JΟΗΝ GREENAWAY ν. LAOURA ESΤAΤES LIMIΤED, Αρ. Αίτησης: 530/13, 9/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 530/13 Αναφορικά µε τον Κανονισµό (ΕΚ) 44/2001 του Συµβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 22 Δεκεµβρίου 2000 για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εµπορικές Υποθέσεις και Αναφορικά µε την απόφαση ηµεροµηνίας 8/8/2012 και το διάταγµα εξόδων ηµεροµηνίας 30/11/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Southend του Essex του Ηνωµένου Βασιλείου, τα οποία εκδόθηκαν στα πλαίσια της υπόθεσης του εν λόγω δικαστηρίου µε αριθµό 8ΚΤ02898 Μεταξύ: JΟΗΝ GREENAWAY Αιτητή και LAOURA ESΤAΤES LIMIΤED Καθ' ων η αίτηση Αίτηση παραμερισμού διατάγματος αναγνώρισης και κήρυξης εκτελεστής απόφασης αλλοδαπού Δικαστηρίου κράτους μέλους της Ε.Ε. Ημερομηνία: 9.1.
- Για Καθ' ων η αίτηση - Αιτητές: κ. Λ. Γεωργίου. Για Αιτητή - Καθ' ου η αίτηση: κ. Κνώφου για Κ. Π. Δημητριάδη Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης (στο εξής η κυρίως αίτηση) εκδόθηκε στις 4.7.13 διάταγμα με το οποίο αναγνωρίζεται και κηρύσσεται ως εκτελεστή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Southend του Essex του Ηνωμένου Βασιλείου υπ' αριθμό 8ΚΤ02898 ημερ. 8.8.12 περιλαμβανομένου του πιστοποιητικού δικηγορικών εξόδων ημερ. 30.11.
- Με το ίδιο διάταγμα ο αιτητής στην κυρίως αίτηση κλήθηκε να επιδώσει στους καθ' ων η αίτηση το διάταγμα μαζί με την προαναφερόμενη απόφαση και το πιστοποιητικό εξόδων καθώς και την κυρίως αίτηση και τις ένορκες δηλώσεις που την υποστηρίζουν. Περαιτέρω με το εν λόγω διάταγμα ενημερώνονται οι καθ' ων η αίτηση για το δικαίωμα τους να καταχωρήσουν αίτηση παραμερισμού αυτού εντός ενός μηνός από την επίδοση ή την κοινοποίηση του. Στις 4.9.13 οι καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν: Α. Διάταγµα το οποίο να παραµερίζει και/ή ακυρώνει την απόφαση/διάταγµα του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 4.7.
- Β Διάταγµα µε το οποίο να διατάσσεται ο παραµερισµός της εγγραφής και/ή αναγνώρισης της απόφασης του Αγγλικού Δικαστηρίου από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεµεσού. Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγµατος, στον Κανονισµό (ΕΚ) 44/2001 του Συµβουλίου, στον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή, Εκτέλεση δυνάµει Συµβάσεως) Νόµο 121(Ι)/2000, στη Δ.48 Κ. 1, 2, 3 και 7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο περί κυρώσεως την Σύµβαση περί της Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αλλοδαπών Δικαστικών Αποφάσεων σε Αστικές και Εµπορικές Υποθέσεις και το Συµπληρωµατικό Πρωτόκολλο αυτής, Νόµο 11/76, στον περί της Αµοιβαίας Εκτέλεσης Ορισµένων Αποφάσεων Δικαστηρίων των Χωρών της Κοινοπολιτείας Νόµο 130(Ι)/2000, στη νοµολογία και στις συµφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Λάμπρου Γεωργίου, διευθυντή των Αιτητών, ο οποίος αναφέρει βασικά τα ακόλουθα: Την 5.8.13 επιδόθηκε στους Αιτητές η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεµεσού στην υπό τον ως άνω αριθµό και τίτλο αίτηση και αντίγραφο της ίδιας αίτησης και της ένορκης δήλωσης ηµεροµηνίας 3.7.
- Τότε ήταν η πρώτη φορά που ήλθε στην αντίληψη των Αιτητών η έκδοση της αλλοδαπής Απόφασης και ουδέποτε επιδόθηκε η εν λόγω Απόφαση σε αυτούς πριν την επίδοση της παρούσας αίτησης. Η αίτηση για εγγραφή της αλλοδαπής Απόφασης δεν έγινε σύµφωνα µε τη σχετική νοµοθεσία και ως εκ τούτου θα πρέπει να παραµεριστεί. Ο Καθ' ου η αίτηση (στην παρούσα αίτηση) δεν προσήγαγε πληροφορίες για το πώς εκδόθηκε η Απόφαση εναντίον των Αιτητών. Από το κείµενο της αλλοδαπής Απόφασης διαφαίνεται ότι η έκδοση της έγινε ερήµην των Αιτητών. Ο Καθ' ου η αίτηση όφειλε στα πλαίσια της κυρίως αίτησης να προσαγάγει µαρτυρία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεµεσού, µέσω ένορκης δήλωσης, για την επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους Αιτητές σε σχέση µε την διαδικασία στο Ηνωµένο Βασίλειο (της Απαίτησης 8ΚΤ02898). Περαιτέρω στα έγγραφα που παρουσιάστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεµεσού δεν φαίνεται ποιο ήταν το αγώγιµο δικαίωµα εναντίον των Αιτητών αλλά και εναντίον της Εναγοµένης 1 εταιρείας στην Απαίτηση 8ΚΤ02898 επ' ονόµατι ALLBURY TRAVEL GROUP LIMITED. Επίσης δεν αποκαλύπτεται από τον Καθ' ου η αίτηση εάν εξασφάλισε απόφαση και εναντίον της Εναγοµένης 1 εταιρείας στην εν λόγω Απαίτηση και ως εκ τούτου παραµένει άγνωστο εάν το Δικαστήριο του Ηνωµένου Βασιλείου κατέληξε στην απόρριψη της αγωγής/απαίτησης του Καθ' ου η αίτηση εναντίον της εν λόγω εταιρείας. Περαιτέρω οι Αιτητές διαφωνούν με τον ισχυρισµό που προβάλλεται σε ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση, ότι τα δικηγορικά έξοδα που αναφέρονται στο Πιστοποιητικό Δικηγορικών Εξόδων «Default Costs Certificate» δεν συµπεριλαµβάνουν και το ποσό των £12,000 (Αγγλικών Στερλινών) που αναφέρεται στην απόφαση «General Form of Judgment or Order». Στην απόφαση «General Form of Judgment or Order» γίνεται αναφορά ότι ο Εναγόµενος (Μέρος 20) δηλαδή οι Αιτητές έπρεπε να καταβάλουν το ποσό των £12,000 (Αγγλικές Στερλίνες) έναντι των εξόδων του Ενάγοντα (Καθ' ου η αίτηση) και το ποσό των £12,000 (Αγγλικές Στερλίνες) έναντι των εξόδων του Πρώτου Εναγοµένου (Μέρος 20) δηλαδή της ALLBURY TRAVEL GROUP LIMITED. Οι Αιτητές ουδέποτε κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό στον Καθ' ου η αίτηση ή στους δικηγόρους του ή στους ALLBURY TRAVEL GROUP LΙΜΙΤΕD ή στους δικηγόρους τους. Στο εν λόγω Πιστοποιητικό «Default Costs Certificate» γίνεται ξεκάθαρη αναφορά ότι επειδή οι Αιτητές δεν έφεραν ένσταση σε σχέση µε τα έξοδα της αγωγής του Ενάγοντα (Καθ' ου η αίτηση) τα έξοδα που είναι πληρωτέα είναι £32,342.43 (Αγγλικές Στερλίνες). Όμως ως προαναφέρθηκε µέχρι την επίδοση της υπό τον ως άνω αριθµό και τίτλο αίτησης οι Αιτητές δεν είχαν λάβει γνώση για την Απόφαση του Αγγλικού Δικαστηρίου. Στο µεταξύ ο μάρτυρας των Αιτητών έχει επικοινωνήσει µε δικηγόρους στο Ηνωµένο Βασίλειο για να προχωρήσουν σε διαδικασία παραµερισµού της δικαστικής απόφασης ή σε έφεση αλλά και για να ελέγξουν επίσης και να του επιβεβαιώσουν και το θέµα των δικηγορικών εξόδων και την ορθότητα του ισχυρισµού που τίθεται στην προαναφερόμενη ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση. Επίσης οι Αιτητές προτίθενται να καταχωρήσουν αίτηση αναστολής της εκτέλεσης της αλλοδαπής Απόφασης. Ενημέρωσε δε τους δικηγόρους στο Ηνωµένο Βασίλειο ότι η αγωγή κακώς εγέρθηκε εκεί αφού το κατάλληλο Δικαστήριο για να εκδίκαζε τη δικαστική διαφορά µεταξύ του Καθ' ου η αίτηση και των Αιτητών ήταν τα Κυπριακά Δικαστήρια όπου επισυνέβη το ατύχηµα του Καθ' ου η αίτηση. Επιπλέον οι Αιτητές είναι απλά οι ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου Laoura Beach Hotel στη Πάφο όπου επισυνέβη το ατύχηµα ενώ η εταιρεία D.Η. CYPROTELS PLC ήταν καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο η ενοικιάστρια εταιρεία και υπεύθυνη για τη λειτουργία και διαχείριση του εν λόγω ξενοδοχείου. Ως εκ τούτου η αγωγή εγέρθηκε εναντίον λανθασµένου νοµικού προσώπου που καµία ευθύνη δεν µπορεί να υπέχει για το επίδικο ατύχηµα. Περαιτέρω, από τον τίτλο της Αγγλικής Απόφασης διαφαίνεται ότι οι Αιτητές είναι ιδιοκτησίας της D.H. CYPROTELS PLC πράγµα που ουδόλως ευσταθεί αφού η εταιρεία D.H. CYPROTELS PLC δεν έχει ούτε µια µετοχή σους Αιτητές. Τέλος η αίτηση µε την οποία ζητήθηκε η εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής απόφασης πάσχει νοµικά και θα πρέπει να παραµεριστεί η εγγραφή, αναγνώριση και εκτελεστότητα της. Ο Καθ' ου η αίτηση απάντησε καταχωρώντας ένσταση στις 22.10.
- Η ένσταση εδράζεται στις Δ.39 Κ.2, Δ.48 Κ.1-4, 7 και 8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στα άρθρα 32-36, 38, 40, 41, 43-45, 48, 53-56, 59 και 60 του Κανονισµού (ΕΚ) 44/2001 του Συµβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη νοµολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο κοινοδίκαιο, στις αρχές τις επιείκειας και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι ουσιαστικά οι ακόλουθοι:
- Η αίτηση είναι νοµικά αβάσιµη και το νόµιµο υπόβαθρο της είναι ελλιπές και λανθασµένο αφού σε αυτό περιλαµβάνονται νοµοθεσίες που δεν έχουν σχέση µε την παρούσα διαδικασία ενώ δεν προσδιορίζονται οι συγκεκριµένες διατάξεις οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την δικαιοδοσία να ακυρώσει και/ή παραµερίσει το διάταγµα του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 4.7.
- Κανένας από τους λόγους που θέτει ο Κανονισµός 44/2001 ως προϋποθέσεις ανάκλησης της κήρυξης εκτελεστότητας δεν στοιχειοθετείται.
- Οι ισχυρισµοί που προβάλλουν οι Αιτητές ως λόγους ακύρωσης και παραµερισµού δεν µπορούν να αποτελέσουν τέτοιους λόγους δυνάµει του εν λόγω Κανονισµού αφού έχουν σχέση µε την ουσία της υπόθεσης, µε την ανάληψη δικαιοδοσίας από το Επαρχιακό Δικαστήριο του Southend και/ή είναι λόγοι για τους οποίους ο Κανονισµός δεν προνοεί ότι αποτελούν λόγους ανάκλησης της κήρυξης της εκτελεστότητας αποφάσεως Δικαστηρίου κράτους µέλους της Ε.E..
- Η κυρίως αίτηση ημερ. 20.6.13 και η απόφαση αναγνώρισης και εκτέλεσης ηµεροµηνίας 4.7.13 είναι καθόλα ορθές και νόµιµες και ακολουθήθηκαν πιστά σε όλα τα στάδια οι σχετικές διατάξεις και κανονισµοί και οι πρόνοιες και οι διαδικασίες που προβλέπει ο εν λόγω Κανονισµός.
- Η ένορκη δήλωση των Αιτητών είναι αντικανονική αφού περιλαµβάνει θέσεις και γεγονότα για τα οποία ο ενόρκως δηλών δεν µπορεί να ορκιστεί θετικά. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Θεονίτσας Κωνσταντίνου, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων του Καθ' ου η αίτηση, η οποία δηλώνει ότι ο Καθ' ου η αίτηση είναι µόνιµος κάτοικος Ηνωµένου Βασιλείου και λόγω ανειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων του δεν ήταν εφικτό να επισκεφτεί την Κύπρο για να προβεί στην ένορκη δήλωση και ότι εξουσιοδότησε την ίδια να πράξει τούτο. Στην περί ου ο λόγος ένορκη δήλωση αναφέρονται βασικά τα ακόλουθα: Υιοθετείται και επαναλαμβάνεται το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της Κωνσταντίνου ηµεροµηνίας 20.6.13 και 3.7.13, οι οποίες υποστηρίζουν την κυρίως αίτηση. Δηλώνεται επίσης ότι εκτός όπου ρητά γίνεται παραδοχή των όσων αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα, ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται τους λοιπούς ισχυρισμούς των Αιτητών και ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Ως φαίνεται στο κείµενο της Απόφασης ηµεροµηνίας 8.8.12 στην υπόθεση µε αριθµό 8ΚΤ02898 του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Southend του Essex του Ηνωµένου Βασιλείου (στο εξής η «Απόφαση») και γενικά από το υπόλοιπο υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου, η διαφορά µεταξύ των διαδίκων αφορά στην αξίωση του Καθ' ου η αίτηση για καταβολή γενικών και ειδικών αποζηµιώσεων συνεπεία ατυχήµατος που είχε ο ίδιος στο ξενοδοχείο Laoura Beach Hotel. Η διαδικασία ενώπιον του Αγγλικού Δικαστηρίου στράφηκε εναντίον δύο Εναγοµένων, της ALLBURY TRAVEL GROUP LΙΜΙΤΕD, εταιρείας εγγεγραµµένης και συσταθείσας στο Ηνωµένο Βασίλειο, και των Αιτητών. Οι Αιτητές έχουν παραλάβει στις 30.6.11, µεταφρασµένα στα Ελληνικά, τα εισαγωγικά έγγραφά της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της Απόφασης και του Πιστοποιητικού Δικηγορικών Εξόδων ηµεροµηνίας 30.11.12 (στο εξής το «Πιστοποιητικό Εξόδων»). Επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 αντίγραφο ένορκης δήλωσης επίδοσης του Εντύπου Απαίτησης (Claim Form), οι Τροποποιημένες Λεπτομέρειες Απαίτησης (Amended Particulars of Claim) και το Πακέτο Απόκρισης (Response Pack) και άλλα επισυναπτόμενα σε αυτά έντυπα. Διευκρινίζεται δε ότι στο τεκμήριο 1 δεν περιλήφθηκαν όλα τα έγγραφα που επιδόθηκαν στους Αιτητές (τα οποία περιλαµβάνουν αποδείξεις εξόδων, ιατρικά πιστοποιητικά, φωτογραφίες κλπ) για το λόγο ότι αυτά αποτελούνται από εκατό και πλέον σελίδες και θεωρήθηκε ότι η παρουσίαση τους είναι αχρείαστη στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ των άνω τα εισαγωγικά έγγραφα της δίκης κοινοποιήθηκαν στους Αιτητές εγκαίρως και κατά τέτοιο τρόπο ώστε να µπορούν να αµυνθούν αφού η ακρόαση της υπόθεσης άρχισε σε αρκετά µεταγενέστερο στάδιο, τον Ιανουάριο του
- Επισυνάπτεται δε ως τεκμήριο 2 αντίγραφο από έρευνα στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών, όπου επιβεβαιώνεται ότι η εταιρεία Circleservus Limited στην οποία επιδόθηκαν τα εν λόγω έγγραφα για λογαριασµό των Αιτητών είναι ο Γραµµατέας αυτών. Οι Αιτητές πληροφορήθηκαν για την διαδικασία ενώπιον του Αγγλικού Δικαστηρίου όχι µόνο µέσω της προαναφερόµενης επίδοσης των εισαγωγικών εγγράφων αλλά και µέσω µεταγενέστερης επιστολής ηµεροµηνίας 4.11.11 των τότε εν Κύπρω δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία επιδόθηκε στους Αιτητές µαζί µε κατάλογο των ειδικών ζηµιών του Καθ' ου η Αίτηση (αντίγραφο της εν λόγω επιστολής και της σχετικής ένορκης δήλωσης επίδοσης επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3). Περαιτέρω οι Άγγλοι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση απέστελλαν επιστολές στους Αιτητές µε τις οποίες τους ενηµέρωναν συνεχώς για την εξέλιξη της υπόθεσης (επισυνάπτεται ως τεκμήριο 4 δέσµη αντιγράφων των εν λόγω επιστολών). Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω οι Αιτητές γνώριζαν πολύ καλά για την δικαστική διαδικασία εναντίον τους στο Ηνωµένο Βασίλειο και επέλεξαν συνειδητά να µην πράξουν τίποτα. Στις 5.8.13 επιδόθηκε στους Αιτητές το Διάταγµα του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 4.7.13 (στο εξής το «Διάταγµα») και αντίγραφο της µονοµερούς αίτησης (κυρίως αίτησης) και των ένορκων δηλώσεων που την συνόδευαν. Περαιτέρω επιδόθηκαν και αντίγραφα της Απόφασης και του Πιστοποιητικού Εξόδων. Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ερχόταν στην αντίληψη των Αιτητών η Απόφαση γιατί: (α) όπως ενηµερώνει ο Άγγλος δικηγόρος του Καθ' ου η Αίτηση το ίδιο το Αγγλικό Δικαστήριο απέστειλε απευθείας στους Αιτητές τόσο την Απόφαση όσο και το Πιστοποιητικό Εξόδων µόλις τα έκδωσε εφόσον αυτό αποτελεί υποχρέωση του Αγγλικού Δικαστηρίου για όλες τις αποφάσεις που εκδίδει και (β) η τελευταία επιστολή του τεκμηρίου 4 ενηµερώνει τους Αιτητές για την έκδοση της Απόφασης (η οποία ήταν επισυνηµµένη στην εν λόγω επιστολή) και τους καλεί να την ικανοποιήσουν. Εν πάση περιπτώσει είναι εντελώς αδιάφορο το κατά πόσο η Απόφαση είχε ή όχι επιδοθεί στους Αιτητές προγενέστερα της κυρίως αίτησης αφού κάτι τέτοιο δεν αποτελεί προϋπόθεση για την αναγνώριση και κήρυξη της εκτελεστότητας µιας απόφασης εκδοθείσας από Δικαστήριο κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κυρίως αίτηση δεν είναι ελλιπής και ούτε πάσχει νοµικά, ενώ η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι σωστή και σύµφωνη προς τις σχετικές διατάξεις. Κανένας από τους λόγους για τους οποίους µπορεί να παραµεριστεί η αναγνώριση και κήρυξη της εκτελεστότητας µιας απόφασης Δικαστηρίου χώρας κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν προβάλλεται ή στοιχειοθετείται στα γεγονότα της παρούσας. Πουθενά στον σχετικό Κανονισµό 44/2001 δεν τίθενται ως προϋποθέσεις τα όσα ισχυρίζονται στην παράγραφο 3 της ένορκης τους δήλωσης οι Αιτητές και ο Καθ' ου η αίτηση δεν όφειλε να πράξει οτιδήποτε από αυτά. Επίσης άσχετα µε την παρούσα διαδικασία είναι το κατά πόσο αποκαλύπτεται από τον Καθ' ου η αίτηση εάν εξασφάλισε απόφαση και εναντίον της Εναγοµένης 1 εταιρείας στην εν λόγω Απαίτηση. Εν πάση όµως περιπτώσει, και όπως φαίνεται στο κείµενο της Απόφασης, η Απόφαση δεν διατάσσει τους ALLBURY TRAVEL GROUP LΙΜΙΤΕD να καταβάλουν στον Καθ' ου η Αίτηση οποιοδήποτε ποσό. Με εξαίρεση την έκδοση του Πιστοποιητικού Εξόδων δεν υπήρξε οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία ή απόφαση στα πλαίσια της απόφασης 8ΚΤ02898, η οποία ολοκληρώθηκε με την έκδοση της απόφασης. Περαιτέρω, με εξαίρεση το ότι η διαφορά µεταξύ των Αιτητών και του Καθ' ου η Αίτηση προκύπτει από ατύχηµα που είχε ο τελευταίος στο ξενοδοχείο Laoura Beach Hotel, γίνεται άρνηση των όσων αναφέρονται στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών και ιδιαίτερα για όσα αναφέρονται σε σχέση µε το θέµα των δικηγορικών εξόδων. Δηλώνεται δε ότι το ύψος των δικηγορικών εξόδων που πρέπει να καταβληθεί δεν είναι θέµα που εξετάζεται στο παρόν στάδιο και σε καµία περίπτωση δεν αποτελεί λόγο παραµερισµού ή ακύρωσης του Διατάγµατος του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 4.7.
- Μέχρι σήμερα οι Αιτητές δεν έχουν προχωρήσει σε διαδικασία παραµερισµού της δικαστικής απόφασης ή σε έφεση. Περαιτέρω όσον αφορά το θέμα ανάληψης δικαιοδοσίας από το Αγγλικό Δικαστήριο εκτός του ότι οι ισχυρισµοί των Αιτητών είναι γενικοί και αόριστοι, δεν παρέχεται στο Κυπριακό Δικαστήριο η ευχέρεια να ερευνήσει το κατά πόσο το Αγγλικό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την µεταξύ των διαδίκων διαφορά. Οποιαδήποτε θέµατα δικαιοδοσίας έπρεπε να τεθούν στο στάδιο της εκδίκασης και όχι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Εν πάση όµως περιπτώσει το Επαρχιακό Δικαστήριο του Essex είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση. Αναφορικά δε με τη θέση των Αιτητών ότι η αγωγή εγέρθηκε εναντίον λανθασµένου προσώπου, ότι καµία ευθύνη δεν µπορούν να έχουν για το επίδικο ατύχημα και ότι η D.H. Cyprotels PLC δεν είναι ιδιοκτήτης των Αιτητών, αναφέρεται ότι αυτά δεν μπορούν να ληφθούν υπόψην από το Δικαστήριο αφού άπτονται της ουσίας της υπόθεσης, την οποία δεν µπορεί να εξετάσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Και αυτοί οι ισχυρισµοί των Αιτητών έπρεπε να τεθούν ενώπιον του Αγγλικού Δικαστηρίου. Τέλος είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι η αίτηση είναι νοµικά αβάσιµη και το νόµιµο υπόβαθρο της ελλιπές και λανθασµένο αφού σε αυτό περιλαµβάνονται νοµοθεσίες που δεν έχουν σχέση µε την παρούσα διαδικασία ενώ δεν προσδιορίζονται οι συγκεκριµένες διατάξεις που δίδουν στο Δικαστήριο δικαιοδοσία να ακυρώσει και/ή παραμερίσει το Διάταγμα ημερ. 4.7.
- Ως εκ των άνω ζητείται απόρριψη της αίτησης. Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι περιορίσθηκαν σε γραπτές αγορεύσεις, όπου υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας στη σχετική νομολογία. Νομική πτυχή Το υπό εξέταση θέμα διέπεται από τον Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις (στο εξής ο Κανονισμός). Ο Κανονισμός, ως Κανονισμός θεσπισμένος από όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει απ' ευθείας εφαρμογή («directly applicable») στην Κυπριακή έννομη τάξη, χωρίς δηλ. την ανάγκη ενσωμάτωσής του. Περαιτέρω ως τέτοιος έχει αυξημένη ισχύ στη Δημοκρατία έναντι της υφιστάμενης ημεδαπής νομοθεσίας (βλ. και Ironhold Estates Ltd, T/A Henipa Hotel v. Travelworld Vacation Ltd
(2010)1Α Α.Α.Δ. 452). Αναφορικά με το σκοπό και τους στόχους που επιδιώκονται με τη θέσπιση του Κανονισμού σε σχέση με την αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων αλλά και την ακολουθητέα, προς την κατεύθυνση αυτή, διαδικασία, ενδεικτικές είναι οι ακόλουθες παράγραφοι από την αιτιολογική σκέψη - προοίμιο αυτού: «
(1)Η Κοινότητα θέτει ως στόχο τη διατήρηση και την ανάπτυξη ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης μέσα στον οποίο να εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Προκειμένου να δημιουργήσει σταδιακά έναν τέτοιο χώρο, η Κοινότητα πρέπει να θεσπίσει, μεταξύ άλλων, μέτρα στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις, τα οποία είναι αναγκαία για την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
(10)Για τους σκοπούς της ελεύθερης κυκλοφορίας των αποφάσεων, οι αποφάσεις που εκδίδονται σε κράτος μέλος το οποίο δεσμεύεται από τον ανά χείρας κανονισμό αναγνωρίζονται και εκτελούνται σε άλλο κράτος μέλος που δεσμεύεται από τον ανά χείρας κανονισμό, ακόμη και αν ο καταδικασθείς οφειλέτης έχει την κατοικία του σε τρίτο κράτος.
(16)Η αμοιβαία εμπιστοσύνη στην απονομή της δικαιοσύνης δικαιολογεί την αυτόματη αναγνώριση των αποφάσεων που εκδίδονται σε κράτος μέλος, χωρίς να απαιτείται καμία διαδικασία, εκτός σε περίπτωση αμφισβήτησης.
(17)Η προαναφερόμενη αμοιβαία εμπιστοσύνη απαιτεί αποτελεσματικότητα και ταχύτητα της διαδικασίας με την οποία κηρύσσεται εκτελεστή σε κράτος μέλος, απόφαση που εκδόθηκε σε άλλο κράτος μέλος. Για το σκοπό αυτό μια απόφαση θα πρέπει να κηρύσσεται εκτελεστή κατά τρόπο οιονεί αυτόματο, μετά από απλό τυπικό έλεγχο των υποβαλλομένων εγγράφων, χωρίς να έχει το δικαστήριο τη δυνατότητα να προβάλει αυτεπαγγέλτως έναν από τους λόγους μη εκτέλεσης που προβλέπονται από τον ανά χείρας κανονισμό.
(18)Ο σεβασμός των δικαιωμάτων της υπεράσπισης επιβάλλει ωστόσο τη δυνατότητα του εναγομένου να ασκήσει, ενδεχομένως ένδικο μέσο, που εξετάζεται κατ' αντιδικία, κατά της κηρύξεως της εκτελεστότητας, εφ' όσον αυτός θεωρεί ότι στοιχειοθετείται ένας από τους λόγους μη εκτελέσεως. Η δυνατότητα άσκησης ενδίκων μέσων πρέπει να αναγνωρίζεται επίσης στον αιτούντα, σε περίπτωση που απορρίπτεται η αίτησή του για να κηρυχθεί μια απόφαση εκτελεστή». (βλ. επίσης την υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Stepan Investments Limited κ.α., Πολ. Αίτηση Αρ. 119/13, ημερ. 25.7.13). Ως λέχθηκε στην υπόθεση Hampton Advisory Group S.A. v. Bost AD κ.α., Πολ. Έφεση Αρ. 13/09, ημερ. 27.3.12 ο Κανονισμός «αφορά τη ρύθμιση της δικαιοδοσίας, της αναγνωρίσεως και της εκτελέσεως αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Δεν έχει εφαρμογή σε υποθέσεις όπου η κύρια διαφορά αφορά το οικογενειακό δίκαιο, το δίκαιο των πτωχεύσεων, τις κοινωνικές ασφαλίσεις ή παροχές και θέματα διαιτησίας». Είναι δε γνωστός ως Brussels I Regulation και αντικατέστησε τη Συνθήκη των Βρυξελλών του 1968. «Προνοεί και δίνει την απάντηση σε δύο ζωτικά ερωτήματα που πιθανόν να εγείρονται σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ ατόμων που κατοικούν σε διαφορετικά κράτη. Τα ερωτήματα αυτά είναι ποιο Δικαστήριο ή Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία και ποιοι κανονισμοί εφαρμόζονται για να αποφασιστεί κατά πόσο μια δικαστική απόφαση εκδομένη σε ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αναγνωριστεί». Η Συνθήκη των Βρυξελλών του 1968, καθώς και ο εν λόγω Κανονισμός «σχετίζονται με την ανάγκη διευκόλυνσης διασυνοριακών διαδικασιών κατά τρόπο ώστε στα πλαίσια της φιλοσοφίας και της δημιουργίας της κοινής αγοράς, με βασικές αρχές την ελευθερία διακίνησης ατόμων και προϊόντων, να μην παρεμβάλλονται διαδικαστικές, ιδιαίτερα τυπικής φύσεως, δυσκολίες στην αναγνώριση και εφαρμογή αποφάσεων που εκδίδονται σε άλλη χώρα από τη χώρα στην οποία επιζητείται η εκτέλεση τους». Στοχεύει κυρίως, στην απλοποίηση των διαδικασιών για σκοπούς αναγνώρισης και στη γρήγορη εκτέλεση οποιασδήποτε απόφασης μέσω μιας απλής και ενιαίας διαδικασίας (βλ. επίσης Powertools Electro SRL v. Black & Decker (ΕΛΛΑΣ) Α.Ε., Πολ. Έφεση 320/09, ημερ. 22.10.13). Το Κεφ. ΙΙΙ του Κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αναγνώριση και Εκτέλεση» περιλαμβάνει τα άρθρα 32 μέχρι 56, όπου προβλέπονται οι κανόνες σχετικά με την αναγνώριση και εκτέλεση στα λοιπά κράτη μέλη, των αποφάσεων που εκδίδονται σε κράτος μέλος. Σύμφωνα με το άρθρο 33
(1)απόφαση που εκδίδεται σε κράτος μέλος αναγνωρίζεται στα λοιπά κράτη μέλη χωρίς ιδιαίτερη διαδικασία. Σύμφωνα με το άρθρο 40 η αίτηση για αναγνώριση και κήρυξη εκτελεστής απόφασης που εκδίδεται από Δικαστήριο ενός κράτους μέλους σε άλλο υποβάλλεται κατά το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης και στην αίτηση επισυνάπτονται τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο
- Ως δε αναφέρθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Valenora Co Limited Limited κ.α., Πολ. Αίτηση Αρ. 137/13, ημερ. 16.7.13 το «πνεύμα και το γράμμα του Κανονισμού αντανακλάται στις διατάξεις του άρθρου 41, το οποίο και αποσκοπεί να δώσει σ' ένα αιτητή τη δυνατότητα να αναγνωριστεί η απόφαση το ταχύτερο δυνατό, δυνατότητα που προσφέρεται από το μονομερή χαρακτήρα του μέτρου κατά το πρώτο στάδιο της διαδικασίας αναγνώρισης και εκτέλεσης». Συγκεκριμένα το εν λόγω άρθρο προνοεί τα ακόλουθα: «
- Η απόφαση κηρύσσεται εκτελεστή ευθύς ως ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 53 χωρίς έλεγχο των λόγων μη εκτέλεσης, που αναφέρονται στα άρθρα 34 και
- Ο διάδικος κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση δε δύναται στο στάδιο αυτό της διαδικασίας, να καταθέσει προτάσεις». Σύμφωνα με το άρθρο 53
(1)ο διάδικος που επικαλείται την αναγνώριση ή ζητεί την κήρυξη της εκτελεστότητας οφείλει να προσκομίσει αντίγραφο της αποφάσεως, το οποίο να συγκεντρώνει τις αναγκαίες προϋποθέσεις γνησιότητας. Περαιτέρω, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)του ίδιου άρθρου, οφείλει να προσκομίσει τη βεβαίωση που προβλέπεται στο άρθρο 54 δηλ. σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που επισυνάπτεται στο παράρτημα V του Κανονισμού. Στη συνέχεια σύμφωνα με το άρθρο 42
(2)η κήρυξη της εκτελεστότητας επιδίδεται ή κοινοποιείται στο διάδικο κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση, μαζί με την απόφαση, εφόσον αυτή δεν έχει ήδη επιδοθεί ή κοινοποιηθεί στον εν λόγω διάδικο. Κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της αιτήσεως για την κήρυξη της εκτελεστότητας μπορεί να ασκηθεί ένδικο μέσο εντός μηνός από την επίδοση ή την κοινοποίησή της (άρθρο 43
(1)
(5). Το ένδικο μέσο εκδικάζεται σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν τη διαδικασία της αμφισβητούμενης δικαιοδοσίας (άρθρο 43
(3). Το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο δυνάμει του άρθρου 43 δύναται να απορρίψει ή να ανακαλέσει την κήρυξη της εκτελεστότητας μόνον εφόσον συντρέχει λόγος από τους οριζόμενους στα άρθρα 34 και 35 (άρθρο 45
(1). Αποκλείεται η επί της ουσίας αναθεώρηση της αλλοδαπής αποφάσεως (άρθρο 45
(2). Ερχόμενος στη συνέχεια στην παρούσα αίτηση θα πρέπει αρχικά να λεχθεί ότι η εξέταση αυτής θα γίνει στη βάση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και η οποία περιλαμβάνεται στις ενόρκους δηλώσεις και στα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές. Οι οποιεσδήποτε αναφορές στις αγορεύσεις των διαδίκων σε γεγονότα που δεν περιλαμβάνονται στα πιο πάνω δεν θα ληφθούν υπόψην καθότι ως είναι νομολογημένο δεν μπορεί να εισάγεται μαρτυρία μέσω αγορεύσεων. Περαιτέρω εφόσον δεν γίνεται αμφισβήτηση γεγονότων και στοιχείων που παρατίθενται στις ενόρκες δηλώσεις με τον ορθό δικονομικό τρόπο, δεν επιτρέπεται τέτοια αμφισβήτηση μέσω αναφορών στις αγορεύσεις. Τέλος οποιεσδήποτε από τις θέσεις των διαδίκων δεν αναπτύσσονται ή εγκαταλείπονται στις αγορεύσεις αυτών, θεωρούνται ως εγκαταληφθείσες και δεν εξετάζονται. Κατ' αρχήν στα πλαίσια της παρούσας θα πρέπει να λεχθεί ότι, ως αναφέρεται πολύ ορθά στις αγορεύσεις των Αιτητών, δεν τίθεται θέμα εξέτασης από το παρόν Δικαστήριο της δικαιοδοσίας του Αγγλικού Δικαστηρίου ή της ουσίας της υπόθεσης εκεί. Διευκρινίζεται δε από πλευράς Αιτητών ότι η όποια αναφορά γίνεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση σε στοιχεία ή γεγονότα που αφορούν τα πιο πάνω, έγινε με σκοπό μόνο να εξηγηθεί η πρόθεση αυτών να εξετάσουν το ενδεχόμενο να αποταθούν στο Αγγλικό Δικαστήριο για ακύρωση της απόφασης του. Ως επίσης προκύπτει από την αγόρευση των Αιτητών ο λόγος στον οποίο ουσιαστικά εδράζουν την παρούσα αίτηση τους για παραμερισμό είναι ο αναφερόμενος στο άρθρο 34
(2)του Κανονισμού, το οποίο προβλέπει τα εξής: «34. Απόφαση δεν αναγνωρίζεται:
(1)....................................
(2)αν το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο δεν έχει επιδοθεί ή κοινοποιηθεί στον ερημοδικήσαντα εναγόμενο εγκαίρως και κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να αμυνθεί, εκτός εάν ο εναγόμενος παρέλειψε να ασκήσει προσφυγή κατά της αποφάσεως ενώ μπορούσε να το πράξει» Αρχίζοντας από την σχετική θέση των Αιτητών ότι στην κυρίως αίτηση δεν αναφέρεται ότι η απόφαση του Αγγλικού Δικαστηρίου (στο εξής η Απόφαση) εκδόθηκε ερήμην θα πρέπει να λεχθεί ότι η εν λόγω θέση δεν ευσταθεί εφόσον, αναφέρεται ρητώς στην Απόφαση, η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση ημερ. 20.6.13 που συνοδεύει την υπό των ως άνω αριθμό και τίτλο κυρίως αίτηση, ότι αυτή εκδόθηκε στην απουσία των Αιτητών («. the Second Defendant/Part 20 Defendant not appearing»). Να σημειωθεί δε ότι ουσιαστικά η θέση των Αιτητών δεν είναι ότι δεν τους έχει επιδοθεί ή κοινοποιηθεί το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης αλλά ότι στην κυρίως αίτηση δεν αναφέρεται εάν τέτοιο έγγραφο τους έχει επιδοθεί εγκαίρως και κατά τρόπο ώστε να μπορούν να αμυνθούν. Ούτε αυτή η θέση ευσταθεί εφόσον ως προβλέπει το άρθρο 41, στο οποίο ως προαναφέρθηκε αντανακλάται το πνεύμα του Κανονισμού για θέσπιση μιας διαδικασίας ταχείας αναγνώρισης αποφάσεων των Δικαστηρίων των κρατών μελών της Ε.Ε., η απόφαση κηρύσσεται εκτελεστή «ευθύς ως ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 53 χωρίς έλεγχο των λόγων μη εκτέλεσης». Στην εν λόγω αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 40
(3)επισυνάπτονται τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 53 (βλ. επίσης C-139/10 Prism Investments BV v. Jaap Anne van der Meer par. 29-31). Οι εν λόγω διατυπώσεις, ως έχουν εκτεθεί ανωτέρω, έχουν τηρηθεί στα πλαίσια της κυρίως αίτησης στην παρούσα εφόσον ο Αιτητής εκεί, επισύναψε-προσκόμισε αντίγραφο της Απόφασης και του Πιστοποιητικού Δικηγορικών Εξόδων (Default Cost Certificate), τα οποία συγκεντρώνουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις γνησιότητας (φέρουν σφραγίδα του Southend County Court) και τις αντίστοιχες βεβαιώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 54 δηλ. σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που επισυνάπτεται στο παράρτημα V του Κανονισμού (επίσης σφραγισμένες από το ίδιο Δικαστήριο) (βλ. τεκμήρια 1-4 στην ένορκη δήλωση ημερ. 20.6.13 που συνοδεύει την κυρίως αίτηση). Άλλωστε προβλέπεται ρητά από το άρθρο 41 ότι το Δικαστήριο στο στάδιο εκείνο δεν εξετάζει οποιονδήποτε από τους λόγους μη εκτέλεσης όπως το κατά πόσο το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης έχει επιδοθεί ή όχι και εάν έχει επιδοθεί εγκαίρως (σύμφωνα με άρθρο 34
(2). Αυτό αντίθετα αποτελεί λόγο ανάκλησης της κήρυξης εκτελεστότητας της απόφασης στα πλαίσια άσκησης ενδίκου μέσου κατά της εν λόγω κήρυξης (βλ. άρθρο 45
(1)), όπως η υπό εξέταση αίτηση παραμερισμού. Η θέση των Αιτητών λοιπόν, ότι η αναφορά αυτή στο άρθρο 41 δεν σηµαίνει κατ' ανάγκη ότι ο διάδικος που εξαιτείται την εγγραφή και εκτελεστότητα της απόφασης δεν οφείλει να προσφέρει µαρτυρία για την επίδοση του εισαγωγικού εγγράφου της δίκης στην περίπτωση που η απόφαση εκδόθηκε ερήµην, μάλλον αντιστρατεύεται παρά βρίσκει έρεισμα στο γράμμα, στο πνεύμα και τους σκοπούς του Κανονισμού. Συνεπώς και το ότι στην βεβαίωση τεκμήριο 2 που προσκομίστηκε για σκοπούς της κυρίως αίτησης αναφέρεται, στο σημείο «4.4.Date of service of the document instituting the proceedings where judgment was given in default of appearance» η λέξη «unknown» δεν επιδρά επί της εγκυρότητας του επίδικου Διατάγματος. Άλλωστε αυτό που αναφέρεται εκεί δεν είναι ότι δεν έγινε επίδοση αλλά ότι είναι άγνωστο το πότε έγινε αυτή. Εδώ θα πρέπει περαιτέρω να αναφερθεί ότι εφόσον το θέμα της επίδοσης μπορεί ουσιαστικά να εγερθεί και εξετασθεί μόνο στα πλαίσια της άσκησης του ενδίκου μέσου που ασκείται κατά της απόφασης για κήρυξη εκτελεστότητας, κρίνεται λογικά ότι το κατάλληλο στάδιο για να παρουσιάσει ο αιτητής στην κυρίως αίτηση (για κήρυξη εκτελεστότητας) μαρτυρία σε σχέση με το εν λόγω θέμα, ιδιαίτερα εάν αμφισβητείται η επίδοση ή το έγκαιρο της, δεν μπορεί να είναι άλλο από αυτό της ένστασης που καταχωρεί στα πλαίσια του εν λόγω ενδίκου μέσου δηλ. στην παρούσα της αίτησης παραμερισμού. Συνεπώς ορθά στην παρούσα ο Καθ' ου η αίτηση, στα πλαίσια της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση του, παρουσίασε μαρτυρία η οποία καταδεικνύει ότι επιδόθηκαν στις 30.6.11 στους Αιτητές, με επίδοση στον διευθυντή της εταιρείας που είναι Γραμματέας των Αιτητών, µεταφρασµένα στα Ελληνικά, τα εισαγωγικά έγγραφά της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της Απόφασης και του Πιστοποιητικού Δικηγορικών Εξόδων, ήτοι Έντυπο Απαίτησης (Claim Form), Τροποποιημένες Λεπτομέρειες Απαίτησης (Amended Particulars of Claim), το Πακέτο Απόκρισης (Response Pack) και άλλα επισυναπτόμενα σε αυτά έντυπα. Περαιτέρω οι Αιτητές έλαβαν γνώση για την εναντίον τους διαδικασίας ενώπιον του Αγγλικού Δικαστηρίου και μέσω µεταγενέστερης επιστολής ηµεροµηνίας 4.11.11 των τότε εν Κύπρω δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία επιδόθηκε στους Αιτητές µαζί µε κατάλογο των ειδικών ζηµιών του Καθ' ου η Αίτηση (βλ. τεκμήριο 3) αλλά και μέσω άλλων επιστολών που τους απέστελλαν οι Άγγλοι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση µε τις οποίες τους ενηµέρωναν συνεχώς για την εξέλιξη της υπόθεσης (βλ. τεκμήριο 4). Λαμβάνοντας δε υπόψην τα όσα επιδόθηκαν στις 30.6.11, την ενημέρωση που οι Αιτητές είχαν από τους δικηγόρους του Καθ' ου η αίτηση αλλά και το ότι η Απόφαση του Αγγλικού Δικαστηρίου δεν εκδόθηκε παρά μόνο ένα και πλέον χρόνο αργότερα ήτοι στις 8.8.12, κρίνεται ότι η εν λόγω επίδοση έγινε εγκαίρως και κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν οι Αιτητές να αμυνθούν, κάτι που ως φαίνεται παρέλειψαν να πράξουν. Άλλωστε οι Αιτητές παρέλειψαν να αμφισβητήσουν δεόντως στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας τα πιο πάνω και έτσι αυτά έμειναν ακλόνητα. Πέραν των πιο πάνω οι Αιτητές δεν αμφισβήτησαν δεόντως ούτε και το ότι έλαβαν γνώση για την Απόφαση πριν τις 5.8.13 εφόσον ενημερώθηκαν σχετικά με την έκδοση της, με επιστολή των δικηγόρων του Καθ' ου η αίτηση ημερ. 13.8.12, στην οποία ήταν επισυνημμένη και η εν λόγω Απόφαση (βλ. τελευταία επιστολή στο τεκμήριο 4). Συνεπώς ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί ότι δεν αποδείχθηκε ότι «το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης» είχε επιδοθεί εγκαίρως στους Αιτητές για να μπορούν να αμυνθούν, εφαρμόζεται η εξαίρεση του άρθρου 34
(2)εφόσον, ενώ αυτοί μπορούσαν, παρέλειψαν και παραλείπουν ακόμη μέχρι και σήμερα να ασκήσουν προσφυγή στο Αγγλικό δικαστήριο κατά της Απόφασης, όταν πλέον πληροφορήθηκαν την έκδοση της. Λαμβάνοντας δε υπόψην τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω σε σχέση με το τι εξετάζεται στα πλαίσια της κυρίως αίτησης στην παρούσα, στερούμενη ερείσματος είναι και η θέση των Αιτητών ότι έπρεπε στα πλαίσια της κυρίως αίτησης να αποκαλυφθεί και ποιο ήταν το αποτέλεσμα της απαίτησης του Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση στο Αγγλικό Δικαστήριο εναντίον της άλλης Εναγόµενης εταιρείας. Αποτελεί επίσης θέση των Αιτητών ότι τα έξοδα που θα πρέπει να καταβληθούν ανέρχονται στο συνολικό ποσό των £32,342.22 που αναφέρονται στο Πιστοποιητικό Δικηγορικών Εξόδων και δεν προστίθεται στο ποσό αυτό το ποσό των £12,000 που αναφέρεται στην Απόφαση. Σε σχέση με την εν λόγω θέση πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Κατ' αρχήν οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να ανακληθεί η κήρυξη εκτελεστότητας προβλέπονται ρητά από τον Κανονισμό και συγκεκριμένα από το άρθρο 44 αυτού, το οποίο προβλέπει ως τέτοιους μόνον αυτούς που αναφέρονται στα άρθρα 34 και 35. Οι λόγοι αυτοί τίθενται εξαντλητικά, πρέπει να ερμηνεύονται συσταλτικά και το Δικαστήριο που εξετάζει ένδικο μέσο το οποίο ασκήθηκε στη βάση του άρθρου 43 του Κανονισμού δεν έχει εξουσία να ανακαλέσει την κήρυξη εκτελεστότητας στη βάση κάποιου άλλου λόγου (βλ. Prism Investments BV ανωτέρω par. 32-33 και 43). Ως λέχθηκε δε στην υπόθεση C-420/07 Apostolides v. Orams par. 689, o Κανονισμός ρυθμίζει μόνο τη διαδικασία έκδοσης διατάγματος για την εκτέλεση αλλοδαπής εκτελεστής απόφασης και όχι την διαδικασία της εκτέλεσης, η οποία εξακολουθεί να διέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους όπου επιδιώκεται η εκτέλεση. Αυτό υιοθετείται και από τη δική μας νομολογία. Συγκεκριμένα στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Stepan Investments Limited κ.α. ανωτέρω λέχθηκε ότι η «δικαστική συνεργασία επί της οποίας στηρίζεται ο Καν. 44/2001επιτρέπει, μετά την αναγνώριση και συνακόλουθη εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης, όπως ο έλεγχος της ορθότητας της εκτέλεσης εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο του κράτους μέλους εκτελέσεως. Αποτελεί νομολογία του ΔΕΕ ότι από τη στιγμή που η απόφαση ενσωματώνεται στην έννομη τάξη του κράτους μέλους εκτελέσεως, οι εθνικοί κανόνες του τελευταίου αυτού κράτους σχετικά με την εκτέλεση, εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο που ισχύουν για τις αποφάσεις που εκδίδονται από τα εθνικά δικαστήρια». Συνάγεται λοιπόν από την πιο πάνω νομολογία ότι τα θέματα εκτέλεσης της απόφασης μετά την κήρυξη της ως εκτελεστής, δεν αποφασίζονται στα πλαίσια αιτήσεων όπως η παρούσα αλλά στα πλαίσια διαδικασίας εκτέλεσης της απόφασης, η οποία γίνεται με βάση τους κανόνες δικαίου που διέπουν τέτοια διαδικασία στο κράτος όπου λαμβάνει χώραν η διαδικασία εκτέλεσης. Ως εκ των άνω το θέμα που εγείρεται σε σχέση με το συνολικό ποσό των εξόδων δεν μπορεί να εξετασθεί στην παρούσα καθότι δεν αποτελεί λόγο ανάκλησης της κήρυξης εκτελεστότητας της Απόφασης. Εάν θεωρηθεί δε ως θέμα που αφορά την εκτέλεση της Απόφασης μπορεί να τεθεί και εξετασθεί στα πλαίσια μέτρων εκτέλεσης, εάν και εφόσον ληφθούν τέτοια, στην περίπτωση που η εκτελεστότητα της επίδικης Απόφασης δεν ανακληθεί. Ενόψει των ανωτέρω τα οποία είναι προφανώς μοιραία για την τύχη της παρούσας αίτησης, κρίνεται ότι παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης, που άλλωστε δεν έχουν να κάνουν με την ουσία της αίτησης. Εν κατακλείδι κρίνεται ότι η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών. (Υπ.) .............. Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General Applications/Interim (Αναφορά: Γενικές Αιτήσεις - Αίτηση παραμερισμού διατάγματος αναγνώρισης και κήρυξης εκτελεστής απόφασης αλλοδαπού Δικαστηρίου κράτους μέλους της Ε.Ε.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο