OLEG P. VASILYEV ν. Ι. Μοδίτης & Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. κ.α., Αγωγή Αρ. 5664/2013, 29/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A39 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ENΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 5664/2013 Μεταξύ: OLEG P. VASILYEV, από την Ρωσική Ομοσπονδία Ενάγοντα και
- Ι. Μοδίτης & Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε., εκ Λεμεσού
- Ιωάννη Μοδίτη, εκ Λεμεσού Εναγομένων --------------------------- Αίτηση ημερ. 11.12.2013 - Συντηρητικό Διάταγμα 29 Ιανουαρίου 2014 Για Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Π. Κούρτελος Για Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση: κ. Α. Αβραάμ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Δυνάμει μονομερούς αίτησης του Ενάγοντα το Δικαστήριο εξέδωσε ενδιάμεσο διάταγμα με το οποίο απαγορεύετο στους Εναγόμενους να αποξενώσουν και/ή διαθέσουν οποιοδήποτε ποσό το οποίο βρίσκεται σε συγκεκριμένους ειδικούς τραπεζικούς λογαριασμούς στη ΣΠΕ Μέσα Γειτονιάς, τους οποίους διατηρούσε ο Εναγόμενος 1 μέχρι του ποσού των €132.764,97 και του ποσού των 93.393,25 Δολ. Αμερικής (εκτός συγκεκριμένων εξαιρέσεων που αφορούν μισθοδοσία υπαλλήλων, ενοίκια κ.α. συναφή), μέχρις αποπερατώσεως της παρούσης αγωγής. Άλλα παρακλητικά της αίτησης που καταχωρήθηκε ex-parte διατάχθηκε όπως επιδοθούν. Διά της παρούσης βάλλεται τόσο η ισχύς του διατάγματος, όσο και η βασιμότητα των λοιπών παρακλητικών της αίτησης. Να σημειωθεί ότι τα παρακλητικά ΣΤ και Ζ αφορούν αιτήματα έκδοσης διαταγμάτων τύπου Norwich. Η αίτηση συνοδεύεται με ένορκη δήλωση της κας Χρίστου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή, η οποία δηλώνει εξουσιοδοτημένη και με κατάλληλη πληροφόρηση από τον Ενάγοντα για να προβεί στην εν λόγω δήλωση. Άλλωστε ως Τεκμ.1 κατατίθεται γραπτή δήλωση του ίδιου του Ενάγοντα που αναφέρεται στα γεγονότα της παρούσης. Το αγώγιμο δικαίωμα ως καταγράφεται στο κλητήριο ένταλμα αλλά και ως αναλύεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση είναι ισχυριζόμενη παραβίαση εμπιστευτικής σχέσης του Ενάγοντα με τους Εναγομένους, είτε ως δικηγόρων, είτε ως αντισυμβαλλομένων και/ή για χρηματικά ποσά τα οποία δόθηκαν από τον Ενάγοντα στους Εναγομένους αδικαιολόγητα και/ή δυνάμει άκυρης εγγυητήριας επιστολής ημερομηνίας 27.5.2013 δυνάμει συμφωνίας για ενέργειες κατά παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων και/ή καθήκοντος επιμέλειας των Εναγομένων έναντι του Ενάγοντα. Αυτή η κατ' ισχυρισμό επαγγελματική αμέλεια ή αντισυμβατική συμπεριφορά και/ή παραβίαση της σχέσης εμπιστοσύνης δικηγόρου πελάτη, κατά τη θέση πάντα της πλευράς του Αιτητή, οδήγησε στην ιδιοποίηση χρηματικών ποσών ίσων με αυτά που έχουν δεσμευθεί και τα οποία ο Αιτητής δικαιούται. Επιπλέον αξιώνονται και άλλες θεραπείες. Η νομική βάση είναι κυρίως το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αλλά και οι αρχές που σχετίζονται με την εξ επιεικείας δημιουργία εμπιστευμάτων (trusts), στις αρχές που στηρίζονται στα διατάγματα φύσης Norwich και Banker Trust. Το πραγματικό βάθρο της Αίτησης Με βάση την στηρικτική ένορκη δήλωση της αίτησης και τα συναφή τεκμήρια τα επίδικα θέματα μπορούν να θεωρηθούν ότι ξεκινούν από το Γενάρη του 2013 όταν ο Αιτητής συνήψε συμφωνία διανομής κερδών με μια συγκεκριμένη εταιρεία Alexina (Εταιρεία στη Λεμεσό) με θυγατρική εταιρεία αυτής την Ρωσική Εταιρεία Ooo Terminal Park, διευθυντής της οποίας είναι ο κ. Lynch. Με βάση τη συμφωνία του Αιτητή με την Alexina, η τελευταία όφειλε σ' αυτό 7.000.000,00 Δολ. Αμερικής. Ως εκ της εισαγωγής περιορισμών στη διακίνηση κεφαλαίων από την Κεντρική Τράπεζα, μετά τα γνωστά γεγονότα τον Μάρτη του 2013, η Alexina δεν μπορούσε να προβεί σε καταβολή των οφειλομένων και ο κ. Linch πληροφόρησε τον Αιτητή για το πρόβλημα περί την 1.4.2013 με αποτέλεσμα η οφειλή να αυξηθεί ανάλογα. Έγινε προσπάθεια στη συνέχεια από εκπροσώπους της Alexina και της Terminal Park να επιλυθεί το πρόβλημα μέσω της Ελληνικής Τράπεζας, στην οποία η θυγατρική εταιρεία Terminal Park διατηρούσε λογαριασμό. Εκ μέρους των πιο πάνω εταιρειών ενεργούσε ο κ. Frank Petrouzzi. Σ' αυτό το άτομο είναι που έδωσε προσωπικές συστάσεις ο Εναγόμενος 2 ως δικηγόρος. Του δόθηκε συγκεκριμένη συμβουλή (ή ρητή παράσταση) του Εναγομένου 2 προς αυτόν ότι θα καταχωρείτο αγωγή εναντίον της Alexina με αποτέλεσμα εκ συμφώνου δικαστική απόφαση υπέρ του Αιτητή και στη συνέχεια θα ακολουθείτο διαδικασία εντάλματος κατάσχεσης στα χέρια τρίτου (garnishee order) με βάση το οποίο η Ελληνική Τράπεζα θα ήταν πλέον υπόχρεη να εμβάσει τα κεφάλαια τα οποία διατηρούσε η Alexina σε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελληνική στο εξωτερικό προς εξόφληση των υποχρεώσεων της έναντι του Αιτητή. Μάλιστα του εξηγήθηκε ότι τυχόν παράβαση του εντάλματος κατάσχεσης από την Τράπεζα θα ισοδυναμούσε με άρνηση και/ή παρακοή διατάγματος Δικαστηρίου, διαδικασία την οποία θα μπορούσαν να ακολουθήσουν. Ως εκ τούτου ο Αιτητής εξέλαβε τα πιο πάνω ως την μόνη δυνατότητα να εξέλθει από το αδιέξοδο που αντιμετώπιζε, παρά το γεγονός ότι η Alexina ουδόλως αμφισβητούσε την οφειλή της προς αυτούς και δεν επιθυμούσε να υποστεί επιπρόσθετα έξοδα με δικαστικά μέτρα. Ως αποτέλεσμα ο Αιτητής προχώρησε στο διορισμό τους ως δικηγόρους (τους Καθ' ων η Αίτηση 1) και όντως στις 29.5.2013 καταχωρήθηκε η εν λόγω αγωγή με αρ. 2088/
- Στις 18.9.2013 ο νυν δικηγόρος του Αιτητή ο κ. Κούρτελος έλαβε οδηγίες μέσω νομικών συμβούλων του Αιτητή να ερευνήσει σε σχέση με την πορεία και κατάληξη της πιο πάνω αγωγής, αλλά και για περαιτέρω έρευνα ως προς το αν υπήρξε οποιαδήποτε αντικανονικότητα ή παράβαση του κώδικα δεοντολογίας των δικηγόρων. Οι δε δικηγόροι του Αιτητή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ημερομηνίας 25.9.2013 ενημέρωσαν τον τελευταίο ότι αναμένουν οδηγίες ως προς την παράδοση-παραλαβή του φακέλου της υπόθεσης από τον Καθ' ου η Αίτηση
- Στη συνέχεια ο Αιτητής μέσω επιστολής του 30.9.2013 προέβη στο τερματισμό των υπηρεσιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 δίδοντας οδηγίες σ' αυτούς όπως παραδώσουν τον φάκελο στο γραφείο του κ. Κούρτελου. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ενημέρωσαν μέσω φαξ τους νέους δικηγόρους του Αιτητή ότι ετοιμάζεται ο φάκελος προς παράδοση και το έπραξαν στις 4.10.
- Ακολούθησε ετοιμασία προκαταρκτικής γνωμάτευσης των δικηγόρων του Αιτητή ημερομηνίας 9.10.2013 με την οποία διαγνώσθηκαν σειρά από σφάλματα, ανικανότητα και πλημμέλεια στη διαδικασία εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 (βλ. Τεκμ.1). Σύμφωνα με το φάκελο της αγωγής εξεδόθη στις 3.6.2013 εκ συμφώνου απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Alexina για 10.500.000,00 δολ. Αμερικής πλέον τόκους και έξοδα. Στη συνέχεια στις 27.6.2013 ακολούθησε διαδικασία εντάλματος κατάσχεσης και την ίδια ημέρα το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα μεσεγγύησης (garnishee order nisi) με το οποίο διατάσσετο: (Α) Την κατάσχεση στα χέρια του Μεσεγγυούχου, ποσού ύψους Δολ. Αμ. 10.500.000 και/ή το ισόποσο σε Ευρώ στην Εναγομένη (Alexina) και (Β) Περαιτέρω διατάττον τον Μεσεγγυούχο όπως μην πληρώσει το ποσό των Δολ. Αμ. 10.500.000 προς την Εναγομένη (Alexina) ή προς οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εκτός μόνο για να χρησιμεύσει προς ικανοποίηση της απόφασης που εκδόθηκε υπέρ του Αιτητή στην Aγωγή. Το διάταγμα ορίστηκε από το Δικαστήριο για επίδοση στον Μεσεγγυούχο στις 8/07/
- Πιστό αντίγραφο του διατάγματος ημερομηνίας 27/06/2012 επισυνάπτεται και σημειώνεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «14». Ακολούθως στις 8/07/2013 και εφόσον το διάταγμα της 27/06/2013 είχε επιδοθεί στον Μεσεγγυούχο ήτοι την Ελληνική Τράπεζα, η οποία εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την πιο πάνω ημερομηνία και αφού καταγράφηκαν οι εκατέρωθεν δηλώσεις των μερών, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα διατάττον όπως τα ποσά των $1.667.865,05 και €2.183.299,48 καταβληθούν στον Αιτητή έναντι της απόφασης ημερομηνίας 3/06/2013 που έχει εξασφαλιστεί προς όφελος του και εναντίον της Εναγομένης. Σύμφωνα δε με το συνταγμένο διάταγμα εκδοθέν την 8/07/2013 στη βάση των δηλώσεων αμφότερων των μερών το Δικαστήριο διέταξε όπως: «Τα ποσά των $1.667.865,05 και €2.183.299,48 να καταβληθούν στον Ενάγοντα έναντι της απόφασης ημερομηνίας 3 Ιουνίου 2013 που έχει εξασφαλιστεί προς όφελος του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης στην πιο πάνω αγωγή». (Βλ. Τεκμ.15 και 16). Σύμφωνα με τα αποστενογραφημένα πρακτικά ημερομηνίας 8/07/2013 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «15» πιο πάνω) που τηρήθηκαν κατά την εμφάνιση των τότε δικηγόρων που εκπροσωπούσαν τον Αιτητή και των δικηγόρων που εκπροσωπούσαν τον μεσεγγυούχο ήτοι την Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ έγιναν οι πιο κάτω δηλώσεις: (α) Εκ μέρους της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, δηλώθηκε από τη δικηγόρο που εμφανίστηκε με μέρους της τράπεζας ότι η Εναγόμενη διατηρούσε δύο λογαριασμούς την Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ ήτοι για τα ποσά των $1.667.865,05 και €2.183.299,48 ενώ κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως τεκμήρια καταστάσεις των πιο πάνω λογαριασμών προς επίρρωση της δεδηλωμένης θέσης. (β) Η δικηγόρος που εκπροσωπούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο τον Ενάγοντα δήλωσε επί λέξει ότι «Δεχόμαστε ότι όντως αυτά είναι τα ποσά που υπάρχουν και ζητώ όπως η Ελληνική Τράπεζα διαταχθεί όπως καταβάλει στους πελάτες μας (ήτοι στον Ενάγοντα) αυτά τα ποσά έναντι του εξ αποφάσεως χρέους». (γ) Μετά από τις δηλώσεις των δικηγόρων όπως φαίνονται πιο πάνω, η θέση του Δικαστηρίου υπήρξε ως ακολούθως: «Από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, φαίνεται ότι η Εναγόμενη εταιρεία, η οποία οφείλει χρήματα στον Ενάγοντα δυνάμει δικαστικής αποφάσεως στην πιο πάνω αγωγή, έχει δύο λογαριασμούς όπως αυτοί περιγράφονται στα Τεκμήρια 1 και
- Η Εναγόμενη δεν ήρθε σήμερα στο Δικαστήριο για να αμφισβητήσει οτιδήποτε. Η Ελληνική Τράπεζα δεν φαίνεται να έχει οποιαδήποτε ένσταση και ως εκ τούτου το Δικαστήριο διατάσσει όπως τα ποσά που εμφαίνονται στα Τεκμήρια 1 και 2, δηλαδή $1.667.865,05 και €2.183.299,48, καταβληθούν στον Ενάγοντα έναντι της απόφασης ημερομηνίας 3 Ιουνίου 2013, που έχει εξασφαλιστεί προς όφελος του και εναντίον της Εναγόμενης στην πιο πάνω αγωγή». Ήταν η θέση των νυν δικηγόρων του Αιτητή ότι το διάταγμα ήταν αόριστο, ατελές, δεν είχε αναγκαία οπισθογράφηση και δεν καταδεικνύεται ότι στρέφεται εναντίον της Ελληνικής με αποτέλεσμα να γνωμοδοτήσουν ότι η όλη διαδικασία ήταν εσφαλμένη και αντικανονική για τους λόγους που εκτενώς αναλύονται στις παρ.47-51 της Ένορκης Δήλωσης επί της αίτησης και επίσης ότι δεν μπορούσε να προωθηθεί αίτηση παρακοής ως συμβούλευαν οι Καθ' ων η Αίτηση τον Αιτητή. Ακόμα παρατίθενται και τα διάφορα γεγονότα που αφορούσαν συναντήσεις και επαφές των Καθ' ων η Αίτηση με την Ελληνική Τράπεζα με σκοπό την πληρωμή ως άνω. Στα πλαίσια αυτά αποκαλύφθηκε και εγγυητική επιστολή ημερομηνίας 27.5.2013 την οποία έδωσε ο Αιτητής στους δικηγόρους του στις 14.10.2013 Guarantee letter, ημερομηνίας 27.5.2013 εκτελεσθείσης υπό του Αιτητή προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση 1 (Τεκμ.22) με την οποία ο Αιτητής αναλάμβανε να καταβάλει στους Καθ' ων η Αίτηση 1 το 5% επί του μικτού ποσού το οποίο θα εισπραχθεί στο πλαίσιο της πιο πάνω αγωγής εναντίον της Alexina και ότι το ποσοστό αυτό αντιπροσωπεύει αμοιβή επιτυχίας (success fee) εκτός του ποσού των 20.000 τα οποία θα πληρωθούν προκαταβολικά στους Καθ' ων η Αίτηση
- Ακόμη προνοείτο ότι: - Ότι προς αποφυγή αμφιβολίας η εν λόγω εγγύηση καλύπτει οποιαδήποτε ποσά θα εισπραχθούν στους λογαριασμούς του Αιτητή ως αποτέλεσμα εντάλματος κατάσχεσης ή παρόμοιας αγωγής συνεπεία απόφασης από τον χειρισμό του θέματος από τους Καθ' ων η Αίτηση
- - Ότι επιφυλάσσεται το δικαίωμα του Αιτητή να ανακαλέσει την εγγύηση εγγράφως προ της αγωγής εντάλματος κατάσχεσης. Σε τέτοια περίπτωση ο Αιτητής δεσμεύεται όπως μη χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε απόφαση ήθελε εξασφαλίσουν προς όφελος του οι Καθ' ων η Αίτηση
- Αυτά τα αποδέχθηκε ο Αιτητής θεωρώντας ότι αυτή ήταν η δέουσα πρακτική. Σημειώνεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν πρότειναν στον Αιτητή σύναψη συμφωνίας διορισμού μεταξύ τους σύμφωνα με τους δικαστικούς θεσμούς αλλά αξίωσαν την υπογραφή της εγγυητηρίου επιστολής. Υποδεικνύεται ακόμη ότι στο φάκελο της ως άνω αγωγής έχει εντοπισθεί - retainer με σημείωση ότι θα γίνει πληρωμή σύμφωνα με τους δικαστικούς θεσμούς. Ο Αιτητής δηλώνει ότι δεν υπόγραψε τέτοιο έγγραφο. Είναι η θέση του Αιτητή ότι η εγγυητήρια αυτή επιστολή πρέπει να κηρυχθεί άκυρη και/ή παράνομη χωρίς έννομο αποτέλεσμα ως εκ του ότι εμπεριέχει ρήτρα καταχρηστική (ρήτρα αμοιβή επιτυχίας), η οποία κρίνεται παράνομη για τους εξής λόγους: i. ότι η ρήτρα αμοιβής επιτυχίας (success fee / contigent fee) δεν είναι επιτρεπτή υπό της σχετικής νομοθεσίας ως και από τους κανόνες δεοντολογίας οι οποίοι διέπουν την άσκηση του νομικού επαγγέλματος στην Κυπριακή Δημοκρατία. ii. ότι ρήτρα αμοιβής επιτυχίας (success fee / contigent fee) νοθεύει την ανεξαρτησία των ενεργειών του δικηγόρου καθιστώντας παράλληλο στόχο των ενεργειών του την αποκόμιση κέρδους και για τον εαυτό του (όπερ εγένετο ως θα διαφανεί στην συνέχεια) και αποτελεί ισχυρή επιρροή κατά την εκτέλεση των οποιωνδήποτε καθηκόντων του ανατίθενται ως εκ του ιδίου συμφέροντος το οποίο γεννά εξ' ου και δεν είναι επιτρεπτή. iii. Ότι η ενσωμάτωση πρόνοιας η οποία αποκλείει την χρήση απόφασης Δικαστηρίου στο μέλλον από τον Αιτητή καταστρατηγεί διατάξεις νόμου, την δημόσια τάξη ως και την δημόσια πολιτική και είναι κατά τούτο προδήλως παράνομη. Στη συνέχεια (παρ.68-110) καταγράφονται και άλλες ενέργειες ή παραλείψεις των Καθ' ων η Αίτηση τις οποίες η πλευρά του Αιτητή θεωρεί ως συνιστώσες αμέλεια και αντισυμβατική συμπεριφορά. Είναι εν γένει η κατάληξη του Αιτητή ότι η επαγγελματική αμέλεια και η ως άνω αντισυμβατική συμπεριφορά συνίσταται στα ακόλουθα: i. Δηλώσεις και παραστάσεις ως και παροχή διαβεβαιώσεων ότι η Ελληνική Τράπεζα δίχως άλλο θα είναι υποχρεωμένη και/ή αναγκασμένη να συμμορφωθεί μετά δικαστικής απόφασης. ii. Ρητές Δηλώσεις και/ή παραστάσεις και/ή διαβεβαιώσεις των Καθ' ων η Αίτηση ότι το σύνολο των κεφαλαίων που διατηρούσε η Ελληνική Τράπεζα ως μεσεγγυούχος θα μεταφέροντο ως εφάπαξ ποσό (lump-sum) στους λογαριασμούς που ήθελε υποδείξει ο Αιτητής στο εξωτερικό αμά τη υποβολή του σχετικού αιτήματος προς την τράπεζα. iii. Έλλειψη επιμέλειας προκειμένου για την παροχή συμβουλής ώστε να φέρουν εις γνώση του Αιτητή τυχόν προβλήματα, τυχόν εγγενείς κινδύνους και/ή να προειδοποιήσουν γι' αυτούς ώστε ο Αιτητής να προστατεύσει επαρκώς τα συμφέροντα του. iv. Έλλειψη επιμέλειας προκειμένου για την παροχή συμβουλών οι οποίες αφορούσαν σε θέματα όπου συγκεκριμένες εισηγήσεις δεν έχουν τύχει να δοκιμαστούν δικαστικά προηγουμένως. v. Η παράλειψη ενημέρωσης του Αιτητή για την συνδρομή ειδικών υπερασπίσεων στην περίπτωση αδυναμίας συμμόρφωσης με δικαστική απόφαση και/ή διάταγμα. vi. Η ενθάρρυνση και/ή πρόκληση του Αιτητή στην βάση νομικά αβάσιμων παραστάσεων και διαβεβαιώσεων να προβεί στην σύναψη παράνομης συμφωνίας και η ενσωμάτωση εις αυτή ρήτρας καταχρηστικής και/ή ρήτρας αμοιβής επιτυχίας (success fee / contingent fee) και/ή όρων απαγορευμένων υπό του νόμου και/ή ως εκ της φύσης και/ή του περιεχομένου των καταστρατηγούντων διατάξεων νόμου και/ή της δημόσιας τάξης και/ή της δημόσιας πολιτικής. vii. Η παράλειψη ενημέρωσης εγκαίρως του Αιτητή αναφορικά με τον μηχανισμό έγκρισης εμβασμάτων στο εξωτερικό δυνάμει των εκάστοτε εν ισχύ περιοριστικών διαταγμάτων της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου και τις επιπτώσεις στην εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων και διαταγμάτων. viii. Η αναληθής και αβάσιμη εμφάνιση και περιγραφή του Αιτητή ως κάτοικου Λεμεσού ενώ αυτός είναι κάτοικος της αλλοδαπής. ix. Η θέση υπογραφής αντί του Αιτητή στο διοριστήριο έγγραφο προκειμένου για την καταχώρηση της αγωγής αρ. 2088/
- x. Η αντικανονική και νομικά πάσχουσα προώθηση της διαδικασίας κατάσχεσης εις χείρας τρίτου με την παράλειψη καταχώρησης διά κλήσεως αίτησης με αποτέλεσμα πλήρους αδυναμίας να καταχωρηθεί διαδικασία παρακοής και αν ακόμη τα περιοριστικά διατάγματα της Κεντρικής Τράπεζας δεν ήταν σε ισχύ. xi. Η μη καταβολή της εύλογης επιμέλειας και προσήκουσας προσοχής που αναμένεται από επαγγελματία και δη, δικηγόρο σε όλα τα στάδια χειρισμού υπόθεσης πελάτη. xii. Την ελλιπή ενημέρωση του Αιτητή αναφορικά με και/ή στα διάφορα στάδια της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου και την έλλειψη μέριμνας να ενημερωθεί σε γλώσσα κατανοητή για τον ίδιο σε κρίσιμο χρόνο ο Αιτητής αναφορικά με δικαστικά έγγραφα και διατάγματα του δικαστηρίου. xiii. Η παραπλάνηση του Αιτητή αναφορικά με το ισχύον δίκαιο και τις εφαρμοστέες αρχές προκειμένου για την συμμόρφωση σε δικαστικά διατάγματα και την διαδικασία αστικής καταφρόνησης (contempt proceedings). xiv. Η παράλειψη ενημέρωσης του Αιτητή για γεγονότα τα οποία τον αφορούσαν και ήταν εύλογο και αναγκαίο να γνωρίζει ώστε να προβαίνει σε πληροφορημένες αποφάσεις είτε αναφορικά με δικαστικές διαδικασίες είτε κατά την διάρκεια διαπραγματεύσεων με εμπλεκόμενα μέρη. xv. Έλλειψη διαφάνειας (openness) προς τον Αιτητή-πελάτη στην βάση της σχέσης εμπιστοσύνης (fiduciary relationship). xvi. την παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση του νομικού επιτηδεύματος όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις. xvii. Την έλλειψη ενεργείας και/ή την εκτέλεση των καθηκόντων των με απόλυτη ανεξαρτησία, απαλλαγμένη από κάθε μορφής εξάρτηση προερχόμενη από ίδιον συμφέρον. xviii. Αξίωση και/ή απόσπαση αμοιβής η οποία ιδωμένη στο σύνολο της και όχι αποσπασματικά δεν είναι δυνατό με οποιοδήποτε τρόπο να κριθεί ως εύλογη. Στη συνέχεια γίνεται καταγραφή των θέσεων ότι νομικά τα εν λόγω ποσά κέκτηνται το χαρακτήρα καταπιστεύματος μ' όλα τα επακόλουθα, καθώς επίσης εξηγείται η αναγκαιότητα της έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων. Να σημειωθεί ότι αρχές του Ιουλίου 2013, υπήρξε απόρριψη της Ελληνικής λόγω άρνησης της Κεντρικής στην μεταφορά κεφαλαίων της Alexina στην Ελληνική. Συγκεκριμένα ζητείτο η μεταφορά των Δολ. Αμερικής 1.584.471 ως και του ποσού των €2.074.134,51 σε λογαριασμούς στο εξωτερικό επ' ονόματι του Αιτητή. Περαιτέρω ποσό Δολ. Αμ. $83.393,25 και €109.164,97 ζητείτο όπως κατατεθούν σε λογαριασμού ή λογαριασμούς ως θα υποδείκνυε ο Καθ' ου η Αίτηση
- Για την μεταφορά των αναφερομένων κεφαλαίων σε λογαριασμούς του εξωτερικού η Ελληνική Τράπεζα ως όφειλε απεύθυνε αίτημα στην αρμόδια Επιτροπή της Κεντρικής Τράπεζας εξ ου και οι 2 σχετικές εντολές πληρωμής ημερ. 15/7/2013 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «27» της Ε.Δ. επί της Αίτησης), πλην όμως όπως αναφέρεται το αίτημα απορρίφθηκε. Ωστόσο σε σχέση με τα ποσά Δολ. Αμερ. $ 83,393.25 και €109,164.97 εκδόθηκαν υπό της Ελληνικής Τράπεζας, Τραπεζικές Επιταγές επ' ονόματι είτε των Καθ' ων η Αίτηση 1 είτε του Καθ' ου η Αίτηση 2 είτε άλλων προσώπων περί τις 15/7/
- Ο Αιτητής μέχρι και σήμερα δεν γνωρίζει τους αποδέκτες των εν λόγω κεφαλαίων. (Να σημειωθεί πάντως ότι στην παράγραφο 61 της Ε.Δ. Μοδίτη ο ομνύων δηλώνει ότι οι αποδέκτες των κεφαλαίων ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση 1). Περί τις 19/7/2013 ο Αιτητής έλαβε αντίγραφο της επιστολής της Ελληνικής Τράπεζας της αυτής ημερομηνίας αναφορικά με την άρνηση της Κεντρικής Τράπεζας να εγκρίνει την μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό στην βάση των οδηγιών του Αιτητή (ΤΕΚΜΗΡΙΟ «19» της Ε.Δ. επί της Αίτησης). Στον κρίσιμο χρόνο αυτό (23 ημέρες μετά) οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν πληροφορήσει ως όφειλαν εκ καθήκοντος και στην βάση της σχέση εμπιστοσύνης δικηγόρου-πελάτη τον Αιτητή ότι σε σχέση με τα ποσά Δολ. Αμερ. $ 83,393.25 και €109,164.97 είχαν ήδη εκδοθεί υπό της Ελληνικής Τράπεζας περί τις 15/7/2013, Τραπεζικές Επιταγές με άγνωστους «δικαιούχους» μέχρι και σήμερα. Καταγράφεται επίσης στην ένορκη δήλωση η προσπάθεια που έγινε από τους νυν συνηγόρους του Αιτητή να διορθωθεί το ατελές του διατάγματος κατάσχεσης στα χέρια τρίτου απέτυχε αφού ακριβώς το Δικαστήριο επισημαίνοντας τα τρωτά του διατάγματος δεν τα θεώρησε θεραπεύσιμα. Αυτό έγινε Νιόβρη 2013 (βλ. Τεκμ.51). Μετά και αυτό το γεγονός και μετά την πλήρη διάγνωση του προβλήματος εκ του φακέλου που τους παρεδόθη αλλά και των ερευνών που έκαναν οι δικηγόροι του Αιτητή καταχωρήθηκε η παρούσα. Εξηγείται δε περαιτέρω ότι η μη έκδοση των διαταγμάτων θα προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά στον Αιτητή, ενώ δεν θα προκληθεί ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση (βλ. παρ. 180 κ.ε. της ένορκης δήλωσης). Ένσταση Προβάλλονται οι εξής λόγοι ένστασης από τους Καθ' ων η Αίτηση: Ο Αιτητής παρέλειψε να καταδείξει καλό λόγο και/ή οποιοδήποτε λόγο που δικαιολογεί ικανοποίηση του αιτήματος του. Η Αίτηση βασίζεται επί ψευδών και/ή παραπλανητικών δηλώσεων του Αιτητή. Η Αίτηση δεν αποκαλύπτει ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Οι ισχυρισμοί που προβάλουν στην Ένσταση τους οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ήταν γνωστοί στον Αιτητή και πριν από την καταχώρηση της Αίτησης του. Αναφερόμενο έγγραφο που επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2, πέραν του ότι ήταν ανέκαθεν στην κατοχή του Αιτητή και ο οποίο δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο, είναι ουσιώδες για την κρίση της Αίτησης και συμπληρώνει την εικόνα των γεγονότων. Στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του Εναγομένου 2 γίνεται άρνηση των ισχυρισμών των θέσεων του Αιτητή-Ενάγοντα με έντονη την παράθεση της θεώρησης ότι ουδεμία αμέλεια έχει καταδειχθεί με ιδιαίτερα σχόλια τόσο για τα «αλλότρια» κίνητρα του Αιτητή όσο και την δόλια εμπλοκή και ρόλο του Lynch (αναφερόμενο ως S.L., αντιπρόσωπος της Alexina). Μέρος αυτών των θέσεων μεταφέρω αυτούσια στις παρ.89-112 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγομένου
- «
- Περαιτέρω στο εν λόγω Τεκμήριο 13, περιλαμβάνεται κατάλογος υπό τον τίτλο «Υπερασπίσεις της Ελληνικής Τράπεζας», που αναφέρονται σε περαιτέρω φαντασιοπλητικά σενάρια του SL, τα οποία φαίνεται να απεργάζεται προκειμένου να αξιώσει εκατομμύρια και γιατί όχι δισεκατομμύρια από την Ελληνική Τράπεζα και προσπαθεί να προβλέψει ενδεχόμενες υπερασπίσεις της Ελληνικής Τράπεζας.
- Από την συνολική ανάγνωση της εν λόγω επιστολής, προκύπτουν απαντήσεις στα ερωτήματα που ευλόγως θα μπορούσε να διερωτηθεί κάποιος, σε σχέση με την στάση του Αιτητή και του SL, να εμμένουν στη θέση τους και να μην προβαίνει ο Αιτητής σε ενδεδειγμένες ενέργειες για να πληρωθεί από την Alexina, τόσο πριν από την έγερση της αγωγής όσο και κατά δεύτερο στάδιο μετά την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 08/07/2013 αλλά και μέχρι σήμερα.
- Η όλη στάση του Αιτητή φανερώνει, καταδεικνύει και υπογραμμίζει την διάθεση και βούληση του να διαφανεί, τεχνηέντως, ότι η Ελληνική Τράπεζα ευθύνεται για μη πληρωμή των οφειλών από την Alexina ώστε η Ελληνική Τράπεζα να κατηγορηθεί και να της επιρριφθούν ευθύνες για όσα, δήθεν κακά και ζημιές υπέστη κυρίως και πρωτίστως ο SL και η Alexina.
- Με μια πιο προσεκτική ανάγνωση του Τεκμηρίου 13, είναι εύκολο να αντιληφτεί κανείς ότι ο SL προβαίνει σε ενορχηστρώσεις σεναρίων με σκοπό να «κτίσει» (δική του έκφραση) «Build Up», υπόθεση εναντίον της Ελληνικής Τράπεζας για να ξεκινήσει ο «χορός» των αποζημιώσεων σε αξιώσεις που θα επικαλείτο, τόσο και κυρίως ο ίδιος όσο και η Alexina και διάφοροι άλλοι.
- Βρίσκει τρόπους να εμπλέξει την Ελληνική Τράπεζα και να παρουσιάσει την δήθεν άρνηση της να πληρώσει ως τον γενεσιουργό λόγο που όλοι αυτοί υπέστησαν ή θα υποστούν ζημιές από την μη πληρωμή του Αιτητή από την Ελληνική Τράπεζα.
- Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ικανότητα αντίληψης για να μπορέσει οποιοσδήποτε να καταλάβει γιατί η μη πληρωμή των χρημάτων στον Αιτητή από την Ελληνική Τράπεζα αποτελεί τόσο σημαντικό στοιχείο στα χέρια του SL και του Αιτητή.
- Εάν καταπιαστούμε με την όλη στάση του SL στην όλη υπόθεση θα δούμε ότι ο ίδιος ξεκίνησε την υπόθεση αυτή, ο ίδιος παρουσιάστηκε ως ο άνθρωπος που δήθεν ήθελε να βοηθήσει τον Αιτητή, ο ίδιος ήταν αυτός που εφεύρε την ανάγκη να καλυφθεί η πληρωμή της Alexina από Δικαστική Απόφαση και μόνο ο ίδιος προσδιόρισε και τον χρόνο που θα εγείρονταν οι διαδικασίες εναντίον της Ελληνικής Τράπεζας και που ήταν φυσικά ο χρόνος που η Ελληνική Τράπεζα εμποδιζόταν να μεταβιβάσει χρήματα στο εξωτερικό λόγω των περιοριστικών μέτρων. Ο ίδιος, ενδεχομένως και όπως δείχνουν τα πράγματα συμβούλεψε το Αιτητή να κλείσει τον λογαριασμό του στην Ελληνική Τράπεζα, ο ίδιος και η Alexina ήταν αυτοί που έσπευσαν να βοηθήσουν οικονομικά τον Αιτητή να πληρώσει στους δικηγόρους του τις €20.000 για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες, ο ίδιος και η Alexina ήταν αυτοί που έσπευσαν να δεχτεί απόφαση η Alexina για τεράστια οικονομικά ποσά, και ο ίδιος ήταν αυτός, που με την επίφαση ότι βοηθούσε τον Αιτητή και εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του, ήταν σχεδόν σε καθημερινή επαφή μαζί μας με σκοπό να κινεί τα νήματα της όλης υπόθεση.
- Στον τίτλο του Τεκμηρίου 13, πρώτη προτεραιότητα εμφαίνεται να είναι η λήψη «διεθνώς εφαρμόσιμου διατάγματος». Όπως, σήμερα αντιλαμβανόμαστε, είναι για αυτό το λόγο που τόσο ο Αιτητής και κυρίως ο SL επέμεναν και επιμένουν ακόμα στην διόρθωση του διατάγματος ημερομηνίας 08/07/2013, για να μπορούν να χρησιμοποιήσουν, όπως νομίζουν, το διάταγμα σε άλλη δικαιοδοσία και μάλλον σε δικαιοδοσία Ρωσικών Δικαστηρίων για να εγείρουν δικαστικά μέτρα εναντίον της Ελληνικής Τράπεζας.
- Οι δολοπλοκίες του SL με «αχυράνθρωπο» τον Αιτητή δεν είχαν τέλος και ο SL κινούσε τα νήματα της όλης πλεκτάνης, προσπαθώντας να αναμίξει στο «υπέρλαμπρο» σχέδιο του τόσο τους Καθ' ων η Αίτηση 1 όσο και εμένα προσωπικά.
- Μόνο σε δεύτερη μοίρα κατέταξε στα σχέδια του την πληρωμή του Αιτητή από την Ελληνική Τράπεζα, όπως ευκρινώς αναφέρει στο Τεκμήριο 13 ως «Προτεραιότητα #2».
- Στόχος του SL και του Αιτητή ήταν να μετατρέψει μια αξίωση των €2.183.299,48 και $1.667.865,05 σε αξίωση εβδομήντα και πλέον εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής, χωρίς να ρισκάρουν ούτε ένα Σεντ αφού τα χρήματα παραμένουν στην Alexina αυτούσια και εξασφαλισμένα.
- Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος έναρξης των δηλώσεων στο Τεκμήριο 13 εκ μέρους του SL: «Αγαπητοί μου, ας μην χάνουμε την επαφή μας από τις προτεραιότητες μας, όπως αναφέρονται πιο κάτω». Η ενθουσιώδεις διάθεση του SL να συντονίσει όλους μας στις ραδιουργίες του είναι εμφανής.
- Με τέτοιο εγχείρημα στο μυαλό του Αιτητή και του SL, η αμοιβή που προσφέρθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και ενόψει των υπερκερδών που ο SL και ο Αιτητής νόμιζαν ότι θα αποκόμιζαν από την Ελληνική Τράπεζα όχι μόνον εύλογη μπορεί να θεωρηθεί αλλά και ασήμαντη αφού θεωρούσαν ότι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τους Καθ' ων η Αίτηση 1 ως εφαλτήριο για να «αφαιμάξουν» την Ελληνική Τράπεζα.
- Ο Αιτητής εμφανίστηκε στην Αίτηση του, μέσω της ένορκης δήλωσης της κας Χρίστου και σε επισυνημμένα υπομνήματα του αλλά και των δικηγορών του ως «θύμα» μας και φρόντισε με περισσή τακτικότητα να παρουσίαση κάθε έγγραφο και στοιχείο που αποκάλυπτε το «Modus Operandi» των Καθ' ων η Αίτηση 1 και απέκρυψε με μεγάλη επιμέλεια το Τεκμήριο 13 από το Δικαστήριο γιατί γνώριζε ότι η παροχή τέτοιων πληροφοριών στο Δικαστήριο θα ανεδείκνυε τόσο το δικό του Modus Operandi όσο και αυτό του SL.
- Κάθε Δικαστήριο αν είχε υπόψη του τις πληροφορίες του Τεκμηρίου 13, θα μπορούσε να εξάξει συμπεράσματα για τον τρόπο που λειτουργούσαν Αιτητής και SL και για τον αληθινό σκοπό που είχε η συνεχείς και αταλάντευτη στάση τους να εμποδίζουν με κάθε τρόπο την πληρωμή του Αιτητή από την Ελληνική Τράπεζα . Έπρεπε να διαφυλάξουν ως «κόρην οφθαλμού» το γεγονός της μη πληρωμής από την Ελληνική Τράπεζα καθώς και να παρουσιάζουν ότι τούτο γίνονταν με υπαιτιότητα της Ελληνικής Τράπεζας. Όλες οι αιτιάσεις τους σε μια τέτοια περίπτωση θα έπεφταν στο κενό γιατί το Δικαστήριο θα αντιλαμβανόταν ότι δεν ευρίσκονταν ενώπιων του με καθαρά χέρια και με πλήρη αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων που αφορούσαν στην υπόθεση τους.
- Το γεγονός των εκπεφρασμένων θέσεων και του πλάνου που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 13, εκ μέρους του SL και εν γνώση του Αιτητή, αποτελούν γεγονότα γνωστά στον Αιτητή τα οποία σχετίζονται με: α. Το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και β. Την σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και γ. Την πιθανότητα επιτυχίας.
- Για την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος δεν απαιτείται οπωσδήποτε το Δικαστήριο να έχει εξαπατηθεί λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Είναι αρκετό να διαπιστωθεί ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένου γεγονότος συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας.
- Ο Αιτητής επέλεξε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο με διάθεση να αποκρύψει, οτιδήποτε θα μπορούσε να είναι ενοχοποιητικό για αυτόν ή προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και εμένα προσωπικά. Προσπάθησε να παρουσιαστεί ως «θύμα» μας, ως ανωτέρω αναφέρω και απέκρυψε από το Δικαστήριο γεγονότα που θα καταδείκνυαν το δικό του Modus Operandi και αυτό του SL.
- Το Σεβαστό Δικαστήριο πρέπει πλέον, ενόψει της διαπιστούμενης ανειλικρίνειας του Αιτητή να αποστρέψει το βλέμμα του απ' αυτόν και να παύσει να τον εισακούει, ενόψει της δεδομένης και ανειλικρινούς διάθεσης του.
- Το Δικαστήριο με το να προβεί στην έκδοση του διατάγματος του εξέφρασε την πεποίθηση του ότι πρέπει να παράσχει το προσωρινό τούτο μέτρο για να προστατεύσει τον Αιτητή, δίνοντας πίστη στις θέσεις του, επιβαρύνοντας, έστω και προσωρινά τους Καθ' ων η Αίτηση 1, με περιορισμό του πεδίου της οικονομικής και επαγγελματικής τους δράσης με αποτέλεσμα τη δημιουργία σοβαρότατων προβλημάτων στις επαγγελματικές, οικονομικές και προσωπικές τους δραστηριότητες που μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να είναι και μη αναστρέψιμες.
- Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τόσο οι Καθ' ων η Αίτηση 1 όσο και εγώ προσωπικά υποστήκαμε σοβαρότατο πλήγμα από τις ανειλικρινείς και επιτήδειες αιτιάσεις του Αιτητή στο Δικαστήριο προκειμένου να επιτύχει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο έδωσε πίστη εκδίδοντας το σχετικό διάταγμα, και διέταξε την επίδοση της αίτησης στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ώστε αυτοί να προβάλουν τις ενδεχόμενες ενστάσεις τους.
- Κατά την δικάσιμο της Αίτησης του Αιτητή , το Δικαστήριο πρέπει να αναλογιστεί, αν με την δεδομένη ανειλικρίνεια του Αιτητή και την μη αποκάλυψη του ουσιωδέστατου γεγονότος του Τεκμήριου 13, μπορεί πλέον να αντιμετωπίζει τον Αιτητή με την ίδια πίστη ή διάθεση που τον αντιμετώπιζε όταν έκρινε την Αίτηση του, αγνοώντας τότε ότι ο Αιτητής απόκρυπτε από το Δικαστήριο ουσιωδέστατο γεγονός για να επιτύχει τους σκοπούς του.
- Η ανάγκη να προστατευτεί έστω και προσωρινά ο Αιτητής πρέπει να σταθμιστεί με την καταπόνηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και της υλικές και ηθικές ζημιές τις οποίες έχουν υποστεί από την έκδοση του διατάγματος που λήφθηκε με τρόπο ανειλικρινή και ανέντιμο από τον Αιτητή. Το εξαιρετικό μέτρο του συντηρητικού διατάγματος πρέπει πλέον να παύσει να ευεργετεί τον Αιτητή και να ταλαιπωρεί τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Ο Αιτητής συνεχίζει να έχει το δικαίωμα του να προβάλει τις θέσεις του στην αγωγή του όπου θα έχει την δυνατότητα να αποδείξει ή όχι την υπόθεση του αλλά έχει πλέον εκπέσει του δικαιώματος να ζητά την εξαιρετική προστασία του προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε υπέρ του, ως επίσης πρέπει η δικαιοσύνη να του αρνηθεί την παραχώρηση οποιουδήποτε άλλου αιτούμενου προσωρινού διατάγματος στην Αίτηση του.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους τόσο εγώ όσο και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 αιτούμαστε την απόρριψη της Αίτησης του Αιτητή ημερομηνίας 11/12/2013 όπως και ακύρωση του εκδοθέντος υπέρ του Αιτητή προσωρινού διατάγματος ίδιας ημερομηνίας.» Ισχυρισμός για μη αποκάλυψη και ειδικά η προτεινόμενη σημασία της μη αποκαλυφθείσης επιστολής - Τεκμ.13 Οι Καθ' ων η Αίτηση έδωσαν ιδιαίτερη βαρύτητα στην προβαλλόμενη μη αποκάλυψη επιστολής του κ. Lynch, Tεκμ.
- Το περιεχόμενο αυτής της επιστολής κατά τη θέση τους έπρεπε να αποκαλυφθεί και να εξηγηθεί από τον Αιτητή καθότι ακριβώς δεικνύει τον ύποπτο ρόλο του κ. Lynch και την προσπάθεια του ομού με τον Αιτητή να δράσουν με τον τρόπο που εισηγείται η πλευρά των ενισταμένων-Καθ' ων η Αίτηση. Είναι ορθό ότι το θέμα της αποκάλυψης ή μη ως συναρτώμενο με το καθήκον ενός αιτητή για επίδειξη ύψιστης πίστεως συμπεριφορά πρέπει να εξετάζεται κατά το δυνατό πριν την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου
- (Βλ. Rybolovev v. Rybolovleva κ.α.
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 82). Στην προκείμενη όμως περίπτωση επειδή το Δικαστήριο δεν δύναται αυτόνομα να διαγνώσει την αξία ή σημασία του Τεκμ.13 είναι η κρίση μου ότι το θέμα αυτό θα πρέπει να ενταχθεί στα πλαίσια της εξέτασης των προϋποθέσεων του άρθρου 32 και ανάλογα τότε να κριθεί η σημασία του εν λόγω τεκμηρίου. Εξέταση των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 Αφού η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξετάζει τα κάτωθι: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον ο,τιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω μετά την ικανοποίηση των προαναφερθέντων προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Όπως σοφά ετέθη στις υποθέσεις T. A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D
(1999)1 Α.Α.Δ. 225, δεν χρειάζεται «η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». Είναι σαφές από την πιο πάνω νομολογία ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να εντρυφήσει εις βάθος στους ισχυρισμούς ουσίας από τις αντίστοιχες πλευρές που στην κρινόμενη περίπτωση είναι και μακροσκελείς και πολυάριθμοί. Με κοινό παραδεκτό κορμό την επαγγελματική σχέση των διαδίκων και τα «εξωτερικά» γνωρίσματα κάποιων διαδικασιών οι οποίες τω όντι έλαβαν χώρα για επίτευξη του στόχου της πληρωμής των οφειλομένων ποσών από την Alexina στον Αιτητή με ενέργειες και διαβήματα, δικονομικά και άλλα εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί σε σχέση με τις πρώτες δυο προϋποθέσεις, των οποίων η αλληλουχία επιτρέπει την από κοινού εξέταση, είναι αν έχουν καταδειχθεί τέτοιες σοβαρές ενδείξεις δικαιωμάτων εκ μέρους του Αιτητή ώστε σε συσχετισμό με τη δικογραφία της αίτησης και το αγώγιμο του δικαίωμα να οδηγούν στη διαπίστωση σοβαρού ζητήματος για ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Με δεδομένη την σχέση των διαδίκων τον ουσιώδη χρόνο καθώς και την ύπαρξη της εγγυητήριας επιστολής και των δικονομικών διαβημάτων που λήφθηκαν, την μη επιτυχία - τουλάχιστον διαγνωσθείσα εκ πρώτης όψεως σ' αυτό το στάδιο - της μεταφοράς των επιδίκων κεφαλαίων στον Αιτητή καθώς και την παράλληλη διάγνωση της έκδοσης των επίδικων τραπεζικών επιταγών στα αντίστοιχα ποσά από τα εν λόγω κεφάλαια επ' ωφελεία των Καθ' ων η Αίτηση, τις λεπτομέρειες που δίδονται από την δικογραφία της Αίτησης για προβαλλόμενες ενέργειες ή παραλείψεις, κρίνω ότι έχουν καταδειχθεί οι δυο προϋποθέσεις ως προς το αγώγιμο δικαίωμα στη μεγαλύτερη του εμβέλεια, αναφορικά με την κατ' ισχυρισμό αντιεπαγγελματική συμπεριφορά των Καθ' ων η Αίτηση καθώς και την προβαλλόμενη ως ιδιοποίηση χρηματικών ποσών όπως περιγράφεται. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση αφού εξέτασα ενδελεχώς τις αντίστοιχες θέσεις των δυο πλευρών κρίνω ότι η δυσκολία απονομής δικαιοσύνης στοιχειοθετείται στο ενδεχόμενο μη ικανοποίησης μιας δικαστικής απόφασης που αφορά ισχυρισμό καταπιστεύματος - το οποίο, στο βαθμό που απαιτείται, εν προκειμένω - έχει καταδειχθεί. Εξ άλλου η θέση των Καθ' ων η Αίτηση για βλάβη και ζημιά δεν φαίνεται να στοιχειοθετείται ειδικά στη βάση της καταφατικής τους θέσης ότι έλαβαν αυτά τα ποσά (παρ.61 της ένορκης δήλωσης του Εναγομένου 2) επί της ένστασης. Όλα αυτά που εισηγούνται για βλάβη παρέμειναν νεφελώδη και αόριστα. Δεν αμφιβάλλω ωστόσο ότι τέτοιας φύσεως διάταγμα θα ήταν αντικειμενικά δραστικό για ένα δικηγόρο, όμως τίθεται εύλογα το εξής ερώτημα: Γιατί να μην διασφαλισθούν τα αντίστοιχα ποσά αφού το θέμα μένει αμφισβητούμενο και θα πρέπει να αποφασισθεί επί της ουσίας του; Για τον ίδιο λόγο κρίνεται ότι και το ισοζύγιο της ευχέρειας λειτουργεί υπέρ του Αιτητή, ακριβώς αφού σκοπείται κατά το δυνατόν, η διατήρηση των αντίστοιχων ποσών και ουχί ο εξανεμισμός αυτών. Προς αυτή, την κατεύθυνση συνηγορεί η συναινετική εξαίρεση ποσών από την εμβέλεια του διατάγματος. Κρίνω όμως ότι το εκδοθέν διάταγμα παρέχει ικανοποιητική ασφάλεια και δεν υπάρχει ανάγκη διεύρυνσης του μ' άλλα παρακλητικά της Αίτησης. Υπό το κράτος των διαπιστώσεων αυτών έρχομαι να εξετάσω την αναγκαιότητα έκδοσης διαταγμάτων τύπου Norwich ή άλλης συναφούς φύσεως. Στις υποθέσεις Avila Management Services Ltd κ.α. v. Frantisek Stepanek κ.α., Π.Ε. 54/12, ημερ. 27.6.2012 και Penderhill Holdings Ltd κ.α. ν. Darya Abramchyk, Πολ. Έφ. 319 και 320/11, ημερ. 13.2.2014 γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογιακή διαδρομή και τον σκοπό αυτού του τύπου διαταγμάτων. Ως εκ τούτου δεν χρειάζεται να επαναλάβω τις ειδικές αρχές και προϋποθέσεις που ισχύουν σε τέτοιας φύσεως διατάγματα. Ειδικά στην τελευταία υπόθεση επιβεβαιώθηκε η πρωτόδικη αντίληψη ότι τέτοια διατάγματα είναι αναγκαία προκειμένου ένας Αιτητής «να ανασυνθέσει το μωσαϊκό των περιστατικών της αδικοπραξίας εις βάρος του, αλλά και να αποκαλύψει περαιτέρω τα στοιχεία των αδικοπραγούντων εναντίον αυτού ή περαιτέρω τα αγώγιμα δικαιώματα του, εφόσον είναι σε θέση να γνωρίσει πλήρως τις ενέργειες τούτου και τις επιπτώσεις του. Το πιο πάνω αιτιολογικό υπόβαθρο είναι η πεμπτουσία των διαταγμάτων της φύσης που επιδιώκει ο Ενάγοντας-Αιτητής». Έχω την εντύπωση ότι η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από τα πιο πάνω. Δεν έχω πεισθεί ότι είναι αναγκαία η έκδοση τέτοιων διαταγμάτων ειδικά στην θεώρηση: (α) ότι πρόκειται για συγκεκριμένα ποσά. (β) ότι εξεδόθησαν συγκεκριμένες επιταγές με συγκεκριμένα ποσά. (γ) ότι υπάρχει αποδέκτης αυτών και (δ) ότι αυτές οι πληροφορίες δεν συνιστούν κομμάτια αναγκαία στο πάζλ στοιχειοθέτησης της απαίτησης αλλά και ούτε ότι η ιχνηλάτηση τους είναι a priori αδύνατη αφού η κλήση συγκεκριμένου μάρτυρα ή ένορκη αποκάλυψη εγγράφων δύναται ευχερώς να φωτίσει τα πράγματα. Στη βάση λοιπόν όλων όσων προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ως εξής: Το εκδοθέν διάταγμα (ως έχει τροποποιηθεί με τις δηλώσεις των δικηγόρων στις 19.12.2013) καθίσταται απόλυτον (μέχρις αποπερατώσεως της αγωγής). Τα λοιπά παρακλητικά απορρίπτονται. Τα έξοδα της αίτησης κρίνω ορθότερο να παραμείνουν ως έξοδα δίκης και να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής. (Υπ.)............... Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα / Norwich cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο