ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΒΑΡΝΑΒΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ κ.α., Αρ. Αίτησης: 72/49, 9/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A445 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 72/49 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΝΙΚΑΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΝΟΜΟ ΑΡ. 23(Ι)96 ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΒΑΡΝΑΒΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ΕΚ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΑΔΑΜΙΔΗ, ΕΚ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Αίτηση ημερ. 30.1.2014 για διάταγμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου 9 Δεκέμβριου,
- Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή : κ. Γ. Αδαμίδης. Για τον Καθ' ου η αίτηση 1: κα Ε. Ερωτοκρίτου. Για τον Καθ΄ου η αίτηση 2: κ. Ε. Χειμώνας. Για Μεσεγγυούχο: καμία εμφάνιση. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Δυνάμει διατάγματος που εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης 72/49, ο αιτητής διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του ανίκανου προσώπου Γεώργιου Βαρνάβα Βασιλείου. Ο διορισμός του αιτητή, διήρκησε από τις 15.4.1987 μέχρι τον θάνατο του ανικάνου προσώπου στις 11.10.
- Στα πλαίσια της εν λόγω Αίτησης και σε σχέση με υπηρεσίες που προσέφερε ενόσω ζούσε το ανίκανο πρόσωπο, ψηφίστηκαν στις 5.10.2006, έξοδα προς όφελος του αιτητή και εναντίον των μετά θάνατο διαχειριστών της περιουσίας του ανικάνου προσώπου, καθ' ων η αίτηση 1 και
- Με την παρούσα Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στα πλαίσια της Αίτησης Ανικάνου Προσώπου (72/49), ο αιτητής ζητά εναντίον των καθ' ων η αίτηση, την έκδοση διατάγματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου. Η Αίτηση εδράζεται στα άρθρα 73-81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.43 και Δ.48 θ. 1 και
- Από πλευράς γεγονότων, πλαισιώνεται από ένορκες δηλώσεις του αιτητή, ημερ. 30.1.2014 και 18.2.
- Ο ενόρκως δηλών, εξηγεί, ότι, στις 5.10.2006, ο Πρωτοκολλητής του Ε.Δ. Λευκωσίας, σε σχέση με προσφερθείσες νομικές υπηρεσίες στον διανοητικά ασθενή ενόσω ζούσε, ψήφισε έξοδα προς όφελος του σε ποσό Λ.Κ.1956 (€3.344,76) πλέον τόκο 8% το χρόνο επί ποσού Λ.Κ.1709 (€2.922,39) από 29.11.96 μέχρι εξόφλησης. Το ποσό αυτό διατάχθηκε όπως καταβληθεί από τους καθ' ων η αίτηση. Οι καθ΄ ων η αίτηση, σύμφωνα πάντα με τον ενόρκως δηλών, διατηρούν στην πρώην Λαϊκή Τράπεζα και τώρα Τράπεζα Κύπρου, το λογαριασμό με αριθμό 071-11-
- Με αυτό το υπόβαθρο, εκδόθηκε στις 19.2.2014 το εξής προσωρινό διάταγμα: «ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως (WRIT OF ATTACHMENT) εις χείρας τρίτου για το ποσόν των 3.344,76 Ευρώ (Λ.Κ. 1.956) πλέον τόκο 8% το χρόνο στο ποσόν των 2.922,39 Ευρώ (Λ.Κ.1,709) από 29/11/1996 μέχρι εξοφλήσεως ευρισκόμενο εις χείρας της ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ, εκ Λευκωσίας στον τραπεζικό λογαριασμό 071-11-009071 (ΠΡΩΗΝ ΛΑΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ) των Διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντος Γεώργιου Βαρνάβα Βασιλείου, με αριθμό Διαχείρισης 86/96, ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ και ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΠΙΕΡΙΔΗ». Το διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 5.3.2014 και εν τω μεταξύ επιδόθηκε στους καθ΄ων η αίτηση και στη μεσεγγυούχο τράπεζα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, στη μεσεγγυούχο τράπεζα, φαίνεται να επιδόθηκε και το έντυπο - ειδοποίηση, με το οποίο διατάσσετο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην ορισθείσα ημερομηνία και να εξεταστεί σε σχέση με την ύπαρξη χρημάτων στον προαναφερθέντα λογαριασμό, κάτι το οποίο παρέλειψε να πράξει. Οι καθ΄ ων η αίτηση ωστόσο εμφανίστηκαν - με δικό του δικηγόρο ο καθένας - και στις 2.5.2014 καταχώρησαν κοινή Ένσταση, με την οποία εναντιώνονται στο προαναφερθέν εκδοθέν διάταγμα. Η Ένσταση, στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, Μέρος 7, άρθρα 73-81, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.43 και Δ.48 Θ1,2,3, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις Γενικές Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι Ένστασης που προβάλλονται είναι οι ακόλουθοι: «Α. Η αίτηση είναι νομικά αστήριχτη, παράτυπη, αντικανονική, αβάσιμη, ενοχλητική (frivolous and vexatious), εκδικητική και ουσιαστικά αδικαιολόγητη. Β. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των Άρθρων 73-81 του Κεφ. 6 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Γ. Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of process) εκ μέρους του Αιτητή, γίνεται κακόπιστα (mala fides) και με μεγάλη καθυστέρηση (laches). Δ. Με την αίτηση και ένορκη δήλωση του ο Αιτητής δεν αποκάλυψε όλα τα πραγματικά και αληθή γεγονότα της υπόθεσης, παραπλάνησε το Δικαστήριο και/ή δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια. Ε. Ο Αιτητής ουδέν ποσό έχει να λαμβάνει από την περιουσία του αποβιώσαντα Γεώργιου Βαρνάβα Βασιλείου και/ή από τους διαχειριστές της περιουσίας του Ιωάννη Ερωτοκρίτου και Μιχάλη Πιερίδη. ΣΤ. Οιονδήποτε ποσό είχε λαμβάνει ο Αιτητής τούτο με δική του συγκατάθεση συμψηφίστηκε με μεγαλύτερο ποσό που οφείλει ο ίδιος προς τη διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα Γεώργιου Β. Βασιλείου. Ζ. Η αίτηση είναι πρόωρη και καταχρηστική καθώς το θέμα που εγείρει ο Αιτητής είναι αντικείμενο της αγωγής με αρ. 5649/11 του Ε.Δ. Λευκωσίας που ήγειραν οι διαχειριστές εναντίον του, η δε εν λόγω αγωγή είναι ορισμένη για ακρόαση την 15.9.14». Από πλευράς γεγονότων, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του καθ΄ου η αίτηση 2, ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι ο αιτητής για χρόνια μετά το θάνατο του ανίκανου προσώπου, εισέπραττε ενοίκια από κατοικία επί της οδού Προδρόμου που του ανήκε και τα οποία ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ.6.
- Το ποσό αυτό το οικειοποιήθηκε προς ίδιον όφελος, αποστερώντας το από την περιουσία του αποβιώσαντος. Ζητήθηκε η επιστροφή του στη διαχείριση από τους καθ' ων η αίτηση. Κατόπιν τούτου, ο αιτητής, με επιστολή του ημερ. 9.11.2006 (τεκμήριο 2), μολονότι παραδέχεται την είσπραξη ενοικίων, τα οποία ο ίδιος προσδιορίζει στο ποσό των Λ.Κ.5.000, ζήτησε όπως το εν λόγω ποσό, αφαιρεθεί από τα ψηφισθέντα έξοδα του. Αφού έγινε ο συμψηφισμός αυτός από τους καθ' ων η αίτηση, παρέμεινε υπόλοιπο Λ.Κ.4.444 (€7.593) οφειλόμενο προς την διαχείριση. Ενόψει δε της άρνησης του αιτητή να το καταβάλει, έχει καταχωρηθεί η αγωγή 5649/11 για ανάκτηση του. Στα πλαίσια της αγωγής αυτής (τεκμήριο 3), ο αιτητής έχει καταχωρήσει Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση (τεκμήριο 3(α)), προβάλλοντας δικές του θέσεις και απαιτήσεις. Ενόψει των πιο πάνω, ο ενόρκως δηλών, θεωρεί, ότι η Αίτηση είναι αβάσιμη, αδικαιολόγητη, πρόωρη, καταχρηστική και εκδικητική. Κατά την ακροαματική διαδικασία δεν αντεξετάσθηκαν οι ενόρκως δηλούντες, με αποτέλεσμα να δοθεί απευθείας ο λόγος στους δικηγόρους για να θέσουν την επιχειρηματολογία τους. Αμφότεροι ετοίμασαν, υιοθέτησαν και κατάθεσαν γραπτές αγορεύσεις, στα πλαίσια των οποίων, αναπτύσσονται οι εκατέρωθεν θέσεις και επιχειρήματα τους. Τις αγορεύσεις αυτές τις διεξήλθα με προσοχή και ενδελέχεια. Η πρώτη μου επισήμανση, η οποία είναι και καταλυτικής σημασίας, είναι, ότι, η παρούσα Αίτηση, κακώς καταχωρήθηκε στα πλαίσια του φακέλου που αφορά στη διαχείριση περιουσίας ανίκανου προσώπου (72/49). Το πρόσωπο αυτό απεβίωσε και τη διαχείριση πλέον της περιουσίας του, δυνάμει των εγγράφων διαχείρισης του φακέλου 86/96, ανέλαβαν, οι καθ' ων η αίτηση. Οι καθ' ων η αίτηση καμία απολύτως σχέση είχαν με τη διαχείριση της περιουσίας του, καθ' ον χρόνο ζούσε. Ούτε και ήταν διάδικοι σε οποιοδήποτε χρόνο ή με οποιοδήποτε τρόπο στη διαδικασία διαχείρισης περιουσίας ανίκανου προσώπου. Το γεγονός ότι ψηφίστηκαν τα έξοδα εναντίον τους στα πλαίσια αυτής της υπόθεσης, δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε να καταχωρηθεί, στα ίδια πλαίσια, η παρούσα Αίτηση. Η απαίτηση που αναφύεται για καταβολή των εξόδων είναι πλέον απαίτηση εναντίον της διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος. Τέτοιες απαιτήσεις και γενικότερα ζητήματα που άπτονται της διαχείρισης αποβιωσάντων προσώπων και χρήζουν επίλυσης, τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με εναρκτήρια κλήση (originating summons) δυνάμει του άρθρου 53
(1)του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου Κεφ.189. Τούτο συμβαδίζει και με τη γενικότερη φύση της διαδικασίας έκδοσης διατάγματος μεσεγγύησης, η οποία είναι εναρκτήρια διαδικασία και όχι ενδιάμεση (βλ. Re Γενικός Εισαγγελέας (αρ.2) 1(Α) Α.Α.Δ. 711). Δεν διαλανθάνει βεβαίως της προσοχής μου, ότι σε πολιτικές αγωγές, τέτοιες αιτήσεις καταχωρούνται στα πλαίσια των φακέλων των αγωγών. Εκεί όμως, ο καθ' ου η αίτηση είναι ο εναγόμενος - διάδικος στη διαδικασία. Το δε διάταγμα για κατάσχεση εις χείρας τρίτου που ακολουθεί της εκδοθείσας εναντίον του απόφασης, αποτελεί μέτρο εκτέλεσης της. Εδώ όμως, όπως εξήγησα προηγουμένως, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω, εντελώς εσφαλμένος είναι και ο τίτλος της Αίτησης. Ως διάδικοι θα έπρεπε να εμφανίζονται, ο αιτητής, οι καθ' ων η αίτηση και οι μεσεγγυούχοι. Ο τίτλος δηλαδή θα έπρεπε να ήταν ως ακολούθως: Κωνσταντίνος Αδαμίδης Αιτητής και Γιαννάκης Ερωτοκρίτου και Μιχαλάκης Πιερίδης ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Γεώργιου Βαρνάβα Βασιλείου Καθ' ων η Αίτηση και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Μεσεγγυούχοι Ενόψει των προαναφερθέντων, η Αίτηση είναι διαδικαστικά αβάσιμη και έκθετη σε απόρριψη. Η Αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη και για λόγους μη αποκάλυψης. Όποιος αποτείνεται μονομερώς στο Δικαστήριο για την έκδοση προσωρινού διατάγματος - και η παρούσα Αίτηση εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία - έχει την αυστηρή υποχρέωση να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη κάθε γεγονότος το οποίο, αντικειμενικά κρινόμενο, είναι ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Εάν μετά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης διατάγματος, φανεί ότι ο αιτητής παρέλειψε να εκπληρώσει το προαναφερθέν καθήκον, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει (ή να διαφοροποιήσει) το εκδοθέν διάταγμα χωρίς να εξετάσει καν την ουσία της αίτησης (βλ. A.G. v. Savvides
(1971)1 CLR 349, National Line of Cyprus S.A v. Ship Sumett
(1986)1 CLR 393, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 597, Hani Musa El Sayegh v. Credit Suisse,
(1996)1 Α.Α.Δ. 836, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 Α.Α.Δ. 2081, Δήμος Πάφου ν. Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168 και United Perlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company
(2002)1 Α.Α.Δ. 938). Δεν είναι ανάγκη να διαπιστωθεί πρόθεση του αιτητή να εξαπατήσει το Δικαστήριο. Είναι αρκετό να καταδειχθεί ότι τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν ήταν ουσιώδους σημασίας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και ότι ο αιτητής θα μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να τα ανακάλυπτε (βλ. Demstar και Resola πιο πάνω). Ουσιώδη γεγονότα είναι εκείνα που πρέπει να γνωρίζει ο Δικαστής κατά την εξέταση της αίτησης. Όταν υπάρχει αμφιβολία ή όταν το θέμα βρίσκεται στο μεταίχμιο, τα γεγονότα θα πρέπει να αποκαλύπτονται στο Δικαστήριο και να αφήνεται στο ίδιο να αποφασίσει εάν είναι ή όχι ουσιώδη. Η απόφαση δεν πρέπει να λαμβάνεται υποκειμενικά από τον αιτητή ή τους δικηγόρους του και να αποκρύβονται γεγονότα (βλ. Ρένα Αριστοτέλους Λτδ. κ.α v. Benfleet Enterprises Ltd κ.α, Πολ. Έφεση 12144, ημερ. 27.3.2006). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτητής, απέκρυψε δύο τουλάχιστον σημαντικά στοιχεία. Το πρώτο είναι η επιστολή του ημερ. 9.11.2006 (τεκμήριο 2 στην Ένσταση) στην οποία πράγματι φαίνεται να αναγνωρίζει την είσπραξη ενοικίων ύψους £5.000 από ακίνητο του αποβιώσαντος και να συγκατατίθεται, όπως γίνει κάποιου είδους συμψηφισμός του ποσού αυτού, μεταξύ άλλων, και με τα εδώ ψηφισθέντα έξοδα. Το δεύτερο είναι η αγωγή 5649/11 με την οποία οι καθ' ων η αίτηση διεκδικούν από τον αιτητή ποσό €7.593 (£4.444). Το ποσό αυτό προκύπτει αφού αφαιρέθηκε από το ποσό των κατ' ισχυρισμό εισπραχθέντων ενοικίων (ήτοι £6.400), το ποσό των ψηφισθέντων εξόδων (ήτοι £1.956). Με άλλα λόγια, οι καθ' ων η αίτηση, κατόπιν μερικής έστω αναγνώρισης του αιτητή, φαίνεται να προχώρησαν στον συνυπολογισμό των ψηφισθέντων εξόδων του αιτητή και να τα αφαίρεσαν από την απαίτηση τους για εισπραχθέντα ενοίκια. Είναι αλήθεια - και επ' αυτού έχει δίκαιο ο αιτητής - ότι, στην πιο πάνω μαθηματική πράξη, οι καθ΄ ων η αίτηση, δεν φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τους τόκους που επιδικάστηκαν επί των ψηφισθέντων εξόδων, κάτι το οποίο, αν γινόταν, θα άλλαζε άρδην τα δεδομένα. Είναι επίσης αλήθεια, ότι ο αιτητής έχει πολύ μεγαλύτερες αξιώσεις (€25.000 περίπου), οι οποίες εκτίθενται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση που καταχώρησε στα πλαίσια της εναντίον του αγωγής (τεκμήριο 3Α στην Ένσταση). Τέλος, είναι αλήθεια ότι ο αιτητής, παρά την παραδοχή που υπάρχει στην επιστολή ημερ. 9.11.2006, έχει πολλές και σημαντικές διαφωνίες με τους καθ΄ ων η αίτηση, με αποτέλεσμα η αξίωση για καταβολή των εδώ ψηφισθέντων εξόδων να παραμένει. Το ζητούμενο ωστόσο δεν είναι να αποφανθεί το παρόν Δικαστήριο επί των διαφωνιών αυτών. Ούτε και το Δικαστήριο αυτό προτίθεται να προβεί σε διαπιστώσεις σε ότι αφορά την ουσία της διαφοράς των μερών. Το ζητούμενο εδώ είναι άλλο. Αν τα δύο προαναφερθέντα στοιχεία σχετίζονται με το εκδοθέν διάταγμα, έτσι ώστε ο αιτητής να είχε υποχρέωση να τα αποκαλύψει στο Δικαστήριο όταν αποτάθηκε μονομερώς ζητώντας θεραπεία; Κατά την κρίση μου και για τους λόγους που εξήγησα, η σχετικότητα των δύο αυτών στοιχείων είναι άμεση και ουσιαστική. Συνεπώς, ο αιτητής, είχε απόλυτη υποχρέωση να τα αποκαλύψει και να δώσει έτσι τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να τα συνεκτιμήσει κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι - μονομερώς - το αιτούμενο διάταγμα. Επομένως και για αυτό το λόγο, η Αίτηση απορρίπτεται, χωρίς να χρειάζεται το Δικαστήριο να καταπιαστεί με την ουσία του πράγματος. Το διάταγμα ημερ. 19.2.2014 ακυρώνεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή. (Υπ.) .......... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο