ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΥΡΙΟΥ ν. Φράνσης Ντειβιντ Γκάυ, Αρ. Γεν. Αίτησης: 641/12, 14/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Α. Ε. Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 641/12 ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΥΡΙΟΥ, εξ Επισκοπής Αιτητές Και Φράνσης Ντειβιντ Γκάυ, εξ Ερήμης Καθ' ου η Αίτηση ---------------------------------------- Ημερομηνία: 14.2.14 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια : κα Τ. Κωνσταντίνου Για Καθ΄ ου η αίτηση : κα. Φ. Νικολάου Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 9.12.11 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση υπέρ των αιτητών και σε βάρος του καθ ου η αίτηση για την καταβολή του ποσού των €123.226,82 πλέον τόκο 9.5% ετησίως από 9.12.11, καθώς και την λήψη μέτρων εκποίησης της υποθήκης με αριθμό Υ4298/06. Οι αιτητές αποτάθηκαν στο δικαστήριο επιζητώντας διάταγμα για την εγγραφή και εκτέλεση της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης, που έτυχε της ένστασης του καθ ου η αίτηση. Σύμφωνα με το άρθρο 52
(5)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 ως έχει τροποποιηθεί: «52
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση του εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου». Σχετικό επίσης είναι και το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 που προβλέπει ότι διαιτητική απόφαση (award) κατόπιν αδείας του δικαστηρίου εκτελείται ως δικαστική απόφαση και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης. Το ουσιαστικό δίκαιο ρυθμίζεται από τους πιο πάνω Νόμους, η δικονομική δε πτυχή του θέματος από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η μόνη σχετική δικονομική διαταγή που παρέχει έρεισμα για την ενεργοποίηση των πιο πάνω νομοθετικών προνοιών είναι η Δ.47 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που αφορά την εκτέλεση (enforcement) εξωδικαστικών αποφάσεων (extra-judicial orders) που εκδίδονται δυνάμει Νόμου, όπως εδώ διαιτητικής απόφασης, δυνάμει του αρ.52
(5)Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και του άρθρου 21 του Κεφ.4. Σύμφωνα με την Δ.47 αίτηση συνοδευόμενη από την απόφαση που επιδιώκεται να εκτελεστεί, εφόσον δοθεί η άδεια του δικαστηρίου, τότε εγγράφεται στα σχετικά βιβλία. Στην υπόθεση Σ.Π.Ε Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.ά
(2008)1 Α.Α.Δ. 716, που παραπέμπει η κα Νικολάου, υπεδείχθη ότι η εκτέλεση δικαστικής απόφασης απαιτεί εμπλοκή του δικαστηρίου, που αφενός διατάσσει την εκτέλεση και αφετέρου την εποπτεύει. Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, ως δικαστικής απόφασης, είναι θέμα τύπου και θα πρέπει με κάποιο τρόπο να καταχωρηθεί, να εγγραφεί δηλαδή στα βιβλία ως απόφαση του δικαστηρίου ώστε να προχωρήσει η εκτέλεση της. Εκ των όσων αναφέρονται τόσο στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 (αρ.21), όσο και στον Νόμο Περί Συνεργατικών Εταιρειών, (αρ52
(5)), συνάγεται πως εκείνο που απαιτείται είναι διαταγή του δικαστηρίου για την εκτέλεση της απόφασης, ως εάν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου, ενώ η εγγραφή, ως λέχθηκε και στην υπόθεση ΣΠΕ Αγίας Νάπας ανωτέρω, είναι ζήτημα τυπικό. Ουσιαστικά δεν υπάρχει διαδικασία αυτοτελούς εγγραφής ή καταχώρισης της διαιτητικής αποφάσεως και στην συνέχεια αφού αυτή εγγραφεί, να απαιτείται άλλη άδεια του δικαστηρίου, επί νέας ή ακόμα επί της ιδίας αιτήσεως για την εκτέλεσή της. Αν δοθεί άδεια προς εκτέλεση, τότε αυτή καταχωρείται (entry) σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.34 Θ.
- Αποτελεί συνεπώς η εγγραφή, τυπικό εξυπακουόμενο προαπαιτούμενο ώστε να περιβληθεί η διαιτητική απόφαση με δικαστική ισχύ για να μπορεί να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση. Επί τούτου στον Russel On Arbitration 16η εκδ. σελ.399 που παρατίθεται ο σχετικός τύπος με τον οποίο αποτείνεται ο αιτητής στο δικαστήριο προς τον σκοπό αυτό, τύπος 45, υπό τον τίτλο «Summons to Enforce Award as a Judgment», δηλαδή ως ακριβώς προνοείται στις πιο πάνω νομοθεσίες, επιζητείται διάταγμα για άδεια εκτέλεσης της διαιτητικής αποφάσεως (award) με τον ίδιο τρόπο ως εάν να ήταν δικαστική απόφαση. Δεν υπάρχει πρόνοια, ούτε και επιζητείται η εγγραφή της αποφάσεως. Στην Δ.47 Θ.3 επεξηγείται περαιτέρω ότι δεν απαιτείται να συνταχθεί η άδεια του δικαστηρίου προς εκτέλεση, αλλά όταν καταχωρηθεί (entered) το διάταγμα που επιζητείται η εκτέλεση, υπογράφεται από τον δικαστή ώστε να μπορεί να εκτελεστεί. Προστίθεται πως η αίτηση που υποβάλλεται είναι πρωτογενής σύμφωνα με την Δ.47 Θ.2 (δες επίσης Russel ανωτέρω σελ.272). Εκδόθηκε υπέρ του καθ ου η αίτηση ως ενάγοντος μαζί με ακόμα δυο ενάγοντες, και της αιτήτριας ως εναγομένης ενδιάμεσο διάταγμα στην αγωγή 3162/12, τεκμ.2 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Επ' αυτού εστιάζεται η ένσταση και κυρίως πέριξ αυτού επικεντρώνονται οι αγορεύσεις των δικηγόρων των δυο πλευρών. Το ενδιάμεσο διάταγμα αναφέρει ότι: « Το δικαστήριο αυτό ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΟΠΩΣ:
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται ενδιάμεσο και/ή συντηρητικό διάταγμα το οποίο διατάσσει αναστολή εκτέλεσης όλων και/ή οποιασδήποτε διαιτητικής απόφασης έχει και/ή ήθελε εκδοθεί εναντίον των αιτητών με ημερομηνία 10.11.11, 16.11.11, 07.12.11, 08.12.
- 09.12.11 και/ή οποιασδήποτε ημερομηνίας η οποία διατάσσει: α. Την εκποίηση των υποθηκών, .. Υ4298/06 ... β. την πληρωμή και/ή καταβολή από τους ενάγοντες αρ.1 και/ή 2 και/ή 3 στους καθ ων η αίτηση 1 των οιωνδήποτε επιδικασθέντων και/ή αξιούμενων υπέρ των εναγομένων 1 ποσών γραμματίων ..δυνάμει οιασδήποτε ως άνω και/ή άλλης διαιτητικής απόφασης .. μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου». Το πιο πάνω διάταγμα εκδόθηκε την 31.1.13 σύμφωνα με τα συνημμένα της ένστασης τεκμήρια, και επί του οποίου δεν υπάρχει αμφισβήτηση. Είχε όμως προηγηθεί την 1.8.12, η κρινόμενη αίτηση εκ μέρους των αιτητών για την εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης εναντίον του καθ ου η αίτηση. Το ερώτημα που εγείρεται είναι αν το ανωτέρω εκδοθέν ενδιάμεσο διάταγμα του δικαστηρίου που αναστέλλει την εκτέλεση, μεταξύ άλλων και της κρινόμενης διαιτητικής αποφάσεως, αλλά και την πληρωμή οποιοδήποτε επιδικασθέντων ποσών σε αυτή, όπως και την αναστολή της εκποίησης της υποθήκης, επενεργεί καταλυτικά στην παρούσα διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής αποφάσεως. Η πιο πάνω επεξήγηση και ανάλυση δεν αφήνει κανένα άλλο περιθώριο, παρά την καταφατική απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα. Η εγγραφή διαιτητικής αποφάσεως δεν αποτελεί αυτοτελή δικαστική πράξη και θεραπεία και συνεπώς η εναλλακτική εισήγηση εκ μέρους των αιτητών, για την εγγραφή της αποφάσεως, αλλά με αναστολή της εκτέλεσης της δεν μπορεί να υπάρξει. Εκείνο που διατάσσεται με την Δ.47 είναι η εκτέλεση και όχι η αναστολή εκτέλεσης μιας αποφάσεως. Και στην παρούσα υπόθεση το δικαστήριο έχει ήδη διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της επίδικης αποφάσεως, οπότε και εξυπακουόμενα συμπαρασύρει και την τυπική εγγραφή της, αφού άνευ της αναγκαίας και προηγουμένης αδείας προς εκτέλεση, αυτή δεν μπορεί να καταχωρηθεί στα σχετικά βιβλία. Η αίτηση κρίνεται απορριπτέα και για ένα ακόμα λόγο. Προσφάτως, στην υπόθεση Egiazaryan κ.ά v. Denoro Investments Ltd, Πολ. Έφεση 75/11 ημερ.19.2.13 υπεδείχθησαν τα εξής: «.... η νομολογία είναι αποκαλυπτική στο ότι οποιαδήποτε αίτηση θα πρέπει να αναφέρει το νόμο και τους κανονισμούς στους οποίους βασίζεται ως απαραίτητο στοιχείο εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Κούππα ν. Βασιλειάδη
(1981)1 J.S.C. 120, Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδης
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Ιορδάνους Λτδ Λοΐζος
(2001)1 Α.Α.Δ. 743, στην οποία μάλιστα λέχθηκε ότι η παράλειψη αναφοράς στους ορθούς κανονισμούς και, βέβαια, το νόμο δεν χωρεί διόρθωσης στη βάση των προνοιών της Δ.
- Η σημασία της τήρησης των Θεσμών τονίστηκε και στις πρόσφατες αποφάσεις Τσεσμέλογλου ν. Σοφοκλέους, Πολ. Έφ. αρ. 205/2010, ημερ. 15.1.2013 και Σ΄ ό,τι αφορά την περιουσία του Ιωάννου Κοντού, Πολ. Έφ. αρ. 187/09, ημερ. 29.1.2013.». Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.48 Κ. 1, 2, και 3, στην Δ.55 και Δ.2 οι οποίες είναι άσχετες με το κρινόμενο θέμα, γιατί η μεν Δ.55 αφορά εντελώς διαφορετικό θέμα και άσχετο με το επιζητούμενο, η δε Δ.2 προφανώς αφορά την εναρκτήριο διαδικασία του διαβήματος που είναι με originating summons, ως απαιτεί και η Δ.
- Το δικαστήριο αντιπαρέρχεται και δεν εξετάζει στο κατά πόσο η αίτηση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πρωτογενής αίτηση. Η αίτηση για τους πιο πάνω λόγους απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του καθ ου η αίτηση και σε βάρος των αιτητών. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (ΥΠ.) ....................................... Ν.Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πρωτοκολλητής Πιστό Αντίγραφο Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: Ακύρωση εγγραφής διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο