← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΛΗΔΡΑ» ΛΤΔ ν. Γεώργιου Κυρ.Κίττου κ.α., Αρ.Αίτησης: 835/2014, 7/8/2014

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΛΗΔΡΑ» ΛΤΔ ν. Γεώργιου Κυρ.Κίττου κ.α., Αρ.Αίτησης: 835/2014, 7/8/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A322 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ.Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ.Αίτησης: 835/2014 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΛΗΔΡΑ» ΛΤΔ Αιτητών και 1.Γεώργιου Κυρ.Κίττου 2.Βασιλείας Γ.Κίττου 3.Κυριάκου Γ.Κίττου 4.Μελή Γ.Κίττου Καθ'ων η αίτηση ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ.30.9.2014 Ημερομηνία: 7 Αυγούστου 2015 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για τους Αιτητές: Ο κ.Μ.Φλωρίδης Για τους Καθ'ων η αίτηση: Καμία εμφάνιση κατά την ακρόαση ------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση τους, οι αιτητές επιδιώκουν την καταχώρηση και εγγραφή προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας της διαιτητικής απόφασης ημερ.6.12.

  1. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/1985και στο άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.4, ενώ μετά από σχετικό διάταγμα τροποποίησης, προστέθηκε η Δ.47 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται δε, από την ένορκη δήλωση του Πέτρου Τσοπανή, ημερ.30.9.
  2. Όπως αναφέρεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση, την 6.12.2012, ο διαιτητής κ.Στέλιος Παπαλεξάνδρου, στη διαιτησία που έγινε στο Καϊμακλί σε σχέση με τη διαφορά των διαδίκων αναφορικά με το δάνειο με αριθμό λογαριασμού 7230788-4 αποφάσισε όπως το ποσό των €358.392,20, πλέον τόκο προς 9% από 6.12.2012 μέχρι εξόφλησης, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου κάθε χρόνου, πλέον €160,00 έξοδα διαιτησίας πληρωθεί από τους καθ'ων η αίτηση (η εν λόγω απόφαση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1). Αναφέρεται επίσης ότι πιστό αντίγραφο της εν λόγω απόφασης γνωστοποιήθηκε στον καθ'ου η αίτηση 1 την 6.12.2012 και στους καθ'ων η αίτηση 2, 3 και 4 την 19.1.2013 και δεν ασκήθηκε έφεση (σχετική δήλωση γνωστοποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2). Οι καθ'ων η αίτηση, αναφέρεται ότι, μέχρι σήμερα εξακολουθούν να οφείλουν τα εν λόγω ποσά. Οι καθ'ων η αίτηση έφεραν ένσταση στο αιτούμενο διάταγμα και προς τούτο καταχώρησαν σχετική ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης, ημερ.6.2.
  3. Οι λόγοι ένστασης εμφαίνονται στο σώμα της ένστασης υπό 1-
  4. Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης αποτελεί η ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση 1 στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Με την ένσταση τους, οι καθ'ων η αίτηση εγείρουν τα ακόλουθα: «1.Η αίτηση είναι παράτυπη. 2.Η αίτηση αντίκειται στους νόμους και στο δικαίωμα για δίκαιη δίκη και είναι άδικη για τον καθ'ου η αίτηση υπό την έννοια ότι αντίκειται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. 3.Η αίτηση αντίκειται και/ή προσβάλλει την περί των Αδίκων και/ή Καταχρηστικών Ρητρών Νομοθεσία, των περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ.4, άρθρο 21, και τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (Ν.22/1985). 4.Η αίτηση αντίκειται στην αρχή ότι «ουδείς δύναται να είναι κριτής των ιδίων αυτού πράξεων». 5.Το εν λόγω δάνειο είναι εξασφαλισμένο με την υποθήκη υπ'αρ.Υ5394/2009.» Οι δύο πλευρές, ως προς τα γεγονότα, περιορίστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε στην αγόρευση του συνηγόρου των αιτητών αφού ουδεμία εμφάνιση υπήρξε κατά τον χρόνο της ακρόασης από το συνήγορο των καθ'ων η αίτηση. Από τους πιο πάνω λόγους ένστασης διαφαίνεται η αμφισβήτηση από τους καθ'ων η αίτηση της εγκυρότητας της διαιτητικής διαδικασίας και απόφασης ώστε να δύναται να πετύχει η παρούσα αίτηση. Τηρουμένων των ως άνω, τα γεγονότα που προβάλλονται από τους αιτητές, ως γεγονότα, δεν αντικρούονται από τους καθ'ων η αίτηση. Από τα ενώπιον μου στοιχεία, μπορεί με βεβαιότητα, συνεπώς, να διαπιστωθεί ότι ο Στέλιος Παπαλεξάνδρου, διορισθείς ως διαιτητής για τη διαφορά μεταξύ της Νέας Συνεργατικής Εταιρείας Καϊμακλίου (νυν αιτητές) και των καθ'ων η αίτηση 1 και 2, πρωτοφειλετών, των καθ'ων η αίτηση 3 και 4, εγγυητών, και της υποθήκης με αριθμό Υ5394/2009, ασχολήθηκε με την πιο κάτω απαίτηση: «Δάνειο τακτής προθεσμίας αποπληρωμής με αρ.7230788-4 και υπόλοιπο €358.392,20, πλέον τόκος προς 9% από 6.12.2012, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα, την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους, πλέον τα έξοδα μέχρι πλήρους εξόφλησης.» Ο εν λόγω διαιτητής αποφάσισε «όπως το πιο πάνω χρέος στο λογαριασμό 7230788-4 ύψους €358.392,20, με τόκο 9% από 6.12.2012, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα, την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους, πλέον τα έξοδα, πληρωθούν αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως από τους καθ'ων η αίτηση 1, 2, 3 και 4 και το προϊόν από την εκποίηση της υποθήκης Υ5394/2009» και όπως €160,00 έξοδα πληρωθούν με τον ίδιο τρόπο. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται ότι στην ακρόαση της υπόθεσης παρουσιάζεται ο καθ'ου η αίτηση 1 και αναγνωρίζει το χρέος και ότι η απόφαση «.γνωστοποιείται στους καθ'ων η αίτηση με την επίδοση προσωπικής επιστολής. Ο καθ'ου η αίτηση 1 στο τέλος της διαδικασίας αφού του ανακοινώνεται η απόφαση, την παραλαμβάνει αλλά αρνείται να υπογράψει την παραλαβή της». Πέραν των ως άνω και του Τεκμηρίου 2, επαναλαμβάνω ότι ουδόλως αμφισβητήθηκε η γνωστοποίηση της απόφασης στους καθ'ων η αίτηση, γνωστοποίηση η οποία μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο (βλέπετε Μανώλη Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολ.Έφ.87/2011, ημερ.20.6.2014). Η εν λόγω απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί από τους καθ'ων η αίτηση. Περαιτέρω, η παρούσα διαδικασία επιδόθηκε στους καθ'ων η αίτηση, οι οποίοι και λαμβάνουν μέρος στη διαδικασία ως εμφαίνεται στην παρούσα απόφαση. Σύμφωνα με το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.28/1985, όταν εγείρεται οποιαδήποτε διαφορά ως και στην παρούσα υπόθεση, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή άλλο από τα πρόσωπα που εμπλέκονται στον Έφορο ο οποίος δύναται να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου

(6)(άρθρα 52
(1)και
(2)). Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή, δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης (άρθρο 52
(4)). Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ'αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου (άρθρο 52
(5)). Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο, σε αίτηση ως η παρούσα, περιορίζεται στην εξέταση των προϋποθέσεων που καθορίζονται στο άρθρο 52 και δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που σχετίζονται με την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης. Τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξετασθούν μόνο στο πλαίσιο έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52
(4)του Νόμου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολ.Έφ.357/2008, ημερ.11.4.2012: «Ο πρωτόδικος δικαστής δεν είχε εξουσία να εξετάσει εξ ιδίας πρωτοβουλίας θέμα νομιμότητας διορισμού του διαιτητή. Το εν λόγω θέμα ως θέμα ουσίας, ενδεχομένως να μην μπορούσε καν να εξεταστεί πρωτοδίκως ακόμη και σε περίπτωση που αυτό θα εγειρόταν από το διάδικο ως εκφεύγον του δικαιοδοτικού πλαισίου της διαδικασίας. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι'αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι'αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Αναλόγως, στην Πολ.Έφ.87/2011, Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών (ανωτέρω), αναφέρεται ότι: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ.3.12.2007 γι'εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» Με βάση τα πιο πάνω, καθίσταται προφανές ότι το παρόν Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, η οποία δεν φαίνεται να πάσχει με οποιονδήποτε τρόπο, δεν θα μπορούσε να εξετάσει θέματα ουσίας της υπό αναφορά απόφασης ως τα εγειρόμενα. Τα θέματα που θα μπορούσαν να είναι επίδικα δεν έχουν καταστεί επίδικα λόγω μη αμφισβήτησης των σχετικών γεγονότων. Ως προς δε, το λεκτικό της απόφασης του διαιτητή, εντοπίζονται παρατυπίες στο λεκτικό της απόφασης, όχι όμως τέτοιες που να την καθιστούν μη έγκυρη ή ασαφή και αόριστη και μη δυνάμενη να εγγραφεί. Εμφανώς, είναι σαφές ότι η διαδικασία και απόφαση αφορά και αναφέρεται στους καθ'ων η αίτηση, σαφές είναι και το ποσό που οι καθ'ων η αίτηση καλούνται μέσω της απόφασης να πληρώσουν, ασφαλώς, σε εκείνους που το απαιτούν, ήτοι τους αιτητές (το ποσό του αναφερόμενου δανείου το οποίο μάλιστα συγκεκριμενοποιείται). Η υποχρέωση, σαφώς, προκύπτει να είναι άμεση και είναι αλληλέγγυα και κεχωρισμένη μεταξύ των καθ'ων η αίτηση και με εκείνο που εκποίηση της αναφερόμενης υποθήκης θα επιφέρει. Οι καθ'ων η αίτηση έλαβαν γνώση της απόφασης και δεν εφεσίβαλαν αυτήν, με αποτέλεσμα η εν λόγω απόφαση να έχει καταστεί τελική απόφαση. Έχοντας καταλήξει στα ως άνω συμπεράσματα ως τα έχω παραθέσει, αποφασίζω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη αφού κανένας από τους λόγους ένστασης δεν ευσταθεί. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα το οποίο επιτρέπει όπως η διαιτητική απόφαση, ημερ.6.12.2012, εναντίον των καθ'ων η αίτηση 1, 2, 3 και 4 καταχωρηθεί και εγγραφεί προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση αλληλεγγύως και κεχωρισμένως τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......... Μ.Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.