← Κύπρος

Δ. Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΛΤΔ ν. ΔΩΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ, Αγωγή αρ. 7421/2009, 8/12/2014

Δ. Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΛΤΔ ν. ΔΩΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ, Αγωγή αρ. 7421/2009, 8/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A443 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 7421/2009 Μεταξύ: Δ. Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΛΤΔ, εκ Λευκωσιας Ενάγοντος και ΔΩΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ Εναγομένου Ημερομηνία: 8.12.2014 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Φρίξος Βαρκάρης με κα. Ε. Βαρκάρη Για τον Εναγόμενο: κ. Χρίστος Τρύφωνος, για Χριστόδουλος Βασιλειάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η Ενάγουσα εταιρεία αξιώνει έναντι της Εναγομένης το ποσό των €1,571.23σ, ως υπόλοιπο συμφωνηθείσας εργασίας και/ή εύλογης αμοιβής για τις εργασίες τοποθέτησης και παράδοσης παρκέ ως και υλικών, τις οποίες εκτέλεσε η Ενάγουσα σε οικία προς όφελος και/ή διά λογαριασμό της Εναγομένης και τούτο κατόπιν οδηγιών και/ή εντολής της και/ή κατόπιν συμφωνίας, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Είναι παραδεκτό στο πλαίσιο της καταχωρηθείσας δικογραφίας (βλ. τις παρα. 1, 2 και 3 της Έκθεσης Απαίτησης («Ε/Α») σε συνδυασμό με την παρα. 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης («Ε/Υ»)) ότι꞉

(1)Η Ενάγουσα αποτελεί ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και νομοτύπα εγγεγραμμένη, ότι ασχολείται με την εισαγωγή, εμπορία και τοποθέτηση παρκέ, κεραμικών, ξυλείας και άλλων οικοδομικών υλικών, καθώς και ότι διατηρεί προς τούτο κατάστημα και αποθήκη στην Εγκωμη και στο Δάλι της Επαρχίας Λευκωσίας.
(2)Η εναγόμενη είναι ιδιοκτήτρια και/ή δικαιούχος οικίας στην οδό Αντρέα Αρμεύτη 3 στην Αγλαντζιά.
(3)Κατόπιν προσφοράς της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη, η Ενάγουσα κατά ή περί τον Μάρτιο 2008 συνεφώνησε με την Εναγόμενη όπως προβεί σε τοποθέτηση παρκέ στην πιο πάνω αναφερόμενη οικία και τούτο προς όφελος ή για λογαριασμό της Εναγομένης αντί του ποσού των €9,411.60σ συμπεριλαμβανομένου του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας. Η αντιδικία περιστρέφεται γύρω από τους ισχυρισμούς γεγονότων που η Ενάγουσα δικογραφεί στις παρα. 4 έως 7 της Ε/Α, τους οποίους και παραθέτω αυτούσιους (όπου η χρήση της λέξης «Ενάγοντες» αφορά ουσιαστικά την ως άνω αναφερόμενη Ενάγουσα)꞉
  1. «Οι ενάγοντες ενεργώντας σύμφωνα με την πιο πάνω συμφωνία, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους και τα υλικά και προέβησαν στην κατασκευή, τοποθέτηση και παράδοση όλων των υπ' αυτών αναληφθεισών εργασιών ως και επί πλέον εργασιών ή αλλαγών τις οποίες επιθυμούσε η εναγόμενη και έδωσε εντολή γι' αυτές (πλήρεις λεπτομέρειες εδόθησαν στην εναγόμενη και θα αναφερθούν και κατά τη δικάσιμο).
  2. Οι ενάγοντες κατά ή περί τον Μάρτιο 2009 επεράτωσαν τις εργασίες στην άνω οικία και εξέδωσαν σχετικό τιμολόγιο. Η συμφωνηθείσα και/ή εύλογος και/ή κατ' εκτίμηση αμοιβή των εναγόντων ως και των υλικών για την εκτέλεση, τοποθέτηση και παράδοση του παρκέ ως και των επι πλέον εργασιών ήτοι το ποσό των €12,002.23σ συμπεριλαμβανομένου του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας.
  3. Η εναγόμενη έναντι του λογαριασμού της κατέβαλεν διάφορα ποσά άμεσα ή έμμεσα εις διάφορες ημερομηνίες συμποσούμενα σε €10,500- αφήνοντας χρεωστικό υπόλοιπο €1,571.23σ.
  4. Η εναγόμενη παρά τας επανειλημμένες ειδοποιήσεις των εναγόντων, αρνήθηκε και/ή αμέλησε να εξοφλήσει μέχρι σήμερα το χρέος της.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Η Εναγόμενη αρνείται τις παραγράφους 4 έως 7 της Ε/Α και ισχυρίζεται στις παρα. 4 έως 6 της Ε/Υ τα εξής꞉
  5. «Οι Ενάγοντες προσέφεραν τις υπηρεσίες τους ως η αρχική συμφωνία μεταξύ αυτών και της Εναγομένης, αλλά πέραν των ήδη συμφωνηθεισών εργασιών ουδέποτε τους δόθηκε καμία εντολή για οποιαδήποτε περαιτέρω και/ ή επιπλέον εργασία εκ μέρους της Εναγομένης.
  6. Περαιτέρω οι Ενάγοντες μεταγενέστερα της εκτέλεσης των συμφωνηθέντων εργασιών, κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, εξέδωσαν το τιμολόγιο όπως αναφέρεται στη παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης, καλώντας την Εναγομένη όπως καταβάλει το ποσό των €12.002,23 σεντ, δηλαδή €2.590.63 σεντ πέραν του συμφωνημένου ποσού, χωρίς καμία εξήγηση για τον λόγο που το τιμολόγιο υπερέβαινε το συμφωνημένο ποσό.
  7. Η Εναγομένη διαμαρτυρήθηκε ως προς το ποσό που θα έπρεπε να καταβάλει αλλά προς αποφυγή εντάσεων, και προς πλήρη διευθέτηση της υπόθεσης, κατέβαλε μετά από συμφωνία με τους Ενάγοντες το συνολικό ποσό των €10.500 σεντ προς τους Ενάγοντες, προς πλήρη διευθέτηση της μεταξύ τους διαφοράς, δηλαδή €1088,40 σεντ πέραν από το συμφωνηθέν ποσό, και για τον λόγο αυτό οι Εναγόμενοι κωλύονται απο το να εγείρουν την παρούσα αγωγή.». Στηριζόμενη στις ίδιες κατ' ουσίαν λεπτομέρειες γεγονότων ως οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί της στις παρα. 4 έως 6 της Ε/Υ ανωτέρω, τους οποίους και επαναλαμβάνει στις παρα. 8 έως 10 για σκοπούς προώθησης της ανταπαίτησής της, η Εναγόμενη ανταπαιτεί από την Ενάγουσα το ποσό των €1.088,40σεντ πλέον 9% τόκο, πλέον έξοδα και Φ.Π.Α., για παράβαση της συμφωνίας που, ως ο ισχυρισμός της Εναγομένης, αυτή έκανε με την Ενάγουσα, ήτοι για καταβολή του συνολικού ποσού των €10.500σεντ προς πλήρη διευθέτηση της μεταξύ τους διαφοράς, εφόσον η Ενάγουσα κατά παράβαση της εν λόγω συμφωνίας ήγειρε την παρούσα αγωγή πλέον 9% τόκο, πλέον έξοδα και Φ.Π.Α. Με το δικόγραφο της Απάντησης, η Ενάγουσα αρνήθηκε όλους ανεξαιρέτως τους ισχυρισμούς της Εναγομένης, στο μέτρο και στην έκταση που συγκρούονται με το περιεχόμενο της Ε/Α της Ενάγουσας. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία, προσήλθαν τρεις μάρτυρες προς απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας꞉ ο κ. Χαράλαμπος Αλεξάνδρου (στο εξής «ο ΜΕ1»), ο κ. Ανδρέας Χριστοδούλου (στο εξής «ο ΜΕ2») και ο κ. Πέτρος Αντωνίου (στο εξής «ο ΜΕ3»). Έκλεισε την υπόθεση της η Ενάγουσα στη βάση της μαρτυρίας των ΜΕ1, ΜΕ2 και ΜΕ
  8. Από την άλλη, η Υπεράσπιση στήριξε την υπόθεσή της στη μαρτυρία της Εναγομένης και μόνον. Η μαρτυρία του ΜΕ1 Ο ΜΕ1 δήλωσε ότι είναι υπεύθυνος στο τμήμα πωλήσεων της Ενάγουσας και ότι γνωρίζει την Εναγόμενη ως πελάτιδα της Ενάγουσας. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο ΜΕ1 υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης, η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο σημειωθέν ως Έγγραφο Α. Αφού αναφέρθηκε στην προσφορά που, ως είναι παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων, δόθηκε από την Ενάγουσα στην Εναγόμενη περί το Μάρτιο του 2008 για την τοποθέτηση παρκέ στην οικία της έναντι του ποσού των €9,411.60σ, ο ΜΕ1 κατέθεσε το έγγραφο της προσφοράς, το οποίο και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1 υπό το Έγγραφο Α. Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο 2 υπό το Έγγραφο Α το τιμολόγιο που εξέδωσε η Ενάγουσα στην Εναγόμενη μετά τη συμπλήρωση των εργασιών, περί το Μάρτιο του 2009, για το συνολικό ποσό των €12,003.23σ, ποσό στο οποίο συμπεριλαμβάνεται ο Φ.Π.Α. και οι χρεώσεις για τις κατ' ισχυρισμόν εκτελεσθείσες επιπλέον εργασίες. Περαιτέρω, ο ΜΕ1 έδωσε τις ακόλουθες λεπτομέρειες ως προς τα διάφορα ποσά που,ως η θέση του, η Εναγόμενη κατέβαλε έναντι του λογαριασμού της꞉ Α. Την 13/3/08, το ποσό των €4,500 (Σχετική η απόδειξη πληρωμής αρ. 0126817, η οποία κατετέθη ως Τεκμήριο 3 υπό το Έγγραφο Α). Β. Την 3/2/09, το ποσό των €1,000, το οποίο ως η θέση του ΜΕ1 είχε καταβληθεί από την Εναγόμενη για άλλη προσφορά της που δεν εκτελέστηκε (σχετική η απόδειξη πληρωμής αρ. 0130810, η οποία κατετέθη ως Τεκμήριο 4 υπό το Έγγραφο Α). Γ. Την 5/4/09, το ποσό των €5,000 (Σχετική η απόδειξη πληρωμής αρ. 0131458, η οποία κατετέθη ως Τεκμήριο 5 υπό το Έγγραφο Α). Με βάση τα πιο πάνω στοιχεία, η κατάσταση λογαριασμού που η Ενάγουσα τηρούσε για την Εναγόμενη έδειχνε ότι η Εναγόμενη κατέβαλε συνολικά το ποσό των €10,500 και παρέμεινε υπόλοιπο λογαριασμού €1,571.23σ. Ο ΜΕ1 κατέθεσε την κατάσταση λογαριασμού ως Τεκμήριο 6 υπό το Έγγραφο Α. Περαιτέρω, ο ΜΕ1 κατέθεσε αντίγραφο της επιστολής, ημερ. 15.9.2009 που η Ενάγουσα απέστειλε, μέσω του δικηγόρου της, στην Εναγομένη πληροφορώντας την για την εκκρεμότητα πληρωμής του εν λόγω υπολοίπου λογαριασμού και απαιτώντας την πληρωμή του το αργότερο μέχρι 5/10/
  9. Ωστόσο, μέσω της γραπτής του δήλωσης, ο ΜΕ1 δήλωσε ότι το ορθό υπόλοιπο ήταν €1,502.23σ και όχι €1,571.23σ, γι' αυτό και περιόρισε την αξίωση της Ενάγουσας στο ποσό των €1,502.23σ μόνο. Ο ΜΕ1 επανέλαβε το δικογραφημένο ισχυρισμό ότι η Ενάγουσα εκτέλεσε επιπλέον εργασίες, και ήταν η θέση του ότι αυτές χρεώθηκαν με βάση την τιμή μονάδας που αναφέρεται στην προσφορά και ισχυρίστηκε ότι δόθηκαν στην Εναγόμενη όλες οι αναγκαίες εξηγήσεις για τη διαφορά που προέκυψε στο τιμολόγιο από το ποσό της αρχικής προσφοράς ως αποτέλεσμα των επιπλέον εργασιών. Αρνήθηκε ο ΜΕ1 την εκδοχή της Εναγομένης ότι αυτή κατέβαλε το ποσό των €10,500 κατόπιν συμφωνίας με τους ενάνοντες για πλήρη διευθέτηση του λοναριασμού της και επανέλαβε τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι το ποσό των €10,500 κατεβλήθη έναντι του λογαριασμού και ειδικότερα ότι το ποσό των €1,000 το οποίο συμπεριλαμβάνεται εις το ποσό των €10,500 είχε πιστωθεί στο λογαριασμό της από κράτηση που έκανε για άλλη εργασία η οποία δεν εκτελέστηκε, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να παραμένει υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό €1,502.23σ. Αντεξετασθείς, ο ΜΕ1 δήλωσε ότι η Εναγόμενη ήταν πελάτιδα της Ενάγουσας για πολλά χρόνια και ότι δεν είχαν ποτέ προηγουμένως πρόβλημα στις δοσολοψίες τους. Στο πλαίσιο της αντεξέτασής του, ο ΜΕ1 επέμεινε ότι η προσφορά δεν αποτελεί τελικό τιμολόγιο. Απεναντίας, η προσφορά δίδεται βάσει της τιμής μονάδας διότι οι χώροι μπορεί να μεταβληθούν. Το τελικό τιμολόγιο εκδίδεται και εξεδόθη μετά την αποπεράτωση των εργασιών. Ο ΜΕ1 κατονόμασε τους ΜΕ2 και ΜΕ3 ως τους υπαλλήλους της Ενάγουσας, οι οποίοι ασχολήθηκαν με τη μέτρηση του χώρου για σκοπούς ετοιμασίας της προσφοράς και με την τοποθέτηση του παρκέ, αντίστοιχα. Παραδέχθηκε συγχρόνως ο ΜΕ1 ότι ο ίδιος δεν είχε καμία ανάμειξη στη μέτρηση του χώρου, ότι ο ίδιος ουδέποτε επισκέφθηκε το χώρο της οικίας της Εναγομένης και ότι στηρίχθηκε στα λεγόμενα των ΜΕ1 και ΜΕ2 για την έκδοση της προσφοράς και του τιμολογίου, αντίστοιχα. Ισχυρίστηκε ο ΜΕ1 ότι όταν πήγε ο υπάλληλος της Ενάγουσας επί τόπου στην οικία της Εναγομένης για να μετρήσει τους χώρους όπου θα τοποθετήτο το παρκέ για σκοπούς ετοιμασίας της προσφοράς, η Εναγομένη υπέδειξε διάφορους συνδυασμούς χώρων. Κατά την έκφρασή του, η κα Εναγομένη είχε πει ότι σκεφτόταν να βάλει παρκέ στο σαλόνι και στα δύο υπνοδωμάτια ή μόνο στα υπνοδωμάτια, ενώ στο τελικό στάδιο της προσφοράς είπε ότι θα έβαζε παρκέ στα υπνοδωμάτια και στο διάδρομο, ενώ όταν πήγε επί τόπου ο ΜΕ2 για να τοποθετήσει το παρκέ, του είπε να το τοποθετήσει στα υπνοδωμάτια, στο διάδρομο και στη σοφίτα. Στη συνέχεια όμως, απαντώντας σε υποβολή του συνηγόρου της Εναγομένης ότι είναι ψευδής η εκδοχή του για τη δήθεν εκ των υστέρων επιθυμία της Εναγομένης να τοποθετηθεί παρκέ και στη σοφίτα, ο ΜΕ1 ανασκεύασε παραδεχόμενος ότι στην προσφορά που δόθηκε υπήρχε ευθύς εξ' αρχής χειρόγραφη σημείωσή του ότι η προσφορά κάλυπτε και το χώρο της σοφίτας και επιχείρησε να σπείρει αμφιβολία ως προς το μέγεθος του χώρου της σοφίτας που η Εναγόμενη υπέδειξε για μέτρηση για σκοπούς της προσφοράς. Παραθέτω αυτούσια τα λεγόμενά του꞉ «Αντιλαμβάνομαι ότι εκεί όταν λέει «σοφίτα», έτσι πρέπει να έγιναν οι μετρήσεις. Γράφουμε εκεί όντως σοφίτα. Αντιλαμβάνομαι ότι όταν ο μετρητής πήγε επί τόπου, δεν του υπεδείχθηκαν όλοι οι χώροι. Δεν είναι ακριβές τιμολόγιο. Περιλαμβάνονται οι χώροι. Στην τελική τοποθέτηση είχαν τοποθετηθεί περισσότερα μέτρα. Στην εμπιστοσύνη που της δείξαμε σαν πελάτης από παλιά, επροχωρήσαμε και τοποθετήσαμε σε όλους τους χώρους που υπέδειξε την τελευταία στιγμή. Ενώ εν λευκώ είπαμε να προχωρήσουμε ένεκα της γνωριμίας η οποία υπήρχε και λόγω του ότι πάντα μιλούμε για τιμές ανά μονάδα. Εφόσον το παρκέ ήταν εκεί, θα έπρεπε να πληρωθούμε.». Απαντώντας στην υποβολή του συνηγόρου της Εναγομένης ότι οι υπαλλήλοι της Ενάγουσας προχώρησαν στην τοποθέτηση του παρκέ χωρίς τη δική της συγκατάθεση, ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι «η συγκατάθεσή της ήταν εξ' αρχής, τοποθετήστε σ' αυτούς τους χώρους». Ερωτηθείς από το συνήγορο της Εναγομένης να πει σε ποιο μέρος της σοφίτας, ως ο ισχυρισμός του, τοποθετήθηκε παρκέ ενώ δεν είχε ζητηθεί από την Εναγομένη να μετρηθεί αρχικά για σκοπούς ετοιμασίας της προσφοράς, ο ΜΕ1 δεν γνώριζε να πει. Αρνήθηκε ο ΜΕ1 ότι υπήρξε προχειρότητα ή/και λάθη από μέρους της Ενάγουσας εταιρείας και των υπαλλήλων της κατά τη μέτρηση του χώρου. Όσον αφορά το κόστος τοποθέτησης του παρκέ και τη διαφορά που φαίνεται να υπάρχει μεταξύ του εγγράφου της προσφοράς όπου περιγράφεται ως συμπεριλαμβανόμενο στην τιμή και του εγγράφου του τιμολογίου όπου χρεώνεται ως ξεχωριστό κόστος, ο ΜΕ1 εξήγησε ότι στο τιμολόγιο γίνεται λογιστικός διαχωρισμός του κόστους τοποθέτησης, αλλά αν συγκρίνει κανείς τα δύο έγγραφα, θα διαπιστώσει ότι η τελική τιμή δεν αλλοιώνεται, αντιθέτως συνάδει με την προσφορά. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΕ
  10. Η μαρτυρία του ΜΕ2 Ο ΜΕ2 δήλωσε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης αυτός εργάζετο στην Ενάγουσα εταιρεία και ήταν ο μετρητής των χώρων της οικίας της Εναγομένης όπου θα τοποθετείτο παρκέ ως αναφέρεται στο έγγραφο της προσφοράς της Ενάγουσας. Έπαυσε να εργάζεται για την Ενάγουσα εταιρεία περί το μήνα Μάϊο του
  11. Όπως ανέφερε ο ΜΕ2, αυτός λάμβανε οδηγίες από το κατάστημα της Ενάγουσας για οποιοδήποτε χώρο όπου ο πελάτης ήθελε να τοποθετήσει παρκέ. Αφού μέτρησε τους χώρους που του υπέδειξαν για την οικία της Εναγομένης, αυτός πήρε την επιμέτρηση στον πωλητή. Αυτά μόνο δήλωσε κατά την κυρίως εξέτασή του, διευκρινίζοντας συγχρόνως ότι άλλες λεπτομέρειες δεν θυμόταν να πει. Κατά την αντεξέτασή του ο ΜΕ2 δήλωσε ότι δεν θυμόταν το σπίτι της Εναγομένης, ούτε λεπτομέρειες για το πώς ήταν οι χώροι του εσωτερικά, αφού πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που το επισκέφθηκε, αλλά και για το λόγο ότι επισκέφθηκε χιλιάδες σπίτια έκτοτε. Δεν θυμόταν να πει ούτε καν ποιους χώρους μέτρησε εκείνη τη μέρα που επισκέφθηκε το σπίτι της Εναγομένης. Δεν θυμόταν πάντως να του ζήτησε η Εναγομένη να εξαιρέσει κατά τη μέτρηση οποιοδήποτε χώρο ή τμήμα χώρου. Δεν υπήρξε αντεξέταση του ΜΕ
  12. Η μαρτυρία του ΜΕ3 Ο ΜΕ3 δήλωσε ότι εργάζεται στην Ενάγουσα εταιρεία ως εφαρμοστής πατωμάτων παρκέ. Αυτός τοποθέτησε το παρκέ στην επίδικη οικία της Εναγομένης. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι αυτός τηλεφώνησε στην Εναγόμενη για να κλείσουν ραντεβού στην οικοδομή και αφού συναντήθηκαν επί τόπου η ίδια του υπέδειξε τους χώρους όπου ήθελε να τοποθετηθεί το παρκέ. Μετά την τοποθέτηση του παρκέ σε όλους τους χώρους που υπεδείχθησαν, ο ΜΕ3 ενημέρωσε, ως η δήλωσή του, τον διευθυντή του για τα μέτρα όπου τοποθετήθηκε παρκέ, προκειμένου να εκδοθεί το τελικό τιμολόγιο. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΕ1 δήλωσε ότι καθ' ον χρόνο αυτός μετέβη στην επίδικη οικία για να τοποθετήσει το παρκέ, είχε στην κατοχή του το έγγραφο της προσφοράς ως το Τεκμήριο 1 υπό το Έγγραφο Α το οποίο και του ήταν αναγκαίο προκειμένου να παραλάβει το υλικό που θα τοποθετούσε, αλλά και για να έχει τα στοιχεία (τηλέφωνο / διεύθυνση) του πελάτη. Παραδέχθηκε ότι τοποθέτησε το παρκέ «ακολουθώντας» αυτά που έγραφε η προσφορά όσον αφορά τους χώρους για τους οποίους παραγγέλθηκε το υλικό. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν ισχυρίσθηκε ο ΜΕ3 να του υποδείχθηκαν στη σκηνή από την Εναγομένη οποιοιδήποτε διαφορετικοί χώροι ή εκτάσεις χώρων από εκείνες που περιγράφονταν στο έγγραφο προσφοράς που κρατούσε. Δεν υπήρχε επανεξέταση του ΜΕ
  13. Η μαρτυρία της Εναγομένης Κατά την κυρίως εξέτασή της, η Εναγόμενη υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο σημειωθέν ως Έγγραφο Β. Παραθέτω το περιεχόμενό της꞉ «
  14. Ονομάζομαι Δώρα Κωστοπούλου και είμαι η Εναγόμενη στην παρούσα αγωγή.
  15. Κατά ή περί τις αρχές Μαρτίου αποφάσισα να τοποθετήσω στο σπίτι της κόρης μου δάπεδο παρκέ με τσεκολαδούρα. Ο καθοριστικός παράγοντας για την επιλογή του καταστήματος που θα αναλάμβανε την πώληση και την τοποθέτηση των παρκέ ήταν το κόστος που θα μου στοίχιζε. Για αυτό το λόγο ζήτησα από διάφορες εταιρείες που εμπορεύονται παρκέ, αφού μετρήσουν τους χώρους που ήθελα να βάλω παρκέ, να μου δώσουν τις προσφορές τους. Μία από αυτές τις εταιρείες ήταν και η Ενάγουσα. Οι χώροι που ήθελα να βάλω παρκέ ήταν το σαλόνι, τα υπνοδωμάτια, η σοφίτα και οι διάδρομοι.
  16. Στην συνέχεια υπάλληλοι της Ενάγουσας ήρθαν και μέτρησαν επί τόπου τους χώρους που ενδιαφερόμουν να τοποθετήσω παρκέ και μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, η Ενάγουσα μου έκανε προσφορά για €9.411,60σεντ. Η εν λόγω προσφορά συμπεριλάμβανε την αγορά του παρκέ καθώς και την τοποθέτησή του.
  17. Η προσφορά της Ενάγουσας ήταν η χαμηλότερη και για αυτόν τον λόγο αποφάσισα να την επιλέξω μεταξύ των άλλων προσφορών. Γνωστοποίησα την αποδοχή της προσφοράς στην Ενάγουσα και αφού συμφωνήσαμε η Ενάγουσα προχώρησε στην τοποθέτηση των παρκέ.
  18. Εν τω μεταξύ, αποφάσισα να αγοράσω και εγώ για το δικό μου σπίτι παρκέ από την Ενάγουσα και για αυτό έδωσα κατά ή περί τις 3/2/2009 την προκαταβολή των €1.000,00σεντ.
  19. Στις 13/3/2008 πλήρωσα €4.500,00σεντ ως προκαταβολή έναντι της οφειλής μου, κατά ή περί τις 6/4/2009, μετά την αποπεράτωση της εργασίας αποπλήρωσα πλήρως την οφειλή μου με την καταβολή των €5.000,00σεντ που υπολείπονταν.
  20. Μετά το πέρας των εργασιών στο σπίτι μου η Ενάγουσα εξέδωσε τιμολόγιο ύψους €12.002,23σεντ το οποίο με καλούσε να αποπληρώσω. Το πιο πάνω ποσό ήταν €2.590,63σεντ πιο ψηλό από το συμφωνημένο ποσό. Εγώ, επειδή ουδέποτε στο παρελθόν ερωτήθηκα αν αποδέχομαι την αλλαγή της αρχικής μας συμφωνίας, ουδέποτε συναίνεσα άμεσα ή έμμεσα με σε οποιαδήποτε αλλαγή της αρχικής συμφωνίας, δεν αποδέχτηκα να πληρώσω το υπερτιμημένο τιμολόγιο της Ενάγουσας.
  21. Παρόλα αυτά, προς αποφυγή εντάσεων και για να διευθετηθεί η υπόθεση, ο δικηγόρος μου πρότεινε να μην διεκδικήσω το ποσό των €1.000,00σεντ που είχα πληρώσει για την προκαταβολή για το σπίτι μου. Στη συνέχεια πληροφορήθηκα από υπάλληλο της Ενάγουσας ότι παρά το γεγονός ότι το ποσό των €1.000,00σεντ μεταφέρθηκε από την προκαταβολή για το σπίτι μου, στη δική μου ούτω καλούμενη συνολική χρέωση για το σπίτι της κόρης μου, εντούτοις η Ενάγουσα θα προχωρούσε δικαστικά για να διεκδικήσει επιπλέον €1.571,23σεντ. Για τους πιο πάνω λόγους αποφάσισα να διεκδικήσω πίσω και το ποσό των €1.000,00σεντ.
  22. Κανένα ποσό δεν οφείλω στον Ενάγοντα.». Κατά την αντεξέτασή της, η Εναγομένη δήλωσε ότι αυτή πληροφορήθηκε για πρώτη φορά για την ύπαρξη του υπερχρεωμένου τιμολογίου περίπου 20 ημέρες μετά την τοποθέτηση του παρκέ, όταν πήγε στο λογιστήριο της Ενάγουσας για να εκδώσει επιταγή ύψους €5.000,00σ. προς πλήρη αποπληρωμή του χρέους της. Ποτέ προηγουμένως ή/και κατά την τοποθέτηση του παρκέ δεν της αναφέρθηκε ότι θα υπήρχε οποιαδήποτε χρηματική διαφορά από όσα συμφωνήθηκαν βάσει της προσφοράς. Ενώ ανέμενε να λάβει ως ρέστα το ποσό των €88,40σεντ, το οποίο προέκυπτε ως διαφορά από το ποσό της προσφοράς πλην της ήδη καταβληθείσας προκαταβολής ύψους €4500, η υπάλληλος του λογιστηρίου την ενημέρωσε για πρώτη φορά ότι εκδόθηκε ένα καινούργιο τιμολόγιο για το ποσό των €12.003,
  23. Στην συνέχεια η Εναγόμενη αποτάθηκε στον «Πάμπο», αναφερόμενη προφανώς στον ΜΕ1, για να αμφισβητήσει το τιμολόγιο αυτό. Τότε πληροφορήθηκε ότι η Ενάγουσα όχι μόνο διεκδικούσε το ποσό του τιμολογίου, αλλά και είχε ήδη ετοιμάσει κατάσταση λογαριασμού έναντι της οποίας μετέφερε, μονομερώς, δηλαδή χωρίς να ερωτηθεί η Εναγομένη και χωρίς να ληφθεί η συγκατάθεσή της, το ποσό των €1000 που η Εναγομένη είχε πληρώσει ως προκαταβολή σε σχέση με άλλη παραγγελία, άσχετη προς την επίδικη. Διεκδίκησε την επιστροφή του ποσού των €1.088,40σεντ χωρίς επιτυχία, αφού η Ενάγουσα αρνιόταν να της το επιστρέψει. Ένα χρόνο αργότερα η Ενάγουσα ενημερώθηκε ότι κινήθηκαν δικαστικές διαδικασίες εναντίον της για την είσπραξη €1.571,23σεντ. Αρνήθηκε η Εναγόμενη κατά την αντεξέτασή της οποιαδήποτε από μέρους της διαφοροποίηση ή προσθήκη στις ζητηθείσες εργασίες. Δήλωσε ότι ενημερώθηκε από υπάλληλο της Ενάγουσας ότι θα πήγαιναν για τοποθέτηση και πήγε εκεί για να τους δει που θα άρχιζαν τη δουλειά, αλλά δεν έδωσε οποιεσδήποτε νέες ή διαφοροποιημένες οδηγίες όσον αφορά την ποσότητα ή την ποιότητα του παρκέ ή όσον αφορά τους χώρους όπου θα τοποθετήτο παρκέ. Όσον αφορά τη βάση της αναταπαίτησής της, η Εναγομένη αποστασιοποιήθηκε από την εκδοχή ως δικογραφήθηκε στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, διευκρινίζοντας ότι δεν συμμεριζόταν την εκδοχή περί σύναψης οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ της ιδίας και της Ενάγουσας για πληρωμή του ποσού των €10500, αντί του ποσού των €9.411,
  24. Παραθέτω αυτούσια τα λόγια της꞉ «Ο δικηγόρος μου με πρωτοβουλία δική του είχε πει, αφού τα πήραν τα 1000 ευρώ, ας τελειώσουμε ως εδώ. Εγω δεν είχα κάνει καμία συμφωνία με κανέναν. Ε. Δηλαδή αυτά που γράφει στην Ε/Υ δεν ήταν δικά σας; Α. Ήταν πρωτοβουλία του δικηγόρου μου. Είπαμε να το σταματήσουμε εκεί, να τελειώνει, εφόσον η εταιρεία οικειοποιήθηκε τα 1000 ευρώ. Επήρε τα 1000 ευρώ χωρίς τη δική μου έγκριση. Ε. Γιατί δεν τους τα ζητήσατε πίσω; Α. Αφού μου είπαν εμπήκαν στο λογαριασμο, τί ήταν να κάνω, να πάρω πιστόλι να τα πάρω πίσω; Ε. Δηλάδή τους τα ζητήσατε; Α. Ναι, βέβαια, είχα μιλήσει με τον κ. Πάμπο. Μου είπε εμπήκαν στο λογαριασμό και είπα ότι δεν θα τοποθετήσω το άλλο παρκέ για το άλλο σπίτι.». Ο συνήγορος της Ενάγουσας - εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένης δεν αμφισβήτησε τα λεγόμενα της Εναγομένης - εξ ανταπαιτήσεως της Ενάγουσας. Απεναντίας, απαντώντας σε διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου, δήλωσε ότι συμμερίζεται τη θέση ότι δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για πληρωμή ποσού €10500 προς πλήρη εξόφληση. Δεν αμφισβήτησε τα λεγόμενα της Εναγομένης - εξ ανταπαιτήσεω Ενάγουσας ότι το μόνο αληθές γεγονός είναι ότι η Ενάγουσα αυτοβούλως (δηλαδή χωρίς συμφωνία με την Εναγομένη) κατακράτησε το ποσό των €1000 που η Εναγομένη είχε πληρώσει για άλλη, άσχετη προς την επίδικη προσφορά, παραγγελία μη εκετελεσθείσα. Αξιολόγηση μαρτυρίας Η μαρτυρία εξετάζεται από τo Δικαστήριο συνολικά και όχι αποσπασματικά (Βλ. μεταξύ άλλων, απόφαση της Μιχαηλίδου, Δ., ημερ. 8.4.2014, στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 273/2010, Βαρβάρα (Ρίτσα) Mason ν. Αντώνη Αντωνίου κ.α). Σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και, στη βάση των δικών του ευρημάτων ως προς τα γεγονότα, να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται. Η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138). Το νομικό ή γενικό βάρος δεν πρέπει όμως να συγχέεται με το αποδεικτικό βάρος απόδειξης. Το πρώτο είναι πάντοτε στους ώμους του Ενάγοντος και δεν μεταφέρεται. Το ειδικό βάρος απόδειξης υποδηλώνει το βάρος που έχει ένας διάδικος να παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός θέματος που είναι σχετικό, έτσι ώστε το δικαστήριο να καλέσει την άλλη πλευρά να απαντήσει. Στην παρούσα υπόθεση, υπενθυμίζω, κατ' αρχάς, ότι το περιεχόμενο της προσφοράς ως το Τεκμήριο 1 υπό το Έγγραφο Α, αποτέλεσε καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης αναντίλεκτη, μη αμφισβητούμενη μαρτυρία με βάση τη δικογραφία. Ό,τι αμφισβητήθηκε είναι το περιεχόμενο του τιμολογίου και η χρέωση που αυτό περιλαμβάνει στο βαθμό που διαφέρει και/ή υπερβαίνει εκείνην που αναφέρεται στο έγγραφο της προσφοράς. Η μαρτυρία του ΜΕ1 έμεινε κατά την κρίση μου μετέωρη και ανεπιβεβαίωτη. Αφενός, ο ΜΕ3 δεν επιβεβαίωσε την εκδοχή του ΜΕ1 περί διαφορετικών εντολών της Εναγομένης κατά το χρόνο της τοποθέτησης του παρκέ όσον αφορά τους χώρους στους οποίους επιθυμούσε να τοποθετηθεί παρκέ σε σύγκριση με τις εντολές που αυτή έδωσε κατά το χρόνο σύνταξης της προσφοράς. Ο ΜΕ3 δήλωσε ότι κρατούσε στο χέρι του την προσφορά κατά το χρόνο της τοποθέτησης του παρκέ και «ακολουθούσε» τους χώρους που καταγράφονταν στο έγγραφο της προσφοράς. Αφετέρου, ο ΜΕ2 δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει την εκδοχή του ΜΕ1 περί υπόδειξης από μέρους της Εναγομένης, καθ' ον χρόνο γινόταν η επιτόπια μέτρηση για σκοπούς ετοιμασίας της προσφοράς, οποιασδήποτε μικρότερης έκτασης (ήτοι εξαίρεσης ορισμένης έκτασης) από εκείνην που ήταν η κανονική έκταση που καταλάμβαναν οι διάφοροι χώροι (π.χ. ενός τμήματος της σοφίτας αντί του συνόλου αυτής). Ο ΜΕ1 δεν ήταν παρών είτε κατά τη μέτρηση των χώρων είτε κατά την τοποθέτηση του παρκέ σε αυτούς ώστε να έχει προσωπική γνώση του τί διαμείφθηκε μεταξύ της Εναγομένης και των ΜΕ2 και ΜΕ3, και όπως ο ίδιος παραδέχθηκε μετέφερε στο Δικαστήριο απλώς και μόνον εκείνο που έλαβε κατ' ισχυρισμόν ως πληροφόρηση από τους ΜΕ1 και ΜΕ
  1. Η μαρτυρία του ΜΕ1 υπήρξε, δηλαδή, εξ ακοής όσον αφορά τα πιο πάνω δύο στοιχεία της εκδοχής του. Η παρουσία των ΜΕ2 και ΜΕ3 στο Δικαστήριο και η δια ζώσης μαρτυρία τους διαψεύδει τον ΜΕ1, καθιστώντας τη μαρτυρία του αναξιόπιστη. Αξίζει εξάλλου να σημειώσω ότι ακόμη και αυτή η προσπάθεια του ΜΕ1 να παρουσιάσει την Εναγομένη ως αναποφάσιστη ως προς τους χώρους που ήθελε να καλύψει με παρκέ και ως έχουσα προτείνει διάφορους συνδυασμούς κάλυψης των χώρων, δεν επαληθεύεται στην όψη της προσφοράς που αποτελεί το παραδεκτό έγγραφο. Πολύ εύκολα εξάλλου ο ίδιος αναίρεσε την εκδοχή του αυτή. Ο Μ.Ε2 κρίνω ότι ήταν ειλικρινής όταν έλεγε ότι μετά από τόσα χρόνια δεν μπορούσε να θυμηθεί λεπτομέρειες για την οικία της Εναγομένης. Το αν η μέτρηση που αυτός έκανε ήταν ορθή ή όχι είναι ζήτημα πραγματογνωμοσύνης. Το ίδιο ισχύει ασφαλώς και όσον αφορά την ορθότητα της μέτρησης που έκανε ο ΜΕ
  2. Δεν έχει ενώπιον του το Δικαστήριο οποιαδήποτε σχέδια της οικίας της Εναγομένης ή έκθεση πραγματογνώμονα, βάσει των οποίων να μπορεί να εξάξει οποιαδήποτε συμπεράσματα αναφορικά με το αν οι χώροι που καταγράφονται στην προσφορά μετρημένοι στο σύνολο της επιφάνειάς τους, έχουν ορθά μετρηθεί από τον ΜΕ2 ή από τον ΜΕ3 για σκοπούς της προσφοράς και να επιλέξει ποιου τη μαρτυρία να αποδεχθεί ως αξιόπιστη. Εφόσον όμως η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι ουδέποτε άλλαξε ή διαφοροποίησε τις οδηγίες της εν συγκρίσει προς ό,τι λήφθηκε υπόψη για σκοπούς προσφοράς και εφόσον οι ΜΕ2 και ΜΕ3 δεν αναίρεσαν την εκδοχή της αυτή, το βάρος ήταν στην Ενάγουσα να αποδείξει την ορθότητα των μετρήσεων που λήφθηκαν υπόψη για σκοπούς του τιμολογίου, εφόσον στηρίζει την αξίωσή της σε αυτό. Πάντως, εάν η εκδοχή του ΜΕ1 ότι η Εναγόμενη ζήτησε επιπρόσθετες εργασίες ή/και την κάλυψη μεγαλύτερης έκτασης χώρου, θα αναμένετο αυτό να καταγράφετο σε ξεχωριστή προσφορά, ειδικά στο βαθμό που η διαφορά στην ποσότητα και κατ' επέκταση στη χρέωση θα ήταν σημαντική. Διαζευκτικά, θα αναμένετο να εκδίδετο δελτίο παράδοσης επιπλέον ποσότητας υλικών. Όχι μόνον δεν δόθηκε νέα προσφορά ή/και δελτίο παράδοσης ποσότητας, αλλά παρατηρώ ότι η παρουσίαση στο τιμολόγιο των εργασιών για τις οποίες έγινε χρέωση, δεν διαχωρίζει μεταξύ εργασιών ως αρχικώς συμφωνήθηκαν και εργασιών ως εκ των υστέρων κατ' ισχυρισμόν ζητήθηκαν. Επομένως, η παρουσίαση των γεγονότων από μέρους του ΜΕ1 ωσάν να δόθηκαν εκ των υστέρων οδηγίες για επιπλέον εργασίες σε επιπλέον χώρους δεν επαληθεύεται στην όψη του τιμολογίου. Δεν αναγράφονται σε αυτό διαφορετικά δωμάτια από εκείνα στα οποία η προσφορά ανέφερε ότι θα τοποθετείτο παρκέ (ήτοι στο σαλόνι, τη σοφίτα και τα υπνοδωμάτια). Ουδεμία αναφορά σε είδος δωματίου δίδεται στο τιμολόγιο, παρά μόνο αναφέρεται ποσότητα και τιμή μονάδας. Συνεπώς, η εκδοχή του ΜΕ1 ότι η σοφίτα ή/και ολόκληρη η έκταση της σοφίτας εκ των υστέρων ζητήθηκε να καλυφθεί με παρκέ και ότι σε αυτό το σημείο έγκειται η διαφορά του τιμολογίου από την προσφορά, κατέρρευσε. Εξάλλου, ο ΜΕ3 ο οποίος ήταν ο μόνος εκπρόσωπος της Ενάγουσας παρών κατά την τοποθέτηση δεν έδωσε μαρτυρία για την ύπαρξη οποιασδήποτε συζήτησης μεταξύ αυτού και της Εναγομένης για έξτρα ποσότητα η οποία θα ήταν αναγκαία προκειμένου να καλυφθούν οποιοιδήποτε μη προβλεπόμενοι στην προσφορά χώροι. Ελλείψει θετικής μαρτυρίας από πλευράς του ΜΕ3 ότι αυτός έλαβε οδηγίες από την Εναγομένη να τοποθετήσει παρκέ σε χώρους άλλους από εκείνους που αναγράφονταν στην προσφορά ή σε έκταση διαφορετική από εκείνην της προσφοράς, η διάσταση ανάμεσα στο έγγραφο της προσφοράς και στο τιμολόγιο όσον αφορά τις ποσότητες υλικού που τοποθετήθηκαν παραμένει παντελώς αναιτιολόγητη ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Εναγομένη απαντούσε ευθέως σε όλες τις ερωτήσεις που της έγιναν κατά την αντεξέτασή της. Υπήρξε σοβαρή και σταθερή στις απαντήσεις της. Δεν αντιλήφθηκα να είχε διάθεση υπεκφυγής ή παραπλάνησης του Δικαστηρίου με ψεύδη. Δεν αμφισβητήθηκε εξάλλου από τους μάρτυρες της Ενάγουσας ότι αυτή αμφισβήτησε αμέσως το περιεχόμενο του τιμολογίου που της εκδόθηκε. Δεν ήταν προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων ή νέων συνθηκών το ότι αρνήθηκε να το αποπληρώσει. Δεν συγκρούεται η μαρτυρία της με όσα κατέθεσαν οι ΜΕ2 και ΜΕ
  3. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της Εναγομένης ως αληθή και αξιόπιστη. Όσον αφορά τη μαρτυρία της Εναγομένης που αφορούσε στην ανταπαίτηση, αυτή δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή της ως αναληθής, τουναντίον έγινε αποδεκτή από την Ενάγουσα, και συνεπως δεν αντιστρατεύεται το εύρημα περί της αξιοπιστίας της, έστω και αν βρίσκεται σε διάσταση προς τη δικογραφημένη εκδοχή της ανταπαίτησης, πράγμα που θα έχει τις δικές του συνέπειες όσον αφορά την τύχη της ανταπαίτησης. Νομική πτυχή και ευρήματα Η προσφορά της Ενάγουσας υπ' αριθμό 986368 αποτελεί «πρόταση» κατά την έννοια του άρθρου 2
(2)(α) του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149.[1] Σύμφωνα με τα καθοριζόμενα στο άρθρο 2
(2)(β) του Κεφ. 149, η πρόταση θεωρείται ότι γίνεται αποδεκτή, όταν το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται, δηλώσει τη συγκατάθεση του σε αυτή. Άπαξ και η πρόταση γίνει αποδεκτή, καθίσταται υπόσχεση η οποία οδηγεί σε συμφωνία. Με δεδομένη την προεκτεθείσα αξιολόγηση της μαρτυρίας, αποδέχομαι ότι αποδείχθηκε η ύπαρξη έγκυρης συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης στη βάση της προσφοράς ως το Τεκμήριο 1 υπό το έγγραφο Α, η οποία έγινε αποδεκτή από την Εναγομένη ως είχε (στο εξής «η συμφωνία του 2008»). Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι συνομολογήθηκε μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης οποιαδήποτε άλλη έγκυρη συμφωνία για την τροποποίηση της συμφωνίας του
  1. Σημειώνω συναφώς ότι οποιαδήποτε τροποποίηση σύμβασης για να είναι έγκυρη πρέπει να προκύπτει μέσα από κοινού συμφωνία των μερών, ενώ σε αντίθετη περίπτωση αυτή κρίνεται ως άκυρη και ως μη γενόμενη. Χαρακτηριστικό επί τούτου είναι το απόσπασμα από το σύγγραμμα Chittv on Contracts - General Principles, twenty-fifth edition, page 820, paragraph 1489, όπου αναφέρεται ότι "... Variation. The parties to a contract may effect a variation of the contract by modifying or altering its terms by mutual agreement ...A mere unilateral notification by one party to the other, in the absence of any agreement, cannot constitute a variation of a contract..." Η αποδοχή της τροποποίησης ενός όρου από τα μέρη δεν μπορεί να συντελεστεί εν τη απουσία της συναίνεσης και των δύο μερών. Ειδοποίηση που στέλνεται από το ένα μέρος στο άλλο δεν αποτελεί από μόνη της αποδοχή της προτεινόμενης τροποποίησης όπως επεξηγήθηκε στην Cowev ν Liberian Operation Ltd Π9661 2 Lloyd's Rep.
  2. Δεν υπήρξε ενώπιον μου αξιόπιστη μαρτυρία για από κοινού κατάληξη της Ενάγουσας και της Εναγομένης σε συμφωνία για την τροποποίηση των ποσοτήτων ή των τιμών μονάδας που προβλέπονταν στη συμφωνία του
  3. Η διαφοροποίηση του τιμολογίου από όσα προβλέπονταν στη συμφωνία του 2008 παρουσιάστηκε ενώπιον μου ως οφειλόμενη σε μονομερείς και πιθανόν εσφαλμένους υπολογισμούς της Ενάγουσας. Καταλήγω να απορρίπτω την αξίωση της Ενάγουσας ως μη αποδειχθείσα. Τούτο αναπόδραστα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Εναγόμενη έχοντας πληρώσει το ποσό των €9500 αναφορικά προς την επίδικη παραγγελία παρκέ, έχει εξοφλήσει παν οφειλόμενο ποσό και πέραν αυτού ποσό ίσο προς €88,40σ. Δεδομένης της απόρριψης της απαίτησης της Ενάγουσας στην αγωγή, κρίνω ότι αχρεωστήτως κατακρατείται από την Ενάγουσα το ποσό των €1000 σε σχέση με το συγκεκριμένο επίδικο λογαριασμό. Ωστόσο, κρίνω ότι δεν μπορώ να αποδώσω το ποσό αυτό στην Εναγομένη καθότι δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο να δικαιούται η Ενάγουσα να διατηρήσει στην κατοχή της το εν λόγω ποσό δυνάμει της ξεχωριστής συμφωνίας - παραγγελίας για την οποία εκείνο πληρώθηκε ευθύς εξ' αρχής ως προκαταβολή. Δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία αναφορικά με τους όρους εκείνης της συμφωνίας, έτσι ώστε να μπορώ να καταλήξω σε εύρημα αν η Εναγομένη νομιμοποιείται ή όχι να διεκδικήσει την επιστροφή της προκαταβολής. Εξάλλου δεν διεκδικεί ενώπιόν μου το εν λόγω ποσό στο πλαίσιο εκείνης της ξεχωριστής συμφωνίας παραγγελίας, η οποία δεν εκτελέσθηκε. Άλλη είναι η εκδοχή που δικογραφήθηκε από την Εναγομένη για σκοπούς της ανταπαίτησής της στην παρούσα αγωγή, ήτοι ότι αυτή συνήψε συμφωνία με την Ενάγουσα, αφότου της παρουσιάστηκε το αμφισβητούμενο τιμολόγιο, προς πλήρη διευθέτηση της υπόθεσης μέσω της χαριστικής κατ' ουσίαν καταβολής του επιπλέον ποσού των €1088,40σ. (δηλ. €10500 αντί €9.411,60). Η εκδοχή περί ύπαρξης τέτοιας συμφωνίας αμφισβητήθηκε από την ενάγουσα - εξ ανταπαιτήσεως εναγομένη στο δικόγραφο της Απάντησης. Εναπόκειτο στην εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα να αποδείξει την εκδοχή της. Εν τέλει, η ίδια η εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα αναίρεσε τη δικογραφημένη εκδοχή και προώθησε άλλη εκδοχή. Η μαρτυρία που έδωσε ήταν ότι αυτή, ακολουθώντας τη συμβουλή του δικηγόρου της, απλώς δεν διεκδίκησε ό,τι ισχυρίζεται ότι δικαιούτο να αξιώσει να της επιστραφεί (ήτοι ποσό €88,40σ., ως ρέστα από την πληρωμή €9500 αντί €9.411,60σ., και το ποσό των €1000 ως προκαταβολή για παραγγελία που δεν εκτελέστηκε). Δεδομένης της αποδοχής της μαρτυρίας της ως αξιόπιστης, η ανταπαίτηση επί τη βάση παράβασης συμφωνίας απορρίπτεται ως αβάσιμη. Έπεται ότι το μόνο ποσό που έχει αποδειχθεί ότι η Εναγόμενη δικαιούται να της επιστραφεί, ως απόρροια της έκβασης της αγωγής (όχι της ανταπαίτησης) είναι το ποσό των €88,40 ως είναι η διαφορά μεταξύ του ποσού των €9.500 που πλήρωσε και του ποσού των €9.411,60 ως ήταν το ποσό της μόνης έγκυρης συμφωνίας βάσει προσφοράς. Κατάληξη Η απαίτηση και η ανταπαίτηση απορρίπτονται. Κάθε πλευρά τα έξοδά της. (υπ.)..................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Πρόσωπο το οποίο δηλώνει σε άλλο τη βούληση του για πράξη ή αποχή, με σκοπό να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του άλλου στην πράξη αυτή ή αποχή, θεωρείται ότι προβαίνει σε πρόταση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.