Αναφορικά με την Πρωτογενή αίτηση 978/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, Αρ. Γενικής Αίτησης 1019/13, 5/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A51 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης 1019/13 Αναφορικά με τη Διάταξη 63, Κανονισμό 10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών - και - Αναφορικά με την Πρωτογενή αίτηση 978/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ------------------------------- (α) Αίτηση ημερ. 21.1.2014 επί αναστολής επί απόφασης εκκρεμούσης έφεσης (β) Αίτηση ημερ. 23.1.2014 επί αναστολής επί απόφασης εκκρεμούσης έφεσης 5 Φεβρουαρίου 2014 Για Αιτητές στην αίτηση (α): κα Κ. Κακουλλή (για την εκφώνηση της απόφασης κα Πολυδώρου) Για Αιτητές στην αίτηση (β): κα Ε. Κονναρή Για Καθ' ων η Αίτηση-Κυρίως Αιτητές: κ. Σ. Πίττας με κ. Τ. Παντελή (για την εκφώνηση της απόφασης κ. Παντελή και κ. Φλουρέντζος) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 15.10.2013 οι δικηγόροι των κυρίως Αιτητών στην Πρωτογενή Αίτηση (και Καθ' ων η Αίτηση στις παρούσες αιτήσεις) προσέφυγαν στο Δικαστήριο ζητώντας άδεια όπως επιθεωρήσουν τον φάκελο της Πρωτογενούς Αίτησης 978/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και όπως τους δοθεί άδεια να λάβουν οποιοδήποτε επίσημο αντίγραφο, πρακτικό και/ή τεκμήριο που βρίσκεται στον πιο πάνω φάκελο. Η αίτηση στηρίζετο κυρίως στη Δ.63 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας θ.θ 8 - 13 και στην ένορκη δήλωση της κας Μαριέλας Δαμιανού, δικηγόρου στο γραφείο των Αιτητών, δικηγόρων στην Κυρίως Αίτηση. Η Δ.63 θ.θ.8-10 έχει ως εξής: "8. Any person upon payment of the proper fee may obtain any information which can be derived from inspection of the cause book in any cause or matter of which he can give the reference enumber and the general description, and the Registrar having custody of the cause book shall give him a certificate (which shall be admissible in evidence) specifying the dates and general description of the several proceedings which have been taken in such cause or matter. 9. Any party to a cause or matter is entitled as of right too inspect or be furnished with office copies of all documents and proceedings in such cause or matter upon payment of the proper fee. Νοείται ότι για την παροχή αντιγράφου της δικαστικής απόφασης τόσο σε δακτυλογραφημένη όσο και σε ηλεκτρονική μορφή (εφόσον ο αιτητής προμηθεύει τη δισκέτα) δεν καταβάλλεται δικαστικό τέλος. 10.
(1)Οποιοδήποτε πρόσωπο που δεν είναι διάδικος σε θέμα ή ζήτημα, μπορεί να υποβάλει αίτηση για γενική έρευνα ή επιθεώρηση των βιβλίων καταχωρίσεων ή του φακέλου της υπόθεσης ή για τη χορήγηση επίσημου αντιγράφου, πρακτικού, εγγράφου ή τεκμηρίου που βρίσκεται στο φάκελο. Στην αίτηση παρατίθενται λεπτομερώς οι λόγοι για τους οποίους αυτή υποβάλλεται.
(2)Η αίτηση εξετάζεται από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου στο οποίο φυλάσσονται τα βιβλία ή ο φάκελος της υπόθεσης ή το Δικαστήριο ή το Δικαστή ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η υπόθεση, ανάλογα με την περίπτωση και άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους που θα θεωρηθούν κατάλληλοι. Σε περίπτωση που αρμόδιο όργανο, αρχή ή υπηρεσία της Πολιτείας στο πλαίσιο της εκτέλεσης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων τους αιτούνται τη χορήγηση του προωτότυπου εγγράφού ή τεκμηρίου που βρίσκεται στο φάκελο υπόθεσης, άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους που θα θεωρηθούν κατάλληλοι και πιστοποιημένο αντίγραφο του εγγράφου ή τεκμηρίου τηρείται στο φάκελο της υπόθεσης.
(3)Υπηρεσιακός φάκελος που κατατίθεται ως τεκμήριο σε υπόθεση, επιστρέφεται από το Πρωτοκολλητείο στο αρμόδιο όργανο, αρχή ή υπηρεσία της Πολιτείας από την οποία προέρχεται, μετά το πέρας της διαδικασίας και αφού παρέλθει η προθεσμία για την καταχώρηση έφεσης.
(4)Σε περίπτωση που όργανο, αρχή ή υπηρεσία της Πολιτείας αιτείται, εκκρεμούσης της υπόθεσης, την προσωρινή παραλαβή δικού της υπηρεσιακού φακέλου ο οποίος έχει κατατεθεί ως τεκμήριο σε υπόθεση, η αίτηση εξετάζεται από το Δικαστήριο ή το Δικαστή ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η υπόθεση ανάλογα με την περίπτωση και άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους που θα θεωρηθούν κατάλληλοι. Στις 16.10.2013 το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της αίτησης αυτής (Μαλαχτός, Π.Ε.Δ) έκρινε ότι «εξυπηρετεί η επίδοση της αίτησης στους δικηγόρους που καταχώρισαν την Αίτηση 978/13 για να ακούσει την άποψη τους». Αποτέλεσμα αυτής της θεώρησης ήταν ότι στις 18.10.2013 η υπόθεση ορίστηκε για να επιδοθεί στους ως άνω δικηγόρους οι οποίοι και ζήτησαν και έλαβαν χρόνο για να υποβάλουν ένσταση. Τελικά εμφανίσθηκαν και οι Καθ' ων η Αίτηση στην 978/
- Μετά την καταχώριση των ενστάσεων και αφού το Δικαστήριο άκουσε σε αγορεύσεις τα μέρη εξέδωσε αιτιολογημένη απόφαση στις 10.1.
- Στην εν λόγω απόφαση θεώρησε ότι πρέπει να εγκριθεί η προαναφερθείσα κυρίως αίτηση ως εζητείτο «υπό τον όρο ότι η πληροφόρηση που η πλευρά της «Prosceno» θα αποκομίσει και τα αντίγραφα που θα ληφθούν, θα χρησιμοποιηθούν μόνο στο μέτρο που είναι απαραίτητο για τους σκοπούς προώθησης των συμφερόντων της ιδίας και της «Frunze», όπως πιο πάνω εξηγήθηκε. Τα εκδοθέντα διατάγματα θα ισχύουν μετά πάροδο 14 ημερών από σήμερα ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στο μεσοδιάστημα προσβολής της εκδοθείσας απόφασης». Ήταν δε η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι έχοντας υπόψη ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη ουσιαστικά προσκλήθηκαν από το Δικαστήριο στη διαδικασία για να βοηθήσουν στην διαμόρφωση κρίσης του Δικαστηρίου σε ένα πρωτόγνωρο, όπως χαρακτηρίστηκε θέμα, θεώρησε ορθό όπως η κάθε πλευρά θα πρέπει να επωμισθεί τα δικά της έξοδα. Σύμφωνα με την αίτηση οι παρόντες αιτητές καταχώρισαν έφεση κατά της απόφασης αυτής πριν την λήξη των 14 ημερών που το ίδιο το Δικαστήριο έδιδε ως χρόνο δυνατότητας προσβολής της εκδοθείσης απόφασης και παράλληλα κινήθηκαν με τα επίδικα αιτήματα αναστολής που είναι αντικείμενο της παρούσης απόφασης. Σύμφωνα με τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν τα αιτήματα προβάλλεται έντονα ότι η διαδικασία της Πρωτογενούς Αίτησης 978/13 καλύπτεται από αυστηρή και δεσμευτική πρόνοια εμπιστευτικότητας, καθότι καταχωρίστηκε προς υποβοήθηση Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας στο Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου σύμφωνα με κανόνες που επίσης προνοούν εμπιστευτικότητα διαιτητικής διαδικασίας. Η διαδικασία αφορά ρήτρα διαιτησίας που προνοείται σε συμφωνία κοινοπραξίας μεταξύ των Αιτητών στην διαιτησία και εναντίον κάποιων από τους Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση 978/
- Η συμφωνία κοινοπραξίας περιέχει επίσης πρόνοια εμπιστευτικότητας. Δίδονται δε περαιτέρω λεπτομέρειες τόσο για την διαιτησία όσο και για την Πρωτογενή Αίτηση 978/13, με την επισήμανση ότι οι Αιτητές στην Κυρίως Αίτηση δεν είναι μέρος στη συμφωνία κοινοπραξίας ή στην αίτηση διαιτησίας. Είναι δεδομένο ότι η Αίτηση 978/13 καταχωρίστηκε προς υποβοήθηση της αίτησης διαιτησίας και είναι το παράπονο των Αιτητών στις παρούσες αιτήσεις ότι το Δικαστήριο αν και δέχθηκε στην απόφαση του ότι η εμπιστευτικότητα της διαιτησίας καλύπτει την αίτηση 978/13, εν τούτοις ενέκρινε την αίτηση γιατί θεώρησε ότι το ζήτημα αφορά την Ουκρανική εταιρεία Frunze στην οποία είναι μέτοχοι οι Κυρίως Αιτητές στην παρούσα και άρα δικαιούντο να λάβουν πληροφόρηση για ζητήματα που αφορούν την Frunze. Υπήρξε μέρος της επίδικης απόφασης ότι στη βάση της αίτησης των Κυρίως Αιτητών ότι εκκρεμεί η αγωγή που έχουν εγείρει η 6273/10 κατά κάποιων εκ των διαδίκων της αίτησης στην 978/13 και αφού είχαν πληροφορηθεί για την ύπαρξη της αίτησης 978/13, έκρινε δικαιολογημένο το αίτημα ότι οι Κυρίως Αιτητές έπρεπε να πληροφορηθούν το περιεχόμενο του φακέλου για να βοηθηθούν στην προώθηση της υπόθεσης 6273/
- Σχετικό έκρινε και τον ισχυρισμό των Κυρίως Αιτητών ότι τα διατάγματα στην 978/13 σχετίζονταν με τα περιουσιακά στοιχεία της Frunze. Είναι οι θέσεις των Αιτητών στις παρούσες αιτήσεις ότι η έφεση που καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης του κ. Μαλαχτού έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας, όχι μόνο επειδή επιτράπηκε η επιθεώρηση και λήψη αντιγράφων γενικά αλλά και επειδή επιτράπηκε για σκοπούς «κτενίσματος του φακέλου» ώστε να ανευρεθεί κάτι χρήσιμο για τους Κυρίως Αιτητές μόνο και μόνο επειδή είναι μέτοχοι της Frunze. Είναι πεποίθηση των παρόντων Αιτητών ότι είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης να ανασταλεί η εκτέλεση της επίδικης απόφασης μέχρι να εκδικαστεί η έφεση κατ' αυτής. Γίνεται δε επισήμανση και στις δυο ενόρκους δηλώσεις πως η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 10.1.2014 είναι επιβεβλημένη καθότι διαφορετικά οι Κυρίως Αιτητές θα προχωρήσουν με την επιθεώρηση και τη λήψη αντιγράφων αφήνοντας την έφεση άνευ αντικειμένου. Επισημαίνουν δε ότι ουδέποτε οι Αιτητές προέβαλαν επείγουσα ανάγκη επιθεώρησης και είναι η πεποίθηση τους ότι μπορεί να επιδιώξουν σύντομη εκδίκαση της έφεσης. Επαναλαμβάνουν και πάλι την πεποίθηση τους ότι η Γ.Α. 978/13 είναι άσχετη με την αγωγή 6273/10, αλλά το Δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση ακριβώς για να προωθήσουν οι Κυρίως Αιτητές τυχόν άλλα συμφέροντα τους και εν όψει του ότι οι Κυρίως Αιτητές ανήκουν σε πρόσωπα τα οποία κατοικούν εκτός Κύπρου τα στοιχεία που θα ληφθούν δύνανται να διοχετευθούν στο εξωτερικό και να χρησιμοποιηθούν από πρόσωπα επί των οποίων τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν θα μπορούν να έχουν οποιοδήποτε έλεγχο «με αποτέλεσμα να πληγούν ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα των παρόντων Αιτητών». Η ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση (Κυρίως Αιτητές) βασίζεται κυρίως στο ότι οι καταχωρήσαντες τις αιτήσεις αυτές δεν έχουν δικαίωμα να καταχωρίσουν έφεση άνευ αδείας ή αίτηση αναστολής κατά της απόφασης και ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία για χορήγηση τέτοιας θεραπείας. Επίσης τίθεται ότι και αν ακόμα θεωρήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει νομιμοποίηση των Αιτητών πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια που έχει θέσει η νομολογία για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Είναι η πεποίθηση τους ότι η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, ενώ η έκδοση του θα προκαλέσει μεγάλη αδικία στους Καθ' ων η Αίτηση γιατί θα επιτραπεί στους Αιτητές να καρπωθούν τα αποτελέσματα της αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της Frunze. Επισημαίνεται ακόμη το πρόβλημα που δυνατό να προκύψει ως εκ της καθυστέρησης εκδίκασης της έφεσης. Οι λόγοι ένστασης αναλύονται στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Ακόμη προωθείται το θέμα της ανάγκης να προωθηθεί η αγωγή 6273/10 η οποία είναι και παλαιά και αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς την εκτέλεση του επίδικου διατάγματος. Επίσης οι Κυρίως Αιτητές δεν θα μπορούν, αν υπάρξει εκτέλεση της απόφασης, να λάβουν μέτρα εναντίον όλων των αδικοπραγησάντων για προστασία των συμφερόντων τους ως αυτά αναγνωρίστηκαν στην απόφαση. Στη σελ. 16 της ένορκης δήλωσης που στηρίζει τις ενστάσεις αναφέρεται ότι η οποιαδήποτε καθυστέρηση στη λήψη τέτοιων μέτρων πιθανόν να αποβεί μοιραία για να συμφέροντα των Κυρίως Αιτητών, αφού τα μέρη Grigorishin είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσουν την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Frunze για να ολοκληρώσουν το σχέδιο τους για οικονομική καταστροφή της Frunze και ανενόχλητο σφετερισμό των περιουσιακών της στοιχείων. Είναι η κατάληξη τους ότι η έφεση δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας και ότι οι παρούσες αιτήσεις καταχωρήθηκαν κακόπιστα για να παρεμποδιστούν οι Κυρίως Αιτητές από του να λάβουν έγκαιρα τα αναγκαία διαβήματα για προστασία των συμφερόντων τους. Η νομική βάση της αίτησης και της ένστασης είναι κυρίως η Δ.35 θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους ανέλυσαν τα επί μέρους θέματα που προκύπτουν και παρέθεσαν στο Δικαστήριο στη βάση της νομολογίας που επικαλούνται τις αντίστοιχες εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις τους. Ο κ. Παντελή στην αγόρευση του στάθηκε ιδιαίτερα στο θέμα της μη δυνατότητας των παρόντων Αιτητών να θεωρηθούν ως τέτοιοι αφού κατά την θεώρηση του και στην ίδια την διαδικασία που προηγήθηκε ήταν απλώς ενδιαφερόμενα μέρη και για να δικαιούνται να υποβάλουν έφεση ή αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης θα έπρεπε να λάβουν σχετική άδεια. Επικαλείται ιδιαίτερα το άρθρο 25
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου και τη Δ.35, θ.3 καθώς και το Annual Practice και Αγγλική και Κυπριακή νομολογία. (Βλ. ιδιαίτερα την σύμφωνα με την θέση τους σχετική υπόθεση Μηλίτσα Γ. Κούη ν. Μιχάλη Χριστοδούλου
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 401). Έχω εξετάσει το μέρος αυτό της ένστασης κατά προτεραιότητα καθότι αφορά την δυνατότητα των ίδιων των Αιτητών στις παρούσες αιτήσεις να την εγείρουν, συνεπώς και τη νομιμοποίηση τους. Με όλο το σεβασμό θεωρώ ότι αφ' ης στιγμής το ίδιο το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση των διαταγμάτων της Πρωτογενούς Αίτησης στα συγκεκριμένα πρόσωπα των παρόντων Αιτητών, αυτοί έχουν γίνει διάδικοι και ως τέτοιοι ακούστηκαν από το Δικαστήριο το οποίο μάλιστα, παρόλο ότι χορήγησε την παρούσα θεραπεία, αυτόβουλα παρεχώρησε και χρόνο αναστολής ώστε να ληφθούν ένδικα μέσα εναντίον του διατάγματος. Με βάση αυτά τα ακλόνητα δεδομένα, η άποψη του κ. Παντελή παραμένει τεχνοκρατική και δεν αντανακλά την ουσία του πράγματος. Άλλωστε ούτε και οι αυθεντίες που ο κ. Παντελή με παρέπεμψε οδηγούν στο συμπέρασμα μη νομιμοποίησης των Αιτητών στην έφεση και στην αίτηση λόγω του ότι δεν έλαβαν άδεια. Ειδικά στην υπόθεση Αναφορικά με την Εταιρεία The Cyprus Aspestons Mine Co. Ltd
(1990)1 A.A.Δ. 49, γίνεται σαφής διαφοροποίηση ότι είναι τα επηρεαζόμενα πρόσωπα, τα οποία δεν εμφανίστηκαν στην πρωτόδικη διαδικασία, που δεν μπορούν να καταχωρήσουν έφεση χωρίς προηγούμενη άδεια εν αντιθέσει μ' αυτά που εμφανίσθηκαν (και δίδεται ως παράδειγμα σε αίτηση διάλυσης εταιρείας για τους πιστωτές που εμφανίστηκαν στην διαδικασία και έχουν άμεσο δικαίωμα έφεσης έναντι αυτών που δεν εμφανίστηκαν και που πρέπει να ζητήσουν άδεια). Θυμίζω ότι στην κρινόμενη περίπτωση τα μέρη όχι μόνο εμφανίστηκαν αλλά κλήθηκαν να το πράξουν από το ίδιο το Δικαστήριο. (Βλ. και Annual Practice 1956 επί της αντίστοιχης με τη Δ.35 θ.3 αγγλική Ο. 58 r.1, σελίδα 1244 κ.ε.). Ερχόμενη τώρα να εξετάσω την αίτηση ως προς προϋποθέσεις που ορίζει η Δ.35 θ.18 θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω το σχετικό θεσμό: Η Δ.35, θ.18 των θεσμών έχει ως εξής: « An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Η διαταγή αυτή υπήρξε αντικείμενο εξέτασης από πολλές αυθεντίες από τις οποίες μπορούν να εξαχθούν κάποιες γενικές κατευθύνσεις. Όπως επεξηγήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις υποθέσεις Ε.Υ.R.I.K. and others v. Κοtsonis
(1986)1 C.L.R. 617, Kyproxil Designs Ltd v. Panos Engezos & Co Ltd
(1988)1 A.A.Δ. 546 και ABP Holdings Ltd v. Kittalides κ.α. (Αρ. 1)
(1994)1 ΑΑΔ 287, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή πρωτόδικης απόφασης εξαρτάται από το αποτέλεσμα της εξισορρόπησης δύο εξίσου σημαντικών παραγόντων για την απονομή της δικαιοσύνης: (α) Τη διασφάλιση από τη μια του τελεσίδικου χαρακτήρα της πρωτόδικης απόφασης και της απόδοσης στον διάδικο που έχει επιτύχει τον καρπόν της επιτυχίας του, και (β) την εξασφάλιση, από την άλλη, της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Ακόμα και αν το Δικαστήριο διατάξει την αναστολή, θα πρέπει να διατάξει την κατάθεση εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος εγγύησης για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως οφειλόμενου ποσού. Στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England 4η έκδοση Τόμος 17, στην παράγραφο 454 υπό τον τίτλο "Stay of execution pending appeal" αναφέρονται τα εξής σε σχέση με το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ενώ εκκρεμεί έφεση: "Except so far as the court below or the Court of Appeal may otherwise direct, an appeal does not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision of the court below, and no intermediate act or proceeding is invalidated by an appeal." Και στην παράγραφο 451 αναφέρονται επίσης τα εξής σχετικά: ". . . On the contrary, the court's inherent jurisdiction to stay the execution of a judgment or order is limited in its extent, and can only be exercised on grounds that are relevant to a stay of the enforcement proceedings themselves, and not to matters which may operate as a defence in law or relief in equity, for such matters must be specifically raised by way of defence in the action itself. The special circumstances which entitle the court to stay execution of a money judgment are circumstances which go to the enforcement of the judgment and not those which go to its validity or correctness." Όπως εξάλλου υποδεικνύεται στο Annual Practice του 1958, στη σελίδα 1697: "It is in the discretion of the Court to grant or refuse a stay (Becker - v - Earl´s Court Ltd
(1911)56 SJ 206; The Ratata [1897] P at p. 132; A. G. - v - Emerson
(1889)24 QBD pp.58,59), and the Court will grant it where the special circumstances of the case so require." Ειδικές περιστάσεις που το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του για την έγκριση αιτήματος αναστολής εκτέλεσης απόφασης αποτελούν περιπτώσεις όπου μη έγκριση του αιτήματος θα καθιστούσε τυχόν επιτυχία της Έφεσης άνευ αντικειμένου. (Βλ. Metropolitan Real and General Property Trust Ltd v. Slatters and Bodeca Ltd
(1941)1 All ER 310, C.A.). Είναι ορθό αυτό που επισημαίνεται ότι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην Πραξιτέλης Βογαζιανού ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 Α.Α.Δ 591, σημειώνονται τα εξής: «Όπως επαναβεβαιώθηκε πρόσφατα στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου ζητήματος. Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα [*595] να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα: βλέπε Ι. Aristidou v. Ν. Aristidou
(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou
(1985)1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737, Νεοφύτου v. Δημητρίου
(1989)1 Α.Α.Δ. 592 και Π.Ε. 9033 ABP Holdings Ltd. και Άλλος ν. Κιταλίδη και Άλλων, ημερ. 20/4/94. Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση αναστολής. Ιδιαίτερα στην προκείμενη περίπτωση που ο αιτητής διαθέτει και ακίνητη περιουσία. Αν γινόταν δεκτή αυτή η πρόταση ως θέμα αρχής τότε οι επιπτώσεις, ιδιαίτερα σε μακρούς δικαστικούς αγώνες, θα ήταν επικίνδυνα αρνητικές στην αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.» Στη βάση της πιο πάνω νομολογίας και έχοντας υπόψη τη δικογραφία του παρόντος φακέλου από την αρχή μέχρι τη σημερινή δικάσιμο θεωρώ ότι η διασφάλιση του χαρακτήρα της πρωτόδικης απόφασης επιβάλλει την μη αναστολή της απόφασης ιδιαίτερα κάτω από το πρίσμα της ανεπαρκούς μαρτυρίας που προβάλλουν οι Αιτητές ότι η εκτέλεση του διατάγματος θα τους βλάψει ανεπανόρθωτα. Καθόλου δεν έχω πεισθεί ότι αυτό ισχύει, αλλά και περαιτέρω από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τις αιτήσεις παρατηρώ ότι η ύπαρξη βλάβης τίθεται υπό την μορφή κατάληξης μάλλον παρά συγκεκριμένης θέσης χωρίς υπόβαθρο και χωρίς λεπτομέρειες τέτοιες που να πείθουν για την αναγκαιότητα αναστολής διατάγματος αυτής της υφής που μάλιστα με βάση τη Δ.63 θα μπορούσε να εκδοθεί χωρίς οποιοσδήποτε να ακουστεί. (Bλ. Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1(Α) 253) και επίσης αυτά που λέχθηκαν στην υπόθεση G.W. Holmes Trucking
(1990)Ltd Re, 2005 NFCA 132) Αυτά που προβάλλονται ως προς την πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης επίσης δεν με έχουν πείσει, ούτε επίσης θεωρώ ότι στοιχειοθετείται η πεποίθηση των Αιτητών στις παρούσες αιτήσεις ότι είναι δυνατή η σύντομη εκδίκαση της έφεσης. Στην υπόθεση Aspis Liberty Life Insurance Public Co. Ltd v. Λεονώρας άλλως γνωστή Νόρα Σιακατίδου, Π.Ε. 146/10, ημερ. 20.10.2011 παρατηρείται ότι ο χρόνος αναστολής, αν δηλαδή είναι συγκεκριμένος και καθορισμένος σε κάποιες μέρες τούτο είναι σχετικό με την ευχέρεια του Δικαστηρίου να αναστείλει ή μη ένα διάταγμα. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει εν προκειμένω. Πρόσθετα έχω την αντίληψη ότι άσκηση της ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ των Αιτητών θα ισοδυναμούσε με εκ νέου άσκηση της ευχέρειας του πρώτου Δικαστηρίου σε προϋποθέσεις και σημεία τα οποία ήδη έκρινε στην επίδικη απόφαση, ειδικά επί το ότι αυτή η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης που προβάλλεται δεν μου φάνηκε ισχυρή, στη βάση της Δ.63 που στηρίζει την απόφαση, δυνάμει της οποίας η ευχέρεια του Δικαστηρίου επί του θέματος είναι τόσο ευρεία. (Βλ. White Book 2013, Rules about Appeals, παράγραφοι 52.7.1. κ.ε.). Για τους λόγους που έχω εξηγήσει, κρίνω ότι οι αιτήσεις πρέπει να απορριφθούν και απορρίπτονται. Ακολουθώντας την σκέψη του κ. Μαλαχτού ως προς τα έξοδα στην Κυρίως Αίτηση, θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΞΠ - ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Άδεια για επιθεώρηση φακέλου Πρωτογενούς Αίτησης / Αίτηση αναστολής λόγω έφεσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο