CARETAKING COMMITTEE PISSOURI BEACH APARTMENTS ν. Θεοφάνη Περικλέους, Αρ. Αγωγής: 100/13, 23/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A29 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Πρ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 100/13 ΜΕΤΑΞΥ: CARETAKING COMMITTEE PISSOURI BEACH APARTMENTS Εναγόντων και Θεοφάνη Περικλέους Εναγομένου ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 13/6/2013 του Εναγομένου - Αιτητή για Ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή της Επίδοσης. Ημερομηνία: 23/1/2014 Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: Κυρία Νικολάου για κ. Στέλιο Γ. Στυλιανού Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κύριος Παρταουρίδης για N. Pirilides & Associates LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Η παρούσα αγωγή αφορά απαίτηση ων Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση εναντίον του Εναγομένου - Αιτητή, κατοίκου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, για οφειλόμενα κοινόχρηστα. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε 11/1/2013 αφού προηγουμένως εκδόθηκε διάταγμα για σφράγισή του για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, Διάταγμα ημερομηνίας 17/12/2012, Γεν. Αίτηση 971/
- Ακολούθως στις 30/4/2013 εκδόθηκε Διάταγμα με το οποίο επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση της αγωγής στον Εναγόμενο - Αιτητή με την επίδοσή της στον αδελφό του κ. Περικλή Περικλέους στην οδό Αμπελώνων, 4607 Πισσούρι Λεμεσός. Το κλητήριο ένταλμα φαίνεται να επιδόθηκε στον κ. Περικλή Περικλέους 29/5/2013 και στις 11/6/2013 ο Εναγόμενος - Αιτητής καταχώρισε «υπό όρον εμφάνισιν». Η Αίτηση Με αίτηση ημερομηνίας 13/6/2013 ο Εναγόμενος - Αιτητής αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει το κλητήριο ένταλμα και/ή την επίδοση του στον Εναγόμενο - Αιτητή. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Θ.2, Δ.2, Θ.14, Δ.16, Θ.9, Δ.48, Θ.Θ. 2, 3 και 13 και Δ.4, Θ.Θ. 1- 4, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμο, Κεφ. 224, άρθρα 38Α, 38Κ, 38ΚΑ, 38 ΚΒ, 38ΚΖ, 38ΚΣΤ όπως αυτός έχει τροποποιηθεί στους Πρότυπους Κανονισμούς Ν.6(Ι)/1993, στις συμφυείς εξουσίες και στην Πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Περικλή Περικλέους ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα:
- Είναι αδελφός του Εναγομένου - Αιτητή, γνωρίζει τα γεγονότα και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση, και ότι έλαβε συμβουλή από το δικηγόρο του Εναγομένου - Αιτητή.
- Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε σ' αυτόν 29/5/2013 μαζί με το Διάταγμα που επέτρεπε την υποκατάστατη επίδοση. Κατά παράβαση των διαδικαστικών κανονισμών δεν του επιδόθηκε η μονομερής αίτηση και ένορκη δήλωση, άρα η επίδοση του κλητηρίου είναι αντικανονική, παράτυπη και ελαττωματική και πρέπει να ακυρωθεί.
- Μετά την επίδοση προέβηκε σε έρευνα του φακέλου της υπόθεσης και σύμφωνα με τα δικά του λόγια όπως διατυπώνονται στην ένορκη δήλωση: «έχω διαπιστώσει ότι η παρούσα αγωγή έχει εγερθεί και/ή αρχίσει και το κλητήριο ένταλμα σ' αυτήν έχει καταχωρηθεί ή σφραγισθεί, χωρίς αυτό να συνοδεύεται από διοριστήριο των Εναγόντων ή και κατάλληλο ή και κανονικό ή και κατάλληλα, νόμιμα και νομότυπα υπογραμμένο διοριστήριο και χωρίς αυτό να έχει υπογραφεί από εξουσιοδοτημένο μέλος την ισχυριζόμενη Ενάγουσα. Επιτροπή».
- Περαιτέρω η αγωγή πάσχει γιατί στον τίτλο της δεν καθορίζονται τα πρόσωπα που απαρτίζουν την διαχειριστική επιτροπή.
- Για τους λόγους αυτούς η αγωγή δεν μπορεί να συνεχίσει και πρέπει να απορριφθεί και/ή ακυρωθεί. Με την αγόρευσή του ο Δικηγόρος του Εναγομένου - Αιτητή υιοθετώντας την πιο πάνω γραμμή ουσιαστικά ζητεί την ακύρωση της επίδοσης και του κλητηρίου εντάλματος για τρείς λόγους:
- Η επίδοση της μονομερούς αίτησης για υποκατάστατη επίδοση μαζί με το διάταγμα και το κλητήριο ένταλμα είναι δικονομικό προαπαιτούμενο με βάση την Δ.48, Θ.13 για να παρέχεται στον διάδικο να γνωρίζει τους λόγους έκδοσής του ώστε να μπορεί να το προσβάλει. Αποστέρηση του δικαιώματος καθιστά την επίδοση της αγωγής παράτυπη, ελαττωματική και αντικανονική γι' αυτό πρέπει να ακυρωθεί.
- Η παρούσα αγωγή έχει «εγερθεί ή και αρχίσει και το κλητήριο ένταλμα σ' αυτήν έχει καταχωρηθεί ή και σφραγισθεί χωρίς, αυτό να συνοδεύεται από διοριστήριο των Εναγόντων ή και από κατάλληλο, νόμιμα και νομότυπα υπογραμμένο διοριστήριο και ότι αυτό δεν έχει υπογραφεί από την ισχυριζόμενη Ενάγουσα Διαχειριστική Επιτροπή ή κάποιο εξουσιοδοτημένο μέλος αυτής».
- Στον τίτλο της αγωγής δεν καθορίζονται τα πρόσωπα που απαρτίζουν την κατ' ισχυρισμόν διαχειριστική επιτροπή. Συγκεκριμένα στηριζόμενος στα άρθρα, άρθρα 38Α, 38Κ, 38ΚΑ, 38ΚΒ, 38ΚΖ, 38ΚΣΤ στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμο, Κεφ. 224 και κανονισμό 43 των Πρότυπων Κανονισμών ισχυρίζεται ότι «πουθενά στον Κεφ. 224 δεν αναφέρεται ότι τρίτα πρόσωπα, μη μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής μπορούν να υπογράψουν ή εκπροσωπούν αυτήν. Στην παρούσα αγωγή το διοριστήριο έχει υπογραφεί παράνομα από κάποιο πρόσωπο μη μέλος». Η αγωγή έχει εγερθεί χωρίς να δηλώνεται η πραγματική βούληση των παρουσιαζόμενων ως Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. Η μη καταχώριση νομότυπου διοριστήριου καθιστά την παρατυπία μη θεραπεύσιμη. Ο Εναγόμενος - Αιτητής αμφισβητεί την νομιμότητα ύπαρξης της Διαχειριστικής Επιτροπής. Εάν εξελέγη νόμιμα πρέπει να δηλώνει ποια μέλη την απαρτίζουν. Η Ένσταση Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
- Ο Εναγόμενος - Αιτητής δεν νομιμοποιείται με την παρούσα αίτηση να αιτείται παραμερισμό και/ή απόρριψη και/ή ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος και της επίδοσης του, ενόψει του γεγονότος ότι δεν έχει ακολουθήσει την ορθή και νομότυπη διαδικασία όπως προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή την σχετική προς τούτο νομολογία, με αποτέλεσμα να έχει αποδεχθεί τελεσίδικα την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και/ή να αποποιηθεί την οποιαδήποτε τυχόν παρατυπία παρατυπία των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον παραμερισμό και/ή απόρριψη και/ή ακύρωση του Κλητηρίου Εντάλματος και της επίδοσης του όπως προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή την σχετική προς τούτο νομολογία.
- Δεν επιτρέπεται στον Εναγόμενο - Αιτητή να προωθήσει την παρούσα διαδικασία αφού έχει λάβει νέα διαβήματα στην αγωγή (fresh step to the action) αποδεχόμενος την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
- Ο Εναγόμενος - Αιτητής δεν έχει ακολουθήσει τον ορθό δικονομικό τρόπο στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και ως εκ τούτου η αίτηση του είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
- Η παρούσα αίτηση είναι εκδικητική, καταχρηστική και κακόπιστη και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί». Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.16, Θ.Θ. 1, 2 και 9, Δ.48, Θ.Θ. 4 και 9, Δ.64, Θ.Θ. 1 και 2 και στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και νομολογία του Δικαστηρίου. Εμφάνιση υπό Διαμαρτυρία. Σύμφωνα με την Δ.16, Θ.9: «A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service.» Η εν λόγω Διάταξη έχει ερμηνευθεί ως ακολούθως[1]:
- Ο Εναγόμενος δύναται να καταχωρίσει αίτηση παραμερισμού της επίδοσης του κλητηρίου πριν την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης.
- Η Δ.16, Θ.9 παρέχει τη δυνατότητα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία ακόμη και χωρίς άδεια ή διάταγμα του Δικαστηρίου.
- Στις περιπτώσεις που διάδικος επιθυμεί τη λήψη άδειας τότε ακολουθείται η Δ.48, Θ.8
(1)(r.1). Η προτιμητέα πρακτική είναι να ζητείται άδεια για να αποφεύγεται εκτροχιασμός της διαδικασίας. Στο Annual Practice 1958 (Ord.12, r.30) στην σελ. 198 αναφέρονται τα ακόλουθα: ''A Conditional Appearance' ..... 'The purpose of the leave given ex parte by a Master is to prevent such qualified appearances being entered for the mere purpose of delay and to limit a time on the expiration of which, if the defendant fails to apply to the Court to enforce his alleged objection, the appearance shall stand as unconditional, and the action proceed accordingly''. Ο Δικηγόρος των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκε ότι όταν δεν ζητείται άδεια για καταχώριση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία η αίτηση για παραμερισμό πρέπει να καταχωρίζεται ταυτόχρονα με την εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Στηρίζεται στην G.J.Magdon Ltd v. A.L. Metal Trad. Ltd
(2001)1 ΑΑΔ
- Η πιο πάνω εισήγηση με βρίσκει σύμφωνο. Στην προκειμένη περίπτωση ο Εναγόμενος - Αιτητής επέλεξε να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 11/6/2013 χωρίς να λάβει άδεια. Η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε στις 13/6/
- Η καταχώριση δεν ήταν ταυτόχρονη έστω και αν έγινε μόνο 2 μέρες μετά. Κρίνω ότι αν δεν ήταν δυνατό η αίτηση να καταχωριστεί ταυτόχρονα με το σημείωμα εμφάνισης έπρεπε προηγουμένως να ληφθεί άδεια για να καθοριστεί και από το Δικαστήριο το σχετικό χρονοδιάγραμμα καταχώρισης της Αίτησης. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θα άφηνε τη διαδικασία στον έλεγχο του Εναγομένου - Αιτητή πράγμα ανεπίτρεπτο, έστω και αν η πρόθεση του ήταν να ενεργήσει σε σύντομο χρόνο. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι Εναγόμενος - Αιτητής με τον τρόπο που ενήργησε έχει ουσιαστικά καταστήσει την εμφάνιση του άνευ όρων. Η παράλειψη αυτή του Εναγόμενου - Αιτητή είναι καταλυτική για την τύχη της αίτησης. Για σκοπούς πληρότητάς όμως κρίνω αναγκαίο να εξετάσω και την ουσία της Αίτησης. Μη Επίδοση Μονομερούς Αίτησης για Υποκατάστατη Επίδοση. Σύμφωνα με την Δ.48, Θ.13: Όποτε επιδίδεται δυνάμει των παρόντων Κανονισμών διάταγμα που εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση, επιδίδεται ταυτόχρονα και η μονομερής αίτηση μαζί με την ένορκο δήλωση που τυχόν τη συνόδευσε. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Alpha Bank Cyprus Ltd v.
- Si Senh Dau κ.α. Πολιτική Έφεση 23/2013, 13/9/2013 κρίθηκε ότι μη επίδοση της αίτησης ήταν θεραπεύσιμη με βάση την Δ.
- Περαιτέρω κρίθηκε ότι η σημασία της παράλειψης επίδοσης αποκτά μεγαλύτερη σημασία στις περιπτώσεις όπου συνδέεται με την ερημοδικία του Εναγομένου. Η πιο πάνω Απόφαση εκδόθηκε στα πλαίσια εξέτασης επίδοσης με βάση τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/
- Έγινε αναφορά στην Earlsfield Steel Ltd v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal For A.N. Kyjmin
(2009)1Β ΑΑΔ 1350 η οποία διακρίθηκε αφού εκεί η επίδοση έπρεπε να γίνει με βάση τις πρόνοιες της διακρατικής συμφωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ουκρανία (Ν. 8(ΙΙΙ)/2005) με τις οποίες η συμμόρφωση ήταν επιτακτική σε αντίθεση με το πιο φιλελεύθερο πνεύμα των προνοιών του ΕΚ 1393/
- Στην προκειμένη περίπτωση το παράπονο του Εναγομένου - Αιτητή περιορίζεται αποκλειστικά στη μη επίδοση της μονομερούς αιτήσεως. Στην ένορκή δήλωσή του ο ενόρκως δηλών δεν εξηγεί πως η μη επίδοση επηρέασε αρνητικά τον Εναγόμενο - Αιτητή. Στην αγόρευσή του ο δικηγόρος του Εναγομένου - Αιτητή προσθέτει ότι λόγω της μη επίδοσης της Αίτησης ο Εναγόμενος - Αιτητής έχει αποστερηθεί του δικαιώματος να γνωρίζει τους λόγους έκδοσης του διατάγματος ούτως ώστε να μπορεί να το προσβάλει. Με έχει προβληματίσει ιδιαίτερα το εν λόγω επιχείρημα αφού σύμφωνα με τα γεγονότα όπως τα θέτει ο ίδιος ενόρκως δηλών προκύπτουν τα ακόλουθα:
- Ο Εναγόμενος - Αιτητής έλαβε γνώση της διαδικασίας και διόρισε δικηγόρο (παρ. 1 και 2 της ένορκης δήλωσης).
- Ο ενόρκως δηλών προέβηκε σε έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου (παρ. 5 της ένορκης δήλωσης).
- Ο ενόρκως δηλών συγκεκριμενοποιεί ότι το μόνο παράπονο του Εναγομένου - Αιτητή είναι η μη επίδοση της Αίτησης (παρ. 4 της ένορκης δήλωσης). Δεν αναφέρει οποιαδήποτε στέρηση δικαιώματος ή πως επηρεάστηκε δυσμενώς. Ενόψει των πιο πάνω δεν βλέπω πως ο Εναγόμενος - Αιτητής έχει επηρεαστεί δυσμενώς καθ' οιονδήποτε τρόπο αφού προβαίνοντας στην σχετική έρευνα ο δικηγόρος του ή ο ενόρκως δηλών θα μπορούσε να λάβει και σχετικό αντίγραφο από το πρωτοκολλητείο ή εν πάση περιπτώσει να λάβει γνώση της επιθεωρώντας το φάκελο της υπόθεσης. Στην απουσία άλλου λόγου κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση μη επίδοση και της αίτησης για εξασφάλιση του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση δεν μπορεί από μόνη της να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης. Ο λόγος αυτός της Αίτησης κρίνεται συνεπώς ανεδαφικός και απορρίπτεται. Έγερση Αγωγής από Διαχειριστική Επιτροπή. Στην Lioufis & Co Ltd v. Ανδρονίκου κ.α.
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 773 αποφασίστηκε ότι η Δ.27, Θ.3 παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για την κίνηση του μηχανισμού για τη διαγραφή αγωγής εκ μέρους ανύπαρκτου διαδίκου. Στην υπόθεση αυτή λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Πική Δ. στην σελ. 780: « ...... Η ύπαρξη των εναγόντων δεν θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδικίας μέσω των δικογράφων. Οι έγγραφες προτάσεις έχουν ως λόγο τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων. Η αντιδικία προϋποθέτει την ύπαρξη των διαδίκων. Αν ο ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν τίθεται, ούτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αντιδικίας με τον εναγόμενο. Αγωγή εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής. Η θέση αυτή ευρίσκει έρεισμα στην απόφαση Russian Commercial and Industrial Bank v. Comptoir D' Escompte de Mulhouse [1925] A.C. 112 (HL).» Σχετική επίσης είναι η απόφαση Tαλιάνου v. Διαχειριστικής Επιτροπής BELMAR COMPLEX
(2002)1Α Α.Α.Δ.102, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Δ. Κραμβή σελ. 107 -: «Ανάμεσα στις εξουσίες της Διαχειριστικής Επιτροπής είναι, σύμφωνα με το άρθρο 38ΚΗ
(1)(δ) του νόμου, η ανάκτηση με αγωγή από κύριο μονάδας οποιουδήποτε ποσού χρημάτων που δαπανήθηκε σε σχέση με τις κοινόκτητες οικοδομές. ενώ με βάση το άρθρο 38ΚΣΤ
(1)"η Διαχειριστική Επιτροπή θα ενεργεί από μέρους και για λογαριασμό των κυρίων ........... ". Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο ΚΣΤ
(2), η Διαχειριστική Επιτροπή μπορεί να ενάγει και να ενάγεται σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα αφορά την κοινόκτητη οικοδομή και να ενάγει σε σχέση με ζημιές ή βλάβες που προκλήθηκαν στην οικοδομή, να συνάπτει συμβάσεις και να ενάγει και ενάγεται σε σχέση με ζητήματα που αφορούν την εφαρμογή του νόμου και των κανονισμών. Προκύπτει από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις ότι ο νομοθέτης θέλησε να προσδώσει στις προβλεπόμενες από το νόμο Διαχειριστικές Επιτροπές νομική υπόσταση και δικαιοπρακτική ικανότητα. Προκύπτει επίσης ότι οι Διαχειριστικές αυτές Επιτροπές έχουν δικαίωμα να εμφανίζονται στο Δικαστήριο ως διάδικοι, να ενάγουν και να ενάγονται. Η ανησυχία της εφεσείουσας ότι θα αποτελούσε έκπληξη για τους ιδιοκτήτες των μονάδων των κοινόκτητων οικοδομών να πληροφορηθούν ότι ο διαχειριστής τους δεν είναι το πρόσωπο που διόρισαν αλλά κάποιο πλασματικό πρόσωπο χωρίς κανένα αντίκρυσμα είναι ανεδαφική γιατί οι συγκεκριμένες διαχειριστικές επιτροπές, ενεργούν, σύμφωνα με το νόμο, από μέρους και για λογαριασμό των κυρίων των μονάδων κλπ. Επομένως, τα πρόσωπα που αποτελούν μια τέτοια Διαχειριστική Επιτροπή δεν εμφανίζονται προς τα έξω υπό την προσωπική τους ιδιότητα ούτε ενάγουν ή ενάγονται υπό την προσωπική τους ιδιότητα. Για τους σκοπούς του νόμου, τα πρόσωπα που αποτελούν τη Διαχειριστική Επιτροπή, αποτελούν ένα εκ του νόμου συγκροτημένο σώμα το οποίο εύλογα μπορεί να ονομάζεται Διαχειριστική Επιτροπή με την προσθήκη κάποιου άλλου διακριτικού ονόματος ή χαρακτηριστικού για σκοπούς προσδιορισμού ή διάκρισης από άλλες παρόμοιες Διαχειριστικές Επιτροπές. Στην προκείμενη περίπτωση που οι εφεσίβλητοι, "Διαχειριστική Επιτροπή Belmar Complex" συνιστούν πράγματι εκ του νόμου συγκροτημένο σώμα και νομιμοποιούνται ως ενάγοντες στην αγωγή εναντίον της εφεσείουσας.» Με βάση τα πιο πάνω δεν υφίσταται θέμα συμπερίληψης μελών της Διαχειριστικής Επιτροπής στον τίτλο του κλητηρίου εντάλματος. Όσον αφορά τη μη υπογραφή του διοριστήριου από μη εξουσιοδοτημένο άτομο στην ένορκη δήλωση που έγινε εκ μέρους του Εναγομένου - Αιτητή δεν εξειδικεύεται πουθενά γιατί το άτομο που υπογράφει εκ μέρους της Διαχειριστικής Επιτροπής δεν είναι εξουσιοδοτημένο μέλος. Λείπει δηλαδή το μαρτυρικό υπόβαθρο. Στην αγόρευσή του ο συνήγορος του Εναγόμενου - Αιτητή προσθέτει ότι ο Εναγόμενος - Αιτητής αμφισβητεί την νομιμότητα ύπαρξης της κατ' ισχυρισμόν Διαχειριστικής Επιτροπής. Στην ένορκη δήλωση όμως που συνοδεύει την αίτηση δεν υπάρχει ισχυρισμός για κάτι τέτοιο. Στην Attorney General v Foley & Another [2000] EWCA Civ 62, 1/3/2000 (Court of Appeal απόφαση του L. Schiemann) οι αιτητές είχαν αμφισβητήσει ότι ο Γενικός Εισαγγελέας είχε εξουσιοδοτήσει την καταχώριση της διαδικασίας εναντίον τους (αφορούσε αίτημα του Γενικού Εισαγγελέα να κηρυχθούν πρόσωπα ενοχλητικοί διάδικοι (vexatious litigants) με βάση το άρθρο 42 του Supreme Court Act 1981) το Δικαστήριο αποφάσισε ότι το πρόσωπο που αμφισβητεί την εξουσία προσώπου να εξουσιοδοτήσει την καταχώριση διαδικασίας οφείλει να προσκομίσει κάποια μαρτυρία (some evidence) που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό του. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας δεν υφίσταται ανάγκη να προσκομιστεί μαρτυρία προς αντίκρουση. Απλός ισχυρισμός δεν αποτελεί ικανοποιητική μαρτυρία. Κρίνω συνεπώς ότι: 1. Η αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση, ήτοι την Δ.27, Θ.3. 2. Δεν έχω ικανοποιηθεί με μαρτυρία ότι το διοριστήριο υπογράφτηκε από μη εξουσιοδοτημένο μέλος ή πρόσωπο. Δεν στοιχειοθετείται επαρκώς ο ισχυρισμός. 3. Δεν υπάρχει μαρτυρία για την αμφισβήτηση της νομιμότητας της Διαχειριστικής Επιτροπής στην ένορκη δήλωση αλλά μόνο ισχυρισμός στην αγόρευση. Ο λόγος αυτός της Αίτησης κρίνεται συνεπώς επίσης ανεδαφικός και απορρίπτεται. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος του Εναγομένου - Αιτητή, τα οποία, όπως θα αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............... Ν. Γεωργιάδης, Πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Αίτηση παραμερισμού επίδοσης [1] Γεωργιάδης ν. Χάσικου και Άλλων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1136, Παπακόκκινου ν. Landbroke PLC κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 1090. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο