ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΚΑΣ κ.α. ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΚΩΣΤΑΣ) ΣΜΥΡΝΙΟΣ, Αριθ. Αγωγής: 1790/13, 10/10/2014

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΚΑΣ κ.α. ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΚΩΣΤΑΣ) ΣΜΥΡΝΙΟΣ, Αριθ. Αγωγής: 1790/13, 10/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A364 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 1790/13

1. ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΚΑΣ,
2. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΑΤΖΗΜΙΤΣΗ,
3. ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΡΙΓΓΑ, ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΚΩΣΤΑΣ) ΣΜΥΡΝΙΟΣ, ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΣ ----------------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 2013, ΓΙΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ: Ημερομηνία: 10 Οκτωβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Ενάγοντες: Χάρης Παπαχριστοδούλου για Παπαδόπουλος, Λυκούργος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενο: Κυριάκος Πανάγος για Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές εξαιτούνται Απόφαση κατά του Καθ΄ ου η Αίτηση ως η αξίωση στην Έκθεση Απαίτησης, η οποία είναι η ακόλουθη: «Α. Δήλωση και/ή Απόφαση και/ή διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η συμφωνία ενοικίασης του ακινήτου που ευρίσκεται στην οδό Ιφιγένειας με αριθμό 39, Ακρόπολη, Λευκωσία με στοιχεία εγγραφής Φύλλο 21, Σχέδιο 54Ε2, Τμήμα Ν, Τεμάχιο 2061 (το «Οικόπεδο») μεταξύ των διαδίκων τερματίστηκε νόμιμα από τους Ενάγοντες και/ή ότι ο Εναγόμενος προέβηκε σε παράβαση ουσιωδών όρων της εν λόγω συμφωνίας. Β. Δήλωση και/ή Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι του Οικοπέδου. Γ. Δήλωση και/ή Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος από 23.9.2012 επεμβαίνει παράνομα (is trespassing) στο Οικόπεδο. Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως ο εναγόμενος παραδώσει ελευθέρα κατοχή του Οικοπέδου στους νόμιμους ιδιοκτήτες του τους Ενάγοντες. Ε. Ποσό €29.500 ως η αξία συμφωνηθέντων ενοικίων και/ή ως υπόλοιπο καθυστερημένων ενοικίων και/ή αποζημίωση για παράνομη επέμβαση (trespass) του Εναγόμενου και/ή αποκρυσταλλωμένη απώλεια ενδιάμεσων οφελών για την περίοδο μεταξύ 1.12.2011 μέχρι 28.2.2013 δυνάμει προφορικής συμφωνίας μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγομένου. Στ. Ποσό €65,75 ανά ημέρα από 1.3.2013 μέχρι την παράδοση από τον Εναγόμενο ελευθέρας κατοχής του Ακινήτου στους Ενάγοντες, ως αποζημίωση λόγω απώλειας χρήσης και/ή ενδιάμεσων οφελών και/ή για παράνομη επέμβαση (trespass) του Εναγομένου. Ζ. Γενικές και/ή Τιμωρητικές και/ή Επαυξημένες αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και/ή παράβαση συμφωνίας. Η. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο ο Εναγόμενος 1 να διατάττεται να επαναφέρει το Ακίνητο στην προτέρα της ενοικίασης του κατάσταση. Θ. Νόμιμο τόκο επί των ανωτέρω ποσών από 23.9.2012 και/ή νόμιμο τόκο ως το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε καθορίσει. Ι. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις. ΙΑ. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. (αρ. μητρώου 10243954Q) πλέον έξοδα επιδόσεως.» Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.18, θθ. 1,2 κα 9 και Δ.48, θθ.1-3 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρισε Ένσταση με την οποία προβάλλει έξι λόγους για τους οποίους, κατά την άποψή του, η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί: Ισχυρισμοί Αιτητών Οι ισχυρισμοί των Αιτητών εμπεριέχονται στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας 2 και είναι συνοπτικά οι ακόλουθοι:
4. Η Αιτήτρια 2 μαζί με τους άλλους δύο Αιτητές είναι αδέλφια και είναι κατά 1/3 συνιδιοκτήτες του επίδικου οικοπέδου το οποίο βρίσκεται στην Οδό Ιφιγένειας 39, Ακρόπολη, Λευκωσία («το Οικόπεδο»), το οποίο είχε μεταβιβαστεί επ΄ ονόματί τους από τον πατέρα τους Σοφοκλή Καλλικά, το Φεβρουάριο
6. Στις 27 Μαϊου, 1986, υπεγράφη Ενοικιαστήριο Έγγραφο μεταξύ του πατέρα των Αιτητών και του Καθ΄ ου η Αίτηση για την ενοικίαση του Οικοπέδου με διάρκεια ενοικίασης από 1.4.1986 μέχρι 31.3.
7. Λόγω φιλικών σχέσεων μεταξύ του πατέρα των Αιτητών και της οικογένειας του Καθ΄ ου η Αίτηση, αρχικά ο πρώτος και μετέπειτα οι Αιτητές, επέδειξαν «χαλαρότητα» ως προς τη νομική σχέση με τον Καθ΄ ου η Αίτηση.
8. Η κατοχή του Οικοπέδου παραδόθηκε στον Καθ΄ ου η Αίτηση χωρίς σ΄ αυτό να υπάρχει οποιοδήποτε κτήριο ή κτίσμα. Είχε όμως συμφωνηθεί εξαρχής ότι το Οικόπεδο θα χρησιμοποιείτο ως φρουταγορά μόνο από τον Καθ΄ ου η Αίτηση ο οποίος και προχώρησε σε όλες τις απαραίτητες διευθετήσεις και διαβήματα και τοποθέτησε με δικά του έξοδα σ΄ αυτό λυόμενο υποστατικό.
9. Με την υπογραφή του πατέρα των Αιτητών ως ιδιοκτήτη, εκδόθηκε στο όνομά του στις 14.11.1985 Άδεια Οικοδομής, αλά διευκρινίστηκε ότι σε καμία περίπτωση το λυόμενο υποστατικό δεν ανήκε στον πατέρα των Αιτητών.
10. Όταν πλέον είχε λήξει η συμφωνία, ο πατέρας των Αιτητών και ο Καθ΄ ου η Αίτηση συμφώνησαν να ανανεώσουν την ενοικίαση από χρόνο σε χρόνο διατηρώντας τους λοιπούς όρους της συμφωνίας και συμφωνώντας κάθε φορά για τις τυχόν αυξήσεις στο ενοίκιο.
11. Τον Απρίλιο, 1995, ο πατέρας των Αιτητών απεβίωσε και μετά τη μεταβίβαση του Οικοπέδου στους Αιτητές, η ενοικίαση συνεχίστηκε με τους ίδιους όρους.
12. Στις αρχές του 2009 ο Καθ΄ ου η Αίτηση, παρά τις ενστάσεις των Αιτητών και χωρίς να έχει εξασφαλίσει τις σχετικές άδειες προέβη σε μετατροπές στο Οικόπεδο και λειτούργησε επ΄ αυτού περίπτερο. Υποσχόταν δε στους Αιτητές ότι θα εξασφάλιζε τις σχετικές άδειες, αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ, με αποτέλεσμα το εν λόγω περίπτερο να λειτουργεί παράνομα.
13. Πρόταση του Καθ΄ ου η Αίτηση προς τους Αιτητές η οποία έγινε περί το τέλος 2009 για συνομολόγηση νέας μακρόχρονης σύμβασης ενοικίασης, απορρίφθηκε.
14. Επιπρόσθετα ο Καθ΄ ου η Αίτηση από την 1.12.2011 μέχρι 11.9.2012 δεν κατέβαλε προς τους Αιτητές τα οφειλόμενα ενοίκια. Το μηνιαίο ενοίκιο για το έτος 2011 ήταν €1.500 και για το έτος 2012, ήταν €2.000, ανεβάζοντας το συνολικό οφειλόμενο ποσό σε €19.
16. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών του Καθ΄ ου η Αίτηση, οι Αιτητές απέστειλαν μέσω των δικηγόρων τους επιστολή στις 27.9.2012, με την οποία τερμάτιζαν τη συμφωνία ενοικίασης και καλούσαν τον Καθ΄ ου η Αίτηση να παραδώσει εντός πέντε ημερών ελεύθερη κατοχή του Οικοπέδου και να κατεδαφίσει τα υποστατικά που είχε ανεγείρει.
17. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση, όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε αλλά έκτοτε δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό στους Αιτητές. Η αγοραία ενοικιαστική αξία του Οικοπέδου, ανέρχεται σε €2.000 μηνιαίως αλλά λαμβανομένης υπ΄ όψιν και της οικονομικής κρίσης, αυτή είναι €1.650 μηνιαίως. Η Ένσταση Ο Καθ΄ ου η Αίτηση, ενιστάμενος στην Αίτηση, προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: (α) Η Αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση, χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε δικαιολογία γι΄ αυτήν. (β) Οι Αιτητές, λόγω της συμπεριφοράς τους, επέτρεψαν στον Καθ΄ ου η Αίτηση να καταχωρίσει Υπεράσπιση γι΄ αυτό και κωλύονται από του να αιτούνται απόφαση του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό. (γ) Η Ενόρκως Δηλούσα στερείται προσωπικής γνώσης των γεγονότων που αναφέρει στην Ένορκη Δήλωσή της. (δ) Η Αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή απαράδεκτη και/ή καταχρηστική και/ή ενοχλητική και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την επιτυχία της. (ε) Ο Καθ΄ ου η Αίτηση έχει καλή υπεράσπιση. Συνοπτική Απόφαση: Νομική Πτυχή: Όπως αναφέρεται πιο πάνω, η Αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι νομικές αρχές και προϋποθέσεις έχουν τεθεί σε αριθμό αποφάσεων και έχουν διασαφηνιστεί με την πάροδο του χρόνου. Θεωρώ ορθό όπως παραθέσω αυτούσιο ένα απόσπασμα από την τελευταία επί του θέματος απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία επαναλαμβάνει με σαφήνεια τη νομική θέση. Στη Sensus Gymnasium Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Π.Ε. 27/2010, ημερομηνίας 4.9.2013, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι η έκδοση γρήγορα απόφασης, εκεί όπου τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του ενάγοντα είναι καθαρή και δεν χρειάζεται η διεξαγωγή κανονικής δίκης και παράλληλα, να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή, όμως, η διαδικασία αυτή αποστερεί, ουσιαστικά, από τον εναγόμενο το δικαίωμα να υπερασπίσει την υπόθεση του σε κανονική δίκη, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται πολύ προσεκτικά, αραιά, και με βάση ορισμένα κριτήρια (βλ. Robert v. Plant [1895] 1 Q.B. 597, The Annual Practice 1970 σελ. 126, Κυπριανίδης ν. Ιωάννου