← Κύπρος

OJSC Togliattiazot κ.α. ν. Uralchem Holding Plc κ.α., Αρ. Αγωγής: 1653/2013, 26/11/2014

OJSC Togliattiazot κ.α. ν. Uralchem Holding Plc κ.α., Αρ. Αγωγής: 1653/2013, 26/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A433 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1653/2013 Μεταξύ:

  1. OJSC Togliattiazot κ.ά. Εναγόντων και Uralchem Holding Plc κ.ά. Εναγομένων ----------------------- Αίτηση των εναγομένων 4, 6, 7, 9, 10, 12 και 13 ημερομηνίας 27 Φεβρουαρίου 2014 26 Νοεμβρίου,
  2. Για τους Αιτητές: κ. Χρ. Κληρίδης για Χρ. Βασιλειάδη & Σία ΔΕΠΕ Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Αλ. Τσιρίδης για Κ. Τσιρίδη και Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες αξιώνουν από όλους τους εναγoμένους αποζημιώσεις για "κακόβουλη επιζήμια ψευδολογία, ζημιά στην εμπορική τους εύνοια και φήμη, για δυσφήμιση και λίβελο". Αντικείμενο της αγωγής είναι αριθμός επιστολών που είχε αποσταλεί από τους εναγομένους προς διάφορα πρόσωπα. Μία εκ των επιστολών δημοσιεύτηκε και σε εφημερίδες και κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο. Αξιώνουν επίσης αποζημιώσεις από τους εναγομένους 1-8 ως ακολούθως: «
  3. Αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8 επειδή συμφώνησαν σε δόλιες συναλλαγές και/ή προκάλεσαν ψεύτικες συναλλαγές και/ή συνωμότησαν να προκαλέσουν και/ή απείλησαν να προκαλέσουν ζημιά στους Ενάγοντες 1, 2 και 6 χρησιμοποιώντας απάτη, δόλο, κακόβουλη δίωξη, παράνομες κατηγορίες, ψευδή μαρτυρία και/ή ψευδής συναλλαγές.
  4. Δήλωση ότι οι Εναγόμενοι 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8 συμφώνησαν σε δόλιες συναλλαγές και/ή προκάλεσαν ψεύτικες συναλλαγές και/ή συνωμότησαν να προκαλέσουν και/ή απείλησαν να προκαλέσουν ζημιά στους Ενάγοντες 1, 2 και 6 χρησιμοποιώντας απάτη, δόλο, κακόβουλη δίωξη, παράνομες κατηγορίες, ψευδή μαρτυρία και/ή ψευδής συναλλαγές». Οι εναγόμενοι 1, 4, 6, 7, 9, 10, 12 και 13 καταχώρησαν, μετά από σχετική άδεια, εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Τη 2.7.2013 οι εναγόμενοι 4, 6, 7, 9, 10, 12 και 13 καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούν την απόρριψη και/ή αναστολή και/ή παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αγγελίνας Κούρας. Η πιο πάνω ομνύουσα αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, καθότι όλες οι επίδικες επιστολές και έγγραφα κυκλοφόρησαν εκτός Κύπρου, απεστάληκαν δε σε πρόσωπα τα οποία καμία σχέση έχουν με την Κύπρο. Τα πρόσωπα δε, εκ μέρους των οποίων είχαν αποσταλεί οι επιστολές καμία σχέση είχαν με την Κύπρο. Οι ενάγοντες καμία εμπορική φήμη είχαν στην Κύπρο, η οποία θα μπορούσε να είχε επηρεαστεί από την αποστολή των επιδίκων επιστολών. Η μαρτυρία και το υλικό επί των οποίων θα στηριχθεί η αίτηση είναι στη Ρωσία, τα Ρωσικά δικαστήρια είναι τα πλέον αρμόδια να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή και να υπολογίσουν οποιεσδήποτε τυχόν αποζημιώσεις δικαιούνται οι ενάγοντες. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η επίδοση στις εναγομένες 4, 9 και 10 ήταν κακή καθότι δεν είχε εξασφαλιστεί άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Οι καθ΄ ων η αίτηση-ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ελένης Αποστολίδου. Η ομνύουσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και παραπέμπει στην ένορκη δήλωση του κ. Suslov που υποστήριζε την αίτηση του ενάγοντα για χορήγηση άδειας επίδοσης στο εξωτερικό. Απορρίπτει επίσης τα ό,σα αναφέρονται για δήθεν παράνομες δραστηριότητες της ενάγουσας 1 και ισχυρίζεται εν πάση περιπτώσει ότι πρόκειται για θέματα τα οποία αφορούν την ουσία της υπόθεσης και δεν πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό. Η αγωγή, σύμφωνα πάντα με την ομνύουσα, δεν αφορά μόνο λίβελο, αλλά επεκτείνεται και σε «δόλο και συνομωσία», οι λεπτομέρειες των οποίων καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του κ. Suslov ανωτέρω. Την 27.2.2014 οι πιο πάνω εναγόμενοι καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση, με την οποία ζητούν άδεια να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 2.7.
  5. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Χούρη, δικηγόρου. Η ομνύουσα αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 2.7.2013, οι εναγόμενοι δεν γνώριζαν τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζονταν οι αξιώσεις για καταβολή αποζημιώσεων, παραγράφοι 2 και 3 του Κλητηρίου Εντάλματος, καθότι το Κλητήριο Ένταλμα ήταν «. υπό τον τύπο της Γενικής Οπισθογράφησης». Τα γεγονότα αυτά έγιναν γνωστά στους εναγομένους μετά την καταχώρηση της ένστασης, η οποία συνοδευόταν από την ένορκη δήλωση της Ελένης Αποστολίδου. Μετά από τη μελέτη της ενόρκου δηλώσεως του πιο πάνω προσώπου, οι εναγόμενοι αντιλήφθηκαν επί ποίων γεγονότων εδράζονταν οι αξιώσεις των παραγράφων 2 και 3 του Κλητηρίου Εντάλματος. Αντίγραφο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που προτίθενται οι εναγόμενοι να καταχωρήσουν, αν τους δοθεί η σχετική άδεια, επισυνάπτεται στην υπό κρίση Αίτηση. Στα πιο πάνω έγγραφα η ομνύουσα Μαρία Καμάρη αναφέρει ότι οι εναγόμενες εταιρείες 4, 9 και 10 δεν διοικούνται από τους εγγεγραμμένους διευθυντές των, αλλά από τους «τελικούς δικαιούχους ιδιοκτήτες ή τους δικαιούχους αυτών» που βρίσκονται εκτός Κύπρου. Οι διευθυντές των εναγομένων 4, 9 και 10 παρέχουν «. διευθυντικές υπηρεσίες αντιπροσώπευσης υπό την ιδιότητα τους ως υπαλλήλοι της ΧΓΒ». Η «ΧΓΒ» είναι το δικηγορικό γραφείο Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Αναφέρει επίσης ότι η μόνη σύνδεση μεταξύ των εναγομένων 2, 9 και 10 είναι ότι όλοι είναι μετόχοι μειοψηφίας της ενάγουσας
  6. Η αιτία αγωγής εναντίον των εναγομένων 4, 6 και 7, σύμφωνα πάντα με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, βασίζεται στην ενέργεια της εναγομένης 6 να υπογράψει τη συμφωνία αγοράς μετοχών, ημερομηνίας 8.8.2011, εκ μέρους της εναγομένης
  7. Οι ενάγοντες «. έχουν την απόλυτη εξουσία να αναφέρουν ότι η εν λόγο συμφωνία είναι πλαστή και ή πλασματική είτε κατά τη διάρκεια της ποινικής ή αστικής διαδικασίας» και να απαιτήσουν αποζημιώσεις. Η πιο πάνω συμφωνία αποτελεί τεκμήριο σε ποινικές διαδικασίες που εκκρεμούν στη Ρωσία. Οι διαδικασίες αυτές δεν έχουν ολοκληρωθεί. Πρόκειται για θέμα για το οποίο έχουν δικαιοδοσία τα Ρωσικά δικαστήρια. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η παράγραφος 1 του Κλητηρίου Εντάλματος αφορά έξι επιστολές. Η κάθε επιστολή αποτελεί ξεχωριστή αιτία αγωγής. Ο μόνος λόγος που οι έξι αυτές επιστολές έχουν «συμπεριληφθεί» σε μία αγωγή είναι λόγω της προσπάθειας των εναγόντων να «ενοποιήσουν» τους εναγομένους 1, 6, 7, 12 και 13, που κατοικούν στην Κύπρο, με τους εναγομένους που κατοικούν στο εξωτερικό, «. με σκοπό να δημιουργήσουν δικαιοδοσία στην Κύπρο». Όλη η μαρτυρία επί της οποίας θα στηριχθεί η υπεράσπιση των εναγομένων βρίσκεται στη Ρωσία και είναι στη Ρωσική γλώσσα. Θα χρειαστεί επίσης να κληθούν από το εξωτερικό εμπειρογνώμονες για να καταθέσουν σε σχέση με το Ρωσικό δίκαιο και ανακριτές για να καταθέσουν δικαστικούς ή ανακριτικούς φακέλους και δικογραφία. Τα Κυπριακά δικαστήρια, σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα, δεν έχουν δικαιοδοσία «. να εκδόσουν απόφαση εναντίον των Εναγομένων αρ. 2, 3 και 8 οι οποίοι κατοικούν στην Ρωσία σύμφωνα με την Συνθήκη μεταξύ των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών και της Κυπριακής Δημοκρατίας για παροχή νομικής συνδρομής σε πολιτικές και ποινικές υποθέσεις η οποία υιοθετήθηκε και τέθηκε σε ισχύ με τον Νόμο 172/1986, και τέτοια απόφαση από τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν θα μπορεί να εκτελεστεί στην Ρωσία, ..» Στην τελευταία παράγραφο, παράγραφο 25, γίνεται επίσης αναφορά στη δικαιοδοσία των Ρωσικών Δικαστηρίων και την εξουσία τους «. να ερευνούν υποθέσεις επί οικονομικών διαφορών και άλλες υποθέσεις που σχετίζονται με τη συμπεριφορά που εκδηλώνεται κατά την επιχειρηματική και άλλη οικονομική δραστηριότητα με τη συμμετοχή ξένων οργανισμών, διεθνών οργανισμών, αλλοδαπών πολιτών ή απάτριδων.». Η υπό κρίση Αίτηση, ως επεξηγώ και ανωτέρω, στηρίζεται στη Δ.48

(4)
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, την οποία παραθέτω αυτούσια, για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται στη Διαταγή 39.» Κατά πόσο θα δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή όχι, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της πιο πάνω εξουσίας, θα πρέπει να λάβει υπόψη τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης. Στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή ένστασης, ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς και έχοντας «σφαιρική εικόνα των γεγονότων»[1]. Η υπό κρίση Αίτηση, ως επεξηγώ και ανωτέρω, καταχωρήθηκε στα πλαίσια αίτησης παραμερισμού του Κλητηρίου Εντάλματος. Ο παραμερισμός του Κλητηρίου Εντάλματος ζητείται για τρεις λόγους: Ι. Έλλειψη δικαιοδοσίας του Κυπριακού Δικαστηρίου. ΙΙ. Κατάλληλο δικαστήριο (forum conveniens) για εκδίκαση της αγωγής είναι το Ρωσικό και όχι το Κυπριακό Δικαστήριο. ΙΙΙ. Κακή επίδοση του κλητηρίου στους εναγομένους 4, 9 και 10. Παρενθετικά αναφέρω ότι στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση καμία μνεία γίνεται στο τρίτο θέμα, ήτοι αυτό της επίδοσης. Από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση προκύπτει ότι οι Αιτητές εξομοιώνουν το θέμα της δικαιοδοσίας με το forum conveniens και το παρουσιάζουν ως ένα θέμα. Αυτό δεν είναι ορθό. Τα στοιχεία τα οποία λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εξέταση των δύο αυτών θεμάτων δυνατό να είναι τα ίδια ή να προσομοιάζουν, πρόκειται όμως για δύο ξεχωριστά θέματα. Οι Αιτητές, τόσο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για παραμερισμό, όσο και στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, αντικείμενο της παρούσας Αίτησης, κάνουν αναφορά σε μαρτυρία η οποία, κατά την άποψή τους, καταδεικνύει ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας. Προς υποστήριξη αυτής τους της θέσης έχουν επισυνάψει πολύ μεγάλο αριθμό τεκμηρίων. Η εξέταση του θέματος της δικαιοδοσίας θα γίνει στη βάση των γεγονότων που συνθέτουν την απαίτηση και όχι στη βάση γεγονότων που περιέχονται σε ενόρκους δηλώσεις και τα οποία, εν πάση περιπτώσει, αμφισβητούνται. Σταθερό σημείο αναφοράς αποτελεί η έκθεση απαιτήσεως, στη βάση της οποίας κρίνονται δικαιοδοτικά θέματα αυτής της φύσης. Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν το αγώγιμο δικαίωμα είναι εκείνα τα οποία συγχρόνως στοιχειοθετούν και τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου[2]. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω όμως, παρατηρώ ότι αρκετά από τα στοιχεία επί των οποίων στηρίζουν οι εναγόμενοι τη θέση τους ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας, ήδη περιλαμβάνονται στην πρώτη ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε, η οποία υποστηρίζει την κυρίως αίτηση παραμερισμού. Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγω ότι δεν υπάρχει καλός λόγος για να επιτρέψω την παρουσίαση μαρτυρίας η οποία αφορά αποκλειστικά το θέμα της δικαιοδοσίας. Σε σχέση με το θέμα του καταλλήλου δικαστηρίου (forum conveniens), το βάρος είναι στους ώμους των εναγομένων να αποδείξουν ότι η Κύπρος δεν είναι το κατάλληλο δικαστήριο (forum non conveniens) και το καταλληλότερο είναι το Ρωσικό δικαστήριο. Βασικό κριτήριο είναι τα συμφέροντα των δύο μερών και η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στη Spiliada Maritime Corp v. Cansulex Ltd[3]: «. The basic principle is that a stay will only be granted on the ground of forum non conveniens where the court is satisfied that there is some other available forum having competent jurisdiction, which is the appropriate forum for the trial of the action, i.e. in which the case may be tried more suitably for the interests of all the parties and the ends of justice». Kατά την εξέταση του πιο πάνω θέματος, το Δικαστήριο πρέπει να επιλέξει εκείνο το forum που έχει την πιο πραγματική και ουσιαστική σχέση με τη διαφορά. Ανάμεσα στους παράγοντες που θα λάβει υπόψη είναι οι πρακτικές δυσκολίες που δυνατό να δημιουργηθούν και τα έξοδα, ως επίσης και το εφαρμοστέο δίκαιο. Καταλήγω ότι παραγράφοι 20 μέχρι 25 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι σχετικές με το θέμα του forum conveniens και ως εκ τούτου επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, μόνο σε σχέση με αυτές. Η Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Δίδεται άδεια όπως καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση εντός δεκαπέντε ημερών από σήμερα. Τα έξοδα, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. [Υπ.] Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. [1] A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. A. Λεωνίδα
(2010)1 ΑΑΔ 1655. [2] Βλέπετε σχετικά Ν. Γ. Λεφτής v. Ρ. Ν. Γεωργίου
(2010)1 ΑΑΔ
  1. [3] [1987] AC
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.