ΗΛΙΑΣ ΣΑΒΒΑ ν. THE BERNOULLI TRADING CO LTD, Αρ. Αγωγής: 1486/2007, 10/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1486/2007 Μεταξύ: ΗΛΙΑΣ ΣΑΒΒΑ, από τη Λεμεσό Ενάγοντας και THE BERNOULLI TRADING CO LTD, από τη Λευκωσία Εναγόμενοι Ημερομηνία: 10.01.14 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Α. Ιωάννου Για Εναγομένους: κος Γ. Ανδρονίκου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας αξιώνει εναντίον των Εναγομένων τις πιο κάτω θεραπείες στη βάση κατ' ισχυρισμό παράβασης συμφωνίας και/ή αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων τους αναφορικά με την κατασκευή κολυμβητικής δεξαμενής (στο εξής καλείται το 'επίδικο έργο') από τους τελευταίους στην οικία του πρώτου στην οδό Φιλελλήνων 8, Παραμύθα, Λεμεσός (στο εξής καλείται η 'επίδικη οικία'): Α. Ειδικές αποζημιώσεις ύψους €16.406,74 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. (ισότιμο σε Λ.Κ.£9.602,44), ήτοι €14.266,74 πλέον Φ.Π.Α. (ισότιμο σε Λ.Κ.£8.349,95), που σύμφωνα με τον Ενάγοντα απαιτούνται για την επιδιόρθωση ζημιών και/ή κακοτεχνιών και/ή βλαβών και/ή απωλειών που εντοπίστηκαν στην κολυμβητική δεξαμενή και/ή για την αντικατάσταση αυτής και/ή για την αποκατάσταση της ορθής λειτουργίας της πισίνας. Β. Γενικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για άγχος και ταλαιπωρία που ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι υπέστηκε και εξακολουθεί να υφίσταται συνεπεία της κατ' ισχυρισμό παράλειψης των Εναγομένων να συμμορφωθούν δεόντως στην επιδιόρθωση και αποκατάσταση των ζημιών και/ή βλαβών και/ή κακοτεχνιών. Γ. Νόμιμο τόκο επί οποιουδήποτε επιδικαζόμενου ποσού. Δ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα επίδοσης. Οι δικογραφημένες θέσεις και ισχυρισμοί των διαδίκων: Μέσα από την Έκθεση Απαίτησης του ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι είναι ο ιδιοκτήτης της επίδικης οικίας ενώ οι Εναγόμενοι ασχολούνται με την κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών και/ή την πώληση και/ή παροχή και/ή εγκατάσταση του σχετικού με την κατασκευή και λειτουργία πισινών εξοπλισμού και/ή χημικών. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, στις 15.03.05 ο ίδιος συμφώνησε με τους Εναγομένους εν μέρει γραπτώς και εν μέρει προφορικά στη βάση γραπτής προσφοράς των Εναγομένων ημερομηνίας 09.03.05 για την κατασκευή κολυμβητικής δεξαμενής περιλαμβανομένου προμήθειας και τοποθέτησης υλικών καθώς και εγκατάστασης των απαραίτητων μηχανημάτων και/ή εξοπλισμού στην αυλή της επίδικης οικίας έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος των ήτοι €9.055,59 πλέον Φ.Π.Α. (ισότιμο σε Λ.Κ.£5.300,00). Σύμφωνα πάντοτε με τον Ενάγοντα, κατά τη σύναψη της συμφωνίας ο ίδιος κατέβαλε το ποσό των ήτοι €3.929,78 (ισότιμο σε Λ.Κ.£2.300,00) ενώ ανέλαβε να πληρώσει το υπόλοιπο ποσό κατά την ολοκλήρωση των εργασιών κατασκευής της κολυμβητικής δεξαμενής. Είναι ακόμη η θέση του Ενάγοντα ότι τα πιο κάτω αποτελούσαν ρητούς όρους της προαναφερόμενης συμφωνίας: (α) Η κολυμβητική δεξαμενή θα ήταν ορθογώνιου σχήματος, διαστάσεων 4 μέτρων χ 8 μέτρων, χωρητικότητας 48 τόνων νερού περίπου και με ύψος 1,55 μέτρα. (β) Η κατασκευή των τοιχωμάτων της πισίνας θα ήταν με χυτό μπετόν και τσιμεντομπλόκς (foundation blocks). (γ) Τοποθέτηση πέτρινων περιθωρίων (coping stones) περιμετρικά της πισίνας. (δ) Τοποθέτηση όλων των απαραίτητων εξαρτημάτων και εξοπλισμού συμπεριλαμβανομένου των 2 απορροφητήρων και των υποβρυχίων φώτων κολυμβητικής δεξαμενής. Είναι επίσης η θέση του Ενάγοντα ότι οι Εναγόμενοι είχαν ρητή και/ή εξυπακουόμενη συμβατική υποχρέωση να εκτελέσουν τις συμφωνημένες εργασίες και/ή να μεριμνήσουν για την εκτέλεση τους ορθά και με κάθε λογική και έντεχνη επιμέλεια, επιδεξιότητα και φροντίδα καθώς και κατά την εκτέλεση των εργασιών να χρησιμοποιηθούν και/ή τοποθετηθούν τα κατάλληλα υλικά και/ή εξαρτήματα και/ή εξοπλισμός. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι, κατά παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων τους, παρέλειψαν να εκτελέσουν και/ή να μεριμνήσουν για να εκτελεστούν ορθά και με λογική και έντεχνη επιμέλεια, επιδεξιότητα και φροντίδα και/ή δεν χρησιμοποίησαν τα κατάλληλα υλικά. Διαζευκτικά, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι αμελώς και/ή κατά παράβαση των εκ του νόμου δεν εκτέλεσαν και/ή δεν μερίμνησαν για την εκτέλεση των εργασιών με τον τρόπο που έπρεπε και ομοίως δεν χρησιμοποίησαν τα υλικά που θα έπρεπε. Περαιτέρω, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι ως αποτέλεσμα της αμέλειας και/ή της παράβασης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων και/ή παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων από τους Εναγομένους, λεπτομέρειες των οποίων παρέχονται μέσα από την παράγραφο 7 της έκθεσης απαίτησης υπό τα σημεία (α) μέχρι (ια), οι εργασίες κατασκευής της κολυμβητικής δεξαμενής εκτελέστηκαν ατελώς και/ή κατά τρόπο ελαττωματικό και/ή χρησιμοποιήθηκαν ελαττωματικά και/ή ακατάλληλα υλικά και/ή εξαρτήματα και/ή εξοπλισμός. Είναι επιπλέον η θέση του Ενάγοντα ότι συνεπεία της πιο πάνω αμέλειας και/ή της παράβασης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων και/ή της παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων από τους Εναγομένους, ο ίδιος υπέστηκε και εξακολουθεί να υφίσταται καθημερινά ζημιές, βλάβες και απώλειες, λεπτομέρειες των οποίων δικογραφούνται στην παράγραφο 8 της έκθεσης απαίτησης υπό τα σημεία (Α) έως (Θ), πράγμα που του δημιούργησε άγχος και ταλαιπωρία. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, μετά από επανειλημμένες εκκλήσεις και παραστάσεις του, οι Εναγόμενοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς να επιδιορθώσουν ορισμένες από τις ζημιές με αποτέλεσμα αυτές να παραμείνουν και/ή να χειροτερέψουν, πράγμα που έφερε περισσότερο άγχος και ταλαιπωρία στον Ενάγοντα. Λεπτομέρειες τέτοιων ζημιών δικογραφούνται μέσα από την παράγραφο 8 της έκθεσης απαίτησης υπό τα σημεία (Α) μέχρι (Η). Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι ένεκα των πιο πάνω ζημιών και/ή κακοτεχνιών δεν μπορεί να χρησιμοποιεί και να απολαμβάνει την κολυμβητική δεξαμενή της οικίας του. Είναι ακόμη η θέση του Ενάγοντα ότι για την επιδιόρθωση των ζημιών και/ή κακοτεχνιών απαιτείται η λήψη συγκεκριμένων ενεργειών, το κόστος των οποίων εκτιμήθηκε στο συνολικό ποσό των €16.406,74 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. (ισότιμο σε Λ.Κ.£9.602,44). Λεπτομέρειες έκαστης ενέργειας ή εργασίας που σύμφωνα με τον Ενάγοντα απαιτείται να γίνει μαζί με το αντίστοιχο υπολογισμένο κόστος αυτής παρέχονται αναλυτικά στην παράγραφο 11 της έκθεσης απαίτησης υπό τα σημεία (α) μέχρι (η). Στην Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι, αφού παραδέχονται ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ο Ενάγοντας ήταν ο ιδιοκτήτης της επίδικης οικίας και οι ίδιοι ασχολούνταν με την κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών και/ή την πώληση και/ή παροχή και/ή εγκατάσταση του σχετικού με την κατασκευή και λειτουργία πισινών εξοπλισμού και/ή χημικών, ισχυρίζονται ότι στη βάση όρων προσφοράς ανέλαβαν το κτίσιμο, προμήθεια και εγκατάσταση μηχανημάτων πισίνας στην αυλή της επίδικης οικίας έναντι του συμφωνημένου τιμήματος, μετά από έκπτωση, €8.543,01 πλέον Φ.Π.Α. (ισότιμο σε Λ.Κ.£5.000,00). Οι Εναγόμενοι παραδέχονται ότι πληρώθηκαν το ποσό των €3.929,78 (ισότιμο σε Λ.Κ.£2.300,00), πλην όμως ισχυρίζονται ότι ο Ενάγοντας παρέλειψε να τους καταβάλει το υπόλοιπο ποσό των €6.065,54 (ισότιμο σε Λ.Κ.£3.550,00) που ήταν πληρωτέο σύμφωνα με τη συμφωνία-προσφορά τμηματικά και με εξόφληση κατά την παράδοση στις 03.02.06, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα απλήρωτο. Ακόμη οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι ανέλαβαν να κατασκευάσουν την κολυμβητική δεξαμενή σε ύψος 1,55 εκατοστά, αλλά δέχονται ότι ήταν μέρος της συμφωνίας τους ότι η εν λόγω πισίνα θα ήταν ορθογώνιου σχήματος διαστάσεων 4 μέτρων χ 8 μέτρων, θα είχε χωρητικότητας 48 τόνων νερού περίπου, η κατασκευή των τοιχωμάτων της πισίνας θα ήταν με χυτό μπετόν και τσιμεντομπλόκς (foundation blocks) και θα τοποθετούσαν όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα και εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένου 2 απορροφητήρων και υποβρυχίων φώτων κολυμβητικής δεξαμενής. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι απορρίπτουν τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι οι εργασίες της πισίνας εκτελέστηκαν ατελώς ή ότι ήταν ελαττωματικές ή ότι χρησιμοποιήθηκαν ελαττωματικά και ακατάλληλα υλικά, εξαρτήματα και εξοπλισμός κατά παράβαση αμέλειας, των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων και συμβατικών υποχρεώσεων τους. Επίσης αρνούνται τη θέση του Ενάγοντα ότι ως αποτέλεσμα της κατ' ισχυρισμό αμέλειας και παράβασης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων και συμβατικών υποχρεώσεων τους ο Ενάγοντας υπέστηκε οποιεσδήποτε ζημιές, βλάβες, απώλειες, άγχος και ταλαιπωρία. Παράλληλα, είναι η θέση των Εναγομένων ότι αμέσως μετά την αποδοχή της προσφοράς τους ξεκίνησαν αμέσως την κατασκευή της πισίνας, πλην όμως οι εργασίες διακόπηκαν διότι καθυστερούσε η εκτέλεση άλλων εργασιών στην οικία του Ενάγοντα. Η κατασκευή της κολυμβητικής δεξαμενής ολοκληρώθηκε στις 03.02.06 οπότε και παραδόθηκε στον Ενάγοντα. Είναι η θέση των Εναγομένων ότι εκτέλεσαν τις εργασίες τους με κάθε επιμέλεια και δυνάμει των όρων της προσφοράς και κατ' επέκταση συμφωνία των διαδίκων. Σύμφωνα με τους Εναγομένους, κατά την παράδοση της πισίνας εντοπίστηκαν 3 σωλήνες διοχέτευσης του νερού από και προς αυτήν που είχαν υποστεί ζημιές. Σύμφωνα πάντοτε με τους Εναγομένους, οι εν λόγω ζημιές είχαν εγκατασταθεί στα αρχικά στάδια της εργασίας και το πιθανότερο είναι οι ζημιές αυτές να προκλήθηκαν από τους εργάτες που εκτελούσαν εργασίες στην οικία. Ως αποτέλεσμα των ζημιών υπήρξε απώλεια νερού μετά το γέμισμα της πισίνας. Είναι η θέση των Εναγομένων ότι παρόλο ότι δεν ευθύνονταν για τις πιο πάνω ζημιές, ανέλαβαν και επισκεύασαν τις σωλήνες μέσα στις επόμενες 7 ημέρες. Η μοναδική ζημιά που ο Ενάγοντας υπέστηκε είναι η απώλεια νερού αξίας €34,17 (ισότιμο σε Λ.Κ.20,00). Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο Ενάγοντας τους οφείλει ποσό ύψους €6.065,54 (ισότιμο σε Λ.Κ.£3.550,00) συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. ως υπόλοιπο της προσφοράς για την ανέγερση της πισίνας καθώς επίσης του χρωστάει ποσό ύψους €158,87 (ισότιμο σε Λ.Κ.£92,98) για πώληση χημικών πισίνας που του παρέδωσαν στη βάση τιμολογίου στις 03.02.06 πληρωτέα σε πρώτη ζήτηση ή σ' ένα μήνα από την έκδοση του τιμολογίου, ποσά τα οποία οι Εναγόμενοι ανταπαιτούν από τον Ενάγοντα. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι παρόλο ότι κάλεσαν επανειλημμένως τον Ενάγοντα να τους εξοφλήσει τα προαναφερόμενα ποσά, εντούτοις ο τελευταίος δεν το έπραξε μέχρι σήμερα. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση του ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι το υπόλοιπο του συμφωνηθέντος τιμήματος ήταν πληρωτέο με την ολοκλήρωση και τη δέουσα πραγματοποίηση των εργασιών κατασκευής της πισίνας, πράγμα που ουδέποτε έγινε. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι, πέραν του ότι δεν οχλήθηκε από τους Εναγομένους για την πληρωμή του υπολοίπου, δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους Εναγομένους επειδή οι τελευταίοι δεν ολοκλήρωσαν δεόντως τις εργασίες κατασκευής της κολυμβητικής δεξαμενής. Ακολούθως, επανέλαβε την θέση του ότι οι Εναγόμενοι ανέλαβαν την κατασκευή πισίνας επί της οποίας το ύψος του νερού θα ήταν 1,55 μέτρα καθώς επίσης και την υποχρέωση να τοποθετήσουν πέτρινων περιθωρίων (coping stones) περιμετρικά της κολυμβητικής δεξαμενής. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της απαίτηση του και παράλληλα υπεράσπιση στην ανταπαίτηση που οι Εναγόμενοι πρόβαλαν ο Ενάγοντας παρουσίασε 4 μάρτυρες και συγκεκριμένα τον εαυτό του (ΜΕ1), τον Χαράλαμπο (Πάμπο) Ομήρου τεχνικό εγκαταστάσεων κολυμβητικών δεξαμενών (ΜΕ2), την αρχιτέκτονα Έλλη Ιορδάνους (ΜΕ3) και τον Ανδρέα Κυριάκου διευθυντή εταιρείας που κατασκευάζει πισίνες (ΜΕ4). Οι δε Εναγόμενοι προς υπεράσπιση τους και ταυτόχρονα απόδειξης της ανταπαίτησης τους παρουσίασαν επίσης 4 μάρτυρες, ήτοι τον διευθυντή των Εναγομένων Γεώργιο Συρίμη (ΜΥ2), τον υπάλληλο των Εναγομένων Γιάννο Ιωάννου (ΜΥ1), τον Μιχάλη Λεοντίου (ΜΥ3) και τον Χρήστο Σταύρου (ΜΥ4). Παράλληλα, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 5 τεκμήρια, εκ των οποίων το ένα αποτελείται από δέσμη εγγράφων Πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά που τηρούνται και απλά πιο κάτω παρουσιάζεται μια συνοπτική παράθεση της με περισσότερες λεπτομέρειες να δίδονται εκεί που κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς αξιολόγησης της, εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Πρώτος μάρτυρας στην παρούσα υπόθεση ήταν ο ίδιος ο Ενάγοντας (ΜΕ1). Μέρος της κυρίως εξέτασης του ήταν γραπτή δήλωση, την οποία κατάθεσε ως Τεκμήριο 'Α' και η οποία συνοδευόταν από έγγραφα 14 παραρτημάτων. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 'Α', στις 15.03.05 ο Ενάγοντας συμφώνησε γραπτώς με τους Εναγομένους στη βάση γραπτής προσφοράς των τελευταίων ημερομηνίας 09.03.05 για την κατασκευή κολυμβητικής δεξαμενής καθώς και την εγκατάσταση των απαραίτητων μηχανημάτων και εξοπλισμό στην αυλή της οικίας του πρώτου έναντι του συμφωνημένου τιμήματος των Λ.Κ.£5.300,00 πλέον Φ.Π.Α. Με την υπογραφή της συμφωνίας ο εν λόγω μάρτυρας πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.£2.300,00 ως έναντι του συμφωνημένου τιμήματος. Όπως ο μάρτυρας εξήγησε, οι Εναγόμενοι, μεταξύ άλλων, παραβίασαν τις συμβατικές υποχρεώσεις τους κατασκευάζοντας κατά τρόπο κακότεχνο την πισίνα και χρησιμοποιώντας ακατάλληλα υλικά, συνεπεία των οποίων προκάλεσαν ζημιές, βλάβες, έξοδα, απώλειες και ταλαιπωρία , για την αποκατάσταση των οποίων όπου, ανάμεσα σ' άλλα, περιλαμβανόταν η αντικατάσταση της κολυμβητικής δεξαμενής, δαπανήθηκε το ποσό των Λ.Κ.£9.602,44 συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του για επιδιόρθωση των ζημιών οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με αποτέλεσμα να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες της εταιρείας A.K. Waterpro Ltd για την αποκατάσταση τους. Στα πλαίσια εντοπισμού της πηγής της καθημερινής απώλειας νερού αφαιρέθηκε όλη η ποσότητα του νερού από την πισίνα καθώς και η πλαστική μεμβράνη όπου διαπιστώθηκε μια μεγάλη ρωγμή που ήταν κάθετη σε όλο το πάτωμα της πισίνας καθώς επίσης τα τοιχώματα να αιωρούνταν πάνω σε χώμα χωρίς τσιμεντομπλόκς (foundation blocks). Ωστόσο ο Ενάγοντας παραδέχεται ότι δεν πλήρωσε στους Εναγομένους το υπόλοιπο ποσό του συμφωνημένου τιμήματος λόγω της κατ' ισχυρισμό πλημμελούς κατασκευής της κολυμβητικής δεξαμενής σε συνδυασμό με την αδυναμία τους να επιδιορθώσουν τις ζημιές. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι κατά τη σύναψη της συμφωνίας με τους Εναγομένους η οικία του ήταν κατασκευαστικά ολοκληρωμένη, όχι όμως από ηλεκτρολογικής άποψης. Όπως ακολούθως ο εν λόγω μάρτυρας είπε, η πρώτη απώλεια συνέβηκε τις πρώτες 2 ημέρες από τις 15.03.06 που ήταν η ημερομηνία που μετακόμισε στην οικία του όταν υπήρξε εισροή νερού στον κήπο των γειτόνων του από τη δική του κατοικία, από τους οποίους εισέπραξε παράπονα και ενοχλήσεις. Η δε δεύτερη απώλεια ήταν μετά από μία εβδομάδα. Παρατηρούσε την απώλεια από τη στάθμη του νερού που καθημερινά χαμήλωνε. Την πρώτη φορά της απώλειας οι τεχνικοί των Εναγομένων του είπαν ότι το πρόβλημα οφείλεται είτε στον απορροφητήρα καθαρισμού νερού (skimmer) είτε στα λάστιχα που οδηγούσαν από την πισίνα στο μηχανοστάσιο. Οι τεχνικοί των Εναγομένων προσπάθησαν ανεπιτυχώς να διορθώσουν το πρόβλημα. Τη δεύτερη φορά ο τεχνικός των Εναγομένων εξακρίβωσε ότι το πρόβλημα δεν μπορούσε να επιδιορθωθεί επειδή όλος ο πυθμένας της κολυμβητικής δεξαμενής παρουσίαζε ρωγμές. Ο Ενάγοντας προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον ιδιοκτήτη των Εναγομένων χωρίς όμως αποτέλεσμα καθότι δεν υπήρξε ανταπόκριση από μέρους του. Όταν άδειασε εντελώς το νερό της κολυμβητικής δεξαμενής, ο Ενάγοντας τηλεφώνησε στον επιβλέποντα αρχιτέκτονα και πολιτικό μηχανικό του έργου για να εξετάσουν την κατάσταση της. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, την ευθύνη επίβλεψης της ορθής κατασκευής της πισίνας είχαν οι Εναγόμενοι. Ο μάρτυρας ακόμη εξήγησε ότι ο επιβλέποντας αρχιτέκτονας του έργου, ο οποίος είχε την επίβλεψη της ανέγερσης της οικίας του Ενάγοντα, δεν ασχολήθηκε με το σχεδιασμό της πισίνας αλλά μόνο στο να προσδιορίσει τη θέση στο χώρο. Σε σχέση με τα προβλήματα της πισίνας, η αρχιτέκτονας και ο πολιτικός μηχανικός του έργου μαζί με τον τεχνικό της εταιρείας που στη συνέχεια, σύμφωνα με την εκδοχή του Ενάγοντα, κατασκεύασε νέα πισίνα μετέβησαν επί τόπου και αφού επιθεώρησαν τα προβλήματα έδωσαν τη γνωμάτευση τους. ΜΕ2 ήταν ο Χαράλαμπος (Πάμπος) Ομήρου, τεχνικός εγκαταστάσεων κολυμβητικών δεξαμενών και πρώην υπάλληλος των Εναγομένων και συγκεκριμένα από το 2002 μέχρι το 2008 με καθήκοντα κατασκευής και επιδιόρθωσης πισίνων. Στην κυρίως εξέταση του, μέρος της οποίας ήταν υπό τη μορφή γραπτής δήλωσης και κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 1, ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι περί τις 06.02.06, κατόπιν οδηγιών των Εναγομένων, επισκέφτηκε την οικία του Ενάγοντα για να επιθεωρήσει την πισίνα του καθότι ο τελευταίος παραπονιόταν για απώλεια νερού από αυτή. Μέσα από την επιθεώρηση διαπίστωσε ότι όντως η κολυμβητική δεξαμενή παρουσίαζε απώλεια νερού και επειδή υποψιάστηκε διαρροή από σωλήνωση πισίνας προχώρησε στην αλλαγή της σωλήνωσης της πλην των σωληνώσεων του βυθού, γεμίζοντας εκ νέου την πισίνα με νερό. Μετά πάροδο μίας εβδομάδας ο Ενάγοντας τον ενημέρωσε ότι η πισίνα του εξακολουθούσε να παρουσιάζει απώλεια νερού με αποτέλεσμα αφού άδειασε την πισίνα να ελέγξει τους απορροφητήρες. Κατά τον έλεγχο εντόπισε ότι υπήρχε διαρροή από τους απορροφητήρες καθαρισμού νερού, τους οποίους και άλλαξε γεμίζοντας εκ νέου την κολυμβητική δεξαμενή με νερό. Μετά πάροδο μιας περίπου εβδομάδας ο Ενάγοντας τον πληροφόρησε ότι η πισίνα του εξακολουθούσε να έχει απώλεια νερού με αποτέλεσμα ο εν λόγω μάρτυρας να αδειάσει εκ νέου το νερό από αυτή και να προχωρήσει στην αφαίρεση της πλαστικής μεμβράνης και στον έλεγχο του βυθού. Μέσα από τον έλεγχο διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, ότι: (α) Οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να κατασκευάσουν τα τοιχώματα της πισίνας με τσιμεντομπλόκς (foundation blocks) και χυτό μπετόν. (β) Κατασκευάστηκε πισίνα χωρητικότητας 33 τόνων και βάθους 1,13 μέτρα. (γ) Οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να θεμελιώσουν κατάλληλα τον πυθμένα της πισίνας έτσι ώστε να υπάρχει σύνδεση του με την τοιχοποιία. (δ) Οι Εναγόμενοι παρέλειψαν τοποθετήσουν σε ευθεία γραμμή τα πέτρινα περιθώρια (coping stones) περιμετρικά της κολυμβητικής δεξαμενής. (ε) Οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να εγκαταστήσουν δεόντως τα 2 υποβρύχια φώτα και τους απορροφητήρες καθαρισμού νερού της πισίνας. (στ) Αρκετά από τα υλικά, εξαρτήματα, εξοπλισμό και μηχανήματα που χρησιμοποιήθηκαν από τους Εναγομένους δεν ήταν κατάλληλα. Είναι η θέση του εν λόγω μάρτυρα ότι η κολυμβητική δεξαμενή θα έπρεπε να κατασκευαστεί από την αρχή επειδή δεν υπήρχε τρόπος επιδιόρθωσης της. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ2 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι επισκέφτηκαν την πισίνα του Ενάγοντα πολλές φορές και όταν, στα πλαίσια ελέγχου για εντοπισμού της διαρροής νερού από την πισίνα, αφαίρεσαν την πλαστική επενδυτική μεμβράνη με την οποία επενδύεται εσωτερικά η πισίνα (PVC liner) πρόσεξαν ότι η εν λόγω μεμβράνη είχε διαβρώσεις και ρωγμές. Όταν δε κλώτσησε τον πλαϊνό τοίχο της κολυμβητικής δεξαμενής έσπασε ο πηλός και από εκεί παρατήρησε ότι το πάτωμα της πισίνας με τον τοίχο είχαν μεταξύ τους απόσταση 30 εκατοστών με το μπετό του τοίχου να αιωρείται και να εδράζεται απευθείας πάνω σε χώμα. Κατά τον μάρτυρα, είναι αναπόφευκτο ο τοίχος με τις διαβρώσεις να κλίνει αφού δεν θα έχει δύναμη για να παραμείνει σταθερός. Σύμφωνα με τον ΜΕ2, ο τοίχος της πισίνας ήταν διαβρωμένος και βρεγμένος. Το πάτωμα της πισίνας είχε ρωγμές και κλίση με αποτέλεσμα το νερό να διαφεύγει προς τα κάτω. Αμέσως ο ΜΕ2 τηλεφώνησε στο διευθυντή των Εναγομένων και του είπε ότι η κολυμβητική δεξαμενή δεν επιδιορθώνεται με αποτέλεσμα, μετά από οδηγίες των Εναγομένων, να αποχωρήσει από το μέρος. Η επιβλέπον αρχιτέκτονας του έργου Έλλη Ιορδάνους (ΜΕ3) ήταν η επόμενη μάρτυρας, η οποία στην κυρίως εξέταση της ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι η ίδια σχεδίασε την τοποθεσία στα αρχιτεκτονικά σχέδια, στη βάση των οποίων εξασφαλίστηκε πολεοδομική άδεια. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, ενώ η ανέγερση της κατοικίας του Ενάγοντα δόθηκε σε εργολάβο η κατασκευή της κολυμβητικής δεξαμενής του ανατέθηκε σε ανεξάρτητο υπεργολάβο, ήτοι τους Εναγομένους στη βάση συμβολαίου, οι οποίοι όμως, όπως έμαθε εκ των υστέρων, παραχώρησαν την εκτέλεση των εργασιών κατασκευής της σε άλλο υπεργολάβο από τη Λεμεσό, του οποίους η εν λόγω μάρτυρας δεν γνωρίζει. Επειδή ο κατασκευαστής της πισίνας ζήτησε να ολοκληρωθούν όλες οι εργασίες της οικίας προτού προχωρήσει με τη διεκπεραίωση της αποστολής του, η ΜΕ3 δεν ήταν παρούσα κατά την περίοδο της κατασκευής της, περιορίζοντας έτσι την επίβλεψη της στην εκτέλεση των εργασιών ανέγερσης της οικίας του Ενάγοντα. Όταν όμως την ειδοποίησε ο Ενάγοντας για την ύπαρξη τεχνικών προβλημάτων στην πισίνα του μετά την κατασκευή της, έσπευσε να τα επιθεωρήσει μαζί με τον πολιτικό μηχανικό του έργου Ιωάννη Ιωάννου. Μέσα από την επιθεώρηση τους που πραγματοποιήθηκε στις 23.02.06 διαπίστωσαν τα πιο κάτω προβλήματα που κατέγραψαν σε σχετική έκθεση τους ημερομηνίας 24.02.06, την οποία και υπέγραψαν και κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως επισυναπτόμενο στο Τεκμήριο 'Α' Παράρτημα 8 και σαν μέρος της δέσμης εγγράφων που συνοδεύουν τον προαναφερόμενο τεκμήριο: (α) απώλεια νερού από 600-900 λίτρα καθημερινά. (β) Η πισίνα έχει καθαρό νερό 1,13 μέτρα και όχι 1,50 μέτρα κατά παράβαση των όρων συμβολαίου μεταξύ του Ενάγοντα και Εναγομένων με αποτέλεσμα να είναι χωρητικότητας 33 τόνων και όχι 48 όπως προνοείται στο εν λόγω συμβόλαιο. (γ) Η κατασκευή των τοιχωμάτων έχει γίνει τα 2/3 με χυτό μπετόν και το 1/3 με χώμα, το οποίο σουβατίστηκε και όχι με τσιμεντομπλόκς (foundation blocks) και χυτό μπετόν σε όλο το ύψος. Σύμφωνα με την ΜΕ3, από τη στιγμή που η βάση της κολυμβητικής δεξαμενής δεν κατασκευάστηκε από τσιμεντομπλόκς ενισχυμένα με σίδερα και γέμιση από μπετό ο τοίχος δεν ενώθηκε με το πάτωμα με το δέοντα τεχνικό τρόπο με αποτέλεσμα να προκαλέσει τα τεχνικά προβλήματα που παρατήρησε. Όπως η ΜΕ3 εξήγησε, το γεγονός ότι ενδιάμεσα του κάθετου τοίχου και του πατώματος της πισίνας υπήρχε χώμα οδήγησε στη δημιουργία υδροστατικής πίεσης που προκάλεσε τις διάφορες ρωγμές στην πισίνα και αυτές με τη σειρά τους έφεραν την απώλεια νερού και τα σπασίματα στις σωλήνες. Αντεξεταζόμενη η ΜΕ3, ανάμεσα σ' άλλα, επανέλαβε ότι επέβλεψε μόνο την ανέγερση της οικίας του Ενάγοντα, χωρίς έτσι να έχει ευθύνη επίβλεψης της κατασκευής της πισίνας. Σύμφωνα με την ΜΕ3, ο λόγος που δεν είχε τέτοια ευθύνη είναι επειδή ο υπεργολάβος της πισίνας ζήτησε να εκτελεστούν όλες οι εργασίες της οικίας προτού ξεκινήσει την κατασκευή της πισίνας και έτσι ο ρόλος της επίβλεψης της είχε ήδη ολοκληρωθεί. Σε σχέση με τα κατ' ισχυρισμό τεχνικά προβλήματα της πισίνας, η ΜΕ3 δήλωσε ότι την επισκέφτηκε η ίδια μαζί με τον πολιτικό μηχανικό του έργου 2 συνεχόμενες φορές και συγκεκριμένα 1-2 ημέρες πριν από τη σύνταξη του Παραρτήματος 8 του Τεκμηρίου 'Α'. Επίσης, η εν λόγω μάρτυρας διευκρίνισε ότι στο Παράρτημα 8 επισυνάπτονταν τα Παραρτήματα 9 και 10 ημερομηνίας 24.02.06 που αναλύουν το κόστος αποκατάστασης των κατ' ισχυρισμών ζημιών σε πλακόστρωτο και γρασίδι συνολικής αξίας Λ.Κ.£1.548,00 πλέον Φ.Π.Α. και Λ.Κ.£950,00 πλέον Φ.Π.Α. αντίστοιχα, τα οποία και πιστοποιεί, πράγμα που εξάλλου αναφέρει και στην τεχνική έκθεση της. Η απώλεια νερού και το βάθος της πισίνας διαπιστώθηκαν μέσα από προσωπικές ενέργειες στις οποίες προέβηκε ενώ εξακρίβωσε την ανορθόδοξη, κατά τη γνώμη της, κατασκευή των τοιχωμάτων της πισίνας όταν ο Ενάγοντας της έδειξε την έγχρωμη φωτογραφία 'Π' του Παραρτήματος 4 του Τεκμηρίου 'Α'. Όσον αφορά το περιεχόμενο της πιο τεχνικής έκθεσης, συμφωνεί και ο πολιτικός μηχανικός ενώ με τα προαναφερόμενα σημεία (α), (β) και (γ) του Παραρτήματος 8 συμφωνεί ο ΜΕ2 καθώς και ο συνάδελφος του Λεοντίου, ο οποίος του διαβίβασε τη σύμφωνο γνώμη του σ' αυτά. ΜΕ4 ήταν ο Ανδρέας Κυριάκου, διευθυντής της εταιρείας A.K. Waterpro Ltd που ασχολείται με την κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών και τεχνικών προβλημάτων αυτών. Αναγνωρίζοντας την επιστολή ημερομηνίας 08.11.08 ως αλληλογραφία προερχόμενη από την εταιρία στην οποία είναι διευθυντής και φέρει τη σφραγίδα αυτής αλλά και τη δική του υπογραφή που κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως επισυναπτόμενο στο Τεκμήριο 'Α' Παράρτημα 3, ο εν λόγω μάρτυρας στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι αντικατέστησε την αρχική πισίνα με την κατασκευή καινούργιας για το ποσό των Λ.Κ.£8.500,00, το οποίο και εισέπραξε πλήρως από τον Ενάγοντα σε 3 δόσεις. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ4 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι ο Ενάγοντας δεν αποδέχτηκε την προσφορά που ενσωματώνεται στο Παράρτημα
- Ακόμη είπε ότι δεν ετοίμασε άλλη προσφορά για τον Ενάγοντα. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να αναλύσει την κόστος κατασκευής της νέας πισίνας. Πρώτος μάρτυρας υπεράσπισης (ΜΥ1) ήταν ο Γιάννος Ιωάννου, ο οποίος εργαζόταν στους Εναγομένους από το 2004 μέχρι το 2009 και από το 2011 μέχρι το 2013 ως διανομέας υλικών (πλασιέ). Στην κυρίως εξέταση του, αφού αναγνώρισε το Παράρτημα 1 ως το συμβόλαιο που υπογράφτηκε από τους Εναγομένους και τον Ενάγοντα, ο μάρτυρας αυτός ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι είναι ο ίδιος που παρέδωσε τα πέτρινα περιθώρια (coping stones) στην οικία του Ενάγοντα για να τοποθετήσει εκείνος, δηλαδή ο Ενάγοντας. Από ότι γνωρίζει ο εν λόγω μάρτυρας υπάρχει χρεωστικό υπόλοιπο από μέρους του Ενάγοντα προς τους Εναγομένους σε σχέση με την κατασκευή της κολυμβητικής δεξαμενής που ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.£3.550,
- Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι γνωρίζει ότι ο Ενάγοντας οφείλει στους Εναγομένους το ποσό των Λ.Κ.£3.550,00 επειδή είδε κάποια σχετικά έγγραφα για το θέμα αυτό, χωρίς όμως να θυμάται τι είδους έγγραφα ήταν αυτά. Επίσης, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι μετέφερε τα πέτρινα περιθώρια (coping stones) στην οικία του Ενάγοντα κατόπιν οδηγιών που έλαβε από τους Εναγομένους, χωρίς όμως να θυμάται σε ποιο ακριβώς άτομο τα παρέδωσε και δίχως να θυμάται ποια ήταν η αξία των υλικών αυτών. Δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο Γεώργιος Συρίμης (ΜΥ2), ένας εκ των διευθυντών των Εναγομένων, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του, μέρος της οποίας ήταν υπό τη μορφή γραπτής δήλωσης και κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 'Β', ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι περί τις 09.03.05 οι Εναγόμενοι απέστειλαν προσφορά μέσω τηλεομοιότυπου στον Ενάγοντα, την οποία αυτός αποδέχτηκε περί τις 15.03.05 για το ποσό των Λ.Κ.£5.000,00 πλέον Φ.Π.Α. Προτάσσοντας την πιο πάνω συμφωνία, ο μάρτυρας αυτός είπε ότι οι Εναγόμενοι ουδέποτε ανέλαβαν να κατασκευάσουν πισίνα ύψους 1,55 μέτρα και ούτε ανέλαβαν την τοποθέτηση των πέτρινων περιθωρίων (coping stones) αλλά μόνο την προμήθεια του υλικού αυτού. Με την αποδοχή της προσφοράς οι εργασίες ξεκίνησαν αμέσως. Όμως περί τον ουσιώδη χρόνο οι εργασίες διακόπηκαν επειδή καθυστερούσαν οι εργασίες της οικίας του Ενάγοντα και εξαιτίας τούτου οι Εναγόμενοι έλαβαν οδηγίες όπως αναστείλουν τις δικές τους εργασίες. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, οι εργασίες που οι Εναγόμενοι ανέλαβαν να εκτελέσουν αποπερατώθηκαν περί τις 03.02.06 οπότε και παραδόθηκε η πισίνα στον Ενάγοντα. Κατά το χρόνο της παράδοσης, μετά από διάφορους τεχνικούς ελέγχους, εξακριβώθηκε ότι 3 σωλήνες διοχέτευσης του νερού από και προς την πισίνα, οι οποίες εγκαταστάθηκαν στα αρχικά στάδια της εργασίας, είχαν υποστεί ζημιές. Μετά από γέμισμα της πισίνας διαπιστώθηκε απώλεια νερού. Παρόλο ότι οι Εναγόμενοι θεωρούσαν ότι δεν ευθύνονταν για τις ζημιές στις πιο πάνω σωλήνες, εντούτοις προχώρησαν με την επισκευή τους μέσα στις επόμενες 7 ημέρες. Σύμφωνα επίσης με το μάρτυρα αυτό, πέραν της οικονομικής απώλειας νερού, την οποία ο ίδιος εκτίμησε ότι δεν υπέρβαινε τις Λ.Κ.£20,00, ο Ενάγοντας δεν υπέστηκε οποιαδήποτε άλλη ζημιά κατά την περίοδο που υπήρχε η βλάβη, εκτός από λεκέδες στο πλακόστρωτο και χορτοτάπητα, οι οποίοι όμως έχουν καθαριστεί. Παράλληλα, ο μάρτυρας αυτός ανάφερε ότι ο Ενάγοντας πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.£2.200,00 και παρά τις οχλήσεις που είχε εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλει στους Εναγομένους το ποσό των Λ.Κ.£3.550,00 που δυνάμει της συμφωνίας ήταν πληρωτέο τμηματικά και με εξόφληση κατά την παράδοση στις 03.02.
- Επιπλέον, όπως ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε, πέραν του πιο πάνω χρεωστικού υπολοίπου ο Ενάγοντας οφείλει στους Εναγομένους το ποσό των Λ.Κ.£92,98 για χημικά προϊόντα πισίνας που του πωλήθηκαν και παραδόθηκαν με πίστωση δυνάμει τιμολογίου στις 03.02.
- Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ3 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι οι Εναγόμενοι ανέλαβαν να κατασκευάσουν κολυμβητική δεξαμενή 1,50 μέτρα καθαρό νερό. Ωστόσο, όπως ο μάρτυρας επανέλαβε, επειδή οι εργασίες της οικίας καθυστερούσαν οι εργασίες της πισίνας διακόπηκαν αφού η πλαστική επενδυτική μεμβράνη δεν μπορούσε κάτω από τέτοια κατάσταση να είχε τοποθετηθεί. Σύμφωνα με το μάρτυρα αυτό, η πισίνα παραδόθηκε κανονικά αφού πρώτα είχε γεμίσει με νερό και επιδιορθώθηκαν οι 3 σωλήνες που είχαν υποστεί ζημιά και λειτούργησε όπως η συμφωνία προνοούσε. Αφού το πρόβλημα της πισίνας επιδιορθώθηκε, αυτή παρέμεινε για μία εβδομάδα χωρίς πρόβλημα. Τότε ήταν που οι Εναγόμενοι αποτάθηκαν στον Ενάγοντα για πληρωμή, ο οποίος αρνήθηκε να τους πληρώσει. Επ' αυτού ο ΜΥ2 απέρριψε τη θέση της συνηγόρου του Ενάγοντα ότι ουδέποτε οι Εναγόμενοι ζήτησαν χρήματα από τον Ενάγοντα. Ακολούθως, ο μάρτυρας δήλωσε ότι η απώλεια νερού στην πισίνα οφειλόταν στα εξαρτήματα και όχι στην κατασκευή της. Επανεξεταζόμενος ο ΜΥ2 διευκρίνισε ότι για την αναστολή των εργασιών της πισίνας έλαβε εντολές από τον κυρίως εργολάβο και τον ιδιοκτήτη. ΜΥ3 ήταν ο Μιχάλης Λεοντίου, ο οποίος εργάζεται στους Εναγομένους τα τελευταία 30 χρόνια και κατά τον ουσιώδη χρόνο και μέχρι σήμερα εργάζεται στους Εναγομένους ως υδραυλικός πισίνας. Στην κυρίως εξέταση του, μέρος της οποίας ήταν υπό τη μορφή γραπτής δήλωσης και κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 'Γ', ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι περί τις 09.03.05 οι Εναγόμενοι απέστειλαν προσφορά μέσω τηλεομοιότυπου στον Ενάγοντα, την οποία αυτός αποδέχτηκε περί τις 15.03.05 για το ποσό των Λ.Κ.£5.000,00 πλέον Φ.Π.Α. Επικαλούμενος τη συμφωνία ο μάρτυρας είπε ότι οι Εναγόμενοι ουδέποτε ανέλαβαν να κατασκευάσουν πισίνα σε ύψος 1,55 μέτρα και ούτε ανέλαβαν την τοποθέτηση των πέτρινων περιθωρίων (coping stones). Όπως ο μάρτυρας είπε, περί τον ουσιώδη χρόνο οι εργασίες διακόπηκαν επειδή καθυστερούσαν οι εργασίες της οικίας του Ενάγοντα και εξαιτίας τούτου οι Εναγόμενοι έλαβαν οδηγίες όπως αναστείλουν τις δικές τους εργασίες. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, οι εργασίες που οι Εναγόμενοι ανέλαβαν να εκτελέσουν αποπερατώθηκαν περί τις 03.02.06 οπότε και παραδόθηκε η πισίνα στον Ενάγοντα. Κατά το χρόνο της παράδοσης, μετά από διάφορους τεχνικούς ελέγχους, εξακριβώθηκε ότι 3 σωλήνες διοχέτευσης του νερού από και προς την πισίνα, οι οποίες εγκαταστάθηκαν στα αρχικά στάδια της εργασίας, είχαν υποστεί ζημιές. Παρόλο ότι οι Εναγόμενοι θεωρούσαν ότι δεν ευθύνονταν για τις ζημιές στις πιο πάνω σωλήνες, εντούτοις προχώρησαν με την επισκευή τους μέσα στις επόμενες 7 ημέρες. Επίσης, ο μάρτυρας αυτός έκανε τον πιεστικό έλεγχο όλων των διασωληνώσεων ενώ ο ΜΥ4 έλεγξε τη στεγανότητα της πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης με ειδικό φάρμακο. Όπως ο ΜΥ3 ακολούθως είπε, πέραν της επιδιόρθωσης των σωλήνων έκτοτε και μέχρι την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης ο Ενάγοντας ουδέποτε επικοινώνησε είτε προσωπικά είτε δια αντιπροσώπου του για οποιαδήποτε βλάβη. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, ο ΜΥ3 είπε ότι η πισίνα μετά ην επιδιόρθωση της δεν είχε οποιεσδήποτε απώλειες. Παράλληλα, ο μάρτυρας αυτός ανάφερε ότι ο Ενάγοντας πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.£2.200,00 και παρά τις οχλήσεις που είχε εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλει στους Εναγομένους το ποσό των Λ.Κ.£3.550,00 που δυνάμει της συμφωνίας ήταν πληρωτέο τμηματικά και με εξόφληση κατά την παράδοση στις 03.02.
- Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ3 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι ο ίδιος εκτέλεσε τις υδραυλικές εργασίες ενώ οι κατασκευαστικές εργασίες έγιναν από άλλο υπεργολάβο. Με την ολοκλήρωση της τοιχοποιίας της πισίνας, ο εν λόγω μάρτυρας προχώρησε με την διεκπεραίωση των υδραυλικών εργασιών. Ο ίδιος δεν θυμάται αν οι εργοληπτικές εργασίες της οικίας ήταν ολοκληρωθεί εντελώς. Όπως ο μάρτυρας εξήγησε, η κατασκευή της πισίνας και οι υδραυλικές εργασίες στην πισίνα είχαν ολοκληρωθεί αλλά το μηχανοστάσιο μετά έγινε. Με την ολοκλήρωση της κατασκευής της πισίνας και την συμπλήρωση των υδραυλικών εργασιών σ' αυτή προέβηκε σε πιέσεις. Ωστόσο αργότερα ειδοποιήθηκε από το γραφείο ότι υπήρχε διαρροή νερού από την πισίνα και έτσι προχώρησε τόσο σε εκσκαφές πάνω στο πλακόστρωτο όπου εντόπισε λάστιχα που έπρεπε να αλλαχθούν όπως και έγινε όσο και σε πιέσεις νερού, ενέργειες οι οποίες οδήγησαν στην επιδιόρθωση του προβλήματος. Ακολούθως, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι δεν γνωρίζει πόση ήταν η χωρητικότητα της πισίνας, πόσο ακριβώς ήταν το βάθος της, παρόλο ότι υπέδειξε ότι ήταν μέχρι το στήθος του, αλλά και ούτε γνωρίζει ότι δεν τοποθετήθηκαν τα δύο υποβρύχια φώτα. Επανεξεταζόμενος ο ΜΥ3 διευκρίνισε ότι οι εκσκαφές έγιναν λίγο μετά την πισίνα. ΜΥ4 ήταν ο Χρίστος Σταύρου, ο οποίος εργάζεται στους Εναγομένους τα τελευταία 16 χρόνια και κατά τον ουσιώδη χρόνο και μέχρι σήμερα είναι επιστάτης μηχανολόγος πισίνας στο μηχανολογικό μέρος. Στην κυρίως εξέταση του, μέρος της οποίας ήταν υπό τη μορφή γραπτής δήλωσης και κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 'Δ', ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι για την κατασκευή της πισίνας του Ενάγοντα ασχολήθηκαν αποκλειστικά οι Μιχαλάκης Λεοντίου και Χαράλαμπος Ομήρου (ΜΕ2). Όπως ο εν λόγω μάρτυρας είπε, η κολυμβητική δεξαμενή αποπερατώθηκε περί τις 03.02.06 οπότε και παραδόθηκε στον Ενάγοντα. Σύμφωνα με τον ΜΥ4, μετά από παράπονο του Ενάγοντα στους Εναγομένους για απώλεια νερού έλαβε οδηγίες να μεταβεί επί τόπου και να ελέγξει το πρόβλημα. Κατόπιν επιθεώρησης, ο ΜΥ4 εξακρίβωσε ότι 3 σωλήνες διοχέτευσης νερού από και προς την πισίνα είχαν υποστεί ζημιές. Ειδικότερα, οι σωλήνες επιφάνειας, δηλαδή η σωλήνα επιστροφής νερού και η σωλήνα απορρόφησης (vacuum pipe) εκ των τριών σωλήνων, υπέστηκαν ζημιές από το σίδερο το οποίο χρησιμοποιούν οι κτίστες για να ευθυγραμμίσουν στο τελικό πάτωμα περιμετρικά της πισίνας πιθανότατα, κατά το μάρτυρα, κατά την εκτέλεση των εργοληπτικών εργασιών στην οικία του Ενάγοντα. Όλες οι σωλήνες στις οποίες εντοπίστηκε το πρόβλημα είτε αντικαταστάθηκαν είτε επιδιορθώθηκαν. Κατά τον έλεγχο της πισίνας διαπιστώθηκε ότι η στάθμη του νερού ήταν όντως χαμηλή. Έγινε γέμισμα της πισίνας με έξοδα των Εναγομένων. Έγινε μέτρηση της πισίνας από τον μάρτυρα αυτό και από ότι θυμάται το ύψος ήταν περίπου στο 1,50 μέτρα. Ακόμη ο ΜΥ4 έλεγξε και για τυχόν απώλειες της πισίνας από το πλαστική μεμβράνη. Επίσης, πραγματοποιήθηκε έλεγχος πίεσης όλων των διασωληνώσεων περιλαμβανομένου των απορροφητήρων καθαρισμού νερού της πισίνας (skimmers) και των σωλήνων βυθού τόσο από τον μάρτυρα αυτό όσο και από τον Μιχαλάκη Λεοντίου. Την ημέρα που επιθεώρησε την κολυμβητική δεξαμενή ο ΜΥ4 παρατήρησε ότι η στάθμη του νερού ήταν χαμηλή με απώλειες 13 τόνων περίπου. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, η επίλυση του προβλήματος έγινε τις επόμενες 7 ημέρες και η πισίνα πλέον δεν παρουσίαζε οποιεσδήποτε απώλειες νερού. Παράλληλα, ο Ενάγοντας δεν εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο. Σύμφωνα επίσης με το μάρτυρα αυτό, πέραν της οικονομικής απώλειας νερού, την οποία ο ίδιος εκτίμησε ότι δεν υπέρβαινε τις Λ.Κ.£20,00, ο Ενάγοντας δεν υπέστηκε οποιαδήποτε άλλη ζημιά κατά την περίοδο που υπήρχε η βλάβη, εκτός από λεκέδες στο πλακόστρωτο και χορτοτάπητα, οι οποίοι όμως έχουν καθαριστεί. Όπως ο μάρτυρας είπε, ο ΜΕ2 δεν είχε συμμετοχή στους ελέγχους και στη διαπίστωση προβλημάτων επειδή δεν είναι αρμοδιότητα του αλλά και επειδή δεν κατέχει την απαιτούμενη τεχνογνωσία. Περαιτέρω, ο ΜΥ4 ανάφερε ότι από την επιδιόρθωση του προβλήματος μέχρι την έγερση της παρούσας αγωγής ο Ενάγοντας δεν επικοινώνησε με τους Εναγομένους αναφορικά με οποιαδήποτε βλάβη. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ4 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι είναι απόφοιτος της Τεχνικής Σχολής Κύπρου αλλά και των Τ.Ε.Ι. Ελλάδας ως μηχανολόγος με 35 χρόνια πείρα σε μηχανολογικές εργασίες πισίνας. Ο ίδιος δεν έλαβε μέρος στη συνομολόγηση της συμφωνίας και ούτε ήταν παρών κατά την κατασκευή της πισίνας. Αναμίχθηκε για πρώτη φορά στην υπόθεση αυτή όταν κλήθηκε για υποπτευόμενη απώλεια νερού και μετέβηκε εκεί για να διερευνήσει τον ισχυρισμό αυτό. Δεν γνωρίζει πότε και από ποιον έγινε η παράδοση της πισίνας αλλά διορθώνει ότι περί τις 03.02.06 και οι επόμενες 5 ημέρες ήταν η περίοδος που διήρκεσαν οι μηχανολογικές επιδιορθώσεις στην κολυμβητική δεξαμενή. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας είπε, παρόλο ότι από την εμπειρία του υπήρξαν πολλές περιπτώσεις όπου η απώλεια νερού σε μια πισίνα οφειλόταν στην πλημμελή κατασκευή της εντούτοις καμία πισίνα στην οποία χρησιμοποιήθηκε πλαστική μεμβράνη εσωτερικής επένδυσης (liner) είχε απώλεια νερού. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, κατά την εκσκαφή που έγινε για τον εντοπισμό και επιδιόρθωσης του προβλήματος στην οποία ήταν παρών εντοπίστηκαν σίδερα καρφωμένα στα λάστιχα. Στα πλαίσια αποκατάστασης του προβλήματος η σωλήνα βυθού αντικαταστάθηκε εξ' ολοκλήρου ενώ οι άλλες δύο σωλήνες επισκευάστηκαν. Ο ίδιος δεν αποκλείει το ενδεχόμενο οι Εναγόμενοι να έστειλαν και τον Χαράλαμπο Ομήρου να εξετάσει την πισίνα χωρίς να τον ενημερώσουν. Ο εν λόγω μάρτυρας απέρριψε τη θέση του Ενάγοντα ότι ο ΜΕ2 μαζί με ένα άλλο υπάλληλο των Εναγομένων έσκαψαν και εντόπισαν τη διαρροή νερού σε σωληνώσεις άλλες από αυτές του βυθού της πισίνας. Ο ΜΥ4 απέρριψε ακόμη τη θέση του Ενάγοντα ότι ο ΜΕ2 κατά τη δεύτερη επίσκεψη του αντικατέστησε τους απορροφητήρες της πισίνας. Επίσης, απέρριψε τη θέση του Ενάγοντα ότι όταν ο ΜΕ2 μετέβηκε εκ νέου στην πισίνα αφαίρεσε την πλαστική μεμβράνη. Τελικές Αγορεύσεις: Ακολούθως, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προχώρησαν σε νομική επιχειρηματολογία μέσω γραπτών αγορεύσεων που ετοίμασαν και υπέβαλαν στο Δικαστήριο προς διευκόλυνση του και αφού τις υιοθέτησαν επεξήγησαν προφορικώς το περιεχόμενο τους. Προς νομική υποστήριξη και τεκμηρίωση των εκατέρωθεν θέσεων και ισχυρισμών τους, τα μέρη δια των συνηγόρων τους παρέχουν συνοπτικά την προσαχθείσα μαρτυρία την οποίαν η κάθε πλευρά σχολιάζει κατά την γνώμη της και καταλήγουν στα δικά τους συμπεράσματα που κατά τη γνώμη τους θα πρέπει να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο παραπέμποντας σε κυπριακή και αγγλική νομολογία. Παραδεκτά Γεγονότα: Προτού προβώ στην αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία προέκυψαν μέσα από κοινές θέσεις των μερών στις έγγραφες προτάσεις τους αλλά και από τη στάση που αυτά επέδειξαν κατά την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Συγκεκριμένα, αποτελεί κοινά παραδεκτή θέση ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ο Ενάγοντας ήταν ο ιδιοκτήτης και συνάμα ο κάτοχος της οικίας που βρίσκεται στην οδό Φιλελλήλων αρ.8 στην Παραμύθα της επαρχίας Λεμεσού (στο εξής η 'οικία') [βλέπε παράγραφο 1 της έκθεσης απαίτησης και παράγραφο 1 της υπεράσπισης]. Αποτελεί ακόμη κοινά παραδεκτή θέση ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο οι Εναγόμενοι ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με το Κεφ.113, η οποία ασχολείτο με την κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών καθώς και με την εγκατάσταση των σχετικών μηχανημάτων και εξοπλισμού για τη λειτουργία αυτής (βλέπε παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης και παράγραφο 1 της υπεράσπισης). Επίσης και οι δύο διάδικοι αποδέχονται ότι η γραπτή προσφορά ημερομηνίας 09.03.05 των Εναγομένων που έγινε δεκτή από τον Ενάγοντα στις 15.03.05, ο οποίος και επιβεβαίωσε γραπτώς ότι την αποδέχεται δια της υπογραφής του κατά την πιο πάνω ημερομηνία (15.03.05), αποτέλεσε τη βάση μεταξύ τους συμφωνίας που συνομολογήθηκε για την κατασκευή κολυμβητικής δεξαμενής καθώς και την προμήθεια και εγκατάσταση απαραίτητων μηχανημάτων για την λειτουργία αυτής από τους Εναγομένους στην οικία του Ενάγοντα (βλέπε παραγράφους 2 και 3 της έκθεσης απαίτησης και παράγραφο 2 της υπεράσπισης). Η γραπτή προσφορά των Εναγομένων που έγινε δεκτή από τον Ενάγοντα κατατέθηκε ως Παράρτημα 1 και το περιεχόμενο της που αποτελεί κοινό έδαφος των μερών προσδιορίζει το πλαίσιο συμφωνίας τους. Με δεδομένο αυτό και με γνώμονα ότι η γνησιότητα των υπογραφών των διαδίκων σαν συμβαλλόμενα μέρη δεν αμφισβητήθηκε αλλά και κατόπιν αξιολόγησης του Παραρτήματος 1 το περιεχόμενο αυτού γίνεται δεκτό ως ορθό, αληθές και αξιόπιστο. Μέσα από αυτή προκύπτει ότι για την κατασκευή, προμήθεια και εγκατάσταση μηχανημάτων πισίνας στην οικία του Ενάγοντα ο τελευταίος ανέλαβε να πληρώσει στους Εναγομένους το συμφωνημένο ποσό σε καθορισμένα στάδια ως εξής: 30% κατά την υπογραφή, 30% κατά το κτίσιμο των τοιχωμάτων, 30% κατά την τοποθέτηση μηχανημάτων και την εφαρμογή της πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης (liner PVC) πάχους 1,5 mm. Παράλληλα, οι Εναγόμενοι ανέλαβαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: (α) Την κατασκευή και λειτουργία κολυμβητικής δεξαμενής ορθογώνιου σχήματος διαστάσεων 4χ8 μέτρα με χωρητικότητα όγκου νερού περίπου 48 τόνων. (β) Τα τοιχώματα της πισίνας θα ήταν ενισχυμένα με οπλισμό Υ10 και κατασκευασμένα από τσιμεντομπλόκς (foundation blocks). (γ) Τα τοιχώματα θα επιχρίζονταν με σουβά. (δ) Στα τοιχώματα θα τοποθετείτο σκυρόδεμα C
- (ε) Το πάτωμα της πισίνας θα κατασκευαζόταν από σκυρόδεμα και σχάρα σιδήρου Y
- (στ) Τοποθέτηση ενισχυμένης πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης (liner PVC) πάχους 1,5 mm στο εσωτερικό της πισίνας. (ζ) Τοποθέτηση δύο απορροφητήρες καθαρισμού νερού της πισίνας (skimmers) και δύο υποβρύχια φώτα πισίνας με μετασχηματιστή και κουτί συρμάτων (model: astral). (η) Μηχανολογική εγκατάσταση στο μηχανοστάσιο και από εκεί στην πισίνα. (θ) Ηλεκτρολογική εγκατάσταση και προμήθεια όλων των υλικών για τα φώτα και τις αντλίες μαζί με πίνακα ηλεκτρολογικών (panel) αλλά με τον Ενάγοντα, ως ιδιοκτήτη της οικίας, να παρέχει τον ηλεκτρισμό στο μηχανοστάσιο. (ι) Έλεγχος και λειτουργία της πισίνας καθώς και οδηγίες για την ορθή χρήση των μηχανημάτων αλλά με τον Ενάγοντα, ως ιδιοκτήτη της οικίας, να παρέχει το νερό για γέμισμα της πισίνας. Περαιτέρω, είναι παραδεκτό από τα μέρη ότι ο Ενάγοντας πλήρωσε στους Εναγομένους ένα ποσό ως έναντι του συμφωνημένου τιμήματος χωρίς να καταβληθεί το υπόλοιπο. Επιπλέον, τα μέρη δέχονται ότι η επίδικη κολυμβητική δεξαμενή παρουσίασε πρόβλημα στη λειτουργία της υπό τη μορφή απώλειας νερού, πράγμα που αποτέλεσε αντικείμενο ελέγχου από υπαλλήλους των Εναγομένων. Τα πιο πάνω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε το νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του κ. Τάκη Ηλιάδη, σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η δε αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες αξιολογούνται οι μαρτυρίες των κοινών μαρτύρων (Ψάλτης v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 113) και Κίτση v. Γενικού Εισαγγελέα
(2001)!Β Α.Α.Δ. 1077). Το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα (Πιττάλης v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 814). Βέβαια η συμπεριφορά ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του (Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou
(1978)1 C.L.R. 389, Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746, Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 875 και Χαραλάμπους v. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441). Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (Νομικό Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης, 1994, σελίδες 138-146, Καούρης v. Δημητρίου
(2008)1Β Α.Α.Δ. 967 και Davie v. Edinburgh Magistrates
(1953)S.C. 34). Στο βαθμό και την έκταση που ο πραγματογνώμονας βασίζει τη γνώμη του σε γεγονότα που του έχουν γνωστοποιηθεί, τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδεικνύονται σύμφωνα με τους αποδεικτικούς κανόνες (Ττοουλιάς v. Δημοκρατία
(1989)2 Α.Α.Δ. 258, Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1Β Α.Α.Δ. 746, Republic v. Chacholiades
(1980)2 C.L.R. 481 και Χαραλάμπους v. Σάββα
(1996)1Α Α.Α.Δ. 576). Η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να παρέχει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία που μπορεί να μην βρίσκεται μέσα στις γνώσεις και εμπειρίες του Δικαστή (Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1). Με βάση τις προαναφερόμενες αρχές, το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Ο Ενάγοντας (ΜΕ1) ήλθε και εξιστόρησε τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν μεταφέροντας με παραστατικότητα αλλά δίχως υπερβολή τα προβλήματα που προσωπικά βίωσε σχετικά με την κατασκευή και λειτουργία της επίδικης πισίνας. Ο ίδιος απαντούσε στις ερωτήσεις με θετικότητα, ευθύτητα και πειστικότητα, χωρίς προσχεδιασμό και δίχως υπεκφυγή. Η δε μαρτυρία του καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίασης της παρέμεινε σε γενικό επίπεδο συνεπής και αταλάντευτη με το μεγαλύτερο μέρος της τόσο να συνάδει με τα παραδεκτά γεγονότα όσο και να υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία. Παράλληλα, η μαρτυρία του ΜΕ1 είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις που θα κλόνιζαν την αξιοπιστία της απέναντι στο Δικαστήριο. Κάποιες ανακρίβειες που παρατηρήθηκαν μέσα από την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα αποδίδονται στο πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε, αν κάποιος λάβει υπόψη του το έτος 2005 όταν άρχισαν να διαδραματίζονται τα γεγονότα που καλύπτονται στην μαρτυρία του μέχρι τις αρχές του 2013 όταν ο ΜΕ1 κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου για την υπόθεση αυτή, αλλά και σε γνήσια λανθασμένη αντίληψη του μάρτυρα αυτού επί ορισμένων θεμάτων. Ωστόσο οι εν λόγω ανακρίβειες αξιολογούμενες υπό το πρίσμα ολόκληρης της μαρτυρίας του ΜΕ1 σε καμία περίπτωση κρίνονται ικανές στο να πλήξουν την αξιοπιστία του μάρτυρα αυτού. Σαφώς το μέρος αυτό της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα δεν γίνεται αποδεκτό. Κατ' αρχήν είναι η θέση του ΜΕ1 ότι το συμφωνημένο τίμημα των εργασιών των Εναγομένων ανερχόταν στις Λ.Κ.£5.300,00 πλέον Φ.Π.Α. Αυτό όμως δεν επαληθεύεται από το περιεχόμενο του Παρατήματος 1, το οποίο σημειώνει χειρόγραφη διόρθωση του αρχικού δακτυλογραφημένου ποσού προσφοράς των Λ.Κ.£5.900,00 πλέον Φ.Π.Α. με το ποσό των Λ.Κ.£5.000,00 πλέον Φ.Π.Α. Ο ίδιος ο μάρτυρας κατάθεσε το Παράρτημα 1 ως τη συμφωνία που συνομολόγησε με τους Εναγομένους χωρίς ποτέ να αμφισβητήσει τη γνησιότητα της χειρόγραφης αυτής διόρθωσης. Η δε εν λόγω χειρόγραφη σημείωση αποδεικνύει την πρόθεση των μερών να καταστήσουν την γραπτή προσφορά των Εναγομένων ως το πλαίσιο της μεταξύ τους συμφωνίας αφού πρώτα συμπεριλάβουν σ' αυτό την τροποποίηση αυτή με την οποία να δεσμεύονται. Η τροποποίηση του τελικού ποσού της γραπτής προσφοράς (Παράρτημα 1) από Λ.Κ.£5.900,00 πλέον Φ.Π.Α. με το ποσό των Λ.Κ.£5.000,00 πλέον Φ.Π.Α. από τους Εναγομένους οδήγησε στην αποδοχή ολόκληρου του περιεχομένου της από τον Ενάγοντα δημιουργώντας έτσι μεταξύ τους μια νομικά έγκυρη σύμβαση. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την παράλειψη του ΜΕ1 να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση που να δικαιολογεί την ορθότητα της θέσης του περί συμφωνημένου ανταλλάγματος ύψους Λ.Κ.£5.300,00 πλέον Φ.Π.Α., γεγονός που εγκλωβίζει τη θέση του αυτή ως ένα μετέωρο ισχυρισμό και κατ' επέκταση έκθετο σε απόρριψη, οδηγεί το Δικαστήριο με ασφάλεια στο εύρημα ότι το ποσό που συμφωνήθηκε μεταξύ του Ενάγοντα και Εναγομένων ως αντάλλαγμα για την κατασκευή και λειτουργία της επίδικης πισίνας ανερχόταν στα €8.543 πλέον Φ.Π.Α.(ισότιμο σε Λ.Κ.£5.000,00 πλέον Φ.Π.Α.). Είναι ακόμη η θέση του Ενάγοντα ότι στα πλαίσια της συμφωνίας τους με τους Εναγομένους πλήρωσε το ποσό των €2.300,00, το οποίο και αποδέχομαι καθότι επαληθεύεται από το Παράρτημα 2, το οποίο σημειώνει τέτοια πληρωμή στις 27.04.05 και του οποίου το περιεχόμενο, κατόπιν αξιολόγησης, αποδέχομαι ως ορθό, αληθές και αξιόπιστο πέραν του γεγονότος ότι δεν αμφισβητήθηκε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής. Από την ημερομηνία προκύπτει ότι το ποσό αυτό δεν πληρώθηκε κατά την υπογραφή της σύμβασης, δηλαδή στις 15.03.05 αλλά μετά πάροδο σχεδόν 1,5 μηνός. Βέβαια, στην απουσία ισχυρισμού από μέρους των Εναγομένων περί μη πληρωμής προκαταβολής, αυτό που τελικά έχει σημασία είναι η πληρωμή του ποσού των €2.300,00 ανεξαρτήτως της χρονικής στιγμής που έγινε. Επίσης, είναι η θέση του Ενάγοντα ότι το βάθος της κολυμβητικής δεξαμενής έπρεπε, με βάση τη συμφωνία, να είναι 1,5 μέτρα. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η θέση αυτή του Ενάγοντα δεν είναι απόλυτα ορθή. Με βάση τη σύμβαση των διαδίκων ημερομηνίας 15.03.05 (Παράρτημα 1) οι Εναγόμενοι είχαν υποχρέωση, ανάμεσα σ' άλλα, να κατασκευάσουν μία κολυμβητική δεξαμενή ορθογώνιου σχήματος διαστάσεων 4 χ 8 μέτρων χωρητικότητας 48 τόνων περίπου νερό. Η πιο πάνω σύμβαση δεν περιέχει άμεση συμβατική δέσμευση του Ενάγοντα για κατασκευή πισίνας βάθους 1,5 μέτρων όπως λανθασμένα ισχυρίζεται ο Ενάγοντας. Ωστόσο για να εκπληρωθεί η συμβατική υποχρέωση των Εναγομένων για κατασκευή πισίνας που να περιέχει όγκο νερού περίπου 48 τόνων στις πιο πάνω καθορισμένες διαστάσεις, το ύψος της πισίνας από τον πυθμένα μέχρι το σημείο που θα πρέπει να ανέρχεται η στάθμη του νερού θα πρέπει αναπόφευκτα να είναι 1,5 μέτρα. Η κατάληξη αυτή προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό του μήκους με το πλάτος και με το βάθος της πισίνας, όπως εξηγήθηκε πιο πάνω. Αυτό δίδει τον όγκο νερού της πισίνας, δηλαδή τη χωρητικότητα της σε νερό. Εφόσον οι διαστάσεις μήκους και πλάτους της πισίνας είναι, με βάση τη σύμβαση, καθορισμένες σε 4 χ 8 μέτρα το βάθος της πισίνας σε καθαρό όγκο νερού υπολογίζεται μαθηματικά σε 1,5 μέτρα για να οδηγεί σε αποτέλεσμα χωρητικότητας 48 τόνους νερού που επίσης καθορίζεται ρητά στη σύμβαση. Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ' ανάγκη και αυτομάτως ότι το συνολικό βάθος της κολυμβητικής δεξαμενής από τον πυθμένα αυτής μέχρι το επίπεδο του πέτρινου περιθωρίου (coping stones) θα πρέπει να είναι 1,5 μέτρα, δεδομένου ότι το περιεχόμενο της σύμβασης υποδεικνύει ότι η λειτουργία της πισίνας δεν θα λάμβανε τη μορφή υπερχείλισης αλλά θα γινόταν με τη βοήθεια απορροφητήρων καθαρισμού νερού (skimmers). Η έγχρωμη φωτογραφία 'ΣΤ' του Παραρτήματος 4 επαληθεύει την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι είχαν συμβατική υποχρέωση για την προμήθεια και τοποθέτηση coping stones περιμετρικά της πισίνας. Εξετάζοντας όμως το Παράρτημα 1 παρατηρώ ότι η συμβατική υποχρέωση των Εναγομένων σε σχέση με τα πέτρινα περιθώρια (coping stones) περιορίζεται μόνο στην προμήθεια αυτών. Εάν το καθήκον αυτό των Εναγομένων επεκτεινόταν και στην τοποθέτηση τους τότε αυτό θα διατυπωνόταν ρητά στη σύμβαση, όπως σημειώνεται στην περίπτωση των υλικών σε σχέση με τα φώτα, τις αντλίες και το ηλεκτρικό πλαίσιο (βλέπε σελίδα 2 Παραρτήματος 1 σημείο 'Δ'). Πέραν αυτού, το περιεχόμενο του Παραρτήματος 1 διευκρινίζει κατά τρόπο χειρόγραφο ότι συμφωνήθηκε μόνο προμήθεια των coping stones. Επαναλαμβάνεται ότι ο Ενάγοντας είναι που κατάθεσε το Παράρτημα 1 χωρίς ποτέ να αμφισβητήσει τη γνησιότητα της χειρόγραφης αυτής διευκρίνισης. Αυτό αποδεικνύει την πρόθεση των μερών να καταστήσουν την γραπτή προσφορά των Εναγομένων ως το πλαίσιο της μεταξύ τους συμφωνίας αφού πρώτα συμπεριλάβουν σ' αυτό την τροποποίηση αυτή με την οποία να δεσμεύονται. Συνεπώς, είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι η συμβατική υποχρέωση των Εναγομένων στο θέμα των coping stones περιορίζεται στην προμήθεια τους. Από την άλλη αποδέχομαι ως γεγονός ότι η επίδικη κολυμβητική δεξαμενή παρουσίασε πρόβλημα διαρροής νερού, πράγμα που ο Ενάγοντας βίωσε προσωπικά παρατηρώντας τη στάθμη του νερού που ήταν χαμηλότερη του απαιτουμένου επιπέδου, έχοντας υπόψη τον όγκο νερού που θα έπρεπε να είχε δυνάμει της σύμβασης. Αποδέχομαι ακόμη ότι ως αποτέλεσμα του προβλήματος διαρροής νερού από την πισίνα του, για το οποίο ο Ενάγοντας εισέπραττε παράπονα από τους ενοίκους γειτονικής οικίας ότι πλημμύριζε ο κήπος τους από νερό που ερχόταν από την οικία του, ειδοποίησε τους Εναγομένους, οι οποίοι παρόλο ότι εντόπισαν διαρροή νερού και παρά τις προσπάθειες που κατέβαλαν, εντούτοις δεν κατάφεραν να επιδιορθώσουν ριζικά το πρόβλημα. Όσον αφορά την πτυχή της μαρτυρίας του Ενάγοντα που άπτεται σε κατ' ισχυρισμό κακοτεχνίες, πλημμελή κατασκευή, στη χρήση κατ' ισχυρισμό ελαττωματικών και/ή ακατάλληλων υλικών και/ή μηχανημάτων και/ή εξαρτημάτων και/ή εξοπλισμού και στην απόδοση κατ' ισχυρισμό πράξεων και/ή παραλείψεων στους Εναγομένους που κατά τη γνώμη του Ενάγοντα δημιουργούν τις προϋποθέσεις για λανθασμένη, κατά παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων, παράβαση εκ του νόμου καθηκόντων και ταυτόχρονα αμελή εκτέλεση εργασιών, το Δικαστήριο δεν δίδει οποιαδήποτε βαρύτητα επειδή ο συγκεκριμένος μάρτυρας είναι απλά μάρτυρας γεγονότων χωρίς να διαθέτει οποιεσδήποτε εξειδικευμένες νομικές και/ή τεχνικές γνώσεις ή εμπειρία στον εν λόγω νομικό και/ή τεχνικό τομέα. O Ενάγοντας κατάθεσε ως μάρτυρας γεγονότων και όχι ως εμπειρογνώμονας και ως τέτοιος αντικρίζεται. Ούτε βέβαια ελλείψει ακαδημαϊκών και επαγγελματικών προσόντων αλλά και πείρας επί των συγκεκριμένων και εξειδικευμένων νομικών και τεχνικών θεμάτων θα μπορούσε ο Ενάγοντας να καταθέσει ως εμπειρογνώμονας. Συνεπώς, το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρίας του Ενάγοντα δεν είναι το κατάλληλο για να στηριχτεί το Δικαστήριο και να καταλήξει με ασφάλεια σε ευρήματα στις πηγές που προκάλεσαν το πρόβλημα της διαρροής νερού στην πισίνα του Ενάγοντα, που ως γεγονός έχω ήδη πει ότι αποδέχομαι και κατά πόσο αυτά αποδεικνύουν στον απαιτούμενο βαθμό είτε αμέλεια είτε παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων είτε παράβαση των εκ του νόμου καθηκόντων των Εναγομένων είτε οτιδήποτε άλλο. Το ίδιο ισχύει και ως προς το μέγεθος της διαρροής νερού από την πισίνα καθότι το κατά πόσο υπάρχει καθημερινή απώλεια νερού από την επίδικη πισίνα ύψους 600-900 λίτρων εδράζεται σε μαρτυρία μέσα από εφαρμογή συγκεκριμένης μεθοδολογίας προερχόμενης από εμπειρογνώμονα. Αναφορικά με τη θέση του Ενάγοντα ότι την επίβλεψη της κατασκευής της πισίνας την είχαν οι Εναγόμενοι, το Δικαστήριο δεν τη συμμερίζεται καθότι δεν υποστηρίζεται από τις πρόνοιες της μεταξύ τους σύμβασης. Ειδικότερα, το Παράρτημα 1 όχι μόνο δεν αναφέρει ότι η επίβλεψη της πισίνας αποτελεί ευθύνη των Εναγομένων, αλλά αντίθετα αναφέρει ρητά ότι το πεδίο υποχρεώσεων των Εναγομένων καλύπτει μόνο τα κτιστικά, δηλαδή την κατασκευή της κολυμβητικής δεξαμενής, την παροχή και εγκατάσταση των απαραίτητων μηχανημάτων και εξοπλισμό, την διεκπεραίωση της σχετικής μηχανολογικής και ηλεκτρολογικής εγκατάστασης στο βαθμό και την έκταση που η εν λόγω σύμβαση προνοεί. Ούτε ο Ενάγοντας μέσα από την έκθεση απαίτησης του ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι ευθύνονταν για την επίβλεψη της επίδικης πισίνας. Αντίθετα με την παράγραφο 3 του εν λόγω δικογράφου τους επαληθεύουν την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου. Προς άρση οποιασδήποτε παρεξήγησης αυτό δεν σημαίνει ότι οι Εναγόμενοι, στα πλαίσια κατασκευής της επίδικης κολυμβητικής δεξαμενής, δεν θα έπρεπε να είχαν επιστασία της εργασίας τους. Κάθε άλλο, αυτό ήταν αναγκαίο για την ομαλή εκτέλεση της κατασκευαστικής εργασίας. Αυτό όμως που δεν ήταν ευθύνη δική τους ήταν να διαδραματίζουν ρόλο επιβλέποντα κατά τη διάρκεια της κατασκευής της πισίνας, μία ιδιότητα που συνήθως φέρει ο επιβλέποντας μηχανικός του έργου ή ο μελετητής της πισίνας ή εν πάσει περιπτώσει άτομο που ενεργεί ως τεχνικός σύμβουλος του εργοδότη-ιδιοκτήτη της πισίνας. Η δε ερμηνεία που ο Ενάγοντας έδωσε αποδίδοντας την έννοια της λέξης 'έλεγχος' στο Παράρτημα 1 σε ευθύνη επίβλεψης της κατασκευής είναι αυθαίρετη και λανθασμένη. Κατ' αρχήν η πρόθεση των μερών μέσα από τη συμφωνία διαπιστώνεται κατόπιν μελέτης όλου του κειμένου της συμφωνίας και όχι αποσπασματικά απομονώνοντας τη λέξη 'έλεγχος'. Η φράση 'έλεγχος και λειτουργία της πισίνας' υπό το σημείο (Ε) της συμφωνίας δηλώνει την υποχρέωση των Εναγομένων να ελέγξουν ότι η κατασκευή της πισίνας έχει συμπληρωθεί περιλαμβανομένου της εγκατάστασης των απαραίτητων μηχανημάτων και εξοπλισμού και ότι η πισίνα λειτουργεί. Ειδικότερα στο στάδιο του ελέγχου της πισίνας με σκοπό την παράδοση της στον ιδιοκτήτη της (testing and commissioning) ελέγχονται τα εξής: (α) Εάν όντως τα μηχανήματα λειτουργούν. (β) Εάν τα φώτα της πισίνας ανάβουν. (γ) Εάν η σωλήνα της σκούπας λειτουργεί. (δ) Εάν οι απορροφητήρες καθαρισμού νερού (skimmers) διοχετεύουν νερό στο μηχανοστάσιο και από εκεί επιστρέφεται φιλτραρισμένο και καθαρισμένο στην κολυμβητική δεξαμενή. Σε καμία περίπτωση το περιεχόμενο της σύμβασης υπονοεί επίβλεψη της εργασίας των Εναγομένων από τους ιδίους υπό τη νομική έννοια που έχει εξηγηθεί πιο πάνω. Αν η πρόθεση των μερών ήταν αυτή τότε η σύμβαση θα χρησιμοποιούσε τουλάχιστο ρητά τις λέξεις 'ευθύνη επίβλεψης', πέραν του ότι το περιεχόμενο του Παραρτήματος 1 θα ήταν τέτοιο διαμορφωμένο που θα έδιδε την εντύπωση αυτή σε όποιον το διάβαζε. Επίσης, αν η αντίληψη του Ενάγοντα στον όρο 'έλεγχος' ισοδυναμεί με επίβλεψη και γίνεται από αυτό που κατασκευάζει, όπως το εξέφρασε στην περίπτωση της πισίνας του, τότε δεν δικαιολογείται η πρόσληψη επιβλέποντα αρχιτέκτονα και πολιτικού μηχανικού ως τεχνικούς σύμβουλους του για την επίβλεψη των εργασιών ανέγερσης της οικίας του που πραγματοποιήθηκαν από άλλο εργολάβο, ενεργώντας έτσι εκ μέρους και για λογαριασμό του (δηλαδή του Ενάγοντα). Ο τρόπος που ενέργησε στην οικία του συγκρούεται κάθετα με το σκεπτικό που πρόβαλε στην περίπτωση της πισίνας του σε βαθμό που το αναιρεί, καταρρίπτοντας έτσι την ορθότητα της ερμηνείας που ο ίδιος αποδίδει στο ζήτημα της ευθύνης της επίβλεψης στην κολυμβητική δεξαμενή του. Από την άλλη, δέχομαι τη μαρτυρία του Ενάγοντα ότι το πρόβλημα που η πισίνα του παρουσίαζε επηρέαζε σε κάποιο βαθμό τη χρήση και την απόλαυση της, όχι όμως σε βαθμό απόλυτο που να την αχρηστεύει εντελώς. Προς τούτο δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία. Επιπλέον, δέχομαι ότι μεταγενέστερα ο Ενάγοντας αποκατέστησε τα προβλήματα που αρχικά παρουσιάστηκαν στην επίδικη πισίνα. Σε σχέση με τις απώλειες που ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι υπέστηκε, δέχομαι ότι στα πλαίσια των ανεπιτυχών προσπαθειών των υπαλλήλων των Εναγομένων να επιδιορθώσουν το πρόβλημα της πισίνας, προκλήθηκαν ζημιές στο γρασίδι, σε φυτά, στο πλακόστρωτο και σε τοίχο αντιστήριξης με αποτέλεσμα να απαιτηθεί: (α) Η αφαίρεση και απομάκρυνση του υφιστάμενου καταστραμμένου γρασιδιού καθώς και η αντικατάσταση του. (β) Η αφαίρεση και απομάκρυνση του υφιστάμενου καταστραμμένου πλακόστρωτου και η αγορά και τοποθέτηση νέου. (γ) Η αφαίρεση και απομάκρυνση του υφιστάμενου σοβατεπί (τσεκολατούρας) και η αγορά και τοποθέτηση νέας. (δ) Επικάλυψη με βερνίκι του πλακόστρωτου και του σοβατεπί. (ε) Αγορά και επαναφύτευση των καταστραμμένων φυτών. (στ) Αποκατάσταση λειτουργίας πισίνας. (ζ) Μπογιάντισμα (ελαιοχρωματισμός) τοίχου αντιστήριξης. Οι έγχρωμες φωτογραφίες 'Η' και 'Ν' του Παραρτήματος 4 φανερώνουν ζημιές στο γρασίδι και στο πλακόστρωτο της οικίας στ πλαίσια διαφαινόμενων προσπαθειών εντοπισμού και επιδιόρθωσης των προβλημάτων της πισίνας. Εάν και εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο το Δικαστήριο θα ασχοληθεί με την εκτίμηση των ζημιών αργότερα και συγκεκριμένα στον στάδιο υπολογισμού τυχόν αποζημιώσεων. Αυτό όμως που θα πρέπει να τονιστεί στο σημείο αυτό είναι το ότι είναι αναγκαία η παρουσίαση μαρτυρίας από εμπειρογνώμονα επί τεχνικών θεμάτων για να εντοπιστεί η πηγή του προβλήματος λειτουργίας της πισίνας και έτσι να διαπιστωθεί ποιος ευθύνεται για το πρόβλημα αυτό. Ειδικότερα είναι απαραίτητη η προσκόμιση εξειδικευμένης τεχνικής μαρτυρίας προτού κάποιος καταλήξει εάν όντως το πρόβλημα οφείλεται σε πλημμελή μελέτη ή λανθασμένη κατασκευή ή συνδυασμός των δύο ή κάτι άλλο ανεξάρτητο. Χρειάζεται ακόμη τέτοιου είδους τεχνική μαρτυρία για να κρίνει κάποιος κατά πόσο τα έξοδα, οι ζημιές και οι απώλειες που ο Ενάγοντας υπέστηκε είναι φυσική συνέπεια του προβλήματος της πισίνας, προερχόμενο πλέον από προσδιορισμένη πηγή ευθύνης με το οποίο συνδέονται και που προέκυψαν κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Η δε μαρτυρία του Ενάγοντα ή οποιουδήποτε άλλου μάρτυρα γεγονότων είναι άνευ σημασίας για την απάντηση των πιο πάνω εξειδικευμένων τεχνικών ερωτημάτων. Αναφορικά με την ανταπαίτηση των Εναγομένων, το Δικαστήριο παρατηρεί ότι ο Ενάγοντας ουδεμία εξήγηση έδωσε ως προς τη δικογραφημένη θέση της άλλης πλευράς περί ύπαρξης οφειλής ύψους Λ.Κ.£92,98 σε σχέση με την πώληση και παράδοση χημικών προϊόντων για την πισίνα. Πέραν όμως αυτού, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι στις 03.02.06 ποσό ύψους Λ.Κ.£92,58 χρεώθηκε στην κατάσταση λογαριασμού του Ενάγοντα ως πελάτη των Εναγομένων δυνάμει σχετικού τιμολογίου, το οποίο επαληθεύει τη θέση των Εναγομένων περί πώλησης και παράδοσης χημικών προϊόντων για την πισίνα. Το Παράρτημα 2 που ο Ενάγοντας κατάθεσε στο Δικαστήριο είναι διαφωτιστικό στο θέμα αυτό περιέχοντας την προαναφερόμενη χρέωση. Η πώληση και παράδοση χημικών προϊόντων στον Ενάγοντα στις 03.02.06 που προφανώς έγινε για να εξυπηρετήσει τον σκοπό συντήρησης της κολυμβητικής δεξαμενής βοηθά το Δικαστήριο να αντιληφθεί ότι εκείνη την ημερομηνία υπήρξε παράδοση της πισίνας στον Ενάγοντα που στο μεταξύ η κατασκευή και η προμήθεια και εγκατάσταση σχετικών μηχανημάτων είχαν αποπερατωθεί. Πως αλλιώς δικαιολογείται η πώληση στον Ενάγοντα χημικών προϊόντων για τη συντήρηση πισίνας αν αυτή δεν είχε προηγουμένως παραδοθεί ως έτοιμη για χρήση από τον Ενάγοντα. Το γεγονός ότι αυτή η επιπρόσθετη χρέωση δεν περιλαμβάνεται στη γραπτή συμφωνία των διαδίκων και εφόσον δεν υπάρχει ισχυρισμός ή απαίτηση από μέρους των Εναγομένων ότι αυτή συνδέεται είτε άμεσα είτε έμμεσα με την κατασκευή της πισίνας καθώς και το ότι ο Ενάγοντας δεν έχει τοποθετηθεί για το θέμα αυτό, η θέση του Δικαστηρίου ότι αυτή συνδέεται με την συντήρηση της πισίνας η οποία παραδόθηκε στον Ενάγοντα στις 03.02.06 καθιστά την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου ως τη μόνη, υπό τις περιστάσεις, λογικοφανή. Επομένως, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 03.02.06 οι Εναγόμενοι παρέδωσαν την επίδικη κολυμβητική δεξαμενή στον Ενάγοντα ως πλήρως κατασκευασμένη και αφού πρώτα την έλεγξαν και τη λειτούργησαν στη βάση του πλαισίου που εξηγήθηκε πιο πάνω. Σχετικά με την μη πληρωμή του υπολοίπου συμφωνημένου ποσού ο Ενάγοντας έδωσε τις εξής δικαιολογίες: (α) Συμφώνησε εκ των υστέρων με ένα εκ των διευθυντών των Εναγομένων και συγκεκριμένα με το Γεώργιο Συρίμη να πλήρωνε αρχικά το ποσό των Λ.Κ.£2.300,00 και το υπόλοιπο ποσό με την παράδοση και λειτουργία της πισίνας. (β) Οι ίδιοι οι Εναγόμενοι τερμάτισαν τη συμφωνία από τη στιγμή που αδυνατούσαν να επιδιορθώσουν το πρόβλημα στην πισίνα. Σε σχέση με το σημείο (α) το Δικαστήριο θεωρεί αν υπήρχε κάποια εξέλιξη που διαφοροποιούσε την αρχική πρόθεση των συμβαλλομένων μερών, όπως αυτή απεικονίζεται μέσα από τα καθορισμένα στάδια πληρωμών που περιέχονται στη γραπτή συμφωνία των διαδίκων ημερομηνίας 15.03.05, αυτή θα φαινόταν έστω και χειρόγραφα στο κείμενο της εν λόγω συμφωνίας υπό τη μορφή διευκρίνησης ή διόρθωσης-τροποποίησης. Αυτό εξάλλου έγινε στις περιπτώσεις του ύψους του τελικού ποσού που συμφωνήθηκε αλλά και του πέτρινου περιθωρίου (coping stones). Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Δεν αμφιβάλλω ότι μπορεί να έγινε μια τέτοια συζήτηση, πλην όμως δεν υπάρχει κάτι που θα με οδηγούσε με ασφάλεια στο εύρημα ότι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας ενδεχόμενης συζήτησης κατέληξε σε συμφωνία για διαφοροποίηση των συμφωνημένων όρων πληρωμής έτσι ώστε να έχει και δεσμευτική ισχύ για τα συμβαλλόμενα μέρη. Όταν η σύμβαση των μερών αποτελείται από ένα ενιαίο γραπτό κείμενο (με ή χωρίς ενσωματωμένα σ' αυτό άλλα έγγραφα) προφορική μαρτυρία δεν επιτρέπεται να δοθεί έτσι ώστε να προσθέσει ή να αφαιρέσει ή να αντικρούσει ή να καταρρίψει ή καθ' οιονδήποτε τρόπο τροποποιήσει ή ανατρέψει το γραπτό υλικό. Ούτε και τέτοια προφορική μαρτυρία είναι από μόνη της σε θέση να τροποποιήσει το κείμενο της συμφωνίας ή να καταργήσει την ισχύ της. Κατά συνέπεια, το μέρος της προφορικής αυτής μαρτυρίας του Ενάγοντα αγνοείται. Όσον αφορά το σημείο (β) δεν φαίνεται να ευσταθεί νομικά επειδή οι Εναγόμενοι παρέδωσαν την επίδικη κολυμβητική δεξαμενή στον Ενάγοντα ως πλήρως κατασκευασμένη και αφού πρώτα την έλεγξαν και τη λειτούργησαν υπό την έννοια που εξηγήθηκε πιο πάνω. Αν εκ των υστέρων παρατηρήθηκαν προβλήματα τότε αυτό είναι θέμα απόδειξης ζημιών που ο Ενάγοντας υπέστηκε συνεπεία των προβλημάτων που προκλήθηκαν ενδεχομένως από υπαιτιότητα των Εναγομένων, εκτίμηση των ζημιών αυτών και επιδίκαση ανάλογων αποζημιώσεων. Δεν τίθεται θέμα απάρνησης ή αποκήρυξης της σύμβασης (repudiation of contract) από μέρους των Εναγομένων. Ούτε όμως υπάρχει μαρτυρία που να φανερώνει ότι ο Ενάγοντας τερμάτισε την επίδικη σύμβαση συνεπεία οποιασδήποτε ουσιώδης παράβασης της από τους Εναγομένους. Αντίθετα, ο Ενάγοντας με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 16.03.06, η οποία κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Παράρτημα 12, καλεί απλά τους Εναγομένους είτε να αποκαταστήσουν τις κατ' ισχυρισμό ζημιές είτε να προσφέρουν ανάλογη αποζημίωση στον Ενάγοντα. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία του Ενάγοντα ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη στο βαθμό και την έκταση που έχω σχολιάσει πιο πάνω, μέρος της οποίας αποτελεί και το Τεκμήριο 'Α'. Μαζί με αυτή περιλαμβάνονται τα Παραρτήματα 4 και 13 τα οποία, κατόπιν αξιολόγησης τους γίνονται δεκτά ως ορθά, αληθή και αξιόπιστα με τις έγχρωμες φωτογραφίες που τα απαρτίζουν, η γνησιότητα των οποίων ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τους Εναγομένους, να απεικονίζουν την πραγματική κατάσταση της επίδικης πισίνας κατά το χρόνο λήψης τους. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχουν τέτοια πειστικά στοιχεία που θα το οδηγούσαν με ασφάλεια στο εύρημα ως προς το πότε ακριβώς χρονικά κάθε μια από τις 41 έγχρωμες φωτογραφίες που απαρτίζουν τα Παραρτήματα 4 και 13 λήφθηκε. Μερικές από αυτές μπορεί να λήφθηκαν κατά τη διάρκεια της κατασκευής της πισίνας, άλλες ενδέχεται να λήφθηκαν την περίοδο που καταβάλλονταν προσπάθειες για εντοπισμό των αιτίων που προκαλούσαν τη διαρροή νερού από την επίδικη πισίνα ενώ για ορισμένες οτιδήποτε ειπωθεί είναι παρακινδυνευμένο. Με εξαίρεση τις φωτογραφίες 'ΣΤ',' 'Η', Ν' και 'Π' του Παραρτήματος 4 καθώς και της φωτογραφίας 'Ξ' του Παραρτήματος 13, οι υπόλοιπες έγχρωμες φωτογραφίες δεν είναι διαφωτιστικές σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης αυτής και ως εκ τούτου έχουν μηδενική βαρύτητα. Όσον αφορά τα Παραρτήματα 1 και 2 έχω ήδη κάνει αναφορά, στην οποία και παραπέμπω. Ο ΜΕ2 κατάθεσε ως μάρτυρας γεγονότων αλλά και ως εμπειρογνώμονας με τεράστια εμπειρία σε τεχνικά θέματα κατασκευής και επιδιόρθωσης κολυμβητικών δεξαμενών. Η πολυετής εμπειρία του στα εν λόγω τεχνικά θέματα και γενικότερα η κατάθεσης του υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα δεν αμφισβητήθηκαν ευθέως από τους Εναγομένους. Ούτε τα καθήκοντα που είπε ότι είχε για 7 συνεχή χρόνια όταν βρισκόταν στην υπηρεσία των Εναγομένων από το 2002-2008 περίπου αμφισβητήθηκαν από τους Εναγομένους. Κάποιοι υπαινιγμοί που αφορούσαν την τεχνική κατάρτιση του αλλά και το ρόλο που είχε ως πρώην υπάλληλος των Εναγομένων ακούστηκαν για πρώτη φορά κατά την προσκόμιση μαρτυρίας από μάρτυρες των Εναγομένων. Ουδέποτε τέθηκαν αυτοί οι υπαινιγμοί ενώπιον του μάρτυρα αυτού υπό τη μορφή υποβολών από μέρους του συνηγόρου των Εναγομένων για να μπορέσει να τους αντικρούσει ή έστω να έχει την ευκαιρία να τοποθετηθεί δίδοντας τη δική του θέση. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη τις όποιες μομφές έγιναν εναντίον του εν λόγω μάρτυρα από μάρτυρες της υπεράσπισης σχετικά με την τεχνική κατάρτιση του σε τεχνικά θέματα κατασκευής και επιδιόρθωσης κολυμβητικών δεξαμενών. Γενικά ο ΜΕ2 δημιούργησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Θεωρώ ότι ήλθε και είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο περιοριζόμενος στα θέματα που είχε προσωπική γνώση και αντίληψη. Οι απαντήσεις του δεν ήταν φλύαρες και δεν κινδυνολογούσε για χάριν εντυπώσεων. Αντίθετα, έχω παρατηρήσει ότι απαντούσε με θετικότητα, σαφήνεια, ευθύτητα, παραστατικότητα και τεκμηριωμένα, χωρίς προσχεδιασμό και δίχως δόση υπερβολής ή τάση για αποφυγή αντιμετώπισης τους. Το ότι όταν κατάθετε την μαρτυρία του στο Δικαστήριο δεν βρισκόταν πλέον στην υπηρεσία των Εναγομένων και ταυτόχρονα δεν διέθετε οποιεσδήποτε επαγγελματικές και/ή φιλικές δοσοληψίες με τον Ενάγοντα τον απαλλάσσει από οποιοδήποτε κίνητρο συμφέροντος. Η δε μαρτυρία του ήταν διαφωτιστική για το Δικαστήριο, τη στιγμή που τα επίδικα θέματα είναι εξειδικευμένα τεχνικής φύσεως και ο ίδιος είχε προσωπική ανάμιξη σ' αυτά. Ταυτόχρονα η μαρτυρία του ΜΕ2 χαρακτηρίζεται από απλότητα, σταθερότητα και ουσία ενώ παράλληλα είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις, πράγμα που ενισχύει την αξιοπιστία της απέναντι στο Δικαστήριο. Ειδικότερα, δέχομαι ότι περί τις 06.02.06 ο ΜΕ2 επισκέφτηκε, μετά από οδηγίες, των Εναγομένων, την οικία του Ενάγοντα για να επιθεωρήσει ισχυριζόμενες κακοτεχνίες υπό το φως παραπόνου του Ενάγοντα περί απώλειας νερού από την πισίνα του. Η πιο πάνω ημερομηνία ενισχύει το εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 03.02.06 υπήρξε παράδοση της επίδικης κολυμβητικής δεξαμενής στον Ενάγοντα με ότι αυτό συνεπάγεται. Παραπέμπει ακόμη στο γεγονός ότι τα παράπονα του Ενάγοντα για διαρροή νερού από την πισίνα του έγιναν για πρώτη φορά σε χρονική περίοδο μεταγενέστερη της παράδοσης της κολυμβητικής δεξαμενής. Επίσης, διαφωτίζει το Δικαστήριο ότι περί τις 06.02.06 που η πισίνα του Ενάγοντα επιθεωρήθηκε για πρώτη φορά από τους Εναγομένους κατόπιν παραπόνου του Ενάγοντα με τον ΜΕ2 να διαπιστώνει τότε για πρώτη φορά απώλεια νερού της πισίνας, με αρχική υποψία ως πηγή του προβλήματος τα λάστιχα, στα οποία αφού έσκαψε και εντόπισε πρόβλημα σ' αυτά τα αντικατέστησε με εξαίρεση τη σωλήνωση του βυθού, πράγμα το οποίο και αποδέχομαι. Επιπλέον, γίνεται γνωστό ότι επειδή η επίδικη πισίνα εξακολουθούσε να είχε απώλειες νερού, ο εν λόγω μάρτυρας έλεγξε τους απορροφητήρες καθαρισμού νερού και αφού διαπίστωσε όντως διαρροή σ' αυτούς προέβηκε στην αντικατάσταση τους, γεγονός που αποδέχομαι. Τα προβλήματα που εντοπίστηκαν στα λάστιχα και στους απορροφητήρες καθαρισμού νερού προκάλεσαν διαρροή νερού προς το έδαφος και αυτό δικαιολογεί τη θέση του Ενάγοντα για παράπονα των ενοίκων του γειτονικού υποστατικού που υψομετρικά είναι σε χαμηλότερο επίπεδο από το δικό του περί πλημμυρίσματος του κήπου τους με νερά που προέρχονται από την οικία του Ενάγοντα. Επιπροσθέτως, γίνεται γνωστό ότι επειδή η επίδικη πισίνα συνέχισε να παρουσιάζει διαρροή νερού προέβηκε στην αφαίρεση της πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης όπου, ανάμεσα σ' άλλα, διαπίστωσε τα εξής: (α) Η τοιχοποιία δεν ερχόταν σε επαφή με το πάτωμα της πισίνας αλλά το σκυρόδεμα αυτής εδραζόταν πάνω σε χώμα έχοντας 30-35 εκατοστά απόσταση από το πάτωμα, χωρίς έτσι να υπάρχει η κατάλληλη θεμελίωση του πυθμένα της κολυμβητικής δεξαμενής έτσι ώστε να υπάρχει το απαραίτητο δέσιμο της τοιχοποιίας με το πάτωμα της πισίνας. (β) Τα τοιχώματα της πισίνας δεν ήταν κατασκευασμένα από τσιμεντομπλόκς και χυτό σκυρόδεμα. (γ) Υπήρχαν ρωγμές στον πυθμένα της πισίνας με το βυθό να παίρνει και κλίση. (δ) Η πλαστική επενδυτική μεμβράνη παρουσίαζε διαβρώσεις και ρωγμές. Όλα τα πιο πάνω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Οι έγχρωμες φωτογραφίες 'Π' και 'Ξ' των Παραρτημάτων 4 και 13 αντίστοιχα που στην ουσία απεικονίζουν το ίδιο πράγμα φανερώνουν τις διαπιστώσεις του ΜΕ2 μέσα από τα προαναφερόμενα σημεία (α) και (β). Περαιτέρω, ο εν λόγω μάρτυρας ισχυρίζεται ότι τα 2 υποβρύχια φώτα της επίδικης πισίνας δεν είχαν εγκατασταθεί δεόντως. Δεν εξηγεί όμως για πιο λόγο θεωρεί ότι δεν υπήρξε δέουσα εγκατάσταση τους, τη στιγμή που η θέση του δεν είναι ότι τα εν λόγω υποβρύχια φώτα δεν τοποθετήθηκαν καθόλου και κατ' επέκταση δεν άναβαν. Πρόκειται για ένα γενικό, αόριστο και ασαφή ισχυρισμό, ο οποίος στερείται στοιχείων που θα τον θεμελίωναν. Ως εκ τούτου, ο εν λόγω ισχυρισμός του ΜΕ2 δεν γίνεται αποδεκτός. Ομοίως έχει την ίδια τύχη και ο ισχυρισμός του εν λόγω μάρτυρα περί καθημερινής απώλειας νερού 600-900 λίτρων. Το Δικαστήριο δέχεται ότι ο ΜΕ2 διαπίστωσε απώλεια νερού, πλην όμως δεν προσκόμισε τέτοια μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο ίδιος μέτρησε την ποσότητα διαρροής νερού, την οποία και υπολόγισε στο ύψος που ισχυρίστηκε. Η δε θέση του ότι οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να τοποθετήσουν σε ευθεία γραμμή τα πέτρινα περιθώρια (coping stones) γύρω από την πισίνα δεν ευσταθεί και κατ' επέκταση δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο επειδή η συμβατική υποχρέωση των Εναγομένων περιορίζεται μόνο στην προμήθεια του υλικού αυτού και δεν επεκτείνεται στην τοποθέτηση του. Το Δικαστήριο δεν κρίνει κατά πόσο η τοποθέτηση των πέτρινων περιθωρίων ήταν ή όχι σε ευθεία γραμμή περιμετρικά της επίδικης πισίνας αλλά απλά καταλήγει ότι η τοποθέτηση του υλικού αυτού δεν αποτελούσε ευθύνη των Εναγομένων. Το Δικαστήριο δέχεται ακόμη ότι ο ΜΕ2, κατόπιν οδηγιών των Εναγομένων, μέτρησε προσωπικά το ύψος της πισίνας από τον πυθμένα αυτής μέχρι τη μέση του απορροφητήρα καθαρισμού νερού (skimmer) ανακαλύπτοντας ότι αυτό ήταν 1,13 μέτρα αντίς 1,5 μέτρα όπως έπρεπε να ήταν. Η θέση του απορροφητήρα καθαρισμού νερού φαίνεται από την έγχρωμη φωτογραφία 'ΣΤ' του Παραρτήματος 4. Παράλληλα και υπό το φως των προαναφερόμενων διαπιστώσεων και ανακαλύψεων του ΜΕ2, το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει την επαγγελματική γνώμη του εν λόγω μάρτυρα, όπως αυτή εκφράστηκε ενώπιον του από το μάρτυρα αυτό υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα, η οποία είναι ότι δεν υπήρχε τρόπος επιδιόρθωσης της επίδικης πισίνας αλλά να κατασκευαστεί από την αρχή. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ2 ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 1 που αποτελεί μέρος αυτής. Η ΜΕ3 κατάθεσε και αυτή ως εμπειρογνώμονας τεχνικών θεμάτων. Τόσο η εμπειρία της αλλά και τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά προσόντα της όσο και η επιστημονική κατάρτιση της σε τεχνικά θέματα που αφορούν την υπόθεση αυτή δεν αμφισβητήθηκαν από οποιονδήποτε. Σε γενικές γραμμές η εν λόγω μάρτυρας άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Έδωσε αυθόρμητες απαντήσεις επί της ουσίας των ερωτήσεων που της υπεβλήθηκαν χωρίς να τις κατασκευάζει και δίχως τάση υπερβολής. Η ίδια δεν επεκτάθηκε σε θέματα που δεν ενέπιπταν στη σφαίρα της επαγγελματικής γνώσης της ενώ σαν μάρτυρας δεν υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις που θα κλόνιζαν την αξιοπιστία της. Το επίπεδο ειλικρίνειας της μάρτυρας αυτής ανέρχεται σε τέτοιο επίπεδο που η ίδια ανέλυσε ποιες ακριβώς διαπιστώσεις της ήταν προϊόν δικού της ελέγχου και ποιες αποτέλεσμα έρευνας άλλων προσώπων εξηγώντας όμως παράλληλα για ποιο λόγο πρόκρινε ή όχι την κάθε μια από αυτές. Συνεπώς, η μαρτυρία της ΜΕ3 διαχωρίζεται σε δύο σκέλη: (α) Σ' αυτή που έχει προσωπική συμμετοχή και καταλήγει σε προσωπικές διαπιστώσεις και (β) Σ' αυτή που περιορίζεται στην έκφραση από τεχνικής άποψης επαγγελματικής γνώμης ως προς την ορθότητα έρευνας που έγινε από άλλα πρόσωπα. Χωρίς δεύτερη σκέψη αποδέχομαι το σκέλος της μαρτυρίας της που άπτεται προσωπικής συμμετοχής της και κατάληξης σε δικών της συμπερασμάτων. Ειδικότερα, δέχομαι ως επιστημονικά ορθή, τεκμηριωμένη, αληθή και αξιόπιστη τη μεθοδολογία που εφάρμοσε και διαπίστωσε ότι η επίδικη πισίνα είχε καθημερινή απώλεια νερού 600-900 λίτρα. Το ίδιο ισχύει για την κατάληξη της ότι η επίδικη κολυμβητική δεξαμενή έχει καθαρό νερό βάθους 1,13 μέτρα και όχι 1,5 μέτρα με αποτέλεσμα να είναι χωρητικότητας 33 τόνων νερού και όχι 48 τόνων όπως θα έπρεπε, την οποία μέθοδο που ακολούθησε εξίσου αποδέχομαι ως επιστημονικά ορθή, τεκμηριωμένη, αληθή και αξιόπιστη. Είναι μέχρι τη μέση του ύψους του απορροφητήρα καθαρισμού νερού που κανονικά έπρεπε να ανέρχεται και να παραμένει εκεί η στάθμη του νερού της πισίνας. Από εκεί το νερό διοχετεύεται στον απορροφητήρα καθαρισμού νερού και ευθύς οδηγείται στο μηχανοστάσιο και αφού καθαριστεί επιστρέφει ανακυκλωμένο στην πισίνα. Κατά συνέπεια, το ύψος της πισίνας από τη μέση του απορροφητήρα καθαρισμού νερού μέχρι την επιφάνεια του πέτρινου περιθωρίου δεν καλύπτεται από νερό και έτσι είναι άνευ σημασίας για τον έλεγχο της χωρητικότητας της πισίνας. Η θέση του απορροφητήρα καθαρισμού νερού φαίνεται από την έγχρωμη φωτογραφία 'ΣΤ' του Παραρτήματος 4. Εδώ ας σημειωθεί ότι οι διαστάσεις 4 x 8 μέτρα της πισίνας δεν αμφισβητήθηκαν οπότε αυτές θεωρούνται σταθερά δεδομένα, στη βάση των οποίων και υπό το φως της προσκομισθείσας μαρτυρίας εξετάστηκε και υπολογίστηκε η χωρητικότητα της κολυμβητικής δεξαμενής σε καθαρό όγκο νερού. Δέχομαι ακόμη ως επιστημονικά ορθή και αληθή την διαπίστωση της μάρτυρας αυτής μέσω της έγχρωμης φωτογραφίας 'Π' του Παραρτήματος 4 περί κατασκευής των τοιχωμάτων της επίδικης πισίνας κατά 2/3 με χυτό σκυρόδεμα και 1/3 με χώμα που σουβατίστηκε και όχι με τσιμεντομπλόκς και χυτό σκυρόδεμα σε όλο το ύψος τους, όπως θα έπρεπε να είχαν γίνει, παρόλο ότι θα μπορούσε να δοθεί παράλληλα και κάποια εξήγηση κατά πόσο τα πιο πάνω μπορούσαν ή όχι να ήταν ορατά με γυμνό μάτι στα χρονικά σημεία των επί τόπου επισκέψεων της ΜΕ3. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ορθότητα της παρατήρησης της μάρτυρας αυτής όπως αυτή προέκυπτε μέσα από τι απεικονιζόταν στη συγκεκριμένη έγχρωμη φωτογραφία δεν αμφισβητήθηκε από τους Εναγομένους. Η φωτογραφία 'Π' του Παραρτήματος 4 δείχνει ότι όταν τα τοιχώματα είχαν κατασκευαστεί το δάπεδο δεν είχε ολοκληρωθεί. Είναι άνευ σημασίας το αν η φωτογραφία 'Π' λήφθηκε κατά την περίοδο κατασκευής της πισίνας ή τότε που διεξάγονταν οι εργασίες εντοπισμού του προβλήματος σ' αυτή επειδή η κατασκευή του δαπέδου με μείγμα σκυροδέματος ενισχυμένο με σχάρα σιδήρου Υ8 θα έπρεπε να είχε προηγηθεί της κατασκευής των τοιχωμάτων από τσιμεντομπλόκς, τοποθέτηση οπλισμού Υ10 και σουβάτισμα αυτών έτσι ώστε τα τοιχώματα να εδράζονται στο οπλισμένο σκυρόδεμα του πυθμένα της πισίνας. Όπως φαίνεται από την φωτογραφία 'Π' του Παραρτήματος 4, μέσα από τη συμπίεση χωμάτων δημιουργήθηκε κλίση πάνω στην οποία τοποθετήθηκε η πλαστική επενδυτική μεμβράνη (Liner PVC) η οποία επεκτάθηκε από τον πυθμένα της πισίνας στα τοιχώματα αυτής. Η δημιουργία της πιο πάνω κλίσης απέτρεψε την ολοκληρωμένη κατασκευή των τοιχωμάτων με τσιμεντομπλόκς, ως η μεταξύ των διαδίκων σύμβαση. Το γεγονός ότι τα τοιχώματα της πισίνας δεν εδράζονται πάνω στο σκυρόδεμα του πυθμένα καθιστά αληθή τον ισχυρισμό ότι τα τσιμεντομπλόκς δεν καλύπτουν όλο το ύψος των τοιχωμάτων. Προκύπτει ακόμη από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι με το γέμισμα της πισίνας ασκήθηκε υδροστατική πίεση στο συμπιεσμένο χώμα της κλίσης επί του οποίου εδραζόταν η πλαστική επενδυτική μεμβράνη, προκαλώντας με την πάροδο χρόνου την καθίζηση του. Η καθίζηση αυτή με τη σειρά της αλλοίωσε το ευθυγραμμισμένο επίπεδο της πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης καθώς και των ενώσεων αυτής δημιουργώντας έτσι διαρροή νερού. Επίσης, δέχομαι και ως εκ τούτου αποτελεί σχετικό εύρημα του Δικαστηρίου η βεβαίωση της εν λόγω μάρτυρας ότι η οικία παραδόθηκε στον Ενάγοντα-ιδιοκτήτη της στις 05.02.06, οποίος και μετακόμισε σ' αυτή την ίδια ημέρα. Όσον αφορά την αναφορά της μάρτυρας σε κατασκευή νέας πισίνας, η οποία ας σημειωθεί ότι δεν ήταν σε θέση να δηλώσει σημαντικές λεπτομέρειες γι' αυτή όπως πότε ολοκληρώθηκε και από ποιον και σε συνδυασμό με την απουσία δικής της επαγγελματικής γνώμης ως προς το κατά πόσο η επίδικη πισίνα μπορούσε ή όχι να επιδιορθωθεί ή η μοναδική ριζική λύση στα προβλήματα ήταν η κατασκευή νέας πισίνας, δέχομαι απλά και μόνο ότι ο Ενάγοντας διέθετε μία πισίνα που λειτουργούσε. Σε σχέση με τα Παραρτήματα 9 και 10 που αφορούν εκτίμηση ζημιών που υπέστηκε ο ελαιοχρωματισμός της οικίας του Ενάγοντα καθώς και το πλακόστρωτο αυτής, οι οποίες έγιναν από πρόσωπα που ασχολούνται επαγγελματικά με τέτοιου είδους εργασίες και που η μάρτυρας αυτή εγκρίνει επειδή οι τιμές ήταν χαμηλότερες των κανονικών τιμών αγοράς, παρατηρώ ότι η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε σε σχέση με την ορθότητα της διαπίστωσης της αυτής καθώς επίσης δεν αμφισβητήθηκαν οι ποσότητες που καταγράφονται στα εν λόγω έγγραφα οι οποίες μαζί με την τις τιμές που επίσης σημειώνονται οδηγούν στον υπολογισμό του συνολικού ύψους του κόστους των ζημιών που απαιτούνται να επιδιορθωθούν. Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ ότι οι Εναγόμενοι αποδέχονται το δηλωμένο και συνάμα επιβεβαιωμένο κόστος αποκατάστασης των ζημιών σε ελαιοχρωματισμό και πλακόστρωτο της οικίας του Ενάγοντα στη βάση των ποσοτήτων που καταγράφονται μέσα από τα προαναφερόμενα παραρτήματα (Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαΐδη
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1057) και έτσι το Δικαστήριο δεν έχει οποιοδήποτε λόγο να σχολιάσει. Συνεπώς, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ότι ο ελαιοχρωματισμός αλλά και το πλακόστρωτο της οικίας του Ενάγοντα υπέστηκαν ζημιές με το βαθμό και την έκταση της αποκατάσταση τους να είναι αυτή που περιγράφεται στα Παρατήματα 9 και 10 που συνοδεύουν το Παράρτημα 8 ως αναπόσπαστα μέρη αυτού ενώ το κόστος αποκατάστασης αυτών των ζημιών ανέρχεται στα συνολικά ποσά των Λ.Κ.£841,50 πλέον Φ.Π.Α. και Λ.Κ.£1.548 πλέον Φ.Π.Α. αντίστοιχα, ανάλυση των ποσών αυτών να παρέχεται επίσης μέσα από τα Παρατήματα 9 και 10. Υπό το φως των πιο πάνω, το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία της ΜΕ3 ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου των Παραρτημάτων 8, 9 και 10 που αποτελούν μέρος αυτής. Ο ΜΕ4 δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Έδωσε μία γενική και αόριστη μαρτυρία στο Δικαστήριο χωρίς να είναι σε θέση να δώσει λεπτομέρειες γι' αυτή. Συγκεκριμένα, ενώ ισχυρίστηκε ότι κατασκεύασε νέα πισίνα για τον Ενάγοντα εις αντικατάσταση της παλαιάς δεν ήταν σε θέση να πει: (α) Πότε ακριβώς επισκέφτηκε για πρώτη φορά την οικία του Ενάγοντα και διαπίστωσε τις κακοτεχνίες που ισχυρίζεται. (β) Πότε συμφώνησε με τον Ενάγοντα και ποιο το περιεχόμενο της συμφωνίας του. (γ) Πάνω σε ποιες τεχνικές προδιαγραφές στηρίχτηκε για να την κατασκευάσει. (δ) Ανάλυση των εργασιών που έκανε. (ε) Πότε ξεκίνησε την εκτέλεση των εργασιών και πότε τις αποπεράτωσε. (στ) Τη μεθοδολογία που ακολούθησε για να εκτελέσει τις εργασίες. (ζ) Τι είδους υλικά και πόση ποσότητα από αυτά χρησιμοποίησε. Ακολούθως ο εν λόγω μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι για τις εργασίες που εκτέλεσε έλαβε ως αμοιβή το ποσό των €8.500,00, χωρίς όμως να μπορεί:
(1)Να επιβεβαιώσει κατά πόσο στο ποσό αυτό περιλαμβανόταν Φ.Π.Α.
(2)Να αναλύσει την αμοιβή του.
(3)Να προσκομίσει τιμολόγια της εταιρείας A.K. Waterpro Ltd στην οποία είναι διευθυντής καθώς και αποδείξεις είσπραξης χρημάτων.
(4)Να αναλύσει το κόστος αγοράς υλικών που είχε.
(5)Να αναλύσει το εργατικό κόστος που είχε.
(6)Να αναλύσει το κέρδος του. Με γνώμονα τα προαναφερόμενα, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του ΜΕ4 ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Μαζί με αυτή το Δικαστήριο δεν αποδέχεται το Παράρτημα 3, το περιεχόμενο του οποίου φέρει ημερομηνία 08.11.08 και συγκεκριμένα μεταγενέστερης της καταχώρησης του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος της αγωγής, η οποία παρεμπιπτόντως έγινε στις 23.03.07 καθώς και μετά του δικογράφου της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, η καταχώρηση του οποίου έγινε στις 19.06.
- Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν προσδίδει οποιαδήποτε βαρύτητα στα Παραρτήματα 5, 6 και 7 καθότι δεν διαφαίνεται η σχετικότητα τους με τα επίδικα ζητήματα της υπόθεσης αφού αυτά φέρουν ημερομηνία προγενέστερης της ημερομηνίας παράδοσης της επίδικης πισίνας στον Ενάγοντα. Επίσης, το Δικαστήριο δεν προσδίδει οποιαδήποτε βαρύτητα στα Παραρτήματα 14Α μέχρι 14Ζ, τα οποία και αγνοεί καθότι φέρουν ημερομηνία μεταγενέστερης της καταχώρησης της παρούσας αγωγής, της έκθεσης απαίτησης αλλά και του δικογράφου της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση από μέρους των Εναγομένων. Αντίθετα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του το περιεχόμενο του Παραρτήματος 11 ως σχετικό με τα επίδικα θέματα καθώς και το Παράρτημα 12 που είναι επιστολή του δικηγορικού γραφείου του Ενάγοντα ημερομηνίας 16.03.06 σαν γεγονός. Ο ΜΥ1 έδωσε μαρτυρία, η οποία δεν ήταν καθόλου σχετική με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Τα καθήκοντα που ασκούσε ως διανομέας υλικών (πλασιέ) στους Εναγομένους, στην υπηρεσία των οποίων εργαζόταν κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, δεν του επέτρεπαν να έχει οποιαδήποτε ουσιαστική σχέση ή εμπλοκή στην υπόθεση αυτή. Το τι απλά είπε στο Δικαστήριο είναι ότι ο ίδιος μετέφερε το υλικό πέτρινα περιθώρια (coping stones) στην οικία του Ενάγοντα και ότι είδε έγγραφα τα οποία δείχνουν ότι ο Ενάγοντας οφείλει το ποσό των Λ.Κ.£3.550,
- Η προμήθεια όμως του συγκεκριμένου υλικού ως συμβατική υποχρέωση των Εναγομένων δεν αμφισβητείται. Η διαφωνία των διαδίκων στο θέμα αυτό έγκειται ως προς το ποιος είχε την ευθύνη για την τοποθέτηση του, επίδικο ζήτημα για το οποίο ο εν λόγω μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει το Δικαστήριο. Ως προς τα έγγραφα που ισχυρίζεται ότι είδε, ο μάρτυρας δεν διευκρίνισε τι ακριβώς έγγραφα ήταν αυτά αφού δεν θυμόταν καθώς επίσης δεν θυμόταν που τα είδε και για ποιο λόγο τα είδε. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν έχει καμία χρησιμότητα για την υπόθεση αυτή και έτσι το Δικαστήριο ουδεμία βαρύτητα της προσδίδει. Ο διευθυντής των Εναγομένων Γεώργιος Συρίμης (ΜΥ2) σε γενικές γραμμές είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ορισμένες από τις απαντήσεις που έδωσε όντως διαφώτισαν τα Δικαστήριο όμως κάποιες από αυτές διόγκωσαν την αλήθεια αγγίζοντας τα όρια της υπερβολής και της κινδυνολογίας προκειμένου να προκαλέσουν εντυπωσιασμό. Χωρίς βέβαια αυτό να γίνεται κατορθωτό το μέρος αυτό της μαρτυρίας του σαφώς απορρίπτεται. Σημαντικό μέρος της μαρτυρίας του όμως υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία και αυτό σε συνδυασμό με το ότι συνάδει χρονικά με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν αλλά και το ότι είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις σε βαθμό που να έπλητταν καίρια την αξιοπιστία του ως μάρτυρας, την καθιστά πειστική απέναντι στο Δικαστήριο και κατ' επέκταση αποδεκτή από αυτό. Κλασσικό παράδειγμα των πιο πάνω αποτελεί η θέση του εν λόγω μάρτυρα ότι οι Εναγόμενοι έλαβαν οδηγίες να αναστείλουν τις εργασίες τους επειδή καθυστερούσαν οι εργασίες της οικίας του Ενάγοντα. Πρόκειται για μία θέση που κατ' αρχήν δεν ρυθμίζεται με πρόνοια μέσα από τη σύμβαση τους με τον Ενάγοντα επομένως κάθε διάδικος ως συμβαλλόμενο μέρος επωμίζεται το μερίδιο του ρίσκου που του αναλογεί τη στιγμή μάλιστα που δεν καθορίζεται στο Παράρτημα 1 συμβατική ημερομηνία αποπεράτωσης της πισίνας και παράδοσης της στον Ενάγοντα και δεύτερο με δεδομένο το περιεχόμενο των έγγραφων προτάσεων το κατ' ισχυρισμό θέμα ενδεχόμενης καθυστέρησης ουδεμία σχέση έχει με τα επίδικα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης. Όσον αφορά το χρονικό σημείο ανακάλυψης των λάστιχων (σωλήνων) από τις οποίες εντοπίστηκε ότι υπήρχε διαρροή νερού, τα οποία και επιδιορθώθηκαν αυτό είναι μετά την παράδοση της πισίνας στον Ενάγοντα (ήτοι 03.02.06) και αφού ο τελευταίος αντιλήφθηκε απώλεια νερού από την πισίνα του και ειδοποίησε τους Εναγομένους, οι οποίοι απέστειλαν τον Χαράλαμπο (Πάμπο) Ομήρου (ΜΕ2) για να ελέγξει επί τόπου την πισίνα. Δεν θα μπορούσε να εντοπιστεί η απώλεια νερού την ημέρα του ελέγχου της πισίνας με σκοπό την παράδοση της στον Ενάγοντα αλλά μόνο μετά πάροδο κάποιων ημερών. Η διοχέτευση του νερού στο μηχανοστάσιο και η ταυτόχρονη ανακύκλωση του και επιστροφή του στην πισίνα μέσω ειδικών αντλιών καθιστούσε αδύνατο τη δεδομένη εκείνη στιγμή τον εντοπισμό τέτοιου είδους προβλήματος. Εξάλλου η διαπίστωση απώλειας νερού από τις σωλήνες προϋποθέτει σκάψιμο και ο ΜΥ2 δεν ανέφερε ότι η εταιρεία του προέβηκε σε τέτοια ενέργεια την ημέρα της παράδοσης της πισίνας στον Ενάγοντα. Ομοίως και για τις άλλες επιδιορθωτικές εργασίες που ο ΜΥ2 θεωρεί ότι έγιναν χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο αφαίρεσης και της πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης όπου την ημέρα της παράδοσης δεν θα μπορούσε να εξαχθούν υποψίες για απώλεια νερού. Αν ίσχυαν χρονικά αυτά που ο ΜΥ2 είπε για ποιο λόγο τότε προτού οι επιδιορθωτικές εργασίες στην πισίνα ολοκληρωθούν και κατ' επέκταση προτού η παράδοση της πισίνας στον Ενάγοντα πραγματοποιηθεί οι Εναγόμενοι πώλησαν και παρέδωσαν χημικά προϊόντα συντήρησης της πισίνας στον Ενάγοντα στις 03.02.
- Η πράξη τους αυτή δείχνει ότι υπήρξε παράδοση της πισίνας στις 03.02.06 και οι οποίες επιδιορθωτικές εργασίες διεξήχθηκαν σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα κατόπιν παραπόνου ή συνεχών παραπόνων του Ενάγοντα. Η δε θέση του ΜΥ2 ποιος προκάλεσε τις κατ' ισχυρισμό ζημιές στις σωλήνες είναι καθαρό πιθανολόγημα ενδεχόμενου. Πέραν όμως αυτού, το περιεχόμενο της σύμβασης αφήνει ακάλυπτους τους Εναγομένους μπροστά σ' ένα τέτοιο γεγονός, πράγμα που σημαίνει ότι οι Εναγόμενοι είχαν υποχρέωση, αν όχι να ασφαλίσουν τις εργασίες επί παντός κινδύνου, να λάβουν με δικά τους έξοδα μέτρα προστασίας των εργασιών τους που παρέμεναν εκτεθειμένες σε κινδύνους που δημιουργούνταν από εργασίες άλλων εργολάβων ή άλλων πηγών, διαφορετικά οι ίδιοι επωμίζονται το κόστος αποκατάστασης τυχόν ζημιών σ' αυτές. Από την άλλη, το Δικαστήριο δέχεται τη θέση του ΜΥ2 ότι οι Εναγόμενοι δεν είχαν συμβατική υποχρέωση τόσο να κατασκευάσουν πισίνα ύψους 1,55 μέτρα όσο και να τοποθετήσουν τα πέτρινα περιθώρια (coping stones) κάτι που αποδεικνύεται από το περιεχόμενο του Παραρτήματος
- Ομοίως το Δικαστήριο δέχεται ότι η γραπτή προσφορά των Εναγομένων ημερομηνίας 09.03.05 έγινε αποδεκτή από τον Ενάγοντα στις 15.03.05 για το ποσό των Λ.Κ.£5.000,00 πλέον Φ.Π.Α., πράγμα που επίσης προκύπτει μέσα από το υπογραμμένο από τους διαδίκους Παράρτημα
- Η δε εκτίμηση της ζημιάς της απώλειας νερού την οποία ο ίδιος υπολογίζει σε Λ.Κ.£20,00 δεν συνοδεύεται από οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία και ως εκ τούτου παρέμεινε ατεκμηρίωτη και κατ' επέκταση δεν γίνεται αποδεκτή. Σε σχέση με την ανταπαίτηση των Εναγομένων, ο ΜΥ2 δήλωσε ότι ο Ενάγοντας πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.£2.200,00 ενώ οφείλει και το ποσό των Λ.Κ.£92,98 για χημικά πισίνας που του πωλήθηκαν και παραδόθηκαν με πίστωση συμφώνως τιμολογίου στις 03.02.
- Σύμφωνα όμως με το Παράρτημα 2 ο Ενάγοντας κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.£2.300,00 στις 27.04.05 ενώ στις 03.02.06 χρεώθηκε το ποσό των Λ.Κ.£92,58, γεγονότα που το Δικαστήριο αποδέχεται ως αληθή. Στη βάση των προαναφερόμενων αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΥ2 ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη στο βαθμό και την έκταση που έχω σχολιάσει πιο πάνω, περιλαμβανομένου και του Τεκμηρίου 'Β' που αποτελεί μέρος αυτής. Ο ΜΥ3 δεν ήταν ειλικρινής μάρτυρας και το Δικαστήριο θεωρεί ότι μέσα από την κατάθεση του δεν είπε την αλήθεια. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν απαντούσε με ευθύτητα και ούτε με σαφήνεια στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Επίσης, ενώ στην αντεξέταση του έδειξε ότι δεν θυμόταν πολλά πράγματα ουσιώδη για την υπόθεση αυτή η γραπτή δήλωση του (Τεκμήριο 'Γ'), η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του ήταν λεπτομερής και κατατοπιστική. Παράλληλα, κατά την αντεξέταση του έδειξε ότι δεν επιθυμούσε να δώσει λεπτομερείς απαντήσεις, παρόλο ότι του ζητείτο από τη συνήγορο του Ενάγοντα με τον τρόπο που αυτές διατυπώνονταν, αλλά μονολεκτικά να τις αποφεύγει. Αυτό ερμηνεύεται είτε ότι ο μάρτυρας αυτός έχει επιλεκτική μνήμη προς όφελος των Εναγομένων είτε αυτά που σημείωσε στο Τεκμήριο 'Γ' δεν τα γνωρίζει προσωπικά οπότε ο ίδιος δεν λέει την αλήθεια είτε ότι δεν επιθυμούσε να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο ΜΥ3 κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του αντίς να στρέφει την προσοχή του είτε προς τη συνήγορο του Ενάγοντα που του υπέβαλλε τις ερωτήσεις είτε προς το Δικαστήριο προς το οποίο όφειλε να απευθύνεται κοίταζε επίμονα προς τα έδρανα που καθόταν ο διευθυντής των Εναγομένων Γεώργιος Συρίμης (ΜΥ2) δίδοντας ξεκάθαρα την εντύπωση ότι δεν τον ενδιέφερε να καταθέσει την αλήθεια στο Δικαστήριο αλλά ότι ήθελε να σιγουρευτεί με το διευθυντή της εταιρείας που είναι εργοδότης του προτού απαντήσει στην ερώτηση που του υπεβλήθηκε. Αυτό δείχνει προσχεδιασμό απαντήσεων και συνάμα μη αντικειμενική αλλά και μαρτυρίας αμφιβόλου αξιοπιστίας από μέρους του ΜΥ3 ένεκα της οικονομικής εξάρτησης του εν λόγω μάρτυρα από τους Εναγόμενους, ως υπάλληλος αυτών. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του ΜΥ3 ως εκφράζουσα την αληθινή όψη των γεγονότων περιλαμβανομένου και του Τεκμηρίου 'Γ' που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής. Ο ΜΥ4 ήταν ένας μάρτυρας που από τη στάση και συμπεριφορά του στο εδώλιο το Δικαστήριο αντιλήφθηκε ότι ήλθε με πρωταρχικό σκοπό να βοηθήσει την εκδοχή των Εναγομένων. Καταθέτοντας σαν τελευταίος μάρτυρας υπεράσπισης και συγκεκριμένα μετά τον διευθυντή των Εναγομένων (ΜΥ2) προσπάθησε μέσα από την μαρτυρία του να καλύψει κενά και αδυναμίες που εκτιμούσε ότι η μαρτυρία των προηγούμενων μαρτύρων υπεράσπισης δημιούργησε στην εκδοχή των Εναγομένων και παράλληλα να την ενισχύσει. Συγκεκριμένα, ενώ ο ΜΥ2 υπέδειξε την επιδιόρθωση των προβλημάτων της πισίνας προτού αυτή παραδοθεί στον Ενάγοντα, ο μάρτυρας αυτός, χωρίς να έχει οποιαδήποτε συμμετοχή είτε στην κατασκευή της πισίνας είτε στην παράδοση της στον Ενάγοντα, ανάφερε ότι οι επιδιορθώσεις έγιναν μετά την παράδοση της πισίνας στον Ενάγοντα και αφού προηγήθηκε παράπονο του Ενάγοντα για απώλεια νερού, προφανώς για να συνάδει η μαρτυρία του με την εκδοχή των Εναγομένων, όπως αυτή καταγράφεται στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Ακολούθως, μίλησε για δεύτερη παράδοση της πισίνας προφανώς για να μην πλήξει την αξιοπιστία της μαρτυρίας του ΜΥ2 που και αυτός μίλησε για παράδοση της πισίνας στον Ενάγοντα όταν σύμφωνα με τον ίδιο ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι εργασίες επιδιόρθωσης. Δεν δίστασε ακόμη στη συνέχεια και συγκεκριμένα κατά την αντεξέταση του να διαφοροποιηθεί εκ νέου, αυτή τη φορά από την αρχική γραπτή δήλωση του στο στάδιο της κυρίως εξέτασης του αποδίδοντας σε λάθος την αναφορά του περί αποπεράτωσης των εργασιών κατασκευής της πισίνας και παράδοσης της στον Ενάγοντα περί τις 03.02.06 (παράγραφος 3 Τεκμηρίου 'Δ') αλλά ότι αυτή τελικά έγινε μετά από 5 ημέρες. Βέβαια η πώληση των χημικών προϊόντων συντήρησης στον Ενάγοντα στις 03.02.06 (βλέπε Παράρτημα 2), την αξία των οποίων οι Εναγόμενοι ανταπαιτούν, διαψεύδει τη θέση του αυτή, αφού μόνο με την παράδοση των ηνίων κατοχής και λειτουργίας της πισίνας στον Ενάγοντα θα μπορούσε ο τελευταίος να αισθανόταν την ανάγκη να αγοράσει προϊόντα συντήρησης, διαφορετικά δεν υπήρχε τέτοιος λόγος. Ακολούθως, ο εν λόγω μάρτυρας επικαλέστηκε τον εντοπισμό σιδέρων καρφωμένων πάνω στα λάστιχα διοχέτευσης του νερού της πισίνας επιρρίπτοντας με πιθανολόγηση την ευθύνη στους κτίστες του εργολάβου που ανέλαβε την ανέγερση της οικίας του Ενάγοντα. Ο ίδιος δεν διερωτήθηκε κατά πόσο οι Εναγόμενοι επιδιόρθωσαν κάτι για το οποίο ευθύνονταν. Επέλεξε να φορτώσει την ευθύνη της παράλειψης για λήψη μέτρων προστασίας της εκτεθειμένης σε κινδύνους εργασίας των Εναγομένων στον Ενάγοντα, στους εργάτες που ανέγειραν την οικία του Ενάγοντα και όχι στην εταιρεία που τον εργοδοτεί και που προφανώς είχε την υποχρέωση να προστατεύσει τις εργασίες της είτε λαμβάνοντας τα κατάλληλα προστατευτικά μέτρα είτε ασφαλίζοντας τις εργασίες επί παντός κινδύνου. Είναι ακριβώς επειδή αναγνώρισαν την ευθύνη τους αυτή που οι Εναγόμενοι με δικά τους έξοδα και δαπάνες προέβησαν στην εκσκαφή, έλεγχο και αντικατάσταση των λαστίχων που σύμφωνα με τους Εναγομένους έφεραν σίδερα καρφωμένα, στην αφαίρεση της πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης και στις όποιες άλλες επιδιορθωτικές εργασίες εκτέλεσαν. Διαφορετικά αν αισθάνονταν ότι δεν είχαν τέτοια υποχρέωση θα ανταπαιτούσαν το κόστος που επιβαρύνθηκαν για τις εργασίες αυτές, όπως ένιωσαν στην περίπτωση του μικρού ποσού των Λ.Κ.£92,58 που αφορά το αντάλλαγμα πώλησης χημικών προϊόντων συντήρησης της πισίνας, το οποίο και ανταπαιτούν. Επίσης, δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ενώ στην κυρίως εξέταση του ανάφερε ότι το πλακόστρωτο που είχε λερωθεί καθαρίστηκε (βλέπε παράγραφο 8 του Τεκμηρίου 'Δ') στην αντεξέταση του διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι όταν ο Ενάγοντας του υπέδειξε λεκέδες στο πλακόστρωτο του είπε να απευθυνθεί στους Εναγομένους επειδή το καθάρισμα του δεν ενέπιπτε στις αρμοδιότητες του. Όταν δε του υποδείχτηκε η διαφοροποίηση προσπάθησε να ανασκευάσει ελισσόμενος εκ νέου λέγοντας ότι το είχε καθαρίσει αλλά είπε αυτά που είπε στον Ενάγοντα όταν ο τελευταίος δεν έμεινε ευχαριστημένος με το καθάρισμα του. Επιπλέον, χωρίς ο μάρτυρας αυτός να δίδει λεπτομέρειες του βαθμού και της έκτασης των εργασιών επιδιόρθωσης, περιορίζεται στο να δηλώσει ότι δεν προκλήθηκαν οποιεσδήποτε ζημιές στην περιουσία του Ενάγοντα, πέραν του λερώματος στο πλακόστρωτο και της οικονομικής απώλειας νερού που ο ίδιος συμφωνεί με την εκτίμηση του ΜΥ2 ότι υπολογίζεται σε Λ.Κ.£20,00, παραλείποντας να τεκμηριώσει τη θέση του αυτή με τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία. Επίσης, ο εν λόγω μάρτυρας δεν απέφυγε την παγίδα να μην επεκτείνεται και να δίδει μαρτυρία σε θέματα που βρίσκονταν εκτός της σφαίρας των γνώσεων του, των προσόντων και του πεδίου επαγγελματικής κατάρτισης του με αποτέλεσμα συχνά να δίνει την επαγγελματική του γνώμη σε εξειδικευμένα τεχνικά ζητήματα που δεν ήταν ειδικός, παρόλο ότι παραδεχόταν ότι δεν ήταν ο αρμόδιος για να εκφέρει τέτοια άποψη. Αναπόφευκτα οι θέσεις αυτές του μάρτυρα δεν λαμβάνονται υπόψη. Με γνώμονα τα πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι η μαρτυρία του ΜΥ4 είναι αξιόπιστη για να βασιστεί σ' αυτή και με ασφάλεια να καταλήξει σε ευρήματα. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του ΜΥ4 περιλαμβανομένου και του Τεκμηρίου 'Δ', το οποίο αποτελεί μέρος αυτής. Ευρήματα Δικαστηρίου: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της παρούσας αγωγής αλλά λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα αλλά και αυτά που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Kατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ο Ενάγοντας ήταν ο ιδιοκτήτης και συνάμα ο κάτοχος της οικίας που βρίσκεται στην οδό Φιλελλήλων αρ.8 στην Παραμύθα της επαρχίας Λεμεσού, στην οποία επιθυμούσε να κατασκευάσει κολυμβητική δεξαμενή. Στον ίδιο ουσιώδη χρόνο οι Εναγόμενοι ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με το Κεφ.113, η οποία ασχολείτο με την κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών καθώς και με την εγκατάσταση των σχετικών μηχανημάτων και εξοπλισμού για τη λειτουργία αυτής. Οι Εναγόμενοι απέστειλαν στον Ενάγοντα γραπτή προσφορά ημερομηνίας 09.03.05 για το κτίσιμο, προμήθεια και εγκατάσταση μηχανημάτων πισίνας, την οποία ο τελευταίος αφού αποδέχτηκε υπέγραψε στις 15.03.
- Αυτό αποτέλεσε την μεταξύ των διαδίκων συμφωνία. Μέσα από τη συμφωνία αυτή ο Ενάγοντας ανέλαβε να πληρώσει στους Εναγομένους το συμφωνημένο ποσό των Λ.Κ.£5.000,00 πλέον Φ.Π.Α. σε καθορισμένα στάδια ως εξής: 30% κατά την υπογραφή, 30% κατά το κτίσιμο των τοιχωμάτων, 30% κατά την τοποθέτηση μηχανημάτων και την εφαρμογή της πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης (liner PVC) πάχους 1,5 mm. Παράλληλα, οι Εναγόμενοι ανέλαβαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: (α) Την κατασκευή και λειτουργία κολυμβητικής δεξαμενής ορθογώνιου σχήματος διαστάσεων 4 χ 8 μέτρα με χωρητικότητα όγκου νερού περίπου 48 τόνων. (β) Τα τοιχώματα της πισίνας θα ήταν ενισχυμένα με οπλισμό Υ10 και κατασκευασμένα από τσιμεντομπλόκς (foundation blocks). (γ) Τα τοιχώματα θα επιχρίζονταν με σουβά. (δ) Στα τοιχώματα θα τοποθετείτο σκυρόδεμα C
- (ε) Το πάτωμα της πισίνας θα κατασκευαζόταν από σκυρόδεμα και σχάρα σιδήρου Y
- (στ) Τοποθέτηση ενισχυμένης πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης (liner PVC) πάχους 1,5 mm στο εσωτερικό της πισίνας. (ζ) Τοποθέτηση δύο απορροφητήρες καθαρισμού νερού της πισίνας (skimmers) και δύο υποβρύχια φώτα πισίνας με μετασχηματιστή και κουτί συρμάτων (model: astral). (η) Προμήθεια μόνο των περιμετρικών τοιχωμάτων (coping stones) (θ) Μηχανολογική εγκατάσταση στο μηχανοστάσιο και από εκεί στην πισίνα. (ι) Ηλεκτρολογική εγκατάσταση και προμήθεια όλων των υλικών για τα φώτα και τις αντλίες μαζί με τον πίνακα ηλεκτρολογικών (electrical panel) αλλά με τον Ενάγοντα, ως ιδιοκτήτη της οικίας, να παρέχει τον ηλεκτρισμό στο μηχανοστάσιο. (κ) Έλεγχος και λειτουργία της πισίνας καθώς και οδηγίες για την ορθή χρήση των μηχανημάτων αλλά με τον Ενάγοντα, ως ιδιοκτήτη της οικίας, να παρέχει το νερό για γέμισμα της πισίνας. Ακολούθως, οι Εναγόμενοι ξεκίνησαν τις εργασίες κατασκευής της πισίνας. Στις 27.04.05 ο Ενάγοντας πλήρωσε στους Εναγομένους το ποσό των Λ.Κ.£2.300,00 ως έναντι του προαναφερόμενου συμφωνημένου τιμήματος. Οι Εναγόμενοι ολοκλήρωσαν και παρέδωσαν την πισίνα στον Ενάγοντα στις 03.02.
- Την ίδια ημέρα οι Εναγόμενοι πώλησαν και παρέδωσαν δυνάμει τιμολογίου στον Ενάγοντα διάφορα χημικά προϊόντα για τη συντήρηση της πισίνας που του παρέδωσαν έναντι του ποσού των Λ.Κ.£92,58, τα οποία ο Ενάγοντας αποδέχτηκε και παρέλαβε χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη, παράπονο ή ένσταση. Στις 05.02.06 η οικία παραδόθηκε στον Ενάγοντα-ιδιοκτήτη της, ο οποίος και μετακόμισε σ' αυτή την ίδια ημέρα. Μετά πάροδο λίγων ημερών από την παράδοση της πισίνας, ο Ενάγοντας παρατηρεί απώλεια νερού από την πισίνα βλέποντας τη στάθμη του νερού να χαμηλώνει καθημερινώς και αφού έγινε δέκτης παραπόνων από ένοικους γειτονικής οικίας ότι ο κήπος τους πλημμυρίζει με νερό που προέρχεται από τον δικό του κήπο και την οικία. Για το λόγο αυτό ειδοποιεί τους Εναγομένους για να έλθουν να εντοπίσουν την πηγή της διαρροής. Περί τις 06.02.06 ο ΜΕ2 επισκέφτηκε, μετά από οδηγίες, των Εναγομένων, την οικία του Ενάγοντα για να επιθεωρήσει την κολυμβητική δεξαμενή υπό το φως παραπόνου του Ενάγοντα περί απώλειας νερού από την πισίνα του. Αρχική υποψία ως προς την πηγή του προβλήματος διαρροής νερού ο ΜΕ2 θεώρησε τα λάστιχα διοχέτευσης νερού. Αφού έσκαψε και εντόπισε πρόβλημα σ' αυτά τα αντικατέστησε, με εξαίρεση τη σωλήνωση του βυθού. Επειδή η επίδικη πισίνα εξακολουθούσε να είχε απώλειες νερού, ο εν λόγω μάρτυρας επανήλθε μετά πάροδο μιας εβδομάδας περίπου και έλεγξε τους απορροφητήρες καθαρισμού νερού (skimmers). Εφόσον διαπίστωσε όντως διαρροή σ' αυτούς o ME2 προέβηκε στην αντικατάσταση τους. Τα προβλήματα που εντοπίστηκαν στα λάστιχα και στους απορροφητήρες καθαρισμού νερού προκάλεσαν διαρροή νερού προς το έδαφος. Επειδή η επίδικη πισίνα συνέχισε να παρουσιάζει διαρροή νερού ο ΜΕ2 επέστρεψε στην οικία του Ενάγοντα μετά πάροδο άλλης μιας εβδομάδας και προέβηκε στην αφαίρεση της πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης όπου, ανάμεσα σ' άλλα, διαπίστωσε τα εξής: (α) Η τοιχοποιία δεν ερχόταν σε επαφή με το πάτωμα της πισίνας αλλά το σκυρόδεμα αυτής εδραζόταν πάνω σε χώμα έχοντας 30-35 εκατοστά απόσταση από το πάτωμα, χωρίς έτσι να υπάρχει η κατάλληλη θεμελίωση του πυθμένα της κολυμβητικής δεξαμενής έτσι ώστε να υπάρχει το απαραίτητο δέσιμο της τοιχοποιίας με το πάτωμα της πισίνας. (β) Τα τοιχώματα της πισίνας δεν ήταν κατασκευασμένα από τσιμεντομπλόκς και χυτό σκυρόδεμα. (γ) Υπήρχαν ρωγμές στον πυθμένα της πισίνας με το βυθό να παίρνει και κλίση. (δ) Η πλαστική επενδυτική μεμβράνη παρουσίαζε διαβρώσεις και ρωγμές. Ο ΜΕ2 ανάφερε στον Ενάγοντα ότι δεν μπορούσε να επιδιορθώσει την πισίνα του και έτσι αποχώρησε από το μέρος. Ο Ενάγοντας προσπάθησε να επικοινωνήσει με ένα εκ των διευθυντών των Εναγομένων χωρίς όμως αποτέλεσμα. Κατόπιν παράκλησης του Ενάγοντα στο μέρος μετέβηκε η επιβλέποντας αρχιτέκτονας των εργασιών ανέγερσης της οικίας (ΜΕ3) μαζί με τον πολιτικό μηχανικό του έργου, οι οποίοι επιθεώρησαν την κολυμβητική δεξαμενή του Ενάγοντα σε δύο συνεχόμενες ημέρες. Χρησιμοποιώντας μέτρο μέτρησαν το καθαρό ύψος της πισίνας που θα έπρεπε να είχε νερό και συγκεκριμένα από τον πυθμένα αυτής μέχρι το μέσο του απορροφητήρα καθαρισμού νερού και διαπιστώθηκε ότι ήταν 1,13 μέτρα. Από αυτή την μέτρηση υπολογίστηκε ότι η χωρητικότητα της πισίνας σε καθαρό νερό ήταν 36,16 τόνοι περίπου και όχι 48 τόνοι νερό περίπου όπως έπρεπε να ήταν. Παράλληλα, έλεγξαν τη στάθμη του νερού και από τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι υπήρχε καθημερινή απώλεια νερού 600-900 λίτρων νερού. Επίσης, η ΜΕ3 παρατήρησε ότι τα τοιχώματα της πισίνας δεν εδράζονταν στο οπλισμένο σκυρόδεμα του πυθμένα της πισίνας. Μέσα από τη συμπίεση χωμάτων δημιουργήθηκε κλίση πάνω στην οποία τοποθετήθηκε η πλαστική επενδυτική μεμβράνη (Liner PVC) η οποία επεκτάθηκε από τον πυθμένα της πισίνας στα τοιχώματα αυτής. Η δημιουργία της πιο πάνω κλίσης απέτρεψε την ολοκληρωμένη κατασκευή των τοιχωμάτων με τσιμεντομπλόκς, ως η μεταξύ των διαδίκων σύμβαση. Επίσης, αποκάλυψε ότι τα τσιμεντομπλόκς δεν καλύπτουν όλο το ύψος των τοιχωμάτων. Με το γέμισμα της πισίνας ασκήθηκε υδροστατική πίεση στο συμπιεσμένο χώμα της κλίσης επί του οποίου εδραζόταν η πλαστική επενδυτική μεμβράνη, προκαλώντας με την πάροδο χρόνου την καθίζηση του. Η καθίζηση αυτή με τη σειρά της αλλοίωσε το ευθυγραμμισμένο επίπεδο της πλαστική επενδυτική μεμβράνη καθώς και των ενώσεων αυτής δημιουργώντας έτσι διαρροή νερού. Κατά τη διάρκεια των εργασιών επιδιόρθωσης από τους Εναγομένους προκλήθηκαν ζημιές στους ελαιοχρωματισμούς της οικίας του Ενάγοντα, στο πλακόστρωτο και στο γρασίδι αυτής. Ο Ενάγοντας με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 16.03.06 κάλεσε τους Εναγομένους να προβούν σε αποκατάσταση των ζημιών χωρίς ωστόσο να τερματίσει τη μεταξύ τους σύμβαση, πλην όμως οι τελευταίοι παρέλειψαν να ανταποκριθούν. Ο Ενάγοντας μεταγενέστερα αποκατέστησε τα προβλήματα που αρχικά παρουσιάστηκαν στην επίδικη πισίνα. Έκτοτε ο Ενάγοντας δεν κατέβαλε στους Εναγομένους το υπόλοιπο ποσό του συμφωνημένου τιμήματος κατασκευής της πισίνας και ούτε τους πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.£92,58 που αφορούσε την αξία διαφόρων χημικών προϊόντων που αγόρασε από τους Εναγομένους για τη συντήρηση της πισίνας του. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική και το βάρος απόδειξης βρίσκεται γενικά στους ώμους του Ενάγοντα να αποδείξει τους ισχυρισμούς του στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την κυπριακή νομολογία, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της μαρτυρίας που θα κριθεί αξιόπιστη, πάντοτε στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό αλλά μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων (Miorage v. Radivojenik
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1162 και Αθανασίου κ.α. v. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614). Το σύνολο των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων των συμβαλλομένων μερών καθορίζονται μέσα από το πλαίσιο της σύμβασης στην οποία έχουν καταλήξει και συνομολογήσει. Τα συμβαλλόμενα μέρη είναι δεσμευμένα να υλοποιήσουν τα καθήκοντα τους όπως αυτά απορρέουν από την μεταξύ τους σύμβαση και τίποτα περισσότερο. Οτιδήποτε δεν προνοείται από την σύμβαση καθίσταται υποχρέωση των μερών είτε δυνάμει τροποποίησης της κατόπιν συμφώνου γνώμης όλων των συμβαλλομένων μερών είτε στη βάση άλλης ξεχωριστής συμφωνίας είτε ως συμπληρωματική είτε ως εντελώς ανεξάρτητη της αρχικής. Μία σύμβαση τερματίζεται πρωταρχικά είτε κοινή συναινέσει είτε μονομερώς από το αθώο μέρος εξαιτίας ουσιώδους παραβίασης της από το υπαίτιο μέρος. Η διάρρηξη της σύμβασης θεωρείται ουσιώδης όταν αυτή πηγαίνει στη ρίζα της. Τέτοια μορφή παράβασης συμβαίνει όταν υπάρχει πλήρης αποτυχία του ανταλλάγματος της σύμβασης ή σημειώνεται παραβίασης σημαντικού όρου αυτής. Ο τερματισμός της σύμβασης γίνεται με βάση τη διαδικασία που ενδεχομένως να καθορίζεται μέσα από το περιεχόμενο της και εν πάση περιπτώσει εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από τη στιγμή της ουσιώδους παράβασης έτσι ώστε να μην δοθεί η εντύπωση στο υπαίτιο μέρος ότι το αθώο μέρος με τη στάση του επέλεξε να συνεχίσει να δεσμεύεται από τη σύμβαση επιφυλάσσοντας το δικαίωμα του να διεκδικήσει ειδικές και/ή γενικές αποζημιώσεις και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που θεωρεί ότι δικαιούται. Το πρόσωπο το οποίο υπαναχωρεί νόμιμα από τη σύμβαση, δικαιούται αποζημίωση για κάθε ζημιά την οποία υπέστη συνεπεία της μη εκπλήρωσης της σύμβασης (άρθρο 75 του Κεφ.149). Στην υπόθεση Καλησπέρας v. Δρυάδη και άλλης
(1998)1 Α.Α.Δ. 867 τονίστηκε ότι το άρθρο 75 του Κεφ.149 ορίζει ότι, πρόσωπο, το οποίο αποκηρύττει τη σύμβαση (υπαναχωρεί νόμιμα από τη σύμβαση), δικαιούται σε αποζημίωση για ζημία, την οποία υπέστη λόγω της μη εκπλήρωσής της. Όπως περαιτέρω εξηγείται στην Παντζιαρή ν. Aquarian Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 748, το άρθρο 75 διαφυλάττει το δικαίωμα συμβαλλομένου, ο οποίος ακυρώνει τη σύμβαση για βάσιμο λόγο, να διεκδικήσει αποζημιώσεις για ζημία, που έχει υποστεί λόγω ανακοπής ή μη εκπλήρωσης του συμβολαίου. Η αποζημίωση είναι η παραδοσιακή θεραπεία που πηγάζει από το κοινοδίκαιο και καλύπτει τη ζημιά ή απώλεια που το αθώο μέρος υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνομολογούσαν τη σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης (άρθρο 73
(1)του Κεφ.149). Όταν η ζημιά μπορεί να εκτιμηθεί τότε το αθώο συμβαλλόμενο μέρος αξιώνει ειδικές αποζημιώσεις (special damages) τις οποίες καλείται να αποδείξει στο Δικαστήριο στη βάση προσκόμισης αποδειχτικών στοιχείων κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, ενώ όταν αυτό είναι αδύνατο διεκδικούνται γενικές αποζημιώσεις (general damages), οι οποίες υπολογίζονται από το Δικαστήριο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Καλησπέρας v. Δρυάδη και άλλης
(1998)1 Α.Α.Δ. 867 το λογικά προβλεπτό της ζημίας, όπως διαγράφεται από τη σύμβαση, είναι το μέτρο της αποζημίωσης. Ο κρίσιμος χρόνος για τον καθορισμό της είναι, κατά κανόνα, ο χρόνος της διάρρηξης. Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προκλήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης. Κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας η οποία προκλήθηκε συνεπεία της μη εκτέλεσης της σύμβασης (άρθρο 73
(3)του Κεφ.149). Η γενική αρχή είναι ότι το αθώο μέρος πρέπει να τεθεί, σε όποιο βαθμό αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το χρήμα, στην ίδια θέση στην οποία θα ήταν ως εάν η σύμβαση να είχε εκτελεστεί. Ωστόσο δεν μπορεί να απαιτήσει τη ζημιά την οποία ήταν δυνατό να περιορίσει, αν ελάμβανε προς τούτο μέτρα και δεν το έπραξε (George Charalambous Ltd v. Kalos Kafes Ltd και άλλου
(1997)1Α Α.Α.Δ. 199). Κάθε συμβαλλόμενο μέρος έχει υποχρέωση να λάβει τέτοια μέτρα έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσει τη ζημιά του από ενέργειες της άλλης πλευράς (duty to mitigate loss). Το βάρος αποδείξεως για τη λήψη μέτρων για μετριασμό των ζημιών του ενάγοντα, βαρύνει τον εναγόμενο (Centra (Holdings) Ltd v. Reuters Ltd
(1999)1A A.A.Δ. 298 και Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ v. G & C Exhaust Systems Ltd
(2001)1A A.A.Δ. 500). Η υποχρέωση επίδειξης δεξιότητας και επιμέλειας από ένα προσοντούχο επαγγελματία στα πλαίσια άσκησης του επαγγέλματος, είτε υπό τη μορφή εκτέλεσης εργασιών είτε από την παροχή υπηρεσιών, προκύπτει μέσα από το περιεχόμενο του άρθρου 51(β) του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος, Κεφ.148 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Προσδιορίζοντας την αμέλεια το πιο πάνω άρθρο προνοεί, ανάμεσα σ' άλλα, τα εξής: "51. Αμέλεια συνίσταται— (α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε· ή (β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής: Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζημίωσης μόνο το πρόσωπο έναντι του οποίου ο υπαίτιος της αμέλειας υπείχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να μην επιδείξει αμέλεια." Στα πλαίσια θεμελίωσης ευθύνης από μέρους των Εναγομένων απαιτείται απόδειξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της από μέρους τους ανεπάρκειας μέσα από επαγγελματικές υποχρεώσεις τους με τη ζημιά που ο Ενάγοντας υπέστηκε με το βάρος απόδειξης να βαρύνει τον Ενάγοντα. Στην περίπτωση όπου διεκδικούνται αποζημιώσεις στη βάση παράβασης θεσμοθετημένου καθήκοντος, αν η νομοθεσία που ο ενάγοντας επικαλείται δεν προβλέπει ρητά δια ειδικής διάταξης αγώγιμο δικαίωμα για την ανάκτηση της ζημιάς, η οποία προκύπτει από τη μη εκπλήρωση υποχρέωσης την οποία επιβάλλει ο νόμος αφενός και η παράλειψη ποινικοποιείται αφετέρου, τεκμαίρεται εκ πρώτης όψεως ότι η εν λόγω νομοθεσία δεν παρέχει αστική θεραπεία. Ο κανόνας όμως αυτός υπόκειται σε δύο εξαιρέσεις: (α) Όπου η υποχρέωση επιβάλλεται υπέρ συγκεκριμένης τάξης ή ατόμων, παρέχεται αγώγιμο δικαίωμα σε άτομα που ανήκουν σ' αυτή την κατηγορία για την ανάκτηση της ζημιάς, η οποία προκύπτει από την παράβαση του νομικού καθήκοντος ή της υποχρέωσης, και (β) Όπου ο νόμος στοιχειοθετεί δημόσιο δικαίωμα (public right), παρέχεται αγώγιμο δικαίωμα σε μέλος του δημοσίου το οποίο υφίσταται ιδιαίτερη ζημιά λόγω της παραβίασης του δημόσιου δικαιώματος (Νομικό σύγγραμμα των κ.κ. Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Αστικά Αδικήματα, Τόμος 2, σελ. 375-386, Kythreotis v. Constantinou
(1984)1 C.L.R. 811, Lonrho Ltd. & Others v. Shell Petroleum Co. Ltd and Others
(1981)1 All E.R. 456). Αυτό τελικά είναι θέμα ερμηνείας της νομοθεσίας που ο ενάγοντας επικαλείται (Peristeronopigi Transport Co. Ltd v. Toumazos Th. Toumazou
(1970)1 C.L.R. 196). Το θέμα της συντρέχουσας αμέλειας διέπεται από το άρθρο 57 του Κεφ. 148 και η ύπαρξη της αποτελεί παράγοντα μείωσης των αποζημιώσεων που θα καταβάλει ο εναγόμενος (Covotsos Textiles v. Serghiou
(1981)1 C.L.R. 475). Ο καταμερισμός ευθύνης πρόκλησης ατυχήματος στα άτομα που ευθύνονται αποτελεί κατ' εξοχήν έργο του εκδικάζοντος Δικαστηρίου. Η ύπαρξη συντρέχουσας αμέλειας απορρέει από την παράλειψη του ενάγοντα να επιδείξει την απαιτούμενη επιμέλεια για να προστατεύσει τον ίδιο τον εαυτό του από βλάβη ή ζημιά. Το κριτήριο για να αποφασιστεί αν έχει επιτευχθεί συντρέχουσα αμέλεια είναι βασικά το ίδιο με την αμέλεια αφού το προβλεπτό πρόκλησης ζημιάς και η παράλειψη να ληφθούν προφυλάξεις έναντι προβλεπτών κινδύνων είναι το κλειδί για να καταλήξει το Δικαστήριο σε εύρημα ύπαρξης συντρέχουσας αμέλειας (Charalambous and Another v. Kassapis and Another
(1988)1 C.L.R. 25, Odysseos v. Mantovani & Sons
(1989)1 C.L.R. 321). Έχοντας υπόψη του την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα ευρήματα στα οποία κατέληξε σε συνδυασμό με το προαναφερόμενο νομικό πλαίσιο, το Δικαστήριο προχωρεί στην εξαγωγή των συμπερασμάτων του αναφορικά με τα επίδικα θέματα. Α. Η απαίτηση του Ενάγοντα 1. Ενδεχόμενη παράβαση σύμβασης από μέρους των Εναγομένων Η υποχρέωση των Εναγομένων ήταν να κατασκευάσουν και να παραδώσουν μία κολυμβητική δεξαμενή στη βάση των τεχνικών προδιαγραφών που περιέχονται στο Παράρτημα 1 (μεταξύ των διαδίκων σύμβαση) και απαλλαγμένη από διαρροές νερού. Μέσα από την προσαχθείσα μαρτυρία που έγινε αποδεκτή και σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι Εναγόμενοι κατασκεύασαν και στις 03.02.06 παρέδωσαν στους Ενάγοντες κολυμβητική δεξαμενή: (α) της οποίας τα τοιχώματα δεν ήταν σε όλο το ύψος τους κατασκευασμένα από τσιμεντομπλόκς και χυτό σκυρόδεμα με αποτέλεσμα να μην υπάρχει το απαραίτητο δέσιμο της τοιχοποιίας με το πάτωμα της πισίνας, σε αντίθεση με το τι η σύμβαση των διαδίκων προνοούσε, (β) μέσα από τη συμπίεση χωμάτων δημιουργήθηκε κλίση πάνω στην οποία τοποθετήθηκε η πλαστική επενδυτική μεμβράνη (Liner PVC) η οποία επεκτάθηκε από τον πυθμένα της πισίνας στα τοιχώματα αυτής. Η δημιουργία της πιο πάνω κλίσης απέτρεψε την ολοκληρωμένη κατασκευή των τοιχωμάτων με τσιμεντομπλόκς, ως η μεταξύ των διαδίκων σύμβαση, (γ) που η χωρητικότητα της σε καθαρό νερό ήταν 36,16 τόνοι περίπου και όχι 48 τόνοι νερό περίπου όπως η μεταξύ των διαδίκων σύμβαση προνοούσε (δ) της οποίας τα λάστιχα διοχέτευσης νερού καθώς και οι απορροφητήρες καθαρισμού νερού παρουσίαζαν πρόβλημα λειτουργίας, παραλείποντας έτσι να διασφαλίσουν την κανονική λειτουργία τους μέσα από τη λήψη μέτρων προστασίας τους από πιθανούς κινδύνους στους οποίους ήταν εκτεθειμένοι, υποχρέωση που εξυπακουόταν με βάση τη σύμβαση των διαδίκων, (ε) στην οποία υπήρχαν ρωγμές στον πυθμένα της με το βυθό να παίρνει και κλίση. Το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα πιο πάνω σημεία (α), (β), (γ), (δ) και (ε) αποτελούν παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων από τους Εναγομένους. Ένεκα των σημείων (α) και (β), με το γέμισμα της πισίνας ασκήθηκε υδροστατική πίεση στο συμπιεσμένο χώμα της κλίσης επί του οποίου εδραζόταν η πλαστική επενδυτική μεμβράνη, προκαλώντας με την πάροδο χρόνου την καθίζηση του. Η καθίζηση αυτή με τη σειρά της αλλοίωσε το ευθυγραμμισμένο επίπεδο της πλαστικής επενδυτικής μεμβράνης καθώς και των ενώσεων αυτής δημιουργώντας έτσι διαρροή νερού. Η διαρροή νερού από την πισίνα αυξήθηκε λόγω του σημείου (δ) πιο πάνω με αποτέλεσμα η ποσότητα απώλειας νερού να ανέρχεται καθημερινά στα 600-900 λίτρα. Τα σημεία (α), (β) και (δ) αποτέλεσαν τις εστίες διαρροής νερού της πισίνας. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι τελικά τα προβλήματα στο σημείο (δ) επιδιορθώθηκαν με έξοδα των Εναγομένων και έτσι σαφώς η διαρροή νερού από την πισίνα ελαττώθηκε αφού αυτή περιορίστηκε σε σχέση με τα σημεία (α) και (β). Στα πλαίσια των προσπαθειών για αποκατάσταση των προβλημάτων της πισίνας για τα οποία ευθύνονται αποκλειστι