου η Αίτηση και η αδελφή του έκαναν προτάσεις για εξώδικο συμβιβασμό της υπόθεσης.
  25. Οι σύζυγοι των θείων του Καθ' ου η Αίτηση παίρνουν μισθό χωρίς να εργάζονται.
  26. Η εταιρεία Timsons Estates Limited, της οποίας οι θείοι του Καθ' ου η Αίτηση είναι διευθυντές, είναι ιδιοκτήτρια της κατοικίας της γιαγιάς του Καθ' ου η Αίτηση, και συνεπώς θα μπορούσαν να είχαν αποταθεί στο δικαστήριο για θεραπεία.
  27. Το περιεχόμενο της κατ' ισχυρισμό ψευδούς καταγγελίας που κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση.
  28. Οι Αιτητές κατέθεσαν αντίστοιχη αγωγή και αίτηση στην Λεμεσό, αλλά το Δικαστήριο αρνήθηκε να εκδώσει το διατάγματα μονομερώς, διατάζοντας την επίδοση του χωρίς να δημιουργηθούν οποιαδήποτε προβλήματα.
  29. Την εκδοχή ή τις εκδοχές που ενδεχομένως να πρόβαλλε ο Καθ' ου η Αίτηση, παρά μόνο παρουσιάζουν την δική τους εκδοχή χωρίς την παραμικρή προσπάθεια να δώσουν πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη. Σ' ότι αφορά τα πιο πάνω γεγονότα, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρεται με περισσότερη λεπτομέρεια στην ένορκη του δήλωση. Δέχεται ότι αντάλλαξε ύβρεις με τους θείους του στο παρελθόν όμως και αυτοί τον έβρισαν. Δεν γνωρίζει τις έξι καταγγελίες εναντίον του στην αστυνομία, ουδέποτε επικοινώνησε μαζί του η αστυνομία και ουδέποτε συλλήφθηκε. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι δεν έχει αυτός και η οικογένεια του εκπροσώπηση στον Όμιλο, ως και ότι στις 27.5.13 έγινε συνάντηση στα γραφεία των δικηγόρων Τάσσος Παπαδόπουλος & Σία ΔΕΠΕ για επιδίωξη εξώδικης διευθέτησης της εταιρικής διαφοράς. Επανέλαβε την επιθυμία τους να συνεχίσουν να είναι μέρος του Ομίλου με εκπροσώπηση στο Διοικητικό Συμβούλιο, όμως ο Γιώργος Τίμινης την απέρριψε. Έκανε πρόταση για εξαγορά του πακέτου των μετοχών τους για την οποία όμως δεν έλαβαν απάντηση μέχρι την πρόταση (Τεκμ.Δ). Δεν απάντησαν γραπτώς στο Τεκμήριο Δ, όμως έγιναν συναντήσεις στην παρουσία του λογιστή Χ. Πηγασίου και Κ. Κωνσταντίνου των PWC (Τεκμ.8). Όταν πληροφορήθηκε ότι οι θείοι του έκοψαν τα χρήματα της μητέρας του (που ήταν προμέρισμα) ενώ όλοι οι άλλοι απολάμβαναν τόσα οφέλη από τον Όμιλο, προσπάθησε στις 16.10.13 να επικοινωνήσει με τους θείους του. Κανένας δεν του απάντησε και τελικά ο Ουράνιος του μίλησε με τρόπο αναιδή και εξυβριστικό. Στις 17.10.13 πήγε στο γραφείο της εταιρείας στη Λεμεσό όμως ο Γιώργος Τίμινης έδωσε οδηγίες στο προσωπικό να μην τον αφήσουν να εισέλθει. Αμέσως πήγε στην οικία της γιαγιάς του, κτύπησε επανειλημμένα το κουδούνι αλλά δεν κλώτσησε την πόρτα και έφυγε αφού δεν άνοιξε κανένας. Το παρών Διάταγμα δεν αφορά την κατοικία της γιαγιάς του η οποία ανήκει στην εταιρεία Timsons Estates Ltd. Ισχυρίζεται ότι τα γεγονότα τη 18.10.13 όπως περιγράφονται από τους Αιτητές είναι παντελώς αναληθή. Παραδέχεται ότι στις 18.10.13 πήγε στο κατάστημα της Λευκωσίας όπου βρήκε τον Ανδρέα Τίμινη και του ζήτησε τα χρήματα που αναλογούσαν στην μητέρα του. Του απάντησε ότι θα τηλεφωνούσε στην αστυνομία και προσπάθησε να τον διώξει με τη βία. Την ίδια ώρα μπήκε ο Αιτητής 2 και του επιτέθηκε φωνάζοντας του. Προσπάθησε να μην αγγίξει τους θείους του λόγω της ηλικίας τους, δεν είναι βίαιο άτομο και έχει λευκό ποινικό μητρώο. Από την επίθεση των θείων του, καταστράφηκε το πουκάμισο του, σκίστηκε το σακάκι του και έσπασαν τα γυαλιά του. Έφυγε χωρίς να κτυπήσει κανένα και μετέβηκε στην αστυνομία όπου τους κατάγγειλε ως και στις Πρώτες Βοήθειες στη Λευκωσία (Τεκμ.10 και 11). Αναφέρει περαιτέρω ότι στις 30.10.13 καταχωρίστηκε η αγωγή με αρ. 4747/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και αίτηση για μονομερές απαγορευτικό Διάταγμα από τους Αιτητές εναντίον του, πανομοιότυπη με την παρούσα αίτηση, που αφορά το κατάστημα και γραφεία στη Λεμεσό. Η μονομερής αίτηση δεν έγινε αποδεκτή και το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της. Επίσης η εταιρεία Curium Palace Hotel Ltd κατέθεσε την αγωγή 4746/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον του και πανομοιότυπη αίτηση με την παρούσα αίτηση που αφορά το ξενοδοχείο Curium Palace Hotel. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με απόφαση του ημερ. 30.12.13 διέταξε όπως το Διάταγμα καταστεί απόλυτο και εναντίον της κατέθεσε έφεση. Ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και έγινε για αλλότριους σκοπούς. Το επίδικο Διάταγμα είναι ιδιαίτερα αυστηρό και του απαγορεύει την είσοδο στο κατάστημα των Αιτητών στη Λευκωσία, σε χώρο που είναι δημόσιος αλλά και χώρος της οικογενειακής επιχείρησης στην οποία έχει έμμεσο οικονομικό συμφέρον ως κληρονόμος. Η σύνδεση του με το χώρο δεν είναι απλώς οικονομική αλλά και συναισθηματική. Είναι διατεθειμένος να αποδεκτεί την έκδοση Διατάγματος που να του απαγορεύει οποιαδήποτε απειλητική ή υβριστική συμπεριφορά στον επίδικο χώρο, όμως η απόρριψη αυτής της προσφοράς από τους θείους του, δείχνει ότι το πραγματικό τους κίνητρο είναι να τους αποκλείσουν εντελώς από τον Όμιλο και να τους εξαναγκάσουν να πωλήσουν το μετοχικό τους πακέτο φθηνά. Από τις 21.10.13 δεν υπήρξε οποιοδήποτε περιστατικό και επομένως μετά πάροδο 8 ημερών, η παρούσα αίτηση θα μπορούσε να ήταν δια κλήσεως. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ο Αιτητής 2 καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 17.3.
  30. Αρνείται τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση περί αποκλεισμού του ίδιου και της οικογένειας του από τη διαχείριση των υποθέσεων του Ομίλου (Τεκμ.1). Ισχυρίζεται ότι πάντοτε ενημέρωναν την οικογένεια του Καθ' ου η Αίτηση και τη διαχειρίστρια της περιουσίας του πατέρα του αναφορικά με τα οικονομικά ζητήματα και υποθέσεις του ξενοδοχείου (Τεκμ.2) και αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση που περιέχονται στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 8.4.
  31. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 και αναφέρει ότι η Jennifer, λόγω του αποκλεισμού τους από τον Όμιλο, της άρνησης παροχής πληροφοριών και της καταπιεστικής συμπεριφοράς, κατέθεσε αίτηση διάλυσης της Αιτήτριας 1 και της μητρικής της Timsons Estates Ltd (Τεκμ.1). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν έχει τεκμηριωθεί το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις που απαιτούνται για την έκδοση Διαταγμάτων τέτοιας φύσεως μονομερώς. Το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ως προϋπόθεση για την έκδοση μονομερούς διατάγματος, έχει εξεταστεί και νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ.In Re B.P. Cyprus Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 861, Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.α., Πολ. Έφεση 9776/29.05.98, Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, In re Stavros Apartments Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 958 και Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453. Στην In re Stavros Apartments Ltd κ.α
(1994)1 Α.Α.Δ. 836 λέχθηκε ότι «το στοιχείο του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση». Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, έκρινε ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί «δικαιοδοτικό όρο» για την παροχή μιας αιτούμενης θεραπείας μονομερώς, με αποτέλεσμα μόνο όταν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι αυτό αποδεικνύεται από την προσκομισθείσα μαρτυρία, να μπορεί να ασκήσει διακριτική εξουσία στην απουσία του εναγομένου. Η πιο πάνω εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Και τούτο γιατί όπως αναφέρθηκε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, μετά τα γεγονότα που επεσυνέβηκαν στις 18.10.13 και 21.10.13 και μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 29.10.13, παρήλθαν μόλις 8 ημέρες. Επομένως είναι φανερό ότι οι Αιτητές προχώρησαν με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης αμέσως και χωρίς καμία καθυστέρηση, προκειμένου να εμποδιστεί ο Καθ ου η Αίτηση με την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου, από του να εισέρχεται στο κατάστημα των Αιτητών 1, αποφεύγοντας έτσι την επανάληψη εκ μέρους του - σύμφωνα με τους Αιτητές - παρόμοιας παράνομης και αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι οι Αιτητές έχουν τεκμηριώσει στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας το στοιχείο του «κατεπείγοντος». Επομένως η πιο πάνω αντίθετη εισήγηση δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και απορρίπτεται. Προχωρώ να εξετάσω τον λόγον ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο επαρκώς ή καθόλου ουσιώδη γεγονότα που δυνατόν να επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του Διατάγματος και το παραπλάνησαν μη παρουσιάζοντας πλήρη και δίκαιη εικόνα των επίδικων γεγονότων. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Ο Καθ' ου η Αίτηση εξειδικεύει στον λόγον ένστασης αρ.2, με αναφορά στις σχετικές παραγράφους της ένορκης του δήλωσης, τα ουσιώδη γεγονότα που κατ' ισχυρισμό του οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις επ' αυτού του θέματος. Έχω την άποψη ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση ότι αποκρύφθηκαν από τους Αιτητές, αποτελούν τους δικούς του ισχυρισμούς και δεν συνιστούν απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους των Αιτητών. Η αμφισβήτηση δηλαδή, εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση των γεγονότων που επικαλούνται οι Αιτητές και η προβολή της δικής του εκδοχής επ' αυτών, δεν συνιστά απόκρυψη ούτε και παραπλάνηση του Δικαστηρίου, έχοντας κατά νου την πάγια θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης. (Βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ 209). Σ' ότι αφορά τον ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση ότι οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο την καταχώρηση των αγωγών αρ. 4747/13 και 4746/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με πανομοιότυπες αιτήσεις για έκδοση απαγορευτικού Διατάγματος που αφορά το κατάστημα και γραφεία των Αιτητών στη Λεμεσό ως και το ξενοδοχείο Curium Palace Hotel Ltd στη Λεμεσό, έχω την άποψη ότι η καταχώρηση των εν λόγω δύο αγωγών, δεν αποτελεί εξ' αντικειμένου ουσιώδες γεγονός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου κρίνω ότι ούτε και αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί και ως αβάσιμος απορρίπτεται. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου14/60. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 έκδηλα ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές περί εισόδου του Καθ' ου η Αίτηση στο επίδικο κατάστημα τους στη Λευκωσία, χωρίς την άδεια τους και χωρίς κανένα δικαίωμα εφόσον δεν είναι διευθυντής, υπάλληλος ή μέτοχος τους, ο οποίος αγνοεί επιδεικτικά τις οδηγίες και απαιτήσεις τους να εγκαταλείψει το χώρο και προκαλεί οχληρία φωνάζοντας, κλωτσώντας τις πόρτες και επιτίθεται απρόκλητα, λεκτικά και σωματικά, στο προσωπικό και διευθυντές των Αιτητών. Το κατά πόσο ευσταθούν οι θέσεις αυτές των Αιτητών δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στον Καθ' ου η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον του θεραπεία όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Από μια απλή ανάγνωση της οπισθογράφησης Απαίτησης του Κλητηρίου Εντάλματος, προκύπτει ότι οι Αιτητές αιτούνται, πέραν των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων, αριθμό Διαταγμάτων του Δικαστηρίου, που απαγορεύουν στον Καθ' ου η Αίτηση να εισέρχεται χωρίς την έγκριση και/ή άδεια των Αιτητών στο επίδικο κατάστημα στη Λευκωσία. Είναι επομένως σαφές ότι χωρίς την έκδοση και διατήρηση σε ισχύ του επίδικου Προσωρινού Διατάγματος, θα είναι όχι μόνο δύσκολο αλλά αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Και τούτο γιατί ο Καθ' ου η Αίτηση θα μπορεί να εισέρχεται στο επίδικο κατάστημα χωρίς τη συγκατάθεση και συναίνεση των Αιτητών, με σοβαρές πιθανότητες να προκαλεί οχληρία και οχλαγωγία, ως και επιθέσεις, με συνακόλουθους τραυματισμούς στους διευθυντές των Αιτητών. Οι εν λόγω ισχυριζόμενες παράνομες πράξεις του Καθ' ου η Αίτηση, όπως επισημαίνεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών, θα επηρεάσει ανεπανόρθωτα την εύρυθμη λειτουργία του καταστήματος, την καλή φήμη και πελατεία του και τις σχέσεις των Αιτητών με τους προμηθευτές και συνεργάτες του. Επομένως χωρίς τη συνέχιση της ισχύος του εκδοθέντος Διατάγματος, οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, η οποία θα είναι δύσκολο να υπολογιστεί και αποτιμηθεί σε χρήμα. Η παρούσα αγωγή αφορά παράνομη επέμβαση, οπότε και λαμβάνει σάρκα και οστά η έννοια της ευρύτερης προστασίας πέραν από τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς (βλ. M&Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά v. Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ.1791 και Thanos Hotels Ltd ν. Ιωακείμ
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1167). Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση και ό,τι παρέμεινε προς εξέταση είναι το ισοζύγιο της ευχέρειας. Ενόψει των όσων έχουν λεχθεί, κρίνω ότι το αναφερθέν ισοζύγιο κλίνει υπέρ των Αιτητών. Εξέτασα τέλος και την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση για έκδοση Διατάγματος που να τον δεσμεύει ότι δεν θα προβεί σε οποιαδήποτε υβριστική ή απειλητική συμπεριφορά στον επίδικο χώρο. Είναι προφανές ότι με το επίδικο Διάταγμα ουσιαστικά οι Αιτητές επιθυμούν να εμποδίσουν την εκδήλωση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση τέτοιας συμπεριφοράς, την οποία αυτός αποδέχεται με βάση Διάταγμα Δικαστηρίου, να μην εκδηλώνει. Επομένως, εύλογα τίθεται το ερώτημα γιατί ενίσταται στη συνέχιση του επίδικου Διατάγματος, ενώ ταυτόχρονα αποδέχεται την έκδοση Διατάγματος που του απαγορεύει τέτοια επιλήψιμη συμπεριφορά. Κατ' επέκταση η εν λόγω εισήγηση δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Για όλα τα πιο πάνω, το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 29.10.13 καθίσταται απόλυτο. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης. Δηλαδή είναι σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση και αυτά όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.