Νίκος Κωνσταντίνου ν. Αθανάσιος Ορφανίδης, Αρ. Αγωγής: 8829/12, 23/12/2014

(2009)1 Α.Α.Δ. 1138 εξηγήθηκαν τα εξής: «Σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας για σκοπούς αξιοπιστίας, είναι για να μπορέσει το δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα, ώστε με αυτά ως δεδομένο να εξετάσει στη συνέχεια, αν αυτός που έχει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στο βαθμό που απαιτείται. Η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης. Συνήθως θέμα αξιοπιστίας εγείρεται όταν υπάρχουν δύο διιστάμενες εκδοχές και το δικαστήριο θα πρέπει να επιλέξει μια από τις δύο (βλ. R.C.K. Sports Ltd. v. Personal Advertising Ltd.

(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, στη σελ. 1084). Όταν υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο». Καθόλου βεβαίως δεν παραγνωρίζεται ότι επί αγωγής λιβέλου, ως υπεδείχθη στην υπόθεση Γαληνιώτης ν. Εκδοτικού Οίκου Δίας Λτδ κ.ά Πολ. Έφεση 116/08 ημερ.15.3.11: «. σε αγωγές για δυσφήμιση το θέμα κρίνεται από το Δικαστήριο ως πραγματικό ζήτημα αποδίδοντας στις λέξεις και φράσεις που χρησιμοποιούνται τη συνηθισμένη και φυσική τους έννοια, χωρίς να ενέχει σημασία για την εξαγωγή του συμπεράσματος ως προς το δυσφημιστικό ή όχι του κειμένου είτε η γνώμη του ιδίου του ενάγοντος, είτε η τυχόν μαρτυρία που προσφέρεται από διάφορα άτομα ως προς την ερμηνεία, νόημα ή γενική έννοια του κειμένου. (δέστε τις υποθέσεις Τάσσος Παπαδόπουλος ν. Kyrix Publishing Ltd

(1963)2 C.L.R. 290, Capital & County´s Bank v. Henty

(1882)7 AC 745 και Harvey v. French

(1832)1 Cr. & M11 (149 E.R. Exch 293). Η θέση του Δικαστηρίου τεκμαίρεται ότι αποδίδει την αντίληψη του μέσου κοινού λογικού ανθρώπου (Knuffer v. London Express Newspaper Ltd

(1944)1 All E.R. 495 και Κουτσού ν. Αλήθεια Εκδοτική Εταιρεία Λτδ

(2003)1 Α.Α.Δ. 1198). Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Salmond on the Law of Torts, 16η έκδ., σελ. 142: «The statement is judged by the standard of an ordinary, right-thinking member of society. Hence the test is an objective one, and it is no defence to say that the statement was not intended to be defamatory or uttered by way of a joke.» Και στο σύγγραμμα Street on Torts 11η έκδ.

(2003), σελ. 487-488: «The judge decides whether a statement is capable of bearing a defamatory meaning, whether in its normal meaning or by innuendo. That being resolved in the affirmative, the jury then decides whether it did bear a defamatory meaning on the occasion complained of». Στην Κύπρο βεβαίως ο Δικαστής προβαίνει σε μια νοητική εργασία που καλύπτει και τις δύο άνω λειτουργίες». Τα πιο πάνω καθορίζουν το πλαίσιο εντός του οποίου θα κριθεί η μαρτυρία, αλλά και οι σχετικές δηλώσεις και ανακοινώσεις του εναγομένου. Ο ενάγων στην μαρτυρία του επισύναψε δημοσιεύματα σε 7 ιστοσελίδες καθημερινών και άλλων εντύπων που σύμφωνα με την θέση του αποτελούν προϊόν γραπτής δήλωσης που συνέταξε ο εναγόμενος και κοινοποίησε στα ΜΜΕ. Σημειώνεται πως το δημοσιευμένο κείμενο είναι πανομοιότυπο σε όλες τις ιστοσελίδες. Περαιτέρω επισύναψε ιστοσελίδα στην οποία γινόταν αναφορά δια τα λεχθέντα εκ μέρους του εναγομένου στην Βουλή. Κρίνεται, πως επειδή ενέχει σημασία το σύνολο του κειμένου εντός του οποίου εντάσσεται η κατ' ισχυρισμό δυσφήμηση του ενάγοντα να παρατεθεί αυτούσιο το δημοσίευμα όπως αυτό δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα sigmalive, ημερ.28.11.12 (τεκμ.3). Φέρει πηχαίο τίτλο «Ορφανίδης: Ένα ψέμα μπορεί να γίνει αλήθεια» «Σε γραπτή του δήλωση μετά τις χθεσινές αναφορές στο όνομά του κατά τη διάρκεια της συνεδρίας της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, ο κ. Ορφανίδης μιλά για «λάσπη» εναντίον του από βουλευτές του ΑΚΕΛ και διαψεύδει τις αναφορές για παρατυπίες στην παραχώρηση δανείων στον ίδιο από την ΚΤ κατά τη διάρκεια της θητείας του. Απορρίπτει επίσης τις κατηγορίες για συγκέντρωση εξουσιών κατά τη διάρκεια της θητείας του και τις αποδίδει στο ότι ο ίδιος δεν ενέδωσε σε πιέσεις, ακόμη και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας «να επιτρέψει εποπτικές χαλαρώσεις και εξαιρέσεις προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων συγκεκριμένου επιχειρηματία που τότε έλεγχε μεγάλη τράπεζα». «Ακόμα και μετά τη συμφορά στην οποία οδήγησε τον τόπο η διακυβέρνηση του ΑΚΕΛ, το κυβερνών κόμμα και ο κύκλος του επικεντρώνονται σε επικοινωνιακά παιγνίδια που προκαλούν περαιτέρω ζημιά στο τραπεζικό σύστημα και την οικονομία της χώρας. Με λύπη μου παρατηρώ ότι η προσπάθεια υπόσκαψης του τραπεζικού τομέα συνεχίζεται», αναφέρει στη δήλωσή του ο κ. Ορφανίδης. «Η λάσπη που ρίχνουν βουλευτές του ΑΚΕΛ, εκμεταλλευόμενοι τη βουλευτική ασυλία και την απουσία μου από την Κύπρο, δεν με εκπλήττει. Είναι άλλωστε γνωστή η επικοινωνιακή τακτική βασισμένη πάνω στη ρήση του Λένιν ότι ένα ψέμα μπορεί να γίνει αλήθεια όταν επαναλαμβάνεται αρκετές φορές», προσθέτει. Χαρακτηρίζοντας «ψευδείς» τις κατηγορίες για δήθεν κατάχρηση πόρων της ΚΤΚ, ο κ. Ορφανίδης δηλώνει «κατηγορηματικά ότι δεν έγινε καμιά παράτυπη δαπάνη ούτε παράτυπα δάνεια κατά τη διάρκεια της θητείας μου και ζητώ από τη Βουλή των Αντιπροσώπων να διενεργήσει αμέσως έρευνα στην ΚΤΚ για να εξετάσει οποιεσδήποτε δήθεν παρατυπίες. Κατά τη διάρκεια της θητείας μου το μόνο δάνειο που έλαβα από την ΚΤΚ ήταν βάσει του συμβολαίου εργοδότησής μου και με όρους που επίσης προβλέπονταν από το συμβόλαιό μου». Εισηγείται τη διενέργεια ενδελεχούς, αξιόπιστου και ανεξάρτητου ελέγχου «για να μην υπάρχουν σκιές για οτιδήποτε παράτυπες δαπάνες έγιναν ή γίνονται από την ΚΤΚ». Σχετικά με τις κατηγορίες ότι καταχράστηκε τη θέση του Διοικητή με δήθεν συγκέντρωση εξουσιών από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΤΚ, ο κ. Ορφανίδης αναφέρει ότι επί της θητείας του «σεβάστηκα απόλυτα το Σύνταγμα και νόμους της Δημοκρατίας από τα οποία απορρέουν οι αρμοδιότητες και εξουσίες του εκάστοτε Διοικητή, χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση» και προσθέτει ότι «το σημείο τριβής, δυστυχώς, είναι άλλο». «Για να υπηρετήσω τον τόπο, όπως καλύτερα μπορούσα, αρνήθηκα να συμφωνήσω με την εξυπηρέτηση άλλων συμφερόντων που προωθούσε το κυβερνών κόμμα ΑΚΕΛ», αναφέρει και υπενθυμίζει ότι «το 2009, παρά τις έντονες προσπάθειες από τον κύκλο του ΑΚΕΛ, συμπεριλαμβανομένων του τότε Υπουργού Οικονομικών Χαρίλαου Σταυράκη και του τότε μέλους του ΔΣ της ΚΤΚ Πάμπου Παπαγεωργίου, και ομολογουμένως προς έκπληξή μου, του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, αρνήθηκα να επιτρέψω εποπτικές χαλαρώσεις και εξαιρέσεις προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων συγκεκριμένου επιχειρηματία που τότε έλεγχε μεγάλη τράπεζα». Αναφέρει ακόμη ότι «μετά από αυτή την άρνησή μου, τρία μέλη του ΔΣ της ΚΤΚ (Μάριος Κλείτου, Νίκος Κωνσταντίνου και Πάμπος Παπαγεωργίου) έκαναν προσπάθειες για αλλαγή του θεσμικού πλαισίου ώστε να μπορούν να λαμβάνουν τις σχετικές αποφάσεις, για ευνόητους λόγους» και προσθέτει ότι «δεν έχουν ακόμα δοθεί εξηγήσεις για την υποστήριξη του συγκεκριμένου επιχειρηματία από την Κυβέρνηση ΑΚΕΛ». «Η συνεχιζόμενη υπόσκαψη του τραπεζικού τομέα στοιχίζει στον τόπο μας πολύ ακριβά», γράφει ο κ. Ορφανίδης και προσθέτει πως ο ίδιος αντιλαμβάνεται τους λόγους για την προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, όμως για το καλό του τόπου η υπόσκαψη πρέπει να σταματήσει. «Τους τελευταίους λίγους μήνες και μόνον, η ζημιά που έχει γίνει στην οικονομία σαν αποτέλεσμα είναι τεράστια. Η διαχείριση της κυβέρνησης του ΑΚΕΛ έχει σπρώξει την ανεργία σε πρωτόγνωρα ύψη, έχει βάλει φρένο στην ανάπτυξη και έχει φέρει στον τόπο ένα μνημόνιο που μέχρι πρόσφατα η χώρα μας μπορούσε να αποφύγει. Σαν αποτέλεσμα, η εθνική κυριαρχία του τόπου μας διακυβεύεται. Δεν έχουμε πια περιθώρια για επικοινωνιακά παιγνίδια», καταλήγει.» Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και τα άλλα δημοσιεύματα που φέρουν διάφορους τίτλους (τεκμ.3 Α-Η) όπως για παράδειγμα « Ορφανίδης (Πρώην διοικητής Κεντρικής Τρ. Κύπρου): Η προσπάθεια υπόσκαψης του τραπεζικού τομέα συνεχίζεται από την Κυβέρνηση Χριστόφια-Η Εθνική κυριαρχία του τόπου μας διακυβεύεται», «Για «ψευδείς κατηγορίες» και λασπολογία κατηγορεί το ΑΚΕΛ, ο Αθ. Ορφανίδης», «Κυριακή Οικονομία Λένιν και λάσπη βλέπει ο πρώην επόπτης», «Αθανάσιος Ορφανίδης - Μιλά για «λάσπη» εναντίον του από βουλευτές του ΑΚΕΛ». Τα πιο πάνω σύμφωνα με συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ενάγοντα, δημοσιεύτηκαν και σε καθημερινό τύπο στις 29.11.12, ήτοι στις εφημερίδες Αλήθεια, Φιλελεύθερο, Σημερινή και Πολίτη. Ως προς τις δηλώσεις του εναγόμενου ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής της Βουλής παραπέμπει στην σελ.44 των πρακτικών (τεκμ.1). Ο ενάγων στην ένορκη του δήλωση προς υποστήριξη της απαίτησης αναφέρεται στο ιστορικό και την επαγγελματική του καριέρα, όπως αυτή καταγράφεται στην έκθεση απαιτήσεως και ότι το 2008 διορίστηκε ως μέλος του Δ.Σ της Κεντρικής Τράπεζας από τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και επαναδιορίστηκε το 2013 από τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αναφέρεται επίσης στην σχέση και συνεργασία που είχε με τον εναγόμενο σε σχέση με ζητήματα της Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και στα ευρύτερα θέματα που οδήγησαν στην επιδείνωση της οικονομικής κρίσης μέσω της κατάρρευσης του τραπεζικού τομέα. Συνοπτικά είναι η θέση του ο ότι εναγόμενος με έντονο και κατηγορηματικό τρόπο επέμενε ότι ο ίδιος μαζί με κάποιο άλλο πρόσωπο εξυπηρετεί αλλότρια συμφέροντα και σκοπούς και ότι προσπάθησε να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένου επιχειρηματία, του κ. Βγενόπουλου, από την Κυβέρνηση του ΑΚΕΛ. Παραπέμπει στα συνημμένα της ενόρκου δηλώσεως του έντυπα ηλεκτρονικών μέσων και εφημερίδων. Παρεμβάλλεται εδώ ότι μέρος των δηλώσεων του εναγομένου στην Βουλή αναδημοσιεύει η εφημερίδα «Πολίτης» ημερ.27.7.12. Είναι η θέση του ότι πρόκειται για κακόβουλα και επιζήμια λιβελλογραφήματα και δηλώσεις του εναγομένου με τα οποία συνειδητά προέβη σε ψευδείς, εξευτελιστικές και συκοφαντικές δηλώσεις εναντίον του. Οι δηλώσεις του υπερβαίνουν τα όρια της εύλογης κριτικής και έχουν σκοπό την υπόσκαψη της προσωπικότητας, του ήθους, της φήμης και της επαγγελματικής του ιδιότητας, κύρους και αξιοπρέπειας. Με τις πιο πάνω δηλώσεις ο εναγόμενος εννοούσε και μπορούσε να γίνει αντιληπτό ότι δεν επιτελούσε ορθά το καθήκον του ως μέλος του Δ.Σ της Κεντρικής Τράπεζας, ότι συμπεριφέρεται με τρόπο ανέντιμο και καταχράται της ιδιότητας του αυτής ενεργώντας επικίνδυνα, αυθαίρετα, κακόβουλα και κακόπιστα. Επίσης ότι εκμεταλλευόμενος την ιδιότητα του αυτή προσπαθεί να προωθήσει συγκεκριμένα αλλότρια συμφέροντα, προσωπικά και κομματικά συμφέροντα. Είναι επίσης η θέση του ότι δια των ως άνω δημοσιευμάτων ο εναγόμενος εννοούσε ότι δεν επιτελεί ορθά το καθήκον του ως μέλος του Δ.Σ της Κεντρικής Τράπεζας, αλλά ως φερέφωνο του ΑΚΕΛ και λαμβάνει αποφάσεις με βάση το κομματικό συμφέρον, ή το συμφέρον του ΑΚΕΛ, ότι ενεργεί κακόβουλα και κακόπιστα προς ικανοποίηση της Κυβέρνησης του ΑΚΕΛ, ή συγκεκριμένου επιχειρηματία κατ' εντολή του ΑΚΕΛ. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω δηλώσεων και δημοσιευμάτων έχει υποστεί σοβαρή μείωση της προσωπικής, επαγγελματικής και κοινωνικής του αξιοπρέπειας, υπόστασης και εντιμότητας, πλήττεται ο χαρακτήρας του και περιήλθε σε δημόσια κατάκριση, περιφρόνηση και γελοιοποίηση. Έχει εκτεθεί σε συγγενείς, γνωστούς, φίλους και στον περίγυρο του και έγινε αντικείμενο δυσμενών σχολίων, απαξίωσης και χλευασμού, καθώς και από τον επαγγελματικό του σύλλογο, με αποτέλεσμα να γίνει αντικείμενο κατάκρισης από πελάτες και συνεργάτες του. Την περίοδο των δημοσιευμάτων δέχθηκε πλειάδα τηλεφωνημάτων από φίλους, πελάτες και συνεργάτες από την Κύπρο και το εξωτερικό, ενώ σε δημόσιες κοινωνικές συνευρέσεις και επαγγελματικές συναντήσεις, το πρώτο θέμα συζήτησης ήταν η κρίση της εντιμότητας και αξιοπρέπειας του. Έχει παρατεθεί μέρος και αυτό μικρό, από όσα ο ενάγων ορκίζεται προς απόδειξη της υπόθεσης του, κρινόμενο όμως ως επαρκές για σκοπούς καταγραφής της παρούσης αποφάσεως. Το δικαστήριο έχει βεβαίως μελετήσει το σύνολο της ενόρκου δηλώσεως του ενάγοντα και το έχει πλήρως υπόψη του. Ο κ. Παγιάσης στην γραπτή του αγόρευση αναφέρεται στο νομικό πλαίσιο που αφορά το θέμα με αναφορά και παραπομπή σε νομολογία που πραγματεύεται το Αστικό Αδίκημα της δυσφήμισης και παραπέμπει προς τούτο σε σχετική νομολογία. Περαιτέρω με αναφορά στα γεγονότα και τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα εισηγείται ότι το ποσό των €52.000 (£30.000) συνιστά την δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τον ενάγοντα. Ένα θέμα που εγείρεται είναι κατά πόσο οι πιο πάνω δηλώσεις αφορούν θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος. Στην υπόθεση T.M.P Agents v. Saba & Co (T.M.P)

(2007)1 Α.Α.Δ. 448, εξηγήθηκε ότι στην κατηγορία των θεμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος περιλαμβάνονται θέματα κεντρικής και τοπικής διοίκησης, διαγωγή δημοσίων προσώπων, συντεχνίες, η αστυνομία, έργα τέχνης, βιβλία, θεατρικά και κινηματογραφικά έργα, τηλεόραση και άλλες εκπομπές. Οι ανακοινώσεις στον τύπο και οι δηλώσεις του εναγομένου πρόδηλα υποδηλώνουν το πόσο εξαιρετικής σημασίας ήταν το όλο ζήτημα από άποψη δημοσίου ενδιαφέροντος. Αφορούσε την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος και γίνονταν από τον εναγόμενο δηλώσεις και ανακοινώσεις υπό την ιδιότητα του τέως Κεντρικού Τραπεζίτη, τόσο ενώπιον Θεσμικού Οργάνου, που είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων, όσο και δημόσια προς το κοινό ευρύτερα. Ένα ακόμα ερώτημα που τίθεται είναι αν οι δηλώσεις και ανακοινώσεις του εναγομένου συνιστούν σχόλια ή δήλωση γεγονότων. Για να αποφασιστεί κατά πόσο μια δήλωση συνιστά σχόλιο ή δήλωση γεγονότος θα πρέπει αυτό να εξετάζεται σε συνάρτηση με το υπόλοιπο κείμενο (Ονούφριου κ.ά. ν. Εταιρείας « Κ.Κ. Σύγχρονες Κούρσες Λτδ» κ.ά. 2006

(1)Α.Α.Δ. 742). Το δικαστήριο έχει μελετήσει ολόκληρα τα κείμενα όπως αυτά παρουσιάζονται στα συνημμένα της ενόρκου δηλώσεως του ενάγοντα τεκμήρια (τεκμ.3-Η). Κατά την κρίση του δικαστηρίου καταγράφεται ένα συγκεκριμένο γεγονός, ότι ο ενάγων έκαμε προσπάθειες για αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της Κεντρικής Τράπεζας ώστε να μπορεί - μαζί με άλλους - να λαμβάνουν τις σχετικές αποφάσεις για ευνόητους λόγους. Είναι γνωστό ότι σε υποθέσεις δυσφήμισης οι αρχές με βάση τις οποίες κρίνεται ένα κείμενο είναι η συνήθης και φυσική σημασία και ερμηνεία των λέξεων με το κριτήριο της αντίληψης του ορθά σκεπτόμενου συνηθισμένου πολίτη (Ατταλίδης ν. Ροδούλλη

(2002)1 Α.Α.Δ. 854). Συναρτώμενο πλέον το γεγονός αυτό, για το οποίο ο ενάγων αναφέρει ότι είναι κακόβουλο ψεύδος και στο κατά πόσο συνιστά δυσφήμιση για τον ενάγοντα η προσπάθεια αλλαγής του θεσμικού πλαισίου που έγινε για ευνόητους λόγους, τους οποίους αμέσως προηγουμένως, επεξηγεί ως τις «εποπτικές χαλαρώσεις και εξαιρέσεις προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων συγκεκριμένου επιχειρηματία που τότε έλεγχε μεγάλη τράπεζα», και ότι «δεν έχουν δοθεί ακόμα εξηγήσεις για την υποστήριξη του συγκεκριμένου επιχειρηματία από την Κυβέρνηση του ΑΚΕΛ», που διασυνδέονται άμεσα με τις ενέργειες που καταλογίζει στον ενάγοντα, η διαπίστωση και κατάληξη του δικαστηρίου είναι ότι τα πιο πάνω αποτελούν δυσφημιστικά για τον ενάγοντα. Δια των ως άνω φράσεων ο εναγόμενος ευθέως εννοούσε ότι ο ενάγων δεν επιτελεί ορθά το καθήκον του ως μέλος του Δ.Σ της Κεντρικής Τράπεζας και ότι ενεργεί ανέντιμα και επικίνδυνα εξικνούμενος ουσιαστικά από αλλότρια συμφέροντα, αντίθετα με τον θεσμικό ρόλο του ως μέλους του Δ.Σ της Κεντρικής Τράπεζας, για να προκαλέσει αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, με σκοπό να μπορεί με άλλα πρόσωπα να λαμβάνει αποφάσεις που εξυπηρετούν συμφέροντα τρίτων. Παραμένει τέλος να εξεταστεί το ζήτημα των αποζημιώσεων, αφού από όσα έχουν εκτεθεί το δημοσίευμα κρίνεται ότι ήταν δυσφημιστικό για τον ενάγοντα. Οι παράγοντες που προσμετρούν και συνυπολογίζονται σε υποθέσεις δυσφήμισης είναι πολλοί και επάλληλοι. Το μέτρο των αποζημιώσεων συναρτάται με τη φύση, το χαρακτήρα και την έκταση της προσβολής της υπόληψης του ανθρώπου ( Αλήθεια Εκδοτική Εταιρεία Λτδ κ.α ν Αλωνεύτης

(2002)1 Α.Α.Δ. 1863). Η υπόσταση του ανθρώπου είναι συνυφασμένη με την υπόληψη του στην κοινωνία. Προσβολή της υπόληψης συντελεί στον κοινωνικό εξοστρακισμό και συγχρόνως αποτελεί δοκιμασία για τα αισθήματα του ανθρώπου. Η αποζημίωση είναι το μέσο που παρέχει ο νόμος για την αποκατάσταση του δυσφημηθέντα. Διακηρύσσεται ακόμα ότι η υπόληψη του πολίτη, ως ανεξάρτητη και αυτοτελής ύπαρξη, απέκτησε σήμερα, και πολύ ορθά αυξημένη εκτίμηση, που διασφαλίζεται και στο γραπτό δίκαιο. Τραυματισμός αυτής της υπόληψης επιφέρει ανάλογη αποκατάσταση της. Παράγοντες επίσης που λαμβάνονται υπόψη και αναλόγως επηρεάζουν το μέτρο και ύψος των αποζημιώσεων, συναρτώνται από τη θέση του ενάγοντα στην κοινωνία, την έκταση και την μορφή του δημοσιεύματος, το εύρος της κυκλοφορίας, ο τόνος και το ύφος του δημοσιεύματος, η γενικότερη συμπεριφορά του εναγομένου τόσο πριν τη δυσφήμιση, όσο και μετά, ο τρόπος διεξαγωγής της υπεράσπισης. Βεβαίως δεν παραγνωρίζεται ότι ο εναγόμενος δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο για να εκθέσει τις δικές του θέσεις. Περαιτέρω σύμφωνα με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ενάγοντα οι ιστοσελίδες που φιλοξένησαν το επίδικο δημοσίευμα του εναγομένου την 28.11.12, είχαν την ακόλουθη επισκεψιμότητα, στην βάση σχετικών τεκμηρίων που επισύναψε. α. www.sigmalive.com, 82.067 μοναδικούς επισκέπτες και 240.846 αναγνώσεις. β. www.philenews.com, 31.574 μοναδικούς επισκέπτες. γ. www.alithia.com.cy, 13.000 μοναδικούς επισκέπτες και 82.000 αναγνώσεις. δ. www.kathimerini.com.cy, 21.954 μοναδικούς επισκέπτες. ε. Στις 27.7.12 η www.politis-news.com που ανήρτησε το δημοσίευμα, τεκμ.2 στην αρχική του ένορκη δήλωση, σχετιζόμενο ως είναι αντιληπτό με την συνεδρίαση της ρηθείσης Κοινοβουλευτικής Επιτροπής της Βουλής ημερ.27.7.12, είχε 28.074 μοναδικούς επισκέπτες και 82.208 pageviews. Αναφορά περαιτέρω γίνεται και για την κυκλοφορία των εφημερίδων κατά την ημερομηνία 29.11.12. Ο ενάγων κατέθεσε και γίνεται αποδεκτό ότι τα πιο πάνω προκάλεσαν ζημιά στη προσωπικότητα, του ήθος, της φήμης και της επαγγελματικής του ιδιότητας. Λαμβάνεται υπόψη ότι ως εισηγείται και ο κ. Παγιάσης ότι ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας είναι από τα πλέον αναγνωρίσιμα πρόσωπα με σημαντικότατη Πολιτειακή θέση και άτομο που μέχρι σήμερα εξακολουθεί να απασχολεί την δημοσιότητα, λόγω ακριβώς του τεράστιου δημοσίου ενδιαφέροντος που περιβάλλει όλα όσα αφορούν την κατάρρευση των τραπεζών και των προβλημάτων που επέφεραν στην οικονομία του τόπου. Η εμβέλεια μιας κατηγορίας από τον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας στον μέσο πολίτη είναι διαφορετική από οποιονδήποτε άλλο και έχει διαφορετική βαρύτητα όταν οι δηλώσεις γίνονται εναντίον μέλους του Δ.Σ. της Κεντρικής Τράπεζας που σχετίζονται με την τιμιότητα, την ανεξαρτησία και τον επαγγελματισμό του. Το δικαστήριο έχει υπόψη του σχετική νομολογία ως προς το θέμα των αποζημιώσεων, ενδεικτικά και μόνο αναφέρονται εδώ οι υποθέσεις Κωνσταντινίδης ν. Παπασάββα

(2004)1 Α.Α.Δ.981, Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ ν. Παπακυριακού, Πολ. Έφεση 389/08 ημερ.30.4.12 και Αλωνεύτης ανωτέρω. Έχοντας συνεπώς υπόψη όλα τα πιο πάνω τα οποία δεν θα επαναληφθούν, και ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με τη σύγχρονη νομολογία του έχει ενθαρρύνει τη συνέχιση μιας αυξητικής τάσης των αποζημιώσεων σε δυσφήμιση ( Μίτα ν. Λεντή

(2005)1 Α.Α.Δ. 1299), το Δικαστήριο κρίνει ότι το εύλογο και δίκαιο ποσό των αποζημιώσεων στην περίπτωση του ενάγοντα είναι €30.000. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση εναντίον του εναγομένου και υπέρ του ενάγοντα για το ποσό των €30.000 με νόμιμο τόκο από σήμερα, πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο