Παναγιώτη Λεοντίου κ.α. ν. Αθηνούλας-Λοΐζου Χαραλαμπίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 9291/2007, 24/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A385 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9291/2007 Μεταξύ:
- Παναγιώτη Λεοντίου
- Σοφίας Λεοντίου Εναγόντων και
- Αθηνούλας-Λοΐζου Χαραλαμπίδη
- Μιχάλη Χαραλαμπίδη Εναγομένων --------------- Και δι΄ ανταπαιτήσεως: Μεταξύ: Αθηνούλας-Λοΐζου Χαραλαμπίδη Ενάγουσας και
- Παναγιώτη Λεοντίου κ.ά. Εναγομένων ------------------ Αίτηση διά Κλήσεως ημερομηνίας 30 Σεπτεμβρίου 2014 24 Οκτωβρίου,
- Για τους Αιτητές: κ. Α. Ευτυχίου Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Α. Αγρότου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορούσε αξίωση των εναγόντων για παράνομη επέμβαση των εναγομένων επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3/1837, τεμάχιο 1765, Φυλ/Σχ 30/04 Ε2, Τμήμα 3, που βρίσκεται επί της οδού Ηρώδου Αττικού 20 στον Αρχάγγελο, Λευκωσία. Κατά την ακρόαση η διαφορά διευθετήθηκε και εκδόθηκε, την 4.3.2013, εκ συμφώνου απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για το ποσό των €500.000, πλέον τόκους. Εκδόθηκε επίσης διάταγμα όπως οι εναγόμενοι 1 και 2 παραδώσουν το ακίνητο. Η εκτέλεση τόσο της απόφασης για καταβολή του ποσού, όσο και του διατάγματος παράδοσης του ακινήτου, ανεστάλη για περίοδο δέκα μηνών. Σε περίπτωση που το ποσό των €500.000 καταβαλλόταν εντός της δεκάμηνης περιόδου αναστολής, τότε ολόκληρη η απόφαση θα θεωρείτο εξοφληθείσα και το εκδοθέν διάταγμα παράδοσης θα έπαυε να ισχύει. Σε περίπτωση που δεν καταβαλλόταν το ποσό των €500.000 εντός της πιο πάνω καθορισθείσας χρονικής περιόδου, τότε θα παρέμενε σε ισχύ μόνο το διάταγμα. Οι εναγόμενοι 1 και 2 παρέλειψαν να καταβάλουν το ποσό των €500.000 στους ενάγοντες και ως εκ τούτου οι τελευταίοι καταχώρησαν μονομερή αίτηση, την 18.1.2014, και εξασφάλισαν, την 8.7.2014, ένταλμα ανάκτησης της κατοχής του επιδίκου υποστατικού. Με την υπό κρίση Αίτηση οι εναγόμενοι 1 και 2 και η εταιρεία Amealar Enterprises Ltd ζητούν διάταγμα ακύρωσης του πιο πάνω εντάλματος ανάκτησης κατοχής και, παράλληλα, αναστολή εκτέλεσής του. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της εναγομένης
- Η ομνύουσα αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η «πραγματική κάτοχος του επιδίκου υποστατικού είναι η εταιρεία Amealar Enterpises Ltd». Παραθέτω αυτούσιες τις παραγράφους 7 και 8 της ενόρκου δηλώσεως: «
- Η πραγματική κατοχή της κατοικίας που βρίσκεται το Εγγεγραμμένο Γραφείο στην Ηρώδου Αττικού αρ. 20, Δήμο Λακατάμιας Λευκωσίας με τις εγκαταστάσεις , εξοπλισμό και κινητών αντικειμένων οποιασδήποτε φύσεως που βρίσκονται σ' αυτή περιήλθαν στην κατοχή της πιο πάνω Εταιρείας από τις 15/5/10 όταν πωλήθηκαν τα πιο πάνω, από την Εταιρεία ΝΕΟΜΗΡΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΤΔ (αρ. εγγρ. HE 45352) που ήταν η ιδιοκτήτρια τούτων δυνάμει γραπτής Συμφωνίας πώλησης ημερ. 15/5/10 αντί του ποσού €90,000 και εγώ και ο σύζυγος μου Εναγόμενοι 1 και 2 στην πιο πάνω αγωγή παραχωρήσαμε στην Αιτήτρια 3 και την πραγματική κατοχή της πιο πάνω κατοικίας και σε αντάλλαγμα η Αιτήτρια 3, μας πρόσφεραν εργασία ως διευθυντές στην Εταιρεία τους.. Αντίγραφο της πιο πάνω Συμφωνίας επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-Δ- και Πιστοποιητικό Διευθυντών και Γραμματέα, επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-Ε-.
- Έκτοτε η πιο πάνω Εταιρεία Αιτήτρια 3, συνεχίζει να είναι η πραγματική κάτοχος της πιο πάνω κατοικίας.» Η ομνύουσα αναφέρει επίσης ότι ο σύζυγός της και η ιδία παραχώρησαν την κατοχή του επίδικου υποστατικού στην Amealar Enterprises Ltd από την 5.5.
- Παρά το γεγονός ότι η πιο πάνω εταιρεία κατείχε το επίδικο υποστατικό, δεν συμπεριλήφθηκε ως διάδικος στην αγωγή υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό και η απόφαση και το διάταγμα ουδέποτε επιδόθηκαν σε αυτή. Είναι η θέση της ότι σε περίπτωση εκτέλεσης του εντάλματος η Amealar Enterprise Ltd «.. θα υποστεί τεράστιες ζημιές και απώλειες διότι οι πελάτες των γνωρίζουν ότι η Αιτήτρια διεξάγει τις εργασίες της από την πιο πάνω κατοικία την οποία δεν μπορούν να εγκαταλείψουν σ΄ αυτό το στάδιο». Η εταιρεία θα χρειαστεί χρόνο για τη μετακόμιση, καθότι θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να αποσυναρμολογήσει «τις εγκαταστάσεις της» και να τις επανασυναρμολογήσει και να μεταφέρει τον «πολυάριθμο εξοπλισμό» και κινητά αντικείμενα. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτονται, μεταξύ άλλων, πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών από τα οποία προκύπτει ότι η εταιρεία συστάθηκε το Μάιο του 2010, διευθυντές της Amealar Enterprises Ltd ήταν οι εναγόμενοι 1 και 2, και γραμματέας αυτής η τελευταία, και το εγγεγραμμένο γραφείο της ήταν στην οδό Ηρώδου Αττικού 20 στον Αρχάγγελο. Οι ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία, καταχώρησαν ένσταση. Είναι η θέση τους ότι η Αίτηση είναι κακόπιστη, καταχρηστική και μοναδικό σκοπό έχει την καθυστέρηση εκτέλεσης του διατάγματος. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Αίτηση «κατασκευάστηκαν» εκ των υστέρων, «. με μοναδικό στόχο να εξασφαλίσουν, έμμεσα και με οποιοδήποτε τρόπο την παραμονή τους στο επίδικο υποστατικό». Η εταιρεία Amealar Enterpises Ltd δεν είναι διάδικος στη διαδικασία και δεν νομιμοποιείτο, δεν είχε δικαίωμα (locus standi) να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση, ενώ οι εναγομένοι 1 και 2 κωλύονταν, λόγω της συμπεριφοράς τους, να καταχωρήσουν και να προωθήσουν την παρούσα Αίτηση. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Σταυρούλας Μιχαηλίδη, δικηγόρου. Στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, με ιδιαίτερη έμφαση στη συμπεριφορά των εναγομένων 1 και
- Απορρίπτει τη θέση ότι η εταιρεία Amealar Enterprises Ltd είναι η πραγματική κάτοχος του υποστατικού και επισημαίνει παράλληλα ότι οι εναγόμενοι 1 και 2, με τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους, παραδέχθηκαν ότι εκείνοι ήταν οι πραγματικοί κάτοχοι του υποστατικού. Η πρώτη αναφορά στην παρουσία των Αιτητών στο επίδικο υποστατικό έγινε στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 22.7.
- Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι το Μάιο του 2010, σχετικό είναι το πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών, το εγγεγραμμένο γραφείο της νεοσυσταθείσας τότε εταιρείας Amealar Enterprises Ltd ήταν στη διεύθυνση Ηρώδου Αττικού 20, στον Αρχάγγελο. Μοναδικοί διευθυντές της πιο πάνω εταιρείας ήταν οι εναγόμενοι 1 και 2, Αιτητές στην παρούσα διαδικασία. Η εναγόμενη 2 ήταν παράλληλα και γραμματέας της εταιρείας. Οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι σύζυγοι. Την 4.3.2013 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα όπως οι τελευταίοι παραδώσουν την κατοχή του επιδίκου υποστατικού στους ενάγοντες εντός καθορισμένης χρονικής περιόδου. Οι εναγομένοι 1 και 2 ήταν παρόντες στο Δικαστήριο κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος. Στη συνέχεια, και συγκεκριμένα το πρώτο εξάμηνο το 2014, καταχώρησαν τρεις αιτήσεις. Με την πρώτη αίτηση, ημερομηνίας 7.1.2014, ζητούσαν τον «επαναπροσδιορισμό του χρόνου» και ανανέωση του χρόνου αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, με τη δεύτερη αίτηση, ημερομηνίας 10.3.2014, ζητούσαν τη διόρθωση γραφικού λάθους στην απόφαση και με την τελευταία, ημερομηνίας 26.3.2014, ζητούσαν την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην αίτηση 7.1.
- Στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξη των αιτήσεων ημερομηνίας 7.1.2014 και 10.3.2014, ο εναγόμενος 2 ορκίζεται ότι στο επίδικο υποστατικό κατοικούσε μαζί με τη σύζυγό του από το 1994, ενώ σε άλλη παράγραφο, αναφερόμενος στο επίδικο υποστατικό λέει χαρακτηριστικά: «.. σε αυτό αναγείραμε την κατοικία μας στην οποία διαμένουμε με την οικογένειά μας μέχρι σήμερα.» Οι πιο πάνω αιτήσεις εκδικάστηκαν και απορρίφθηκαν την 8.7.
- Την ίδια ημέρα εκδόθηκε, μετά από μονομερή αίτηση, το ένταλμα ανάκτησης της κατοχής του επιδίκου ακινήτου. Λίγες μέρες μετά την απόρριψη των αιτήσεων, και συγκεκριμένα την 22.7.2014, οι αιτητές καταχώρησαν αίτηση για έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης του πιο πάνω εντάλματος. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αποκαλύπτεται για πρώτη φορά ότι «πραγματικός» κάτοχος του επιδίκου υποστατικού ήταν η εταιρεία Amealar Enterprises Ltd και όχι οι εναγόμενοι 1 και
- Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται στη Δ.43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, την οποία παραθέτω αυτούσια πιο κάτω για σκοπούς εύκολης αναφοράς. «1.
(1)Where a judgment or order of a Court for the recovery or delivery of possession of any immovable property is sought to be enforced by a writ of possession, the writ may be issued by leave of the Court or a Judge obtained on an ex parte application by the plaintiff supported by an affidavit.
(2)Such leave is not given unless it is shown that all persons in actual possession of the whole or any part of the property have received such notice of the proceedings as may be considered sufficient to enable them to apply to the Court for relief or otherwise.» Είναι η θέση των εναγομένων 1 και 2-Αιτητών ότι οι ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση παρέλειψαν να επιδώσουν την απόφαση ημερομηνίας 4.2.2013, συμπεριλαμβανομένου του διατάγματος παράδοσης του ακινήτου, στην πραγματική κάτοχό του Amealar Enterprises Ltd. Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι πράγματι οι ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση ουδέποτε επέδωσαν την επίδικη απόφαση στην εν λόγω εταιρεία. Αυτό δεν είναι παράδοξο, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι οι εναγόμενοι 1 και 2, που είναι ταυτόχρονα και οι διευθυντές της εταιρείας, ουδέποτε αποκάλυψαν στους ενάγοντες ότι η «πραγματική κάτοχος» του ακινήτου ήταν η εταιρεία. Θα συμφωνήσω με τη θέση των εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι η πιο πάνω δήλωση αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη για να καθυστερήσουν την παράδοση του ακινήτου και ότι η εταιρεία ουδέποτε υπήρξε πραγματική κάτοχος αυτού. Ως ανάφερα επανειλημμένα, διευθυντές της εταιρείας ήταν οι ίδιοι οι εναγόμενοι 1 και 2 -Αιτητές, οι οποίοι ήταν παρόντες κατά την έκδοση της επίδικης απόφασης. Το εύλογο ερώτημα που εγείρεται είναι γιατί αυτοί παρουσίαζαν τους εαυτούς τους ως τους κατόχους του ακινήτου και ουδέποτε αποκάλυψαν καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ότι η πραγματική κάτοχος ήταν η εταιρεία; Οι Αιτητές καμία απάντηση έχουν δώσει στο πιο πάνω ερώτημα και καμία εξήγηση πρόσφεραν σε σχέση με τις αντιφατικές τους δηλώσεις. Το μόνο θετικό στοιχείο που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη της Αίτησης, είναι το πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών, σύμφωνα με το οποίο η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας ήταν η οδός Ηρώδου Αττικού 20 στον Αρχάγγελο. Παρατηρώ όμως ότι το συγκεκριμένο πιστοποιητικό εκδόθηκε το 2010, τρία περίπου χρόνια πριν την έκδοση της απόφασης και τέσσερα περίπου χρόνια πριν την έκδοση του επιδίκου εντάλματος. Παραμένει άγνωστο στο Δικαστήριο κατά πόσο η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας παρέμεινε και στη συνέχεια η ίδια. Πέραν τούτου όμως, το γεγονός ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ήταν στην οδό Ηρώδου Αττικού 20 στον Αρχάγγελο, από μόνο του δεν αποδεικνύει ότι η εταιρεία είχε λάβει πραγματική κατοχή (actual possession) του επιδίκου ακινήτου. Εκ των υστέρων σκέψεις, που σκοπό έχουν την καθυστέρηση παράδοσης του ακινήτου, είναι πιστεύω και οι ισχυρισμοί ότι η εταιρεία χρειάζεται κάποιο χρόνο για «να αποσυναρμολογήσει και επανασυναρμολογήσει τον πολυάριθμο εξοπλισμό της». Αν η εταιρεία διατηρούσε εντός του ακινήτου «πολυάριθμο εξοπλισμό», θέση βέβαια την οποία απορρίπτω, είχε όλο το χρόνο να τον μετακομίσει, καθότι οι διευθυντές αυτής, εναγόμενοι 1 και 2, όχι μόνο γνώριζαν για την ύπαρξη του διατάγματος, αλλά, ως ανάφερα και ανωτέρω, ήταν παρόντες στο Δικαστήριο και συμφώνησαν στην έκδοσή του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα είναι άμεσα πληρωτέα. [Υπ.] Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο