Θεοδώρα Γεωργίου κ.α. ν. Dorothy King, Αρ. Αγωγής: 3721/14, 10/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A255 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3721/14 Μεταξύ: 1.Θεοδώρα Γεωργίου 2.Γεωργία Χαψή Ενάγουσες και Dorothy King Εναγόμενη ___________________ Αίτηση ημερ. 22.10.2014 10 Ιουνίου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγουσες-Αιτήτριες: κα Ελ. Μελεάγρου. Για Εναγόμενη-Καθ΄ης η αίτηση: κ. Γ. Γεωργίου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 2.10.2014 καταχωρήθηκε εκ μέρους της εναγόμενης - χωρίς να ζητηθεί προηγουμένως άδεια ή διάταγμα του Δικαστηρίου - εμφάνιση υπό αίρεση. Μετά πάροδο δύο μηνών και συγκεκριμένα στις 3.12.2014 επακολούθησε η καταχώρηση αίτησης με την οποία η εναγόμενη, ζητά την ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος, του διατάγματος για επίδοση στην εναγόμενη στο εξωτερικό και της ίδιας της επίδοσης στο εξωτερικό, για λόγους που άπτονται κατ' ισχυρισμό αναρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου. Στο μεσοδιάστημα όμως και συγκεκριμένα στις 22.10.2014, καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση, με την οποία οι ενάγουσες (εφεξής οι αιτήτριες) ζητούν όπως η εμφάνιση της εναγόμενης (εφεξής η καθ' ης η αίτηση) απορριφθεί και/ή παραμερισθεί. Προφανώς, εκείνο που εννοούν οι αιτήτριες - αφού εκεί απολήγει το θέμα - είναι όπως η εμφάνιση υπό αίρεση της καθ' ης η αίτηση, θεωρηθεί, κανονική εμφάνιση. Ο λόγος στον οποίο εδράζεται η Αίτηση είναι ότι η καθ' ης η αίτηση "έχει παραλείψει να εκδώσει οιασδήποτε κλήσεις ως προνοεί η Δ.
- Θ.9 εντός ευλόγου χρόνου, ως εξάγεται από τη νομολογία". Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε Ένσταση στις 12.12.
- Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου της, κ.Tarik Kadri. Η θέση του είναι, ότι, η αίτηση για ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος καταχωρήθηκε εντός ευλόγου χρόνου και συνεπώς η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Κατά την ακροαματική διαδικασία, οι εμφανισθέντες δικηγόροι, υιοθέτησαν και κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων τους. Τις αγορεύσεις αυτές, τις διεξήλθα με κάθε προσοχή, λαμβάνοντας υπόψη μου τη διαφορετική προσέγγιση του καθενός και τη Νομολογία στην οποία παραπέμπουν. Ξεκινώ την εξέταση της ανακύπτουσας διαφοράς, επισημαίνοντας, ότι, απολύτως σχετική είναι η Διαταγή 16, Θεσμός 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει τα εξής: «Ένας εναγόμενος προτού καταχωρήσει εμφάνιση θα δικαιούται, χωρίς να ζητήσει διάταγμα να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, να εκδώσει κλήσεις για παραμερισμό της επίδοσης σ΄ αυτόν του κλητηρίου ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ακυρώσει το διάταγμα που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση» Από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου προκύπτει ότι ένας εναγόμενος που επιθυμεί να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και να αμφισβητήσει την επίδοση που του έγινε, έχει ουσιαστικά δύο επιλογές. Η πρώτη είναι να καταχωρήσει αίτηση με την οποία να ζητά άδεια από το Δικαστήριο για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και παράλληλα οδηγίες για την καταχώρηση της αίτησης που να αμφισβητεί την επίδοση εντός καθορισμένης χρονικής προθεσμίας. Η δεύτερη είναι να ακολουθήσει κατά γράμμα τις πρόνοιες της Διαταγής 16, Θεσμός 9, δηλαδή, να καταχωρήσει απευθείας εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και/ή αίτηση για αμφισβήτηση της επίδοσης, χωρίς προηγουμένως να ζητήσει την άδεια ή διάταγμα του Δικαστηρίου (βλ. Γεωργιάδης v. Χάσικου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1136 και Παπακόκκινου v. Landroke P/C
(1995)1 Α.Α.Δ. 1090). Το ερώτημα που τίθεται στην περίπτωση που ακολουθηθεί η δεύτερη επιλογή - όπως συνέβη εδώ - είναι, πότε, ο εναγόμενος οφείλει να καταχωρήσει την αίτηση αμφισβήτησης της επίδοσης; Η Διαταγή 16, Θεσμός 9 δεν θέτει υποχρέωση ταυτόχρονης καταχώρισης της, με την εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Στην πραγματικότητα η εν λόγω Διαταγή, αναφέρεται σε δύο αυτοτελή διαβήματα που μπορεί να γίνουν, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Το πρώτο είναι η εμφάνιση υπό όρους και το δεύτερο, η έκδοση κλήσεων για παραμερισμό της επίδοσης και του κλητηρίου εντάλματος ή η ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί την επίδοση. Το πρώτο διάβημα δεν είναι προαπαιτούμενο του δευτέρου. Είναι δυνατό δηλαδή, ένας εναγόμενος να καταχωρήσει απευθείας την αίτηση αμφισβήτησης της επίδοσης, χωρίς καν να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία (βλ. Παπακοκκίνου [ανωτέρω]). Ενόψει ακριβώς αυτής της αυτοτέλειας, σε περίπτωση που επιλέξει ένας εναγόμενος να καταχωρήσει και εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι έχει υποχρέωση, ταυτόχρονης καταχώρισης και της αίτησης. Αυτού λεχθέντος το θέμα δεν μπορεί να αφήνεται στο διηνεκές (βλ. G.J.MAGDON LTD v. A.L.METAL TRADING LTD
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2064. Χρειάζεται κάποιος βαθμός βεβαιότητας, έτσι ώστε να προστατεύεται η δικαστική διαδικασία από καθυστερήσεις και εκτροχιασμούς, οι οποίοι, δυνατό να είναι και αλλότριοι. Στην περίπτωση που προηγείται άδεια ή διάταγμα του Δικαστηρίου, η βεβαιότητα επιτυγχάνεται με τον καθορισμό συγκεκριμένης προθεσμίας. Αν παρέλθει αυτή η προθεσμία, χωρίς να καταχωρηθεί η αίτηση, τότε η εμφάνιση υπό όρους, θεωρείται κανονική εμφάνιση (βλ. Κοινοπραξία Ασφαλιστών v. Έλληνας Imports Ltd
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1327). Έτσι και στην άλλη περίπτωση, για να επιτευχθεί βεβαιότητα, θα πρέπει η αίτηση να καταχωρείται, αν όχι ταυτόχρονα, τουλάχιστον σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα - συνήθως σε μερικές μόνο ημέρες. Αλλιώς, θα πρέπει να θεωρείται ότι ο εναγόμενος έχει υπαχθεί στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου - τουλάχιστον σε ζητήματα που άπτονται της επίδοσης. Στην προκειμένη περίπτωση, φρονώ, ότι, η αίτηση που αμφισβητεί την επίδοση που καταχωρήθηκε με καθυστέρηση δύο μηνών, εκφεύγει των αποδεκτών πλαισίων. Τέτοια καθυστέρηση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. Το γεγονός ότι η εναγόμενη βρίσκεται στο εξωτερικό ουδόλως αλλάζει τα πράγματα. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, έγινε από το δικηγόρο και όχι από την ίδια. Επομένως καμία καθυστέρηση δεν υπήρξε επ' αυτού. Ούτε και τα γεγονότα παρουσιάζουν κάποια πολυπλοκότητα, έτσι ώστε να χρειαζόταν εκτενής διαβούλευση ή η περισυλλογή πολλών στοιχείων που ενδεχομένως να απαιτούσε χρόνο. Τα γεγονότα είναι απλούστατα και η αίτηση συνεπώς μπορούσε και έπρεπε να καταχωρηθεί πολύ πιο πριν. Ως έχουν τώρα τα πράγματα, θεωρώ ότι η καθ'ης η αίτηση έχει υπαχθεί στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και η εμφάνιση που καταχώρησε υπό όρους, θα θεωρείται ως κανονική εμφάνιση. Υπό αυτή την έννοια, η Αίτηση πετυχαίνει. Τούτο είναι το μοναδικό θέμα προς εξέταση στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Ωστόσο καθίσταται πρόδηλο, ότι, η εδώ κατάληξη του Δικαστηρίου, αντανακλά ευθέως και καταλυτικά στην αίτηση ημερ. 3.12.2014, γεγονός το οποίο θα πρέπει να προβληματίσει την καθ' ης η αίτηση, ιδιαίτερα για την αποφυγή περαιτέρω εξόδων. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητριών και εναντίον της καθ' ης η αίτηση. (Υπ.) ............. Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο