Μιχάλη Ηρακλέους ν. Νικόλαου Παρμακσίζογλου, Αρ. Αγ. 391/08, 28/1/2014

Μιχάλη Ηρακλέους ν. Νικόλαου Παρμακσίζογλου, Αρ. Αγ. 391/08, 28/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A38 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ. 391/08 Μεταξύ: Μιχάλη Ηρακλέους από τη Λεμεσό Ενάγοντος Και Νίκου Παρμαξίλογλου από τη Λεμεσό Εναγομένου ---------------- Και διά τροποποιήσεως δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 10.6.2013 Μεταξύ: Μιχάλη Ηρακλέους από τη Λεμεσό Ενάγοντος Και Νικόλαου Παρμακσίζογλου από τη Λεμεσό Εναγομένου ---------------- Ημερομηνία: 28.01.2014 Για Ενάγοντα: κα Καρεκλά για κ. Ευαγ. Αναστασίου Για Εναγόμενο: κα Χρ. Περίκκου για κ. Α. Χαραλάμπους και κ. Α. Γιωρκάτζη ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας ζητά αποζημιώσεις, τόκους και έξοδα αναφορικά με το τροχαίο δυστύχημα που συνέβηκε την 3.4.2007 στη συμβολή της οδού Γεωργίου Α΄ και Παύλου Τσαγκάρη στη Λεμεσό μεταξύ του ιδίου ενώ οδηγούσε το μοτοποδήλατο WJ 402 και του Εναγόμενου ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΒΖ

1. Είναι δικογραφημένη εκδοχή του Ενάγοντα ότι το δυστύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων του Εναγόμενου. ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΟΣ (Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης της μαρτυρίας κρίνεται χρήσιμο όπως καταγραφούν σ΄ αυτό το στάδιο κάποια βασικά ευρήματα κυρίως σε σχέση με τον τόπο του δυστυχήματος) Υπάρχουν κοινές θέσεις αναφορικά με αυτή τη πτυχή: ότι το δυστύχημα συνέβηκε την 3.4.
2. Η σύγκρουση έγινε στη συμβολή της οδού Γεωργίου Α΄ με την οδό Παναγιώτη Τσαγκάρη και συγκεκριμένα στο σημείο «Χ» όπως αυτό σημειώθηκε από τον Αστ. 2009 Α. Αντωνίου (Μ.Ε.2) και τυπώθηκε με μαύρο μελάνι στο σχεδιάγραμμα Τεκμήριο
3. Περιγραφή του σχετικού τόπου κατά τον ουσιώδη χρόνο Όπως καταγράφεται και στο σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 14 η οδός Γεωργίου Α΄ και ακριβέστερα το μέρος εκείνο της οδού Γεωργίου του Α΄ που αφορά την παρούσα υπόθεση έχει ως εξής: Στη μέση της οδού Γεωργίου του Α΄ υπάρχει νησίδα τροχαίας μέχρι κάποιου σημείου όπως φαίνεται και στο σχεδιάγραμμα. Στο σημείο που δεν υπάρχει η νησίδα αρχίζει η συμβολή της οδού Παναγιώτη Τσαγκάρη με την οδό Γεωργίου του Α΄. Η οδός Παναγιώτη Τσαγκάρη βρίσκεται κάθετα (βόρεια) της οδού Γεωργίου του Α΄ γι΄ αυτό και δημιουργείται η συμβολή μεταξύ των δύο δρόμων. Περιγράφοντας την οδό του Γεωργίου του Α΄ όπως βλέπουμε το σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 14) στην αριστερή του πλευρά: Όπως καταγράφεται πιο πάνω χωρίζεται ο δρόμος εκεί με νησίδα. Στη βόρεια πλευρά της νησίδας ο δρόμος χωρίζεται σε δύο λωρίδες. Στη νότια πλευρά της νησίδας ο δρόμος χωρίζεται επίσης σε δύο λωρίδες. Η εν λόγω νησίδα τελειώνει εκεί που αρχίζει η συμβολή των δρόμων Γεωργίου του Α΄ και Παναγιώτη Τσαγκάρη. Περιγράφοντας τώρα την οδό Γεωργίου του Α΄ όπως βλέπουμε το σχεδιάγραμμα στη δεξιά πλευρά του: Στο τέλος της συμβολής αρχίζει και πάλι η νησίδα. Στη βόρεια πλευρά της εν λόγω νησίδας ο δρόμος και πάλι χωρίζεται σε δύο λωρίδες ενώ στη νότια πλευρά της νησίδας ο δρόμος χωρίζεται σε τρεις λωρίδες. Όσον αφορά την περιγραφή της οδού Π. Τσαγκάρη: Βρίσκεται κάθετα (βόρεια) της οδού Γεωργίου του Α΄ και χωρίζεται σε τρεις λωρίδες. (Το ποια κατεύθυνση κυκλοφορίας αφορά η κάθε λωρίδα απασχολεί το Δικαστήριο όπου είναι αναγκαίο σε άλλο σημείο). ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ Κατά την ακροαματική διαδικασία έδωσαν μαρτυρία οι εξής μάρτυρες: Ο Ενάγοντας κ. Μιχάλης Ηρακλέους (Μ.Ε.1) Ο Αστ. 2009 Αντώνης Αντωνίου (Μ.Ε.2) Ο κ. Νάσος Χαραλάμπους (Μ.Ε.3) Ο κ. Άγγελος Αγαθαγγέλου (Μ.Ε.4) Ο Δρ Μάρκος Μάρκαρης (Μ.Ε.5) Ο Δρ. Ηλίας Γεωργίου (Μ.Υ.1) Ο Εναγόμενος κ. Νικόλαος Παρμακσίζογλου (Μ.Υ.2) Ο κ. Φίλιππος Μούζουρος (Μ.Υ.3) Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο Ενάγοντας κ. Μιχάλης Ηρακλέους (Μ.Ε.1): Κατά την κυρίως εξέταση ο Ενάγοντας κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του η οποία σημειώθηκε ως Ένδειξη Α. Οι ισχυρισμοί του αναφορικά με την αιτία του δυστυχήματος καταγράφονται στην παράγραφο 4 της γραπτής του δήλωσης. «
4. Κατά ή περί της 3/4/2007 οδηγούσα το μοτοποδήλατό μου με αριθμούς εγγραφής WJ 402 κατά μήκος της οδού Βασιλέως Γεωργίου Α στον Ποταμό Γερμασόγειας με ανατολική κατεύθυνση. Φθάνοντας στην διασταύρωση της οδού Γεωργίου Α μετά τη οδού Παναγιώτη Τσαγκάρη η οποία ελέγχεται με φώτα τροχαίας και ενώ εγώ διέσχισα την αναφερόμενη διασταύρωση που ελέγχεται με τα φώτα τροχαίας και ενώ ήτο πράσινο φως ο Εναγόμενος ο οποίος κατά τον αυτό χρόνο οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΒΖ 690 επί της οδού Παναγιώτη Τσαγκάρη παράλειψε να σταματήσει στα φώτα τροχαίας της εν θέματι οδού που ήτο σε κόκκινο χρώμα με αποτέλεσμα να εισέλθει στην οδό Γεωργίου Α και αφού επιχείρησε στροφή προς τα δεξιά να μου ανακόψει την κανονική μου πορεία και να επέλθει η σύγκρουσης του υπ΄ αυτού οδηγούμενου αυτοκινήτου με το μοτοποδήλατο μου και ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης να εκτιναχθώ στο δρόμο και να τραυματισθώ σοβαρά.» Στη δε παράγραφο 7 καταγράφει τη θέση ότι το δυστύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων του Εναγομένου ως γίνεται αναφορά στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης. Ακολούθως αναφέρεται στις ισχυριζόμενες συνέπειες και σωματικές βλάβες που είχε από το δυστύχημα (εγχειρίσεις, θεραπείες, πόνο, ταλαιπωρία κλπ). Δίδει ιδιαίτερη έμφαση στο κάταγμα του δεξιού ισχίου, στην εγχείρηση με σκοπό την αντιμετώπιση του στο Νοσοκομείο Λεμεσού και σε δεύτερη εγχείρηση από τον ιατρό Μάρκαρη την 27.3.
5. Αναφέρει επίσης ότι κατά τον κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 65 ετών και ασκούσε το επάγγελμα του γκαρσονιού στο νυκτερινό κέντρο «ΝΤΟΛΗΣ» υπό το καθεστώς μερικής απασχόλησης. Ισχυρίζεται ότι δούλευε 6 μέρες την εβδομάδα, οι απολαβές του ανέρχονταν σε €598 μηνιαίως (€25 ημερησίως). Επιπλέον των απολαβών αυτών είχε καθ΄ ισχυρισμό και φιλοδωρήματα τα οποία κατά προσέγγιση ανέρχονταν σε €200 μηνιαίως. Ακολούθως στις παραγράφους 20 και 21 της γραπτής του δήλωσης ισχυρίζεται τα εξής: «
6. Ισχυρίζομαι ότι πριν από το δυστύχημα μου ήμουν ένα καθ΄ όλα ενεργητικός και καθ΄ όλα ευτυχισμένος άνθρωπος και η ηλικία των 65 ετών που ήμουν, δεν ήταν καθόλου αποτρεπτική από του να ασχολούμαι με απλές αθλητικές δραστηριότητες και συγκεκριμένα από του να ασκούμαι με τη βάδιση, πράγμα το οποίο μετά το δυστύχημα μου και μέχρι σήμερα το στερούμαι.
7. Συγκεκριμένα αναφέρω δε ότι πριν από το δυστύχημα μου 2-3 φορές την εβδομάδα περπατούσα επί του παραλιακού πεζόδρομου πράγμα το οποίο εκ των πραγμάτων αδυνατώ να κάνω τώρα, γεγονός το οποίο με στεναχωρεί. Περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι πριν από το δυστύχημα ήμουνα ένας καθ΄ όλα κοινωνικός άνθρωπος και κατά τις ελεύθερες μου ώρες είχα συναναστροφές με φίλους και συγγενείς πράγμα το οποίο επίσης αδυνατώ να κάνω τώρα με αποτέλεσμα να απομονωθώ και να μην έχω οποιαδήποτε επαφή με το συγγενικό και ειδικά με το φιλικό μου περιβάλλον και να είμαι κάτω από το βάρος της κατάθλιψης και στεναχώριας.» Θέτει επίσης τους ισχυρισμούς του ως προς τις ισχυριζόμενες ειδικές ζημιές περιλαμβανομένων και ισχυριζόμενων απωλειών απολαβών. Κατά την κυρίως εξέταση κατέθεσε τα Τεκμήρια 1-
8. Κατά την αντεξέταση ο Ενάγοντας απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με τα προσόντα του για να οδηγά το μοτοποδήλατο και τις άδειες που έπρεπε να ήταν σε ισχύ σε σχέση με αυτό. Αντεξετάστηκε επίσης ως προς τα γεγονότα του δυστυχήματος και επέμενε ότι ο ίδιος πέρασε με πράσινο και ότι ο Εναγόμενος του έκοψε το δρόμο. Αντεξετάστηκε επίσης αναφορικά με τους ισχυρισμούς του για την ισχυριζόμενη εργασία του και την απαίτηση του για απώλεια εισοδημάτων. Ήταν η θέση του ότι μεταξύ άλλων εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο και ότι συνεπεία του δυστυχήματος απώλεσε εισοδήματα. Αντεξετάστηκε επίσης ως προς την κατάσταση της υγείας του πριν και μετά το δυστύχημα. Ήταν η θέση του ότι όλα τα προβλήματα (πλην ελάχιστης ζάχαρης) έχουν δημιουργηθεί μετά το δυστύχημα. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Ακολούθως έδωσε μαρτυρία ο Αστ. 2009 Αντώνης Αντωνίου (Μ.Ε.2): Ο Μ.Ε.2 ανέφερε μεταξύ άλλων κατά την κυρίως εξέταση ότι έφθασε στη σκηνή του δυστυχήματος την 3.4.2007 γύρω στις 13:50 το οποίο διερεύνησε. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 14 σχετικό συμμετρικό σχεδιάγραμμα το οποίο εξήγησε στο Δικαστήριο. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 15 τη δική του κατάθεση. Κατά την ακρόαση ήταν μεταξύ άλλων η θέση του ότι όταν έφθασε στη σκηνή παρόντες ήταν μεταξύ άλλων δύο μάρτυρες, ο κ. Νάσος Χαραλάμπους (Μ.Ε.3) και ο κ. Άγγελος Αγαθαγγέλου (Μ.Ε.4). Κατά την αντεξέταση αμφισβητήθηκε ο ισχυρισμός του ότι τα πιο πάνω άτομα (Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4) ήταν παρόντες στο δυστύχημα, όμως επέμενε στη θέση του. Αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στις ζημιές των ενεχομένων στο δυστύχημα οχημάτων, και απάντησε σε άλλες ερωτήσεις σε σχέση με το δυστύχημα και τη σκηνή του δυστυχήματος. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Τρίτος μάρτυρας εκ μέρους του Ενάγοντα ήταν ο κ. Νάσος Χαραλάμπους (Μ.Ε.3): Κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι την ημέρα του δυστυχήματος ο ίδιος οδηγούσε στην οδό Παναγιώτη Τσαγκάρη κατευθυνόμενος από τα βόρεια προς τα νότια (βλ. σημείο Γ επί του σχεδιαγράμματος Τεκμηρίου 14) με σκοπό να στρίψει αριστερά ως η πορεία του, στην οδό Γεωργίου του Α΄. Ο ίδιος σταμάτησε στο κόκκινο φως και σε διάστημα μερικών δευτερολέπτων σταμάτησε ένα αυτοκίνητο δίπλα του, δηλαδή το Honda KBZ 690 (οδηγούμενο από τον Εναγόμενο). Ο Εναγόμενος είχε σταματήσει δίπλα του (στα δεξιά του), δηλαδή στη διπλανή λωρίδα για να στρίψει δεξιά (ως η πορεία του Εναγόμενου). Σύμφωνα με τον Μ.Ε.3 αφού ο Εναγόμενος σταμάτησε στη γραμμή σε διάστημα μερικών δευτερολέπτων ξεκίνησε ενόσω ήταν κόκκινο με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το μοτοποδήλατο (του Ενάγοντα). Μετά τη σύγκρουση ο Μ.Ε.3 έμεινε στο αυτοκίνητο του γιατί εξακολουθούσε να ήταν κόκκινο ενώ ο συνοδηγός του Άγγελος Αγαθαγγέλου (Μ.Ε.4) έτρεξε στο σημείο σύγκρουσης. Όταν άναψε το πράσινο φως ο Μ.Ε.3 έστριψε αριστερά (ανατολικά), προχώρησε λίγο και σταμάτησε κάπου. Ερωτούμενος κατά πόσο έβλεπε τα φώτα τροχαίας στην οδό Γεωργίου ενόσω ο ίδιος ο Μ.Ε.3 ήταν στο κόκκινο φως ακινητοποιημένος απάντησε ότι αυτά δεν φαίνονταν καθαρά. Όταν έφθασε η Αστυνομία ο ίδιος ο Μ.Ε.3 και ο συνοδηγός του ήταν παρόντες εκεί. Κατόπιν ερωτήσεων είπε ότι πρώτη φορά είδε τον Ενάγοντα στο δυστύχημα και ακολούθως στο Δικαστήριο. Κατάθεσε χωρίς ένσταση την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 16). Κατά την αντεξέταση απάντησε σε ερωτήσεις ως προς το πότε έφθασε το ασθενοφόρο στη σκηνή και πότε η Αστυνομία. Αμφισβητήθηκε από τον συνήγορο της Υπεράσπισης ότι ο Μ.Ε.3 ήταν παρών στη σκηνή του δυστυχήματος αλλά επέμενε ότι ήταν εκεί. Ήταν η θέση του ότι με τον τρόπο που ήταν ακινητοποιημένος αυτό το οποίο σίγουρα μπορεί να πει ήταν ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το φανάρι στην πορεία του και του Εναγόμενου ήταν κόκκινο αλλά δεν ήταν σε θέση να πει αν το φως του φαναριού στην πορεία του μοτοποδηλάτου ήταν κόκκινο ή πράσινο. Το όλο συμβάν έγινε σε διάστημα μερικών δευτερολέπτων, δηλαδή άναψε κόκκινο φανάρι στην πορεία του Μ.Ε.3 και του Εναγομένου και αφού σταμάτησαν ενόψει του κόκκινου φαναριού (τόσο ο Μ.Ε.3 όσο και ο Εναγόμενος), ο Εναγόμενος μετά από μερικά δευτερόλεπτα ξεκίνησε και εισήλθε στη διασταύρωση. Απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με τα φώτα στη συγκεκριμένη διασταύρωση. Απάντησε επίσης σε ερωτήσεις ως προς το πώς κλήθηκε στον αστυνομικό σταθμό για να δώσει κατάθεση και πότε έδωσε κατάθεση. Κατόπιν ερωτήσεων ανάφερε ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου (ο Εναγόμενος) διένυσε μέχρι τη σύγκρουση περίπου 3 μέτρα. Πριν τη σύγκρουση δεν είδε καθαρά από πού ερχόταν ο μοτοσυκλετιστής και σίγουρα δεν πέρασε μπροστά από τον Μ.Ε.3 και δεν ερχόταν από ανατολικά προς το δυτικά για να τον προσέξει. Δεν είχε άλλα αυτοκίνητα να περνούν μόνο ο μοτοποδηλάτης ερχόταν πρώτος ή πίσω του υπήρχαν άλλα αυτοκίνητα. Πάντως ο μάρτυρας είδε τη σύγκρουση και δεν γνωρίζει αν ο μοτοποδηλάτης είχε ταχύτητα. Ακούστηκε κάποιο κτύπημα. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Ακολούθως έδωσε μαρτυρία ο κ. Άγγελος Αγαθαγγέλου (Μ.Ε.4): Κατά την κυρίως εξέταση ο Μ.Ε.4 ανάφερε ότι ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο, συνοδηγός στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κ. Νάσος Χαραλάμπους (Μ.Ε.3). Ο Μ.Ε.4 είδε τη σκηνή του δυστυχήματος. Πιο συγκεκριμένα είπε ότι ο ίδιος και ο Μ.Ε.3 ήταν σταματημένοι στην οδό Π. Τσαγκάρη ενώ το φως ήταν κόκκινο και μετά από πάροδο 2-3 δευτερολέπτων σταμάτησε δίπλα τους ένα άλλο όχημα και ξαφνικά μετά από μερικά δευτερόλεπτα ενώ ήταν κόκκινο ο οδηγός του άλλου οχήματος (ο Εναγόμενος) ξεκίνησε με αποτέλεσμα να κτυπήσει τη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο Ενάγοντας ο οποίος έπεσε. Όταν ο Μ.Ε.4 είδε το δυστύχημα βγήκε από το αυτοκίνητο και πήγε πάνω από το τραυματία και τον καθησύχασε. Μετά από 5-10 λεπτά ήρθε το ασθενοφόρο και νομίζει ότι η Αστυνομία ήρθε μετά από μισή ώρα - σαράντα λεπτά μετά το δυστύχημα. Κατά την κυρίως εξέταση αρχικά είπε ότι όταν είχε φθάσει η Αστυνομία ο ίδιος ο Μ.Ε.4 ήταν πάνω από τον κτυπημένο, όμως μετά αναγνώρισε ότι αυτό που είπε ήταν λάθος, και πρόσθεσε ότι απ΄ ότι νομίζει το ασθενοφόρο είχε ήδη πάρει τον τραυματία και είχε ήδη φύγει. Οπότε όταν είχε φθάσει η Αστυνομία ο Μ.Ε.4 με το Μ.Ε.3 ήταν στην γωνιά και περίμεναν χωρίς να φύγουν από την σκηνή του δυστυχήματος. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 17 την κατάθεση που είχε δώσει στην Αστυνομία. Κατά την κυρίως εξέταση αναγνώρισε τον Ενάγοντα ο οποίος βρισκόταν στην αίθουσα του Δικαστηρίου και πρόσθεσε ότι τον γνώρισε την ημέρα του δυστυχήματος και ότι τον είχε επισκεφθεί και στο νοσοκομείο και έκτοτε δεν τον είχε ξαναδεί. Ο αστυνομικός που είχε φθάσει στη σκηνή ανάφερε στο Μ.Ε.3 και 4 ότι θα τους καλούσε να δώσουν κατάθεση αφού ήταν μάρτυρες του δυστυχήματος. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι το φως στην πορεία του Ενάγοντα μοτοποδηλάτη ήταν πράσινο κατά τον ουσιώδη χρόνο και απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις ως προς τον τρόπο λειτουργίας των φώτων σε συγκεκριμένα σημεία της διασταύρωσης. Σε ερώτηση ως προς το πόσα μέτρα διένυσε το αυτοκίνητο που ήταν δίπλα τους (δηλ. το αυτοκίνητο του Εναγόμενου) μέχρι τη σύγκρουση απάντησε ότι διένυσε περίπου 3 με 4 μέτρα περίπου. Είδε το μοτοποδηλάτη λίγο πριν τη σύγκρουση να κατευθύνεται προς την ανατολική Λεμεσό (πορεία Β στο σχεδιάγραμμα - Τεκμήριο 14). Εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή ήταν ο μοναδικός οδηγός που περνούσε. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα πέρασαν αυτοκίνητα από τη δεξιά μεριά του δρόμου (ως η πορεία Β) γιατί υπάρχουν δύο λωρίδες. Είδε τον μοτοποδηλάτη να ήταν εν κινήσει και όχι σταματημένο. Στις δύο λωρίδες που υπήρχαν στο σημείο Β (δηλαδή στη λωρίδα του μοτοποδηλάτη και στη διπλανή λωρίδα) δεν υπήρχαν σταματημένα αυτοκίνητα. Αρνήθηκε υποβολή ότι λίγο πριν τη σύγκρουση ο μοτοποδηλάτης πέρασε διά μέσω δύο αυτοκινήτων τα οποία ήταν σταματημένα ή ξεκίνησαν εκείνη την στιγμή. Κατά την αντεξέταση αμφισβητήθηκε η γνησιότητα της μαρτυρίας του αλλά επέμενε στις θέσεις του. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Πέμπτος μάρτυρας εκ μέρους του Ενάγοντα ήταν ο Δρ. Μάρκος Μάρκαρης (Μ.Ε.5), χειρούργος ορθοπεδικός. Κατά την κυρίως εξέταση ανάφερε ότι ο Ενάγοντας αποτάθηκε στον ίδιο μετά το δυστύχημα (συγκεκριμένα μετά που είχε υποβληθεί στη χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο). Αναγνώρισε την ιατρική έκθεση που ετοίμασε ημερ. 1.5.2008 (Τεκμήριο 2). Κατόπιν ερωτήσεων εξήγησε με απλά λόγια τι είναι το υποκεφαλικό κάταγμα του δεξιού ισχύου και με ποιο τρόπο είχε αντιμετωπιστεί στο νοσοκομείο. Εξήγησε επίσης τη διάγνωση του κατά την πρώτη επίσκεψη του Ενάγοντα στον ίδιο καθώς και την αναγκαιότητα της δεύτερης χειρουργικής επέμβασης δηλαδή της ολικής αρθροπλαστικής την οποία ο ίδιος διενήργησε την 27.3.
9. Αναφέρθηκε στα διάφορα στάδια σε σχέση με το θέμα ανάρρωσης του Ενάγοντα και στη σημερινή του κατάσταση. Κατά την αντεξέταση απάντησε μεταξύ άλλων σε ερωτήσεις ως προς τα αίτια της σπονδυλολίσθησης που είχε διαγνωστεί στον Ενάγοντα καθώς και στα αίτια των ισχυριζόμενων σωματικών προβλημάτων του. Ήταν επίσης η θέση του ότι το κύριο πρόβλημα του Ενάγοντα ήταν το ισχίον και οι επανορθωτικές επεμβάσεις που υπέστη στο σημείο εκείνο. Απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις για την κατάσταση του Ενάγοντα στις διάφορες επισκέψεις του και για την κατάσταση του μετά και τη δεύτερη χειρουργική επέμβαση (δηλαδή της ολικής αρθροπλαστικής). Απάντησε μεταξύ άλλων σε ερωτήσεις ως προς το ενδεχόμενο να χρειαστεί νέα χειρουργική επέμβαση στο ισχίον. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Πρώτος μάρτυρας εκ μέρους του Εναγομένου ήταν ο Δρ. Ηλίας Γεωργίου (Μ.Υ.1): (Μέσα από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 προβάλλεται η θέση της Υπεράσπισης σε σχέση με τις ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες του Ενάγοντα. Σ΄ αυτό το σημείο είναι κατ΄ αρχήν χρήσιμο να σημειωθεί η δικογραφημένη θέση της Υπεράσπισης αναφορικά με την πτυχή αυτή η οποία έχει ως εξής: Ο Εναγόμενος αρνείται ότι ο Ενάγοντας ως αποτέλεσμα του πιο πάνω τροχαίου ατυχήματος τραυματίστηκε και/ή ότι υπέστη σωματικές βλάβες και αρνείται και απορρίπτει τις υποπαραγράφους (α) έως (αο) των λεπτομερειών σωματικών βλαβών του Ενάγοντα που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης καθώς και το υπόλοιπο περιεχόμενο της ίδιας παραγράφου. Ο Εναγόμενος περαιτέρω διαζευκτικά και άνευ βλάβης των πιο πάνω αναφερόμενων ισχυρίζεται ότι οι περιγραφόμενες στην Έκθεση Απαίτησης σωματικές βλάβες είναι εξογκωμένες και/ή υπερβολικές και/ή εκ των υστέρων σκέψεις και καλεί τον Ενάγοντα σε αυστηρή υπόδειξη αυτών. Περαιτέρω και διαζευκτικά ισχυρίζεται ότι το ισχυριζόμενο πρόβλημα σπονδυλολίσθησης του Ενάγοντα προϋπήρχε του ατυχήματος ως γενετική ανωμαλία και/ή διαφορετικά δημιουργήθηκε από αιτία που δεν συνδέεται κατά οποιοδήποτε τρόπο με το επίδικο ατύχημα.) Ο ιατρός Η. Γεωργίου (Μ.Υ.1) ανάφερε ότι εξέτασε τον Ενάγοντα την 12.04.10 και εξέδωσε σχετική ιατρική έκθεση Τεκμήριο
10. Με βάση την έκθεση Τεκμήριο 18 η οποία αποτελείται από 5 σελίδες, ο Μ.Υ.1 δέχεται ότι ο Ενάγοντας συνεπεία του δυστυχήματος υπέστη υποκεφαλικό κάταγμα του δεξιού μηριαίου (δεξιού ισχίου). Ο Μ.Υ.1 καταγράφει στο Τεκμήριο 18 τα αποτελέσματα της κλινικής εξέτασης ημερ. 12.09.10 ως εξής: «i. Βαδίζει κατά πλήρως ικανοποιητικό τρόπο. ii. Προσήλθε χρησιμοποιώντας μπαστούνι στήριξης (η αναγκαιότητα χρήσης τέτοιου βοηθήματος δεν καταγράφεται από τον θεράποντα ιατρό Μάρκαρη). iii. Μικρού βαθμού μυική ατροφία των μυών του δεξιού μηρού της τάξης του ενός εκ. (η επιμέτρηση έγινε σε απόσταση 10 εκ. κεντρικά των άνω πόλων των επιγονατίδων και έδειξε δεξιά 42 εκ. αριστερά 43 εκ.) iv. Πλήρως επουλωμένη χειρουργική ουλή μήκους 18 εκ. στην έξω επιφάνεια του άνω μέρους του δεξιού ισχίου. v. Η κινητικότητα των ισχίων, γονάτων, ποδοκνημικών και ποδών κατά την συγκριτική εξέταση του αριστερού και δεξιού κάτω άκρου, δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε διαφορά. vi. Είναι σε θέση να τοποθετήσει το βάρος του σώματος του στα άκρα των ποδών και στις φτέρνες. vii. Φυσιολογική λειτουργικότητα του νευροαγγειακού συστήματος του δεξιού κάτω άκρου». Αφού αναφέρεται στη χειρουργική επέμβαση στο Νοσοκομείο και σ΄ αυτήν από τον ιατρό Μάρκαρη, καταλήγει στα συμπεράσματα του στην εν λόγω έκθεση ως εξής: «
11. Τα σημερινά κλινικά ευρήματα στηρίζουν τη γνώμη για την πλήρως ικανοποιητική αποκατάσταση.
12. Θα είναι σε θέση να επιτελεί συνήθεις καθημερινές δραστηριότητες που οι αναγκαιότητες συνταξιούχου ατόμου της ηλικίας του απαιτούν.» Σημειώνει μεταξύ άλλων στην έκθεση Τεκμήριο 18 ότι κατά την εξέταση ο Μ.Υ.1 είχε στη διάθεση του αντίγραφο του ιατρικού πιστοποιητικού του Νοσοκομείου (του ιατρού Λανίτη) ημερ. 3.12.07 (Τεκμήριο 1) και αντίγραφο του ιατρικού πιστοποιητικού του Μ. Μάρκαρη ημερ. 1.05.08 (Τεκμήριο 2). Την επομένη της εξέτασης από τον ιατρό Μ.Υ.1 ο Ενάγοντας είχε προσκομίσει τον ακτινολογικό φάκελο μετά την εγχείριση του Νοσοκομείου αλλά όχι τις ακτινολογικές εξετάσεις μετά την εγχείριση από τον ιατρό Μάρκαρη. Κατά την ακροαματική διαδικασία, ο ιατρός Γεωργίου αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα προσόντα και στην πείρα του. Ήταν η θέση του ότι η σπονδυλολίσθηση που διέγνωσε ο ιατρός Μάρκαρης, δεν είναι τραυματικής αιτιολογίας. Πρόσθεσε ότι η τραυματική σπονδυλολίσθηση είναι εξαιρετικά σπάνια και συνοδεύεται με κάταγμα σπονδύλου και στην παρούσα περίπτωση δεν υπήρξε κάταγμα σπονδύλου. Προς υποστήριξη της θέσης του αναφέρθηκε και κατάθεσε ως Τεκμήριο 19 μελέτη με τίτλο «The etiology of spondylolisthesis" από το Journal of Bone & Joint Surgery British Volume. Κατάθεσε επίσης ως Τεκμήριο 20 άλλη μελέτη με τίτλο "Lumbar spondylolisis and spondylolisthesis" από την Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη των Ηνωμένων Πολιτειών. Τόσο το Τεκμήριο 19 όσο και το Τεκμήριο 20 τα εκτύπωσε από τον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή του. Ο Μ.Υ.1 κατέθεσε επίσης συμπληρωματική ιατρική έκθεση που ετοίμασε ημερ. 31.1.2013 (Τεκμήριο 21) αφού επανεξέτασε τον Ενάγοντα την 31.1.
13. Στην έκθεση Τεκμήριο 21, ο ιατρός Γεωργίου καταγράφει ότι η κλινική εξέταση ημερ. 31.1.13 έδειξε επακριβώς τα ίδια ευρήματα που καταγράφονται στην πρώτη του ιατρική έκθεση (Τεκμήριο 18). Επίσης ότι ο Ενάγοντας εξακολουθεί να υφίσταται μυϊκή ατροφία της μυϊκής μάζας των μυών του δεξιού μηρού της τάξης του 1 εκ. Συμπερασματικά καταγράφει τα εξής: «
14. Τα κλινικά μου ευρήματα σε συνδυασμό με το ιατρικό του ιστορικό που ακολούθησε την πρώτη μου εξέταση επιβεβαιώνουν την ορθότητα της γνώμης για το πλήρως ικανοποιητικό αποτέλεσμα που είχε η δεύτερη χειρουργική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε. Η ενός εκ. μυϊκή ατροφία των μυών του μηρού συνάδει με την ενόχληση ευκολότερης κόπωσης σε περιπτώσεις σχετικά παρατεταμένης βάδισης σε σχέση με την ηλικία του». Στο εν λόγω πιστοποιητικό Τεκμήριο 21 ο ιατρός καταγράφει ότι ο ενάγοντας είχε προσέλθει στο ιατρείο την 31.1.13 χρησιμοποιώντας ένα μπαστούνι στήριξης. Ως προς το τι του είχε αναφέρει ο ενάγοντας στην εν λόγω επίσκεψη σημείωσε: «Αναφορικά με την κατάσταση του δεξιού ισχίου δηλώνει ότι η ενόχληση που παραμένει αφορά αίσθηση ευκολότερης κόπωσης μετά από περπάτημα απόστασης περίπου 150 μέτρων. Με την συμπλήρωση της απόστασης αυτής θα πρέπει να ξεκουραστεί. Το βράδυ όταν ξαπλώνει στην δεξιά περιοχή του σώματος του αισθάνεται ενόχληση στην έξω επιφάνεια του δεξιού ισχίου. Βαδίζει όπως ο ίδιος αισθάνεται κατά ικανοποιητικό τρόπο όμως αισθάνεται περισσότερο ασφαλής εάν χρησιμοποιεί μπαστούνι στήριξης». Κατά την κυρίως εξέταση ο Μ.Υ.1 συμφώνησε με την θέση του κ. Χαραλάμπους ότι το μόνο λειτουργικό κατάλοιπο από την όλη εγχείρηση είναι ότι αν περπατήσει 150 μέτρα θα πρέπει να ξεκουραστεί: «Συμφωνώ. Το επίπεδο κόπωσης επέρχεται κατά τι ενωρίτερα από αυτό που ερχόταν προ του τραυματισμού και συνάδει με το κλινικό μου εύρημα του της 1 εκατοστομέτρου μυϊκής ατροφίας των μυών του μηρού». Πρόσθεσε ότι η αναγκαιότητα του μπαστουνιού είναι για να αισθάνεται ασφάλεια περισσότερο παρά για σκοπούς κάλυψης μιας ανάγκης λειτουργικής. Ηταν επίσης η θέση του ότι η πιθανότητα να χρειαστεί νέα χειρουργική επέμβαση για την άρθρωση είναι εξαιρετικά απομακρυσμένη και σημείωσε ότι μέχρι την ημέρα της ακρόασης είχαν ήδη παρέλθει 6 χρόνια χωρίς να χρειαστεί νέα εγχείρηση. Αναφορικά δε με την βιωσιμότητα της προσθετικής άρθρωσης που του τοποθετήθηκε κατά την εγχείρηση από τον ιατρό Μάρκαρη, επικαλέστηκε μελέτη από το The Journal of Bone and Joint Surgery (Τεκμήριο 22) και άλλη μελέτη από το ίδιο περιοδικό (Τεκμήριο 23). Σε περίπτωση όμως που χρειαστεί τέτοια νέα εγχείρηση, τότε το κόστος θα είναι γύρω στις 8000-10.000 ευρώ. Πρόσθεσε ότι με βάση την κατάσταση του ασθενή και γνωρίζοντας ότι ήδη πέρασαν 6 χρόνια, κατά την άποψη του δεν θα υπάρχουν μελλοντικά έξοδα κινησιοθεραπείας. Κατά την αντεξέταση απάντησε σε ερωτήσεις αναφορικά με την πιθανότητα να χρειαστεί ξανά εγχείρηση στην άρθρωση. Απάντησε επίσης σε ερωτήσεις αναφορικά με την πείρα του σε εγχειρήσεις κάτι που αμφισβητήθηκε από την πλευρά του ενάγοντα. Επίσης αμφισβητήθηκε με διάφορες υποβολές και ερωτήσεις η αντικειμενικότητα του. Επίσης απάντησε σε ερωτήσεις ως προς τα αίτια της σπονδυλολίσθησης καθώς και για τα κατάλοιπα του ενάγοντα από το δυστύχημα. Ο Μ.Υ.1 επέμενε στις θέσεις του. Ακολούθως έδωσε μαρτυρία ο ίδιος ο Εναγόμενος Μ.Υ.2: Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε μεταξύ άλλων ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο γύρω στις 13:00 οδηγούσε το αυτοκίνητο του επί της οδού Π. Τσαγκάρη από βόρεια νότια (ως η πορεία Α επί του σχεδιαγράμματος - Τεκμήριο 14) και σταμάτησε στα φώτα τροχαίας αφού είχαν χρώμα κόκκινο. Το αυτοκίνητο του ήταν το πρώτο αυτοκίνητο στη συμβολή με την οδό Γεωργίου του Α΄. Ο σκοπός του ήταν να στρίψει δεξιά ως η πορεία του για να κατευθυνθεί προς την οδό Γεωργίου του Α΄ προς το γραφείο του. Όταν σταμάτησε υπήρχε κίνηση επί της οδού Γεωργίου του Α΄, δηλαδή αυτοκίνητα τα οποία περνούσαν από δυτικά προς ανατολικά και αντίθετα οπότε περίμενε μερικά δευτερόλεπτα και όταν πρόσεξε ότι η κίνηση επί της οδού Γεωργίου του Α΄ σταμάτησε και είδε ότι τα αυτοκίνητα στα δεξιά και αριστερά του είχαν σταματήσει, προχώρησε. Διευκρίνισε ότι πριν προχωρήσει δεν κοίταξε στα φώτα αν είχε αλλάξει το φως αλλά υπολόγισε ότι άλλαξε το φως και ότι πλέον είχε δικαίωμα να προχωρήσει. Όταν διάνυσε μερικά μέτρα μέσα στη διασταύρωση, είδε εκείνη τη στιγμή μέσα από μια σειρά από δύο αυτοκίνητα τα οποία ήταν σταματημένα στα φώτα στα δεξιά του (στην οδό Γεωργίου, στη λωρίδα Β επί του Τεκμηρίου 14 και στην αμέσως διπλανή της λωρίδα) να έρχεται μια μηχανή, οδηγούμενη από τον Ενάγοντα, να περνά με κόκκινο, (όπως ο Εναγόμενος υπολόγισε) και να κτυπά στο αυτοκίνητο του. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο ο Ενάγοντας ούτε ήχησε τη σειρήνα ούτε προσπάθησε να τον αποφύγει. Ήταν η θέση του κατά την ακρόαση ότι από το σημείο που ήταν ο ίδιος ή από το διπλανό σημείο (σημείο Γ επί του σχεδιαγράμματος - Τεκμήριο 14) δεν μπορεί να δει κάποιος τι χρώμα φως άναβε στα φανάρια που ήταν στα δεξιά του (δηλαδή στο σημείο Β στην οδό Γεωργίου). Απάντησε επίσης σε διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με τη λειτουργία των φώτων στη σχετική συμβολή. Μετά τη σύγκρουση ο Εναγόμενος κατέβηκε, είδε τον Ενάγοντα στο έδαφος και μετά έφθασε το ασθενοφόρο. Διευκρίνισε μεταξύ άλλων ότι υπέθεσε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο τα φώτα της πορείας του Ενάγοντα ήταν κόκκινο, και ότι ο Ενάγοντας πέρασε με κόκκινο, διότι τα αυτοκίνητα της πορείας εκείνης είχαν σταματήσει στα φανάρια. Αυτό το είπε και στην κατάθεση του ο Εναγόμενος. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο η ορατότητα του Ενάγοντα σε σχέση με την πορεία του ήταν καθαρή. Όταν ο Ενάγοντας ξεπετάκτηκε μέσα από τα δύο αυτοκίνητα, ο Εναγόμενος προσπάθησε να σταματήσει αλλά ήταν αργά. Κατά την αντεξέταση ο Εναγόμενος ανάφερε μεταξύ άλλων ότι συμφωνεί με το σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 14) και το οποίο μάλιστα είχε υπογράψει. Απάντησε σε ερωτήσεις ως προς το σημείο που ο ίδιος ο Εναγόμενος είχε σταματήσει όταν τα φώτα τροχαίας ήταν κόκκινα. (Κατά την ακρόαση σημείωσε το γράμμα Χ με μπλε μελάνι επί του Τεκμηρίου 14 το σημείο αυτό όπως το υπολογίζει και διευκρίνισε ότι σίγουρα δεν ήταν πιο πίσω). Δέχτηκε ότι όταν είχε δει το κόκκινο φως ο ίδιος σταμάτησε 1-2 μέτρα περίπου μετά τη νοητή γραμμή των φώτων (την οποία σημείωσε κατά την ακρόαση επί του Τεκμηρίου 14 με κύκλο με μπλε μελάνι). Διευκρίνισε ότι είχε ξεπεράσει το αλτ και ότι η εν λόγω νοητή γραμμή είναι 1-2 μέτρα μετά το αλτ. Πριν την εν λόγω νοητή γραμμή υπάρχει η διάβαση πεζών (η «έντονη» γραμμή πριν την νοητή γραμμή που κύκλωσε ο μάρτυρας επί του σχεδιαγράμματος). Δέχτηκε κατά την αντεξέταση ότι ενώ το φως της πορείας του ήταν κόκκινο είχε κατ΄ αρχήν σταματήσει σε σημείο έξω από αυτό που έπρεπε να σταματούσε. Στο Ποινικό Δικαστήριο είχε παραδεχθεί ότι υπέπεσε σε τροχαία παράβαση σχετικά με το δυστύχημα. Η θέση του έχει ως εξής: Πρέπει και ο ίδιος ο Εναγόμενος να πέρασε με κόκκινο και πρέπει και ο Ενάγοντας να πέρασε με κόκκινο. Ο ίδιος ο Εναγόμενος υποστήριξε ότι είχε σταματήσει και όταν εκκίνησε σε 2-3 μέτρα ο Ενάγοντας κτύπησε το αυτοκίνητο του. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος είχε επανεκκινήσει 15 δευτερόλεπτα μετά που είχε σταματήσει. Ήταν η θέση του ότι ενόσω το φως της τροχαίας ήταν κόκκινο στην κατεύθυνση του, ήταν επίσης κόκκινο και στην πορεία του Ενάγοντα. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Ακολούθως έδωσε μαρτυρία ο κ. Φίλιππος Μούζουρος (Μ.Υ.3), ο οποίος ανάφερε κατά την κυρίως εξέταση ότι εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Έργων στον Κλάδο Κυκλοφοριακών Μελετών και ασχολείται με τον προγραμματισμό των φώτων τροχαίας σε όλη την Κύπρο. Αναφέρθηκε σε μελέτη στην οποία προέβηκε αναφορικά με τη λειτουργία των φώτων τροχαίας στη σχετική συμβολή για την 3.4.2007 περί ώρα 1:00 μ.μ.. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 24 σχετικό πίνακα που ετοίμασε στον οποίο ανέφερε ότι φαίνεται ο τρόπος και οι χρόνοι λειτουργίας των συγκεκριμένων φώτων τροχαίας τα οποία εξήγησε στο Δικαστήριο με αναφορά στον εν λόγω πίνακα - Τεκμήριο 24 (αναφέρθηκε στα διάφορα στάδια λειτουργίας, στο σχετικό χρόνο διάρκειας του κάθε φαναριού και στους χρόνους ασφάλειας από στάδιο σε στάδιο). Επιπρόσθετα σε σχετική ερώτηση ήταν η θέση του ότι όταν κάποιος βρίσκεται στην πορεία του οχήματος των μαρτύρων Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4 (δηλαδή στο σημείο Γ επί του σχεδιαγράμματος - Τεκμήριο 14) είναι δύσκολο να δει τι χρώμα έχουν τα φανάρια της πορείας του Ενάγοντα (δηλαδή της πορείας Β επί του Τεκμηρίου 14). Κατά την αντεξέταση ανέφερε μεταξύ άλλων ότι μόνο ο ίδιος ο μάρτυρας μπορεί να ελέγξει και να προγραμματίσει τα φώτα τροχαίας στην Κύπρο. Απάντησε διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με τη λειτουργία των φώτων τροχαίας στη σχετική συμβολή. Επέμενε επίσης ότι είναι απίθανο από το σημείο Γ να δει κάποιος τα φώτα της πορείας του Ενάγοντα. Υπήρξε σύντομη επανεξέταση. ΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ Κατά την ακρόαση δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Ενάγοντας δεν ήταν δηλωμένος στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις ως εργαζόμενος, ούτε είχε φορολογικό φάκελο. --------------------------- Ακολούθησαν οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. ------------------------------------- ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες ενώ έδιδαν μαρτυρία καθώς και τον τρόπο και ύφος με το οποίο απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις. Όσον αφορά τον Ενάγοντα: Η ουσία της μαρτυρίας του Ενάγοντα ότι ο Εναγόμενος επιχειρώντας να στρίψει δεξιά από τη Π. Τσαγκάρη προς την οδό Γεωργίου, του ανέκοψε την πορεία, συνάδει με όλη την υπόλοιπη μαρτυρία. Το ότι στη γραπτή δήλωση ο Ενάγοντας αναφέρει ότι ο Εναγόμενος παρέλειψε να σταματήσει στα φώτα τροχαίας, ενώ από τη μαρτυρία προέκυψε ότι ο Εναγόμενος είχε αρχικά σταματήσει στο κόκκινο φως αλλά δεν περίμενε μέχρι να ανάψει το πράσινο, δεν αλλάζει την ουσία της εκδοχής του Ενάγοντα ως προς την οδική συμπεριφορά του Εναγόμενου και ως προς το τι προκάλεσε το δυστύχημα. (Βέβαια το ότι ο Εναγόμενος πέρασε με κόκκινο προκύπτει από την ίδια τη μαρτυρία του Εναγομένου). Ασάφειες στη μαρτυρία του Ενάγοντα εντοπίζονται κυρίως σε θέματα που δεν επηρέασαν την απόφαση ως προς τα αίτια του δυστυχήματος. Ταυτόχρονα όσον αφορά την περιγραφή του δυστυχήματος είναι λογικό να μην αναμένεται απόλυτα ακριβής περιγραφή των γεγονότων αφού το όλο συμβάν συνέβηκε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Επιπρόσθετα η ουσία των ισχυρισμών του ως προς τις σωματικές βλάβες και ταλαιπωρία που του προκλήθηκαν από το δυστύχημα συνάδει με την ιατρική μαρτυρία όπως επεξηγείται πιο κάτω. Επιπρόσθετα η εκδοχή του ως προς την κατάσταση της υγείας του πριν το δυστύχημα δεν κλονίστηκε. Βεβαίως ο Ενάγοντας αν και έπεισε ότι πριν το δυστύχημα ήταν σε θέση να εργαστεί, εντούτοις η μαρτυρία που προσκόμισε για να αποδείξει ότι πράγματι εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν πρόχειρη και όχι πειστική. Επιπρόσθετα δεν τεκμηρίωσε ότι συνεπεία του δυστυχήματος πάσχει από κατάθλιψη και ότι απομονώθηκε κοινωνικά. (Βλ. Παύλου ν. Αστυνομίας