Αναφορικά με την Λένια Σαββίδου, Αρ. Αίτησης: 105/13, 30/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A391 Αρ. Αίτησης: 105/13 Σε πτώχευση: Αναφορικά με την Λένια Σαββίδου από την Λευκωσία Οφειλέτιδα Αίτηση δια κλήσεως της Λένιας Σαββίδου - οφειλέτιδας εκ Λευκωσίας ημ. 21.8.13 για έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της. Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου 2014 Για Οφειλέτρια: κα Κατερίνα Λούτσιου Για Πιστωτή αρ.1: κος Παναγιώτης Σιακαλλής Για Πιστωτή αρ.2: καμία εμφάνιση Για Πιστωτή αρ.3: κος Αντώνης Κατσουρίδης Για Πιστωτή αρ.4: κος Παναγιώτα Σταύρου Για Πιστωτή αρ.5: κος Γιώργος Φλωρίδης Για Πιστωτή αρ.6: κος Αντώνης Παπαλοϊζου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση της, η πιο πάνω οφειλέτιδα αιτήτρια, αιτείται την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της και/ή την κήρυξη της σε πτώχευση λόγω κατ' ισχυρισμό αδυναμίας της να πληρώσει τα χρέη της. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της ιδίας της αιτήτριας που συνοδεύει την αίτηση, έχει πέντε πιστωτές για χρέη ύψους €228.000,00 τα οποία δεν είναι εξασφαλισμένα. Δεν έχει τους οικονομικούς πόρους να εξοφλήσει τα πιο πάνω χρέη και δε διαθέτει κινητή ή ακίνητη περιουσία. Η αιτήτρια σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση της, προσέθεσε ακόμα ένα πιστωτή και αύξησε έτσι τα κατ' ισχυρισμό χρέη της σε €288.683,37, τα οποία οφείλει σε έξη συνολικά πιστωτές. Πέντε από τους πιο πάνω πιστωτές της αιτήτριας, κατεχώρησαν ένσταση στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος παραλαβής. Οι λόγοι ένστασης είναι πανομοιότυποι και συνοψίζονται ως ακολούθως:
- Η αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας, έχει αλλότριους σκοπούς και δεν επιδιώκει την προστασία της περιουσίας της αιτήτριας αλλά την αποφυγή πληρωμής των χρεών της.
- Στον κατάλογο πιστωτών δεν αναφέρονται επακριβώς τα οφειλόμενα ποσά και κατά πόσον αυτά είναι άμεσα πληρωτέα.
- Τα οφειλόμενα ποσά δεν είναι αμέσως απαιτητά γιατί σε κάποιες περιπτώσεις αναμένεται να εγγραφεί διαιτητική απόφαση, σε άλλη περίπτωση ενεγράφη διαιτητική απόφαση αλλά δεν έχουν ληφθεί μέτρα εκτέλεσης ενώ σε άλλη έχει εκδοθεί διάταγμα μηνιαίων δόσεων και εκκρεμεί ποινική υπόθεση λόγω παράβασης του. Η δε παρούσα καταχωρήθηκε ακριβώς για να αποφύγει η οφειλέτιδα τις ευθύνες της στην πιο πάνω ποινική υπόθεση.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Αγορεύσεις Η συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευση της, ισχυρίστηκε ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις της νομολογίας για έγκριση του αιτήματος. Ανέφερε ότι επί του προκειμένου, η πράξη πτώχευσης συντελέστηκε σύμφωνα με το άρθρο 3(στ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ. 5) με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης αυτοπτώχευσης. Η αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει έχουν υπογραφεί από την αιτήτρια όπως προβλέπει ο νόμος και επιδόθηκε στους πιστωτές δυνάμει του άρθρου 6
(2)του Κεφ.
- Το χρέος προκύπτει από αποφάσεις του Δικαστηρίου και εν πάση περιπτώσει δεν έχει αμφισβητηθεί από τους πιστωτές. Αλλά ακόμα και σε περίπτωση αμφισβήτησης, το στοιχείο αυτό δεν αποτελεί προϋπόθεση για αποδοχή ή όχι του αιτήματος. Η συνήγορος ισχυρίστηκε στην συνέχεια ότι οι ενστάσεις που καταχωρήθηκαν από τους πιστωτές είναι παράτυπες γιατί δεν στηρίζονται στην σωστή νομική βάση που είναι ο Κ. 59 των Πτωχευτικών Κανονισμών και όχι η Δ.48 Θ.
- Επιπλέον δεν υπογράφονται από τους πιστωτές όπως προβλέπεται από τους κανονισμούς αλλά από τους δικηγόρους τους. Ως εκ τούτου και με παραπομπή σε νομολογία, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι οι καταχωρηθείσες ενστάσεις είναι άκυρες και δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Σε αντίθετη περίπτωση, ήταν η θέση της συνηγόρου ότι στις εντάσεις των πιστωτών προβάλλονται αόριστοι ισχυρισμοί χωρίς να προσάγεται οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη τους. Οι συνήγοροι των πιστωτών 3, 4 & 5 αγόρευσαν από γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Οι συνήγοροι των πιστωτών 1 & 6, υιοθέτησαν προφορικά την επιχειρηματολογία των συναδέλφων τους ενώ ο συνήγορος για τον πιστωτή 2 δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο ούτε και καταχώρησε ένσταση. Η επιχειρηματολογία των συνηγόρων των πιστωτών στις αγορεύσεις τους, είναι πανομοιότυπη και συνοψίζεται στα ακόλουθα σημεία: Η αιτήτρια που είχε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της, δεν παρουσίασε καμία μαρτυρία αναφορικά με το ακριβές ποσόν των μη εξασφαλισμένων χρεών της και την κατ' ισχυρισμό αδυναμία της να τα εξοφλήσει λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. Η αίτηση πτώχευσης είναι αυτοτελής διαδικασία και εκδικάζεται στην βάση μαρτυρίας που προσκομίζεται στο Δικαστήριο και όχι δυνάμει των ενόρκων δηλώσεων όπως καθορίζει η Δ.
- Θ. 4
(2)για τις ενδιάμεσες αιτήσεις. Το γεγονός ότι η αιτήτρια δεν έχει καμία περιουσία κινητή ή ακίνητη, καθιστά την αίτηση άνευ αντικειμένου αφού σκοπός της διαδικασίας πτώχευσης είναι να προστατεύσει την περιουσία του οφειλέτη και όχι τον ίδιο. Αντιθέτως, η αίτηση είναι καταχρηστική γιατί αποσκοπεί στην εξασφάλιση πλεονεκτήματος υπέρ της αιτήτριας που με τον τρόπο αυτό θα αποφύγει τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν εναντίον της. Ειδικότερα ο πιστωτής (Δ) Μάρκος Μάρκου, ισχυρίζεται ότι θα στερηθεί του δικαιώματος του να καταχωρήσει αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης ακίνητης περιουσίας. Έγιναν επίσης αναφορές για αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας δεδομένου ότι οι δικαστικές διαδικασίες για τα πιο πάνω χρέη της αιτήτριας, ξεκίνησαν εδώ και αρκετά χρόνια. Σε κάποιες από αυτές έχει εκδοθεί απόφαση ενώ άλλες είναι ορισμένες για ακρόαση. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Το άρθρο 8 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ. 5) επί του οποίου στηρίζεται η παρούσα αίτηση έχει ως εξής: 8.— Αίτηση οφειλέτη.
(1)Χρεώστης δεν δύναται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης του, εκτός αν— α. το συνολικό ποσό των χρεών του υπερβαίνει το ποσό των πενήντα χιλιάδες ευρώ (€50.000), και β. τα χρέη αυτά, δεν είναι εξασφαλισμένα και αναφέρονται σε καθορισμένα ποσά που πρέπει να πληρωθούν αμέσως ή μέσα σε τακτή προθεσμία.
(2)Η αίτηση του χρεώστη πρέπει να συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του στην οποία να επισυνάπτεται κατάλογος των πιστωτών του µε τις διευθύνσεις τους και του ποσού που οφείλεται στον καθένα, την ημερομηνία κατά την οποία δημιουργήθηκε το χρέος, καθώς επίσης και πλήρης περιγραφή της περιουσίας του.
(3)Η αίτηση πρέπει να επιδοθεί σε όλους τους πιστωτές οι οποίοι αναφέρονται στον κατάλογο που επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση.
(4)Κατά την ακρόαση της αίτησης το δικαστήριο δύναται κατά την απόλυτη κρίση του να εκδώσει διάταγμα παραλαβής εναντίον του χρεώστη ή να απορρίψει την αίτηση.
(5)Αίτηση χρεώστη, μετά την υποβολή της, δεν αποσύρεται χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Σε αιτήσεις από οφειλέτη τεκμαίρεται ότι επέρχεται η πράξη πτώχευσης με μόνη την καταχώρηση της αίτησης αυτοπτώχευσης χωρίς να χρειάζεται να αποδεδειχθεί οτιδήποτε άλλο (βλ. άρθρο 3.1 (στ) του Κεφ.5 & Williams & Muir Hunter on Bankruptcy 19th ed. p.68 para.6). Στην παρούσα περίπτωση, αφού εξέτασα προσεκτικά την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, κρίνω ότι πληρούνται οι διαδικαστικές προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του άρθρου
- Παρέμεινε αδιαμφισβήτητο ότι τα χρέη της αιτήτριας δεν είναι εξασφαλισμένα, αναφέρονται σε συγκεκριμένα ποσά που πρέπει να πληρωθούν άμεσα και υπερβαίνουν το ποσόν των €50.000,
- Αναφορικά με την παράγραφο 2 του άρθρου 8 ανωτέρω, αυτή ορίζει ότι η ένορκη δήλωση της αίτησης θα πρέπει να γίνεται από τον οφειλέτη και σε αυτή να επισυνάπτεται κατάλογος των πιστωτών με τις διευθύνσεις τους, το ποσόν που οφείλεται στον καθένα και την ημερομηνία που δημιουργήθηκε το χρέος καθώς και πλήρη περιγραφή της περιουσίας του χρεώστη. Στην παρούσα περίπτωση, η οφειλέτιδα κατεχώρησε ένορκη δήλωση με τον κατάλογο των πιστωτών της και το ποσόν που οφείλεται στον καθένα. Δεν αναφέρεται όμως στην ημερομηνία που δημιουργήθηκε το κάθε χρέος όπως ρητά προβλέπεται στο άρθρο 8.2 του Κεφ.
- Περιγραφή της περιουσίας της οφειλέτιδας δεν περιλαμβάνεται επίσης αφού ως ισχυρίζεται δεν έχει καμία περιουσία κινητή ή ακίνητη. Η παράλειψη της αιτήτριας να συμμορφωθεί με τις με τις πρόνοιες του άρθρου 8.2 του Κεφ. 5 με το να μην συμπεριλάβει στην ένορκη της δήλωση τις ημερομηνίες που δημιουργήθηκε το κάθε χρέος, συνιστά ουσιαστική παρατυπία που καθιστά την αίτηση εξ' υπαρχής άκυρη και έκθετη σε απόρριψη. Οι διαδικαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 8.2 του Κεφ. 5 είναι επιτακτικής φύσης και αυτό προκύπτει από την λέξη «πρέπει» που χρησιμοποιεί ο νομοθέτης. Με αυτήν την έννοια οιαδήποτε παράβαση των πιο πάνω διαδικαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 8 δεν συνιστά απλή παρατυπία που θα μπορούσε να θεραπευτεί δυνάμει του άρθρου 102 του Κεφ. 105 αλλά στην ουσία στερεί από το Δικαστήριο την εξουσία να εξετάσει την ουσία της αίτησης. Αλλά και έτσι να μην ήταν τα πράγματα, επί της ουσίας κρίνω ότι από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Όπως εύστοχα επισημάνθηκε από τους συνηγόρους των πιστωτών, η πτώχευση αποσκοπεί στην προστασία της περιουσίας του χρεώστη και όχι στην αναστολή εκτέλεσης αποφάσεων που έχουν εκδοθεί εναντίον του. Στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται θέμα προστασίας της περιουσίας της αιτήτριας αφού τέτοια περιουσία δεν υπάρχει. Αντιθέτως, προκύπτει από την ένορκη δήλωση της αιτήτριας ότι σκοπός της παρούσας αίτησης είναι να σταματήσει τις διαδικασίες εκτέλεσης κάποιων αποφάσεων που έχουν εκδοθεί εναντίον της. Το γεγονός αυτό προκύπτει ξεκάθαρα από τις αναφορές στην ένορκη της δήλωση ημ. 21.8.13 σε αίτηση με την οποία ζητά την αναστολή εκτέλεσης όλων των εναντίον της Δικαστικών αποφάσεων. Σημαντικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου αποτελεί και το γεγονός ότι όλοι οι πιστωτές της αιτήτριας πλην ενός, ενίστανται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Θεωρούν επί του προκειμένου ότι τα συμφέροντα τους θα εξυπηρετηθούν καλύτερα με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων εναντίον της αιτήτριας παρά με την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της. Ένας μάλιστα εξ' αυτών ο πιστωτής αρ. Δ, ισχυρίστηκε ότι θα καταχωρήσει αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης ακίνητης περιουσίας εναντίον της οφειλέτιδας. Είναι δε η θέση του ότι σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος παραλαβής θα στερηθεί του δικαιώματος να καταχωρήσει την πιο πάνω αίτηση. Υπό τας περιστάσεις κρίνω ότι θα είναι πιο σωστό να αφεθεί ο ίδιος να προβεί στις πιο πάνω διαδικασίες παρά να μετατοπιστεί η ευθύνη αυτή στον επίσημο παραλήπτη σε περίπτωση έκδοσης του αιτουμένου διατάγματος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι δεν πρέπει να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αιτήτριας. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των πιστωτών ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο