Χ. Α. ΠΑΠΑΕΛΛΗΝΑΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ ν. YAKUMO ENTERPRISES LTD, Αγωγή Αρ. 1

Χ. Α. ΠΑΠΑΕΛΛΗΝΑΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ ν. YAKUMO ENTERPRISES LTD, Αγωγή Αρ. 1962/2014, 20/8/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A324 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝː Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 1962/2014 Μεταξύ: Χ. Α. ΠΑΠΑΕΛΛΗΝΑΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ αρ. εγγραφής 684 από Γιάννου Κρανιδιώτη 179, 2235 Λατσιά Λευκωσία Εναγόντων και YAKUMO ENTERPRISES LTD αρ. εγγραφής 252041 από Αφροδίτης 18, Αγλαντζιά, 2101 Λευκωσία. Εναγομένων 20 Αυγούστου, 2014 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες / Αιτητές: κ. Χρίστος Μίτσιγγας Για Εναγόμενους / Καθ'ων η αίτηση: κ. Νάσος Παναγιώτου με κ. Β. Παναγιώτου και κ. Ε. Ζαχαράκη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την Ένσταση των Εναγομένων / Καθ' ων η αίτηση στη διατήρηση του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε στις 10.4.2014 στη βάση μονομερούς αίτησης υπό των Εναγόντων / Αιτητών, ημερ. 7.4.2014 ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι Ενάγοντες στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και έχει την έδρα της στη Λευκωσία. Οι Ενάγοντες, μεταξύ άλλων, ασχολούνται με την διανομή και πώληση υγρών μωρομάντηλων, βρεφικών και παιδικών πανών και πανών για ενήλικες. Συγκεκριμένα, από το 2008 οι Ενάγοντες διανέμουν και πωλούν ανά το παγκύπριο κατ' αποκλειστικό δικαίωμα, ως ισχυρίζονται, τα πιο κάτω προϊόντα που φέρουν το σήμα Nannys: α) Υγρά μωρομάντηλα που φέρουν επί της συσκευασίας τους το εγγεγραμμένο εμπορικό τους σήμα Nannys Fresh με αρ. εγγραφής 46513 Κλάση 3 και αρ. εγγραφής 48411 Κλάση

β) Πανάκια για βρέφη και παιδία που φέρουν επί της συσκευασίας τους το εγγεγραμμένο εμπορικό τους σήμα Nannys Flexicare με αρ. εγγραφής 65637 Κλάση 5 και αρ. εγγραφής 65638 Κλάση
γ) Πανάκια για βρέφη και παιδία που φέρουν επί της συσκευασίας τους το εγγεγραμμένο εμπορικό τους σήμα Nannys Baby Love Diapers με αρ. εγγραφής 71926 Κλάση 5 και με αρ. εγγραφής 71927 Κλάση
δ) Πανάκια για βρέφη και παιδία η συσκευασία των οποίων φέρει επ' αυτών το εμπορικό σήμα των Εναγόντων Nannys Sensitive για το οποίο οι Ενάγοντες υπέβαλαν αίτηση εγγραφής στις 13/3/2014 στην Κλάση
Οι Εναγόμενοι είναι εγγεγραμμένη εταιρεία σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, με έδρα τη Λευκωσία και διαθέτουν υπεραγορές στην Ανθούπολη, στη Λευκωσία και στη Λάρνακα. Όπως πληροφορήθηκε το Δικαστήριο με ένορκη δήλωση της κας Καρολίνας Λοϊζου, ημερ. 7.4.2014, η οποία, ως δηλώνει, είναι Διευθύντρια Επιχειρήσεων των Εναγόντων και δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση, στο πλαίσιο μονομερούς αίτησης ίδιας ημερομηνίας στην παρούσα αγωγή για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος εναντίον των Εναγομένων μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της δίκης της αγωγής, οι Ενάγοντες πρόσφατα αντελήφθησαν ότι οι Εναγόμενοι πωλούν στο καταναλωτικό κοινό μωρομάντηλα και πάνες που δεν διανέμονται στην Κύπρο από τους Ενάγοντες και που φέρουν επί της συσκευασίας τους τα εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα των Εναγόντων Nannys Fresh (αρ. εγγραφής 46513 και 48411) και Nannys Baby Diapers (αρ. εγγραφής 48416) και τα εμπορικά σήματα των Εναγόντων Nannys και Nannys Baby Wish, χωρίς να έχουν την άδεια των Εναγόντων και χωρίς να έχουν τέτοιο δικαίωμα οι Εναγόμενοι. Στη βάση του περιεχομένου της μονομερούς αίτησης, ημερ. 7.4.2014, των Εναγόντων - Αιτητών, η οποία συνοδεύετο όπως προανέφερα από την ένορκη δήλωση, ημερ. 7.4.2014, της κας Καρολίνας Λοϊζου, το Δικαστήριο, αφού άκουσε τον συνήγορο των Εναγόντων μονομερώς, προχώρησε και εξέδωσε στις 10.4.2014 προσωρινό διάταγμα - «ΔΙΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τους Εναγομένους μέσω των διευθυντών και/ή υπηρετών και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων τους, από του να προωθούν, διαφημίζουν, προμηθεύουν, πωλούν ή εμπορεύονται κατά οποιονδήποτε τρόπο στην Κύπρο, μωρομάντηλα που φέρουν επ' αυτών και/ή επί της συσκευασίας τους τα υπ' αριθ. 46513 (κλάση 3) και 48411 (κλάση 16) εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα των Εναγόντων NANNYS FRESH μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής. [Στο εξής «το 1ο σκέλος του Διατάγματος»] ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τους Εναγόμενους μέσω των διευθυντών και/ή υπηρετών και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων τους, από το να αντιγράφουν και/ή να απομιμούνται την εξωτερική εμφάνιση των συσκευασιών των μωρομάντηλων που διανέμουν και/ή πωλούν οι Ενάγοντες και φέρουν επ' αυτών τα υπ' αριθμούς 46513 (κλάση 3) και 48411(Κλάση 16) εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα των Εναγόντων NANNYS FRESH, μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής. [Στο εξής «το 2ο σκέλος του Διατάγματος»] ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τους Εναγομένους μέσω των διευθυντών και/ή υπηρετών και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων τους, από του να πωλούν, προωθούν, διαφημίζουν ή εμπορεύονται κατά οποιονδήποτε τρόπο πάνες οι συσκευασίες των οποίων φέρουν επ' αυτών το υπ' αριθμό 48416 (κλάση 16) εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα των Εναγόντων NANNYS BABY DIAPERS και/ή σήμα παρόμοιο με αυτό μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. [Στο εξής «το 3ο σκέλος του Διατάγματος»] ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τους Εναγομένους μέσω των διευθυντών και/ή υπηρετών και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων τους, από του να πωλούν, προωθούν, διαφημίζουν ή εμπορεύονται κατά οποιονδήποτε τρόπο πάνες οι συσκευασίες των οποίων φέρουν επ' αυτών το εμπορικό σήμα Nannys και/ή Nannys Baby's Wish και/ή παρόμοια μ'αυτά μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής.». [ Στο εξής «το 4ο σκέλος του Διατάγματος»] Το προρρηθέν προσωρινό Διάταγμα ορίστηκε για επίδοση στους Εναγομένους στις 23.4.
Πράγματι, επιδόθηκε σε αυτούς στις 14.4.
Σημειωτέον ότι με την επίδοση του διατάγματος οι Εναγόμενοι πληροφορούντο πως είχαν δικαίωμα να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 23.4.2014, για να δείξουν λόγο γιατί το πιο πάνω προσωρινό διάταγμα να μην συνεχίσει να ισχύει μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Κατά την εν λόγω ημερομηνία οι Εναγόμενοι εμφανίστηκαν και ζήτησαν και έλαβαν άδεια από το Δικαστήριο για να καταχωρήσουν ένσταση. Με την Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης που καταχώρισαν στις 7.5.2014, οι Εναγόμενοι εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασηςː
Η αξίωση της Ενάγουσας στηρίζεται σε ήδη αναλωμένα εμπορικά σήματα, τα οποία δεν μπορεί να επικαλείται προκειμένου να αποκλείει τη νόμιμη παράλληλη εισαγωγή και εμπορία στην Κύπρο γνήσιων και αυθεντικών προϊόντων NANNYS FRESH ή NANNYS BABY'S WISH ή άλλων προϊόντων NANNYS που διατέθηκαν είτε από την ίδια ή με τη συγκατάθεσή της στην Ευρωπαϊκή αγορά.
Η προς αυτήν [δηλ. την Ενάγουσα] εκχώρηση των σημάτων δεν αλλάζει το νομικό καθεστώς τους, ότι δηλαδή αυτά είχαν ήδη αναλωθεί. Δεν μπορεί ο εκχωρητής να μεταβιβάσει μεγαλύτερο δικαίωμα από αυτό που ο ίδιος έχει.
Η φράση NANNYS BABY'S WISH ή η λέξη NANNYS δεν είναι εγγεγραμμένο σήμα στο όνομα της Ενάγουσας ακόμα μέχρι και σήμερα και καμία αγωγή δεν εγείρεται για μη καταχωρημένο εμπορικό σήμα.
[Η Ενάγουσα] Δεν έκανε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των σχετικών και ή ουσιωδών γεγονότων με αποτέλεσμα να παραπλανήσει το Δικαστήριο και δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο δικαστήριο.
[Η Ενάγουσα] Υπήρξε ένοχη αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώρηση της αίτησης για το προσωρινό διάταγμα. Έχουν περάσει περί τα 10 χρόνια που τα επίδικα προϊόντα διατίθενται στην Κυπριακή αγορά και αυτό το γνώριζε η Ενάγουσα ή όφειλε να το γνωρίζει αν προέβαινε σε εύλογη έρευνα.
Οι Εναγόμενοι επιφυλάσσονται να αναφερθούν και αναπτύξουν τους παρόντες ή και σχετιζόμενους λόγους ένστασης πλήρως κατά τη δικάσιμο της αιτήσεως. Η ένσταση των Εναγομένων εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, θ.4, στα άρθρα 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 2, 4, 6 και 51 του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, Κεφ. 268, στο άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, στον περί Αθέμιτων Εμπορικών Πρακτικών των Επιχειρήσεων προς τους Καταναλωτές Νόμο Ν.103(Ι)/2007, στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ, πρώην ΔΕΚ), στην Ευρωπαϊκή Οδηγία 2008/95/ΕΚ, στα άρθρα 34 και 36 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (προηγουμένως άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας), στους Κανόνες της Επιείκειας (Equity), στη νομολογία και στην ενυπάρχουσα εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση των Εναγομένων περιέχονται στην ένορκη δήλωση (στο εξής «η Ε/Δ») του Μάριου Χρυσοστόμου, ημερ. 7.5.2014, ο οποίος, όπως δηλώνει στην παρα. 1 της Ε/Δ του, είναι ένας εκ των διευθυντών των Εναγομένων, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης, είναι πλήρως και κανονικά εξουσιοδοτημένος από τους Εναγόμενους να προβεί στην Ε/Δ για λογαριασμό της προς υποστήριξη της ένστασης. Σημειώνω ότι η ακρόαση της αίτησης δεν περιορίστηκε στην όψη των ενόρκων δηλώσεων, αφού αμφότεροι οι συνήγοροι των Εναγόντων και των Εναγομένων ζήτησαν από το Δικαστήριο άδεια να αντεξετάσουν τους ενόρκως δηλούντες επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν, αφενός, την αίτηση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και, αφετέρου, την Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης. Στο σύνολό της η δοθείσα προφορική μαρτυρία της κας Καρολίνας Λοϊζου και του κ. Μάριου Χρυσοστόμου είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Δεν το θεωρώ σκόπιμο ή αναγκαίο να την παραθέσω στο κείμενο της παρούσας απόφασης εκτός στο βαθμό που έχει επιδράσει στη διαμόρφωση της δικαστικής μου κρίσης, στην οποία περίπτωση θα αναφερθώ στη σχετική μαρτυρία. Αξίζει να σημειώσω ότι το εκδοθέν διάταγμα διατηρήθηκε από την ημερομηνία έκδοσης του σε ισχύ και μέχρι την απαγγελία της παρούσας απόφασης, τηρουμένης της εγγύησης που έδωσαν οι Ενάγοντες - Αιτητές, αρχικά, για το ποσό των €25.000,00σ., η οποία αντικαταστάθηκε στη συνέχεια στις 17.6.2014, κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, με νέα εγγύηση για το αυξημένο ποσό εγγύησης των €50.000,00σ. για κάλυψη οποιωνδήποτε ζημιών και εξόδων που τυχόν οι Εναγόμενοι ήθελαν υποστεί από την έκδοση του επίδικου προσωρινού διατάγματος σε περίπτωση που το εν λόγω διάταγμα ήθελε κριθεί ότι είναι αβάσιμο και αδικαιολόγητο. Η έκδοση οδηγιών από μέρους του Δικαστηρίου για αύξηση του ποσού της εγγύησης για επαρκή κάλυψη του εν λόγω ενδεχομένου, συναρτήθηκε με το γεγονός ότι η δικαστική διαδικασία για τη λήψη της απόφασης οριστικοποίησης ή μη του προσωρινού διατάγματος επεκτάθηκε χρονικά πέραν εκείνου του χρονικού διαστήματος που το Δικαστήριο αρχικά (δηλ. κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος) διέβλεπε ότι θα χρειαζόταν, λόγω της ακροαματικής διαδικασίας που ακολούθησε με αντεξέταση των δύο ενόρκως δηλούντων αλλά και του επιπλέον χρόνου που θα απαιτείτο για μελέτη των εκατέρωθεν εκτενών αγορεύσεων. Δράττομαι της ευκαιρίας να παρατηρήσω ότι αμφότερες οι αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων υπήρξαν ιδιαίτερα επιμελημένες και ενίσχυσαν το Δικαστήριο στο έργο του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δικονομία σε ό,τι αφορά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων μονομερώς ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρο 9 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.48, θ.
Η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να εκδώσει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα περιορίζεται δραστικά από τις διατάξεις του άρθρου 9

(1)του Κεφ.6, το οποίο καθορίζει ότιː «Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει, δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.». Στην παρούσα υπόθεση, οι Ενάγοντες συμμορφώθηκαν με την απαίτηση δικογράφισης με ένορκη δήλωση γεγονότων που κατά την κρίση τους αποδεικνύουν το κατεπείγον του ζητήματος. Θα αναφερθώ σε αυτά μετέπειτα. Επί της ουσίας, η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να εκδώσει ένα προσωρινό διάταγμα ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60(βλ. Χάρη Φεσά

(1990)1 Α.Α.Δ. 704). Παραθέτω τις διατάξεις τουː "32.-

(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις στο δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον." Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, όπως υιοθετήθηκαν στην Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557 και επαναλήφθηκαν σε σωρεία άλλων αποφάσεων είναι: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (δηλαδή πιθανότητας η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία), και (γ) ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, θα πρέπει τελικά το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο, υπό τις συνθήκες, είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί το διάταγμα (βλ. απόφαση, ημερ. 13.6.2013, στην Πολιτική Έφεση αρ. 145/2011, Hellenic Bank Public Company Limited v Alpha Panareti Public Limited Bacardi, με παραπομπή σε προγενέστερες αποφάσεις). Ρητή αναφορά στο άρθρο 32 του Ν.14/60 είναι αναγκαίο να γίνεται στην αίτηση για την έκδοση τέτοιου διατάγματος (βλ. τη Δ.48 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει ότι η αίτηση πρέπει να κάνει αναφορά στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στο συγκεκριμένο θεσμό επί του οποίου εδράζεται). Στην παρούσα υπόθεση, οι Ενάγοντες συμμορφώθηκαν με την απαίτηση τέτοιας δικογράφισης του άρθρου 32 στη νομική βάση της αίτησης. Είναι νομολογημένο ότι εφόσον οι αιτούντες την έκδοση προσωρινού διατάγματος έχουν συμμορφωθεί με τη Δ.48 θ. 2 και έχουν επικαλεσθεί το ουσιαστικό δίκαιο που αρμόζει σε τέτοια αίτηση, ήτοι το άρθρο 32 του Ν.14/60, δικαιούνται στο στάδιο της τελικής τους αγόρευσης να επικαλεσθούν τις νομοθετικές εκείνες διατάξεις οι οποίες είναι προστατευτικές των δικαιωμάτων τους που έχουν κατά τους ισχυρισμούς τους παραβιασθεί έστω και αν δεν τις είχαν περιλάβει στη νομική βάση της αίτησης τους (βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2026, στη σελ. 2038, όπου ο Καλλής, Δ, έδωσε την εξής εξήγηση για μια τέτοια προσέγγισηː «Αν η αγωγή προχωρήσει σε ακρόαση θα δικαιούνται οι εφεσίβλητοι να αναφερθούν στις νομοθετικές πρόνοιες οι οποίες προστατεύουν τα δικαιώματα τους, τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, παραβιάζονται; Η απάντηση είναι σαφώς καταφατική γιατί τα δικόγραφα περιλαμβάνουν μόνον γεγονότα (βλ. Δ.19 θ.4). Έχουμε την άποψη πως ο ίδιος κανόνας τυγχάνει εφαρμογής και στην περίπτωση των προσωρινών διαταγμάτων.». Τούτων λεχθέντων, διευκρινίζω ότι στην παρούσα υπόθεση οι Ενάγοντες - Αιτητές είχαν επικαλεστεί από την αρχή στην αίτηση ημερ. 7.4.2014 ως νομική βάση προστασίας των δικαιωμάτων τους, πέραν του άρθρου 32 του Ν.14/60 - · τα άρθρα 4, 6 και 51 του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, Κεφ. 268, · το άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, · τα άρθρα 2, 3, 4, 5, 6, 7, 11

(2)(στ), 13

(1)

(2)

(3), 16

(1)

(2)και 18 του περί Αθέμιτων Εμπορικών Πρακτικών των Επιχειρήσεων προς τους Καταναλωτές Νόμου, Ν.103(Ι)/2007. Συνεπώς, οι Ενάγοντες - Αιτητές κατέστησαν ξεκάθαρο το βάθρο της αίτησης τους. Όπως, δε, το θέτει ο συνήγορος των Εναγόντων - Αιτητών στη γραπτή του αγόρευση για το υπό κρίση προσωρινό διάταγμα (βλ. σελ. 6 αυτής) - «Βάσει του Κλητηρίου εντάλματος της παρούσας αγωγής και της ένορκης δήλωσης της κ. Καρολίνας Λοϊζου, η αγωγή των Εναγόντων εδράζεται μεταξύ άλλων- (

i)στην παραβίαση από μέρους των Εναγομένων των εγγεγραμμένων εμπορικών τους σημάτων Nannys Fresh με αρ. εγγραφής 46513 και 48411 και των εγγεγραμμένων εμπορικών τους σημάτων Nannys Baby Diapers με αρ. εγγραφής 48416, Nannys Baby Love Diapers με αρ. εγγραφής 71929 κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 6 του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, (
ii)στο αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού (passing off), δηλ. λόγω της ευρείας χρήσεως των εμπορικών σημάτων Nannys από τους Ενάγοντες από το έτος 2008, αυτά τα σήματα το καταναλωτικό κοινό της Κύπρου τα έχει ταυτίσει με τους Ενάγοντες με αποτέλεσμα τα προϊόντα που πωλούν οι Εναγόμενοι να εκλαμβάνονται ως προϊόντα των Εναγόντων και να ενδέχεται να οδηγηθεί ένας συνήθης καταναλωτής στην πεποίθηση ότι αγοράζει προϊόντα των Εναγόντων.». Ως προς το εύρος της δικαστικής αξιολόγησης της δοθείσας μαρτυρίας που αρμόζει σε αίτηση για προσωρινό διάταγμα, σημειώνω τα εξήςː Κατ' αρχάς, σε τέτοιου είδους υποθέσεις το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 σχετικά με την ισχύ της υπόθεσης της κάθε πλευράς και την πιθανότητα επιτυχίας με βάση τη δικογραφία και τις ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί «on the face of the affidavit» τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων (Βλ. Iacovou Brothers (Constructions) Ltd. v. Fashionwise Ltd

(2000)1B A.A.Δ. 1377). Στην παρούσα υπόθεση, η δυνατότητα αντεξέτασης, όπως προανέφερα, αξιοποιήθηκε από τους συνηγόρους των διαδίκων και η δοθείσα κατά την αντεξέταση μαρτυρία θα ληφθεί επίσης υπόψιν. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου επί της αξιολόγησης της μαρτυρίας περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Δηλαδή, το Δικαστήριο δεν προβαίνει στα πλαίσια τέτοιων αιτήσεων σε εις βάθος εξέταση των επίδικων θεμάτων ούτε σε αντιπαράθεση της μαρτυρίας για να ανευρεθεί η πραγματική βάση γεγονότων ή η αλήθεια των ισχυρισμών. Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο να εμπλακεί σε οτιδήποτε που να προσομοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Η διαδικασία σε παρόμοιες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα (Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2026). Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής (Γρηγορίου ν. Χριστόφορου

(1995)1 Α.Α.Α. 284). Στα πλαίσια εκδίκασης αίτησης ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος, το Δικαστήριο δεν δικαιούται να διαγνώσει την ουσία της αγωγής, όπως ρητά προβλέπεται στο άρθρο 22(η)(β) του περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν. 14/60(Πούλλου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1991)

Α.Α.Α. 275). Στην παρούσα υπόθεση, στην Ε/Δ της κας Καρολίνας Λοϊζου που συνόδευε τη μονομερή αίτηση των Εναγόντων δίδονταν λεπτομέρειες ισχυρισμών γεγονότων σε ό,τι αφορά το επείγον του ζητήματος για τους σκοπούς του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και γίνετο ρητή αναφορά στα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων στηρίζετο, κατ' ισχυρισμό των Εναγόντων, η θεμελίωση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/
Τούτα ικανοποίησαν το Δικαστήριο στο αρχικό στάδιο έκδοσης του προσωρινού Διατάγματος. Ό,τι απομένει είναι η αξιολόγηση από μέρους του Δικαστηρίου των λόγων ένστασης που εγείρουν οι Εναγόμενοι υπό το φως των ισχυρισμών γεγονότων που αυτοί αντιτάσσουν. Εξετάζω πιο κάτω, αφού προηγουμένως εκθέτω το σχετικό νομικό υπόβαθρο σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια, τους λόγους ένστασης που ήγειραν οι Εναγόμενοι ακολουθώντας την ιεράρχιση που κρίνω κατάλληλη, σύμφωνα με το Νόμο και τη νομολογία. Συγκεκριμένα, κρίνω ότι- · ο λόγος ένστασης αρ. 5 (αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα) θα πρέπει να κριθεί πρώτος καθότι άπτεται της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 9 του Κεφ. 6 που αποτελούν δικαιοδοτικό όρο (αντλώ καθοδήγηση από όσα διευκρινίστηκαν στην πρόσφατη απόφαση, ημερ. 15.1.2013, στις συνεκδικαζόμενες Πολιτικές Εφέσεις αρ. 3/2011 και 4/2011 Έλενα Αμβροσιάδου v. Martin Coward σελ. 14-15 της αποφάσεως)[1], · εν συνεχεία είναι ορθό να κριθεί ο λόγος ένστασης αρ. 4 (μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων) καθότι αποτελεί λόγο που το Δικαστήριο δύναται να εξετάσει χωρίς καν να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης, και · σε ό,τι αφορά τους λόγους ένστασης αρ. 1, 2 και 3, οι οποίοι αφορούν στην ουσία της υπόθεσης, είναι λογικά επιτρεπτό για το Δικαστήριο να τους ακούσει τελευταίους, νοουμένου ότι θα απορρίψει τους προαναφερθέντες λόγους ένστασης αρ. 4 και 5, ως ανωτέρω. ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ ΖΗΤΗΜΑ Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 19.3.2014, στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 52/2010, Aspis Liberty Life Insurance Public Co. Ltd ν. Ελεονώρας, άλλως Νόρας Σιακατίδου, λέχθηκαν τα εξής σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 9 του Κεφ. 6 από τα Δικαστήριαː «Ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος απουσιάζει, εφόσον κατά πάγια νομολογία απουσιάζει κατ' αναλογίαν το δικαιοδοτικό βάθρο και η εξουσία του Δικαστηρίου για την έκδοση του στην απουσία του αντιδίκου (Stavros Hotel Apartments Ltd (Νο. 2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 836, 841, Βabel Boutique Ltd

(1995)1 A.A.Δ. 947, 954, Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd

(2011)1 Α.Α.Δ. 1377 και Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward, Έφεση αρ. 3/2011, ημερομηνίας 15.1.2013). Eίναι πλέον παγιωμένο ότι μόνο εκεί όπου συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο αδύνατη μπορεί να δικαιολογηθεί παρέκβαση ώστε να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά (Χατζηβασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 203, σ. 207). Έχει επικριθεί επανειλημμένως από το Εφετείο το οποίο είχε κατακρίνει την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής, χωρίς εκείνον τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για να καταδειχθεί αν πράγματι το ζήτημα είναι επείγον έτσι «που να παραγνωρίζεται θεμελιακή σημασία του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου, τακτική μάλιστα που απολήγει συχνά σε εξευτελισμό της διαδικασίας αφού με δεδομένη πλέον την έκδοση του διατάγματος ex parte η τελική κρίση παρατείνεται αδικαιολογήτως,» (Αμβροσιάδου (ανωτέρω)). Το κατεπείγον ως δικαιοδοτικός όρος μπορεί να κρίνεται και στα πλαίσια της έφεσης κατά της απόφασης οριστικοποίησης του, εφόσον μάλιστα είχε εγερθεί και πρωτοδίκως και εγείρεται κατ΄ έφεση (Vuitton ν. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, 1462). Ένα Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται μονομερούς αίτησης και παραχωρεί το διάταγμα δύναται να επανεξετάσει μετά από καταχώριση σχετικής ένστασης όλα τα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος του χρόνου, ως στοιχείο που εμπίπτει στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του, ώστε να καταλήξει να επικυρώσει ή να ακυρώσει ένα διάταγμα υπό το φως του συνόλου των γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον του και από τους δύο πλέον διαδίκους. Είναι σαφές ότι το είδος της θεραπείας που επιζητείται, η πολυπλοκότητα της υπόθεσης και τα επιμέρους στοιχεία που συνθέτουν τη διαφορά, λαμβάνονται υπόψη και επιδρούν αναλόγως στην απόφαση του Δικαστηρίου επί της καθυστέρησης (Seamark Consultancy Services (ανωτέρω) και Ιερά Μητρόπολη Πάφου (ανωτέρω)).». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Σημειώνω, επίσης, όσα είχαν λεχθεί πολύ ενωρίτερα στην απόφαση The Timberland Co of USA V Evans & Sons Ltd, σελ. 8: «Όπως υποδεικνύεται στην Demstar Limited V. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α ., (ανωτέρω), επαναλαμβάνεται στη Μ & CH Mitsingas Ltd Ν. The Timberland Co of Usa, (ανωτέρω), και τονίζεται στη Resola (Cyprus) Ltd V. Χρίστου,

(1998)1. Α.Α.Δ 598, γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον του αιτήματος ενέχουν άμεση σημασία για τη χορήγηση θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου. Απόκρυψη γεγονότων, που καθιστούν το αίτημα μη επείγον, αναιρούν τη βασική προϋπόθεση για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας στην απουσία του εναγομένου. Το υπαρκτό του επείγοντος, όπως υποδεικνύεται σε δύο αποφάσεις του Κωνσταντινίδη, Δ. -(In Re stavros Hoterl Apparments Ltd,

(1994)1. Α.Α.Δ 836 In Re B.P. Cyprus Ltd.,

(1996)1(B) A.A.D 861 αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το Άρθρο 9 του ΚΕΦ.6.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Στην παρούσα υπόθεση, ό,τι είχε υπεισέλθει στη σκέψη του Δικαστηρίου ως ισχυρισμός γεγονότος επί του οποίου θεμελιώνετο ο ισχυρισμός του κατεπείγοντος είχε ως έναυσμα τα διαλαμβανόμενα στις παρα. 29 και 30 της ενόρκου δηλώσεως της κας. Καρολίνας Λοϊζου, τις οποίες και παραθέτωː «

Πρόσφατα περιήλθε στην αντίληψη των Εναγόντων και μένα προσωπικά ότι οι Εναγόμενοι, οι οποίοι αποτελούν εταιρεία εγγεγραμμένη σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου με έδρα την Λευκωσία, διαθέτουν στις Υπεραγορές τους που βρίσκονται στην Ανθούπολη, στη Λευκωσία και στην Λάρνακα προς πώληση προς το καταναλωτικό κοινό υγρά μωρομάντηλα η συσκευασία των οποίων φέρει τα εμπορικά σήματα των Εναγόντων Nannys Fresh [Βλ. Τεκμήριο 6 και 7 πιο πάνω]. Επίσης, η συσκευασία τους είναι είτε πανομοιότυπη είτε πολύ παρόμοια μ' αυτές των Εναγόντων.
Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι, στις εν λόγω Υπεραγορές τους, διαθέτουν προς πώληση προς το καταναλωτικό κοινό της Κύπρου βρεφικά πανάκια η συσκευασία των οποίων φέρει επ' αυτών το εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα των Εναγόντων Nannys Baby Diapers (Βλ. Τεκμήριο 8 πιο πάνω] και τα εμπορικά τους σήματα Nannys και Nannys Baby's Wish και η συσκευασία τους είναι πολύ παρόμοια με την συσκευασία των πανών των Εναγόντων που φέρουν επ' αυτών το εμπορικό τους σήμα Nannys Baby Love Diapers, Nannys Baby Diapers και Nannys. (Η έμφαση με έντονα γράμματα στη λέξη «πρόσφατα» είναι δική μου.) Ο συνήγορος των Εναγόντων ερωτηθείς από το Δικαστήριο, στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης, σχετικά με τον χρονικό προσδιορισμό που περικλείει ο όρος «πρόσφατα», δήλωσε ότι τα γεγονότα που οδήγησαν τους Ενάγοντες στην καταχώριση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα ήταν γεγονότα των τελευταίων δύο εβδομάδων περίπου προ της καταχώρισης της αίτησης. Τούτο, όπως έγινε αντιληπτό από το Δικαστήριο, λέχθηκε από τον εν λόγω συνήγορο σε συνάρτηση με το γεγονός ότι τα γεγονότα ήταν πρόσφατα σε σχέση με τις 2/4/2014 που έγινε η επιτόπια έρευνα στο κατάστημα των Εναγομένων απ' όπου λήφθηκαν τα επίδικα αντικείμενα, ήτοι οι συσκευασίες πανών και μωρομάντηλων, και τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο για προώθηση της αίτησης. Παραπέμπω συναφώς στην παρα. 31 της Ε/Δ της κας Καρολίνας Λοϊζουː «
Στις 2/4/2014 ο κ. Στέλιος Στυλιανού, κατόπιν δικών μου εντολών αγόρασε από το κατάστημα των Εναγομένων που βρίσκεται στην Λάρνακα μια συσκευασία υγρών μωρομάντηλων που φέρουν πάνω στη συσκευασία τους τα εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα των Εναγόντων Nannys Fresh και μία συσκευασία βρεφικών πανών που φέρει επ' αυτής το εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα των Εναγόντων Nannys Baby Diapers (Βλ. Τεκμήριο 8) και τα εμπορικά σήματα Nannys Baby's Wish και Nannys.». Δεν παραγνωρίστηκε από το Δικαστήριο ο συσχετισμός που γινόταν στην όψη της ενόρκου δηλώσεως της κας Λοϊζου μεταξύ, αφενός, της ύπαρξης ζητήματος επείγουσας φύσης λόγω του πρόσφατου της διαπίστωσης της συμπεριφοράς που συνιστά την ισχυριζόμενη παραβίαση των δικαιωμάτων των Εναγόντων από τους Εναγόμενους και, αφετέρου, της ανάγκης άμεσου περιορισμού της ζημιάς που θα υφίσταντο οι Ενάγοντες σε περίπτωση μη έκδοσης του Διατάγματος, ηθικής και όχι μόνον υλικής ζημιάς, η οποία σύμφωνα με τη νομολογία που επικαλέστηκε ο συνήγορος των Εναγόντων στο Δικαστήριο θα ήταν δύσκολο να αποτιμηθεί σε χρήμα, λόγω της φύσης της ισχυριζόμενης παραβίασης, εφόσον αφορά σε παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας (βλ. σχετική η Μ & CH Mitsingas v. Timberland Co.

(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, την οποία επικαλέστηκε ο συνήγορος των Εναγόντων). Σημειωτέον ότι ο σχετικός ισχυρισμός δικογραφήθηκε στις παρα. 46 έως 48 της Ε/Δ της κας Καρολίνας Λοϊζου, όπου και αναφέρετο ότι οι Ενάγοντες θα υποχρεώνονταν στη λήψη άμεσων μέτρων, δαπανηρών, για περιορισμό της ζημιάς τουςː «

Αναφέρω ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι θέμα εξαιρετικά επείγον. Αν οι Εναγόμενοι εξακολουθήσουν να εμπορεύονται και να πωλούν στην Κύπρο τα εν λόγω προϊόντα τους και γενικά μωρομάντηλα και πάνες που φέρουν το εμπορικό σήμα Nannys χωρίς την συγκατάθεση των Εναγόντων και συνεχίσουν γενικά την παραβίαση των εμπορικών σημάτων των Εναγόντων, η ζημιά [ηθική και υλική] που θα υποστούν οι Ενάγοντες θα είναι ανυπολόγιστη.
Επίσης, το ζήτημα είναι εξαιρετικά επείγον καθ' ότι τις επόμενες μέρες, οι Ενάγοντες είναι υπόχρεοι να αρχίσουν μία νέα διαφημιστική καμπάνια και νέες προωθητικές ενέργειες σε σχέση με τα μωρομάντηλα και πάνες τους με σκοπό τουλάχιστον να συγκρατήσουν τις πωλήσεις τους οι οποίες έχουν επηρεαστεί από τις προαναφερόμενες ενέργειες των Εναγομένων. Όμως, για να βοηθήσουν αυτές οι ενέργειες στην συγκράτηση των πωλήσεων και να μην καταστούν ζημιογόνες αυτές οι εργασίες των Εναγόντων θα πρέπει οπωσδήποτε να τερματιστεί άμεσα η παραβίαση των εμπορικών τους σημάτων και ο αθέμιτος ανταγωνισμός που υφίστανται οι Ενάγοντες από τους Εναγόμενους.». Στην απόφαση Μ & CH Mitsingas v. Timberland Co, στη σελίδα 8, λέχθηκαν τα εξής: «Δοθείσας της αποκάλυψης συζητήσιμης υπόθεσης από τους εφεσίβλητους με ορατή την πιθανότητα επιτυχίας η προστασία των δικαιωμάτων τους καθίστατο επείγον ζήτημα λόγω της φύσης των παραβιάσεων και των ζημιογόνων επιδράσεων στα δικαιώματα τους.» Δεν μου διαφεύγει, βεβαίως, η ανάγνωση που δόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Έλενα Αμβροσιάδου στο πιο πάνω απόσπασμα από την υπόθεση Μ & CH Mitsingas v. Timberland Co. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμαː «Παρερμηνεύθησαν δε τα λεχθέντα στην Mitsingas ότι «Δοθείσας της αποκάλυψης συζητήσιμης υπόθεσης από τους εφεσίβλητους με ορατή την πιθανότητα επιτυχίας η προστασία των δικαιωμάτων τους καθίστατο επείγον ζήτημα λόγω της φύσης των παραβιάσεων και των ζημιογόνων επιδράσεων στα δικαιώματα τους» αναφορά που αφορούσε ακριβώς την ίδια τη φύση των παραβιάσεων και επιπτώσεων (εμπορικό σήμα) στην υπόθεση εκείνη και δεν δικαιολογούσε αντίληψη ευρύτερης αρχής όπως την αντελήφθη η ευπαίδευτη πρωτόδικη δικαστής. Στην προκειμένη περίπτωση το κατεπείγον είχε αναφορά ότι σε τέτοια παραβίαση αλλά στον κίνδυνο αποξένωσης, οπότε και σαφώς πρέπει να γίνεται τέτοια αναφορά σε συγκεκριμένα δεδομένα που να δικαιολογούν το κατεπείγον. Αυτό όμως δεν είχε γίνει. Οι αναφορές στις παραγράφους 16 και 18 αφορούσαν όχι το κατεπείγον αλλά το ότι, δοθείσας της προκύψασας συζυγικής διάστασης των μερών και των διαφορών που προέκυψαν μεταξύ τους, υπήρχε γενικά κίνδυνος αποξένωσης ώστε να προέκυπτε και κίνδυνος μη ικανοποίησης ενδεχόμενης απόφασης υπέρ του κ. Coward και έτσι ανάγκη διατήρησης του status quo, με μόνο γενική κατά τα άλλα αναφορά στο κατεπείγον εν όψει τούτου.». Ενόψει και του ανωτέρω αποσπάσματος, κρίνω πως δεν είναι αναγκαίο αλλά ούτε και ορθό να εξετάσω τις πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής προκειμένου να καταλήξω σε εύρημα ως προς το κατά πόσον υφίσταται κατεπείγον ζήτημα το οποίο να χρήζει της παροχής προσωρινής προστασίας στους Ενάγοντες μέχρι την ολοκλήρωση της δίκης. Δεδομένης αυτής της διευκρίνισης, προχωρώ να εξετάσω τα όσα έχουν αντιτάξει οι Εναγόμενοι σε ό,τι έλαβα υπόψη ως συναφές με το κατεπείγον του ζητήματος στη βάση της όψης της ενόρκου δηλώσεως της κας Λοϊζου (βλ. παρα. 29 - 31 και 48, 49 της εν λόγω Ε/Δ, ως έχουν παρατεθεί ανωτέρω). Επισημαίνω, λοιπόν, ότι οι Εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν, είτε μέσω της Ε/Δ του Διευθυντή τους, κου Μ. Χρυσοστόμου, ημερ. 7.5.2014, είτε κατά την αντεξετάση της κας Καρολίνας Λοϊζου, τον ισχυρισμό γεγονότος ότι υφίσταται ζήτημα κατεπείγοντος λόγω του ότι οι πωλήσεις των Εναγόντων διατρέχουν κίνδυνο ζημιάς ή/και ότι άρχισαν ήδη να επηρεάζονται από τις ενέργειες των Εναγομένων ούτε αμφισβήτησαν από επιχειρηματικής σκοπιάς την αναγκαιότητα λήψης άμεσων και δαπανηρών μέτρων από μέρους των Εναγόντων για να περιορίσουν τέτοια ζημιά. Εν πάση περιπτώσει, αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και σε υποθέσεις όπου φαίνεται ότι η αγωγή είναι προληπτική, ότι δηλαδή αυτή καταχωρήθηκε προτού οι Ενάγοντες υποστούν ζημιά, τούτο από μόνο του δεν συνιστά εμπόδιο στην έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων. Παραπέμπω και πάλιν στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2026, στη σελ. 2032, όπου λέχθηκαν τα εξήςː «Περαιτέρω ο κ. Αραούζος έχει υποβάλει ότι η αγωγή είναι προληπτική (quia timet) γεγονός που δεν μπορεί ν' αγνοηθεί κατά την εξέταση του θέματος της δικαιοδοσίας. Σύμφωνα με τους Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 24, παραγ. 832 όπου ένας ενάγοντας αποδεικνύει ότι έχει δικαίωμα το οποίο έχει παραβιασθεί και ότι επαπειλείται περαιτέρω παραβίαση σε σημαντικό βαθμό, δικαιούται σε απαγορευτικό διάταγμα για να εμποδίσει την επαπειλούμενη παραβίαση με βάση τις συνηθισμένες αρχές χορήγησης απαγορευτικών διαταγμάτων.». Εκείνο που έθεσαν στο στόχαστρό τους οι Εναγόμενοι, όπως φάνηκε τόσο στην όψη της ενόρκου δηλώσεως του Διευθυντή των Εναγομένων όσο και κατά την αντεξέταση της κας Καρολίνας Λοϊζου ήταν τον ισχυρισμό των Εναγόντων περί του ότι «πρόσφατα» ήταν που περιήλθε στην αντίληψή τους η πώληση των επίδικων προϊόντων από τους Εναγόμενους. Ειδικότερα, στην παρα. 5.b. της Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων αναφέρεται ότιː

«Σε σχέση με την παράγραφο 2 της Ε/Δ, αφού ανάμεσα στα εργασιακά της καθήκοντα, όπως η ίδια η Ενόρκως δηλούσα τα περιγράφει, ήταν και είναι η παρακολούθηση «πρακτικών άλλων επιχειρήσεων που επηρεάζουν τα νόμιμα δικαιώματα των Εναγόντων» θα έπρεπε λογικά να γνώριζε ή και αν δεν γνώριζε θα μπορούσε, ως όφειλε, με μια εύλογη έρευνα να αποκαλύψει, ότι τα επίδικα προϊόντα "NANNYS FRESH" και "NANNYS BABY'S WISH", είναι - a. [...], και ότι αυτά, b. εισάγονται, εκτίθενται προς πώληση και πωλούνται, από μεν την Εναγόμενη, στις υπεραγορές της, εδώ και τέσσερα χρόνια πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, από δε την Εταιρεία Jumbo Trading Ltd., η οποία μάλιστα αναφέρεται και ως ο διανομέας για την Κύπρο των προϊόντων αυτών, τα τελευταία 10 χρόνια, χωρίς καμία απολύτως διαμαρτυρία από την Ενάγουσα. Επομένως γιατί είναι «κατεπείνον τώρα» να εκδοθεί το διάταγμα δεν αντυλαμβάνομαι.». Περαιτέρω, στην παρα. 48 της Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων αναφέρεται ότιː
«Ειδικά δε το στοιχείο του κατεπείγοντος είναι ειλικρινά κωμικό να το επικαλείται η Ενάγουσα. Τα γνήσια και αυθεντικά προϊόντα NANNYS της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. κυκλοφορούν στην Κύπρο εδώ και μια δεκαετία.». Προτού αναφερθώ στις θέσεις που υποβλήθηκαν από τον συνήγορο των Εναγομένων κατά την αντεξέταση της κας Καρολίνας Λοϊζου συναφώς προς τα θέματα που εγείρονται από το Διευθυντή των Εναγομένων πιο πάνω, κρίνω κατάλληλο να διευκρινίσω πως κάθε υπόθεση και συνεπακόλουθα κάθε αίτηση για προσωρινό διάταγμα κρίνεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Στην παρούσα υπόθεση, δεν είναι εναγόμενη η εταιρεία Jumbo Trading Ltd, ούτε οποιαδήποτε άλλη εταιρεία, παρά μόνο η YAKUMO ENTERPRISES LTD. Η νομική προστασία που ζητείται από το παρόν Δικαστήριο αφορά μόνον τη θέση των Εναγόντων έναντι των συγκεκριμένων Εναγομένων. Το ζήτημα που εξετάζεται από το Δικαστήριο δεν είναι απλώς από πότε κυκλοφορούν τα επίδικα προϊόντα, αλλά από ποιες συγκεκριμένες επιχειρήσεις κυκλοφορούν και αν κυκλοφορούν χωρίς την άδεια των Εναγόντων. Στην παρα. 48 εγείρεται κατά τρόπο αόριστο ο ισχυρισμός περί 10 ετών κυκλοφορίας. Δεν συσχετίζεται με τη συμπεριφορά των Εναγομένων. Τεκμαίρεται από τα διαλαμβανόμενα στις προηγούμενες παραγράφους της ιδίας ενόρκου δηλώσεως ότι ο ισχυρισμός περί 10 ετών κυκλοφορίας αφορά μόνο την περίπτωση του Jumbo. Ωστόσο, για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, είναι στοιχείο αδιάφορο αν εκείνη η επιχείρηση παραβίασε καθ' οιονδήποτε χρόνο πριν από τους Εναγόμενους, τα δικαιώματα των Εναγόντων. Η συμπεριφορά εκείνης της εταιρείας δεν ενδιαφέρει. Ό,τι ενδεχομένως να υπεισέρχεται ως παράγων που χρήζει εξέτασης στην παρούσα υπόθεση, περιορίζεται στο κατά πόσον υπήρξε τέτοιας έκτασης αδράνεια από μέρους των Εναγόντων να υπερασπιστούν τα νομικά δικαιώματά τους γενικότερα στην αγορά (on the market), ώστε να μειώνεται η δραστικότητα του αιτήματός τους για προσωρινή κατεπείγουσα προστασία. Επ' αυτού του θέματος, λαμβάνω υπόψη ως σχετικά τα όσα έχει ρητά αναφέρει εξ υπαρχής η κα Καρολίνα Λοϊζου στην Ε/Δ της (βλ. ειδικότερα την παρα. 21), ότι οι Ενάγοντες έχουν ήδη, στις 31.3.2014, δηλαδή πριν την καταχώριση της παρούσας αγωγής η οποία καταχωρήθηκε στις 7.4.2014, καταχωρίσει ξεχωριστή αγωγή υπ' αριθμό 1824/2014 εναντίον της Jumbo Trading Ltd και εξασφάλισαν, ως δηλώνει στην ίδια παράγραφο της Ε/Δ της η κα Λοϊζου, απαγορευτικά διατάγματα εναντίον της εν λόγω εταιρείας στις 3.4.
Δεν μου διαφεύγει η αναφορά του Διευθυντή των Εναγομένων στην Ε/Δ του για την παρούσα υπόθεση (βλ. ειδικότερα την παρα. 14 αυτής) ότι - «
Αυτή η παράγραφος όμως που είναι πέρα για πέρα κακόβουλη και ενοχλητική είναι η παράγραφος 21 [εννοεί της Ε/Δ της κας Λοϊζου], όπου αναφέρεται ότι εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα εναντίον της Jumbo Trading Ltd, που εισήχθη μόνο και μόνο για να προδιαθέσει υπέρ της το Δικαστήριο σε αυτήν την υπόθεση. Διερωτώμαι κατά πόσον λέχθηκε στον Δικαστή στην υπόθεση της Jumbo ότι η Εταιρεία αυτή εισάγει και εμπορεύεται στην Κύπρο τα επίδικα (αυθεντικά Nannys) προϊόντα πέραν των 10 ετών.». Ωστόσο, δεν είναι κατά την κρίση μου, και σύμφωνα με πάγια νομολογία, επιτρεπτό για το παρόν Δικαστήριο να υπεισέλθει σε έλεγχο της ορθότητας της απόφασης που εξέδωσε το Δικαστήριο στο πλαίσιο της αγωγής 1824/14 για την έκδοση απαγορευτικών δικαιωμάτων, καθ΄οτι θα υπερέβαινα τα όρια της δικαιοδοσίας μου αν αναζητούσα μαρτυρία ή και έλεγχα ή αξιολογούσα μαρτυρία σχετικά με το αν υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ενώπιον εκείνου του Δικαστηρίου κατά το χρόνο έκδοσης των απαγορευτικών διαταγμάτων εναντίον της εταιρείας Jumbo Trading Ltd ωσάν να ήμουν εφετείο του όποιου αδελφού πρωτόδικου Δικαστή. Σημειώνω, εν πάση περιπτώσει, ότι, κατά την αντεξέτασή της στην παρούσα υπόθεση, η κα Λοϊζου απέρριψε την εκδοχή των Εναγομένων της παρούσας υπόθεσης ότι δήθεν γνώριζαν οι Ενάγοντες εδώ και μια δεκαετία για την διανομή και εμπορία στην Κύπρο προϊόντων ίδιων με τα επίδικα από το Jumbo. Πληροφόρησε περαιτέρω το παρόν Δικαστήριο ότι στην υπόθεση Jumbo η εν λόγω επιχείρηση δεν έφερε ένσταση στην έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος και ότι βρίσκονται ήδη σε επικοινωνία για να τους πωλήσουν οι Ενάγοντες τα προϊόντα τους. Αντεξετασθείσα, εξάλλου, η κα Λοϊζου σε σχέση με τη θέση του συνηγόρου των Εναγομένων ότι υπάρχει και άλλη υπεραγορά που πωλεί, για χρόνια, προϊόντα ίδια με τα επίδικα, συγκεκριμένα η υπεραγορά Αθηαινίτης, η κα Λοϊζου απάντησε ότι - «Την Τετάρτη ο Διευθυντής Πωλήσεων και Καταναλωτικών Προϊόντων μας έχει φέρει στην αντίληψη μας ότι μόλις τοποθέτησαν στην υπεραγορά Αθηαινίτη προϊόντα παρόμοια με του πελάτη σας και η ομάδα μας έχει θέσει στον κ. Αθηαινίτη ότι παραβιάζει τα πνευματικά μας δικαιώματα και αποσυρθήκαν τα προϊόντα άμεσα.». Συνεπώς, το ότι υπήρξαν και άλλες επιχειρήσεις που διέθεσαν στην αγορά προϊόντα όπως τα επίδικα δεν το αρνήθηκε η κα Λοϊζου κατά την αντεξέτασή της, αλλά τόνισε ότι τούτο έγινε χωρίς τη συγκατάθεση των Εναγόντων και αναφέρθηκε στο ότι ήταν εξίσου πρόσφατος ο εντοπισμός εκείνων των περιπτώσεων. Αναφέρθηκε επίσης στην άμεση λήψη αποτρεπτικών μέτρων από τους Ενάγοντες, η οποία εξελίχθηκε σε εξωδικαστική διευθέτηση ή στη λήψη προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων (βλ. περίπτωση υπεραγοράς Αθηαινίτη και περίπτωση Jumbo, αντίστοιχα). Σε ό,τι αφορά αυτούς τους ίδιους τους Εναγομένους και τον ισχυρισμό τους ότι οι Ενάγοντες γνώριζαν ή/και θα μπορούσαν να γνωρίζουν με εύλογη έρευνα ότι οι Εναγόμενοι εμπορεύονται τα επίδικα προϊόντα στην Κύπρο τα τελευταία 4 χρόνια, η κα Λοϊζου απέρριψε τον ισχυρισμό ότι ήταν σε γνώση των Εναγόντων αυτή η συμπεριφορά των Εναγομένων κατά τα τελευταία 4 χρόνια λέγοντας ότι αυτή περιήλθε στην αντίληψη των Εναγόντων «περίπου την ίδια περίοδο που κίνησαν την αγωγή εναντίον τους» και εξήγησε ότι οι Εναγόμενοι δεν συγκαταλέγονταν ανάμεσα στους πελάτες τους γι' αυτό και δεν υπήρχε πωλητής των Εναγόντων ο οποίος να επισκέπτετο σε συστηματική βάση τα υποστατικά των Εναγομένων, ώστε να μπορούσαν ευχερώς να γνωρίζουν ενωρίτερα για τα προϊόντα που εμπορεύονταν οι Εναγόμενοι. Οι υπεραγορές και τα σημεία πωλήσεων που συγκαταλέγονται στους πελάτες των Εναγόντων και στα οποία γίνονταν τακτικές επισκέψεις από τους πωλητές των Εναγόντων περιγράφονται στην παρα. 25 της Ε/Δ της κας Λοϊζου. Το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι δεν αποτελούσαν πελάτες των Εναγόντων δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση της κας Λοϊζου. Συνεπώς, η αξιοπιστία της δήλωσης της κας Λοϊζου δεν κλονίσθηκε. Αναμφίβολα, ο χρόνος που οι Ενάγοντες άφησαν, κατά τον ισχυρισμό των Εναγομένων, να παρέλθει άπρακτος, είναι σημείο που, αν αποδεικνύετο, θα επιδρούσε δραστικά στην κρίση του δικαστηρίου σε ότι αφορά το κατά πόσον υφίσταται το στοιχείο του κατεπείγοντος. Κρίνω ότι, εφόσον είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι υπήρξε απόκρυψη από μέρους των Εναγόντων της πραγματικής χρονικής διάρκειας κατά την οποία οι Εναγόμενοι διεξήγαγαν την επίδικη εμπορία, αυτοί (δηλ. οι Εναγόμενοι) θα έπρεπε να είχαν δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες ή και μαρτυρία προς απόδειξη του ισχυρισμού τους ότι δεν ήταν πρόσφατο συμβάν η από μέρους τους εμπορία των επίδικων αντικειμένων, αλλά ζήτημα που ανάγετο χρονικά 4 χρόνια πίσω. Τίποτα δεν έχει λεχθεί πέραν αυτού του γενικού ισχυρισμού. Τα πλείστα έγγραφα που επισυνάπτονται ως Τεκμήρια στην Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων είναι πρόσφατα (εκδοθέντα ή υπογραμμένα εντός Απριλίου - Μαϊου 2014) και αφορούν στα δικαιώματα της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.. Ωστόσο, αυτά τα έγγραφα δεν είναι από μόνα τους ικανά να αποδείξουν την όποια συμβατική σχέση των Εναγομένων με την ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. ή/και να προσδιορίσουν χρονικά την έναρξη της εμπορίας των προϊόντων της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. από τους Εναγομένους κατά τα τελευταία 4 έτη ως επικαλούνται. Δεν έχουν επισυνάψει άλλα έγγραφα στην Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων τα οποία να μπορούσαν να έχουν αποδεικτική αξία ως προς αυτά τα σημεία, όπως για παράδειγμα, συμβόλαια ή τιμολόγια συναλλαγών των Εναγομένων με τη ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. ή διασαφήσεις εισαγωγής στην Κύπρο προϊόντων της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.. Καταλήγω στη βάση όλων των προπαρατεθέντων παρατηρήσεων ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου ικανοποιητική, θετική μαρτυρία, η οποία να καταρρίπτει τους ισχυρισμούς σε ό,τι αφορά το κατεπείγον της ανάγκης προστασίας των νομικών δικαιωμάτων των Εναγόντων από συμπεριφορά των Εναγομένων για την οποία έμαθαν πρόσφατα και απορρίπτω τα περί απόκρυψης ουσιώδους γεγονότος από μέρους των Εναγόντων ως προς το μέγεθος της χρονικής περιόδου κατά την οποία αυτοί γνώριζαν για την από μέρους των Εναγομένων επίδικη συμπεριφορά. Κατά πόσον υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων Είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει ένα προσωρινό Διάταγμα χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του, εάν και εφόσον ικανοποιηθεί ότι εκδόθηκε σαν αποτέλεσμα απόκρυψης από το Δικαστήριο εκ μέρους των Αιτητών ουσιωδών γεγονότων. Η διαδικασία έκδοσης διατάγματος κατόπιν μονομερούς αίτησης επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων, που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση, υποχρέωση που είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides) (βλ. Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 597, 601-602). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Ο λόγος είναι ότι η έκδοση διατάγματος μονομερώς συνιστά παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούονται και τα δύο μέρη πριν το Δικαστήριο εκφέρει κρίση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd κ.α. ν. Χρίστου,

(1988), 1 Α.Α.Δ. 598 και Zein v. Καμπανέλλα Λτδ,

(2000), 1 Α.Α.Δ. 606). Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Επειδή η αίτηση υποβάλλεται μονομερώς και η μόνη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή που προσκομίζεται από τον Αιτητή, αυτός οφείλει να παρουσιάσει και να περιγράψει την υπόθεση στο Δικαστήριο όσο πιο δίκαια γίνεται. Θα πρέπει να τεθούν σε γνώση του Δικαστηρίου οποιεσδήποτε τυχόν υπερασπίσεις που ο Καθ' ου η Αίτηση θα μπορούσε να προβάλει ή οποιαδήποτε τυχόν προβλήματα, ώστε η κρίση του Δικαστηρίου να είναι όσο πιο αντικειμενική μπορεί να είναι στο αρχικό αυτό στάδιο της υπόθεσης. Το Δικαστήριο στην περίπτωση μη αποκάλυψης απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει την διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου, πιο πάνω). Η απόκρυψη ανατρέπει τη βάση του διατάγματος και το καθιστά ακυρωτέο. Το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του Αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης (Βλ. Δήμος Πάφου ν. Σοφοκλή Βοσκού

(2001)1 ΑΑΔ 1168). Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύοντας την βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως ενδεικτικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρήστου

(1998)1 ΑΑΔ 598 στις σελίδες 602-603: «Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd . πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι . κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά εξ' αντικειμένου ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οπότε, στην απουσία του αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής». Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of USA

(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1791 αποφασίσθηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Ν.14/60. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί σε κάθε περίπτωση είναι: « . γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματός του, όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, (β) την σοβαρότητα του ζητήματος, το οποίο εγείρεται καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.». Στην παρούσα υπόθεση, είναι η θέση των Εναγόντων ότι όταν αποτάθηκαν μονομερώς για την έκδοση των υπό εκδίκαση διαταγμάτων αποκάλυψαν όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με το βάσιμο της αγωγής, τη σοβαρότητα του ζητήματος και την πιθανότητα επιτυχίας τους. Από την άλλη οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν αποκαλύψει τα πιο κάτω: 1) Ότι τα προϊόντα που πωλούν οι Εναγόμενοι είναι «αυθεντικά» προϊόντα που παράγονται από την ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. 2) Ότι ο ισχυρισμός των Εναγόντων ότι όλα τα εμπορικά σήματα Nannys στην Κύπρο τους ανήκουν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. 3) Παραλείπουν να αναφέρουν την σχέση μεταξύ Linette Ltd και ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. 4) Η Εταιρεία Jumbo πωλεί μωρομάντηλα και πάνες Nannys της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε εδώ και 10 χρόνια στην Κύπρο. 5) Ότι τα μωρομάντηλα Nannys Fresh της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε και τα μωρομάντηλα Nannys Fresh των Εναγόντων παράγονται από το ίδιο εργοστάσιο στο Ισραήλ. Σχετικά με τον ισχυρισμό υπ' αριθμό

(4), αυτός έχει εξετασθεί και απορριφθεί από το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του κατεπείγοντος, ανωτέρω. Εξετάζω τους υπόλοιπους ισχυρισμούς με την εξής σειρά προτεραιότηταςː πρώτον, τον υπ' αριθμό 2) ισχυρισμό, ο οποίος άπτεται του εύρους των δικαιωμάτων των Εναγόντων σε σχέση με τα οποία δικαιούνται δικαστικής προστασίας, δεύτερον, τον υπ' αριθμό 1) ισχυρισμό, σε συνδυασμό με τον ισχυρισμό υπ' αριθμό 5, οι οποίοι άπτονται της νομικής βάσης δικαστικής προστασίας που δικαιούνται οι Ενάγοντες, και τελευταίο, τον υπ' αριθμό 3) ισχυρισμό, καθότι άπτεται του συζητήσιμου της υπόθεσης των Εναγόντων υπό το φως της γραμμής υπεράσπισης που υιοθετούν οι Εναγομένοι στη βάση του ισχυρισμού περί ανάλωσης των εμπορικών σημάτων. Ως προς την ισχυριζόμενη απόκρυψη του γεγονότος ότι δεν ανήκουν στους Ενάγοντες όλα τα εμπορικά σήματα που περικλείουν τη λέξη Nannys διότι κάποια από αυτά δεν είναι εγγεγραμμένα. Κρίνω κατάλληλο σε αυτό το σημείο να σημειώσω ότι, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στις παρα. 31 έως 39 της Ε/Δ της κας Λοϊζου, η αντιδικία στην παρούσα υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τα προϊόντα που οι Εναγόμενοι εντοπίστηκαν να διαθέτουν στην Κυπριακή αγορά με συσκευασία, η οποία - (α) στην περίπτωση των υγρών μωρομάντηλων (βλ. το Τεκμήριο 12 στην Ε/Δ της κας Λοϊζου), φέρει το εγγεγραμμένο από τους Ενάγοντες εμπορικό σήμα Nannys Fresh (βλ. εγγραφές του εν λόγω σήματος υπ' αριθμό 46513 και 48411 ως αποδεικνύονται με τα Τεκμήρια 6 και 7 στην ίδια Ε/Δ) και η οποία συσκευασία είναι - ως ο ισχυρισμός των Εναγόντων - είτε πανομοιότυπη ή παρόμοια με τη συσκευασία που διαθέτουν στην Κυπριακή αγορά οι Ενάγοντες (βλ. το Τεκμήριο 15 στην ίδια Ε/Δ), και (β) στην περίπτωση των βρεφικών πανών (βλ. το Τεκμήριο 13 στην Ε/Δ της κας Λοϊζου), φέρει επ' αυτής το εγγεγραμμένο από τους Ενάγοντες εμπορικό σήμα Nannys Baby Diapers (Βλ. εγγραφή του εν λόγω σήματος υπ' αριθμό 48416 ως αποδεικνύεται με το Τεκμήριο 8 στην ίδια Ε/Δ) και η οποία συσκευασία είναι - ως ο ισχυρισμός των Εναγόντων στην παρα. 30 της Ε/Δ της κας Λοϊζου - πολύ παρόμοια με τη συσκευασία των πανών που διαθέτουν στην αγορά οι Ενάγοντες και που φέρουν επ' αυτών το εμπορικό τους σήμα Nannys Baby Love Diapers (βλ. το Τεκμήριο 16 στην ίδια Ε/Δ), Nannys Baby Diapers και Nannys. Συγχρόνως, όμως, οι Ενάγοντες - Αιτητές διεκδικούν προστασία των δικαιωμάτων τους σε σχέση και με τα προϊόντα που οι Εναγόμενοι εμπορεύονται με συσκευασία που περιέχει τα εμπορικά σήματα Nannys Baby's Wish και Nannys. Σχετικό με αυτά τα σήματα είναι το τελευταίο σκέλος του υπό κρίση προσωρινού διατάγματος που έχει εκδοθεί. Ο Διευθυντής των Εναγομένων αποδέχεται στην παρα. 6 της Ε/Δ του, τη σχετικότητα του εμπορικού σήματος Nannys Fresh (αρ. εγγραφής 46513 και 48411), καθώς και το γεγονός ότι αυτό πωλήθηκε το 2008 στους Ενάγοντες από την προηγούμενη ιδιοκτήτρια του LINETTE LTD. Περαιτέρω, ο Διευθυντής των Εναγομένων αποδέχεται στην παρα. 7 της Ε/Δ του τη σχετικότητα του εμπορικού σήματος Nannys Baby Diapers υπ' αρ. εγγραφής 48416 και δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι αυτό εκχωρήθηκε το 2008 στους Ενάγοντες Ωστόσο, σε αντιδιαστολή προς τα όσα ισχυρίζεται η κα Λοϊζου στις παρα. 28 και 30 της Ε/Δ της, ο Διευθυντής των Εναγομένων λέγει στη δική του Ε/Δ ότι (βλ. παρα. 17 αυτής) «η λέξη "NANNYS" καθώς και η φράση "NANNYS BABY'S WISH" δεν έχουν εγκριθεί ως εμπορικά σήματα της Ενάγουσας». Και ενώ αναγνωρίζει ο Διευθυντής των Εναγομένων στην ίδια παράγραφο της Ε/Δ του ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε ισχυρίστηκαν ότι έχουν ήδη εγγράψει την εν λόγω λέξη και φράση ως δικά τους εμπορικά σήματα και ότι το μόνο που δήλωσε η κα Λοϊζου στην παράγραφο 27 της δικής της Ε/Δ είναι ότι οι Ενάγοντες υπέβαλαν απλώς αίτηση για την εγγραφή των ανωτέρω ως εμπορικών σημάτων στο όνομα τους, εντούτοις αυτός προχωρεί και λέγει ότι η κα Λοϊζου «στις παραγράφους 28 και κυρίως στην 30 (αλλά και σε άλλες παραγράφους καθώς και στην γενική οπισθογράφηση του κλητηρίου εντάλματος) παραπλανεί ψευδώς το Δικαστήριο ότι τα σήματα αυτά της ανήκουν». Ισχυρίζεται, δε, ότι, όπως ο δικηγόρος των Εναγομένων τον συμβουλεύει «μόνο αυτό είναι ικανός λόγος για την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος». Πέραν τούτου, ο Διευθυντής των Εναγομένων ισχυρίζεται ότι η κα Λοϊζου δεν αποκάλυψε το ότι οι ίδιοι οι Ενάγοντες δεν παράγουν πάνες με την επωνυμία Nannys Baby's Wish. Έχοντας διεξέλθει με προσοχή το σύνολο του περιεχομένου της Ε/Δ της κας Λοϊζου, προκειμένου να εξετάσω το βάσιμο ή μη του πιο πάνω ισχυρισμού των Εναγομένων, κατέληξα να αποδέχομαι ως ορθή τη θέση του συνηγόρου των Εναγόντων - Αιτητών όπως διατυπώνεται στη γραπτή του αγόρευση ότι ο διαχωρισμός των εμπορικών σημάτων, σε σχέση με τα οποία οι Ενάγοντες αιτούνται δικαστική προστασία, σε εγγεγραμμένα και μη εγγεγραμμένα, αναδύεται με σαφήνεια στην ένορκη δήλωση της κας Λοϊζου. Απόδειξη τούτου, ότι ο ίδιος ο Διευθυντής των Εναγομένων αναγνώρισε την ύπαρξη αυτού του διαχωρισμού στην Ε/Δ της κας Λοϊζου, ως παραδέχεται στην παρα. 17 της Ε/Δ του. Κίνδυνος παραπλάνησης του Δικαστηρίου θα υπήρχε σε σχέση με τα εμπορικά σήματα των οποίων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η εγγραφή τους, αν οι Ενάγοντες απέκρυβαν ότι δεν τα έχουν εγγράψει ή αν ισχυρίζονταν ότι αυτά είναι ήδη εγγεγραμμένα στο όνομα τους, πράγμα που δεν έχουν κάνει ούτε στην Ε/Δ της κας Λοϊζου ούτε στο Κλητήριο Ένταλμα της αγωγής. Εξίσου καθαρά, ανέδειξαν, κατά την κρίση μου, εξ υπαρχής οι Ενάγοντες την πραγματική βάση, δηλαδή ως ζήτημα πραγματικών γεγονότων, στην οποία αυτοί εδράζουν την εισήγησή τους προς το Δικαστήριο ότι «τους ανήκουν» ακόμη και εκείνα τα εμπορικά σήματα που περικλείουν τη λέξη Nannys (ειδικότερα τα «Nannys Baby's Wish» και «Nannys») για τα οποία έχουν υποβάλει αίτηση εγγραφής, έστω και αν δεν τα έχουν ακόμη εγγράψει στο όνομά τους. Συγκεκριμένα, η πραγματική εικόνα της υπόθεσης ως εκτίθεται στην Ε/Δ της κας Λοϊζου διαμορφώνεται ως εξήςː (α) Οι Ενάγοντες μέσω πωλήσεως σε αυτούς από τη LINETTE LTD (βλ. τη Συμφωνία Πώλησης ως το Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ της κας Λοϊζου) ή εκχώρησης σε αυτούς από τον κ. Μιχάλη Ιωαννίδη (βλ. το Τεκμήριο 3 στην Ε/Δ της κας Λοϊζου) καθορισμένων εμπορικών σημάτων, έχουν καταστεί από την ημερομηνία καταχώρισης των εν λόγω πράξεων στο Μητρώο Εμπορικών Σημάτων, ήτοι από 29.5.2008 (βλ. σχετικά τις παρα. 8 και 9 της Ε/Δ της κας Λοϊζου) οι νόμιμοι και αποκλειστικοί ιδιοκτήτες των εν λόγω εμπορικών σημάτων που καθορίζονται στο Παράρτημα Α της Συμφωνίας Πώλησης ή/και στην Πράξη Εκχώρησης, αντίστοιχα, μόνο για τη γεωγραφική περιοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας και μόνον για να συνεχίσουν τη διανομή των σχετικών προϊόντων δυνάμει των σχετικών συμφωνιών διανομής που επισυνάπτονται στο Παράρτημα Β της συμφωνίας πώλησης. Όπως ρητά αναφέρεται στην παρα. 6 της Ε/Δ της κας Λοϊζου και όπως προκύπτει από το επισυνημμένο σε αυτήν Τεκμήριο 1, οι Ενάγοντες απέκτησαν την ιδιοκτησία των καθορισμένων εμπορικών σημάτων είτε αυτά ήταν ήδη εγγεγραμμένα είτε εκκρεμούσαν για αυτά αιτήσεις για την εγγραφή τους. Τα εν λόγω εμπορικά σήματα, ως καθορίζονται στο Παράρτημα Α της Συμφωνίας Πώλησης, είναι τα ακόλουθα: 1) Nannys Fresh Αριθμός Εμπορικού Σήματος (αρ. εμ.σημ.) 46513, Κλάση 3, 2) Nannys Genius αρ. εμ. σημ. 48016, Κλάση 16, 3) Tender Linette & Label αρ. εμ. σημ. 40324, Κλάση 5, 4) Tender Pads αρ. εμ. σημ. 47838, Κλάση 5, 5) Nannys Genius αρ. εμ. σημ. 48409, Κλάση 5, 6) Nannys Genius αρ. εμ. σημ. 48410, Κλάση 25, 7) Nannys Fresh αρ. εμ. σημ. 48411, Κλάση 16, 8) Tender Linette αρ. εμ. σημ. 48413, Κλάση 16, 9) Tender Pads αρ. εμ. σημ. 48414, Κλάση 16, 10) Nannys Flexicare αρ. εμ. σημ. 65637, Κλάση 5, 11) Nannys Flexicare αρ. εμ. σημ. 65638, Κλάση 16, 12) Nannys Flexicare αρ. εμ. σημ. 65639, Κλάση 25, 13) Nannys Easy Wear Pants αρ. εμ. σημ. 66077, Κλάση 5, 14) Nannys Easy Wear Pants αρ. εμ. σημ. 66078, Κλάση 16, 15) Nannys Easy Wear Pants αρ. εμ. σημ. 66079, Κλάση 25, 16) Nanny's Baby Love Diapers αρ. εμ. σημ. 71926, Κλάση 5, 17) Nanny's Baby Love Diapers αρ. εμ. σημ. 71927, Κλάση 16 και 18) Nanny's Baby Love Diapers αρ. εμ. σημ. 71928, Κλάση

Δυνάμει της πράξης εκχώρησης, το εμπορικό σήμα του οποίου οι Ενάγοντες απέκτησαν την αποκλειστική ιδιοκτησία ήταν ήδη εγγεγραμμένο ως εμπορικό σήμα Nannys Baby Diapers αρ. εγγραφής 48415, Κλάση 5 και Nannys Baby Diapers αρ. εγγραφής 48416, Κλάση
(β) Απλή ανάγνωση της Ε/Δ της κας Λοϊζου σε συνδυασμό με τα εκεί επισυνημμένα Τεκμήρια καθιστά σαφές πως το σήμα «Nannys» και το σήμα «Nannys Baby's Wish» δεν συμπεριλήφθηκαν στο αντικείμενο της συμφωνίας πώλησης ή της πράξης εκχώρησης εμπορικών σημάτων, που συνήψαν η Linette Ltd και ο κ. Μιχάλης Ιωαννίδης, αντίστοιχα, με τους Ενάγοντες. Συνεπακόλουθα, είναι ορθή η παρατήρηση του συνηγόρου των Εναγομένων σε ό,τι αφορά το σημείο ότι οι Ενάγοντες δεν θα μπορούσαν να αποκτήσουν την ιδιοκτησία των εν λόγω δύο εμπορικών σημάτων μέσω της συμφωνίας πώλησης ή της πράξης εχώρησης, αλλά είναι εξίσου ορθό ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε ισχυρίστηκαν ότι απέκτησαν την ιδιοκτησία των εν λόγω σημάτων λόγω των εν λόγω πράξεων. (γ) Κατ' ακρίβειαν, όταν η κα Λοϊζου αναφέρει στην παρα. 28 της Ε/Δ της, ότι «η φήμη και η εμπορική εύνοια του εμπορικού σήματος Nannys και όλων των εμπορικών σημάτων που περιέχουν το σήμα Nannys στην Κύπρο ανήκει αποκλειστικά στους Ενάγοντες», αποδίδει τούτο στα όσα προηγουμένως αυτή επεξηγεί στις παρα. 22 έως 27 της Ε/Δ της, ότι δηλαδή λόγω των ποικιλόμορφων και δαπανηρών διαφημίσεων που έκαναν οι Ενάγοντες από το 2008 μέχρι και το 2013 στην Κύπρο για την προώθηση των προϊόντων που φέρουν επί της συσκευασίας τους το σήμα «Nannys» και του μεγάλου αριθμού πωλήσεων τέτοιων προϊόντων που έκαναν οι Ενάγοντες κατά τα εν λόγω έτη σε μεγάλο αριθμό υπεραγορών, φαρμακείων και άλλων σημείων πωλήσεως που κατονομάζει η κα. Λοϊζου, το καταναλωτικό κοινό της Κύπρου έχει συνδέσει το σήμα Nannys στην Κύπρο με το όνομα των Εναγόντων. Σε αυτήν την επεξήγηση επέμεινε η κα Λοϊζου και κατά τη διάρκεια της αντεξέτασής της και είναι σε αυτή τη βάση που στηρίζει τον ισχυρισμό ότι το σήμα Nannys «ανήκει» στους Ενάγοντες. Στην ίδια βάση είναι, κατά την αντίληψη του Δικαστηρίου, που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι τους ανήκει και το σήμα «Nannys baby's wish», ως περιέχων τη λέξη «Nannys» σε αυτό. Παραθέτω για ευκολία αναφοράς τις παρα. 22 έως 28 της Ε/Δ της κας Λοϊζουː
«Οι Ενάγοντες κατά τα έτη 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 και 2013 ξόδεψαν στην Κύπρο τα ακόλουθα πόσα είτε σε έντυπη είτε τηλεοπτική είτε ραδιοφωνική διαφήμιση για την διαφήμιση και προώθηση των προϊόντων τους που φέρουν επί της συσκευασίας τους τα προαναφερόμενα εμπορικά τους σήματα: έτος 2008 €285.473, έτος 2009 €487,637, έτος 2010 €342,662, έτος 2011 €253,371 έτος 2012 €110,520, έτος 2013 €216,
Οι ετήσιες παγκύπριες πωλήσεις των Εναγόντων για τα υγρά μωρομάντηλα τους που φέρουν πάνω στην συσκευασία τους τα προαναφερόμενα εγγεγραμμένα εμπορικά τους σήματα Nannys Fresh κατά έτος είναι οι ακόλουθες: έτος 2008 €875.469, έτος 2009 €1.914.494, έτος 2010 €2.308.195 έτος 2011 €2.292.634, έτος 2012 €2.137.838και έτος 2013 €1.886.
Οι ετήσιες παγκύπριες πωλήσεις των Εναγόντων για τα βρεφικά και παιδικά πανάκια που φέρουν πάνω στην συσκευασία τους τα προαναφερόμενα εμπορικά σήματα των Εναγόντων δηλ. Nannys Baby Love Diapers, Nannys Flexicare και Nannys Sensitive κατά έτος είναι οι ακόλουθες: έτος 2008 €1.599.905 έτος 2009 €3.186.601, έτος 2010 €3.004.760, έτος 2011 €2.075,522, έτος 2012 €2.145.287 και έτος 2013 €2.044.
Οι Ενάγοντες διανέμουν και πωλούν χονδρικά αυτά τα προϊόντα τους στις πλύστες αλυσίδες Υπεραγορών στην Κύπρο π.χ Υπεραγορές ΆλφαΜέγα, Υπεραγορές Chris Cash & Carry, Υπεραγορές Μέτρο, υπεραγορά Αθηαινίτης, Ermes Deparments Stores. Επίσης οι Ενάγοντες διανέμουν και πωλούν αυτά τα προϊόντα τους στα πλείστα φαρμακεία της Κύπρου και σε αρκετά άλλα καταστήματα πώλησης διατροφικών προϊόντων και προϊόντων που αποβλέπουν στην ικανοποίηση των επαναλαμβανόμενων αναγκών των οικογενειών.
Λόγω όλων των πιο πάνω ενεργειών των Εναγόντων τα προαναφερόμενα προϊόντα των Εναγόντων που φέρουν τα προαναφερόμενα εμπορικά τους σήματα έχουν αποκτήσει τεραστία φήμη στην Κυπριακή αγορά και το καταναλωτικό κοινό έχει συνδέσει τα μωρομάντηλα και πάνες που κυκλοφορούν και πωλούνται στην Κυπριακή αγορά που φέρουν πάνω στην συσκευασία τους τα προαναφερόμενα εμπορικά σήματα και γενικά το εμπορικό σήμα Nannys με τους Ενάγοντες.
Επίσης, λόγω του γεγονότος ότι το καταναλωτικό κοινό της Κύπρου έχει συνδέσει το όνομα Nannys με τα μωρομάντηλα και πάνες που διανέμουν και πωλούν οι Εναγόντες, κατά τον Μάρτιο του 2014, οι Ενάγοντες, υπέβαλαν αιτήσεις στον Έφορο Εμπορικών Σημάτων για εγγραφή του εμπορικού σήματος Nannys επ' ονόματι τους στις Κλάσεις 3, 5, 16 και 25 σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμο ΚΕΦ.268 ως επίσης και αιτήσεις για εγγραφή εμπορικού σήματος με ονομασία Nannys Baby's Wish. Αντίγραφα αυτών των αιτήσεων ως επίσης και οι σχετικές γνωστοποίησης του Εφόρου Εταιρειών (Κλάδος Πνευματικής Ιδιοκτησίας) Εμπορικά Σήματα ότι τις παρέλαβε επισυνάπτονται μαζί με την παρούσα ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
Λόγω όλων των πιο πάνω η φήμη και η εμπορική εύνοια του εμπορικού σήματος Nannys και όλων των εμπορικών σημάτων που περιέχουν το σήμα Nannys στην Κύπρο ανήκει αποκλειστικά στους Ενάγοντες.». (δ) Καθίσταται, επομένως, φανερό πως δεν υπήρξε από μέρους της κας Λοϊζου - κρίνοντας το θέμα αντικειμενικά ως απαιτεί η νομολογία - απόκρυψη της πραγματικής βάσης της αξίωσης των Εναγόντων για προστασία σε σχέση με το εμπορικό σήμα «Νannys» και το εμπορικό σήμα «Nannys Baby's Wish». Ούτε απεκρύβη από το Δικαστήριο το γεγονός ότι οι ίδιοι οι Ενάγοντες, τουλάχιστον μέχρι την καταχώριση της αίτησης για το προσωρινό διάταγμα, δεν εμπορεύονταν προϊόντα με το σήμα Nannys Baby's Wish (βλ. την παρα. 12 της Ε/Δ της κας Λοϊζου όπου απαριθμούνται τα προϊόντα που αυτοί εμπορεύονται). (ε) Δεν μου διαφεύγει, πάντως, η εξής κοινώς παραδεκτή διάσταση της υπόθεσης ως έχει αναδειχθεί μέσα από την ένσταση των Εναγομένων και εν συνεχεία με τη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των Εναγόντωνː ότι το εμπορικό σήμα «Nannys Baby's wish» είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. από το έτος 2000 για χρήση επί παιδικών πανών σε ό,τι αφορά τη γεωγραφική επικράτεια της Ελλάδας (βλ. παρα. 32 της Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων και αντίστοιχα την παρα. 21 της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου των Εναγόντων).[2] Αυτό το στοιχείο, ωστόσο, σε συνδυασμό με το επίσης μη αμφισβητούμενο από τους Εναγόμενους γεγονός ότι ουδεμία εταιρεία έχει μέχρι στιγμής εγγράψει στην Κύπρο στο όνομά της τα εμπορικά σήματα «Nannys» και «Nannys Baby's wish», εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον, δεν αντιμάχεται τη θέση των Εναγόντων ότι τα εμπορικά σήματα Nannys και Nannys Baby's Wish, ανήκουν, σε ό,τι αφορά τη γεωγραφική επικράτεια της Κύπρου, στους Ενάγοντες για τους προεκτεθέντες λόγους που άπτονται της ταύτισης του σήματος «Nannys» στην Κύπρο με το όνομα των Εναγόντων. Με αυτές τις σκέψεις, κρίνω ότι η μη αποκάλυψη στην Ε/Δ της κας Λοϊζου του γεγονότος ότι η ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του εμπορικού σήματος «Nannys Baby's wish» στην Ελλάδα δεν δημιουργούσε κίνδυνο παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Ως προς την ισχυριζόμενη μη αποκάλυψη της αυθεντικότητας των προϊόντων Είναι η θέση του Διευθυντή των Εναγομένων στην παρα. 5a της Ε/Δ του, ότι η κα. Λοϊζου θα έπρεπε, ως εκ της θέσης της και των εργασιακών της καθηκόντων στην επιχείρηση των Εναγόντων, να γνώριζε ή αν δεν γνώριζε θα μπορούσε, ως όφειλε, με μια εύλογη έρευνα να αποκαλύψει, ότι τα επίδικα προϊόντα Nannys Fresh και Nannys Baby's Wish που εμπορεύονται οι Εναγόμενοι είναι «αυθεντικά» προϊόντα (genuine products)» και ότι «To γεγονός αυτό είναι τόσο σημαντικό, ώστε επανατοποθετεί την υπόθεση στη σωστή της διάσταση. Αλλάζει ριζικά την όλη βάση της υπόθεσης.». Ειδικότερα, είναι η θέση του Διευθυντή των Εναγομένων ότι τα επίδικα προϊόντα είναι αυθεντικά προϊόντα της σειράς Nannys (βλ. παρα. 23 της Ε/Δ του), τα οποία στη συσκευασία τους αναγράφουν το όνομα της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. (βλ. παρα. 21 της Ε/Δ του) καθότι είναι προϊόντα δικά της, τα οποία παρασκευάζονται από το ίδιο εργοστάσιο στο Ισραήλ (το Tropicale Degil Cosmetic Industries Ltd) που παράγει και τα αντίστοιχα μωρομάντιλα Nannys Fresh των Εναγόντων και έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά και την ίδια ακριβώς ποιότητα (βλ. παρα. 24 και 42 της Ε/Δ του). Είναι περαιτέρω η θέση του Διευθυντή των Εναγομένων ότι επί της συσκευασίας των προϊόντων της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. αναγράφεται το όνομά της ώστε ο καταναλωτής να γνωρίζει ότι αυτά είναι προϊόντα θεμιτής και νόμιμης παράλληλης εμπορίας (βλ. παρα. 43 της Ε/Δ του). Καταλήγει ο Διευθυντής των Εναγομένων να εισηγείται ότι την ίδια ώρα που η κα. Λοϊζου παρέλειψε να αποκαλύψει τα πιο πάνω στοιχεία τα οποία όφειλε ή/και θα μπορούσε μετά από εύλογη έρευνα να γνωρίζει, αφήνει και υπαινιγμούς για την ποιότητά τους τη στιγμή που γνωρίζει ότι είναι γνήσια και παράγονται από το ίδιο εργοστάσιο. Θεωρώ δίκαιο να παραθέσω αυτούσιες τις παραγράφους από την Ε/Δ της κας Λοϊζου οι οποίες κρίνονται σχετικές με τα ως άνω αναφερόμεναː
«Καθώς συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο των Εναγόντων, οι πιο πάνω ενέργειες των Εναγομένων, πέραν του ότι παραβιάζουν τα εμπορικά σήματα των Εναγόντων, στοιχειοθετούν και το αστικό αδίκημα της παράνομης απομίμησης (Passing off) όπως καθορίζεται από το άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου ΚΕΦ. 148, δεδομένου ότι το καταναλωτικό κοινό της Κύπρου λόγω των όσων αναφέρονται πιο πάνω, πιστεύει ότι τα εν λόγω μωρομάντηλα και πάνες που αγοράζει από τους Εναγόμενους αποτελούν προϊόντα των Εναγόντων.
Σαν αποτέλεσμα των πράξεων των Εναγομένων, οι Ενάγοντες έχουν υποστεί απώλειες στην Κυπριακή αγορά και μείωση των πωλήσεων τους.
Επίσης, οι Ενάγοντες είναι αναγκασμένοι να προστατεύσουν τα εμπορικά τους σήματα Nannys Fresh, Nannys Baby Diapers και γενικά τα εμπορικά σήματα τους που φέρουν το εμπορικό σήμα Nannys καθ' ότι η φήμη και η εμπορική εύνοια τους αποτελούν ένα από τα πιο πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία των Εναγόντων. Εάν συνεχισθεί η παράνομη χρήση τους από τους Εναγόμενους η αξία αυτών των εμπορικών σημάτων των Εναγόντων κινδυνεύει να εξαφανισθεί και να καταστραφεί καθ' όσον υπάρχει ο κίνδυνος το καταναλωτικό κοινό στην Κύπρο να τα αποσυνδέσει από τους Ενάγοντες. Επίσης, σε περίπτωση που τα προϊόντα των Εναγομένων αποδειχθούν κατώτερα των προσδοκιών των καταναλωτών θα ζημιωθεί ανεπανόρθωτα η φήμη και το κάλο όνομα των Εναγόντων, ζημιά η οποία είναι αδύνατον να υπολογισθεί ή να αποτιμηθεί σε χρήμα.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Ο συνήγορος των Εναγόντων εξηγεί στην γραπτή του αγόρευση (βλ. σελ. 16 αυτής) ότι στην ένορκη δήλωση της κας Λοϊζου δεν χρησιμοποιήθηκε ο όρος «αυθεντικά προϊόντα» καθ' ότι αυτός ο όρος δεν είναι νομικός όρος, και, εν πάση περιπτώσει, οι Ενάγοντες δεν απέκρυψαν ότι τα προϊόντα των Εναγομένων έχουν παρασκευαστεί και διανεμηθεί από την ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε και ότι η ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε είναι ιδιοκτήτρια ορισμένων εμπορικών σημάτων της σειράς Nannys για την Ελληνική επικράτεια. Οφείλω να παρατηρήσω ότι ο όρος «genuine products» συναντάται σε νομικά συγγράμματα που αφορούν στο δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας. Δεν είναι άγνωστος ή αδόκιμος όρος. Είναι, εν πάση περιπτώσει, αληθές ότι στην παρα. 40 της Ε/Δ της κας Λοϊζου ρητά αναφέρετο ότι «Οι πάνες που πωλούν οι Εναγόμενοι στην Κύπρο αναγράφουν πάνω στη συσκευασία τους ως παραγωγό την ελληνική εταιρεία ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. [...]». Επίσης, στην παρα. 37 της Ε/Δ της κας Λοϊζου οι Ενάγοντες εκδήλωναν το παράπονο για το γεγονός ότι «Τα μωρομάντηλα που πωλούν οι Εναγόμενοι στην Κύπρο δεν αναγράφουν το όνομα των Εναγόντων» και επεσήμαναν στην παρα. 42 της Ε/Δ το γεγονός ότι, αν και η ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. έχει για την επικράτεια της Ελλάδας εγγεγραμμένα επ' ονόματί της τα εμπορικά σήματα Nannys Fresh για χρήση επί μωρομάντηλων, εντούτοις οι Ενάγοντες έχουν την ιδιοκτησία του ιδίου εγγεγραμμένου εμπορικού σήματος για την επικράτεια της Κύπρου. Καταλήγω, ενόψει όλων των ανωτέρω, στο να απορρίπτω τον ισχυρισμό ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος, ως προς την εταιρεία που είχε την ευθύνη παραγωγής των επίδικων προϊόντων που πωλούν οι Εναγόμενοι ή/και ως προς το ότι η παραγωγή τους γινόταν γνήσια ή αυθεντικά δυνάμει εμπορικού σήματος που απολάμβανε εκείνη η εταιρεία (σχετικές οι παρα. 40 και 42 της Ε/Δ της κας Λοϊζου). Διευκρινίζω συγχρόνως ότι από πλευράς Εναγόντων ουδέποτε παρουσιάστηκαν τα επίδικα προϊόντα ως πειρατικά προϊόντα, παρά μόνο ως προϊόντα άλλης προέλευσης (ή τοι της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.). Η εναντίωση των Εναγόντων στην εμπορία των επίδικων προϊόντων στην Κύπρο (έστω και ως αυθεντικών προϊόντων της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.), άπτεται, όπως το έχει αντιληφθεί το Δικαστήριο, δύο πυλώνων σκέψης: αφενός, ότι δεν έχουν εισαχθεί ή διανεμηθεί στην Κύπρο με την άδεια των Εναγόντων οι οποίοι είναι κάτοχοι εγγεγραμμένου σήματος (Nannys Fresh) ή έχουν την εμπορική εύνοια (goodwill) εμπορικού σήματος (Nannys) στην Κύπρο, και, αφετέρου, στο ότι αυτά είναι άγνωστης για τους Ενάγοντες ποιότητας ή και κατώτερης ποιότητας, όπως πιθανολογούν βάσει πληροφόρησης που έχουν λάβει από το εργοστάσιο που τα παρασκευάζει, με κίνδυνο να επαπειλείται η δική τους εμπορική εύνοια (goodwill) εάν συνδεθούν στο μυαλό του καταναλωτικού κοινού τα προϊόντα των Εναγομένων με προϊόντα που έχουν ως προέλευση τους Ενάγοντες. Το ότι, στην όψη της Ε/Δ της κας Λοϊζου, έχει καταστεί αμφισβητούμενο στοιχείο η ποιότητα των επίδικων προϊόντων που εμπορεύονται οι Εναγόμενοι έχει τη σημασία του, όπως θα εξηγήσω σε μετέπειτα στάδιο, όχι μόνο στο πλαίσιο του αδικήματος του αθέμιτου ανταγωνισμού δυνάμει του άρθρου 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, αλλά και στο πλαίσιο αξιολόγησης της πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής όπου εγείρεται η υπεράσπιση περί αναλωμένων εμπορικών σημάτων βάσει του άρθρου 6

(7)του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, Κεφ. 268. Εκ πρώτης όψεως, πάντως, αποδέχομαι τη λογική του συνηγόρου των Εναγόντων όπως αναλύεται στη γραπτή του αγόρευση (βλ. σελ. 18 αυτής) πως το γεγονός ότι οι επίδικες παιδικές πάνες παρασκευάζονται από το ίδιο εργοστάσιο με το εργοστάσιο που παράγει εκείνες των Εναγόντων δεν αποτελεί απόδειξη της ποιότητάς τους. Σημειώνω ότι ο συνήγορος των Εναγόντων επισημαίνει ότι όπως ανάφερε η κα Καρολίνα Λοϊζου κατά την αντεξετάση της, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που αυτή είχε με αρμοδίους του εν λόγω εργοστασίου στο Ισραήλ, της αναφέρθηκε ότι τα μωρομάντηλα που παρασκευάζουν για λογαριασμό της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε είναι κατώτερης ποιότητας απ' αυτά που παρασκευάζουν για τους Ενάγοντες. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η μαρτυρία αυτή έστω και αν αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Απομένει να αποδειχθεί μεταγενέστερα κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής (βλ. Δ.39, θ.2, το Supreme Court Practice 1982, v.1, 703 - 704, και Savings and Investment Bank Ltd v Gasco Investments (Netherlands) BV

(1984)1 WLR 271, sel. 282, αλλά και την πρωτόδικη απόφαση ημερ. 26.7.2010, στην αγωγή 1403/2010 Malibu Health Products Ltd κ.α. ν Charilaou Bros Ltd). Επομένως, το ζήτημα της ποιότητας των επίδικων προϊόντων και τυχόν ζημιάς που δυνατόν να προκληθεί στη φήμη των Εναγόντων αν αποδειχθεί κατώτερη είναι ζήτημα συζητήσιμο που απομένει να κριθεί στο τελικό στάδιο της δίκης. Αναφορικά με την ισχυριζόμενη απόκρυψη της σχέσης της Linette Ltd με τη ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. Κεντρική εισήγηση των Εναγομένων επί της ουσίας της υπόθεσης (βλ. τον υπ' αριθ. 2 λόγο ένστασης στη διατήρηση του προσωρινού διατάγματος) είναι ότι η Linette Ltd ως εκχωρητής δεν θα μπορούσε να μεταβιβάσει στους Ενάγοντες μεγαλύτερο δικαίωμα από αυτό που η ίδια είχε. Είναι συναφώς ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι τα εμπορικά σήματα που πώλησε στους Ενάγοντες η Linette Ltd είχαν ήδη αναλωθεί με την εναπόθεσή τους στην Κυπριακή αγορά από αυτήν πριν το 2008, με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να έχουν αγοράσει αναλωμένα (exhausted) πνευματικά δικαιώματα (βλ. την παρα. 36 της Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων). Περαιτέρω ισχυρίζονται στην παρα. 37 της ίδιας Ε/Δ ότι «Το ίδιο και η ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. διέθεσε και διέθετε στο εμπόριο τα προϊόντα με το εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα NANNYS FRESH και NANNYS BABY'S WISH εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τη συγκατάθεση και/ή την άδεια και ή την εξουσιοδότηση της παραγωγού μητρικής εταιρείας LINETTE LTD και υπό τον έλεγχο και τις οδηγίες της σε σχέση με τη φόρμουλα παραγωγής και την ποιότητα των προϊόντων της.». Προς επίρρωση της θέσης αυτής, ο Διευθυντής των Εναγομένων, παραθέτει στις παρα. 28 έως 32 της Ε/Δ του τα εξής στοιχεία κατόπιν έρευνας που έκανε ο συνήγορος τουː · ότι η εταιρεία Linette Ltd, ιδρυθείσα στην Κύπρο το 1984 με αρ. Εγγραφής 21524, ήταν η δικαιούχος της εμπορικής εύνοιας και πρώτη παραγωγός των εμπορευμάτων Nannys στην Κύπρο. · ότι τo 1986 επέκτεινε τις δραστηριότητες της στην Ελλάδα όπου συνέστησε την Εταιρεία ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. άλλως LINETTE HELLAS S.A. στην οποία κατείχε το 81% του μετοχικού της κεφαλαίου και ίδρυσε εκεί το δεύτερο εργοστάσιο παραγωγής των προϊόντων Nannys. · Στις 30/10/96 μετά από σχετική αίτηση της η Κυπριακή παραγωγός Εταιρεία Linette Ltd ενέγραψε στο όνομα της το εμπορικό σήμα Nannys Fresh στην Κύπρο. · Στις 17/3/1998 η Linette Ltd αιτήθηκε μέσω της θυγατρικής της Εταιρείας ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. και ενέγραψε το εμπορικό σήμα Nannys Fresh στην Ελλάδα στο όνομα της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. Την ίδια περίπου περίοδο το ίδιο σήμα ενεγράφη στο όνομα της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. στην Ρουμανία, (τεκμ. 3 δέσμη εγγράφων). · Κατά ή περί το έτος 2000 η Linette Ltd ενέγραψε στο όνομα της θυγατρικής της εταιρείας ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε το εμπορικό σήμα Nannys Baby's Wish. Καταλήγουν οι Εναγόμενοι να εισηγούνται (βλ. την παρα. 39 της Ε/Δ του Διευθυντή τους) ότι - «Για τούτο, όπως ο δικηγόρος μας με συμβουλεύει, βάσει ρητής πρόνοιας της Ευρωπαϊκής οδηγίας που κατέστη νόμος της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Ενάγουσα δεν έχει δικαίωμα να απαγορεύσει τη χρήση του εμπορικού σήματος για τα συγκεκριμένα εμπορεύματα που έχουν διατεθεί υπό το εμπορικό σήμα στο εμπόριο μέσα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη ή με τη συγκατάθεση του. Δεν μπορεί, ο κάτοχος ενός σήματος, να απαγορεύει την προς κράτος μέλος (Κύπρος στην περίπτωση μας) εισαγωγή προϊόντων που φέρουν το σήμα του και τα οποία διατέθηκαν στο εμπόριο σε άλλο κράτος μέλος (Ελλάδα, Ρουμανία και αλλού εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας), από τον ίδιο ή με τη συγκατάθεση του ή μέσω σχετιζόμενης με αυτή Εταιρείας ή διανομέα.». Είναι σε σχέση με το πιο πάνω πλέγμα επιχειρηματολογίας που ο Διευθυντής των Εναγομένων ισχυρίζεται (βλ. παρα. 45 της Ε/Δ του) ότι οι Ενάγοντες, μέσω της Ε/Δ της κας Λοϊζου, απέκρυψαν ουσιώδες γεγονός αναφορικά με τη σχέση της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. με τη Linette Ltd και, ειδικότερα, ότι η πρώτη αποτελεί θυγατρική της δεύτερης και ενεργεί δυνάμει συγκατάθεσης της δεύτερης. Πράγματι, στην Ε/Δ της κας Λοϊζου δεν εντοπίζεται καμία αναφορά στην ύπαρξη σχέσεως μητρικής - θυγατρικής εταιρείας μεταξύ των δύο προαναφερόμενων εταιρειών. Όπως, όμως, επισημαίνει ο συνήγορος των Εναγόντων στη γραπτή του αγόρευση η μη αποκάλυψη τέτοιας σχέσης οφείλεται στο γεγονός ότι έπαυσε να υφίσταται τέτοια σχέση μεταξύ των δύο εταιρειών από το

Περαιτέρω, ο συνήγορος των Εναγόντων εκφράζει τη διαφωνία του με την τοποθέτηση των Εναγομένων ότι η παρούσα υπόθεση είναι σωστό να ειδωθεί ως υπόθεση «παράλληλης εμπορίας», έτσι ώστε να μπορεί να γίνει επίκληση της υπεράσπισης της «ανάλωσης των εμπορικών σημάτων». Και τούτο γιατί, όπως παρατηρεί (βλ. παρα.3, σελ. 21 της γραπτής αγόρευσης), «τα προϊόντα που πωλούνε οι Εναγόμενοι είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές ότι δεν έχουν τοποθετηθεί στην Ευρωπαϊκή αγορά είτε από τους Ενάγοντες είτε κατόπιν αδείας τους. Τοποθετήθηκαν στην Ευρωπαϊκή αγορά από τη ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε., μια εταιρεία με την οποία οι Ενάγοντες καμία σχέση έχουν.». Η μαρτυρία που προσφέρουν οι Εναγόμενοι, στην όψη της Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων και ειδικότερα του κειμένου του Τεκμηρίου 1 αυτής, δεν αντιμάχεται τη θέση των Εναγόντων ως προς το ότι η Linette Ltd έπαυσε να είναι μητρική της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.. Στο προρρηθέν Τεκμήριο 1 αναφέρεται ότι - «η ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1986 με σκοπό την παραγωγή και εμπορία ειδών ατομικής υγειεινής, τόσο στην επώνυμη αγορά με την επωνυμία Nannys όσο και στην αγορά private label. Το 2005 η εταιρεία πουλήθηκε από την εταιρεία LINETTE LTD στους σημερινούς ιδιοκτήτες, μαζί με όλα τα δικαιώματα παραγωγής των προϊόντων Nannys.». Συνεπώς, από το 2005 η ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε δεν αποτελεί θυγατρική της Linette Ltd, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να θεωρηθεί, στη βάση της δοθείσας μαρτυρίας, αφενός, ότι οι Ενάγοντες απέκρυψαν υπαρκτή εταιρική σχέση μεταξύ των εν λόγω δύο εταιρειών και, αφετέρου, ότι η διάθεση των προϊόντων της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. στην Κύπρο γίνεται, έκτοτε ή και κατά τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής, με την άδεια ή συγκατάθεση της Linette Ltd. Δεν μου διαφεύγει, ασφαλώς, το γεγονός ότι ο συνήγορος των Εναγομένων ισχυρίζεται ότι η κρισιμότητα της μη αποκάλυψης της σχέσης μητρικής - θυγατρικής μεταξύ της Linette Ltd και της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. έγκειται στο ότι αυτός τοποθετεί την ανάλωση των εμπορικών σημάτων πίσω στο 1998 και το 2000, όταν ενεγράφησαν στο όνομα της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. τα εμπορικά σήματα Nannys Fresh και Nannys Baby's Wish και τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά για εμπορία στην Ελλάδα με την - εξυπακουόμενη λόγω του εταιρικού δεσμού - συγκατάθεση της Linette Ltd, ως τότε μητρικής της. Υπάρχει μια αιωρούμενη ασάφεια στον τρόπο με τον οποίο εγείρεται ο συγκεκριμένος ισχυρισμός, ως προς το ότι τα επίδικα προϊόντα είναι προϊόντα παράλληλης εμπορίας ή/και ότι τα εμπορικά σήματα των Εναγόντων έχουν αναλωθεί. Επιλέγω όμως να εξετάσω το ζήτημα αυτό στο πλαίσιο αξιολόγησης του συζητήσιμου της υπόθεσης των Εναγόντων. Περιορίζομαι στο να σημειώσω ότι στην παρούσα υπόθεση, τα δεδομένα ιδιοκτησίας, όπως έχει αναγνωρισθεί από τους διάδικους, έχουν αλλάξει και η Linette Ltd δεν αποτελεί κατά τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας αγωγής ιδιοκτήτρια των εμπορικών σημάτων, λόγω της μεταβίβασης της ιδιοκτησίας των εμπορικών σημάτων για την Κυπριακή επικράτεια στους Ενάγοντες από το
Με δεδομένο αυτό το πραγματικό υπόβαθρο, χρειάζεται, όπως θα αιτιολογήσω με αναφορά στη νομολογία αργότερα, να εξεταστεί τυχόν εταιρική σχέση ή οικονομικός δεσμός των ιδίων των Εναγόντων με τη ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε., η οποία φέρεται ως η παραγωγός και εξαγωγέας προς την Κύπρο των επίδικων προϊόντων. Παρατηρώ, συναφώς, ότι, στην Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων δεν ηγέρθηκε οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί απόκρυψης από μέρους των Εναγόντων τυχόν εταιρικής σχέσης ή οικονομικού δεσμού μεταξύ των ιδίων των Εναγόντων και της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.. Απεναντίας, ο συνήγορος των Εναγομένων στηρίχθηκε στο ίδιο το Τεκμήριο 15 της Ε/Δ της κας Λοϊζου για να προωθήσει τον ισχυρισμό των Εναγομένων ότι υφίσταται οικονομικός δεσμός μεταξύ των Εναγόντων και της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε., ο οποίος κατ' ισχυρισμόν ενισχύει την επιχειρηματολογία του περί αναλωμένων εμπορικών σημάτων και αντί-ανταγωνιστικής συμφωνίας περί κατάτμισης της αγοράς της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε επιμέρους εθνικές αγορές. Αυτού του είδους η επιχειρηματολογία θα ληφθεί υπόψη κατά την αξιολόγηση του συζητήσιμου της αγωγής. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 32 Ν.14/60ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗ Έχοντας απορρίψει τους ισχυρισμούς περί έλλειψης κατεπείγοντος και απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, προχωρώ λοιπόν σε όσα αφορούν την εφαρμογή του ουσιαστικού δικαίου για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση αίτησης, ήτοι του άρθρου 32 του Ν.14/
Νομική πτυχή αναφορικά με την 1η και 2η προϋπόθεση - Συζητήσιμη υπόθεση και πιθανότητα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία Στην T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, ο Νικολάου, Δ., όπως ήταν τότε διευκρίνισε ότι- «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557 κ.ά. και Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά.» Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι αν «υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση», δηλαδή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Το ερώτημα τούτο απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής (βλ. την Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557 και πιο πρόσφατα την απόφαση ημερ. 13.6.2013 στην Πολιτική Έφεση 145/2011, Hellenic Bank Public Company Limited v Alpha Panareti Public Limited). Το δεύτερο ερώτημα αφορά στο κατά πόσον υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντα με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Luis Vuitton v Δερμοσάκ Λτδ κ.α.

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ.

Ό,τι απαιτείται είναι ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας (visible chance of success). Οι ισχυρισμοί των Εναγομένων Στην παρούσα υπόθεση είναι η θέση των Εναγομένων ότι δεν υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση είτε παραβίασης του άρθρου 6 του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, Κεφ. 268, είτε του άρθρου 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου και ότι δεν υπάρχει πιθανότητα έστω και μικρή να δικαιούνται οι Ενάγοντες σε θεραπεία. Ειδικότερα, ο Διευθυντής των Εναγομένων εφιστά την προσοχή του Δικαστηρίου στα εξής σημεία, για τα οποία έχει λάβει νομική συμβουλή (βλ. παρα. 47 της Ε/Δ του)ː «a. Σε ότι αφορά τα προϊόντα NANNYS BABY'S WISH αλλά και την λέξη NANNYS όπως λέχθηκε, δεν είναι εγγεγραμμένα ως εμπορικό σήμα στο όνομα της Ενάγουσας και σύμφωνα με την ρητή πρόνοια του άρθρου 4 του Κεφ. 268 δεν μπορεί να εγερθεί καμία αγωγή με βάση μη εγγεγραμμένο σήμα. b. Η αξίωση της Ενάγουσας είναι βασικά η απαγόρευση του «παράλληλου εμπορίου» το οποίο είναι θεμιτό και επιτρεπτό σε όλο τον κόσμο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. c. Αλίμονο αν γίνει αποδεκτή η αίτηση, τότε θα προκληθεί ανείπωτη αναστάτωση σε ολόκληρη την Κυπριακή αγορά γιατί δεν θα απομονωθεί στα συγκεκριμένα προϊόντα, αλλά θα επηρεάσει και θα απαγορεύσει ουσιαστικά όλα το «παράλληλο εμπόριο» σε όλα γενικά τα προϊόντα (αυτοκίνητα, αναψυκτικά, ποτά και κάθε λογής άλλα χυλιάδες εμπορεύματα) που διατίθενται σήμερα στην αγορά όχι μόνο εντός Κύπρου αλλά και στην Ευρώπη. d. Αντιμάχεται η αξίωση της ενάγουσας τον θεμελιώδη και πρωταρχικό σκοπό της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι η δημιουργία μιας, και ενιαίας εσωτερικής αγοράς της κοινότητας των κρατών μελών με την αρχή της ελεύθερης διακίνησης των εμπορευμάτων προς όφελος του καταναλωτή, δια της απαγόρευσης της στεγανοποίησης των αγορών από τα μονοπώλια. e. Η τυχόν διατήρηση του διατάγματος θα αποτελέσει πλήγμα στον ελεύθερο ανταγωνισμό της αγοράς, πλήγμα κατά του παράλληλου εμπορίου που παγκοσμίως επιτρέπεται και λειτουργεί, πλήγμα κατά της ελεύθερης διακίνησης των εμπορευμάτων εντός της Ε. Κοινότητας και πλήγμα κατά της θεμελιώδους αρχής της Ε. Ένωσης για την δημιουργία μιας ενιαίας κοινοτικής αγοράς.». Εκτίμηση Δικαστηρίου αναφορικά με την ισχυριζόμενη παράβαση του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, Κεφ. 268 Σύμφωνα με το άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου «εμπορικό σήμα» σημαίνει- «σήμα το οποίο συνίσταται από οποιαδήποτε σημεία επιδεχόμενα γραφικής παράστασης (ιδίως δε από λέξεις, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος προσώπων, από εικόνες, γράμματα, αριθμούς, το σχήμα του εμπορεύματος ή της συσκευασίας του, ή οποιοδήποτε συνδυασμό αυτών), που μπορούν από τη φύση τους να διακρίνουν τα εμπορεύματα ή τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης από τα αντίστοιχα άλλων επιχειρήσεων, εφόσον το σήμα αυτό χρησιμοποιείται ή σκοπείται να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς τέτοιας διάκρισης». Σύμφωνα με το άρθρο 4 του ιδίου Νόμου - «
Κανένα πρόσωπο δεν δικαιούται να εγείρει διαδικασία για να εμποδίσει παραβίαση μη εγγεγραμμένου εμπορικού σήματος ή για να ανακτήσει αποζημιώσεις ένεκα αυτής, αλλά καμιά διάταξη που περιλαμβάνεται στο Νόμο αυτό δεν θεωρείται ότι επηρεάζει αγώγιμα δικαίωμα εναντίον προσώπου για δόλια παρουσίαση εμπορευμάτων ως εμπορεύματα άλλου προσώπου ή για τις θεραπείες αναφορικά με την εν λόγω παρουσίαση.». Τα άρθρο 6 του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου Κεφ. 268 όπως έχει τροποποιηθεί από τον Νόμο 176(I)/2000 προβλέπει τα ακόλουθα: «6.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου και των διατάξεων των άρθρων 9 και 10, η εγγραφή εμπορικού σήματος στο μητρώο είτε αυτή έγινε πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος Νόμου είτε μετά, παρέχει στον ιδιοκτήτη του εμπορικού σήματος αποκλειστικό δικαίωμα επί του εν λόγω σήματος.

(2)Ο ιδιοκτήτης εμπορικού σήματος δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο πρόσωπο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές του, χωρίς τη συγκατάθεση του- (α) Σημείο πανομοιότυπο με τα εμπορικό σήμα, για εμπορεύματα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες με εκείνες για τις οποίες το εμπορικό σήμα έχει εγγραφεί, (β) σημείο για το οποίο, λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητας του με το εμπορικό σήμα και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των εμπορευμάτων ή των υπηρεσιών που καλύπτονται από το εμπορικό σήμα και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου συσχέτισης του σημείου με το εμπορικό σήμα, (γ) σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το εμπορικό σήμα για εμπορεύματα ή υπηρεσίες μη παρόμοιες με εκείνες για τις οποίες το εμπορικό σήμα έχει εγγραφεί, εάν το εμπορικό σήμα χαίρει φήμης στη Δημοκρατία και η χρησιμοποίηση του σημείου, χωρίς εύλογη αιτία, θα επέφερε, χωρίς οποιοδήποτε κόστος, όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του εμπορικού σήματος ή θα ήταν βλαπτική για τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη.

(3)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου «χρήση σημείου» περιλαμβάνει: (α) Την επίθεση του σημείου επί των εμπορευμάτων ή στη συσκευασία τους, (β) την προσφορά των εμπορευμάτων ή την εμπορία ή την κατοχή τους προς εμπορία ή την προσφορά ή παροχή υπηρεσιών υπό του σημείου, (γ) Την εισαγωγή ή την εξαγωγή των προϊόντων υπό του σημείου, (δ) τη χρησιμοποίηση του σημείου σε επαγγελματικό έντυπο υλικό και στη διαφήμιση.

(4)[...] έως

(7)[...]». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Η νομολογία έχει αναγνωρίσει ότι ο περί Εμπορικών Σημάτων Νόμος, Κεφ. 268, καθιερώνει ως έννομο αγαθό, το εμπορικό σήμα με αντίστοιχο δικαίωμα προστασίας κάθε παραβίασης. Στo πολιτικό Δικαστήριο υπάγεται η προστασία του εμπορικού σήματος ως αντικειμένου ιδιοκτησίας. (Βλ. Mcdonalds Corpor ν. Παπαπέτρου κ.α

(1992)1 C.L.R 1072, Kerly's Law of Trade Marks and Trade Names (ανωτέρω) κα Cornish on Intellectual Property). Στην παρούσα υπόθεση, στην όψη των ενόρκων δηλώσεων, αλλά και στη βάση της μαρτυρίας που δόθηκε κατά την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, παρουσιάζεται ως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το εμπορικό σήμα Nannys Fresh, για χρήση σε σχέση με μωρομάντηλα στη γεωγραφική επικράτεια της Κύπρου, ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο έγερσης της παρούσας αγωγής εγγεγραμμένο στο όνομα των Εναγόντων και σε ισχύ σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου Κεφ. 268 όπως έχει τροποποιηθεί από τον Νόμο 176(I)/2000. Συνεπακόλουθα, οι Ενάγοντες έχουν εκ πρώτης όψεως βάσιμο δικαίωμα να προστατεύσουν το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης που απορρέει από την εγγραφή του εν λόγω εμπορικού σήματος και προς το σκοπό αυτό να εγείρουν αγωγή. Στη βάση του ιδίου μαρτυρικού υλικού, παρουσιάζεται ως επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τα μωρομάντηλα με το εμπορικό σήμα Nannys Fresh που πωλούνται από τους Εναγομένους δεν παρασκευάζονται και δεν διανέμονται κατόπιν αδείας και/ή συγκαταθέσεως των Εναγόντων (βλ. παρα. 19 της Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων). Σύγκριση των μωρομάντηλων με το εμπορικό σήμα Nannys Fresh που παρασκευάζονται και διανέμονται στην Κύπρο από τους Ενάγοντες (βλ. το Τεκμήριο 15 της Ε/Δ της κας Λοϊζου) με τα μωρομάντηλα με το εμπορικό σήμα Nannys Fresh που διανέμονται στην Κύπρο από τους Εναγόμενους χωρίς την άδεια των Εναγόντων (βλ. το Τεκμήριο 12 της ένορκης δήλωσης της κας Λοϊζου) αποκαλύπτει κατά την κρίση του Δικαστηρίου τέτοια ομοιότητα σε ό,τι αφορά το εν λόγω εμπορικό σήμα ως έχει εγγραφεί στο όνομα των Εναγόντων (βλ. Τεκμήριο 6 της Ε/Δ της κας Λοϊζου), ώστε να υφίσταται εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση παραβίασης από μέρους των Εναγομένων των διατάξεων του άρθρου 6

(2)(α) και 6

(3)(β) του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, Κεφ. 268. Πρόκειται, δηλαδή, κατά την κρίση μου, για εκ πρώτης όψεως υπόθεση χρήσης σημείου πανομοιότυπου με το εμπορικό σήμα των Εναγόντων για πανομοιότυπα εμπορεύματα. Επίσης, στη βάση του ιδίου μαρτυρικού υλικού παρουσιάζεται ως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τα εμπορικά σήματα Nannys Baby Diapers και Nannys Baby Love Diapers είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι των Εναγόντων σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου και βρίσκονται σε ισχύ. Συνεπακόλουθα, οι Ενάγοντες έχουν εκ πρώτης όψεως βάσιμο δικαίωμα να προστατεύσουν το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης που απορρέει από την εγγραφή του εν λόγω εμπορικού σήματος και προς το σκοπό αυτό να εγείρουν αγωγή. Σύγκριση του Τεκμηρίου 13 της Ε/Δ της κας Λοϊζου, δηλ. των παιδικών πανών που πωλούν οι Εναγόμενοι σε συσκευασία που φέρει επ' αυτής τις λέξεις «Nannys», «Baby's Wish» και «Baby Diapers» και οι οποίες παιδικές πάνες παρουσιάζεται ως παραδεκτό γεγονός ότι δεν παρασκευάζονται και δεν διανέμονται κατόπιν αδείας και/ή συγκαταθέσεως των Εναγόντων, με τα εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα των Εναγόντων «Nannys Baby Diapers» (βλ. πιστοποιητικό εγγραφής του εν λόγω σήματος ως το Τεκμήριο 8 της Ε/Δ της κας Λοϊζου) και Nannys Baby Love Diapers (Βλ. το πιστοποιητικό εγγραφής ως το Τεκμήριο 9 της Ε/Δ της κας Λοϊζου) ως επίσης και με τις παιδικές πάνες που πωλούν οι Ενάγοντες (βλ. τα Τεκμήρια 5 και 16 της ένορκης δήλωσης της κ. Καρολίνας Λοϊζου), αναδεικνύει, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, εκ πρώτης όψεως περίπτωση παραβίασης από τους Εναγομένους των διατάξεων του άρθρου 6

(2)(β) και 6

(3)(β) του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, λόγω ομοιότητας (όχι ταύτισης) των σημείων (λεκτικό) και της ομοιότητας των προϊόντων (παιδικές πάνες - baby diapers), ώστε να δημιουργείται κίνδυνος σύγχυσης του κοινού και κίνδυνος συσχέτισης των προϊόντων των Εναγομένων με τα εμπορικά σήματα των Εναγόντων. Διευκρινίζω ότι έχω λάβει υπόψη ότι το ζήτημα της ομοιότητας μεταξύ ενός σημείου και ενός εμπορικού σήματος αποφασίζεται από το Δικαστήριο και όχι από τους μάρτυρες, εφαρμόζοντας φυσικά τις γενικά αποδεκτές αρχές σύγκρισης (Βλ. Καπνοβιομηxανία Έθνος Γ.Α Κερανής Α.Ε ν. Έφορο Εμπορικών Σημάτων

(1991)4Β Α.Α.Δ. 1110 ). Διευκρινίζω περαιτέρω ότι ακόμη και σε υποθέσεις που παρουσιάζουν ενδιαφέρον από απόψεως Ευρωπαϊκού δικαίου λόγω διασυνοριακής εμπορίας των επίδικων προϊόντων, η ομοιότητα και ο κίνδυνος συγχύσεως κρίνεται στη βάση κριτηρίων που καθιερώθηκαν από το εθνικό δίκαιο, αρκεί αυτά να μην εισάγουν αυθαίρετη διάκριση και συγκεκαλυμμένο περιορισμό στο εμπόριο.[3] Η Κυπριακή νομολογία έχει υιοθετήσει συστηματικά το κριτήριο σύγκρισης που περιγράφεται στο σύγγραμμα Kerly's Law of Trade Marks and Trade Names 12η έκδοση στην σελίδα 439, παράγραφος 17-08, ως εξής: «When the question arises whether a mark applied for bears such resemblance to another mark as to be likely to deceive, it should be determined by considering what is the leading characteristic of each. The one might contain many, even most, of the same elements as the other, and yet the leading, or it may be the only, impression left on the mind might be very different.» Βάσει των πιο πάνω αυτό που εξετάζεται για να κριθεί αν υπάρχει ομοιότητα είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό του επίδικου σημείου και του εμπορικού σήματος. Δεν χωρεί, κατά την κρίση μου, αμφιβολία ότι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό του σημείου που φέρουν οι παιδικές πάνες των Εναγομένων και των εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων των Εναγόντων είναι η λέξη «Nannys». Άλλωστε, από το Πιστοποιητικό εγγραφής των προαναφερθέντων εμπορικών σημάτων των Εναγόντων, προκύπτει σαφώς ότι δεν παρέχεται δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης των λέξεων «baby», «love» και «diapers». Από την άλλη, είναι επίσης παραδεκτό γεγονός ότι κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής, οι Ενάγοντες δεν είχαν εγγεγραμμένα στο όνομά τους τα εμπορικά σήματα «Nannys» και «Nannys Baby's Wish» γι' αυτό και, κατά την κρίση μου, δεν έχουν βάσιμο αγώγιμο δικαίωμα προστασίας των εν λόγω σημάτων αυτών καθ' εαυτών στη βάση του άρθρου 6 του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου. Όπως ορθά επισημαίνει ο συνήγορος των Εναγομένων, το ίδιο το άρθρο 4 του εν λόγω Νόμου εμποδίζει την έγερση αγωγής για παρεμπόδιση παραβίασης μη εγγεγραμμένου εμπορικού σήματος. Η έγερση αγωγής αναφορικά με μη εγγεγραμμένο εμπορικό σήμα χωρεί δυνάμει του άρθρου 4 μόνο σε περίπτωση που τα γεγονότα της υπόθεσης αποκαλύπτουν «δόλια παρουσίαση εμπορευμάτων ως εμπορεύματα άλλου προσώπου ή για τις θεραπείες αναφορικά με την εν λόγω παρουσίαση». Στην όψη της δοθείσας μαρτυρίας στην παρούσα υπόθεση, δεν έχω εντοπίσει στοιχεία που να μπορούν να ληφθούν υπόψη ως εκ πρώτης όψεως αποδείξεις τέτοιας «δόλιας παρουσίασης». Δεν ηγέρθηκε από τους Ενάγοντες ισχυρισμός για δόλια παρουσίαση. Ο δόλος προϋποθέτει πρόθεση εξαπάτησης. Η προστασία των εν λόγω μη εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων θα ήταν καταλληλότερο να αναζητηθεί βάσει του άρθρου 35 του Κεφ. 148. Όπως επιβεβαιώθηκε στην απόφαση ημερ. 16.2.2012, Π.Ε. 263/2009, CTO Public Company Limited κ.α. ν 1. BAT (Cyprus) Limited kai 2. Rothmans of Pall Mall Limited, η απόδειξη ένοχης πρόθεσης δεν είναι απαραίτητη σε αγωγές για αθέμιτο ανταγωνισμό. Επομένως, στη βάση της προεκτεθείσας προκαταρκτικής αξιολόγησης της μαρτυρίας στην όψη της, κρίνω ότι βάσιμο αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων βάσει του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου υφίσταται, με συνεπακόλουθο δικαίωμα να δικαιούνται σε θεραπεία, μόνο για σκοπούς παρεμπόδισης της χρήσης των εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων Nannys Fresh, Nannys Baby Diapers, Nannys Baby Love Diapers και/ή σήμάτων παρόμοιων με αυτά. Ως στοχευμένα σε κατάλληλη θεραπεία δυνάμει του άρθρου 6 του Κεφ. 268 δύνανται να διατηρηθούν το 1ο και 3ο σκέλος του εκδοθέντος Διατάγματος. Το 4ο σκέλος του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος που αποσκοπεί στην παρεμπόδιση της χρήσης των εμπορικών σημάτων «Nannys» και/ή «Nannys Baby's Wish», αυτών καθ' εαυτών, εφόσον τούτα δεν είναι εγγεγραμμένα, δεν μπορεί να διατηρηθεί σε ισχύ δυνάμει του Κεφ. 268. Η απαγόρευση της χρήσης τους καλύπτεται εν πάση περιπτώσει έμμεσα υπό την αναφορά του 1ου και 3ου σκέλους του Διατάγματος σε «παρόμοια σήματα». Αλλά ακόμη και σε ό,τι αφορά τη χρήση των εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων Nannys Fresh, Nannys Baby Diapers, Nannys Baby Love Diapers και/ή σήμάτων παρόμοιων με αυτά, για να πετύχουν οι Ενάγοντες τη διατήρηση του εκδοθέντος Διατάγματος που απαγορεύει τη χρήση τους θα πρέπει εκ πρώτης όψεως να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι δεν υφίσταται από πλευράς των Εναγόντων κώλυμα δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(7)του άρθρου 6 του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου. Βάσιμη έγερση από μέρους των Εναγομένων της υπεράσπισης περί ανάλωσης των υπό αναφορά εμπορικών σημάτων θα συνιστούσε τέτοιο κώλυμα. Αναφορικά με τον ισχυρισμό των Εναγομένων περί αναλωμένων εμπορικών σημάτων Η ένσταση των Εναγομένων, η οποία στηρίζεται στον ισχυρισμό περί ανάλωσης των εμπορικών σημάτων που φέρουν τα επίδικα προϊόντα, αναπτύχθηκε από το συνήγορό τους στη γραπτή του αγόρευση ως εξήςː Ότι τα δικαιώματα των Εναγόντων που πηγάζουν από τα εμπορικά τους σήματα έχουν αναλωθεί, και/ή ήταν ήδη αναλωμένα όταν τα αγόρασαν το 2008. Παραπέμπει ο συνήγορος των Εναγομένων προς υποστήριξη της θέσης αυτής στο άρθρο 7, παρα. 1, της Οδηγίας 2008/95/ΕΚ, το οποίο ενσωματώθηκε στην Κυπριακή έννομη τάξη με τις διατάξεις του Άρθρου 6

(7)του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, Κεφ. 268, όπως τροποποιήθηκε με τον Ν.176(Ι)/2000 και στις υποθέσεις ΙΗΤ Internationale Heiztechnik V. Ideal Standard (C-9/93)

(1994)ECR 1-2789, και, Bolton Pharmaceutical Company 100 Ltd v. Swinghope Ltd.,

(2005)EWHC 1600 (ch). Το άρθρο 7 της Οδηγίας 2008/95/ΕΚ προβλέπει τα ακόλουθα: «7. Exhaustion of the rights conferred by a trade mark The trade mark shall not entitle the proprietor to prohibit its use in relation to goods which have been put on the market in the Community under that trade mark by the proprietor or with his consent. Paragraph 1 shall not apply where there exist legitimate reasons for the proprietor to oppose further commercialization for the goods, especially where the condition of the goods is changed or impaired after they have been put on the market. Το πιο πάνω άρθρο 7 της Οδηγίας 2008/95/ΕΚ μεταφέρθηκε στην Κυπριακή έννομη τάξη με ενσωμάτωσή του στο Άρθρο 6

(7)του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου, το οποίο καθορίζει τα εξήςː «6.-

(7)Το δικαίωμα που παρέχεται με την εγγραφή εμπορικού σήματος, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, δεν επιτρέπει στον ιδιοκτήτη του εν λόγω σήματος να απαγορεύει τη χρήση του εμπορικού σήματος για εμπορεύματα που έχουν διατεθεί υπό το εμπορικό σήμα στο εμπόριο μέσα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη ή με τη συγκατάθεση του: Νοείται ότι, το παρόν εδάφιο δεν εφαρμόζεται αν ο ιδιοκτήτης έχει νόμιμους λόγους να αντιταχθεί στη μεταγενέστερη εμπορική εκμετάλλευση των εμπορευμάτων, ιδίως όταν η κατάσταση των εμπορευμάτων μεταβάλλεται ή αλλοιώνεται μετά τη διάθεση τους στο εμπόριο.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Σπεύδω να παρατηρήσω ότι το βάρος της απόδειξης της ανάλωσης του εμπορικού σήματος βρίσκεται στους ώμους του διάδικου που επικαλείται αυτή τη βάση υπεράσπισης, εν προκειμένω στους ώμους των Εναγομένων (βλ. την απόφαση του ΔΕΚ, όπως ήταν τότε, ημερ. 8.4.2003, στην υπόθεση C-244/00 Van Doren + Q. GmbH κατά Lifestyle sports όπου επιβεβαιώθηκε ότι αυτός ο κανόνας περί αποδείξεως συνάδει με το κοινοτικό δίκαιο και ειδικότερα με τις διατάξεις της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ [πρώτη οδηγία για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων]). Αντλώντας καθοδήγηση από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κατά πόσον έχει επέλθει η ανάλωση των εμπορικών σημάτων, κρίνεται δικαστικά υπό το φως των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε υπόθεσης όπως αυτά τεκμηριώνονται κατά το χρόνο που επιχειρείται η παράλληλη εισαγωγή και εμπορία των επίδικων στην υπόθεση προϊόντων. Για να θεωρηθεί ότι τα επίδικα προϊόντα αποτελούν προϊόντα παράλληλης εισαγωγής θα πρέπει να υπάρχει μαρτυρία ότι τα συγκεκριμένα προϊόντα αποτελούν προϊόντα που τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά οπουδήποτε εντός της αγοράς του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του επίδικου εμπορικού σήματος του κράτους μέλους εισαγωγής και κατά τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής τα συγκεκριμένα προϊόντα να επιχειρείται να επαναεισαχθούν στο κράτος μέλος εισαγωγής από κάποιον που τα αγόρασε νόμιμα στο κράτος μέλος εξαγωγής. Όπως λέχθηκε από το ΔΕΕ στην απόφαση ημερ. 15.10.2009 στην υπόθεση C-324/2008 Makro Zelfbedienings Groothandel CV κλπ, στην παρα. 22, «Η συγκατάθεση η οποία ισοδυναμεί με παραίτηση του δικαιούχου από το αποκλειστικό δικαίωμα κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 5 [της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ] συνιστά καθοριστικό στοιχείο της ανάλωσης και πρέπει επομένως να εκδηλώνεται κατά τρόπο που να εκφράζει με βεβαιότητα τη βούληση του δικαιούχου να παραιτηθεί από το δικαίωμα αυτό.». Η ύπαρξη της συγκατάθεσης του ιδιοκτήτη κρίθηκε νομολογιακά ότι δεν δύναται να τεκμαίρεται σε ό,τι αφορά μια σειρά προϊόντων (a line of products) ή παρόμοιων προϊόντων, αλλά θα πρέπει να αποδεικνύεται σε σχέση με την επίδικη παρτίδα προϊόντων (a batch of products). Συγκεκριμένα, στην απόφαση του ΔΕΚ, όπως ήταν τότε, ημερομηνίας 1.7.1999, στην υπόθεση C-173/98, Sebago Inc. και Ancienne Maison Dubois & Fils SA κατά G-B Unic. SA (γνωστής ως υπόθεσης «Sebago»), το ΔΕΚ αποφάνθηκε ότι: «18 Στη συνέχεια επιβάλλεται να επισημανθεί ότι το εθνικό δικαστήριο, με τα δύο τελευταία ερωτήματα, ερωτά κατ' ουσία αν υπάρχει συγκατάθεση υπό την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας, όταν ο δικαιούχος του σήματος έχει συγκατατεθεί για την εμπορία εντός του ΕΟΞ προϋόντων που είναι πανομοιότυπα ή παρόμοια προς τα προϊόντα για τα οποία προβάλλεται η ανάλωση του δικαιώματος ή αν, αντίθετα, η συγκατάθεση πρέπει να καλύπτει όχι γενικά το προϊόν για το οποίο προβάλλεται η ανάλωση, αλλά κάθε συγκεκριμένο τεμάχιο. 19 Συναφώς επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, μολονότι το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας δεν δίδει άμεση απάντηση στο εν λόγω ερώτημα, εντούτοις πρέπει να γίνει δεκτό ότι τα δικαιώματα που παρέχει το σήμα δεν αναλώνονται παρά μόνο για τα τεμάχια που έχουν διατεθεί στο εμπόριο με τη συγκατάθεση του δικαιούχου του σήματος εντός του εδάφους που οριοθετείται με την εν λόγω διάταξη. Όσον αφορά τα τεμάχια που δεν έχουν διατεθεί στο εμπόριο εντός του εδάφους αυτού με τη συγκατάθεση του δικαιούχου του σήματος, ο δικαιούχος αυτός μπορεί πάντοτε να απαγορεύσει τη χρήση του σήματος ασκώντας το δικαίωμα που του απονέμει η οδηγία. 20 Αυτή η ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, έχει ήδη γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι σκοπός της διατάξεως αυτής είναι να καθίσταται δυνατή η μεταγενέστερη εμπορία των τεμαχίων προϊόντος που φέρουν ορισμένο σήμα και έχουν διατεθεί στο εμπόριο με τη συγκατάθεση του δικαιούχου του σήματος, χωρίς ο δικαιούχος αυτός να μπορεί να αντιταχθεί στην εμπορία αυτή (βλ. αποφάσεις της 4ης Νοεμβρίου 1997, C-337/95, Parfums Christian Dior, Συλλογή 1997, σ. Ι-6013, σκέψεις 37 και 38, και της 23ης Φεβρουαρίου 1999, C-63/97, BMW, Συλλογή 1999, σ. Ι-905, σκέψη 57). Η ορθότητα της ερμηνείας αυτής επιβεβαιώνεται άλλωστε από το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας, το οποίο, αναφερόμενο στη «μεταγενέστερη εμπορική εκμετάλλευση» των προϊόντων, καταδεικνύει ότι η αρχή της αναλώσεως αφορά μόνο τα συγκεκριμένα προϊόντα των οποίων η πρώτη διάθεση στην αγορά πραγματοποιήθηκε με τη συγκατάθεση του δικαιούχου του σήματος. 21 Πρέπει επίσης να υπενθυμιστεί ότι ο κοινοτικός νομοθέτης, θεσπίζοντας το άρθρο 7 της οδηγίας, κατά το οποίο η ανάλωση του δικαιώματος που παρέχει το σήμα ισχύει μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες τα προϊόντα που φέρουν το σχετικό σήμα έχουν διατεθεί στο εμπόριο εντός της Κοινότητας (εντός του ΕΟΞ, αφότου άρχισε να ισχύει η Συμφωνία ΕΟΞ), διευκρίνισε ότι η διάθεση του προϊόντος στο εμπόριο εκτός του εδάφους αυτού δεν έχει ως αποτέλεσμα την ανάλωση του δικαιώματος του δικαιούχου του σήματος να αντιταχθεί στην εισαγωγή των προϊόντων αυτών, όταν η εισαγωγή αυτή γίνεται χωρίς τη συγκατάθεσή του, και να ελέγξει έτσι την πρώτη διάθεση στο εμπόριο εντός της Κοινότητας (εντός του ΕΟΞ, αφότου άρχισε να ισχύει η Συμφωνία ΕΟΞ) των προϊόντων που φέρουν το σήμα. Η προστασία όμως αυτή θα καθίστατο κενή περιεχομένου, αν αρκούσε, για να υπάρχει ανάλωση υπό την έννοια του άρθρου 7, να έχει δώσει ο δικαιούχος του σήματος τη συγκατάθεσή του για την εντός του εδάφους αυτού διάθεση στην αγορά πανομοιότυπων ή παρόμοιων προϋόντων με τα προϊόντα για τα οποία προβάλλεται η ανάλωση. (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Ακόμη και σε υποθέσεις που η πρώτη τοποθέτηση των επίδικων προϊόντων στην αγορά του κράτους μέλους εξαγωγής έγινε με τη συγκατάθεση του τότε ιδιοκτήτη του εμπορικού σήματος, με βάση τη νομοθεσία (Ευρωπαϊκή και αντίστοιχη Κυπριακή)[4], ο (ίδιος ή νέος) ιδιοκτήτης του εμπορικού σήματος νομιμοποιείται «να αντιταχθεί στη μεταγενέστερη εμπορική εκμετάλλευση» των προϊόντων, αν η κατάστασή τους «μεταβάλλεται» ή «αλλοιώνεται» μετά την πρώτη διάθεσή τους στο εμπόριο.[5] Σε υποθέσεις όπου υπήρξε συμφωνία εκούσιας μεταβίβασης των δικαιωμάτων του εμπορικού σήματος σχετικά με ορισμένα προϊόντα σε άλλη επιχείρηση σε ό,τι αφορά την επικράτεια άλλου κράτους μέλους, η νομολογία αναγνωρίζει στον ιδιοκτήτη του εμπορικού σήματος εντός του κράτους μέλους εισαγωγής δικαίωμα να αντιταχθεί στην εισαγωγή των επίδικων προϊόντων, αν αποδείξει συζητήσιμη υπόθεση ότι ουδεμία δυνατότητα ελέγχου έχει αυτός ως προς την ποιότητα των προϊόντων αυτών λόγω μη ύπαρξης ή διατήρησης εταιρικής σχέσης ή οικονομικών δεσμών με την εταιρεία του κράτους μέλους εξαγωγής που έχει την ευθύνη παραγωγής τους. Αυθεντία επί του θέματος αποτελεί, όπως αναγνωρίζει ο συνήγορος των Εναγομένων η απόφαση του ΔΕΚ στην υπόθεση C-9/93 ΙΗΤ Internationale Heiztechnik V. Ideal Standard

(1994)ECR 1-2789. Η κρατούσα νομική θέση στο Ευρωπαϊκό δίκαιο είναι αυτή που υιοθετήθηκε στην υπόθεση C-9/93 και όχι εκείνη που είχε υιοθετηθεί στην υπόθεση Case 192/73 Van Zuylen Freres V. Hag (Hag I)

(1974)ECR 731, γνωστή ως Hag I. Παραθέτω περίληψη[6] της απόφασης Ideal Standard σε ό,τι αφορά το επίμαχο ζήτημαː «

Το δικαίωμα απαγορεύσεως που απορρέει από ένα σήμα σκοπεί στο να προστατεύεται ο δικαιούχος του από δόλιες ενέργειες τρίτων οι οποίοι, δημιουργώντας κίνδυνο συγχύσεως στους καταναλωτές, επιδιώκουν να αντλήσουν όφελος από τη συνδεόμενη με το σήμα καλή φήμη. Το εν λόγω δικαίωμα δεν καλύπτει μόνο τα προϊόντα για τα οποία έχει κτηθεί το σήμα αλλά και διαφορετικά από αυτά προϊόντα, εφόσον αυτά παρουσιάζουν αρκούντως κοινά στοιχεία ώστε οι χρήστες, βλέποντάς τα να φέρουν το ίδιο διακριτικό γνώρισμα, να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα προϊόντα προέρχονται από την ίδια επιχείρηση. [.]
Οι σχετικοί με τα σήματα ημεδαποί τίτλοι ισχύουν καταρχάς εντός συγκεκριμένου εδάφους. Αυτός είναι ακριβώς και ο λόγος για τον οποίον το δίκαιο του κράτους εντός του οποίου ζητείται η προστασία ενός σήματος είναι αυτό που καθορίζει τις προϋποθέσεις της προστασίας αυτής. Η αρχή της εδαφικής ισχύος του δικαιώματος επί του σήματος, η οποία αναγνωρίζεται από το συμβατικώς θεσπισθέν διεθνές δίκαιο, γίνεται επίσης δεκτή από τη Συνθήκη ΕΟΚ. Πράγματι, δεχόμενο ορισμένους περιορισμούς στις εισαγωγές, στηριζομένους σε λόγους προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας, το άρθρο 36 της Συνθήκης προϋποθέτει ότι οι σχετικές με ένα εισαγόμενο προϊόν πράξεις, που έχουν συντελεσθεί στο έδαφος του κράτους εισαγωγής, εμπίπτουν στη νομοθεσία του κράτους αυτού.
Δυνάμει της αρχής της αυτοτέλειας των σημάτων, που έχει καθιερωθεί με τα άρθρα 6, παράγραφος 3, και 6γ της Συμβάσεως του Παρισιού περί συστάσεως ενώσεως για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας, της 20ής Μαρτίου 1983, και από το άρθρο 9β, δεύτερο εδάφιο, του Διακανονισμού της Μαδρίτης σχετικά με τη διεθνή καταχώρηση σημάτων της 18ης Απριλίου 1991, το δικαίωμα επί του σήματος μπορεί να μεταβιβάζεται για μια χώρα χωρίς να χρειάζεται να μεταβιβάζεται ταυτοχρόνως και για άλλες χώρες. [...].
Τα άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικών νομοθεσιών οι οποίες παρέχουν στον δικαιούχο ενός σήματος εντός του κράτους εισαγωγής το δικαίωμα να εναντιώνεται στην εμπορία προϊόντων τα οποία έχουν τεθεί σε κυκλοφορία στο κράτος εξαγωγής απ' αυτόν τον ίδιο ή με τη συναίνεσή του. Αυτή η αρχή, γνωστή ως αρχή της αναλώσεως, ισχύει όταν ο δικαιούχος του σήματος στο κράτος εισαγωγής και ο δικαιούχος του σήματος στο κράτος εξαγωγής είναι το ίδιο πρόσωπο ή όταν, έστω και αν πρόκειται για διαφορετικά πρόσωπα, αυτοί συνδέονται οικονομικώς. Πράγματι, στις καταστάσεις αυτές, ο έλεγχος ποιότητας μπορεί να διενεργείται από μια και μόνη επιχείρηση, το δε έργο προσδιορισμού της καταγωγής που το σήμα επιτελεί ουδόλως διακυβεύεται από την ελευθερία των εισαγωγών. Αντιθέτως, όταν ένα σήμα έχει μεταβιβασθεί, για ένα ή περισσότερα μόνο κράτη μέλη, σε επιχείρηση η οποία δεν έχει κανένα οικονομικό δεσμό με τον μεταβιβάσαντα, τα άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης δεν εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας η οποία επιτρέπει στον μεταβιβάσαντα να εναντιώνεται εντός του κράτους, όπου έχει διατηρήσει το σήμα, στην εμπορία προϊόντων επί των οποίων ο προς όν η μεταβίβαση έχει επιθέσει το σήμα του.
Η συναίνεση, την οποία συνεπάγεται μια εκούσια μεταβίβαση δικαιώματος σήματος, δεν αρκεί για να υφίσταται ανάλωση του δικαιώματος. Για να συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει ο κάτοχος του δικαιώματος στο κράτος εισαγωγής να έχει, άμεσα ή έμμεσα, την εξουσία να καθορίζει τα προϊόντα επί των οποίων είναι δυνατόν να γίνεται η επίθεση του σήματος εντός του κράτους εξαγωγής και να ελέγχει την ποιότητά τους. ΄Ομως, η εξουσία αυτή παύει να υφίσταται όταν η επί του σήματος εξουσία μεταβιβάζεται εκουσίως σε τρίτον μη έχοντα οικονομικό δεσμό με τον μεταβιβάσαντα. Επομένως, η κατάσταση αυτή πρέπει να διακρίνεται σαφώς από την κατάσταση όπου τα εισαγόμενα προϊόντα προέρχονται από έναν κάτοχο αδείας. Πράγματι, αντίθετα προς τον μεταβιβάζοντα, ο παρέχων άδεια έχει τη δυνατότητα να ελέγχει την ποιότητα των προϊόντων του κατόχου της αδείας προσθέτοντας στη σχετική σύμβαση ειδικές διατάξεις οι οποίες τον υποχρεώνουν να ακολουθεί τις οδηγίες του ενώ δίδουν στον παρέχοντα την ευχέρεια να βεβαιώνεται για την τήρησή τους. [...] (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Η πιο πάνω περίληψη συνοψίζει τα διαλαμβανόμενα στις παρα. 33 έως 39 της απόφασης του ΔΕΚ. Θα σταθώ ιδιαίτερα στα αναφερόμενα στις παρα. 33 έως 39, τις οποίες και παραθέτωː «37 [...] 'Οπως το Δικαστήριο έχει κρίνει με την προπαρατεθείσα απόφασή του Hag ΙΙ, για να μπορεί το εμπορικό σήμα να επιτελεί τη λειτουργία (του), πρέπει να παρέχει την εγγύηση ότι όλα τα προϊόντα επί των οποίων έχει τεθεί, έχουν κατασκευαστεί ή παραχθεί υπό τον έλεγχο μιας μόνο επιχειρήσεως η οποία έχει την ευθύνη για την ποιότητά τους (σκέψη 13). Σε όλες τις περιπτώσεις όπου ανέκυψε τέτοιο ζήτημα, υπήρξε έλεγχος από μία και την αυτή οντότητα: τον σχετικό όμιλο εταιρειών, στην περίπτωση προϊόντων που είχαν τεθεί σε κυκλοφορία από θυγατρική εταιρεία ο κατασκευαστής, στην περίπτωση προϊόντων που διετίθεντο στο εμπόριο από τον διανομέα ο παράσχων άδεια, αν επρόκειτο για προϊόντα διατιθέμενα από κάτοχο σχετικής αδείας. Στην περίπτωση της αδείας, ο παράσχων αυτήν έχει τη δυνατότητα να ελέγχει την ποιότητα των προϊόντων του κατόχου της αδείας προσθέτοντας στη σχετική σύμβαση ειδικές διατάξεις οι οποίες τον υποχρεώνουν να ακολουθεί τις οδηγίες ενώ δίδουν στον παράσχοντα την ευχέρεια να βεβαιώνεται για την τήρησή τους. Η προέλευση που ένα σήμα προορίζεται να εγγυάται είναι η ίδια: η προέλευση αυτή δεν καθορίζεται από τον κατασκευαστή αλλά από το κέντρο διευθύνσεως της κατασκευής (βλ. τις αιτιολογικές σκέψεις της Συμβάσεως Benelux και του ομοιόμορφου νόμου, Bulletin Benelux, 1962-2, σ. 36). 38 Πρέπει επιπλέον να υπογραμμιστεί ότι αυτό που έχει καθοριστική σημασία είναι η δυνατότητα ελέγχου ως προς την ποιότητα των προϊόντων και όχι η πραγματική άσκηση του ελέγχου αυτού. Επομένως, εθνικός νόμος, ο οποίος επιτρέπει στον παρασχόντα τη σχετική άδεια να επικαλείται την κακή ποιότητα των προϊόντων αυτού στον οποίο παρασχέθηκε η άδεια προκειμένου να αντιτίθεται στην εισαγωγή τους, θα έπρεπε να μη τυγχάνει εφαρμογής ως αντίθετος προς τα άρθρα 30 και 36: αν ο παράσχων την άδεια ανέχεται την κατασκευή προϊόντων κακής ποιότητας, καίτοι διαθέτει από τη σχετική σύμβαση τα μέσα να την εμποδίσει, τότε πρέπει και να αναλάβει τη σχετική ευθύνη. Ομοίως, αν η κατασκευή των προϊόντων είναι αποκεντρωμένη, εντός ενός και του αυτού ομίλου εταιρειών, οι δε θυγατρικές που είναι εγκατεστημένες σε κάθε κράτος μέλος κατασκευάζουν προϊόντα των οποίων η ποιότητα είναι προσαρμοσμένη στις ιδιαιτερότητες κάθε εγχώριας αγοράς, τότε θα έπρεπε επίσης να μην τυγχάνει εφαρμογής ο εθνικός νόμος που επιτρέπει σε θυγατρική του ομίλου να επικαλεστεί αυτές τις διαφορές ως προς την ποιότητα προκειμένου να αντιταχθεί στη διάθεση στο έδαφός της προϊόντων κατασκευασμένων από αδελφή εταιρεία. Τα άρθρα 30 και 36 επιβάλλουν να υφίσταται ο όμιλος τις συνέπειες της επιλογής του. 39 Κατ' αυτόν τον τρόπο, τα άρθρα 30 και 36 εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικών νομοθεσιών οι οποίες επιτρέπουν να γίνεται προσφυγή στο δίκαιο περί σημάτων προκειμένου να εμποδίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία ενός προϊόντος φέροντος σήμα του οποίου η χρησιμοποίηση υπόκειται σε ενιαίο έλεγχο.». Προχωρώ πιο κάτω σε αξιολόγηση της δοθείσας στην παρούσα υπόθεση μαρτυρίας διατηρώντας πάντοτε κατά νου ότι στο παρόν στάδιο της δίκης, το μόνο που εξετάζεται είναι το συζητήσιμο της υπόθεσης των Εναγόντων και όχι η διάγνωση της τελικής έκβασης της αγωγής. Ως εκ τούτου, οι όποιες εκ πρώτης όψεως διαπιστώσεις μου, όπως παρατίθενται πιο κάτω, τονίζω ότι δεν αποτελούν οριστική τοποθέτησή μου επί των διαφόρων ζητημάτων. Με βάση τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, όπως προβάλλονται στην όψη των ενόρκων δηλώσεων αλλά και της μαρτυρίας που έδωσαν αντεξεταζόμενοι οι ενόρκως δηλούντες, αυτός που εναντιώνεται στην εμπορία στην Κύπρο των επίδικων προϊόντων υπό τη χρήση των συγκεκριμένων εμπορικών σημάτων είναι οι Ενάγοντες. Όχι η Linette Ltd ή η ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. Το ερώτημα είναι κατά πόσον εμποδίζονται οι Ενάγοντες από το να εναντιωθούν σε τέτοια πράξη υπό την ιδιότητα τους ως ιδιοκτήτες - κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής - εγγεγραμμένων εμπορικών σημάτων στην Κύπρο που είναι πανομοιότυπα ή όμοια με εκείνα που φέρουν στη σήμανσή τους τα επίδικα προϊόντα. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει δοθεί ενώπιον μου μαρτυρία από το Διευθυντή των Εναγομένων, στη βάση της οποίας να μπορεί να ελεγχθεί από το Δικαστήριο από ποια συγκεκριμένη παρτίδα προϊόντων προέρχονται τα επίδικα προϊόντα ώστε να ανιχνευθεί η ύπαρξη ή μη της συγκατάθεσής του ιδιοκτήτη του εμπορικού σήματος για τη διάθεση των επίδικων προϊόντων στην αγορά του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (εν προκειμένω της Ελλάδας). Ωστόσο, προκύπτει ευθέως από τα διαλαμβανόμενα στην Ε/Δ του Διευθυντή των Εναγομένων ότι τα επίδικα προϊόντα δεν προέρχονται από οποιαδήποτε παρτίδα προϊόντων η οποία να φέρει το εγγεγραμμένο στην Κύπρο εμπορικό σήμα της Linette Ltd ή των Εναγόντων. Απεναντίας, τα επίδικα προϊόντα περιγράφονται ως αυθεντικά προϊόντα που φέρουν τα εγγεγραμμένα στην Ελλάδα εμπορικά σήματα της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.. Πρόκειται δηλαδή, στη βάση της δοθείσας μαρτυρίας, για προϊόντα που φέρουν διαφορετικά εμπορικά σήματα από εκείνα των Εναγόντων, λόγω της εφαρμογής της αρχής της εδαφικής ισχύος των σημάτων και της αυτοτέλειά τους (βλ. την απόφαση του ΔΕΚ στην υπόθεση C-9/93 ανωτέρω). Καταλήγω, εκ πρώτης όψεως, να συμφωνώ με τη θέση του συνηγόρου των Εναγόντων ότι δεν μπορεί εν προκειμένω να θεωρηθεί ότι η παρούσα υπόθεση εμφανίζει τα στοιχεία προϊόντων παράλλήλης εμπορίας, αφού, για να ίσχυε τούτο, θα έπρεπε τα επίδικα προϊόντα να ήταν προϊόντα φέροντα τα εγγεγραμμένα στην Κύπρο εμπορικά σήματα της Linette Ltd ή των Εναγόντων. Δηλαδή το γεγονός και μόνο ότι το εμπορικό σήμα Nannys Fresh και το εμπορικό σήμα Nannys Baby's Wish της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. είναι πανομοιότυπο ή παρόμοιο, αντίστοιχα, με το εμπορικό σήμα Nannys Fresh και Nannys Baby Diapers των Εναγόντων, δεν τα καθιστά «ίδια» εμπορικά σήματα για σκοπούς του Νόμου, αφού διατηρούν την αυτοτέλεια όσον αφορά τα δικαιώματα που εμπερικλείουν για τον ιδιοκτήτη τους αναλόγως του δικαίου του κράτους στο οποίο είναι εγγεγραμμένα. Χωρίς επηρεασμό αυτής της κατ' αρχήν θέσης, προχωρώ για χάριν πληρότητας να εξετάσω με βάση τη δοθείσα μαρτυρία στην παρούσα υπόθεση, κατά πόσον υφίσταται εκ πρώτης όψεως κώλυμα των Εναγόντων στο να εναντιωθούν στην εισαγωγή και εμπορία των επίδικων εμπορευμάτων που φέρουν εμπορικά σήματα της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. λόγω της σχέσης των Εναγόντων ή/και των προκατόχων τους με την εταιρεία αυτή. Λαμβάνω υπόψη τα εξής στοιχείαː (i) Στη βάση της δοθείσας μαρτυρίας δεν υφίσταται εκ πρώτης όψεως εταιρική σχέση μεταξύ των Εναγόντων, ως ιδιοκτητών των εμπορικών σημάτων στο κράτος μέλος εισαγωγής (Κύπρος), και της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε., ως ιδιοκτήτη των εμπορικών σημάτων στο κράτος μέλος εξαγωγής (Ελλάδα). (ii) Δεν υφίσταται μαρτυρία περί ύπαρξης άλλου οικονομικού δεσμού μεταξύ των Εναγόντων και της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. αφού οι Ενάγοντες δεν διατείνονται ότι έχουν πραγματική εξουσία να ελέγξουν και να καθορίσουν είτε την ποιότητα των προϊόντων της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. είτε τα προϊόντα επί των οποίων η ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. επιθέτει τα εμπορικά της σήματα. Απεναντίας, η κα Λοϊζου εκφράζει ανησυχία για την ποιότητα των προϊόντων της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.. Από την άλλη, ο Διευθυντής των Εναγομένων διατείνεται ότι τα επίδικα προϊόντα τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το προϊόν που φέρει το σήμα Nannys Baby's Wish παρασκευάζονται στο ίδιο εργοστάσιο με εκείνο όπου παρασκευάζονται τα προϊόντα που διανέμουν και εμπορεύονται στην Κύπρο οι Ενάγοντες, χωρίς όμως να δίδει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι οι Ενάγοντες έχουν την εξουσία ελέγχου της ποιότητας των προϊόντων της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε., ήτοι την εξουσία να δίνουν οδηγίες ως προς την ποιότητα με την οποία θα κατασκευαστούν τα προϊόντα της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.. (iii) Δεν υφίσταται μαρτυρία περί ύπαρξης οποιασδήποτε εταιρικής σχέσης της Linette Ltd, που ήταν - όπως αποκαλύπτουν οι Εναγόμενοι - μητρική της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. κατά την πρώτη τοποθέτηση των προϊόντων της στην Ελλάδα, με τους Ενάγοντες είτε κατά το χρόνο της πρώτης τοποθέτησης των προϊόντων στην Ελλάδα, είτε κατά τη μεταβίβαση των εμπορικών της σημάτων στους Ενάγοντες ή μέχρι σήμερα. Η μαρτυρία είναι ότι οι Ενάγοντες αποτελούν ανεξάρτητη εταιρεία. (iii) Είναι παραδεκτό γεγονός ότι η Linette Ltd έπαυσε από το 2005 να διατηρεί οποιαδήποτε εταιρική σχέση με τη ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.. Αν και η μαρτυρία υποστηρίζει ότι η Linette Ltd εξακολουθεί να διατηρεί εργοστάσια όπου παρασκευάζει για την Κύπρο ορισμένα προϊόντα που διανέμουν οι Ενάγοντες (βλ. τα προϊόντα Nannys Flexicare ως η αναφορά στην παρα. 14(β) της Ε/Δ της κας Λοϊζου), εντούτοις εκείνα τα προϊόντα δεν είναι επίδικα και εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι η Linette Ltd διατηρεί έλεγχο σε ό,τι αφορά τη λήψη αποφάσεων από μέρους των Εναγόντων ή/και των Εναγομένων. (iv) Υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο διαθέσιμο, στη βάση του Τεκμηρίου 1 της Ε/Δ της κας Λοϊζου, που εκ πρώτης όψεως αντιμάχεται οποιοδήποτε επιχείρημα περί συγκατάθεσης της Linette Ltd στη διάθεση προϊόντων της ΛΙΝΕΤ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. στην Κύπρο κατά τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής υπό τα ίδια εμπορικά σήματα και ή παρόμοια εμπορικά σήματα με αυτά που πώλησε στους Ενάγοντες το 2008ː συγκεκριμένα παραπέμπω στο άρθρο 7 της Συμφωνίας Πώλησης Εμπορικών Σημάτων, όπου η Linette Ltd, ως Πωλητής, αναλαμβάνει και δεσμεύεται ότι δεν θα διαθέτει στη γεωγραφική περιοχή της Κύπρου προϊόντα ίδιας ή παρόμοιας σύνθεσης και ποιότητας υπό τα πωληθέντα εμπορικά σήματα και/ή υπό παρόμοια εμπορικά σήματα, καθώς και ότι σε συμφωνίες που αυτή συνάπτει με τρίτα πρόσωπα αναφορικά με άλλες γεωγραφικές περιοχές, θα περιλαμβάνει όρους που θα απαγορεύουν την αποστολή των προϊόντων και/ή τέτοιων εμπορευμάτων στη γεωγραφική περιοχή της Κύπρου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι στη βάση της δοθείσας μαρτυρίας, οι Εναγόμενοι δεν απέσεισαν το βάρος να αποδείξουν εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση περί ανάλωσης των εμπορικών σημάτων των Εναγόντων. Αναφορικά με τον ισχυρισμό περί παράνομης διάσπασης του εμπορικού σήματος Υπάρχει ακόμη μία γραμμή υπεράσπισης που έχουν εγείρει οι Εναγόμενοι. Είναι η θέση του συνηγόρου των Εναγομένων ότι η εθελούσια (voluntary) διάσπαση του εμπορικού σήματος για την περιοχή της Κύπρου και της Ελλάδας και/ή ο σκοπός της διάσπασης αυτής και/ή η συμφωνία των Εναγόντων με την Κυπριακή Εταιρεία Linette Ltd για τη διαίρεση και στεγανοποίηση της κοινής Ευρωπαϊκής αγοράς δια της δημιουργίας, ουσιαστικά, μονοπωλίου στην Κύπρο, είναι εξ' υπαρχής άκυρη και ανυπόστατη. Προς επίρρωση του ισχυρισμού του, ο συνήγορος των Εναγομένων παραπέμπει στα άρθρα 101-102 της ΣΛΕΕ (Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (βλ., αντίστοιχα, τα πρώην Άρθρα 85 και 86 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας) και στα άρθρα 3 και 4 του περί της Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμου Ν. 207/1989, όπως τροποποιήθηκε, καθώς και στις αποφάσεις Grundig - Consten Dec 64/566

(1964)OJ 161/2545; Joint cases 56/64 and 58/64 Etablissements Consten and Grundig - Verkaufs V. Commission

(1966)ECR 299. Περιορίζομαι στο να αναφέρω ότι σύμφωνα με τη νομολογία του ΔΕΕ (βλ. την προμνησθείσα απόφαση Ideal Standard, παρα. 59), «'Οταν επιχειρήσεις οι οποίες είναι ανεξάρτητες η μια της άλλης προβαίνουν σε μεταβιβάσεις σήματος βάσει συμπράξεως σχετικά με την κατανομή των αγορών, εφαρμόζεται η επιβαλλομένη από το άρθρο 85 της Συνθήκης απαγόρευση των θιγουσών τον ανταγωνισμό συμφωνιών, πράγμα που έχει ως συνέπεια την ακυρότητα των μεταβιβάσεων που αποτελούν το μέσο για την επίτευξη μιας συμπράξεως. Ωστόσο, μια μεταβίβαση σήματος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως μέσον για την επίτευξη μιας απαγορευομένης από το άρθρο 85 της Συνθήκης συμφωνίας παρά μόνο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.