IRINA PESHKOVA ν. ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 393/13, 30/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 393/13 Μεταξύ: IRINA PESHKOVA Ενάγουσας - και - ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΛΤΔ Εναγομένων Αίτηση για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 30.1.
- Για Αιτητές - Εναγόμενους: κ. Φ. Αποστολίδης προσωπικά και για Α. Γ. Δανός & Σια. Για Καθ' ης η αίτηση - Ενάγουσα: κα Θ. Χρίστου για Χαραλάμπους και Χρίστου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Αιτητές) αιτούνται διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η απόφαση, η οποία εκδόθηκε εναντίον τους, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, στις 9.4.
- Η αίτηση καταχωρήθηκε στις 10.6.13 και βασίζεται στις Δ.17 Κ.10 και Δ.48 Κ.1, 2, 3, 4 και 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση του Γεώργιου Κυπριανού, διευθυντή των Αιτητών, στην οποία βασικά υποστηρίζει τα ακόλουθα: Την 20.5.13 παρέλαβε επιστολή ίδιας ημερομηνίας με τηλεομοιοτύπο από τους δικηγόρους Χαραλάμπους & Χρίστου ΔΕΠΕ οι οποίοι τον πληροφορούσαν ότι εκδόθηκε εναντίον των Αιτητών η απόφαση ημερ. 9.4.
- Αμέσως έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους τους να ερευνήσουν τις συνθήκες έκδοσης της εν λόγω απόφασης. Από έρευνα στον φάκελο του Δικαστηρίου διαπιστώθηκε ότι η ως άνω αγωγή επιδόθηκε στην Ανδρούλλα Ιακώβου, «υπεύθυνον πρόσωπον εις το εγγεγραμμένον γραφείον», όπως αναφέρει ο άγνωστος επιδότης, αφού το όνομα του δεν εμφαίνεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης. Η Ιακώβου είναι απλώς γραφέας και όχι «υπεύθυνον πρόσωπον», εργάζεται στο ισόγειο και οι διευθυντές και ο γραμματέας των Αιτητών στον 1ον όροφο. Η αγωγή επιδόθηκε στις 5.2.13 και ουδέποτε παραδόθηκε από την Ιακώβου σε οποιοδήποτε αρμόδιο πρόσωπο των Αιτητών. Συνεπώς η εν λόγω επίδοση είναι νομικώς ανύπαρκτη αφού δεν φαίνεται το όνομα του επιδότη και είναι επίσης παράνομη ή παράτυπη ή κακή. Οι Αιτητές δε καμία αδιαφορία έδειξαν για την καταχώριση εμφανίσεως, αφού δεν έλαβαν γνώση της εν λόγω κακής και ανύπαρκτης επιδόσης. Πέραν των πιο πάνω η αγωγή στερείται τόσο ουσιαστικής όσο και νομικής βάσης. Αναφέρει δε ως προς τα γεγονότα τα ακόλουθα: Η Ενάγουσα από μόνη της εντόπισε και παρήγγειλε σε εργοστάσιο εταιρείας στην Γαλλία για την αγορά πολυτελούς νιπτήρα αποτελουμένου από 3 τεμάχια αρχικώς με τους κωδικούς τους, για την κατοικία της στη Λεμεσό. Η ως άνω Γαλλική εταιρεία ζήτησε από τους Αιτητές που είναι αντιπρόσωποι της στην Κύπρο όπως εξυπηρετήσουν την Ενάγουσα (βλ. επιστολή - μήνυμα ημερ. 12.11.10 τεκμήριο Γ). Οι Αιτητές κατά ή περί την 17.1.11 έδωσαν προσφορά, για τα παραγγελθέντα από την Ενάγουσα είδη υγιεινής με τους κωδικούς που εκείνη επέλεξε, προς κάποιον Ρούσσο, ο οποίος ενήργησε εκ μέρους της Ενάγουσας (τεκμήριο Δ). Περί την 18.1.11 η Ενάγουσα επιβεβαίωσε την παραγγελία και πρόσθεσε ακόμη 2 τεμάχια δηλ. για συνολικώς 5 τεμάχια με 5 κωδικούς (τεκμήριο Ε). Περαιτέρω οι Αιτητές με επιστολή - μήνυμα ημερ. 1.3.11 βεβαιώσαν την πιο πάνω παραγγελία και η Ενάγουσα υπέγραψε την σχετική παραγγελία 16429 ημερ. 01.3.11, όπου φαίνονται καθαρά οι κωδικοί των εμπορευμάτων και οι τιμές (τεκμήρια Στ και Ζ). Βάσει της άνω παραγγελίας «απαίτησις για ελλείμματα ή φθορές γίνονται δεκτές μόνο κατά την ώρα της παραλαβής». Προς επίρρωσιν των πιο πάνω εκδόθηκε και το τιμολόγιο 58074 ημερ. 7.12.11 για το συμφωνηθέν ποσό των €6.063,03 το οποίο και πληρώθηκε (τεκμήριο Η). Τα εμπορεύματα που παράγγειλε η Ενάγουσα έφθασαν από την Γαλλία και της παραδόθηκαν κατά ή περί την 7.12.
- Με την βοήθεια δικού της προσωπικού η Ενάγουσα τα τοποθέτησε στην οικία της χωρίς κανένα πρόβλημα ή παράπονο. Μετά πάροδο 8 μηνών και με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 3.8.12 (τεκμήριο Θ) η Ενάγουσα ανέφερε στους Αιτητές ότι «αι διαστάσεις δεν ανταποκρίνονται εις το δείγμα», όσον αφορά μόνον το εμπόρευμα με κωδικό Κ-3029-7 αξίας €2.304 πλέον €345,60 ΦΠΑ ήτοι ολικό €2.649,60 ενώ η επιλογή και παραγγελία έγιναν από την ιδία με κωδικούς και χωρίς κανένα δείγμα. Η Γαλλική εταιρεία, κατόπιν παράκλησης των Αιτητών, συμφώνησε όπως αποστείλει άλλο εμπόρευμα του ιδίου κωδικού προς αντικατάσταση του και χωρίς χρέωση της Ενάγουσας, σε ένδειξη καλής θέλησης και παρά το γεγονός ότι το ασήμαντο πρόβλημα - ψιλολεπτομέρεια εντοπίσθηκε στην μη ορθή τοποθέτηση του από υπαλλήλους της Ενάγουσας. Προς τούτο οι Αιτητές ενημέρωσαν την Ενάγουσα με 2 επιστολές - μηνύματα ημερ. 8.8.12 (τεκμήρια Ι και ΙΑ). Η Ενάγουσα με μήνυμα της ημερ. 29.8.12 ζήτησε όπως γίνει η αντικατάσταση μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου 2012 (τεκμήριο ΙΒ). Οι Αιτητές με μήνυμα τους ημερ. 29.8.12 ανέφεραν στην Ενάγουσα ότι προέβηκαν ήδη σε όλες τις διευθετήσεις για την αντικατάσταση του εμπορεύματος και ζήτησαν τη σχετική επιβεβαίωση από την τελευταία (τεκμήριο ΙΓ). Την 4.9.12 οι Αιτητές δια μηνύματος ενημέρωσαν την Ενάγουσα ότι θα αντικαταστήσουν τα εμπορεύματα με κωδικούς Κ- 3029-7 και Κ-2297-G-7 αξίας €3.249,90 και ευελπιστούσαν ότι αυτήν την αφορά θα τοποθετούνταν ορθά από την Ενάγουσα (τεκμήριο ΙΔ). Με την ιδία επιστολή - μήνυμα οι Αιτητές έδωσαν προσφορά προς την Ενάγουσα για αλλαγή λόγω χρώματος και άλλων τεμαχίων από τα παραγγελθέντα και παραληφθέντα από την Ενάγουσα λόγω αλλαγής γνώμης από την αρχική της επιλογή, (πέραν των πιο πάνω τα οποία θα αντικαθίσταντο δωρεάν) πλην όμως η τελευταία ζήτησε όπως και αυτά της δοθούν δωρεάν διότι όπως ισχυρίσθηκε πλήρωσε πολλά ήδη, κάτι το οποίον δεν δέχθηκαν οι Αιτητές. Η Ενάγουσα πριν την 30.9.13 ειδοποίησε με μήνυμα της ημερ. 4.9.12 τους Αιτητές ότι ζητά την επιστροφή όλων των χρημάτων της και οι Αιτητές αρνήθηκαν (τεκμήρια ΙΕ και ΙΣτ). Η Ενάγουσα με νέο μήνυμα της ημερ. 5.9.12 ανέφερε ότι δεν επιθυμεί καμία αλλαγή και ζητά επιστροφή των χρημάτων της κάτι το οποίον δεν δέχθηκαν οι Αιτητές (τεκμήρια ΙΖ και ΙΗ). Οι Αιτητές με μήνυμα τους ημερ. 5.9.12 ειδοποίησαν τους δικηγόρους της Ενάγουσας για την αλλαγή των 2 τεμαχίων του νιπτήρα (τεκμήριο ΙΘ). Στη συνέχεια οι Αιτητές με μήνυμα τους ημερ. 2.10.12 - ημέρα Τρίτη - η προηγούμενη ήταν αργία - ειδοποίησαν την Ενάγουσα ότι τα 2 προς δωρεάν ανταλλαγή - εμπορεύματα έφτασαν και ότι την επομένη θα παραδίδονταν και ζήτησαν από την Ενάγουσα όπως τους ορίσει τον αντιπρόσωπο της για την παραλαβή και ότι θα έστελλαν δικό τους ειδικό για επίβλεψη ούτως ώστε να γίνει ορθή τοποθέτηση αυτήν την φορά (τεκμήριο Κ). Η ενάγουσα ουδεμίαν απάντηση έδωσε και τα εμπορεύματα βρίσκονται έτοιμα προς παράδοση. Είναι η θέση των Αιτητών, ενόψει των ανωτέρω, ότι ουδεμίαν ευθύνη είχαν ή έχουν για τα ισχυριζόμενα ελαττώματα των εμπορευμάτων και ή της τοποθετήσεως τους, αφού είναι η Ενάγουσα η οποία τα τοποθέτησε καθώς και ότι η αξία των κατ' ισχυρισμόν ελαττωματικών εμπορευμάτων είναι €2.649,60 και όμως η Ενάγουσα ήγειρε αξίωση για €6.
- Η Ενάγουσα (στο εξής η Καθ' ης η αίτηση) καταχώρησε στις 4.10.13 ένσταση στην αίτηση, η οποία στηρίζεται στις Δ.5 Κ7, Δ.17 Κ.10, Δ.26 Κ.14, Δ.33 Κ1-4, 5, 6-15, Δ.39, Δ.40, Δ.48, Δ.57 και Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στον περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 12, 15, 16, 17 και 44 του περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου 10(Ι)/94 στην εν γένει πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, και στους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και της Επιείκειας. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται στους εξής:
- Δεν δόθηκε κανένας σοβαρός και εύλογος λόγο για τη μη καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης, παρόλο που η αγωγή επιδόθηκε δεόντως και νομότυπα και οι Αιτητές επέδειξαν αδικαιολόγητη αδιαφορία, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου.
- Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως καλόπιστη και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση.
- Η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι ελλείπει από αυτή το αναγκαίο πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο.
- Η αίτηση γίνεται με σκοπό την παρακώλυση της εκτέλεσης της νομότυπα εκδοθείσας απόφασης.
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, είναι παράτυπη και/ή βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το Νόμο και τη Νομολογία καθότι δεν αποκαλύπτει την πηγή πληροφοριών του και/ή άλλως πως. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Χρίστου, δικηγόρου στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Καθ' ης η αίτηση. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση αναφέρονται βασικά τα ακόλουθα: Όσον αφορά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής αυτή έγινε νομότυπα και ορθά σε πρόσωπο στην έδρα του εγγεγραμμένου γραφείου των Αιτητών και δεν υπήρχε σοβαρός ή εύλογος λόγος που να δικαιολογούσε τη μη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους των Αιτητών κάτι που καταδεικνύει αδικαιολόγητη αδιαφορία εκ μέρους των Αιτητών, για την παρούσα αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας. Η έδρα του εγγεγραμμένου γραφείου των Αιτητών είναι η οδός Αθαλάσσης αρ.106 στον Στρόβολο στη Λευκωσία, στην ίδια δηλαδή διεύθυνση στην οποία έλαβε χώρα η σχετική επίδοση της αγωγής (αντίγραφο του πιστοποιητικού της έδρας του εγγεγραμμένου γραφείου των Αιτητών επισυνάπτεται ως τεκμήριο Ζ). Αναφορικά με τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι η αγωγή επιδόθηκε από άγνωστο επιδότη αντιτάσσεται ότι το όνομα του επιδότη Παναγιώτη Μαλέκκου αποτυπώνεται ευκρινώς και ευανάγνωστα στην ένορκη δήλωση επίδοσης του κλητηρίου, η οποία βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης. Περαιτέρω ο επιδότης δεν αρκέστηκε στο να αφήσει την επίδοση αλλά προτού επιδώσει την αγωγή ανέφερε στην Ανδρούλλα Ιακώβου ότι έχει προς επίδοση μια αγωγή του Δικαστηρίου για την εταιρία και ρώτησε κατά πόσο θα την παραλάμβανε η ίδια, λαμβάνοντας προς τούτο καταφατική απάντηση. Ως εκ τούτου προχώρησε με την επίδοση προς την Ιακώβου, η οποία την παρέλαβε και προσυπέγραψε το αντίγραφο (βλ. ένορκη δήλωση του εν λόγω επιδότη - τεκμήριο Η). Αποτελεί δε αντίφαση το ότι αν και η εν λόγω κυρία εργάζεται στους Αιτητές και μάλιστα στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου αυτών παρέλαβε την αγωγή, προσυπογράφοντάς την, αλλά για κάποιο άγνωστο λόγο δεν φαίνεται να την έχει δώσει σε κάποιον εκ των διευθυντών, οι οποίοι βρίσκονται στον πρώτο όροφο του ιδίου κτηρίου όπου είναι και η προσωπική διεύθυνση όλων των διευθυντών. Μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον των Αιτητών στις 9.4.13, στις 20.5.13 η δικηγόρος Θέκλα Χαραλάμπους απέστειλε στους Αιτητές σχετική επιστολή μέσω τηλεομοιότυπου με επισυνημμένη την εν λόγω απόφαση (τεκμήριο Α) καλώντας τους να καταβάλουν το εξ αποφάσεως χρέος τους. Στην εν λόγω επιστολή δεν λήφθηκε καμία απάντηση. Έτσι στις 4.6.13 προχώρησαν με την καταχώρηση αίτησης έκδοσης εντάλματος κατάσχεσης κινητών (writ) εναντίον των Αιτητών (τεκμήριο Β). Στις 5.6.13 έλαβαν μέσου τηλεομοιότυπου επιστολή ίδιας ημερομηνίας από τους δικηγόρους των Αιτητών με την οποία τους πληροφορούσαν ότι εντός των ημερών θα καταχωρούσαν αίτηση παραμερισμού της αποφάσεως και ήταν παράκλησή τους όπως μην προχωρήσουν με περαιτέρω μέτρα (τεκμήριο Γ). Στις 6.6.13 οι δικηγόροι της Ενάγουσας απάντησαν ότι είχαν ήδη προχωρήσει στην λήψη μέτρων εκτέλεσης (τεκμήριο Δ). Περαιτέρω οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν πως έχουν εκ πρώτης όψεως καλόπιστη και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση εφόσον οι ισχυρισμοί που προέβαλαν ήταν αόριστοι και διαζευκτικοί και δεν αποκαλύπτουν τέτοια υπεράσπιση. Δεν μπορούν οι Αιτητές να ισχυρίζονται ότι έκαναν διευκόλυνση σε άλλη Γαλλική εταιρία για να εξυπηρετήσουν την Ενάγουσα, ότι δηλαδή ενήργησαν υπό τύπον μεσάζοντα και από την άλλη να παρουσιάζουν προσφορές και τιμολόγια δικά τους, τα οποία η Ενάγουσα πλήρωσε, κάτι για το οποίο δεν διαφωνούν και το οποίο αποδεικνύει ότι οι Αιτητές ήταν οι ιδιοκτήτες ή και οι τιτλούχοι των συγκεκριμένων αντικειμένων. Η Ενάγουσα δεν συναλλάχθηκε με άλλη εταιρεία αλλά με τους Αιτητές. Αναφορικά με τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι τους κωδικούς των προϊόντων τους επέλεξε η ίδια η Ενάγουσα, αυτό που η Ενάγουσα επέλεξε ήταν μια σύνθεση νιπτήρα με συγκεκριμένες διαστάσεις και τιμή με βάση κατάλογο ή και δείγμα, ο οποίος της είχε υποδειχθεί από τους Αιτητές. Ήταν δε ρητός και εξυπακουόμενος όρος ότι η σύνθεση νιπτήρα την οποία παρήγγειλε θα ανταποκρινόταν στο προϊόν που θα της παραδιδόταν και ότι η τελική εμφάνιση του νιπτήρα που είχε επιλέξει θα ήταν όπως της παρουσιάστηκε στον κατάλογο ή και στο δείγμα ειδικά σε ότι αφορά τις διαστάσεις. Παράλληλα ήταν ρητός και εξυπακουόμενος όρος ότι αυτό θα ήταν απαλλαγμένο ελαττωμάτων και ότι εν πάση περιπτώσει αυτό θα ήταν αποδεκτής ποιότητας πράγμα το οποίο δεν ήταν. Διευκρινίζεται δε ότι η μητρική γλώσσα της Ενάγουσας είναι τα ρώσικα και ότι αυτή δεν διαβάζει ελληνικά. Από την πρώτη στιγμή η Ενάγουσα παραπονέθηκε στους Αιτητές για την μη αποδεκτή ποιότητα της σύνθεσης του νιπτήρα έτσι όπως της παρουσιάστηκε στον κατάλογο ή και στο δείγμα, ειδικά όσον αφορά τις διαστάσεις του, χωρίς καμία ανταπόκριση από τους Αιτητές παρά τα συνεχή δικά της ή και των συνεργατών της τηλεφωνήματα προς αυτούς. Μάλιστα η Ενάγουσα τόσο πολύ θύμωσε και απελπίστηκε με την συμπεριφορά των Αιτητών που προσέφυγε σε δικηγόρους, οι οποίοι απέστειλαν την επιστολή ημερ. 3.8.13 (τεκμήριο Θ) με την οποία αφενός ενημέρωνε και γραπτά πλέον τους Αιτητές για την ελαττωματικότητα των προϊόντων, αφετέρου τίθετο αποκλειστική προθεσμία ενός μηνός για την παραλαβή των σχετικών αντικειμένων (σύνθεση νιπτήρα) και την αντικατάστασή τους με άλλα που θα ανταποκρίνονταν στην παραγγελία. Οι Αιτητές προέβαλαν διάφορα κωλύματα και ισχυρισμούς όπως έλλειψη στο αποθεματικό της συγκεκριμένης σύνθεσης νιπτήρα, χρονοβόρες διαδικασίες αποστολής από το εξωτερικό, θερινές διακοπές και άλλα τα οποία ουδόλως ενδιέφεραν ή αφορούσαν την Ενάγουσα. Μάλιστα αυτό είχε πει και η ίδια στους εκπροσώπους των Αιτητών όταν τελικά επικοινώνησαν μαζί της. Οι Αιτητές ουδέποτε αρνήθηκαν αλλά αντίθετα αποδέχτηκαν επανειλημμένα την ελαττωματικότητα των πωληθέντων και παραδοθέντων προϊόντων. Στην συνέχεια και ενώ η προθεσμία του ενός μηνός που είχαν τάξει στους Αιτητές είχε παρέλθει και ενώ η Ενάγουσα είχε δηλώσει ότι δεν επιθυμούσε πλέον την αντικατάσταση των προϊόντων αλλά την επιστροφή των χρημάτων της, στις 2.10.12 οι Αιτητές μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος ενημέρωσαν την Ενάγουσα ότι τα ανταλλακτικά κατέφθασαν με πλοίο στην Κύπρο και ότι την επόμενη ημέρα θα βρίσκονταν στην αποθήκη τους για να τα παραλάβει. Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί ασήμαντου προβλήματος - ψιλολεπτομέρειας από τη μια αυτός συνιστά αποδοχή της ύπαρξης ελαττώματος εκ μέρους των Αιτητών ενώ από την άλλη είναι αντιφατικός γιατί δεν είναι δυνατό από την μια να μην αποδέχεσαι την ύπαρξη προβλήματος και από την άλλη να ενημερώνεις για την έλευση ανταλλακτικών. Ως εκ των άνω ζητείται η απόρριψη της αίτησης με έξοδα εναντίον των Αιτητών. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις, χωρίς να προβούν σε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι θέσεις τους έχουν μελετηθεί με προσοχή, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν στο σημείο αυτό. Νομική Πτυχή. Οι αρχές που διέπουν το θέμα του παραμερισμού απόφασης που εκδόθηκε από πρωτόδικο Δικαστήριο έχουν καθορισθεί στην υπόθεση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646 και έχουν υιοθετηθεί και εφαρμόζονται και στην Κυπριακή νομολογία (βλ. Ioannis Kotsapas & Sons Ltd v. Titan Constructions and Engineering Company
(1961)1 C.L.R. 317 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204). Η γενική αρχή του Δικαίου όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο Αιτητής πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως ή συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του να εμφανισθεί (βλ. Phylactou ανωτέρω) και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για ακύρωση της εναντίον του εκδοθείσας απόφασης μπορεί να αποτελέσουν λόγους για απόρριψη της αίτησης (βλ. Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 36). Η εξουσία του Δικαστηρίου για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, η οποία παρέχεται από τη Δ.17 Κ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, έχει διακριτικό χαρακτήρα. Μέσα στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής εξουσίας του το Δικαστήριο θα πρέπει να ισοζυγίσει δύο παράγοντες θεμελιακούς για την απονομή της δικαιοσύνης ήτοι από τη μια την ανάγκη αποτελεσματικής διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ανάγκη της ταχείας διεκπεραίωσης των διαδικαστικών διαδικασιών. Στην υπόθεση Phylactou ανωτέρω, πέραν των πιο πάνω, προστίθεται ότι «η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας». Το βάρος απόδειξης φέρει σε τέτοιους είδους αιτήσεις ο Εναγόμενος - Αιτητής. Όσον αφορά το θέμα της απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης αυτή πρέπει να προκύπτει χωρίς το Δικαστήριο να προχωρεί σε αξιολόγηση οποιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς κατάρριψης του ισχυρισμού αυτού και χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (βλ. Φραντζής ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις Λτδ)
(1996)1 Α.Α.Δ. 1094). Στην υπόθεση Phylactou (ανωτέρω) επεξηγήθηκε ότι θα ήταν αντινομικό εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει επί της ορθότητας οποιωνδήποτε γεγονότων που τίθενται ενώπιον του στο στάδιο της αίτησης διότι το έργο του εξαντλείται στο να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτεται επαρκής υπεράσπιση που είναι και το βασικό κριτήριο που θα δικαιολογούσε το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Ο Αιτητής έχει το βάρος να αποκαλύψει τα στοιχεία που θα συνιστούσαν την υπεράσπιση του. Το αποδεικτικό αυτό βάρος εξαντλείται με την παράθεση στην ένορκη δήλωση επαρκών στοιχείων για την εκ πρώτης όψεως υπόθεση έστω και αν αυτή αμφισβητείται με την ένσταση. Η μαρτυρία λοιπόν που πρέπει να προσκομιστεί για το σκοπό αυτό από τον Αιτητή πρέπει να είναι υπό μορφή ένορκης δήλωσης ή άλλης έγγραφης μαρτυρίας που να επισυνάπτεται σε αυτήν, χωρίς προφορική μαρτυρία αλλά βεβαίως με δικαίωμα αντεξέτασης με βάση τη Δ.39 Κ.1 (βλ. Evans ανωτέρω και Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Ltd
(1994)1 A.A.Δ. 736). Γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν υποδηλούν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Χρειάζεται δηλ. κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση μιας εκδοχής από τον Αιτητή διαφορετικής από αυτή του Καθ' ου η αίτηση. Πρέπει να προσκομιστούν κάποια αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία εξυπακούεται ότι πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα αποδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους ισχυρισμούς, ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σε αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών (βλ. Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 793). Στην υπόθεση Λυσιώτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)1Α Α.Α.Δ. 364 με αναφορά στη σχετική νομολογία έχει αναφερθεί ότι το «απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση» (βλ. και Phylactou ανωτέρω). Συνεπώς προκύπτει από τη νομολογία ότι με μόνη την αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος ο παραμερισμός της απόφασης. Η αίτηση μπορεί να απορριφθεί παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης. Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του. Το γεγονός πως ένας Αιτητής δίνει απλώς κάποια εξήγηση δεν συνιστά ικανοποιητική δικαιολογία. Ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί (βλ. Miluca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 941, Κουμουλή ν. Yasmingh κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 323, Χριστοφόρου κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας
(2000)1 Α.Α.Δ. 86 και Φραντζής ανωτέρω). Πριν προχωρήσω στην ουσία της παρούσας αίτησης θα εξετάσω τις λοιπές θέσεις των διαδίκων. Είναι η θέση της Καθ' ης η αίτηση, ως την αναπτύσσει η συνήγορος της στην αγόρευση της, ότι η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και/ή ελλειπής καθότι, παρά το ότι υπάρχει ισχυρισμός για λανθασμένη επίδοση, δεν περιλαμβάνονται σε αυτήν η Δ.5, η Δ.26 Κ.14 και η Δ.33 Κ.5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου και το άρθρο 30 του Συντάγματος. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η ορθή νομική βάση για αιτήσεις παραμερισμού της απόφασης, όπως η παρούσα είναι η Δ.17 Κ.10, η οποία περιλαμβάνεται στην νομική βάση της αίτησης. Κάποιες από τις προαναφερόμενες διατάξεις έχουν να κάνουν με την επίδοση αλλά δεν αποτελούν αυτόνομες βάσεις για αιτήσεις παραμερισμού ακόμη και όταν τίθεται θέμα επίδοσης. Συνεπώς η πιο πάνω θέση δεν ευσταθεί. Αποτελεί επίσης θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν είναι νομότυπη καθότι όσον αφορά το θέμα της επίδοσης ο ενόρκως δηλών δεν είχε προσωπική γνώση και δεν αποκάλυψε την πηγή των πληροφοριών του. Η μαρτυρία, η οποία υποστηρίζει αιτήσεις ενδιάμεσης φύσης, όπως η παρούσα, παρέχεται με ένορκη δήλωση, όπως προβλέπεται στη Δ.48. Η ένορκη αυτή δήλωση πρέπει να συνάδει με τους κανόνες που διέπουν τον καταρτισμό της και προβλέπονται στη Δ.39. Σύμφωνα με τη Δ.39 Κ.2 η ένορκη δήλωση πρέπει να περιορίζεται σε τέτοια γεγονότα που ο μάρτυρας είναι ικανός να αποδείξει εξ ιδίας γνώσης αλλά σε ενδιάμεσες αιτήσεις μπορεί να αναφέρεται και σε γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση ο μάρτυρας, νοουμένου ότι αποκαλύπτει την πηγή από την οποία αντλείται η πληροφόρηση του. Ένορκη δήλωση, η οποία δεν βασίζεται σε γεγονότα για τα οποία ο καταθέτων έχει προσωπική γνώση και δεν αποκαλύπτει την πηγή πληροφοριών του είναι αντικανονική. Η εξαίρεση που προβλέπεται από τη Δ.39 Κ.2 συναρτάται με την τήρηση των προϋποθέσεων που τίθενται για την επίκλησή της (βλ. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 1453). Στην παρούσα ο ενόρκως δηλών Γεώργιος Κυπριανού, αναφέρει ότι είναι διευθυντής των Αιτητών και ότι όσον αφορά τα γεγονότα που σχετίζονται με την ύπαρξη υπεράσπισης εκ μέρους αυτών, έχει προσωπική γνώση. Όσον δε αφορά το θέμα της επίδοσης αναφέρει ότι μετά που έμαθε για την έκδοση της απόφασης εναντίον της εταιρείας του έδωσε αμέσως οδηγίες στους δικηγόρους του να ερευνήσουν τις συνθήκες έκδοσης της και συνεχίζει και λέει ουσιαστικά ότι τα σχετικά με την επίδοση προέκυψαν από έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου. Ως εκ των άνω κρίνεται ότι ο ενόρκως δηλών για όσα γεγονότα δεν είχε προσωπική γνώση αποκάλυψε την πηγή της πληροφόρησης του. Συνεπώς η εν λόγω ένορκη δήλωση δεν μπορεί να θεωρηθεί αντικανονική. Από την άλλη είναι η θέση των Αιτητών ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση δεν έγινε από την Καθ' ης η αίτηση αλλά από δικηγόρο χωρίς να δοθεί δικαιολογία. Όσον αφορά το θέμα της ένορκης δήλωσης από δικηγόρο είναι γνωστή η θέση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι είναι ανεπιθύμητο οι δικηγόροι να προβαίνουν σε ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη θέσεων πελατών τους. Η θέση όμως αυτή αναφέρεται ειδικότερα στις περιπτώσεις που ο δικηγόρος, ο οποίος χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση του πελάτη του καθίσταται και μάρτυρας στα πλαίσια της υπόθεσης αυτής (βλ. Ahapittas v. Roc-Chik Ltd
(1968)1 C.L.R. 1 και Re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 329). Στην Χριστοδούλου ν. Αγαθοκλέους
(1996)1 Α.Α.Δ. 1203 με αναφορά και στη Περέλλα Τζεννάρο (Αρ.1)
(1995)1 Α.Α.Δ. 356 λέχθηκε ότι «δεν υπάρχει τίποτε που να αποκλείει πρόσωπο που γνωρίζει γεγονότα σχετικά προς επίδικο ζήτημα να καταθέτει ως μάρτυρας επειδή είναι δικηγόρος. Το ασυμβίβαστο όπου υπάρχει, αφορά στην ταυτόχρονη ανάληψη της ιδιότητας του δικηγόρου στην ίδια υπόθεση». Κάτι τέτοιο προφανώς δεν ισχύει στην παρούσα αίτηση. Ο δικηγόρος ο οποίος χειρίζεται την αγωγή για την Καθ' ης η αίτηση είναι η κα Θ. Χαραλάμπους. Ο κ. Χρίστου δεν χειρίζεται την παρούσα αίτηση αλλά απλά προβαίνει σε ένορκη δήλωση για να αναφέρει γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης. Ως έχει δε λεχθεί στην Rybolovlev κ.ά. v. Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ. 82, πέραν των πιο πάνω, απαιτείται σε τέτοια περίπτωση να δοθεί κάποια εξήγηση αναφορικά με το γιατί ο ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες, οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Ως έχει λεχθεί όμως στην Investylia Public Company Ltd v. Γαβριηλίδου, Πολ. Έφεση 236/10, ημερ. 13.6.13, με αναφορά και στην Rybolovlev ανωτέρω, η νομολογία δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται τέτοια ένορκη δήλωση. Στην παρούσα, σύμφωνα με τον κ. Χρίστου η μητρική γλώσσα της Καθ' ης η αίτηση είναι η ρωσική και δεν διαβάζει ελληνικά. Ο ενόρκως δηλών γνωρίζει τα γεγονότα από μελέτη του φακέλου καθώς και από πληροφορίες που έλαβε από την δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση και την Καθ' ης η αίτηση και είναι εξουσιοδοτημένος σχετικά. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα ανωτέρω κρίνεται ότι έχουν δοθεί εξηγήσεις αναφορικά με το γιατί η ένορκη δήλωση γίνεται από τον εν λόγω δικηγόρο, ο οποίος και αποκάλυψε ικανοποιητικά τις πηγές πληροφόρησης του και δεν τίθεται θέμα απόρριψης της ένορκης δήλωσης. Τα όσα αναφέρονται σε αυτήν ασφαλώς και θα αξιολογηθούν ανάλογα. Στη συνέχεια θα προχωρήσω στην εξέταση του θέματος της παράλειψης ή μη των Αιτητών να εμφανιστούν καθώς επίσης και το κατά πόσο υπάρχει καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης. Για το σκοπό δε αυτό κρίνω ότι είναι αναγκαίο όπως προβώ σε μια αναδρομική μελέτη του φακέλου της υπόθεσης. Από την εξέταση του φακέλου της υπόθεσης προκύπτουν λοιπόν τα ακόλουθα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε την 29.1.
- Στο φάκελο υπάρχει ένορκη δήλωση επίδοσης ημερ. 7.2.13 στην οποία αναφέρεται ουσιαστικά ότι αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος επιδόθηκε στους Αιτητές, έναντι της υπογραφής της Ανδρούλλας Ιακώβου («υπεύθυνο πρόσωπο στο εγγεγραμμένο γραφείο»), στις 5.2.
- Μετά δε την εν λόγω επίδοση δεν καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης για τους Αιτητές και ενόψει αυτού στις 27.3.13 η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε αίτηση για απόφαση. Στη βάση της εν λόγω αίτησης και των ενόρκων δηλώσεως που την υποστήριζαν εκδόθηκε στις 9.4.13, εναντίον των Αιτητών, η απόφαση της οποίας ζητείται ο παραμερισμός. Στις 4.6.13 καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση, αίτηση έκδοσης εντάλματος κατάσχεσης κινητών εναντίον των Αιτητών. Στη συνέχεια στις 10.6.13 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση. Στις 24.7.13 καταχωρήθηκε από τους Αιτητές αίτηση δια κλήσεως για αναστολή εκτέλεσης εντάλματος κινητών που εκδόθηκε στη βάση της προαναφερόμενης απόφασης. Περαιτέρω στις 11.9.13 οι Αιτητές καταχώρησαν και μονομερή αίτηση για αναστολή του εν λόγω εντάλματος. Αναφορικά με το κατά πόσο υπήρξε καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης το θέμα αυτό προφανώς κρίνεται με βάση το χρόνο που διέρρευσε από τότε που οι Αιτητές έλαβαν γνώση της έκδοσης της εναντίον τους απόφασης μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης. Ως αναφέρουν οι Αιτητές και ουσιαστικά επιβεβαιώνεται και από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, οι Αιτητές έλαβαν γνώση για την έκδοση της απόφασης εναντίον τους στις 20.5.13, μέσω σχετικής επιστολής που έλαβαν από τους δικηγόρους της Καθ' ης η αίτηση. Ως ισχυρίζονται οι Αιτητές στη συνέχεια έδωσαν αμέσως οδηγίες στους δικηγόρους του να ερευνήσουν τις συνθήκες έκδοσης της απόφασης και έγινε έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου. Στις 5.6.13 οι δικηγόροι των Αιτητών έστειλαν επιστολή στους δικηγόρους της Καθ' ης η αίτηση με την οποία τους πληροφορούσαν ότι εντός των ημερών θα καταχωρούσαν αίτηση παραμερισμού και ήταν παράκλησή τους όπως μην προχωρήσουν με περαιτέρω μέτρα. Στις 6.6.13 οι δικηγόροι της Καθ' ης αίτηση απάντησαν ότι είχαν ήδη προχωρήσει στην λήψη μέτρων εκτέλεσης. Κρίνεται λοιπόν, ενόψει και των ανωτέρω, ότι με δεδομένο ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε ουσιαστικά 2 περίπου μήνες μετά την έκδοση της απόφασης και 21 μόνο μέρες μετά που οι Αιτητές έλαβαν γνώση για την απόφαση, στοιχειοθετείται η μη ύπαρξη ιδιαίτερης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην προώθηση της. Όσον αφορά την παράλειψη των Αιτητών να εμφανισθούν στην αγωγή αυτοί ισχυρίζονται ότι η αγωγή επιδόθηκε μεν στο εγγεγραμμένο γραφείο αυτών αλλά όχι σε αξιουματούχο τους όπως διευθυντή ή γραμματέα αλλά σε κάποια κυρία που εκτελούσε χρέη γραφέα. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι στην ένορκη δήλωση επίδοσης δεν φαίνεται το όνομα του επιδότη. Ως εκ των άνω είναι η θέση των Αιτητών ότι η επίδοση είναι νομικώς ανύπαρκτη καθώς επίσης παράνομη ή παράτυπη ή κακή. Κατ' αρχήν η θέση των Αιτητών ότι δεν αναφέρεται το όνομα του επιδότη στην ένορκη δήλωση επίδοσης δεν ευσταθεί. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, στο πάνω μέρος υπάρχει σφραγίδα του ιδιώτη επιδότη Παναγιώτη Μαλέκκου καθώς και υπογραφή στο ανάλογο μέρος. Όσον αφορά την άλλη σχετική με την επίδοση θέση των Αιτητών θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Στην J. Z. Classic Music Pro Ltd v. Alkadia Music Land Ltd
(2002)1Β Α.Α.Δ 1151 το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε πως η επίδοση στην εναγόμενη εταιρεία ήταν νομότυπη, εφόσον έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 σε συνδυασμό με τη Δ.5 Κ.7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και απέρριψε αίτηση επαναφοράς. Ο δικηγόρος της εφεσείουσας υποστήριξε και κατ' έφεση ότι η επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εφεσείουσας ήταν παράτυπη και κακή, γιατί δεν έγινε σε κάποιο αξιωματούχο της ώστε να λάβει γνώση της εναντίον της αγωγής. Ισχυρίστηκε επίσης πως το γεγονός ότι ο επιδότης άφησε το κλητήριο ένταλμα στο εγγεγραμμένο γραφείο της εφεσείουσας τούτο δεν συνιστά καλή επίδοση. Προς υποστήριξη της θέσης του ο δικηγόρος επικαλέσθηκε την απόφαση στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 A.A.Δ.
- Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στην εν λόγω απόφαση εξήγησε πως διαφοροποιείτο ενόψει του ότι εκεί ο επιδότης άφησε το κλητήριο ένταλμα στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη παραλαβής του, ενώ στην J. Z. Classic υπήρχε υπογραφή παραλαβής του κλητηρίου εντάλματος από πρόσωπο που βρισκόταν στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας γεγονός που επιμαρτυρείτο και από τον επιδότη. Ως εκ των άνω η έφεση απορρίφθηκε. Στην παρούσα αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος παραλήφθηκε στις 5.2.13, από συγκεκριμένο πρόσωπο ήτοι την Ιακώβου, έναντι της υπογραφής της. Είναι δε παραδεκτό ουσιαστικά από τους Αιτητές ότι η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας τους καθώς και ότι η Ιακώβου ήταν εργοδοτούμενη τους, εκτελούσα καθήκοντα γραφέα. Τούτων λοιπόν δεδομένων και λαμβάνοντας υπόψην την πιο πάνω σχετική νομολογία κρίνω ότι έγινε νομότυπη επίδοση της αγωγής στους Αιτητές. Αναφορικά δε με την παράλειψη των Αιτητών να εμφανισθούν αυτοί ουσιαστικά αναφέρουν ότι παρά το ότι η επίδοση έγινε στο εν λόγω πρόσωπο, αυτή ουδέποτε την παρέδωσε σε κάποιο αρμόδιο πρόσωπο των Αιτητών. Δεν εξηγήθηκε όμως γιατί η Ιακώβου παρέλειψε να πράξει κάτι σχετικά. Παρά ταύτα το γεγονός αυτό παρέχει κάποια εξήγηση για το ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα πιο πάνω αλλά και το ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος έγινε στις 5.2.13, η μονομερής αίτηση για έκδοση της επίδικης απόφασης καταχωρήθηκε στις 27.3.13 και η απόφαση εκδόθηκε στις 9.4.13 δηλ. ο χρόνος από την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους Αιτητές μέχρι την έκδοση της απόφασης δεν ήταν μεγάλος, κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι η συμπεριφορά των Αιτητών φτάνει σε σημείο καταφρόνησης της διαδικασίας και των δικαιωμάτων του διαδίκου ώστε να επιβάλλεται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης μόνο εκ του λόγου αυτού, ανεξαρτήτως δηλ. του κατά πόσο έχει αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Ερχόμενος λοιπόν στη συνέχεια στο καίριο θέμα του κατά πόσο οι Αιτητές έχουν αποκαλύψει στο δέοντα βαθμό εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Η αξίωση της Ενάγουσας στην έκθεση απαίτησης είναι για το ποσό των €6,063.03 πλέον αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι δυνάµει προφορικής και/ή γραπτής συµφωνίας πώλησης ημερ. 7.12.11 η Ενάγουσα παρήγγειλε από τους Εναγόµενους µια σύνθεση νιπτήρα τύπου και/ή µάρκας Kathryn Kohler (στο εξής το αντικείμενο) σύµφωνα µε την περιγραφή, η οποία της δόθηκε από τους Εναγόµενους στο τιµολόγιο αρ.58074, όπου περιγραφόταν η εν λόγω σύνθεση έναντι του συµφωνηθέντος τιµήµατος των €6.063,
- Ήταν ρητός και/ή εξυπακουόµενος και/ή ουσιώδης όρος της συµφωνίας ότι το αντικείµενο θα ανταποκρίνονταν στην περιγραφή και/ή στο δείγµα µε βάση το οποίο έγινε η παραγγελία και/ή θα ήταν αποδεκτής ποιότητας και/ή χωρίς ελαττώµατα. Η Ενάγουσα εξόφλησε το συμφωνηθέν τίμημα καταβάλλοντας το συνολικό ποσό των €6.
- Κατά ή περί τον Αύγουστο του 2012 οι Εναγόµενοι παρέδωσαν και εγκατέστησαν στο διαµέρισµα της Ενάγουσας το αντικείµενο. Αµέσως µετά την εγκατάσταση η Ενάγουσα διαπίστωσε το αντικείµενο που είχε εγκατασταθεί δεν ανταποκρίνονταν στην περιγραφή και/ή στο δείγµα µε βάση το οποίο έγινε η παραγγελία ήτοι σε ότι αφορά τις διαστάσεις και επιπλέον παρουσίαζε τέτοιες ατέλειες και/ή ελαττώµατα τα οποία το καθιστούσαν µη αποδεκτής ποιότητας. Τότε η Ενάγουσα επικοινώνησε µε τους Εναγόµενους και τους ζήτησε όπως προβούν στην επίλυση του προβλήµατος αλλά οι Εναγόµενοι κατά παράβαση της µεταξύ των διαδίκων συµφωνίας πώλησης, παρέλειψαν και/ή αµέλησαν να αντικαταστήσουν το ελαττωµατικό αντικείµενο. Έτσι στις 3.8.13 η Ενάγουσα με επιστολή των δικηγόρων της τερμάτισε τη ρηθείσα συμφωνία, λόγω παράβασης ουσιώδους όρου και κάλεσε τους Εναγόµενους όπως επιστρέψουν το ποσό των €6.063,03 που κατέβαλε. Όμως οι Εναγόµενοι αρνήθηκαν και/ή αµέλησαν να της καταβάλουν το εν λόγω ποσό. Οι σχετικοί ισχυρισμοί των Αιτητών έχουν ήδη αναφερθεί ανωτέρω. Η Καθ' ης η αίτηση μέσω της ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αρνείται ουσιαστικά τους πλείστους από τους ισχυρισμούς αυτούς. Είναι σαφές δε ότι δεν τίθεται θέμα απόδειξης των ισχυρισμών των Αιτητών ούτε και αξιολόγησης της μαρτυρίας με σκοπό την κατάρριψη αντιφατικών ισχυρισμών ή διαπίστωση γεγονότων στο στάδιο αυτό (βλ. Σ.Π.Ε. Παλλουριώτισσας ν. Δέσποινας Αρτέμη
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1762). Παρόλα αυτά, ως έχει προαναφερθεί, για να αποδείξουν οι Αιτητές την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης στην παρούσα χρειάζεται κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση μιας εκδοχής. Έχοντας λοιπόν υπόψη τα ανωτέρω, από τα στοιχεία που παρέθεσαν οι Αιτητές παρατηρούνται τα ακόλουθα: Στις 18.1.11 η Ενάγουσα επιβεβαίωσε στους Αιτητές παραγγελία για 5 τεμάχια ειδών υγιεινής (στο εξής τα αντικείμενα) με συγκεκριμένους κωδικούς. Την 1.3.11 η Ενάγουσα υπέγραψε την παραγγελία 16429 όπου φαίνονται οι κωδικοί των αντικειμένων και οι τιμές. Στις 7.12.11 εκδόθηκε και το σχετικό τιμολόγιο 58074 για το συμφωνηθέν συνολικό ποσό των €6.063,
- Το εν λόγω ποσό πληρώθηκε. Τα αντικείμενα που παράγγειλε η Ενάγουσα έφθασαν και της παραδόθηκαν. Στις 3.8.12 με επιστολή των δικηγόρων της η Ενάγουσα πληροφόρησε τους Αιτητές ότι τα αντικείμενα που παραδόθηκαν δεν ανταποκρίνονταν στο δείγμα με βάση το οποίο έγινε η παραγγελία και συγκεκριμένα όσον αφορά τις διαστάσεις και κλήθηκαν όπως εντός ενός μηνός παραλάβουν τα αντικείμενα και προβούν σε αντικατάσταση τους με καινούρια. Σε αντίθετη περίπτωση κλήθηκαν να επιστρέψουν ολόκληρο το ποσό που η Ενάγουσα κατέβαλε. Είναι δε η θέση των Αιτητών ότι το παράπονο της Ενάγουσας δεν ήταν για όλα τα αντικείμενα αλλά για ένα από αυτά με συγκεκριμένο κωδικό, η αξία του οποίου ήταν συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. €2.649,
- Στη συνέχεια οι Αιτητές αναφέρουν ότι κατόπιν παράκλησης τους η Γαλλική εταιρεία, από την οποία στάληκαν τα αντικείμενα συμφώνησε να αποστείλει άλλο αντικείμενο του ιδίου κωδικού προς αντικατάσταση του και χωρίς χρέωση της Ενάγουσας. Η τελευταία ενημερώθηκε σχετικά στις 8.8.12 και της ζητήθηκε όπως στείλει στους Αιτητές τις ακριβείς διαστάσεις. Μεσολάβησε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ της Ενάγουσας και των Αιτητών και στη συνέχεια μήνυμα των Αιτητών όπου αναφέρουν ότι επειδή από την επικοινωνία που είχαν με την Ενάγουσα δεν είναι καθαρό κατά πόσο το πρόβλημα ήταν με τα αντικείμενα ή την εγκατάσταση τους, θα έστελλαν κάποιον από τους τεχνικούς τους για να το ελέγξει επιτόπου από τις 27.8.12 και μετά λόγω διακοπών. Επίσης αναφερόταν στην Ενάγουσα ότι οι Αιτητές ήδη έκαναν σχετική κράτηση με την Γαλλική εταιρεία ώστε σε περίπτωση που χρειαστεί να γίνει άμεσα αποστολή και να αποφευχθεί οποιαδήποτε καθυστέρηση. Στις 29.8.12 η Ενάγουσα με μήνυμα της ζήτησε από τους Αιτητές ότι εάν δε λάβει καινούρια αντικείμενα μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου θα ζητήσει επιστροφή των λεφτών της. Την 4.9.12 οι Αιτητές με μήνυμα τους ενημέρωσαν την Ενάγουσα ότι θα αντικαταστήσουν δύο από τα αντικείμενα με συγκεκριμένους κωδικούς αξίας €3.249,90 και ευελπιστούσαν ότι αυτήν την φορά θα τοποθετούνταν ορθά από την Ενάγουσα. Με το ίδιο μήνυμα έδωσαν προσφορά προς την Ενάγουσα για αλλαγή λόγω χρώματος και άλλων από τα παραγγελθέντα και παραληφθέντα από την Ενάγουσα αντικείμενα λόγω αλλαγής γνώμης από την αρχική της επιλογήν (πέραν των πιο πάνω τα οποία θα αντικαθίσταντο δωρεάν). Την ίδια μέρα 4.9.12, δηλ. πριν το τέλος Σεπτεμβρίου που η ίδια η Ενάγουσα έθεσε ως προθεσμία για αντικατάσταση των αντικειμένων, αυτή με μήνυμα της απέρριψε την προσφορά για τα άλλα αντικείμενα και ζήτησε επιστροφή όλων των χρημάτων που πλήρωσε. Οι Αιτητές με μήνυμα τους στις 5.9.12 ανέφεραν στην Ενάγουσα ότι το θέμα με τα άλλα τεμάχια ήταν διαφορετικό από αυτό με τα δύο που θα αντικαθιστούσαν και ότι δεν μπορούσαν να της επιστρέψουν λεφτά γιατί ήταν ειδική παραγγελία μόνο για εκείνην. Περαιτέρω της ανέφεραν ότι όσον αφορά τα δύο τεμάχια που θα αντικαθιστούσαν προχωρούσαν με την φόρτωση τους εκείνη την εβδομάδα ώστε να μπορέσουν να τηρήσουν την προθεσμία του τέλους Σεπτεμβρίου. Η Ενάγουσα με μήνυμα της ημερ. 5.9.12 ανέφερε ότι δεν επιθυμεί καμία αλλαγή και ζήτησε επιστροφή των χρημάτων της κάτι το οποίον δεν δέχθηκαν οι Αιτητές. Στη συνέχεια οι Αιτητές με μήνυμα τους ημερ. 2.10.12 - ημέρα Τρίτη - η προηγούμενη ήταν αργία - ειδοποίησαν την Ενάγουσα ότι τα 2 προς δωρεάν αντικατάσταση εμπορεύματα έφτασαν και ότι την επομένη θα παραδίδονταν και ζήτησαν από την Ενάγουσα όπως τους ορίσει τον αντιπρόσωπο της για την παραλαβή και ότι θα έστελλαν δικό τους ειδικό για επίβλεψη ούτως ώστε να γίνει ορθή τοποθέτηση αυτήν την φορά. Η Ενάγουσα δεν απάντησε και τα εμπορεύματα βρίσκονται έτοιμα προς παράδοση. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί, οι οποίοι και στηρίζονταν σε έγγραφα και μηνύματα που επισύναψαν οι Αιτητές και δεν αποτελούν απλά παράθεση μιας εκδοχής, θεωρώ ότι αποτελούν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής. Έχοντας λοιπόν κατά νου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης κρίνω ότι αυτά θα πρέπει να επιδικασθούν υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η αίτηση ενόψει του ότι αυτά δημιουργήθηκαν ουσιαστικά εκ του ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης παρά το ότι η αγωγή τους επιδόθηκε δεόντως, με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση εναντίον τους. Ως εκ των άνω η απόφαση ημερ. 9.4.13 παραμερίζεται υπό τον όρο ότι οι Εναγόμενοι - Αιτητές θα καταβάλουν στην Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση, όλα τα έξοδα που χάνονται λόγω της παράλειψης των πρώτων να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Προς υπολογισμό των εν λόγω εξόδων από τον Πρωτοκολλητή και έγκριση τους από το Δικαστήριο, η Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση να υποβάλει σχετικό κατάλογο εξόδων εντός 15 ημερών από σήμερα. Οι Εναγόμενοι - Αιτητές να καταβάλουν το ποσό των εγκριθέντων εξόδων εντός 45 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης του ποσού αυτού στους συνήγορους τους. Ακολούθως εντός 10 ημερών από την πληρωμή του εν λόγω ποσού οι Εναγόμενοι - Αιτητές να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης και κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. (Υπ.) ............... Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Αίτηση παραμερισμού απόφασης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο