ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΠΑΝΘΗΡΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Γιαννάκη Σ. Νικολάου, Αρ. Αίτησης: 62/2013, 4/9/2014

(6)μηνών των αμέσως προ της παρουσίασης της παρούσης αιτήσεως διεξήγαγε εργασία και/ή διέμενε στην, οδό Ρωμανού αρ. 10, 1070 Λευκωσία, εντός της Επαρχίας Λευκωσίας.

1. Ότι ο εν λόγω Γιαννάκης Νικολάου δικαίως και αληθώς μας οφείλει τα εξής ποσά, ήτοι:-£23.500.00 το οποίον ισοδυναμεί με €40.152,13 σύν τόκοις πρός 9 % τοις εκατόν κατ' έτος από της 30/3/99 μέχρι πληρωμής, προσέτι δέ τό ποσόν και £292,75 το οποίον ισοδυναμεί με €500,19 έξοδα της αγωγής με τόκο 8% το χρόνο από 31/3/99 μέχρι πληρωμής πλέον £2,00 το οποίον ισοδυναμεί με €3,42.έξοδα επίδοσης, πλέον £303,50 το οποίον \ ισοδυναμεί με €518,56 έξοδα αίτησης, πλεόν £278,00 το οποίον ισοδυναμεί με €474,99 έξοδα αίτησης με τόκο 8% το χρόνο από 17/6/05 μέχρι πληρωμής, πλέον £21,50 το οποίον ισοδυναμεί με €36,70 έξοδα της απόφασης στην αίτηση πλέον €292,00 έξοδα εκδόσεως του εντάλματος κινητών πλέον 17% ΦΠΑ μείον το ποσό των €47.426,29 το οποίον εισεπράχθει από τον πλειστηριασμό και έχει κατατεθεί εις το Κυβερνητικό Λογιστήριο, τα οποία ποσά οι ρηθέντες πιστωτές αξιώνουν δυνάμει τελικής απόφασης η οποία λήφθηκε υπό των εν λόγω πιστωτών εναντίον σας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην αγωγή No. 3916/99 ημερ. 2/11/99, της οποίας απόφασης η εκτέλεση δεν ανεστάλει και η απόφασις τώρα είναι εκτελεστή, και για την οποίαν απόφαση την 18/9/12 κατόπιν αιτήσεως των Εναγόντων το Δικαστήριο διέταξε και έδωσε άδεια για την εκτέλεση της, λόγω παρελεύσεως 10 ετών από της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης, για περίοδο 2 ετών από 18/9/12 πλέον τα έξοδα της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ.36/13 Ε. Δ. Λευκωσίας καθώς και τα έξοδα επιδόσεως και της παρούσης διαδικασίας, πλέον ΦΠΑ.
2. Η εκτέλεση της ρηθείσης αποφάσεως δεν ανεστάλει και η απόφασις τώρα είναι εκτελεστή, και για την οποίαν απόφαση την 18/9/12 κατόπιν αιτήσεως των Εναγόντων το Δικαστήριο διέταξε και έδωσε άδεια για την εκτέλεση της, λόγω παρελεύσεως 10 ετών από της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης, για περίοδο 2 ετών από 18/9/
4. Για εκτέλεση και είσπραξη της εν λόγω αποφάσεως οι αιτητές σύμφωνα με την διαταγή του Δικαστηρίου ημερ. 11/10/05 περί την 24/9/12 ζήτησαν και εκδόθηκε ένταλμα κινητών για την πώληση και διάθεση και/ή ρευστοποίηση των 1.500 Συνήθων Μετοχών του Εναγομένου τας οποίας κατέχει εις την Εταιρείαν «Ακίνητα Σ & Ε Νικολάου Λτδ.,» εκ Λευκωσίας προς ικανοποίηση τού εξ αποφάσεως χρέους και εξόδων, οιονδήποτε δε περίσσευμα εκ της τοιαύτης πωλήσεως επιστραφεί εις τον Εναγόμενον και κατεδίκασε τον Εναγόμενο σε £278,00 το οποίον ισοδυναμεί με €474,99 έξοδα της αίτησης με τόκο 8% το χρόνο από 17/6/05 πλέον £21.50 το οποίον ισοδυναμεί με €36,70 έξοδα της απόφασης στην αίτηση. Εκ του εντάλματος τούτου εισεπράχθει καθαρό προϊόν εκ €47.426,29, και το ένταλμα αυτό επεστράφει ανεκτέλεστο για το υπόλοιπο του χρέους του εναγομένου οφειλέτου.
5. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω ευρίσκομεν ότι ο Εναγόμενος σήμερα οφείλει στους Ενάγοντες το ποσό των €46.584,49 μετά τόκου επί €40.152,13 προς 9% το χρόνο από από 9/3/13 μέχρι πληρωμής συμφώνως των πιο κάτω λεπτομερειών. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΧΡΕΟΥΣ Κεφάλαιον απόφασης € 40,152.13 € 40,152.13 Τόκοι κεφαλαίου 30/3/99 - 12/12/13 € 50,250.39 € 90,402.52 Έξοδα απόφασης € 500.19 € 90,902.71 Τόκοι εξόδων απόφασης 31/3/99 - 12/12/12 € 556.32 € 91,459.03 ξοδα επίδοσης € 3.42 € 91,462.45 Εξοδα αίτησης € 518.56 € 91,981.01 Εξοδα αίτησης € 474.99 € 92,456.00 Τόκοι εξόδων αίτησης 17/6/05 -12/12/12 € 288.69 € 92,744.69 Έξοδα απόφασης € 36.70 € 92,781.39 Εξοδα εντ. Κινητών € 292.00 € 93,073.39 ΦΠΑ € 55.48 € 93,128.87 Από πλειστηριασμό €47,426.29 € 45,702.58 Τόκοι κεφαλαίου 12/12/12 - 8/3/13 € 863.27 € 46,565.85 Τόκοι εξόδων απόφασης 12/12/12 -8/3/13 € 9.56 € 46,575.41 Τόκοι εξόδων αίτησης 12/12/12 - 8/3/13 € 9.08 € 46,584.49
6. Ούτε ημείς έχουμε ούτε οιονδήποτε πρόσωπο εκ μέρους μας έχει οιανδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του εν λόγω οφειλέτη ή επί οιουδήποτε μέρους αυτής για την πληρωμή των εν λόγω ποσών.
7. Ότι ο εν λόγω Γιαννάκης Νικολάου εντός των τριών

(3)μηνών των αμέσως προ της παρουσίασης της παρούσας αίτησης διέπραξε την ακόλουθη πράξη πτωχεύσεως ήτοι ενώ την 29/1/13 επιδόθηκε εις αυτόν η Ειδοποίηση Πτωχεύσεως No. 36/13 Ε. Δ. Λευκωσίας δεόντως οπισθογραφημένη δια της οποίας εκαλείτο να πληρώσει τα άνω ποσά εντός επτά ημερών από της επίδοσης της ειδοποίησης αυτός παρέλειψε να συμμορφωθεί με την προαναφερθείσα ειδοποίηση εντός επτά ημερών από της επίδοσης της ειδοποίησης ή και μέχρι σήμερα και παρέλειψε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει Ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση η οποία να ισούται ή να υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους του, την οποίαν δεν ηδύνατο να εγείρει εις την αγωγήν εις την οποίαν ελήφθη η απόφαση. 8. Ότι ο εν λόγω Γιαννάκης Νικολάου παρόλο που κατέθεσε Ένορκη Δήλωση για ακύρωση της εν λόγω Ειδοποίησης Πτώχευσης, εντούτοις ηναγκάσθη και την απέσυρε την 14/3/13 και το Δικαστήριο διέταξε ότι ότι η πράξη Πτώχευσης συντελέσθηκε την 14/3/13 και καταδίκασε αυτόν εις τα έξοδα όπως διαδικασίας όπως αυτά θα ψηφισθούν από τον Πρωτοκολλητή.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Η αίτηση πτώχευσης εδράζεται στα άρθρα 3

(1)(ζ),

(2), 4, 5(ι), 6, 87, 88, 106, 108 και 113 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, επί των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών και πρακτική του Δικαστηρίου. Από δικής του πλευράς, ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε στις 11.6.2013 Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην αίτηση, η οποία συνίσταται στους ακόλουθους λόγους ένστασηςː «(α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή απαράδεκτη και δεν συνάδει με τις πρόνοιες των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και του περί Πτωχεύσεως Νόμου, ΚΕΦ.5. (β) Στην παρούσα αίτηση δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία για την έκδοση διατάγματος παραλαβής. (γ) Στην αίτηση δεν αναφέρονται οι Νόμοι και Κανονισμοί στους οποίους στηρίζεται. (δ) Το πρόσωπο το οποίο προέβη στην Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης, δεν μπορούσε να ορκιστεί με βάση τη δική του γνώση για την αλήθεια των γεγονότων για τα οποία καταθέτει. (ε) Η αίτηση είναι εκδικητική και εκβιαστική και αποτελεί κατάχρηση των εξουσιών του Δικαστηρίου. (στ) Οι αιτητές προβαίνουν σε ανατοκισμούς και/ή κεφαλαιοποιήσεις στο ποσόν της απόφασης και/ή χρεώνουν τόκους και έξοδα τα οποία δεν δικαιούνται.». Η ένσταση βασίζεται στον περί Πτωχεύσεως Νόμο, ΚΕΦ.5, άρθρα 3, (h),4, 5

(2), 6, 17 και 26, στους Πτωχευτικούς Θεσμούς ΚΕΦ.6, Δ.43, 44, 45, 46, 47, 50, 51 και 188, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.40 Θ.11 και Δ.48 Θ. 2,3 και 4, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι ισχυρισμοί γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση του Καθ' ου η αίτηση εκτίθενται σε ένορκη δήλωση του ιδίου του Καθ' ου η αίτηση, ημερομηνίας 11.6.2013, την οποία και παραθέτω πιο κάτω αυτούσιαː

1. «Είμαι ο καθ' ης η αίτηση στην αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.
2. Η παρούσα αίτηση με την οποία αποσκοπείται και επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον μου, αποτελεί κατάχρηση ή χρήση ή απειλή χρήσης της διαδικασίας πτώχευσης για άλλο σκοπό από εκείνο για τον οποίο προορίζεται και θα πρέπει το Δικαστήριο να ανακόψει την διαδικασία από τώρα. Η αίτηση αυτή εναντίον μου αποτελεί μέσον καταπιεστικό για τα δικαιώματα μου. Γι' αυτό, εφόσον υπάρχει καταπίεση εναντίον μου και επιδιώκονται αλλότριοι σκοποί με την αίτηση αυτή, θα πρέπει το Δικαστήριο να σταματήσει τη διαδικασία αυτή από τώρα προς διαφύλαξη του σκοπού για τον οποίο παρέχεται το δικονομικό μέτρο της πτώχευσης. Οι αλλότριοι σκοποί που επιδιώκονται είναι προσπορισμός οφέλους ξένου προς τον σκοπό για τον οποίο παρασχέθηκε το δικαίωμα στις πτωχευτικές διαδικασίες .
3. Η αίτηση είναι παράτυπη και δεν αναφέρει τους Νόμους και τους Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται καθώς επίσης οι αιτητές δεν εξάντλησαν όλα τα μέσα εκτέλεσης που προβλέπει ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ.
5. Το ποσόν το οποίον αναφέρεται στην αίτηση είναι υπερβολικό και απαράδεκτο υπό τις περιστάσεις και αποτελεί προϊόν παράνομου ανατοκισμού. Υπάρχει αμφισβήτηση εκ μέρους μου του ισχυριζόμενου χρέους που επιδιώκουν να εισπράξουν οι αιτητές με την παρούσα διαδικασία.
6. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και αποσκοπεί μόνο στον εξαναγκασμό μου προς καταβολή άπαξ του ποσού το οποίο λανθασμένα και παράνομα διεκδικείται εκ μέρους των αιτητών.
7. Ως εκ των ανωτέρω φαίνεται ότι η παρούσα αίτηση είναι μόνο εκδικητική και εκβιαστική και αποτελεί κατάχρηση των εξουσιών του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου ζητώ όπως το Δικαστήριο απορρίψει την αίτηση των αιτητών με έξοδα σε βάρος τους
8. Οι αιτητές έχουν προβεί σε ανατοκισμούς και κεφαλαιοποιήσεις στο ποσόν της απόφασης και επίσης χρεώνουν τόκους και έξοδα τα οποία δεν δικαιούνται.
9. Για όλους τους πιο πάνω λόγους και περιστάσεις αιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο όπως απορρίψει την αίτηση των αιτητών με ημερ. 3/4/2013 με έξοδα σε βάρος τους.
10. Όλα τα ανωτέρω καταθέτω εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω ως αληθή και για τα καθαρώς νομικά θέματα μετά από συμβουλή που έχω λάβει από το Δικηγόρο μου.». Αξιολόγηση Μαρτυρίας Η Αιτήτρια εταιρεία, η οποία είχε και το βάρος να αποδείξει ότι η αίτησή της πληροί όλες τις εκ του Νόμου προϋποθέσεις για την έκδοση του Διατάγματος Παραλαβής, παρουσίασε στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες: την κα Αργυρούλα Μιχαήλ, (στο εξής «η Μ.1») και τον κ. Πολύδωρο Ν. Στρούθο, Διευθυντή της Αιτήτριας εταιρείας (στο εξής «ο Μ.2»). Από την άλλη, προς υποστήριξη της υπόθεσης του Καθ' ου η αίτηση έδωσαν προφορική μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση (στο εξής «ο Μ.3») και ο δικηγόρος κ. Ανδρέας Προεστός (στο εξής «ο Μ.4»). Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίδουν δια ζώσης μαρτυρία από το εδώλιο του μάρτυρα. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, έλαβα υπόψη, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχε έκαστος να γνωρίζει τα επίδικα γεγονότα, την ειλικρίνεια, την αμεσότητα των απαντήσεων, τη μνήμη και εν γένει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά την αξιολόγηση, έλαβα υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, σε σχέση με τον ορθό τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας και δη ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η μαρτυρία της κας Αργυρώς Μαστίχη (Μ.1.) Κατά την κυρίως εξέτασή της η κα. Αργυρώ Μαστίχη, Υπεύθυνη στο Τμήμα Πτωχεύσεων, του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας δήλωσε ενόρκως ότι είχε στην κατοχή της τον φάκελο της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ. 36/13 Ε.Δ. Λ/σιας, ημερ. 17.1.2013, τον οποίο και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο

1. Δήλωσε, επίσης, ότι στην Ειδοποίηση Πτώχευσης επισυνάφθηκαν τα εξής έγγραφα: (α) η απόφαση, ημερ. 2.11.1999, που δόθηκε στην αγωγή 3916/99, (β) το Διάταγμα ημερ. 18.9.2012 για άδεια εκτέλεσης (ανανέωση) της εν λόγω απόφασης στην αγωγή 3916/99 για περίοδο 2 ετών από 18.9.2012 λόγω παρελεύσεως 10 ετών από την ημερομηνία έκδοσής της, (γ) το Διάταγμα ημερ. 3.7.2001 με το οποίο διατάττετο η πώληση και/ή διάθεσι και/ή ρευστοποίηση των 1500 (χιλίων πεντακόσιων) συνήθων μετοχών του Εναγμένου - Καθ' ου η αίτηση τις οποίες αυτός κατείχε στην εταιρεία «Ακίνητα Σ&Ε Νικολάου Λτδ» από τη Λευκωσία, και (δ) το Διάταγμα ημερ. 11.10.2005 με το οποίο διατάττετο η πώληση και/ή διάθεση και/ή ρευστοποίηση των 1500 (χιλίων πεντακόσιων) συνήθων μετοχών του Εναγμένου - Καθ' ου η αίτηση τις οποίες αυτός κατείχε στην εταιρεία «Ακίνητα Σ&Ε Νικολάου Λτδ» από τη Λευκωσία. Σε ό,τι αφορά την έκβαση που είχε η Ειδοποίηση Πτώχευσης ως το Τεκμήριο 1 ανωτέρω, η κα Μαστίχη δήλωσε ότι την 1.2.2013 καταχωρήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση Ένορκη Δήλωση προκειμένου να ενστεί στην Ειδοποίηση Πτώχευσης, ότι αυτή ορίστηκε την 8.3.2013 και στη συνέχεια αναβλήθηκε για οδηγίες την 14.3.2013 για να εξετάσει ο Καθ' ου κατά πόσον οι λόγοι ένστασης που ήγειρε ήταν κατάλληλο να εγερθούν με αίτηση παραμερισμού και όχι με Ένορκη Δήλωση. Εν τέλει, την 14.3.2013 ο Καθ' ου ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να αποσύρει την ένστασή του και ως εκ τούτου το Δικαστήριο έδωσε τη σχετική άδεια και αποφάσισε ότι συντελέσθηκε από τον Καθ' ου η πράξη πτώχευσης την 14.3.
2. Κατά την αντεξέταση της κας Μαστίχη από το συνήγορο του Καθ' ου η αίτηση δεν αμφισβητήθηκαν τα λεγόμενά της σε ό,τι αφορά το πότε συντελέσθηκε η πράξη πτώχευσης από τον Καθ' ου. Το ενδιαφέρον του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση, κ. Α. Μάγου, επικεντρώθηκε στο κατά πόσον η Μ.1 γνώριζε αν ρευστοποιήθηκαν οι μετοχές ως τα Διατάγματα ημερ. 3.7.2001 και 11.10.2005, πράγμα που αυτή αγνοούσε. Δεν υπήρξε επανεξέταση της Μ.
3. Στο σύνολό της η μαρτυρία της Μ.1 ήταν αντικειμενική και τεκμηριωμένη στη βάση του περιεχομένου του φακέλου της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ. 36/
4. Δεν έχω κανένα ενδοιασμό να την αποδεχθώ ως ειλικρινή και αξιόπιστη. Καθίσταται εύρημά μου ότι ο Καθ' ου στην υπό κρίση αίτηση πτώχευσης συντέλεσε πράξη πτώχευσης την 14.3.2013 λόγω μη συμμόρφωσης με την Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ. 36/13, για το ποσό του εξ' αποφάσεως χρέους που αναφέρεται σε αυτήν. Η μαρτυρία του κ. Πολύδωρου Ν. Στρούθου (Μ.2) Ο κ. Πολύδωρος Ν. Στρούθος (Μ.2) κατέθεσε πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών (ως το Τεκμήριο 2) προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι κατά το χρόνο υποβολής της ενόρκου δηλώσεως προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης πτώχευσης, αυτός ήταν Διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας. Ο Μ.2 έδειξε να γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Οι απαντήσεις του ήταν άμεσες και σαφείς, χωρίς να αφήνουν περιθώριο για ενδοιασμούς σε ό,τι αφορά την ειλικρινή του διάθεση και πρόθεση να πει την αλήθεια. Έδειξε να γνωρίζει στη λεπτομέρειά του το ποσό της οφειλής του Καθ' ου προς την Αιτήτρια εταιρεία, των τόκων και εξόδων. Έδειξε να θυμάται σε εξίσου μεγάλη λεπτομέρεια τα δικαστικά και άλλα διαβήματα που έκανε η Αιτήτρια μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αίτησης για να εισπράξει το ποσό που δικαιούται δυνάμει της απόφασης στην αγωγή 3916/
5. Εξήγησε ποια είναι η θέση του ιδίου μέσα στην Αιτήτρια εταιρεία και ποια η ανάμειξη του στα διάφορα διαβήματα που έγιναν. Ήταν σταθερός στη θέση του ότι καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με σκοπό να προστατευθεί η περιουσία του Καθ' ου η αίτηση και όχι καταχρηστικά, δηλαδή για να τον πιέσει να αποπληρώσει το ποσό της απόφασης. Προς τούτο έδωσε λεπτομέρειες για το ότι - (α) έχει ήδη δώσει μεγάλο χρονικό περιθώριο στον Καθ' ου να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος͘ (β) γνωρίζει πως ο Καθ' ου έχει περιουσία την οποία δεν είναι ικανός να διαχειριστεί και ότι υπάρχει ο κίνδυνος να καταστραφεί εντελώς ο Καθ' ου η αίτηση και η περιουσία του λόγω της εμπλοκής τρίτου προσώπου (κ. Στέλιου Πετρίδη) που πολλές φορές προηγουμένως τον εξαπάτησε ή/και οδήγησε στο να πωλήσει περιουσιακά του στοιχεία χωρίς καν να εξοφληθούν τα χρέη του Καθ' ου από τα έσοδα της πώλησης͘ (γ) η Αιτήτρια δεν άσκησε πίεση στον Καθ' ου μέχρι σήμερα αφού αν ήθελε να πράξει τούτο θα μπορούσε να κάνει αίτηση για αναγκαστική πώληση περιουσίας του Καθ' ου που είναι βεβαρυμένη, ούτε επεδίωξε να εκμεταλλευθεί την περιουσία της κόρης του Καθ' ου η αίτηση όπως ο ίδιος εισηγήθηκε για να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος͘ και, (δ) τέλος, αναφέρθηκε στο ότι έχει και ο ίδιος ο Μ.2 συμφέρον σε περιουσία της οικογένειας του Καθ' ου η αίτηση, μέσω των μετοχών που ο Μ.2 αγόρασε στην εταιρεία «Ακίνητα Σ& Ε Νικολάου Λτδ» και ότι όπως αποδεικνύεται με αλληλογραφία που είχε με το γιο του Καθ' ου η αίτηση επ' ονόματι Steven Νικολάου, πρόθεση του Μ.2 είναι να αυξηθεί η αξία της περιουσίας αυτής και όχι να καταστραφεί ή να μειωθεί. Επέμεινε ο Μ.2 ότι η Αιτήτρια δεν έχει οποιαδήποτε εξασφάλιση στην περιουσία του Καθ' ου. Δεν αντεξετάσθηκε επ' αυτού, παρά το γεγονός ότι στην Ένσταση είχε δικογραφηθεί ως λόγος ένστασης ότι η Αιτήτρια είχε εξασφαλίσεις. Δεν αρνήθηκε ο Μ.2 τη θέση του συνηγόρου του Καθ' ου ότι η Αιτήτρια δεν ζήτησε άδεια εκτέλεσης (ανανέωση) του Διατάγματος ρευστοποίησης μετοχών, ημερ. 11.10.2005, αφού, όπως δήλωσε, είχε συμβουλή από το δικηγόρο της ότι δεν ήταν αναγκαίο να ζητηθεί τέτοια άδεια. Κρίνοντας τη μαρτυρία του Μ.2 στο σύνολό της όχι μόνον σε ό,τι αφορά την εξωτερική εντύπωση που μου έκανε ο Μ.2 ως μάρτυρας στο εδώλιο, αλλά και σε ό,τι αφορά την ποιότητα του περιεχομένου της, συγκρίνοντας το με τη μαρτυρία που δόθηκε από τους υπόλοιπους μάρτυρες, καταλήγω ότι αυτή είναι αξιόπιστη. Σημειώνω, ειδικότερα, ότι: (α) Ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση, στη μαρτυρία του, επιβεβαίωσε παρά να αρνήθηκε την ανάμειξη του Μ.2 στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και συνεπώς δεν αρνήθηκε ότι ο Μ.2 ήταν πρόσωπο που είχε προσωπική γνώση των γεγονότων ή/και ότι ήταν στην υπηρεσία της Αιτήτριας. (β) Ο Μ.2 δεν αντεξετάσθηκε σε ότι αφορά τον τρόπο υπολογισμού των εξόδων και των τόκων που αναφέρονται ως οφειλόμενα στην υπό κρίση αίτηση πτώχευσης, παρά το ότι κατά την κυρίως εξέτασή του είχε δώσει μαρτυρία ως προς τα στοιχεία αυτά. Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι δεν υποβλήθηκε στον Μ.2 συγκεκριμένη εκδοχή γεγονότων ως προς τον δικογραφημένο λόγο ένστασης που αφορά σε παράνομο ανατοκισμό. Δεν προωθήθηκε αυτός ο λόγος ένστασης κατά την αντεξέταση του Μ.
6. Συγχρόνως, στη δική του μαρτυρία, ο Καθ' ου η αίτηση παραδέχθηκε αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο της Αιτήτριας ότι η αναφορά του στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση ότι το αξιούμενο ποσό είναι υπερβολικό ή/και προϊόν παράνομου ανατοκισμού δεν στηρίζεται σε συμβουλή που αυτός να έλαβε από λογιστή, παρά μόνο είναι δική του εκτίμηση ή γνώμη. Εφόσον δεν υφίσταται μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο Καθ' ου έχει τη μόρφωση, πείρα και εμπειρογνωμοσύνη για να διατυπώνει γνώμη ως προς το αν υπήρξε ανατοκισμός και σε ποια έκταση αυτός είναι παράνομος, η μαρτυρία του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. (γ) Ο Καθ' ου η αίτηση επιβεβαίωσε με τη μαρτυρία του τα λεγόμενα του Μ.2 αναφορικά με την εκμετάλλευση που έτυχε και συνεχίζει να τυγχάνει ο Καθ' ου από τον πρώην συνεργάτη του, κ. Στέλιο Πετρίδη, εις βάρος των συμφερόντων της περιουσίας του Καθ' ου. (δ) Ο Καθ' ου δεν αρνήθηκε την εκδοχή του Μ.2 ότι υπήρξε συγκεκριμένο, πρόσφατο, περιστατικό πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας του Καθ' ου, με ανάμειξη του Στ. Πετρίδη, χωρίς να εξοφληθούν όλα τα χρέη του Καθ' ου από τα έσοδα. (ε) Ο Καθ' ου επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του Μ.2 αναφορικά με το γεγονός ότι του έδωσε ήδη αρκετό χρόνο για να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος και ότι αρνήθηκε να εκμεταλλευθεί προσφορά του Καθ' ου για πώληση περιουσίας της κόρης του τελευταίου. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, αποδέχομαι ως αληθή τη μαρτυρία του Μ.2 και ειδικότερα τη θέση του ότι δεν αποτελεί αυτοσκοπό της υπό κρίση αίτηση η είσπραξη του οφειλομένου προς την Αιτήτρια ποσού, αλλά πρώτιστος και κύριος σκοπός της αίτησης είναι να προστατευθεί η περιουσία του Καθ' ου ενόψει των σημείων αδυναμίας του να την διαχειριστεί κατάλληλα και κατ' επέκταση να προστατευθούν τα δικαιώματα των πιστωτών του. Η μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση Η μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση κρίνεται αξιόπιστη. Έχει δώσει επαρκείς λεπτομέρειες σε σχέση με τα θέματα για τα οποία ερωτήθηκε. Παρά το ότι η δική του προσπάθεια ήταν να δείξει ότι αισθάνεται πίεση μέσα από την προώθηση της παρούσας αίτησης πτώχευσης να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος, τα έξοδα και τους τόκους που δημιουργήθηκαν έκτοτε, εντούτοις δεν δίστασε να προβεί και σε παραδοχές που επιβεβαιώνουν τα λεγόμενα του Διευθυντή της Αιτήτριας, κ. Στρούθου. Δεν προσπάθησε δηλαδή να διαψεύσει τον κ. Στρούθο, ακόμη και σε ουσιαστικά στοιχεία της μαρτυρίας του. Έδειξε ότι ήρθε για να πει την αλήθεια. Παραθέτω πιο κάτω τη μαρτυρία του Καθ' ου και εξειδικεύω μερικά σημεία στα οποία αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Κατ' αρχάς, ο Καθ' ου δεν αμφισβήτησε ότι είναι κάτοικος Κύπρου. Από το 1968 και μετά βρίσκεται στην Κύπρο. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας του, ο Καθ' ου παραδέχθηκε ότι, ανεξαρτήτως του ισχυρισμού του ότι τα λεφτά που δανείστηκε από την Αιτήτρια χρησιμοποιήθηκαν από κάποιον Στέλιο Πετρίδη, εντούτοις η οφειλή δημιουργήθηκε στο όνομα του ιδίου του Καθ' ου δυνάμει γραμματίου. Ο Καθ' ου παραδέχθηκε ότι, ως μέτρο εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης στην εναντίον του Καθ' ου αγωγή για το εν λόγω γραμμάτιο, ρευστοποιήθηκαν μετοχές που αυτός είχε σε οικογενειακή του εταιρεία, ως η αναφορά της Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση πτώχευσης. Παραδέχθηκε, επίσης, ότι κατά πάντα χρόνον για την παρούσα υπόθεση αυτός μιλούσε με τον κ. Πολύδωρο Στρούθο, ο οποίος παρουσιαζόταν ως διευθυντής της Αιτήτριας. Ο Καθ' ου εξήγησε υπό ποια έννοια αυτός θεωρεί υπερβολικό το ποσό που εξακολουθεί να παρουσιάζεται στην υπό κρίση αίτηση ως οφειλόμενο. Εξέφρασε συναφώς την εκτίμηση ότι, το ποσό έναντι του οποίου ο Μ.2 και η γυναίκα του αγόρασαν στον πλειστηριασμό τις μετοχές που είχε ο Καθ' ου στην οικογενειακή εταιρεία, ήταν πολύ πιο χαμηλά απ' ότι ήταν η αξία τους. Σε αυτήν του την εκτίμηση είναι που στηρίζει, όπως διαφάνηκε, η θέση του ότι το ποσό που παρουσιάζεται ως οφειλόμενο δυνάμει γραμματίου. Εφόσον όμως ο Καθ' ου η αίτηση δεν είναι εμπειρογνώμονας για να διατυπώνει γνώμη ως προς την αξία των μετοχών κατά τον ουσιώδη χρόνο του πλειστηριασμού, η μαρτυρία του σε σχέση με αυτό το σημείο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Πέραν τούτου, ο Καθ' ου θα μπορούσε σε προηγούμενο στάδιο, όταν του επιδόθηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης να είχε αμφισβητήσει το ποσό της οφειλής όπως διαμορφώθηκε μετά τη ρευστοποίηση των μετοχών στον πλειστηριασμό, πράγμα που δεν έπραξε. Το ύψος του ποσού της οφειλής στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης πτώχευσης δεν διαφέρει από εκείνο που αποδέχθηκε ο Καθ'ου αποσύροντας την Ένσταση του στην Ειδοποίηση Πτώχευσης. Αντεξεταζόμενος, ο Καθ' ου παραδέχθηκε ότι ο Στέλιος Πετρίδης τον «κατέστρεψε τελείως», ότι τον «εξαπάτησε», ότι το ένταλμα εκτέλεσης κινητής περιουσίας που εξέδωσε το Δικαστήριο προς όφελος της Αιτήτριας επεστράφη ανεκτέλεστο διότι «ήδη επουλήθηκαν κάποια πράγματα από το σπίτι μου για χρέη που εμπλεκόταν ο Στέλιος Πετρίδης». Παραδέχθηκε επίσης ότι «επουλήθηκε η ακίνητη περιουσία αλλά δεν επήρα ούτε γρόσι διότι ήταν ήδη στις τράπεζες για χρέη του κ. Πετρίδη όλα.». Αναγνώρισε ο Καθ' ου η αίτηση ότι είναι από το 1999 που εκδόθηκε η απόφαση στην αγωγή υπέρ της Αιτήτριας που ο κ. Στρούθος του έδωσε περιθώριο για εξόφληση των οφειλόμενων ποσών, αλλά ο Καθ' ου εβασιζόταν πάντοτε στα λόγια του κου Πετρίδη για την εξόφλησή τους επειδή εκείνος τα επωφελήθηκε. Παραδέχθηκε, επίσης, ο Καθ' ου ότι περί το Δεκέμβριο 2013 - Γενάρη 2014, δηλαδή μετά που καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, αυτός είχε συζητήσεις με τον κ. Στρούθο για την εξεύρεση τρόπου εξόφλησης των οφειλόμενων ποσών και ο Καθ' ου του πρότεινε να του δώσει ένα διαμέρισμα που ανήκει στην κόρη του, αλλά ο κ. Στρούθος αρνήθηκε λέγοντάς του «όχι της κόρης σας, δεν θέλω να φάω την περιουσία της κόρης σας». Ανέφερε περαιτέρω ο Καθ' ου ότι αυτός διαθέτει περιουσία στα Λατσιά, η οποία περιέχει 2 - 3 εργοστασιακούς χώρους και καταστήματα και την οποία έχουν προς πώληση. Η μαρτυρία του κ. Ανδρέα Προεστού (Μ.4) Ο κ. Προεστός είναι δικηγόρος, με 42 χρόνια άσκησης της δικηγορίας στη Λευκωσία. Κατά την κυρίως εξέτασή του, δήλωσε (βάσει των σημειώσεων του Δικαστηρίου τα εξής): «Πριν να αρχίσει να δικάζεται η αίτηση, περίπου ένα μήνα, με επισκέφθηκε ο κ. Γιαννάκης Νικολάου ...μου ανέφερε ότι έχει μια αίτηση για πτώχευση του ιδίου αναφορικά με κάποιον μεγάλο ποσό, αν δεν απατώμαι €50000 ή παραπάνω, δεν θυμάμαι, διότι δεν είχα, για να αναλάβω την υπόθεση. Του ετόνισα ότι ευχαρίστως να αναλάβω να τη διευθετήσω εάν υπάρχουν δυνατότητες για να αποσύρει ο κ. Στρούθος την αίτηση πτώχευσης. Μου είχε δώσει το τηλέφωνο του κου Στρούθου και επικοινώνησα μαζί του. Και του ανέφερα αν υπάρχει οιαδήποτε δυνατότης για να αποσύρει την αίτηση. Μου ανέφερε ότι εγώ θέλω να με πληρώσει το ποσό το οποίο μου χρωστά και του είπα, σε παρακαλώ πες μου τους όρους σου. Ο κ. Στρούθος μου είπε ότι θέλω να μου υπογράψει ένα γραμμάτιο. Και του απάντησα ότι είναι λογικό και να το διαβιβάσω. Αφού του είπα ότι είναι λογικό, μου είπε ναι αλλά θέλω και εγγυητές για το ποσό τούτο του γραμματίου και είπα ότι θα το διαβιβάσω στον πελάτη μου. Αφού το είπα θα το διαβιβάσω, ναι λέει μου αλλά θέλω να μου δώσει κάποια υποθήκη, να μου υποβάλει κάποια υποθήκη για το χρέος τούτο. Του είπα να το διαβιβάσω. Και εν συνεχεία μου έκανε την εξής εισήγηση. Να γίνει γραμμάτιο όχι προς το όνομα της εταιρείας προς την οποία χρωστά ο κ. Γιαννάκης Νικολάου αλλά να γίνει γραμμάτιο προς όφελος μιας άλλης εταιρείας του κου Στρούθου, πράγμα το οποίο εγώ του είπα δεν συμφωνώ. Αυτή ήταν η όλη στιχομυθία, συνομιλία μας με τον κ. Στρούθο και ειδοποίησα τον κ. Νικολάου ότι εγώ δεν αναλαμβάνω την υπόθεση και βρες έναν άλλο δικηηόρο. Τίποτα άλλο.». Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.
7. διευκρίνισε ότι αυτός είχε μεταφέρει την πρόταση του κ. Στρούθου προς τον Καθ' ου και ότι εκείνος του απάντησε ότι δεν είχε οποιουσδήποτε εγγυητές. Δήλωσε επίσης ότι αυτό με το οποίο ο ίδιος ο Μ4 διαφωνούσε, επειδή δεν το θεωρούσε σωστό, ήταν να μπει ως υποθήκη το ακίνητο, το οποίο δεν ανήκε στον κ. Γιαννάκη Νικολάου, στα Λατσιά. Το Δικαστήριο δεν έχει λόγο να αμφισβητήσει την αξιοπιστία της μαρτυρίας του Μ.4 στην όψη της. Δεν αντιλήφθηκα να έχει οποιοδήποτε συμφέρον στην έκβαση της παρούσας αίτησης ο Μ.
8. Συγχρόνως, όμως, κρίνω ότι είναι περιορισμένη η βαρύτητα που μπορεί να δοθεί σε αυτήν καθότι αναφέρθηκε σε γεγονότα που δεν αμφισβητούνται από την πλευρά της Αιτήτριας. Δεν αρνείται η Αιτήτρια μέσω του Μ.2 ότι αυτός κατέβαλε διάφορες προσπάθειες τόσο πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης όσο και μετά από αυτήν για εξόφληση του χρέους του Καθ' ου. Δεν αμφισβητεί η Αιτήτρια ότι εάν το προς αυτήν χρέος εξοφλήτο, τότε δεν θα υπήρχε έρεισμα για να επιμένει η Αιτήτρια σε αίτηση πτώχευσής του. Στόχος της Αιτήτριας όμως, ενόσω παραμένει το χρέος σε εκκρεμότητα, είναι να προστατεύσει την περιουσία του Καθ' ου, για να μπορεί μέσα από αυτήν να εξασφαλισθεί η ίδια ως πιστωτής. Αυτή είναι η θέση που προώθησε ο κ. Στρούθος. Β. Νομική πτυχή και εκτίμηση Δικαστηρίου Κατ' αρχάς, κρίνω κατάλληλο ν' αναφερθώ στις διατάξεις του άρθρου 6

(1)του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 όπου καθορίζεται ποιο πρόσωπο θεωρείται ικανό και κατάλληλο να προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης πτώχευσης. Παραθέτω το σχετικό άρθρο: «6.-

(1)Αίτηση πιστωτή θα βεβαιώνεται από ένορκο δήλωση του πιστωτή, ή από πρόσωπο για λογαριασμό του που γνωρίζει τα γεγονότα, και θα επιδίδεται κατά τον καθορισμένο τρόπο.». Επιπρόσθετα, παραπέμπω στους κανονισμούς 50

(1)και

(2)των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, όπου αναφέρονται τα εξής: «50.-

(1)Every creditor's petition shall be verified by affidavit, and when it is filed [...].

(2)Any affidavit filed in support of the petition must be made by a person who can swear from his own knowledge to the truth of the facts to which he deposes.». Εφόσον στην παρούσα υπόθεση έχω αποδεχθεί τη μαρτυρία του Μ.2 ως αξιόπιστη και ως προερχόμενη από πρόσωπο που έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και είναι Διευθυντής της Αιτήτριας, κρίνω ότι πληρούνται οι διατάξεις του άρθρου 6

(1)του Κεφ. 5 και των συναφών Κανονισμών 50

(2)των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών. Προχωρώ εξετάζοντας κατά πόσον πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις καταχώρησης έγκυρης αίτησης πτωχεύσεως εναντίον κάποιου χρεώστου. Αυτές καθορίζονται στο άρθρο 5 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, ως ακολούθως: "Πιστωτής δεν θα δικαιούται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης εναντίον χρεώστη, εκτός αν: (α) το χρέος που οφείλεται από το χρεώστη προς τον αιτητή πιστωτή, ή, αν δύο ή περισσότεροι πιστωτές υποβάλλουν από κοινού την αίτηση, το συνολικό ποσό των χρεών που οφείλεται στους διάφορους αιτούντες πιστωτές συμποσούνται σε δεκαπέντε χιλιάδες ευρώ,[1] (β) το χρέος είναι εκκαθαρισμένο ποσό, πληρωτέο είτε αμέσως είτε σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο, (γ) η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η πτώχευση συνέβηκε μέσα σε τρεις μήνες πριν από την υποβολή της αίτησης, και (δ) ο οφειλέτης κατοικεί στην Κύπρο ή, μέσα σε περίοδο ενός χρόνου πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, είχε τη συνήθη διαμονή, ή είχε τόπο διαμονής ή τόπο εργασίας στην Κύπρο ή διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο προσωπικά, ή με αντιπρόσωπο ή διευθυντή, ή είναι μέσα στην περίοδο που αναφέρθηκε ήταν μέλος οίκου ή συνεταιρισμού που διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο μέσω εταίρου ή εταίρων ή αντιπροσώπου ή διευθυντή". Σύμφωνα με το άρθρο 6

(2)του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, κατά την ακρόαση της αίτησης πτώχευσης ο πιστωτής θα πρέπει να αποδείξειː (α) την οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς αυτόν, (β) την επίδοση της αίτησης πτώχευσης στο χρεώστη η οποία, σημειωτέον, θα πρέπει να γίνει προσωπικά σε αυτόν (Κ.51

(1)των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών), (γ) τη διάπραξη πράξης πτώχευσης. Σε ό,τι αφορά την προϋπόθεση του άρθρου 6

(2)(α) και (γ) ανωτέρω, σημειώνω ότι δεδομένης της αποδοχής της μαρτυρίας της κας Αργυρώς Μαστίχη ως προς την ημερομηνία διάπραξης της πράξης πτώχευσης και του κου Στρούθου ως προς το ποσό της οφειλής, είμαι ικανοποιημένη ότι πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις του άρθρου 6

(2)του Νόμου. Συγχρόνως είμαι ικανοποιημένη ότι το ποσό της οφειλής δεν είναι μικρότερο από €15.000,00- και συνεπώς ικανοποιείται η προϋπόθεση του άρθρου 5(α) πιο πάνω. Το χρέος είναι εκκαθαρισμένο ως απαιτεί το άρθρο 5(β) πιο πάνω, εφόσον προέρχεται από δικαστική απόφαση και του δόθηκε σαφής προθεσμία εξόφλησης του μέσω της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Είμαι επίσης ικανοποιημένη ότι η αίτηση πτώχευσης υποβλήθηκε την 3.4.2013 και συνεπώς εντός τριών μηνών από τη συντέλεια της πράξης πτώχευσης ως απαιτεί το άρθρο 5(γ) του Νόμου. Τέλος, είμαι ικανοποιημένη ότι ο Καθ' ου κατοικεί στην Κύπρο ως απαιτείται από το άρθρο 5(δ) ανωτέρω. Σε ό,τι αφορά την προϋπόθεση του άρθρου 6

(2)(β) του Νόμου, σημειώνω ότι στην παρούσα υπόθεση, δεν αμφισβητήθηκε ότι υπήρξε επίδοση της αίτησης πτώχευσης προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση. Το γεγονός τούτο επιβεβαιώνεται εξάλλου από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του επιδότη που υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου και δείχνει ότι η επίδοση έγινε στον Καθ' ου έναντι της υπογραφής του την 21.5.2013. Ικανοποιούνται επομένως όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για την έκδοση Διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση. Κρίνω κατάλληλο σε αυτό το σημείο να σχολιάσω ένα σημείο που ήγειρε ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση. Συγκεκριμένα, ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση έβαλε έμφαση τόσο κατά την αντεξέταση του Μ.2 όσο και στη γραπτή του αγόρευση στο γεγονός ότι δεν εξασφαλίσθηκε ανανέωση του Διατάγματος ημερ.11/10/05 βάσει του οποίου εκτελέστηκε το ένταλμα κινητών και ρευστοποιήθηκαν οι μετοχές του Καθ' ου. Δεν το αρνήθηκε ο Μ.2 πως δεν υπήρξε ανανέωση του συγκεκριμένου Διατάγματος. Δεν βλέπω, όμως, πως επιδρά στο κύρος της αίτησης πτώχευσης ή στην τύχη της εν λόγω αίτησης το συγκεκριμένο στοιχείο. Κατ' αρχάς, σημειώνω εδώ ότι πριν τη λήξη εξαετίας από την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 11/10/2005, και συγκεκριμένα στις 9.9.2011 (βλ. Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 4089, 9.9.2011) εκδόθηκε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 1) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2011 δυνάμει του οποίου τροποποιήθηκε η Δ.40, θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (με έναρξη ισχύος από την ίδια τη μέρα της δημοσίευσης της εν λόγω τροποποίησης, δηλ. από 9.9.2011) και έκτοτε απαιτείται η εξασφάλιση άδειας εκτέλεσης εφόσον παρέλθουν 10 χρόνια (όχι 6 χρόνια όπως ίσχυε πριν την τροποποίηση) από την έκδοση απόφασης ή Διατάγματος. Επομένως, καθ' ον χρόνο διεξήχθη ο πλειστηριασμός στο πλαίσιο του οποίου ρευστοποιήθηκαν οι μετοχές του Καθ' ου, δηλαδή στις 12/12/2012, το Διάταγμα ημερ. 11/10/2005 διατηρούσε την ισχύ του αφού δεν είχε παρέλθει δεκαετία από την έκδοσή του. Συνεπώς, ουδείς λόγος ένστασης στην υπό κρίση αίτηση θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί ως εκ του γεγονότος ότι ο πλειστηριασμός έγινε προτού ληφθεί άδεια εκτέλεσης του Διατάγματος. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, ο Καθ' ου επωφελήθηκε του αποτελέσματος του πλειστηριασμού υπό την έννοια ότι τα καθαρά έσοδα από αυτόν αφαιρέθηκαν από το ποσό οφειλής στην Ειδοποίηση Πτώχευσης. Δεν αμφισβήτησε την ορθότητα του ποσού της οφειλής ο Καθ' ου όταν είχε την ευκαιρία να το πράξει στο πλαίσιο της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Δεν διαφέρει καθ' οιονδήποτε τρόπο το ποσό της οφειλής που αξιώνει η Αιτήτρια στην αίτηση πτώχευσης (εξαιρουμένων των τόκων και εξόδων που δημιουργήθηκαν μετά τη συντέλεια της πράξης πτώχευσης). Σε ό,τι αφορά την εισήγηση του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι εκβιαστική και/ή καταχρηστική και πως το Δικαστήριο θα πρέπει να παρεμποδίσει τη συνέχισή της, έχω να παρατηρήσω τα εξής: (α) Η πτωχευτική διαδικασία είναι όντως ιδιότυπη (sui generis) και ο χαρακτήρας τούτης είναι οιονεί ποινικός (βλ. Λοίζου -ν- ΣΠΕ Αερΰνειας

(2009)ΙΑ Α.Α.Δ.279, 285), γι' αυτό και έχει νομολογηθεί ότι σκοπός της δεν δύναται να είναι ο εξαναγκασμός του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του, ως εάν να είναι η αίτηση πτώχευσης ένα μέτρο εκτέλεσης, αλλά εκείνο στο οποίο θα πρέπει να αποβλέπει είναι η προστασία και διασφάλιση της ακεραιότητας της περιουσίας του οφειλέτη ώστε να χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με τον νόμο για ικανοποίηση, εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών (βλ. London Clubs Ltd k.a. -ν- Παπαδόπουλου

(2002)1G A.A.D. 1699, 1701). (β) Δεν παραγνωρίζω, εξάλλου, ότι, όπως αναγνωρίστηκε στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, (βλ. και Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D.

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911), το Δικαστήριο έχει συμφυή εξουσία να αναστείλει και ή απορρίψει κάποια δικαστική διαδικασία αν αυτή αποτελεί κατάχρηση. Ωστόσο, η εξουσία αυτή ασκείται σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η διαδικασία είναι κακόπιστη, αβάσιμη, επιπόλαιη και ή καταπιεστική ή ακόμα όπου η διαδικασία χρησιμοποιείται για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο προορίζεται, χάριν της εξασφάλισης παρεμφερούς οφέλους ή και για σκοπό ο οποίος απολήγει σε καταπιεστικό μέτρο για την άσκηση των δικαιωμάτων του αντιδίκου. (γ) Υπενθυμίζω, συναφώς, ότι στην υπόθεση Πετράκη -ν- Κίμωνος

(2006)1Β Α.Α.Δ.1311 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι το όλο θέμα της κατάχρησης είναι θέμα γεγονότων. Λέχθηκε ότι «Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.». (δ) Στην υπόθεση London Clubs Ltd κ.α. ν. Παπαδοπούλου

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1699, απεφασίσθη ότι η κατ' επανάληψη καταχώρηση Ειδοποιήσεων Πτώχευσης εναντίον του χρεώστη, (με επακόλουθο την στο μεταξύ συμφωνία του να δεχθεί διάταγμα αυξημένων μηνιαίων δόσεων στο πλαίσιο παράλληλης διαδικασίας) συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας η οποία εν τέλει ήταν καταπιεστική σε βάρος του χρεώστη (βλ. και Αρέστη ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ

(2002)1 Α.Α.Δ. 1258). (ε) Στην παρούσα υπόθεση, ωστόσο, δεν έχω διαπιστώσει να υφίστανατι στοιχεία όπως εκείνα που εντοπίστηκαν στην London Clubs Ltd κ.α. ν. Παπαδοπούλου, δηλαδή πάράλληλης δικαστικής διαδικασίας προς άσκσηη πίεσης. Ο Καθ' ου δεν απέδειξε με οποιοδήποτε τρόπο ότι η αίτηση αποσκοπεί σε δόλια ή αθέμιτη εκμετάλλευση του Καθ' ου από την Αιτήτρια. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, απορρίπτω όλους τους λόγους ένστασης. Κατάληξη Η αίτηση πτώχευσης επιτυγχάνει. Εκδίδεται Διάταγμα Παραλαβής της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο καθ' ου η αίτηση διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την προς αυτόν επίδοση του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. (υπ.)............... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] (βλ. την τροποποίηση που επέφερε στο βασικό νόμο ο Νόμος 206(Ι)/2012) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο