← Κύπρος

ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΥ ΑΡΓΥΡΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 1789/2012, 23/1/2014

ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΥ ΑΡΓΥΡΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 1789/2012, 23/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A28 ΣΤΟ EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γεωργιάδη, Πρ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1789/2012 ΜΕΤΑΞΥ: ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΥΡΓΟΥ Εναγόντων και ΜΑΡΙΟΥ ΑΡΓΥΡΙΔΗ Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας του Εναγομένου - Αιτητή 26/9/2013 για Αναστολή Εκτέλεσης Ενδιάμεσου Διατάγματος. Ημερομηνία: 23/1/2014 Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κα Άννα Πολυκάρπου για Ρ. Ερωτοκρίτου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Ενάγοντες- Καθ' ων η Αίτηση: κ. Μιχάλης Β. Ιωάννου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Ο Εναγόμενος - Αιτητής αιτείται την αναστολή εκτέλεσης ενδιάμεσου διατάγματος που εκδόθηκε 30/08/2013 στα πλαίσια ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 19/10/2012 των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση μέχρι εκδικάσεως της έφεσης. Το επίδικο διάταγμα είναι το ακόλουθο: «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ ΟΠΩΣ:

  1. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα διατάττον τον Εναγόμενο προσωπικά και/ή ομού και/ή αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα και/ή οποιουσδήποτε υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους του και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό του όπως παύσουν να επεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο εις το ακίνητο και τον εξοπλισμό του το οποίο ευρίσκεται εντός του κοινοτικού πάρκου του Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου Λεμεσού και το οποίο ευρίσκεται απέναντι από τα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου και εις το οποίο υπάρχει ακίνητο το οποίο ανοικοδομήθει από τους Ενάγοντες για να λειτουργεί ως καφεστιατόριο και/ή αίθουσα δεξιώσεων με υπαίθριο χώρο αναψυχής και υπαίθριο χώρο παιδικής χαράς για χρησιμοποίηση από τα παιδιά της κοινότητας καθώς και κτιριακές εγκαταστάσεις με εξειδικευμένο εξοπλισμό καφεστιατορίου και/ή όπως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιον υπό τις περιστάσεις μέχρι αποπεράτωσης της παρούσης αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου.
  2. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα διατάττον τον Εναγόμενο προσωπικά και/ή ομού και/ή αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα και/ή οποιουσδήποτε υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους του και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό του όπως παραδώσει την κατοχή του ακινήτου μαζί με τον εξοπλισμό του τα οποία ενοικίασε με ενοικιαστήριο έγγραφο την 01.03.2010 το οποίο ευρίσκεται εντός του κοινοτικού πάρκου του Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου Λεμεσού και το οποίο ευρίσκεται απέναντι από τα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου και εις το οποίο υπάρχει ακίνητο το οποίο ανοικοδομήθει από τους Ενάγοντες για να λειτουργεί ως καφεστιατόριο και/ή αίθουσα δεξιώσεων με υπαίθριο χώρο αναψυχής και υπαίθριο χώρο παιδικής χαράς καθώς και κτιριακές εγκαταστάσεις με εξειδικευμένο εξοπλισμό καφεστιατορίου και/ή όπως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιον υπό τις περιστάσεις μέχρι αποπεράτωσης της παρούσης αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου.
  3. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα διατάττον τον Εναγόμενο όπως παραδώσει τα κλειδιά των κτιριακών εγκαταστάσεων τα οποία ευρίσκονται εντός του κοινοτικού πάρκου του Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου και τα οποία ενοικιάσθηκαν εις τον Εναγόμενο με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ. 01.03.2010 και/ή όπως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιον υπό τις περιστάσεις μέχρι αποπεράτωσης της παρούσης αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου.
  4. Ο χρόνος συμμόρφωσης του Καθ' ου η αίτηση με τα πιο πάνω διατάγματα, καθορίζεται σε 15 ημέρες από την επίδοση του διατάγματος σε αυτόν.
  5. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα/Αιτητή και εναντίον του Εναγόμενου/Καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής.» Η Αίτηση του Εναγόμενου - Αιτητή, στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.1,Θ.2, Δ.17, Θ.Θ. 2-13, Δ.18, Θ.Θ. 1-9, Δ.35, Θ.Θ. 18,19, Δ.39 Θ.Θ. 1 έως 7,-Δ.40, Θ.
  6. Δ.48 Θ.Θ. 1, 2, 8, Δ.64, Θ.Θ. 1, 2, στα Άρθρα 29 - 31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στο Άρθρο 30.2.3 του Συντάγματος, στις Γενικές Αρχές του Νόμου, των Κανόνων της Επιείκειας της Πρακτικής και της Σύμφυτης Εξουσίας του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Χρύσως Χαραλάμπους, ημερομηνίας Δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Ρ. Ερωτοκρίτου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ιστορικό και Γεγονότα της υπόθεσης Η αγωγή (Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα) καταχωρίστηκε 24/4/
  7. Ο Εναγόμενος - Αιτητής καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης στις 29/5/
  8. Στις 19/10/2012 και αφού μεσολάβησε αλλαγή δικηγόρου των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση, καταχωρίστηκε η Έκθεση Απαίτησης. Την 1/2/2013 ο Εναγόμενος - Αιτητής καταχώρισε Υπεράσπιση. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση, είναι οι Ιδιοκτήτες κοινοτικού πάρκου αποτελούμενου από υπαίθριο χώρο αναψυχής και κτιριακές εγκαταστάσεις κατασκευασμένες ώστε να λειτουργούν ως καφεστιατόριο και/ή ως αίθουσας δεξιώσεων. Ο χώρος αυτός ενοικιάστηκε στον Εναγόμενο - Αιτητή για περίοδο 2 ετών δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου από την 1/3/2010 μέχρι την 28/2/
  9. Το ενοίκιο καθορίστηκε στο ποσό των €1050 μηνιαίως. Σύμφωνα με τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση, ο Εναγόμενος - Αιτητής παρέλειπε την πληρωμή του συμφωνημένου ενοικίου γι' αυτό και με την παρούσα αγωγή ζητούνται καθυστερημένα ενοίκια ενδιάμεσα κέρδη και διάταγμα ανάκτησης κατοχής. Μέχρι την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης τα οφειλόμενα ενοίκια από τον Νοέμβριο 2010 μέχρι τον Οκτώβριο 2012 ανέρχονταν στο ποσό των €
  10. Με την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν και αίτηση ημερομηνίας 19/10/2012 μετά την ακρόαση της οποίας εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα. Το διάταγμα επιδόθηκε στον Εναγόμενο - Αιτητή στις 5/9/2013 και οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν στις 23/9/2013 Αίτηση Παρακοής η οποία ακόμη δεν έχει εκδικαστεί. Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε 26/9/2013 και αφού προηγουμένως στις 13/9/2013 καταχωρίστηκε έφεση εναντίον της Ενδιάμεσης Απόφασης ημερομηνίας 30/8/
  11. Ο Εναγόμενος - Αιτητής με την Υπεράσπισή του ισχυρίζεται ότι: (α) Ο ενοικιαζόμενος χώρος δεν είχε τις αναγκαίες άδειες για νόμιμη λειτουργία του τις οποίες οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν να εξασφαλίσουν. (β) Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση απέκρυψαν από τον Εναγόμενο - Αιτητή το γεγονός. (γ) Ο Εναγόμενος - Αιτητής διώχθηκε ποινικά μαζί με τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση γιατί λειτουργούσε καφεστιατόριο χωρίς άδεια με αποτέλεσμα να εκδοθεί διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η χρήση του ενοικιασθέντος χώρου. (δ) Λόγω του γεγονότος ότι οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν με τις υποχρεώσεις τους και ειδικότερα με επιστολή ημερομηνίας 20/2/2012 με την οποία ο Εναγόμενος - Αιτητής τους καλούσε να συμμορφωθούν μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου 2012 έχει υποστεί ζημιά ύψους €60,000 και στις 23/5/2012 καταχώρισε την αγωγή με αρ. 2353/2012 εναντίον τους. Θεωρώ σημαντικό στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι τα εξής παραδεκτά γεγονότα που ανακύπτουν από την Έκθεση Υπεράσπισης: (α) Η ενοικίαση του χώρου ήταν για 2 έτη από την 1/3/2010 μέχρι την 28/2/2012 (παρ. 7). (β) Το συμφωνημένο ενοίκιο ήταν για €1050 μηνιαίως (παρ. 9). (γ) Τα ενοίκια για τους μήνες Νοέμβριο 2010 μέχρι Φεβρουάριο 2012 συμποσούμενα στο ποσό των €14700 δεν καταβλήθηκαν, πλην όμως σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Εναγομένου - Αιτητή, κατακρατήθηκαν νόμιμα ασκώντας δικαίωμα επίσχεσης (lien) (παρ. 19). Η Υποστηρικτική Μαρτυρία της Αίτησης: Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κυρίας Χρύσως Χαραλάμπους δικηγόρου στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα (θεωρώ σημαντικό να την παραθέσω αυτούσια): «Εγώ, η κάτωθι υπογεγραμμένη Χρύσω Χαραλάμπους, από τη Λεμεσό, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  12. Είμαι δικηγόρος και ασκώ το επάγγελμα μου, στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ Ρ. Ερωτοκρίτου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, στη Λεμεσό. Όλα δε όσα αναφέρω κατωτέρω, τα γνωρίζω μέσα από τη μελέτη φακέλου της δικογραφίας της παρούσης υπόθεσης. Είμαι δε δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Εναγόμενο - Αιτητή, να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση.
  13. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, εκδόθηκε από το Σεβαστό Δικαστήριο, τελική απόφαση στις 30/08/2013, με την οποία αποφάσισε την έκδοση των διαταγμάτων υπέρ του Ενάγοντος - Καθ' ου η Αίτησις και εναντίον του Εναγόμενου - Αιτητή, ως οι παράγραφοι (Α), (Β) και (Γ) της Αίτησης ημερομ. 19/10/
  14. Περαιτέρω, επιδικάσθηκαν έξοδα προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενου.
  15. Εναντίον της πρωτόδικης απόφασης, καταχωρήθηκε έφεση στις 13/09/2013, η οποία είναι βάσιμη και έχει πιθανότητες επιτυχίας (βλέπε επισυνημμένο Τεκμήριο Α). Για να διαπιστωθεί όμως κατά πόσον η έφεση αυτή, θα μπορούσε να επιτύχει ή όχι, είναι αναγκαίο όπως επιτύχει η παρούσα Αίτηση για αναστολή της επίδικης απόφασης μέχρι τελικής περατώσεως της υπό αναφορά Έφεσης. Το οποίο επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο Β.
  16. Με δεδομένο λοιπόν το γεγονός ότι, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας μας, προβλέπει πως, η άσκηση έφεσης δεν αναιρεί ούτε αναστέλλει την πρωτόδικη απόφαση, η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο της χαρακτήρα μέχρι την τροποποίηση, ή ανατροπή της από το Ανώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας του. Οποιαδήποτε τροποποίηση ή ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης έχει αναδρομική ισχύ και συνεπάγεται ανάλογα με την περίπτωση την αναδιαμόρφωση της πρωτόδικης απόφασης. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή πρωτόδικης απόφασης εξαρτάται από το αποτέλεσμα της εξισορρόπησης δύο εξίσου σημαντικών παραγόντων για την απονομή της δικαιοσύνης. Την διασφάλιση, αφενός, του τελεσίδικου χαρακτήρα της πρωτόδικης απόφασης και της απόδοσης στον διάδικο που έχει επιτύχει τον καρπόν της επιτυχίας του και την εξασφάλιση, αφετέρου, της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης, είναι η θέση μου υπό τας περιστάσεις, θα μπορούσαν να εξισορροπηθούν οι δύο αυτοί σημαντικοί παράγοντες, εάν το δικαστήριο αποφάσιζε να αναστείλει την απόφαση ημερ. 30/08/2013, στην πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή, θέτοντας κάποιους όρους για σκοπούς εξισορρόπησης των δύο πιο πάνω αναφερομένων παραγόντων.
  17. Ως εκ των πιο πάνω, εξαιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο, όπως εκδώσει διάταγμα αναστολής της επίδικης δικαστικής απόφασης, μέχρι την τελική περάτωση της έφεσης που καταχωρήθηκε εναντίον της πρωτόδικης απόφασης.
  18. Όλα τα πιο πάνω ορκίζομαι και λέγω, ως ορθά και αληθή.» Οι λόγοι Ένστασης. Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «α. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία και/ή οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας για έκδοση διατάγματος αναστολής του διατάγματος ημερ. 30.08.2013 μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. β. Η ένορκος δήλωση της δικηγόρου Χρύσως Χαραλάμπους που συνοδεύει την αίτησης είναι ανεπαρκής και/ή τα γεγονότα που αναφέρονται σε αυτή δεν αποτελούν ικανοποιητικό πραγματικό υπόβαθρο για την έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. γ. Η αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος. δ. Η αίτηση συνιστά κατάχρηση και περιφρόνηση της διαδικαστικής διαδικασίας. ε. Η αίτηση δεν στηρίζεται στο ορθό νομικό υπόβαθρο και ειδικότερα η Δ.1 Κ.
  19. ουδεμία σχέση έχει με το θέμα η Δ.17 Κ.Κ. 2-13 αφορά παράληψη εμφάνισης η Δ.18 Κ.Κ. 1-9 αφορά συνοπτική απόφαση και άδεια για υπεράσπιση σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο τα άρθρα 29-31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 αναφέρονται στο εφαρμοζόμενο δίκαιο την πρακτική την δικονομία και καθορισμό των επίδικων θεμάτων πλήρως και τελικώς θέματα άσχετα με την αναστολή διατάγματος του Δικαστηρίου. ζ. Η ένορκος δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση γίνεται από δικηγόρο χωρίς να δίνεται οποιαδήποτε δικαιολογία δια ποιο λόγο ο Εναγόμενος Αιτητής δεν προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση. η. Η ενόρκως δηλούσα δικηγόρος Χρύσω Χαραλάμπους δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης εις την ειδοποίηση προθέσεως ένστασης την ένορκο δήλωση την υπόγραψε άλλη δικηγόρος η Στέλλα Ευριπίδου και παρά τα σχόλια του Δικαστηρίου στην απόφαση του εν τούτοις ο Εναγόμενος Αιτητής συνεχίζει την ίδια τακτική δηλαδή να μην προβαίνει ο ίδιος σε ένορκο δήλωση αλλά να προβαίνουν οι δικηγόροι του σε ένορκο δήλωση. θ. Δεν υπάρχει δυνατότητα επιτυχίας της καταχωρηθείσας έφεσης εκ μέρους, του Εναγόμενου Αιτητή και ουδεμία αναφορά γίνεται στην ένορκο δήλωση της Χρύσως Χαραλάμπους για επιτυχία στην έφεση και γενικό και αόριστα αναφέρεται ότι κατεχωρήθη έφεση. ι. Οι Ενάγοντες Καθ'ων η Αίτηση δεν πρέπει να στερηθούν χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας των. κ. Δεν έχει προβληθεί από τον Εναγόμενο Αιτητή κανένας ικανοποιητικός λόγος για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ του. λ. Η έφεση δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας λαμβανομένων υπόψη των λόγων που προβάλλονται στην έφεση. μ. Ο Εναγόμενος Αιτητής απέτυχε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου εξαιρετικές περιστάσεις κατά τρόπο ώστε να δικαιολογείται άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του. ν. Το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να λάβει υπόψη του ούτε τη έφεση η οποία επισυνάφθη ως παράρτημα Α ούτε την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30.08.2013 καθ' ότι κατά παράβαση της Δ.39 Κ.20 και Κ.21 τα 2 επισυνημμένα έγγραφα κατά πρώτο την έφεση και κατά δεύτερο την απόφαση ημερ. 30.08.2013 δεν τα αναφέρει η ενόρκως δηλούσα σαν τεκμήρια και ούτε σημειούται τούτα με σύντομο τίτλο το θέμα ή ζητήματα και δεν γίνεται αναφορά στο πρόσωπο που ορκίζεται κατά την οποία που έγινε ο όρκος και δεν έχουν σημειωθεί τούτα με ξεχωριστά γράμματα. ξ. Η αναφορά του ονόματος του κ. Ρίκκου Ερωτοκρίτου Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα ως μέρος την επωνυμίας των δικηγόρων του Εναγομένου Αιτητή είναι ανεπίτρεπτος και απαράδεκτος. ο. Δεν υπάρχει λόγος έφεσης ότι το Δικαστήριο άσκησε εσφαλμένα τη διακριτική του ευχέρεια κα συνεπώς δεν υπάρχει καμία πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης. π. Η έφεση περιήλθε στην αντίληψη των Εναγόντων Καθ' ων η Αίτηση και του δικηγόρου τους την 27.09.2013 με την καταχώρηση της παρούσας αίτηση χρόνο κατά τον οποίο δεν έχει ακόμα επιδοθεί η ειδοποίηση έφεσης. ρ. Η έφεση είναι απαράδεκτη, προπετής, προδήλως αβάσιμη και έχει ασκηθεί προς τον σκοπό παρέλκυσης της δικαιοσύνης και ειδικότερα της αίτησης που καταχώρησαν οι Ενάγοντες Καθ' ων η Αίτηση ημερ.23.09.2013 με την οποία καλείται ο Εναγόμενος Αιτητές όπως δείξει λόγο γιατί να μην φυλακισθεί ή καταβάλει πρόστιμο ως ήθελε το Δικαστήριο διατάξει καθ' όσο ο Εναγόμενος παρέλειψε να συμμορφωθεί προς το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.
  20. 08.
  21. σ. Η αναφορά σε σχετικό αποσπάσματα της μαρτυρίας και των πρακτικών και αναφορά σε αποσπάσματα της απόφασης δεν έχουν θέση στην έφεση αλλά στον καταρτισμό του περιγράμματος αγόρευσης. τ. Η τέταρτη αιτιολογία του τρίτου λόγου έφεσης δεν έχει σχέση με τον τρίτο λόγο έφεσης διότι γίνεται γενική αναφορά στην έφεση και η αναφορά κάτω από την εν λόγω αιτιολογία από τον Εναγόμενος Αιτητή ότι αν παραστεί αναγκαίο ο Εφεσείων επιφυλάττει τα δικαιώματα του να προσθέσεις και άλλους τροποποιημένους λόγους έφεσης στο μέλλον είναι ατυχής κι αντίθετος με την νομολογία.» Η ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.Θ. 1, 2, 20 και 21, Δ.48 Θ.4 και Δ.35 Θ. 18, 19 στον Περί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων Περιορισμός του χρόνου των προφορικών αγορεύσεων και συνοπτική διαδικασία για την απόρριψη προδήλως αβάσιμων εφέσεων) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1996, στις συμφυείς εξουσίες, τη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του κου Αντρέα Σπύρου, ημερομηνίας 02/10/
  22. Στην ένορκη δήλωση του προβάλλει τους ισχυρισμούς των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση για το βάσιμο του αγώγιμου τους δικαιώματος, τους λόγους ένστασης και τη ζημιά που υφίστανται λόγω της μη παράδοσης του ενοικιαζόμενου χώρου. Περαιτέρω ισχυρίζεται κακοπιστία από πλευράς του Εναγομένου - Αιτητή ο οποίος στερεί, όπως αναφέρει, την χρήση του χώρου από όλη την κοινότητα. Ισχυρίζεται ότι οποιοδήποτε διάταγμα αναστολής θα πρέπει να περιέχει όρο για την καταβολή όλων των οφειλόμενων ενοικίων και ενδιάμεσων οφελών μέχρι της παραδόσεως του ενοικιαζόμενου χώρου. Αρχές Έκδοσης Διατάγματος Αναστολής Το θέμα διέπεται από την Δ.35, Θ.Θ. 18 και 19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι προνοούν τα ακόλουθα: Δ.35, Θ.18.― An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given. Δ.35, Θ.19.― Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below. Σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να διατάξει αναστολή εφέσιμης ενδιάμεσης ή τελικής Απόφασης (βλ. Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη Πολιτική Έφεση Αρ. 294/2010, 31 Μαρτίου 2011 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v. Holy Monastery of Mahera

(1986)1 C.L.R. 524 σελ. 532. Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35, Θ. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 1978). (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd πιο πάνω). (γ) Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd πιο πάνω και The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Suphire Seas,
(2001)1 ΑΑΔ 955). (δ) Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147). (ε) Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας βάσει της Δ.35, Θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται (βλ. Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη πιο πάνω, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ντίνου Μ. Λύρα (αρ. 1)
(1997)1 Α.Α.Δ. 1384, Fotiou and Another v. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119, Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera πιο πάνω). Η πρόσφατη Αγγλική Νομολογία κινείται σε ανάλογα πλαίσια (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011, σελ 1122 παρ. 71.46). Στην Hammond Suddard Solicitors v Agrichem International Holdings Ltd [2001] EWCA Civ 1915, LTL 18/12/2001 (Απόφαση του Court of Appeal -. Clarke LJ) αποφασίστηκε ότι τα ερωτήματα που καλείται να θέσει το Δικαστήριο είναι τα ακόλουθα (παρ. 22 της Απόφασης): (α) Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό ποιες οι πιθανότητες η έφεση να εξουδετερωθεί; (β) Εάν το αίτημα αναστολής γίνει αποδεκτό και η έφεση αποτύχει ποιες οι πιθανότητες ο εφεσίβλητος να μην μπορεί να εκτελέσει την απόφαση; (γ) Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό και η έφεση επιτύχει και η Απόφαση έχει εκτελεστεί εν τω μεταξύ ποιες οι πιθανότητες ο εφεσείων να μην μπορεί να ανακτήσει αυτά που πλήρωσε στον εφεσίβλητο[1]; Στην ίδια απόφαση τέθηκε επίσης η αρχή ότι η μαρτυρία για υποστήριξη του αιτήματος για αναστολή πρέπει να είναι πλήρης, ειλικρινής και ξεκάθαρη[2] (παρ. 13 της Απόφασης). Συμφωνώ με την πιο πάνω αρχή και θεωρώ ότι στην μαρτυρία που υποστηρίζει αίτημα για αναστολή πρέπει να εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του αιτητή σε συνάρτηση πάντοτε, με τους λόγους έφεσης και συνακόλουθα με το αντικείμενο της απαίτησης ή υπεράσπισης αναλόγως. Στην προκειμένη περίπτωση ο Εναγόμενος - Αιτητής καλείται δυνάμει ενδιάμεσου διατάγματος να παραδώσει την κατοχή του επίδικου χώρου. Επιβάλλεται δηλαδή σ' αυτόν θετική υποχρέωση. Έχοντας κατά νου της πιο πάνω αρχές θα προχωρήσω να αξιολογήσω την αίτηση. Δικονομική Βάση της Αίτησης Ο συνήγορος των Εναγόντων ― Καθ' ων η Αίτηση με τον λόγο ένστασης ε. υποστηρίζει ότι η αίτηση στερείται του ορθού νομικού υποβάθρου και ότι οι διατάξεις που αναφέρονται είναι άσχετες. Στην νομική βάση της Αίτησης αναφέρονται ειδικά η Δ.35, Θ.Θ. 18 και 19. Αυτό με ικανοποιεί. Κάποιοι θεσμοί που αναφέρονται είναι άσχετοι αλλά δεν επηρέασαν ούτε τη διαδικασία ούτε τα δικαιώματα των Εναγόντων ―Καθ' ων η Αίτηση. Ο λόγος ένστασης είναι ανεδαφικός και ως τέτοιος απορρίπτεται. Ένορκη Δήλωση από Δικηγόρο Ο συνήγορος των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση με τους λόγους ένστασης ζ. και η. ισχυρίζεται ότι δεν δικαιολογείται η όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο. Από την νομολογία καθίστανται σαφή τα ακόλουθα (βλ. Investylia Public Company Ltd, v. Τζοζεφίν Γαβριηλίδου, Πολιτική Έφεση Αρ. 236/2010, 13 Ιουνίου 2013): (α) Η ένορκη δήλωση από δικηγόρο δεν απαγορεύεται, αγνοείται ή απορρίπτεται αλλά είναι πρακτική ανεπιθύμητη. Δεν υπάρχει αρχή, με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, ότι η ένορκη δήλωση θα πρέπει να αγνοηθεί (Dmitry Rybolovlev v.Elena Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ. 82). (β) Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας καθίσταται, μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης (βλ. Nikitin Alexander v. Grigorey Alexander, Πολ. Έφ. 66/2011, ημερ. 28.5.2013, Αναφορικά με την Αίτηση του Li Xin για Certiorari
(2010)1 Α.Α.Δ. 743, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319 και Thanos Hotels Ltd ν. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Με βάση τα πιο πάνω και κρίνω ότι η ένορκη δήλωση της Χρύσως Χαραλάμπους, η οποία δεν χειρίστηκε και την ακρόαση ενώπιον μου, δεν μπορεί να απορριφθεί ή να αγνοηθεί για τον λόγο και μόνο ότι αυτή είναι δικηγόρος. Το Δικαστήριο θα αξιολογήσει όμως την βαρύτητά της και μάλιστα στην απουσία επαρκούς εξήγησης ως προς τον λόγο που προβαίνει αυτή σε δήλωση και όχι ο Εναγόμενος - Αιτητής. Επιπτώσεις σε διάδικο όταν είναι ένοχος παρακοής Ο συνήγορος των Εναγόντων ― Καθ' ων η Αίτηση στην αγόρευσή του έδωσε αρκετή έμφαση στο γεγονός ότι ο Εναγόμενος ― Αιτητής είναι «ένοχος παρακοής» του ενδιάμεσου διατάγματος. Αυτό υποστηρίζεται και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Αναφέρει ειδικά την Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χαψίδης ν. Νικολαΐδου
(2000)1Γ ΑΑΔ
  1. Στην απόφαση αυτή το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε αίτημα για αναστολή απόφασης ανάκτησης κατοχής ενοικιαζόμενου υποστατικού γιατί ο εφεσείων δεν κατέβαλλε τα ενδιάμεσα οφέλη μέχρι παράδοσης του ακινήτου κάτι που έδειχνε έλλειψη σεβασμού στην Δικαστική ετυμηγορία (βλ. σελ. 1496). Το γεγονός αυτό ήταν παραδεκτό από τον Δικηγόρο του εφεσείοντα. Όπως ανέφερα προηγουμένως η αίτηση παρακοής δεν έχει ακόμη εκδικαστεί συνεπώς δεν θα προβώ σε οποιοδήποτε εύρημα παρακοής στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Σημειώνω όμως ότι στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση του Εναγομένου - Αιτητή δεν δίδεται καμία αναφορά αν ο Εναγόμενος ― Αιτητής έχει συμμορφωθεί ή όχι με το επίδικο διάταγμα. Περαιτέρω οι ισχυρισμοί των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση γι' αυτό το θέμα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση δεν έχουν τύχει αμφισβήτησης είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή με αντεξέταση. Λόγοι Έφεσης Η Έφεση που επισυνάπτεται περιέχει 3 λόγους έφεσης με εκτενής αιτιολογία. Τους συνοψίζω:
  2. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα και αντινομικά προέβη σε εύρημα αφερεγγυότητας του Εναγομένου ― Καθ' ου η Αίτηση και την ικανοποίηση της 3ης προϋπόθεσης του Άρθρου 32 του Ν. 14/
  3. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα και αντινομικά προέβη σε διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής και αποφάσισε τελεσίδικα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της. Αποφάσισε δηλαδή ότι ο Εναγόμενος ― Αιτητής μετά από τερματισμό του συμφέροντός του στο υποστατικό κατέστη παράνομος επεμβασίας.
  4. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα και αντινομικά εξέδωσε προσωρινό διάταγμα ταυτόσημο με τα αιτούμενα στο πλαίσιο της αγωγής διατάγματα και στην ουσία τερμάτισε τη διαφορά μεταξύ των διαδίκων Με τους λόγους ένστασης θ, λ, ο, ρ, σ, και τ, ο συνήγορος των Εναγόντων ―Καθ' ων η Αίτηση ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι η Έφεση είναι αβάσιμη. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Η παρούσα υπόθεση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της. Είναι αρκετό να διαγνωσθεί μόνο αν προβάλλονται ουσιαστικά ζητήματα για συζήτηση. Αυτό που ενδιαφέρει το Δικαστήριο είναι ο συσχετισμός των λόγων έφεσης με το αίτημα αναστολής για σκοπούς εξισορρόπησης των δικαιωμάτων των διαδίκων. Με προβλημάτισε ιδιαίτερα κατά πόσο μη αναστολή του επίδικου διατάγματος θα σήμαινε εξουδετέρωση της έφεσης του Εναγομένου ― Αιτητή. Κατάληξη Κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις ότι η αίτηση για αναστολή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή γιατί η μαρτυρία που τέθηκε εκ μέρους του Εναγόμενου - Αιτητή δεν είναι πλήρης, ειλικρινής και ξεκάθαρη. Η απόφασή μου στηρίζεται στους εξής λόγους:
  5. Ο ίδιος ο Εναγόμενος - Αιτητής και η ενόρκως δηλούσα απέφυγαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο αν ο Εναγόμενος - Αιτητής συμμορφώθηκε ή όχι με το εν λόγω Διάταγμα, και αν όχι, γιατί.
  6. Στην ένορκη δήλωση δεν προσδιορίζονται επαρκώς οι λόγοι με λεπτομέρειες που να καθιστούν την αναστολή αναγκαία και επιθυμητή. Δεν εξηγεί η ενόρκως δηλούσα πως θα επηρεάσει τα δικαιώματα του Εναγομένου ― Αιτητή και την έφεση του μη αναστολή του ενδιάμεσου διατάγματος. Η παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης είναι αόριστη και ασαφής. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι στην Έκθεση Υπεράσπισης φαίνεται να είναι παραδεκτό γεγονός η περίοδος διάρκειας της ενοικίασης η οποία έληξε πριν την καταχώριση της αγωγής. Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός για ανανέωση ή συνέχιση της. Δεν τίθενται λόγοι που να επεξηγούν γιατί ο Εναγόμενος - Αιτητής δικαιούται να κατέχει το εν λόγω υποστατικό. Δεν συνδέεται δηλαδή η κατοχή του υποστατικού με την όλη προβολή της Υπεράσπισης και συνεπώς με τον 2ο λόγο Έφεσης.
  7. Αυτά, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν προέβη ο ίδιος ο Εναγόμενος ― Αιτητής σε ένορκη δήλωση, αλλά δικηγόρος, χωρίς επαρκή εξήγηση, καθιστούν την όλη μαρτυρία που προσκομίστηκε ανεπαρκή και μειωμένης βαρύτητας για ακόμη ένα λόγο. Οι λόγοι ένστασης α, β, γ, ι, κ, και μ κρίνονται συνεπώς βάσιμοι. Ενόψει της κατάληξής μου κρίνω σκόπιμο να μην εξετάσω τους λόγους ένστασης δ, ν, ξ, και π. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος του Εναγομένου - Αιτητή, τα οποία, όπως θα αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............... Ν. Γεωργιάδης, Πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Αναστολή εκτέλεσης ενδιάμεσου διατάγματος [1] (a) If a stay is refused, what are the risks of the appeal being stifled? (b) If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? (c) If a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover what has been paid to the respondent? [2] Evidence in support of an application for a stay must be full, frank and clear. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.