STEVIA SWEETNESS LTD ν. CATERLINE PACKAGING LTD, Αρ. Αγωγής 5010/13, 28/1/2014

(1)/2002) στις Διεθνείς Συνθήκες που υπέγραψε η Κυπριακή Δημοκρατία για προάσπιση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, στον Νόμο που κυρώνει την Σύμβαση της Βέρνης για την προστασία των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων (Νόμος 86/79), στον περί Οικονομικής Σύμβασης για το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας (Κυρωτικό) Νόμος του 1990 (Ν. 151/90), τον περί της Τελικής πράξης του Γύρου της Ουρουγουάης (Κυρωτικό Νόμο) του 1995 (Ν16

(111)/95, στην Συμφωνία για τα Δικαιώματα Πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του Εμπορίου (TRIPS) στον Κυρωτικό Νόμο 55/84 και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση είναι του Λέλλου Ιορδάνους, διευθυντή των Εναγόντων και συνοπτικά αποδίδεται ως εξής: Οι Ενάγοντες είναι εταιρεία στη Λεμεσό που συστάθηκε το 2011 και ασχολείται μεταξύ άλλων με την εισαγωγή, εμπορία, κατασκευή ζάχαρης και/ή γλυκαντικών σκευασμάτων για διαβητικούς την οποία πωλούν και/ή μεταπωλούν σε ολόκληρη την Κύπρο. Εν όψει της εξειδίκευσης της εργασίας τους και των προϊόντων τους τυγχάνουν συχνά εποπτείας και ανάλυσης από διάφορα σημεία και έχουν καταφέρει να κερδίσουν την εμπιστοσύνη της Κυπριακής αγοράς, ειδικά σε προϊόντα που αφορούν άτομα που πάσχουν από διαβήτη. Οι Εναγόμενοι είναι εταιρεία στην Λεμεσό η οποία ασχολείται με συσκευασία και/ή πακετάρισμα διαφόρων προϊόντων. Στα πλαίσια της εργασίας τους οι Ενάγοντες έχουν δημιουργήσει καλλιτεχνικό σχέδιο το οποίο περιγράφεται ως δυο πράσινα φύλα με τη φράση Stevia Sweetness με κόκκινα γράμματα το οποίο έχει καταχωρηθεί και ως Ευρωπαϊκό Εμπορικό σήμα. (Βλ. Τεκμ.1 και 2). Το πιο πάνω σχέδιο έχει εκτυπωθεί πάνω σε φακελάκια και/ή κουτιά ζάχαρης διαφόρων μεγεθών και έχει διατεθεί με αυτό τον τρόπο σε όλη την Κυπριακή αγορά. Σε συνάρτηση με την σχέση που συνδέει τους Ενάγοντες με τους Εναγομένους οι Ενάγοντες δηλώνουν ότι είχαν παραδώσει σ' αυτούς το εμπορικό σήμα και είχαν μάλιστα παραδώσει κάποιες ποσότητες ζάχαρης, ώστε να συσκευαστούν από τους Εναγομένους και να επιστραφούν πίσω στους Ενάγοντες για διανομή. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένη απόδειξη για τις υπηρεσίες αυτές, στο οποίο φαίνεται ότι οι Ενάγοντες είχαν καταβάλει στους Εναγομένους το ποσό των €421,40 στις 11.2.

1. (Βλ. Τεκμ.5). Ο ενόρκως δηλών κ. Ιορδάνους, διευθυντής των Εναγόντων δηλώνει ότι στην υπεραγορά Αύλωνα και τελευταίως στα καταστήματα Save Stores (ημερ. 7.11.2013) διαπίστωσε ότι υπήρχαν και πωλούντο προϊόντα με πανομοιότυπη συσκευασία δια της χρήσεως του εν λόγω εμπορικού σήματος , τα οποία ως διαπίστωσε προέρχοντο από τους Εναγομένους σε πολύ χαμηλή τιμή μάλιστα από τα δικά τους προϊόντα. Είναι οι θέσεις των Εναγόντων ότι με αυτό τον τρόπο οι Ενάγοντες δεν μπορούν να διαθέσουν τα δικά τους προϊόντα και υπάρχει κίνδυνος να πληγεί ανεπανόρθωτα το όνομα και η καλή φήμη των Εναγόντων, αφού δεν μπορούν να γνωρίζουν ούτε το περιεχόμενο, ούτε την ποιότητα των εμπορευμάτων που κατά τα άλλα φέρουν το εμπορικό τους σήμα ως εξηγούν ειδικά στις παραγράφους 9 -
2. Συγκεκριμένα θέτουν ως ιδιαίτερο πρόβλημα που καθιστά αναγκαία την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων αυτά που τίθενται στην παράγραφο 17, η οποία παρατίθεται αυτούσια: «
3. Οι πιο πάνω πράξεις και/ή ενέργειες των Εναγομένων δημιούργησαν και δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στους Ενάγοντες καθότι: (α) Οι Εναγόμενοι προσφέρουν προς πώληση αντίγραφων και/ή απομιμήσεις στις υπεραγορές και διάφορα καταστήματα σε τιμή πιο χαμηλά από αυτήν την οποίαν οι Ενάγοντες πωλούν πράγμα που συνιστά αθέμιτο ανταγωνισμό ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί σύγχυση στους πελάτες των Εναγόντων, όσο και αιτία παρεξήγησης καθότι δημιουργείται η εντύπωση σε αυτούς και έτσι την παρουσιάζουν οι Εναγόμενοι προς τους εν λόγω πελάτες, ότι οι Ενάγοντες διαθέτουν πιο ακριβά προϊόντα και κατά συνέπεια δεν είναι ανταγωνιστικοί έναντι των Εναγομένων και γι' αυτό θα πρέπει να προτιμούν τους Εναγομένους. (β) Με δεδομένο ότι οι Ενάγοντες σχεδίασαν και/ή δημιούργησαν αλλά και το ότι πρόσφεραν πρώτοι στην αγορά την επίδικη συσκευασία ζάχαρης και/ή γλυκαντικής ουσίας, έχει γίνει γνωστή και συνδέεται με τους Ενάγοντες οπότε η πώληση των απομιμήσεων και/ή αντιγράφων κατώτερης ποιότητας ζάχαρης επηρεάζει αρνητικά την φήμη και το καλό όνομα των Εναγόντων. (γ) Λόγω των παράνομων πράξεων των Εναγομένων οι πωλήσεις των Εναγόντων επηρεάστηκαν και θα επηρεαστούν περαιτέρω αρνητικά. (δ) Εάν η πιο πάνω κατάσταση πραγμάτων συνεχισθεί, οι Ενάγοντες θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά πέραν της αυστηρά χρηματικής ζημιάς, η οποία δεν θα είναι δυνατόν να αποτιμηθεί σε χρήμα. Η ένσταση της πλευράς των Εναγομένων βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: Α) Το εκδοθέν μονομερώς Διάταγμα ημερομηνίας 13.11.2013 θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι οι Αιτητές δεν προέβησαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης κατά παράβαση της υψίστης πίστεως υποχρέωσης τους. Β) Το εκδοθέν μονομερώς Διάταγμα ημερομηνίας 13.11.2013 θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι οι Αιτητές παρουσίασαν κάποια ουσιώδη γεγονότα κατά τρόπο παραπλανητικό και ψευδή. Γ) Το εκδοθέν μονομερώς Διάταγμα ημερομηνίας 13.11.2013 θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι οι Αιτητές απέκρυψαν το γεγονός ότι οι Αιτητές ανάθεσαν στους Εναγομένους την συσκευασία και πώληση των εμπορευμάτων τους. Δ) Το εκδοθέν μονομερώς Διάταγμα ημερομηνίας 13.11.2013 θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι δεν υφίστατο η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις για την έκδοση του Διατάγματος. Η ένσταση βασίζεται επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, άρθρα 4, 5 και 9, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 άρθρο 32, επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.48, θ. 4 και Δ.39 και επί της εν γένει εξουσίας και πρακτικής των Δικαστηρίων και έχει ως πραγματική βάση την ένορκη δήλωση του Χρίστου Σαββίδη, διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας, ο οποίος αρνούμενος τον κύριο κορμό της ένορκης δήλωσης του κ. Ιορδάνους αναφέρει τα ακόλουθα: Είναι από τον Ιούνιο του 2012 που οι Ενάγοντες τον προσέγγισαν σε σχέση με το προϊόν Stevia δηλώνοντας ότι αυτοί επιθυμούσαν να του αναθέσουν την αποκλειστική συσκευασία του ως περιγράφεται λεπτομερώς στη δήλωση του. Αφού αναφέρει κάποια αρχικά προβλήματα που υπήρχαν σε σχέση με τη συσκευασία καταλήγει στο να ισχυριστεί ότι οι σχετικές δοσοληψίες έγιναν μέσω κυρίως των τότε διευθυντών της Ενάγουσας Εταιρείας, ειδικά του κ. Δενιότη, ο οποίος παρέμεινε διευθυντής μέχρι την 1.8.2013, ημερομηνία που αντικαταστάθηκε από τον κ. Ιορδάνους. Το παράπονο τους εστιάζεται πάρα κάτω στα κάτωθι: «.............................. Ε. Τον Οκτώβριο του 2013, πληροφορήθηκα από τις υπεραγορές "safe more" ότι οι Ενάγοντες τους εκβίαζαν να αποσύρουν τα προϊόντα από την αγορά, καθώς επίσης και ότι είχαν πρόθεση να κινήσουν αγωγή εναντίον μας. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με τον τωρινό διευθυντή της Ενάγουσας εταιρείας STEVIA SWEETNESS LTD, Λέλλο Ιορδάνους, διαμαρτυρήθηκα έντονα για την εν λόγω συμπεριφορά τους, καθότι η προώθηση των εμπορευμάτων των Εναγόντων έγινε κατόπιν συμφωνίας με τους Ενάγοντες οι οποίοι μας ανάθεσαν την συσκευασία καθώς και την πώληση των εμπορευμάτων στην Κυπριακή αγορά.
4. Περαιτέρω δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι προχώρησαν σε πώληση κλεψίτυπων αντίγραφων, καθώς οι ίδιοι οι Ενάγοντες μας εφοδίασαν με τα σχετικά σχέδια του εμπορικού σήματος, επισυνάπτω στην παρούσα φωτοαντίγραφο του εν λόγω σχεδίου με τις υπογραφές των προσώπων που εκπροσωπούσαν τους Ενάγοντες, καθώς επίσης και άλλα έγγραφα τα οποία δείχνουν τις οδηγίες και την συνεργασία μαζί με τους Ενάγοντες τα οποία σημειώνονται ως δέσμη τεκμηρίων «Β». Περαιτέρω οι ίδιοι οι Ενάγοντες επιθυμούσαν την ανάθεση της πώλησης των προϊόντων τους στους Εναγομένους, οι ίδιοι οι Ενάγοντες και ο τότε διευθυντής τους κ. Κυριάκος Δενιότης μας ζήτησαν να τους βοηθήσουμε να εισαγάγουν τα προϊόντα τους στην Κυπριακή αγορά και ταυτόχρονα θα μπορούσαμε να συσκευάζουμε για αυτούς μεγάλες ποσότητες, επισυνάπτω στην παρούσα σχετική βεβαίωση εκ μέρους του τότε Διευθυντή κ. Κυριάκου Δενιότη, η οποία επιβεβαιώνει τα πιο πάνω και σημειώνεται ως Τεκμήριο «Γ»).» Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στα Τεκμ.Β και Γ που συνοδεύουν την ένσταση μεταξύ των οποίων βεβαίωση του κ. Δενιότη, καθώς και credit invoice ημερομηνίας 1.3.2013 και 26.2.
5. Επίσης γίνεται αναφορά σε ένα έγγραφο χωρίς ημερομηνία το οποίο υπογράφει ο κ. Χρίστος Σαββίδης και απευθύνεται σε κάποιο Κώστα με κάποια σημεία αναφοράς προσφορών και προσχεδίων. Ισχυρισμός για απόκρυψη Το πρώτιστο ερώτημα που κανονικά θα πρέπει να απαντηθεί με βάση την ένσταση είναι εάν οι Αιτητές απέκρυψαν ή όχι ουσιώδη γεγονότα επί της αίτησης τους. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι Αιτητές υποβάλλοντας μονομερή Αίτηση με τα δεδομένα που έχουν δώσει δια της μαρτυρίας που τη συνοδεύει έφεραν και φέρουν το καθήκον ύψιστης πίστης που είναι χαρακτηριστικό σ' αυτού του τύπου αιτήσεων. (Βλ. Rybolovev v. Rybolovleva κ.α.

(2010)1(Α) Α.Α.Δ.

1. Είναι η θέση των ενιστάμενων ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν ή δεν έφεραν σε προσοχή του Δικαστηρίου ουσιώδη γεγονότα. Είναι γεγονός ότι δεν εξειδικεύουν με επαρκή τρόπο τα γεγονότα αυτά, εκτός του ότι είναι η θέση τους ότι Αιτητές απέκρυψαν το γεγονός ότι είχαν αναθέσει τους Εναγομένους τη συσκευασία και πώληση των εμπορευμάτων τους. Είναι ορθό ότι το θέμα της αποκάλυψης ή μη πρέπει να κρίνεται a priori, πριν την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου
2. Στην προκείμενη όμως περίπτωση όπου τα επίδικα συναρτώνται και συσχετίζονται με τις ίδιες τις προϋποθέσεις του άρθρου 32, το θέμα της αποκάλυψης θα κριθεί στα πλαίσια των προϋποθέσεων του άρθρου
3. Εξέταση των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 Αφού η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξετάζει τα κάτωθι: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον ο,τιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω μετά την ικανοποίηση των προαναφερθέντων προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Όπως σοφά ετέθη στις υποθέσεις T. A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D

(1999)1 Α.Α.Δ. 225, δεν χρειάζεται «η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». Κατάληξη Στην κρινόμενη περίπτωση είναι φανερό ότι το αγώγιμο δικαίωμα καθορίζεται κυρίως στην παραβίαση εμπορικού σήματος και παράνομη χρήση εμπορικού σήματος, καθώς και αθέμιτου ανταγωνισμού και/ή παράνομης ιδιοποίησης εμπορευμάτων. Στη βάση δε αυτή γίνεται επίκληση δικαιώματος αποζημιώσεων. Είναι γεγονός ότι η ιδιοκτησία και η χρήση του εμπορικού σήματος από τους Ενάγοντες δεν φαίνεται να τίθεται εν αμφιβόλω. Εκείνο που παρουσιάζεται ως αμφισβητούμενο είναι αφ' ενός το εύρος της συμφωνίας που συνέδεε τους διαδίκους και αφ' ετέρου το αν όντως έγινε παράνομη χρήση από τους Εναγομένους του εμπορικού σήματος μέσω προϊόντων που δεν εδικαιούντο να διαθέσουν οι ίδιοι. Σε αυτή την φάση επανέρχεται το ερώτημα της σημασίας της αποκάλυψης ή μη ουσιωδών γεγονότων από την πλευρά των Εναγόντων υπό το πρίσμα και της ένστασης των Εναγομένων. Έχω παρατηρήσει προσεκτικά τις αντίστοιχες θέσεις και δεν έχω πεισθεί ότι υπήρξε απόκρυψη τέτοιων γεγονότων που θα είχαν επίδραση στην διεργασία της σκέψης του Δικαστηρίου κατά την έκδοση μονομερώς του διατάγματος. Εκ πρώτης όψεως πάντα και στα πλαίσια της παρούσης δεν έχω πεισθεί ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για πώληση των επιδίκων εμπορευμάτων. Εν αντιθέσει υπήρξε μαρτυρία ότι είχε μεσολαβήσει πράξη ανάθεσης από τους Ενάγοντες στους Εναγομένους για την συσκευασία των εμπορευμάτων τους. Με πυρήνα αυτή την καθαρή θέση, η οποία ετέθη από την πλευρά των Εναγόντων ευθύς εξ αρχής και ως μέρος των επιχειρημάτων τους και ισχυρισμών τους για την έκδοση του διατάγματος, δεν έχει ιδιαίτερη βαρύτητα η ενδεχόμενη ύπαρξη άλλων τιμολογίων για μικρές ποσότητες ως παρουσιάζονται στην ένσταση. Εξ άλλου κανένα από τα προβαλλόμενα τεκμήρια της ένστασης δεν συνηγορούν ειδικά επί της θέσης ότι υπήρξε συμφωνία πώλησης όπως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση. Στη βάση λοιπόν των πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι οι Αιτητές πέτυχαν να καταδείξουν τόσο σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, όσο και πιθανότητες να δικαιούνται σε θεραπεία αφού έχουν προβάλει σοβαρές ενδείξεις δικαιωμάτων που στηρίζονται στην ύπαρξη του εμπορικού σήματος, στα προϊόντα που διαθέτουν στην Κυπριακή αγορά αλλά και την εκ πρώτης όψεως πάντα κατάδειξη ενδεχομένου επιτυχίας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενδέχεται να παραβιάζουν το δικαίωμα αυτό των Εναγόντων με τον τρόπο που επικαλούνται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση, πάντα με την επισήμανση ότι δεν χρειάζεται η απόδειξη των ουσιαστικών δικαιωμάτων σε αυτή τη φάση, αλλά οι ενδείξεις της πιθανότητας ύπαρξης των δικαιωμάτων στο βαθμό που καθορίστηκε στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd, ως ανωτέρω. Ερχόμενη να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, καθώς και το ζήτημα της προσφορότητας έκδοσης ή μη αυτού, παρατηρώ ότι οι ζημιές που ενδεχόμενα να υποστούν οι Ενάγοντες είναι ορατές, όπως επίσης και ο κίνδυνος να μην μπορεί να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, πάντα έχοντας κατά νου ότι η χρήση εμπορικού σήματος σε συγκεκριμένα προϊόντα είναι ένα δικαίωμα που χρήζει προστασίας αφ' ης στιγμής καταδειχθεί βάσιμος κίνδυνος από χρήση εκ μέρους άλλων προσώπων. Το ίδιο ισχύει και για την εξέταση της προσφορότητας, ειδικά στη βάση του ότι δεν έχω πεισθεί ότι οι Εναγόμενοι θα υποστούν οποιεσδήποτε ζημιές. Εξ άλλου δεν προβάλλεται με σαφήνεια ή καθαρά τέτοια θέση. Θεωρώ ότι για τους λόγους που έχω εκθέσει το διάταγμα στη μορφή που έχει εκδοθεί μπορεί να γίνει απόλυτο, ωστόσο δεν βρίσκω αναγκαία την έκδοση διατάγματος με βάση το παρακλητικό Β. Ως αποτέλεσμα το συντηρητικό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι αποπεράτωσης της αγωγής, ενώ το παρακλητικό Β απορρίπτεται. Τα έξοδα κρίνω ορθότερο να ακολουθήσουν την πορεία της κυρίως υπόθεσης όπως θα υπολογιστούν στο τέλος. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα / Εμπορικό Σήμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο