Αντώνη Ιωάννου ν. Σολωμού Αργυρού Καρασιαλή κ.α., Αρ. Αγωγής 3046/13, 6/2/2014

(4), 9(u) & (v), Δ64 θ.θ.1 και 2, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (Ν. 107(Ι) του 2013), στον Τραπεζικών Εργασιών Νόμο και στις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, ιδία δε: την Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου περί Καταλληλότητας (Κριτήρια Αξιολόγησης) των Συμβούλων και Διευθυντών του 2006 και 2007, στα Άρθρα 28 και 30

(1), 30

(2)και 30

(3), (α), (β) και (γ) του Συντάγματος, στις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της δίκαιης δίκης και στους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης, στις αρχές τις επιείκειας (equity), στη νομολογία, την πρακτική, τη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της πρώτης αίτησης εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 1 ο οποίος είναι ο Πρόεδρος των Εναγομένων 8 ο οποίος δηλώνει κατάλληλα εξουσιοδοτημένος και ενήμερος από τους Εναγόμενους 2, 4, 5, 6, 7 και 8. Τα γεγονότα της δεύτερης αίτησης εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Εναγομένου 3 που έχουν κοινούς ή ομοούσιους πυρήνες με την πρώτη αίτηση γι' αυτό και εξετάζονται μαζί. Τα θέματα που προβάλλονται ως παρέχοντα έρεισμα στην επίδικη αίτηση είναι τα ακόλουθα: Εναντίον του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.9.13 που αφορά η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε έφεση και σύμφωνα με τους Αιτητές η έφεση έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Γίνεται επίκληση γεγονότων που μεσολάβησαν από την πρώτη διαδικασία για το προσωρινό διάταγμα μέχρι σήμερα, όπως επίσης και άλλα συναφή γεγονότα, τα οποία καθιστούν αναγκαίο τον παραμερισμό του διατάγματος. Αυτά τα γεγονότα και οι λόγοι μπορούν να διαχωριστούν ως εξής: Η αλλαγή του νομικού πλαισίου που έγινε μεσούσης της διαδικασίας της αίτησης για προσωρινό διάταγμα (βλ. Νόμο 107

(1)/2013) μαζί με τον εκ νέου τερματισμό της απασχόλησης του Ενάγοντα, καθιστούν το διάταγμα ατελέσφορο. Η επαναφορά του Ενάγοντα στα γραφεία των Εναγομένων 8 και η συνέχιση της εκτέλεσης των καθηκόντων του ελλοχεύει σοβαρό κίνδυνο για αλλοίωση και αποξένωση στοιχείων, κυρίως για διάφορες εκκρεμείς σε βάρος του υποθέσεις. Ο Ενάγων από την ακύρωση του διατάγματος δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά ενώ αντίθετα η επαναφορά στα καθήκοντα του, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Εναγόμενους 8. Η συνέχιση της εκτέλεσης των καθηκόντων του Ενάγοντα θα αποτελέσει τροχοπέδη στην ανάπτυξη των Εναγομένων 8, αυτό τον κρίσιμο χρόνο που έχει καταστεί η ίδια ανάδοχος εταιρεία με κινδύνους για την βιωσιμότητα της. Ιδιαίτερα τονίζεται ότι με το νέο θεσμικό πλαίσιο, (ειδικά το άρθρο 4(γ) του τροποποιητικού Νόμου 107

(1)/2013), στα πλαίσια αναδιοργάνωσης και εξυγίανσης του συνεργατικού κινήματος και των σχετικών συμφωνιών με την τρόικα, αναφέρεται ότι πλέον ο Έφορος Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών δεν έχει αρμοδιότητα σε σχέση με τα ΣΠΕ οπότε και ο θεσμός 48

(4)των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμός, ο οποίος αποτέλεσε παράγοντα τον οποίον το Δικαστήριο έλαβε υπόψη κατά την έκδοση της απόφασης του, δεν δεσμεύει πλέον τα ΣΠΕ, με αποτέλεσμα να λειτουργούν ως ιδιωτικές εταιρείες στις οποίες δεν υπάρχει ανάγκη επικύρωσης πράξεων, όπως η απόλυση του Ενάγοντα, ως ήταν και η αντίληψη του Δικαστηρίου κατά την έκδοση της επίδικης απόφασης ημερομηνίας 26.9.2013. Εν πάση περιπτώσει, τονίζεται ότι έχει ιδιαίτερη σημασία ακόμη το γεγονός ότι υπήρξε νέος τερματισμός της εργασίας του Ενάγοντα στις 26.9.2013 και ως αποτέλεσμα το εκδοθέν διάταγμα είναι ατελέσφορο «αφού μεταγενέστερα της έκδοσης του και υπό το νέο καθεστώς που ισχύει από τις 9.9.2013, επήλθε ξανά τερματισμός της απασχόλησης του Ενάγοντα, τερματισμός που δεν τελεί οποιαδήποτε αίρεση ή έγκριση». Επισημαίνεται ακόμη ότι ο Ενάγων δεν πληροί καν πλέον τα προσόντα, που σύμφωνα με τους Αιτητές στο πλαίσιο του νέου νομικού καθεστώτος των Συνεργατικών Εταιρειών, θα έπρεπε να κατέχει και δη την ακαδημαϊκή μόρφωση (βλ. ιδιαίτερα σελίδες 22 και επόμενα της αγόρευσης των δικηγόρων των Εναγομένων). Ειδικά μου προβλήθηκε η σημασία μέρους του Τεκμηρίου Ζ, επί της ένορκης δήλωσης των Εναγομένων-Αιτητών υπό τον τίτλο «Ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση της ικανότητας και καταλληλότητας φυσικού προσώπου ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου Πιστωτικού Ιδρύματος». Συγκεκριμένα μου υποδείχθηκε ότι υπάρχει ερώτημα που αφορά ακαδημαϊκά προσόντα, σε συσχετισμό με το ότι ο Ενάγων δεν κατέχει πτυχίο πανεπιστημίου και άρα με το νέο νομικό καθεστώς δεν θα μπορούσε να διορισθεί γραμματέας-διευθυντής Πιστωτικού Ιδρύματος. Ακόμη, μου υποδείχθηκε η σημασία των οδηγιών 11

(5)και ότι επίσης η αξιολόγηση της ικανότητας και καταλληλότητας ενός ατόμου γίνεται κυρίως με βάση το ατομικό ερωτηματολόγιο που υποβάλλεται στην Κεντρική Τράπεζα, στο οποίο, κατά τους Αιτητές, απαιτείται η υποβολή στοιχείων για τα ακαδημαϊκά προσόντα. Σε συσχετισμό με αυτή την θέση μου υποδείχθηκε ότι εν αντιθέσει με τον Ενάγοντα, ο Εναγόμενος 7, ο οποίος διορίστηκε στη θέση Γραμματέα, κατέχει τα σχετικά προσόντα. Μεγάλο μέρος της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση καλύπτει και περαιτέρω εξηγήσεις των πιο πάνω λόγων και ειδικά γίνεται ευρεία αναφορά στις σοβαρές, κατά την κρίση πάντοτε των Αιτητών, εκκρεμείς εις βάρος του Ενάγοντα πειθαρχικές, αστικές και ποινικές υποθέσεις, οι οποίες συγκεκριμενοποιούνται: (α) υπόθεση του αποβιώσαντα Γιαννάκη Θεοδώρου, (β) πόρισμα επιτόπια εποπτείας του 2010, βάση του οποίου ο Ενάγων κατηγορείται ότι εξέθεσε τους Εναγόμενους 8 σε αδικαιολόγητο πιστωτικό κίνδυνο, (γ) υπόθεση ζεύγους Μάρκου για παραχώρηση δανείων 6.000,00 Λ.Κ.

(1989), (δ) υπόθεσηTsapaco, στην οποία ο Ενάγοντας κατηγορείται για παράκαμψη των προβλεπομένων διαδικασιών, (ε) υπόθεση παράνομης τοποθέτησης συστήματος βιντεοπαρακολούθησης, (στ.) υπόθεση ψευδής καταγγελίας αναφορικά με την υπόθεση της Savva Home και για δημόσια βλάβη των Εναγομένων

1. Προς ολοκλήρωση της εικόνας να αναφέρω ότι επισυνάφθηκε ως τεκμήριο στην διαδικασία, η καλούμενη νέα παύση του Ενάγοντα, ημερομηνίας 26.9.2013, Τεκμήριο Στ. για την οποία γίνεται και αναφορά στην αίτηση παρακοής. Να σημειώσω ότι παρεμφερείς λόγοι και εισηγήσεις προβάλλονται και στην αίτηση του Εναγόμενου
2. Το κυριότερο σημείο της ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση-Ενάγοντα είναι πως ο Νόμος 107

(1)/2013 δεν έχει καταργήσει τις εποπτικές εξουσίες που είχε ο Έφορος αλλά τις έχει μεταφέρει στην Κεντρική Τράπεζα, συνεπώς η νέα «παύση» του θα έπρεπε να επικυρωθεί από την Κεντρική Τράπεζα. Όσο αφορά τον ισχυρισμό πως δεν πληροί πλέον τα κριτήρια για διορισμό στην θέση του Γραμματέα καθότι δεν κατέχει πανεπιστημιακό δίπλωμα, γίνεται παραπομπή στην παρ.11 της οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας (Τεκμ.1) - υποπαράγραφος 3(α) και (γ) οι οποίες ορίζουν πως για τη θέση διευθυντή δεν απαιτείται πτυχίο αλλά «επαρκής μόρφωση και ικανοποιητική πείρα στον χρηματοοικονομικό τομέα». Ως προς τα λοιπά γεγονότα που αφορούν απάντηση στις θέσεις των Αιτητών-Εναγομένων δίδονται μακροσκελείς απαντήσεις τις οποίες και δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω. Σε σχέση δε με την υπόθεση Haricon έγινε μακρά αφήγηση γεγονότων που καταδεικνύουν κατά τον Ενάγοντα συμφέροντα και σχέση του Εναγομένου 1 ως συγγενή με το ζεύγος Χαρίτου στους οποίους ανήκει η Εταιρεία Haricon αλλά και άλλων Εναγομένων οι οποίοι εμφαίνονται ως πιστωτές αυτής. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι η αφετηρία και εξέλιξη των δανείων αυτών που «σχεδιάσθηκαν» από κάποιους των Εναγομένων ήταν ιδιαίτερη προβληματική αλλά και η όλη εξέλιξη η προσπάθεια επίλυση, του προβλήματος από τον Έφορο, μετά την αποχώρηση του έμεινε στα χέρια των Εναγομένων, τους οποίους ο ίδιος κατηγορεί για αλλότρια κίνητρα ως προς την εκδίωξη του από τους Εναγομένους 8 ώστε να δρουν ανενόχλητοι. Στα ίδια κίνητρα αποδίδει εν πολλοίς την παρούσα αίτηση και την προσπάθεια τους να μη υπακούσουν το διάταγμα. Ως προς τα υπόλοιπα θέματα είναι η θέση του Ενάγοντα ότι όσα επικαλούνται οι Αιτητές τους ήταν γνωστά πριν την έκδοση του διατάγματος και όφειλαν εάν ήθελαν να τα προβάλουν. Ως προς τον «εκ νέου τερματισμό της απασχόλησης του Ενάγοντα» μετά την έκδοση του διατάγματος του Δικαστηρίου, είναι η θέση ότι αυτό συνιστά προσπάθεια παράκαμψης και παρακοή του διατάγματος. Επιπρόσθετα, αναφέρεται ότι ο Νόμος 107

(1)/2013 δεν έχει καταργήσει τις εποπτικές εξουσίες του Εφόρου αλλά τις έχει μεταφέρει στην Κεντρική Τράπεζα. Επίσης, ως προς τον ισχυρισμό ότι δεν κατέχει πλέον κριτήρια για διορισμό στη θέση του Γραμματέα, αφού δεν κατέχει πανεπιστημιακό δίπλωμα αναφέρει ότι η παράγραφος 11 της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας και συγκεκριμένα υποπαράγραφοι 3

(1)και (γ) ορίζουν ξεκάθαρα πως για την θέση του Διευθυντή δεν απαιτείται πτυχίο αλλά επαρκής επαγγελματική γνώση και μόρφωση και ικανοποιητική πείρα στον χρηματο-οικονομικό τομέα. Ο ούτω καλούμενος δε διορισμός του Γραμματέα - Εναγόμενου 7 είναι παράνομος. Ο Ενάγοντας αντικρούει και τις θέσεις για αποξένωση στοιχείων και βλάβη των Εναγόμενων 8, όπως επίσης αντικρούει τις θέσεις για τις υποθέσεις εναντίον του, (βλ. παράγραφοι 23-28 της ένορκης του δήλωσης), με κατάληξη ότι οι Εναγόμενοι 1-7 ενεργούν καταχρηστικά και κακόπιστα, επιχειρώντας ουσιαστικά επανασυζήτηση της αίτησης 15.7.2013 για έκδοση του επίδικου διατάγματος και το μόνο γεγονός που επεσυνέβη μετά την έκδοση του διατάγματος είναι η παρακοή αυτού από τους Εναγομένους. Ήδη έχει παρατεθεί πιο πάνω η νομική βάση της αίτησης. Είναι ορθό αυτό που λέχθηκε από τη νομολογία μας ότι η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. (Βλ. Avila Management services Ltd κ.α. v. Frantisek Stepanek κ.α., Π.Ε. 54/12, ημερ. 27.6.2012). Είναι σημαντικό να λεχθεί ότι το διάταγμα που εξεδόθη 26.9.2013 εξεδόθη μετά από ακρόαση αφού ακούστηκαν και οι δυο πλευρές σε όσα θέλησαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι γεγονός ότι πολλά από τα σημεία που τέθηκαν στην παρούσα αίτηση, αφορούν προγενέστερο χρονικό διάστημα της έκδοσης του επίδικου διατάγματος και είτε έχουν ληφθεί υπόψη είτε θα έπρεπε οι Αιτητές να τα θέσουν τον επίδικο χρόνο ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονισθεί ότι το Δικαστήριο έπραξε και αποφάσισε σύμφωνα με το νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο και δη κατά τον ουσιώδη χρόνο της δημιουργίας του επίδικου αγώγιμου δικαιώματος που αφορούσε και συσχετιζόταν άμεσα με την προβαλλόμενη απόλυση του Ενάγοντα εκ μέρους των Εναγομένων, η οποία συντελέστηκε τον Μάιο του 2013. Σχετικός επίσης χρόνος είναι το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα που ο Έφορος, ως αρμόδια τότε Αρχή, δεν επικύρωσε την πράξη απόλυσης του Ενάγοντα. (Βλ. σελίδες 7 έως 9 της Απόφασης του Δικαστηρίου 26.9.2013). Εκτός του ότι ουδέποτε προβλήθηκε από τους νυν Αιτητές και τότε Καθ' ων η αίτηση, η εφαρμογή της τροποποιημένης νομοθεσίας στην διαμορφωθείσα - αποκρυσταλλωθείσα τότε κατάσταση πραγμάτων που αφορούσε την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, δεν φαίνεται να μπορεί να ισχύσει στην προκείμενη περίπτωση νομοθεσία που αφορούσε μεταγενέστερη των επιδίκων θεμάτων περίοδο. Το μόνο που μπορεί να έχει σημασία και εγείρεται διά της αίτησης, είναι αν η νέα ούτω καλούμενη απόλυση του Ενάγοντα και σε συνδυασμό, ενδεχομένως, με την τροποποίηση του νόμου, διαμόρφωσε άλλη κατάσταση πραγμάτων, με βάση την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να δράσει αναλόγως με ενδεχόμενο τροποποίηση του διατάγματος. Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης παραμερισμού, είχε συσχετισθεί όχι μόνο από τους δικηγόρους αλλά και από το Δικαστήριο, και ορθά, η σύζευξη και αλληλοεπίδραση της παρούσας αίτησης με την αίτηση παρακοής. Ήδη, έχω εκφωνήσει προηγουμένως την απόφαση μου επί της αίτησης παρακοής. Είτε σε συσχετισμό με τα ευρήματα του Δικαστηρίου στην αίτηση αυτή είτε και αυτόνομα, κρίνω ότι η ούτω καλούμενη νέα παύση του Ενάγοντα, δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά μηχανισμό και/ή προσπάθεια καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου. Με βάση αυτό το δεδομένο και την συνεπακόλουθη διαγνωσθείσα κακοπιστία των Αιτητών, δεν παρέχεται βέβαια ευχέρεια και ούτε είναι δικαιολογημένη η οποιαδήποτε εξέταση συνεπειών εκ του προβαλλόμενου ως νέου τερματισμού και του συναφούς νομοθετικού πλέγματος, για το οποίο έγινε επίκληση. Αφού η πράξη έχει κριθεί και καταταχθεί ως πράξη παρακοής διατάγματος, το θέμα τελειώνει εκεί. Και σίγουρα δεν έχουν καταδειχθεί νέες περιστάσεις ώστε να μπορούσε να αναθεωρηθεί το προσωρινό μέτρο ως ακριβώς ετέθη στην Avila Management services Ltd κ.α. v. Frantisek Stepanek κ.α., ανωτέρω. Συνεπακόλουθα και οι δυο αιτήσεις απορρίπτονται ως αβάσιμες με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αγωγής. (Υπ.) ................ Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΞΠ-ΙΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση παραμερισμού και τροποποίησης ενδιάμεσου διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο