DIRECT WAY PROMO LTD ν. ΒΑΒΕΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 6408/2013, 25/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A427 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 6408/2013 Μεταξύ: DIRECT WAY PROMO LTD Εναγόντων -και- ΒΑΒΕΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένων Αίτηση για καταχώριση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως 25 Νοεμβρίου,
- Εμφανίσεις Για τους εναγομένους/αιτητές: κος Γεωργίου. Για τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση: κος Νικολαΐδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣH Αντικείμενο της παρούσας είναι η αίτηση των εναγομένων για καταχώριση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. Ας λεχθεί από τώρα ότι το αίτημα έλαβε γραπτή μορφή και ότι η άλλη πλευρά, δηλαδή οι ενάγοντες, έφεραν ένσταση. Στα ιδιαίτερα ζητήματα αίτησης και ένστασης αντίστοιχα, θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ορθολογιστική προσέγγιση του αιτήματος επιβάλλει εξιστόρηση της μέχρι σήμερα διαδικασίας εφόσον το αίτημα καθάπτεται, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, απάντησης ισχυρισμών που προβλήθηκαν σε ένσταση που αφορά άλλη αίτηση. Υποδεικνύεται εν προκειμένω ότι την 7.11.2013 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων. Τούτη η απόφαση εκδόθηκε ερήμην των τελευταίων. Ακολούθως την 31.12.2013 οι εναγόμενοι καταχώρισαν αίτηση για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Τούτη την αίτηση ορκίζεται ένας εκ των μετόχων της εναγομένης εταιρείας, συγκεκριμένα ο Γιάννος Προδρόμου (στη συνέχεια ο Προδρόμου). Στο πλαίσιο της αίτησης για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης ο Προδρόμου διατείνεται ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος είναι κακή. Επιπλέον, παραθέτει αριθμό λόγων, ως επί το πλείστον δίκην σχολιασμού του μαρτυρικού υλικού που χρησιμοποιήθηκε για απόδειξη της αγωγής, οι οποίοι δικαιολογούν, σύμφωνα με το μάρτυρα, παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Σε αυτή την αίτηση καταχωρίστηκε ένσταση από τους ενάγοντες η οποία υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση που απαντά τους ισχυρισμούς των εναγομένων. Εφόσον η επίδικη αίτηση επιζητεί απάντηση των ισχυρισμών του ομνύοντα τη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση που καταχωρίστηκε στην αίτηση για παραμερισμό της απόφασης και η ένσταση στην επίδικη αίτηση διατείνεται πως δεν αποδείχθηκε καλός λόγος για να επιτραπεί το αίτημα, επιβάλλεται να ενδιατρίψω στους ιδιαίτερους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην αίτηση και ένσταση για παραμερισμό της απόφασης, ώστε να αναδειχθεί το ζητούμενο. Στην αίτηση για παραμερισμό της απόφασης ο Προδρόμου διατείνεται πως η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος είναι κακή καθ' ότι το πρόσωπο που παρέλαβε το ένταλμα, ονόματι Garo Teneketjian, κατά τον επίδικο χρόνο δεν ήταν αξιωματούχος της εταιρείας. Αναγνωρίζει εν προκειμένω ότι το ένταλμα επιδόθηκε σε τούτο το πρόσωπο την 17.10.2013, εντούτοις υποστηρίζει ότι την 14.10.2013 η εταιρεία έπαυσε το εν λόγω πρόσωπο από τη θέση του διευθυντή. Προς υποστήριξη τούτου παραθέτει το τεκμήριο 3, δηλαδή αριθμό εγγράφων του εφόρου εταιρειών που δεικνύουν ό,τι σχετικό της δομής της εναγομένης εταιρείας. Επιπλέον, στην αίτηση επισυνάπτεται και επιστολή ημερομηνίας 14.10.2013, η οποία, σύμφωνα με τον Προδρόμου, είναι η επιστολή παύσης του Garo Teneketjian. Ως εκ τούτου, οι εναγόμενοι διατείνονται ότι δεν έλαβαν γνώση της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος εφόσον ο πρώην αξιωματούχος της εταιρείας δεν τους ενημέρωσε σχετικά. Για ό,τι αφορά την αξίωση ο Προδρόμου παρουσίασε κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 27.9.2013 και υποστήριξε ότι οι εναγόμενοι έλαβαν τούτην από τους ενάγοντες (βλ. τεκμήριο 5). Ο Προδρόμου δέχεται ότι οι εναγόμενοι οφείλουν στους ενάγοντες κάποιο ποσό. Τούτο όμως, υποστηρίζει ο ομνύων, ανέρχεται σε €7.740,29, ως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού, και όχι €27.045,29 που είναι το ποσό της απόφασης που έλαβαν οι ενάγοντες. Εν κατακλείδι, ο Προδρόμου υποδεικνύει συγκεκριμένο τιμολόγιο, το υπ' αριθμό 5767 και υποστηρίζει ότι είναι πλαστό και μη ανταποκρινόμενο στα πραγματικά γεγονότα. Σε αυτούς τους ισχυρισμούς οι ενάγοντες απάντησαν με την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Τούτη την ένσταση ορκίζεται ο Μάριος Ιωάννου (στη συνέχεια ο Ιωάννου). Είναι η θέση του Ιωάννου πως η παύση του Garo Teneketjian συνιστά εκ των υστέρων σκέψη με σκοπό παραπλάνησης του δικαστηρίου και παράκαμψης των επιπτώσεων που βρίσκουν έρεισμα στην επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Ο ομνύων υποστηρίζει ότι προέβη σε έρευνα στο αρχείο του εφόρου εταιρειών και διαπίστωσε ότι η αλλαγή στους αξιωματούχους της εναγομένης εταιρείας έγινε την 21.10.2013, δηλαδή αφότου το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στον Garo Teneketjian. Σχετικό είναι το τεκμήριο Α στην ένσταση. Επιπλέον, διατείνεται ο ομνύων, επειδή η αίτηση που υπέβαλαν οι εναγόμενοι ήταν προβληματική αναγκάστηκαν να την αποστείλουν εκ νέου, μέσω διαδικτύου, την 6.12.2013 και 12.12.2013 (βλ. τεκμήρια Β και Γ στην ένσταση). Παρ' ότι η αίτηση απεστάλη την 12.12.2013, εντούτοις η ημερομηνία του δήθεν διορισμού νέου διευθυντή παραπέμπει στην 14.10.2013 (βλ. τεκμήριο Δ στην ένσταση). Μάλιστα, υποστηρίζει ο Ιωάννου, αν διεξαγόταν έρευνα στο τμήμα εφόρου εταιρειών μέχρι και την 12.12.2013, ο Garo Teneketjian θα παρουσιαζόταν ως ο μόνος διευθυντής της εναγομένης. Προς τούτο ο ομνύων προσκόμισε το τεκμήριο Ε στην ένσταση, δηλαδή έρευνα που διεξήγαγαν οι ενάγοντες την 8.10.2013 στα αρχεία του εφόρου εταιρειών. Επί της ουσίας της αγωγής ο ομνύων επεξηγεί το λόγο που το ποσό που αναφέρεται στην κατάσταση λογαριασμού διαφέρει από εκείνο του εκάστοτε τιμολογίου. Σε σχέση με το τιμολόγιο 5767, δηλαδή το τιμολόγιο που οι εναγόμενοι διατείνονται ότι είναι πλαστό, υποστηρίζει ότι αφορά εργασίες διανομής διαφημιστικών φυλλαδίων και ανακαινίσεις και χειρονακτικές εργασίες που προσφέρθηκαν στους εναγόμενους. Υποστηρίζει δε ότι μετά από παράκληση των εναγομένων το εν λόγω τιμολόγιο δεν συμπεριλήφθηκε στην κατάσταση λογαριασμού που επικαλείται ο Προδρόμου (τεκμήριο 5 στην αίτηση), καθ' ότι ήταν η συμφωνία των διαδίκων όπως τούτο το τιμολόγιο εκδοθεί επ' ονόματι του πατέρα του Προδρόμου και εξοφληθεί από τους εναγόμενους. Όταν στη συνέχεια οι εναγόμενοι αμέλησαν να εξοφλήσουν το τιμολόγιο οι ενάγοντες έσπευσαν να ενσωματώσουν τούτο στην κατάσταση λογαριασμού. Προς υποστήριξη των πιο πάνω ο Ιωάννου επισυνάπτει στην ένσταση το τεκμήριο Στ, δηλαδή δέσμη δελτίων παραλαβής (way bills) των διαφημιστικών φυλλαδίων που απέστειλαν στους εναγόμενους μεταξύ των μηνών Ιούλιο και Οκτώβριο του
- Τι είναι εκείνο που επιθυμούν να προσθέσουν οι εναγόμενοι, ποιες είναι οι δικανικές αρχές που διέπουν αίτημα για καταχώριση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, και ποια είναι τα συμπεράσματά μου στην υπό κρίση περίπτωση, θα απασχολήσουν στη συνέχεια. Για την ώρα στρέφω την προσοχή μου στην ένσταση που καταχώρισαν οι ενάγοντες σε σχέση με την υπό κρίση αίτηση. Τούτη η ένσταση είναι ημερομηνίας 18.6.
- Απλή και μόνο ανάγνωση τούτης φανερώνει ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει ο προβλεπόμενος από τους κανονισμούς τύπος, ήτοι ο τύπος
- Η πλημμέλεια έγκειται στο ότι η εν λόγω ένσταση δεν παραθέτει κανένα λόγο ένστασης, παρά τα προβλεπόμενα στις παραγράφους
(1)και
(3)του κανονισμού 4 της Διαταγής 48. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η παράλειψη των εναγόντων να παραθέσουν στο πρόσωπο της ένστασης λόγους στους οποίους εδράζονται, αντίκειται του τύπου 47 και συνιστά παρατυπία. Αυτό άλλωστε υποστηρίζεται και από τα αναφερόμενα στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χαρίδη
(2011)1Β Α.Α.Δ. 825, 836 όπου αναφέρθηκε ότι: «Όμως, βρισκόμενοι στο σημείο τούτο θα πρέπει να εντοπίσουμε μια άλλη σοβαρή παράλειψη η οποία καθάπτετο της κανονικότητας της Ένστασης. Αυτή αναφέρεται στο γεγονός ότι στο κυρίως σώμα της Ένστασης, κατά παράβαση της Δ.48, κ.4
(1)δεν εξειδικευόταν κανένας Λόγος Ένστασης. Σύμφωνα με τις επιτακτικές πρόνοιες της Διαταγής αυτής, η οποία τροποποιήθηκε στις 23.12.1999, κάθε Ειδοποίηση Ένστασης θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τον Τύπο 47 και «θα εξειδικεύει τους συγκεκριμένους λόγους της ένστασης». Και οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή στο φάκελο της διαδικασίας θα αναφέρονται σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις. Άλλο είναι οι λόγοι ένστασης και άλλο τα γεγονότα στα οποία αυτοί στηρίζονται». Δεν παραγνωρίζω βεβαίως ότι η ένσταση είναι απλώς παράτυπη και όχι άκυρη. Η νομολογία αποκαλύπτει ότι παράτυπο δικονομικό μέτρο μπορεί να διασωθεί με επίκληση της Δ.64 (βλ. Dasaki Entertainment Co Ltd v. Ιερού Ναού Παναγιας Χρυσελεούσης Στροβόλου (αρ. 2)
(2009)1Α Α.Α.Δ. 356, 361). Εντούτοις έχει νομολογηθεί ότι η Δ.64 δεν «αποτελεί πανάκεια» και «το δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να προβεί αυτεπαγγέλτως σε διορθωτικές διαδικασίες βάσει της Διαταγής 64» (βλ. Οικονομίδου ν. Φλουρέντζος Χριστοδούλου και Υιοί Λίμιτεδ
(2005)1Β Α.Α.Δ. 1157, 1161). Χρειάζεται εν προκειμένω ο ενδιαφερόμενος, δηλαδή ο διάδικος που βαρύνεται με την παρατυπία, να λάβει μέτρα για θεραπεία τούτης (βλ. Αρέστη ν. Κοκονά
(2010)1Γ Α.Α.Δ. 1844, 1849). Στην προκείμενη περίπτωση οι ενάγοντες ουδέν έπραξαν για θεραπεία της παράτυπης ένστασης που καταχώρισαν. Από την άλλη οι εναγόμενοι εντόπισαν τούτην και με αναφορά στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ, πιο πάνω, κάλεσαν το δικαστήριο να αγνοήσει την ένσταση. Ενόψει όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι η σχετική θέση των εναγομένων βρίσκει έρεισμα στην προαναφερθείσα νομολογία. Ως εκ τούτου η παράτυπη ένσταση που καταχώρισαν οι ενάγοντες αναφορικά με την αίτηση για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, δεν μπορεί παρά να αγνοηθεί. Ωστόσο η πιο πάνω κατάληξη δεν εξαντλεί το ζήτημα, εφόσον δεν αίρεται η υποχρέωση του δικαστηρίου να εξετάσει κατά πόσο το αίτημα αποκαλύπτει ότι εδράζεται σε «καλό λόγο». Σύμφωνα με τον κ4
(2)της Δ.48 το δικαστήριο έχει εξουσία να επιτρέψει καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Είναι βεβαίως αντιληπτό ότι αυτή η εξουσία του δικαστηρίου, όπως σε κάθε άλλη περίπτωση που το δικαστήριο καλείται να ασκήσει την εξουσία του, δεν είναι ανεξέλεγκτη και δεν εφαρμόζεται κατά το δοκούν. Η σχετική εξουσία του δικαστηρίου ασκείται δικαστικά και σύμμετρα των νόμων και κανονισμών, όπως επίσης των αρχών που θέτει η νομολογία. Για του λόγου το ασφαλές υποδεικνύεται ότι σύμφωνα με τα αναφερόμενα στον επίδικο κανονισμό, το αίτημα εγκρίνεται άμα τη υποδείξει «καλού λόγου». Δεν είναι πρόθεση μου να προσδιορίσω κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο τι είναι εκείνο που θεωρείται καλός λόγος. Κάθε περίπτωση κρίνεται στη βάση των δικών της δεδομένων και καμία απόφαση δημιουργεί δεσμευτικό προηγούμενο. Εκείνο που δεσμεύει από προηγούμενες αποφάσεις είναι τα στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη ώστε να οδηγήσουν σε έγκριση ή απόρριψη του αιτήματος. Σημειώνεται επιπλέον ότι η υπόθεση που επικαλούνται οι εναγόμενοι A. Messios & Sons Ltd v. Λεώνιδα (αρ.1)
(2010)1Α Α.Α.Δ. 195, 199, καθώς και η υπόθεση Παπακόκκινου ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία, Πολ. Έφ. 242/11, ημερομηνίας 10.4.2012, είναι καθ' όλα σχετικές και διαγράφουν εκείνο που εξετάζεται. Στην υπό κρίση περίπτωση οι εναγόμενοι επισύναψαν στην αίτηση την προστιθέμενη ένορκο δήλωση, ώστε το δικαστήριο να λάβει γνώση του τι ακριβώς επιδιώκεται να προστεθεί. Είναι με μεγάλη προσοχή που διεξήλθα του περιεχομένου τούτης της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκου δηλώσεως. Υποδεικνύω ότι οι εναγόμενοι ρητά αναφέρουν ότι επιθυμούν να απαντήσουν τους ισχυρισμούς που προέβαλαν οι ενάγοντες στις παραγράφους 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11 και
- Τα ισχυριζόμενα σε αυτές τις παραγράφους ανταποκρίνονται στη σύνοψη του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του Ιωάννου, ως πιο πάνω παρατίθεται. Τι είναι όμως εκείνο που σήμερα επιθυμούν να αναφέρουν οι εναγόμενοι; Η συμπληρωματική ένορκος δήλωση, τεκμήριο 1 στην επίδικη αίτηση, αποκαλύπτει ότι οι εναγόμενοι προτίθενται να απαντήσουν ό,τι σχετικό της αλλαγής του διευθυντή στον έφορο εταιρειών. Απορρίπτουν το δόλο που τους καταλογίζουν οι ενάγοντες και προσκομίζουν ως τεκμήριο 1 απόφαση που έλαβε η εναγόμενη εταιρεία στο πλαίσιο γενικής συνέλευσης που συγκαλέστηκε. Επιπλέον, αναφέρουν ότι την 15.10.2013 απέστειλαν, μέσω των λογιστών τους, τούτη την απόφαση στον έφορο εταιρειών (τεκμήριο 2) και την 21.10.2013 έλαβαν απάντηση που τους πληροφορούσε με ποιον τρόπο μπορούσαν να εγγραφούν στο σύστημα Ηλεκτρονικής Καταχώρισης Εγγράφων του εφόρου εταιρειών (τεκμήριο 3). Είναι γι' αυτό το λόγο που απέστειλαν την αίτησή τους (τεκμήριο 4) την 21.10.
- Τέλος, αναφέρουν ότι ο λόγος διά τον οποίο ο Garo Teneketjian παύθηκε από τη θέση του διευθυντή οφείλεται σε κατάχρηση που διαπίστωσαν και προς τούτο δίδουν σχετικές λεπτομέρειες. Έχοντας ως δεδομένο την επιταγή του κ.4 της Δ.48 ότι οι αιτήσεις δικάζονται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις, είμαι της γνώμης ότι τούτο το σκέλος της προτιθέμενης συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν είναι απλώς επιτρεπτό είναι και επιβεβλημένο. Δεν αποφαίνομαι βεβαίως για την τύχη της αίτησης παραμερισμού, υποδεικνύω όμως ότι οι λόγοι που προώθησαν οι εναγόμενοι για παραμερισμό της απόφασης λόγω μη επίδοσης, αμφισβητήθηκαν από τους ενάγοντες με πολύ έντονο τρόπο. Μάλιστα, οι τελευταίοι υποστήριξαν τη θέση τους και με αριθμό εγγράφων του εφόρου εταιρειών. Έχω την άποψη ότι η μαρτυρία που οι εναγόμενοι επιθυμούν σήμερα να προσθέσουν είναι καθ' όλα σχετική, εφόσον πραγματεύεται και απαντά την αμφισβήτηση των εναγόντων. Εις επίμετρον, κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης οι εναγόμενοι δεν μπορούσαν βεβαίως να υποπτευθούν ότι οι ενάγοντες θα προέβαιναν σε τέτοια ενδελεχή έρευνα στα αρχεία του εφόρου εταιρειών, ώστε εξ' αρχής να εμπλούτιζαν την αίτησή τους με αυτές τις λεπτομέρειες. Ανάλογη όμως είναι η αντίληψη που έχω και για τους ισχυρισμούς που σήμερα προωθούνται σε σχέση με το τιμολόγιο
- Υπενθυμίζω ότι αυτό το τιμολόγιο οι εναγόμενοι το χαρακτήρισαν πλαστό, ενώ οι ενάγοντες ανέφεραν ότι τους ζητήθηκε να εκδοθεί επ' ονόματι του πατέρα των εναγομένων. Αυτός ο ισχυρισμός των εναγόντων σαφώς και δεν μπορούσε να προβλεφθεί κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για παραμερισμό. Σήμερα οι εναγόμενοι επιθυμούν να διαψεύσουν τον ισχυρισμό αυτό προσφέροντας σχετικές λεπτομέρειες, όπως την ηλικία του πατέρα των αξιωματούχων της εταιρείας, καθώς ότι θα ήταν οικονομικότερο να εκδοθεί το τιμολόγιο στην εταιρεία, λόγω επιστροφής ΦΠΑ. Τούτες οι θέσεις των εναγομένων, όπως και ο σχολιασμός των δελτίων αποστολής, είναι καθ' όλα σχετικές με τους ισχυρισμούς των εναγόντων στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση στην αίτηση παραμερισμού και επιπλέον, ήταν αδύνατον να προβλεφθούν από τους εναγόμενους σε προηγούμενο στάδιο ώστε να αντιμετωπισθούν. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι το αίτημα των εναγομένων είναι δικαιολογημένο. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα καταχώρισης συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως με περιεχόμενο ανάλογο με εκείνο της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως που προσκομίστηκε ως τεκμήριο 1 στην επίδικη αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκος δήλωση να καταχωριστεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της επίδικης αίτησης, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εναντίον των εναγόντων. Τούτα τα έξοδα να καταβληθούν άμα την αποπεράτωση της αγωγής. (Υπ.) ............ Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο