← Κύπρος

AN. & AI. ΠΙΝΕΛΟΤΡΟΠΙΟ (ΧΡΩΜΑΤΑ) ΛΤΔ ν. Γιώργου Χ" Παυλή κ.α., Αρ. Αγωγής: 4921/07, 28/3/2014

AN. & AI. ΠΙΝΕΛΟΤΡΟΠΙΟ (ΧΡΩΜΑΤΑ) ΛΤΔ ν. Γιώργου Χ" Παυλή κ.α., Αρ. Αγωγής: 4921/07, 28/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4921/07 Μεταξύ: AN. & AI. ΠΙΝΕΛΟΤΡΟΠΙΟ (ΧΡΩΜΑΤΑ) ΛΤΔ, Ενάγουσας και

  1. Γιώργου Χ" Παυλή
  2. Ζωής Χ" Παυλή Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Μαρτίου,
  3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κα Ευθυμίου. Για τους Εναγόμενους 1 και 2: κoς Γ. Παπαθεοδώρου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Έναυσμα για την καταχώριση της παρούσας αγωγής από την Ενάγουσα Εταιρεία (στο εξής η Ενάγουσα), έδωσε η μη ικανοποίηση οικονομικής απαίτησης της, αναφορικά με εκτέλεση διαφόρων εργασιών ελαιοχρωματισμού και σπατουλαρίσματος σε οικοδομή ιδιοκτησίας των Εναγομένων. Σύμφωνα με τα όσα η Ενάγουσα ισχυρίζεται στην Έκθεση Απαίτησης της, περί το έτος 2005 συμφώνησε με τους Εναγόμενους, μέσω του κυρίως εργολάβου που είχαν (οι Εναγόμενοι) διορίσει για την ανέγερση νέας οικίας άνωθεν υφιστάμενης οικίας τους, όπως εκτελέσει διάφορες εργασίες μπογιατίσματος και σπατουλαρίσματος. Για τον σκοπό αυτό, η Ενάγουσα ετοίμασε γραπτή προσφορά την οποία και παρέδωσε στους Εναγόμενους επί της οποίας περιγράφοντο οι εργασίες που ανέλαβε να εκτελέσει. Η Η Η προσφορά ανήρχετο στο ποσό των Λ.Κ.9.483, μη συμπεριλαμβανομένου οποιουδήποτε Φόρου Προστιθέμενης Αξίας. Σύμφωνα πάντα με την Έκθεση Απαίτησης, είχε συμφωνηθεί μεταξύ των Εναγομένων, της Ενάγουσας και του κυρίως εργολάβου των Εναγομένων, όπως Λ.Κ.4.750, από το συνολικό ποσό των εργασιών που θα εκτελούντο από την Ενάγουσα, καταβληθούν στην τελευταία από τον κυρίως εργολάβο και το υπόλοιπο ποσό να καταβληθεί από τους Εναγόμενους. Σε κάποιο στάδιο και ενώ εκτελούντο οι διάφορες εργασίες από την Ενάγουσα, οι Εναγόμενοι απαίτησαν από την πρώτη να εκτελέσει επιπρόσθετες νέες εργασίες (στο εξής «οι έξτρα εργασίες») τις οποίες η Ενάγουσα εκτέλεσε στο απόλυτο. Οι εν λόγω έξτρα εργασίες ήταν αξίας Λ.Κ.2.242,
  4. Η Ενάγουσα αφού περάτωσε όλες τις εργασίες που της ανατέθηκαν (αρχικής συμφωνίας και έξτρα εργασίες) και αφού τούτες έτυχαν της εγκρίσεως του αρχιτέκτονα των Εναγομένων, αποχώρησε από το εργοτάξιο. Μέχρι την εν λόγω στιγμή, η Ενάγουσα είχε εισπράξει από τον κυρίως εργολάβο το συνολικό ποσό των Λ.Κ.4.600 (συμπεριλαμβανομένου και 15% Φ.Π.Α.) και από τους Εναγόμενους το συνολικό ποσό των Λ.Κ.3.000, στο οποίο ποσό επίσης συμπεριλαμβάνεται και η σχετική χρέωση του Φ.Π.Α, 15% ως ίσχυε τότε. Είναι η θέση της Ενάγουσας, σύμφωνα πάντοτε με το δικόγραφο της, ότι η αξία όλων των εργασιών που εκτέλεσε ανέρχεται σε Λ.Κ.13.052,50, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. και επομένως, αφού αφαιρεθεί το συνολικό ποσό των Λ.Κ.7.600 που είσπραξε από τον κυρίως εργολάβο και τους Εναγόμενους, απαιτεί από τους Εναγόμενους το υπολειπόμενο ποσό των Λ.Κ.5.452,
  5. Στην αντίπερα όχθη είναι η θέση των Εναγομένων ότι ουδέποτε οι ίδιοι έδωσαν οποιεσδήποτε εντολές στην Ενάγουσα να εκτελέσει οποιεσδήποτε έξτρα εργασίες. Είναι επιπροσθέτως η θέση τους ότι η Ενάγουσα εταιρεία δεν εκτέλεσε τις εργασίες που ανέλαβε να εκτελέσει στο ικανοποιητικό επίπεδο που όφειλε και ότι αυτές παρουσίαζαν ατέλειες και κακοτεχνίες σε συγκεκριμένα σημεία τους. Ισχυρίζονται ακόμη ότι έγιναν ειδικές συστάσεις από τον αρχιτέκτονά τους προς την Ενάγουσα για να επιδιορθωθούν και/ή να ολοκληρωθούν οι εργασίες που εκτέλεσε η Ενάγουσα, πλην όμως η τελευταία, αντί να διορθώσει και/ή περατώσει τούτες, εγκατέλειψε το εργοτάξιο αδιαφορώντας πλήρως για τις υποδείξεις του αρχιτέκτονα των Εναγομένων. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις τους προς την Ενάγουσα για να επιστρέψει στο εργοτάξιο και να εκπληρώσει τα καθήκοντά της, η τελευταία δεν έπραξε τούτο. Συνεπεία των πιο πάνω, οι Εναγόμενοι διόρισαν νέο ελαιοχρωματιστή ο οποίος εκτέλεσε τις εργασίες που έπρεπε να εκτελέσει η Ενάγουσα και/ή διόρθωσε τούτες, και τους χρέωσε το ποσό των Λ.Κ.2.
  6. Είναι επομένως η θέση των Εναγομένων, ως τούτη προκύπτει πάντοτε από το δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, ότι, σύμφωνα με την αρχική και μοναδική συμφωνία των ιδίων με την Ενάγουσα, θα έπρεπε να καταβάλουν προς την τελευταία Λ.Κ.4.250 πλέον Φ.Π.Α. και ότι έναντι του εν λόγω ποσού κατέβαλαν το συνολικό ποσό των Λ.Κ.3.
  7. Επομένως, ισχυρίζονται ότι αν η Ενάγουσα εκτελούσε ως όφειλε στον ικανοποιητικό βαθμό τις εργασίες που τις ανατέθηκαν, το ποσό που θα όφειλαν να καταβάλουν προς αυτήν για πλήρη εξόφληση, θα ανέρχετο στις Λ.Κ.1.887,50 (περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α). Ισχυρίζονται συνεπώς ότι αφού κατέβαλαν για την επιδιόρθωση και/ή περάτωση των εργασιών σε τρίτο πρόσωπο Λ.Κ.2.000, ότι θα πρέπει να απορριφθεί η αγωγή ή διαζευκτικά θα πρέπει να επιτύχει η ανταπαίτηση τους για το ποσό των Λ.Κ.2.
  8. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τα ακόλουθα γεγονότα τα οποία είτε αποτελούν κοινές θέσεις των δύο πλευρών, είτε προκύπτουν από αδιαμφισβήτητη μαρτυρία. Ο Εναγόμενος 1 και η Εναγόμενη 2, είναι σύζυγοι και διαμένουν στην οδό Ιωάννη Δραγούμη 12, στην Έγκωμη. Περί το 2005, βρίσκονταν σε εξέλιξη οικοδομικές εργασίες για σκοπούς ανέγερσης ανωγείου κατοικίας, άνωθεν της υφιστάμενης οικογενειακής κατοικίας. Ως κύριος εργολάβος τους για σκοπούς εκτέλεσης των οικοδομικών εργασιών είχαν διορίσει την εταιρεία ΜΑ.ΓΙΑ Λτδ (στο εξής ο εργολάβος). Σε κάποιο στάδιο η Ενάγουσα παρέδωσε προς τους Εναγόμενους γραπτή προσφορά (αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως τεκμήριο 1 ενώπιον του Δικαστηρίου), η οποία, ενώ αρχικά ανήρχετο στο ποσό των Λ.Κ.9.483, κατόπιν σχετικής εκπτώσεως από την Ενάγουσα, περιορίστηκε στο ποσό των Λ.Κ.9.000 μη συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Ο εργολάβος έδωσε έναντι του ποσού που όφειλε να πληρώσει προς την Ενάγουσα Λ.Κ.4.600 συμπεριλαμβανομένου και του Φ.Π.Α (15%). Οι Εναγόμενοι κατέβαλαν, προς την Ενάγουσα Λ.Κ.3.000, επίσης συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α (15%). Σε κάποιο στάδιο η Ενάγουσα εγκατέλειψε το εργοτάξιο (ως προς το κατά πόσο κατά την εγκατάλειψη είχαν περατωθεί οι εργασίες της Ενάγουσας και δεν παρουσίαζαν οποιεσδήποτε κακοτεχνίες, οι δύο πλευρές διαφωνούν). Ακολούθησε ανταλλαγή αλληλογραφίας των δύο πλευρών (βλέπε Τεκμήρια 5Α και 5Β) και έπειτα καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αγωγή. Για τα μόλις πιο πάνω γεγονότα κάμνω ανάλογα ευρήματα. Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της, η Ενάγουσα κάλεσε μόνο ένα μάρτυρα και δη τον Διευθυντή της κ. Ανδρέα Ευθυμίου (Μ.Ε.1). Οι Εναγόμενοι, πέραν του Εναγομένου 1, κάλεσαν τον Γιάννη Τρικωμίτη (Μ.Υ.1) και τον Χρίστο Χρίστου (Μ.Υ.2). Αξιολόγηση Μαρτυρίας Ο Μ.Ε.1 μου έκανε πολύ φτωχή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα. Η μαρτυρία του παρουσιάζει ουσιώδεις αντιφάσεις, ασυνέπεια και σε αρκετά σημεία της συγκρούεται και με την κοινή λογική. Ο εν λόγω μάρτυρας μου έδωσε την εντύπωση ότι ήταν έτοιμος να ισχυριστεί οτιδήποτε το οποίο θα θεωρούσε ότι τη δεδομένη στιγμή τον βόλευε. Είμαι δε της γνώμης ότι έπραξε τούτο αρκετές φορές προωθώντας αναληθείς ισχυρισμούς. Για του λόγου το ασφαλές της πιο πάνω κρίσης μου, σημειώνω τα ακόλουθα. Αποτέλεσε βασική αρχική θέση του Μ.Ε.1 ότι η Ενάγουσα εκτέλεσε όλες ανεξαιρέτως τις εργασίες που της ανατέθηκαν (περιλαμβανομένων και των έξτρα εργασιών), με ικανοποιητικό τρόπο και αποτέλεσμα, και έπειτα αποχώρησε από τον χώρο του εργοταξίου, χωρίς να έχει λόγο να πιστεύει ότι οι Εναγόμενοι δεν θα πλήρωναν για τις εκτελεσθείσες εργασίες. Επί του ιδίου θέματος, στην αντεξέτασή του, ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που εγκατέλειψε τον χώρο ήταν γιατί απαιτούσε χρήματα από τον Εναγόμενο 1 και αυτός αρνείτο να τον πληρώσει με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει τον χώρο αφήνοντας στο εργοτάξιο βούρτσες, ρούχα, σκαλωσιές και σκάλες. Ως προς το κατά πόσο οι Εναγόμενοι παραπονέθηκαν στον ίδιον αναφορικά με την ποιότητα των εργασιών που εκτέλεσε η Ενάγουσα, στην κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι όλες οι εργασίες που εκτέλεσε έτυχαν της έγκρισης τόσο των Εναγομένων όσο και του αρχιτέκτονά τους και ότι όταν απαίτησε από τους Εναγόμενους να εξοφλήσουν την οφειλή τους, τούτοι υποσχέθηκαν ότι θα το πράξουν και ζήτησαν λίγο χρόνο για να τακτοποιήσουν την οφειλή τους. Την ίδια θέση προωθεί και με την Έκθεση Απαίτησης. Στην αντεξέτασή του, επί του ιδίου θέματος, ισχυρίστηκε ότι οι Εναγόμενοι αρνούντο να καταβάλουν την οφειλή τους διότι θεωρούσαν μη ποιοτική την εκτέλεση των εργασιών από την Ενάγουσα και ότι συνεπεία της εν λόγω αρνήσεως των Εναγομένων εγκατέλειψε η Ενάγουσα το χώρο του εργοταξίου. Επί συναφούς θέματος, η μαρτυρία του Μ.Ε.1 παρουσιάζει και άλλη ουσιώδη αντίφαση. Τούτη αφορά στο κατά πόσο του έγιναν οποιεσδήποτε παρατηρήσεις αναφορικά με την ποιότητα των εργασιών που εκτέλεσε η Ενάγουσα. Ως αναφέρθηκε ανωτέρω, αρχική θέση του Μ.Ε.1 ήταν ότι καμία παρατήρηση έγινε, είτε από τους Εναγόμενους, είτε από τον αρχιτέκτονα και ότι οι τελευταίοι επιθεώρησαν τις εργασίες, τις οποίες ενέκριναν και αποδέχθηκαν. Στην αντεξέτασή του δέχθηκε θέση ότι και οι Εναγόμενοι, αλλά και ο αρχιτέκτονας τους, προέβηκαν σε διάφορες παρατηρήσεις αναφορικά με την ποιότητα των εργασιών, προτού εγκαταλείψει η Ενάγουσα τον χώρο του εργοταξίου. Επί ενός άλλου θέματος, παρατηρώ ότι σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας, η τελευταία απαιτεί συγκεκριμένο ποσό από τους Εναγόμενους λόγω ισχυριζόμενης εκτέλεσης έξτρα εργασιών. Είναι δε θέση της Ενάγουσας και τούτη προκύπτει αβίαστα από το περιεχόμενο της παραγράφου 7 της Έκθεσης Απαίτησης, ότι για όλες τις έξτρα εργασίες που εκτέλεσε, έλαβε οδηγίες είτε απευθείας από τους Εναγόμενους, είτε από τους Εναγόμενους μέσω του εργολάβου. Στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας του, ισχυρίστηκε ότι για κάποιες εκ των έξτρα εργασιών που εκτέλεσε η Ενάγουσα, εντολή δόθηκε από τον εργολάβο, όχι υπό την ιδιότητα εκπροσώπου των Εναγομένων αλλά υπό την ιδιότητα του ως εργολάβος του έργου και ισχυρίστηκε ακόμα ότι συνεπεία τούτου η οποιαδήποτε αξία των εν λόγω έξτρα εργασιών θα έπρεπε να καταβληθεί προς την Ενάγουσα από τον συγκεκριμένο εργολάβο και όχι τους Εναγόμενους. Παρά την τελευταία πιο πάνω θέση του, τόσο με την Έκθεση Απαίτησης όσο και με την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, η Ενάγουσα επιμένει να απαιτεί αποζημίωση για όλες τις ισχυριζόμενες έξτρα εργασίες από τους Εναγόμενους. Αναφορικά με το ποιος όφειλε να πληρώσει την Ενάγουσα για τις εργασίες που εκτελέστηκαν στην οικία των Εναγομένων, αρχικά ισχυρίστηκε ότι η υποχρέωση του εργολάβου ήταν να καταβάλει έναντι των Λ.Κ.9.000 (μη συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.), Λ.Κ.4.
  9. Όταν του υποδεικνύεται ότι ο εργολάβος κατέβαλε μόνο Λ.Κ.4.600, περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., και άρα οφείλει χρήματα στην Ενάγουσα, σε σύγκρουση με την πιο πάνω θέση του, ισχυρίστηκε ότι ο εργολάβος δεν όφειλε στην Ενάγουσα άλλα χρήματα, χωρίς να δώσει οποιανδήποτε εξήγηση για τον λόγο που περιόρισε την ευθύνη του εργολάβου και χωρίς να αρνείται ότι σύμφωνα με την συμφωνία της Ενάγουσας με τους Εναγόμενους και με τον εργολάβο, ο τελευταίος ανέλαβε να πληρώσει Λ.Κ.4.750 πλέον Φ.Π.Α. Αξίζει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια της μαρτυρίας του Εναγομένου 1, κατατέθηκε το Τεκμήριο 8, το οποίο αποτελεί, σύμφωνα με τον Εναγόμενο 1, την πρωτότυπη προσφορά που έδωσε η Ενάγουσα μέσω του Μ.Ε.
  10. Επί του εν λόγω τεκμηρίου, ως ο Εναγόμενος 1 ισχυρίστηκε, και τούτο δεν αμφισβητήθηκε από την Ενάγουσα, κατέγραψε στην παρουσία του Μ.Ε.1 στο πίσω μέρος της πρώτης σελίδας, μεταξύ άλλων, τον αριθμό 4.750 και δίπλα από τον εν λόγω αριθμό ένα βέλος και ακριβώς δίπλα την φράση «Γιάννης εργολάβος». Να σημειωθεί ακόμα ότι ο Διευθυντής και μοναδικός εκπρόσωπος του εργολάβου του έργου ήταν ο Μ.Υ.1 «Γιάννης» Τρικωμίτης, τον οποίο ο Μ.Ε.1 αναγνώρισε ως το πρόσωπο/διευθυντή της εταιρείας Μα-Για Λτδ (εργολάβος). Ως προς τον τρόπο που ενημερώθηκε για το ότι, μέρος του ποσού των Λ.Κ.9.000 θα καταβάλλετο από τους Εναγόμενους, στην κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι όταν ο εργολάβος του κατέβαλε το συνολικό ποσό των Λ.Κ.4.600 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., ο Μ.Υ.1 του ανάφερε «Εγώ ως δαμέ έχω, δεν έχω άλλα». Συνεπεία τούτου, αντελήφθη ότι από εκείνο το στάδιο και μετά η Ενάγουσα θα πληρωνόταν από τους Εναγόμενους. Ανέφερε ακόμα ότι έπειτα άρχισε να εισπράττει χρήματα από τους Εναγόμενους. Έτσι επιβεβαίωσε ότι τα υπόλοιπα χρήματα, η Ενάγουσα θα τα εισέπραττε από τους Εναγόμενους. Στην αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι ο Εναγόμενος 1 που τον ενημέρωσε ρητά, περί τούτου όταν κατέβαλε προς αυτόν, για λογαριασμό της Ενάγουσας, τις Λ.Κ.3.000, με δύο επιταγές. Του ανάφερε, ως ισχυρίστηκε, ότι από το στάδιο εκείνο και μετά, η Ενάγουσα, σε ότι αφορά την οποιαδήποτε απαίτησή της, θα «είχε να κάνει» με τους Εναγόμενους. Ως προς την πιο πάνω αναφερόμενη θέση του Μ.Ε.1 και δη ότι η Ενάγουσα όταν υπέβαλε την προσφορά της δεν είχαν ακόμα αρχίσει οποιεσδήποτε εργασίες σπατουλαρίσματος και μπογιατίσματος στην ανεγειρόμενη οικία των Εναγομένων, παρατηρώ τα ακόλουθα. Στην αντεξέτασή του, αποδέχθηκε ότι οι δύο πρώτες πληρωμές που έγιναν από τον εργολάβο προς την Ενάγουσα έναντι ήδη εκτελεσθείσας εργασίας, έλαβαν χώραν στις 28.1.2005 και 11.3.
  11. Δηλαδή σε χρόνο πριν την ετοιμασία της προσφοράς. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μ.Ε.1 δεν έδωσε οποιανδήποτε εξήγηση για το λόγο που οι πληρωμές προηγήθηκαν της ετοιμασίας της προσφοράς. Επέμεινε στην αρχική του θέση, ότι η προσφορά δόθηκε και έτυχε αποδοχής πριν την έναρξη οποιωνδήποτε εργασιών από την Ενάγουσα στην ανεγειρόμενη οικία των Εναγομένων. Επί ενός άλλου θέματος και δη αναφορικά με το ποιες εργασίες περιλαμβάνονται στην προσφορά της Ενάγουσας προς τους Εναγόμενους, ισχυρίστηκε ότι όλες οι εργασίες που αφορούν στο κλιμακοστάσιο, τόσο της υφιστάμενης όσο και της ανεγειρόμενης οικίας των Εναγομένων, δεν συμπεριλαμβάνονται στις εργασίες που ανέλαβε η Ενάγουσα να εκτελέσει, βάσει της προσφοράς της. Ο εν λόγω ισχυρισμός του, συγκρούεται με το περιεχόμενο της εν λόγω προσφοράς, όπου στην δεύτερη σελίδα τούτης, υπό σημείο C) a2, αναγράφεται «Μία

(1)κολώνα κλιμακοστάσιο 7,5 m». Ανωτέρω παρατέθηκε μια θέση του Μ.Ε.1, σύμφωνα με την οποία τόσο ο εργολάβος όσο και οι Εναγόμενοι ανέθεσαν προς την Ενάγουσα την εκτέλεση έξτρα εργασιών. Προς υποστήριξη δε του τι, έκαστος εξ αυτών, ανέθεσε στην Ενάγουσα, στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας του, ο Μ.Ε.1 παρουσίασε γραπτή δήλωση στην οποία περιέλαβε και δύο πίνακες. Ισχυρίστηκε δε ότι ο πρώτος αναφερόμενος στην γραπτή του δήλωση πίνακας, αφορά στις έξτρα εργασίες που του ανατέθηκαν ειδικά από τον εργολάβο, ενώ ο δεύτερος, στις έξτρα εργασίες που του ανέθεσαν απευθείας οι Εναγόμενοι. Ήταν επιπρόσθετα η θέση του και τούτο προωθείτε και μέσω του περιεχομένου της Έκθεσης Απαίτησης, ότι ανεξάρτητα του ποιος έδωσε εντολή, ευθύνη για καταβολή προς την Ενάγουσα της αξίας των έξτρα εργασιών, είχαν οι Εναγόμενοι. Στην αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι η αναφορά του σε απευθείας εντολή των Εναγομένων για εκτέλεση έξτρα εργασιών, περιορίζεται στο ότι οι Εναγόμενοι απλά του υπέδειξαν ποιες έξτρα εργασίες να εκτελέσει η Ενάγουσα και ότι ουδέποτε οι Εναγόμενοι του ανάφεραν ότι για τις εν λόγω έξτρα εργασίες θα πλήρωναν οι ίδιοι. Προχώρησε δε να «δικαιολογήσει» την μη ανάληψη από τους Εναγόμενους τέτοιας ευθύνης, λέγοντας ότι όλες αυτές οι έξτρα εργασίες έπρεπε να γίνουν «εξ υπαιτιότητας» του εργολάβου ο οποίος δεν εκτέλεσε ορθά τις δικές του εργασίες, με αποτέλεσμα να ήταν αναγκαία η εκτέλεση των έξτρα εργασιών. Είπε ακόμα ότι για τις εν λόγω έξτρα εργασίες, έπρεπε να πληρώσει ο εργολάβος. Παρά ταύτα, ο Μ.Ε.1 συνέχισε να απαιτεί από τους Εναγόμενους να καταβάλουν προς την Ενάγουσα την αξία των ισχυριζόμενων έξτρα εργασιών. Όταν ερωτήθηκε ειδικά για το τι εννοούσε όταν επέρριπτε ευθύνη στον εργολάβο για τις εργασίες που εκτέλεσε ο τελευταίος, ισχυρίστηκε ότι το «κτίσιμο του μπετόν» ήταν προβληματικό, με αποτέλεσμα να έπρεπε ο ίδιος, ως ελαιοχρωματιστής, να διορθώσει την κακοτεχνία του εργολάβου. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι μόνο αν επισκεπτόταν επιτόπου το εργοτάξιο θα έβλεπε το πρόβλημα και θα γνώριζε εκ των προτέρων περί της ύπαρξης του. Όταν προέβαινε όμως στους εν λόγω ισχυρισμούς του, ξέχασε προφανώς ότι η αρχική του θέση ήταν ότι ο ίδιος επισκέφθηκε το εργοτάξιο μετά που ο εργολάβος είχε ολοκληρώσει όλες τις εργασίες που σχετίζονταν με «μπετόν», και ότι συνέταξε την προσφορά της Ενάγουσας μετά την επιθεώρηση του χώρου. Στην προσπάθειά του να πείσει ότι για την ανάληψη ευθύνης από τους Εναγόμενους να καταβάλουν μέρος του ποσού της προσφοράς, ενημερώθηκε μετά την κατακύρωση της εν λόγω προσφοράς και ενώ ήδη είχε αρχίσει η εκτέλεση των εργασιών από την Ενάγουσα, ισχυρίστηκε ότι ο εργολάβος είχε ήδη πληρώσει προς την Ενάγουσα το ποσό των Λ.Κ.4.600, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., και μετά άρχισαν οι οποιεσδήποτε καταβολές από τους Εναγόμενους. Στην αντεξέτασή του, σε πλήρη σύγκρουση με τα ανωτέρω, αποδέχθηκε θέση των Εναγομένων ότι οι Λ.Κ.2.000 (μέρος των Λ.Κ.3.000 που συνολικά κατέβαλαν οι Εναγόμενοι), καταβλήθηκαν από τους Εναγόμενους προς την Ενάγουσα, προτού ο εργολάβος καταβάλει το συνολικό ποσό των Λ.Κ.4.
  1. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, ο Μ.Ε.1, κατέθεσε ως Τεκμήριο 3, διάφορες αποδείξεις και τιμολόγια αναφορικά με τις διάφορες πληρωμές που έγιναν προς την Ενάγουσα από τον Εναγόμενο
  2. Μέρος του Τεκμηρίου 3 είναι και το τιμολόγιο ημερομηνίας 18.6.2005, με αύξοντα αριθμό 152, και η απόδειξη είσπραξης, ίδιας ημερομηνίας, με αύξοντα αριθμό επίσης
  3. Τούτα αφορούν στο τιμολόγιο και απόδειξη είσπραξης, που ως ισχυρίζεται ο Μ.Ε.1 εκδόθηκαν από τον ίδιον, εκ μέρους της Ενάγουσας, σχετικά με την τελευταία πληρωμή που έγινε προς αυτήν από τον Εναγόμενο 1 και δη του ποσού των Λ.Κ.1.
  4. Επί του προκειμένου, στην Έκθεση Απαίτησης και συγκεκριμένα στην παράγραφο 8 τούτης, η οποία Έκθεση Απαίτησης να σημειωθεί ότι καταχωρήθηκε με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο στις 31.5.2007, αναγράφεται ρητά ότι για τις Λ.Κ.1.000 που πλήρωσαν οι Εναγόμενοι προς την Ενάγουσα «για τις οποίες ακόμη δεν έχει εκδοθεί τιμολόγιο». Όταν του υποδεικνύεται τούτο, ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που δεν είχε εκδοθεί μέχρι τις 31.5.2007 (ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής), τιμολόγιο, ήταν γιατί πιθανόν τα χρήματα να πληρώθηκαν τοις μετρητοίς. Πραγματικά αδυνατώ να κατανοήσω το σκεπτικό του τελευταίου αυτού ισχυρισμού. Επιπρόσθετα, αποδεχόμενος τη θέση ότι στις 31.5.07 δεν είχε ακόμη εκδοθεί τιμολόγιο για τις Λ.Κ.1.000 που πλήρωσε ο Εναγόμενος 1, στην ουσία αποδέχεται ότι το τιμολόγιο και η απόδειξη που κατέθεσε ως μέρος του Τεκμηρίου 3, δεν εκδόθηκαν την ημερομηνία που αναγράφεται επ΄ αυτών και δη στις 18.6.
  5. Πρέπει όμως να σημειώσω ότι ερωτηθείς ειδικά περί τούτου, ισχυρίστηκε ότι η ημέρα που αναγράφεται επί του τιμολογίου και της απόδειξης που σχετίζονται με τις Λ.Κ.1.000 που πλήρωσε ο Εναγόμενος 1 στην Ενάγουσα, είναι η ημερομηνία που πληρώθηκε το εν λόγω ποσό και η ημερομηνία που εκδόθηκαν και συντάχθηκαν τα εν λόγω έγγραφα. Αν και η μαρτυρία του Μ.Ε.1 παρουσιάζει και άλλες αντιφάσεις και ασυνέπειες, εντούτοις θεωρώ ότι οι πιο πάνω σημειώσεις μου δικαιολογούν του λόγου το ασφαλές της πιο πάνω κρίσης μου να κρίνω τον Μ.Ε.1 ως αναξιόπιστο. Την μαρτυρία του, την απορρίπτω στο σύνολό της. Στο στάδιο αυτό σημειώνω ότι από μια απλή εξέταση της μαρτυρίας που προσκόμισαν οι Εναγόμενοι, τούτη δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για εξαγωγή ευρήματος ή συμπεράσματος αναφορικά με το κατά πόσο η Ενάγουσα θα πρέπει να επιτύχει στην αγωγή. Τούτο γιατί πουθενά στη μαρτυρία των τριών εν λόγω προσώπων υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός ή παραδοχή ως προς τις εργασίες που εκτέλεσε ικανοποιητικά η Ενάγουσα στην οικία των Εναγομένων και ειδικότερα ως προς την αξία των εν λόγω εργασιών. Επομένως η αξιολόγηση της μαρτυρίας των τριών αυτών μαρτύρων, θα γίνει ώστε να διαφανεί κατά πόσο οι Εναγόμενοι δικαιούνται ή όχι να επιτύχουν στην ανταπαίτησή τους και μόνον. Στρέφομαι τώρα να αξιολογήσω την μαρτυρία των τριών μαρτύρων που παρουσιάστηκαν προς υποστήριξη των θέσεων των Εναγομένων. Την εν λόγω μαρτυρία θα την αξιολογήσω στα πλαίσια συζήτησης αριθμού ερωτημάτων που προκύπτουν μέσα από την ίδια τη μαρτυρία. Ο λόγος δε που αποφασίζω να αξιολογήσω την εν λόγω μαρτυρία με αυτόν τον τρόπο, είναι γιατί, όπως θα φανεί και κατωτέρω, η μαρτυρία τους, ιδωμένη ως σύνολο, παρουσιάζει ουσιώδεις αντιφάσεις και ασυνέπεια. Επίσης, κάποιοι εκ των ισχυρισμών των εν λόγω μαρτύρων δεν καλύπτονται και από τα δικόγραφα. Τέλος, ουσιώδεις ισχυρισμοί των εν λόγω μαρτύρων συγκρούονται και με την κοινή λογική αλλά και με τη λογική εξέλιξη των πραγμάτων. Εκτελέστηκαν ή όχι έξτρα εργασίες από την Ενάγουσα στην οικία των Εναγομένων; O M.Y.1, ερωτηθείς ειδικά για το γεγονός αυτό αρχικά ισχυρίστηκε ότι το βάψιμο του κάγκελου στο ισόγειο και στον πρώτο όροφο καθώς επίσης και το βάψιμο της κουζίνας στην υφιστάμενη οικία στο ισόγειο, αποτελούσαν έξτρα εργασίες οι οποίες δεν καλύπτοντο από την γραπτή προσφορά που έδωσε η Ενάγουσα. Σε ερώτηση που του τέθηκε σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, ισχυρίστηκε ότι οι έξτρα εργασίες που εκτέλεσε η Ενάγουσα αφορούν μόνο στο βάψιμο του κάγκελου της υφιστάμενης οικίας. Επί του ιδίου θέματος, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, ισχυρίστηκε ότι τα όσα αναφέρονται και αναλήφθηκαν από την Ενάγουσα να εκτελεστούν στην βάση του περιεχομένου της προσφοράς της, αφορούν μόνο εργασίες της νέας οικοδομής και του κλιμακοστασίου και τίποτα περισσότερο. Σημειώνεται όμως εδώ, ότι σύμφωνα με τον Μ.Υ.1, Λ.Κ.4.750 (μέρος των Λ.Κ.9.000 που συμφωνήθηκαν στη βάση του περιεχομένου της προσφοράς) θα καταβάλλοντο στην Ενάγουσα από τον εργολάβο καθότι αυτή ήταν η αξία των εργασιών που θα εκτελούντο στην νέα ανεγειρόμενη οικοδομή. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι οι Εναγόμενοι θα έπρεπε να καταβάλουν προς την Ενάγουσα το συνολικό ποσό των Λ.Κ.4.250, το οποίο αφορούσε στην αξία των εργασιών που ζήτησαν οι Εναγόμενοι από την Ενάγουσα να εκτελέσει στην υφιστάμενη[1] οικία τους. Ο Μ.Υ.2 επί του προκειμένου, ισχυρίστηκε ότι οι εργασίες που εκτελέστηκαν στην υφιστάμενη οικοδομή και στο κλιμακοστάσιο, ήταν όλες έξτρα εργασίες. Ο Εναγόμενος, ως προς το θέμα των έξτρα εργασιών, ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε δόθηκαν οποιεσδήποτε οδηγίες και ουδέποτε εκτελέστηκαν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο οποιεσδήποτε έξτρα εργασίες. Ερωτηθείς ειδικά για τα κάγκελα της ισογείου υφιστάμενης κατοικίας και για το γεγονός ότι τίποτα σχετικό αναφέρεται στο περιεχόμενο της προσφοράς της Ενάγουσας, απλά επέμεινε, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση, στον ισχυρισμό του και δη ότι και το μπογιάτισμα των κάγκελων της υφιστάμενης οικίας των Εναγομένων, αποτελούσε εργασία η οποία αναλήφθηκε από την Ενάγουσα να εκτελεστεί βάσει του περιεχομένου της προσφοράς της τελευταίας. Πότε και κάτω από ποιες συνθήκες ετοιμάστηκε και παραδόθηκε η προσφορά της Ενάγουσας; O M.Y.1, ισχυρίστηκε ότι κάλεσε τον Μ.Ε.1, μετά που περάτωσε τις οικοδομικές εργασίες ο ίδιος (ο εργολάβος), να επισκεφθεί το εργοτάξιο, να επιθεωρήσει τις οικοδομικές εργασίες και να προσφοριοδοτήσει αναφορικά με το μπογιάτισμα και το σπατουλάρισμα της οικίας των Εναγομένων. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι μετά που ο Μ.Ε.1, επιθεώρησε τις εν λόγω εργασίες, υπέβαλε εκ μέρους της Ενάγουσας την προσφορά, η οποία ετοιμάστηκε στην παρουσία του ιδίου, του Μ.Ε.1 και του Εναγομένου
  6. Ο Μ.Υ.2, ερωτηθείς ειδικά για το εάν βρισκόταν παρών στη συνάντηση στην οποία ετοιμάστηκε και παραδόθηκε η προσφορά της Ενάγουσας, ανέφερε ρητά ότι δεν ήταν παρών στην εν λόγω συνάντηση και ότι δε γνωρίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ετοιμάστηκε η εν λόγω προσφορά. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι οι οποιεσδήποτε οδηγίες του Εναγομένου 1 προς την Ενάγουσα για να εκτελέσει εργασίες πέραν των εργασιών που θα περατώνοντο στην υπό ανέγερση νέα οικοδομή, δόθηκαν μετά το πέρας όλων των εργασιών της Ενάγουσας στην νέα ανεγειρόμενη οικοδομή. Ο Εναγόμενος 1, ισχυρίστηκε ότι παρών στην εν λόγω συνάντηση ήταν και ο Μ.Υ.2 και ότι η προσφορά της Ενάγουσας, ετοιμάστηκε και παραδόθηκε στον ίδιον (τον Εναγόμενο 1) σε μεταγενέστερο της έναρξης των εργασιών μπογιατίσματος από την Ενάγουσα. Ισχυρίστηκε δηλαδή ότι η Ενάγουσα ξεκίνησε να εκτελεί εργασίες στην υπό ανέγερση ανώγειο οικοδομή των Εναγομένων και προτού περατώσει τούτες, ο ίδιος ζήτησε από την Ενάγουσα να εκτελέσει και εργασίες σπατουλαρίσματος και μπογιατίσματος στην υφιστάμενη ισόγειο κατοικία των Εναγομένων, με αποτέλεσμα ο Μ.Ε.1, να ετοιμάσει την προσφορά Τεκμήριο 8, η οποία αφορά σε προσφορά σχετικών εργασιών και για τις δύο κατοικίες των Εναγομένων. Ποιες εργασίες εν τέλει εκτέλεσε, ικανοποιητικά ή μη, η Ενάγουσα στις οικίες των Εναγομένων; Ο Μ.Υ.1, ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα εκτέλεσε όλες τις εργασίες που ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι εκτελέστηκαν, πλην της ισχυριζόμενης επιδιόρθωσης ζημιάς που προκλήθηκε, κατ΄ ισχυρισμό, λόγω εφαρμογής πατωμάτων και άλλων επίπλων. Ο Μ.Υ.2, ισχυρίστηκε ότι εκτελέστηκαν όλες ανεξαιρέτως οι εργασίες που ανέλαβε η Ενάγουσα να εκτελέσει, περιλαμβανομένων και των εργασιών στο κλιμακοστάσιο, αλλά χαρακτήρισε τις εν λόγω εργασίες ως ακαλαίσθητες και απαράδεκτες. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι όσο αφορά στις εργασίες που εκτέλεσε η Ενάγουσα στην ανεγειρόμενη νέα οικία των Εναγομένων, τούτες, μετά από σχετικές παρατηρήσεις του διορθώθηκαν και παραδόθηκαν χωρίς να παρουσιάζουν οποιονδήποτε πρόβλημα ή να χρήζουν οποιασδήποτε διόρθωσης. Ισχυρίστηκε δε, ότι οι εργασίες οι οποίες έχρηζαν διόρθωσης και δεν διορθώθηκαν, αφορούν εργασίες που εκτελέστηκαν στην υφιστάμενη ισόγειο κατοικία των Εναγομένων. Ο Εναγόμενος 1, στην παράγραφο 19 της γραπτής δήλωσής του, ισχυρίζεται ρητά τα ακόλουθα "οι εργασίες που είχαν κάνει για λογαριασμό μου οι Ενάγοντες αφορούν το βάψιμο του υφιστάμενου, παλαιού ισογείου σπιτιού εξωτερικά όλο το σπίτι, το υπόγειο, τους περιμετρικούς τοίχους και τα κάγκελα του ισογείου σπιτικού. Εσωτερικά την κουζίνα του κάτω σπιτιού, το τζάκι, το σαλόνι και τους διαδρόμους. Αυτές οι εργασίες έγιναν από τους Ενάγοντες και μετά από υποδείξεις και επεμβάσεις του αρχιτέκτονα είχαν ολοκληρωθεί. Το πρόβλημα που παρέμεινε όταν οι Ενάγοντες εγκατέλειψαν την εργασία ήταν το κλιμακοστάσιο εσωτερικά και εξωτερικά που ήταν ένα μεγάλο μέρος της εργασίας που ανατέθηκε στου Ενάγοντες.". Κλήθηκε ή όχι άλλος ελαιοχρωματιστής από τους Εναγόμενους για να διορθώσει τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες της Ενάγουσας; Ο Εναγόμενος 1 επί του προκειμένου, ισχυρίστηκε ότι ένα μήνα μετά που εγκατέλειψε η Ενάγουσα το εργοτάξιο, εγκατάλειψη την οποία τοποθετεί περί τον Μάιο του 2005, και αφού ο Μ.Ε.1 δεν ανταποκρινόταν στις πολλαπλές οχλήσεις, τόσο του ιδίου όσο και του Μ.Υ.1, να επισκεφθεί το εργοτάξιο και να διορθώσει τις κακοτεχνίες της Ενάγουσας, κάλεσε έτερο ελαιοχρωματιστή, ο οποίος επισκέφθηκε το εργοτάξιο και περάτωσε τις εργασίες. Όταν αυτές οι εργασίες έτυχαν επιθεώρησης από τον αρχιτέκτονα Μ.Υ.2 και τις βρήκε ικανοποιητικές, οι Εναγόμενοι κατέβαλαν στον νέο ελαιοχρωματιστή το συνολικό ποσό των Λ.Κ.2.000, ως την αξία των εργασιών που εκτέλεσε. Επί του ιδίου θέματος όμως, ο συνήγορος των Εναγομένων, προφανώς κατ΄ εντολή των πελατών του, συνέταξε και απέστειλε στις 18.5.2006, επιστολή (Τεκμήριο 5Β) με την οποία μεταξύ άλλων, ζητούσε από τους δικηγόρους της Ενάγουσας, όπως η Ενάγουσα επισκεφθεί το εργοτάξιο και εφαρμόσει την «σωστή διαδικασία» και όπως τούτη επιθεωρηθεί από τον αρχιτέκτονα μηχανικό της οικοδομής. Αναφέρει ακόμα ότι όταν εκδοθεί το σχετικό διατακτικό από τον αρχιτέκτονα, οι Εναγόμενοι θα προχωρήσουν στην πληρωμή της σχετικής απαίτησης της Ενάγουσας. Περιορίζομαι απλά να επισημάνω ότι η επιστολή του συνηγόρου των Εναγομένων αποστέλλεται 11 μήνες μετά που κατ΄ ισχυρισμό του Εναγομένου 1, οι κακοτεχνίες της Ενάγουσας έχουν ήδη διορθωθεί από άλλο ελαιοχρωματιστή. Ποιες εργασίες θα επιθεωρούσε ο Μ.Υ.2 και αν έβρισκε τούτες ως ικανοποιητικώς εκτελεσθείσες θα εξέδιδε σχετικό πιστοποιητικό πληρωμής; Ο Μ.Υ.2, ισχυρίστηκε ότι η υποχρέωσή του να ελέγχει και να εκδίδει πιστοποιητικά πληρωμής, πάντοτε σε σχέση με τις εργασίες ελαιοχρωματιστή, αφορούσε μόνο τις εργασίες που εκτέλεσε η Ενάγουσα στην νέα ανεγειρόμενη οικοδομή και όχι για τις εργασίες που εκτελέστηκαν στην υφιστάμενη οικία των Εναγομένων. Εξ΄ ου, ως ισχυρίστηκε, δεν εξέδωσε οποιαδήποτε πιστοποιητικά πληρωμής για τις εργασίες που εκτελέστηκαν στην υφιστάμενη οικοδομή. Δεν έδωσε καμία εξήγηση για τον λόγο που οι εργασίες στην υφιστάμενη οικοδομή δεν έπρεπε να τύχουν της έγκρισης του. Ο Εναγόμενος 1 επί του προκειμένου, ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που ο Μ.Υ.2 δεν εξέδωσε πιστοποιητικά πληρωμής για όλες τις εργασίες που εκτέλεσε η Ενάγουσα, ήταν γιατί τούτες παρουσίαζαν κακοτεχνίες και ατέλειες και κρίθηκαν από τον Μ.Υ.2, ως μη αποδεκτής ποιότητας, με αποτέλεσμα να μην δικαιολογείται η έκδοση πιστοποιητικού πληρωμής. Ποιός προέβαινε σε παρατηρήσεις και έδιδε και σχετικές εντολές για διορθώσεις στον Μ.Ε.1; Ο Μ.Υ.2, ανέφερε ότι ο ίδιος προσωπικά προέβη σε παρατηρήσεις και έδωσε και σχετικές οδηγίες για διορθώσεις προς τον Μ.Ε.1, αναφορικά με κακοτεχνίες που παρουσίαζαν οι εργασίες που εκτελέστηκαν από την Ενάγουσα. Το ίδιο φαίνεται να ισχυρίζονται και οι Εναγόμενοι με τα όσα ανάφεραν στον συνήγορο τους, ως τούτο προκύπτει από το περιεχόμενο της επιστολής που απέστειλε προς τους συνηγόρους της Ενάγουσας, ημερομηνίας 18.5.06, Τεκμήριο 5Β. Ο Εναγόμενος 1, επί του προκειμένου, ισχυρίστηκε ότι οδηγίες προς τον Μ.Ε.1 και γενικά το πρόσωπο που επικοινωνούσε με τον Μ.Ε.1, πάντοτε σε σχέση με τις παρατηρήσεις του Μ.Υ.2, ήταν ο Μ.Υ.1 και όχι ο αρχιτέκτονας προσωπικά. Δεν θεωρώ αναγκαίο θα παραθέσω άλλους αντιφατικούς ισχυρισμούς των εν λόγω μαρτύρων, που υπάρχουν. Είμαι της άποψης ότι από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η μαρτυρία που παρατέθηκε προς υποστήριξη των θέσεων των Εναγομένων, αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ασφαλών, στο βαθμό που τούτο είναι αναγκαίο στα πλαίσια μιας αστικής υπόθεσης, ευρημάτων ή έστω και συμπερασμάτων αναφορικά με το κατά πόσο θα πρέπει να επιτύχει ή όχι η ανταπαίτηση. Υπενθυμίζω ότι, η ανταπαίτηση των Εναγομένων είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τον ισχυρισμό ότι τούτοι αναγκάστηκαν να εργοδοτήσουν άλλο ελαιοχρωματιστή για να διορθώσει τις κακοτεχνίες της Ενάγουσας και ότι τούτος διόρθωσε της εν λόγω κακοτεχνίες, το καλοκαίρι του
  7. Εντούτοις, οι Εναγόμενοι μέσω του συνηγόρου τους, στις 18.5.06 απέστειλαν επιστολή στους δικηγόρους της Ενάγουσας και καλούν να επισκεφθεί η Ενάγουσα το εργοτάξιο και να διορθώσει τις εργασίες της ώστε να εκδοθεί σχετικό πιστοποιητικό πληρωμής από τον αρχιτέκτονα, και οι Εναγόμενοι να εξοφλήσουν την Ενάγουσα. Προκύπτει επομένως ότι μοναδική ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία για σκοπούς εξαγωγής οποιωνδήποτε ευρημάτων ή συμπερασμάτων, αποτελούν τα πιο πάνω αναφερόμενα αρχικά ευρήματά μου (σελ. 3 και 4), καθώς επίσης και το περιεχόμενο των διαφόρων τεκμηρίων, στο βαθμό που για την ερμηνεία τούτου, δεν είναι ουσιαστική η υποκειμενική αντίληψη των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξετάζοντας με κάθε προσοχή την ενώπιον μου εναπομείνασα αποδεκτή μαρτυρία, κρίνω ότι τούτη δεν είναι καθ΄ οιονδήποτε τρόπο βοηθητική για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων ή έστω συμπερασμάτων που να δικαιολογούν ασφαλή κρίση είτε α) ως προς το κατά πόσο η Ενάγουσα εκτέλεσε εργασίες για λογαριασμό των Εναγομένων αξίας περισσότερης των χρημάτων που ήδη εισέπραξε από αυτούς, είτε β) ότι οι Εναγόμενοι υπέστησαν οποιανδήποτε ζημιά συνεπεία ενεργειών ή παραλήψεων της Ενάγουσας, για την οποία να δικαιούνται σε οποιανδήποτε αποζημίωση. Συνεπεία των πιο πάνω, τόσο η αγωγή όσο και η ανταπαίτηση, απορρίπτονται. Τα έξοδα της αγωγής, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον της Ενάγουσας. Όσο αφορά στα έξοδα της ανταπαίτησης, τούτα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα ως τούτα επίσης θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΓΓ [1] υπογράμμιση δική μου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.