Telemic Limited ν. Country Rose Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 5088/13, 18/2/2014

(1), 5, 7 και 9

(3), επί του άρθρου 31 και 32

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.1-4 και 8, Δ.39 θ.2, επί του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου 81

(1)/2011, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιεικείας, της Πρακτικής και της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Η ένορκη δήλωση που στηρίζει τις θέσεις των Αιτητών είναι του κ. Alexander Nikonchuk, ο οποίος δηλώνει γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και κατάλληλα εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες στο να προβεί στην ένορκη δήλωση από την οποία προκύπτουν τα ακόλουθα: - Ο ίδιος δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου 8.8.2012 υπέγραψε εκ μέρους των Αιτητών γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 17.8.2012 η οποία αποκαλείται η πρώτη συμφωνία. Με βάση αυτή οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πώλησαν στους Ενάγοντες την υπό ανέγερση κατοικία που περιγράφεται στην αγωγή στο χωριό Σούνι Ζανακιάς έναντι τιμήματος €500.000,00 με συγκεκριμένους όρους πληρωμής που επίσης περιγράφονται στη δήλωση. Ήταν όρος της πρώτης συμφωνίας ότι το ακίνητο θα πωλείτο ελεύθερο από οποιοδήποτε εμπράγματο βάρος. Επρόκειτο για διώροφη κατοικία όπως απεικονίζεται στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα υπήρξε όρος της πρώτης συμφωνίας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα αποπεράτωναν την ανέγερση της κατοικίας εντός έξι μηνών από την υπογραφή με δυνατότητα παράτασης τριών μηνών εάν υπήρχαν πρόσθετες ή έξτρα εργασίες ή θέμα που αφορούσε ανωτέρα βία. Περιγράφεται επίσης στην εν λόγω ένορκη δήλωση η δυνατότητα τερματισμού των Εναγόντων σε περίπτωση παραβίασης των πιο πάνω όρων. - Σημειώνεται ότι η ως άνω συμφωνία είχε κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης και προκύπτει ότι η σχέση του Εναγομένου 2 με τη συμφωνία είναι ότι εγγυήθηκε γραπτώς την εκπλήρωση των όρων της πρώτης συμφωνίας. - Στις 19.9.2012 ο ενόρκως δηλών και πάλι ως πληρεξούσιος των Εναγόντων υπέγραψε δεύτερη συμφωνία με τους Εναγόμενους η οποία αφορούσε επιπλέον εργασίες στην επίδικη κατοικία για το ποσό των €76.939,20 με όρους πληρωμής πάλιν που φαίνονται επί της δήλωσης. Σύμφωνα με τις συμφωνίες τροποποιούντο οι όροι πληρωμής με το συγκεκριμένο τρόπο που αναφέρεται στην παράγραφο 7 της δήλωσης και επεξηγείται στην παράγραφο 8 ότι ο λόγος για τον οποίο συντάχθηκε συμπληρωματική συμφωνία (Τεκμ.Ζ1) μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση ήταν επειδή ενώ αρχικά οι Εναγόμενοι διαβεβαίωναν τους Αιτητές κατά την υπογραφή της πρώτης συμφωνίας ότι η υπό ανέγερση κατοικία ήταν ελεύθερη οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους, στη συνέχεια και κατόπιν έρευνας διαπιστώθηκε ότι επί του ακινήτου είχαν εγγραφεί δυο υποθήκες προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας. Γι' αυτό και στη συμπληρωματική συμφωνία Ζ1, (άνευ ημερομηνίας) γίνεται ευθέως αναφορά στις υποθήκες της Ελληνικής και επίσης γίνεται αναφορά στο ότι ποσό €350.000,00 εκ του τιμήματος θα πληρωθεί μέσω της Ελληνικής Τράπεζας. Προς το σκοπό αυτό μάλιστα υπογράφτηκε επιστολή απαλλαγής ημερομηνίας 27.9.2012 τόσο από την Ελληνική Τράπεζα όσο και από τους διαδίκους. Αντίγραφο της επιστολής της Ελληνικής Τράπεζας προς τους Αιτητές ημερομηνίας 27.9.2012 επισυνάπτεται ως Τεκ.Ζ

1. - Γίνεται αναφορά περαιτέρω στις πληρωμές που κατά καιρούς έγιναν από τους Αιτητές στους Εναγόμενους με τη σημείωση ότι μέχρι σήμερα πληρώθηκε το συνολικό ποσό €273.349,60 στους Εναγόμενους. - Στη συνέχεια περιγράφονται κάποιες προσπάθειες δικαστηριακής διευθέτησης των διαφορών με τις οποίες οι Ενάγοντες και οι Εναγόμενοι πραγματοποίησαν δυο συναντήσεις τον Ιούνιο του 2013, χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. Είναι η θέση των Αιτητών ότι παρά τις προσπάθειες μετά να έλθουν σε τηλεφωνική επικοινωνία με τους Καθ' ων η Αίτηση οι τελευταίοι δεν ανταποκρίνονταν στις αλλεπάλληλες κλήσεις τους. Στις 20.6.2013 οι δικηγόροι των Εναγομένων απέστειλαν επιστολή στους τότε δικηγόρους των Αιτητών για προσπάθεια διακανονισμού, όμως το περιεχόμενο της επιστολής κρίθηκε απαράδεκτο από τους Ενάγοντες και απορρίφθηκε. Στη συνέχεια οι Αιτητές ζήτησαν νομική συνδρομή των νέων τους δικηγόρων, δηλαδή των παρόντων δικηγόρων οι οποίοι και ετοίμασαν εισηγήσεις για νέο διακανονισμό. Αυτή η επιστολή είχε ημερομηνία 2.10.2013 και είναι το Τεκιμ.1Β επί της δήλωσης. - Είναι η θέση των Εναγόντων ότι έχουν συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους πληρωμής για την καταβολή του ως άνω ποσού, ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση 1 όχι μόνο δεν έχουν παραδώσει κατοχή της επίδικης κατοικίας «η οποία βάσει των όρων τόσο της πρώτης συμφωνίας, όσο και της συμπληρωματικής συμφωνίας θα έπρεπε να γίνει κατά ή περί τις 17.2.2013 αλλά εγκατέλειψαν και τις εργασίες ανέγερσης και οικοδομής και οικοδόμησης και/ή ολοκλήρωσης της ανέγερσης της επίδικης κατοικίας και έκτοτε έχω χάσει κάθε επαφή μαζί τους» (βλ. παράγραφος16 της ένορκης δήλωσης). - Περαιτέρω οι Αιτητές επικαλούνται ζημίες και απώλειες που συνίστανται κυρίως στην στέρηση χρήσης της εν λόγω κατοικίας και ότι έχουν υποχρεωθεί από τον Φεβράρη του 2013 σε ενοικίαση άλλης κατοικίας με μηνιαίο ενοίκιο €3.230,00 μηνιαίως μέχρι την αποπεράτωση της κατοικίας. Ακόμα με βάση συμβουλή εκτιμητών έχω διαπιστώσει ότι η σημερινή αξία της κατοικίας μειώθηκε από την πωλούμενη στο ποσό των €165.000,00 (βλ. παράγραφος 18 και Τεκμ.1Δ). - Θεωρώ σκόπιμο ως προς το θέμα των ζημιών να παραθέσω αυτούσιες τις παραγράφους 19 - 22 της ένορκης δήλωσης του κ. κ. Alexander Nikonchuk: «
2. Συνεπεία της αντισυμβατικής αυτής συμπεριφοράς των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση 1 ως ανωτέρω αναφέρω, οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν υποστεί σημαντική οικονομική ζημιά και απώλεια, επειδή έναντι της αγοράς της επίδικης κατοικίας έχουν καταβάλει στους Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση 1 μέχρι σήμερα το συνολικό ποσό των €273.349,60, ενώ η σημερινή αγοραία αξία της επίδικης κατοικίας με βάση την εν λόγω εκτίμηση, έχει κατέλθει στα €165.
3. Εξ όσων πληροφορούμαι από τους δικηγόρους των Εναγόντων - Αιτητών, μόνο εάν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα για παγοποίηση των τραπεζικών λογαριασμών των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση 1 οι Ενάγοντες-Αιτητές θα μπορέσουν να καλυφθούν και/ή ικανοποιηθούν επί της απαιτήσεως τους μιας και η σημερινή αγοραία αξία της επίδικης κατοικίας ανέρχεται μόνο στις €165.
5. Υπό τις περιστάσεις, είναι πιστεύω ορθό και λογικό, δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα και από όσα οι δικηγόροι των Εναγόντων - Αιτητών με συμβουλεύουν, υφίστανται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση συντηρητικών και/ή απαγορευτικών Διαταγμάτων, αφού οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, υπάρχει καλή βάση αγωγής και καλό αγώγιμο δικαίωμα έναντι των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και υπάρχουν επίσης ορατές πιθανότητες επιτυχίας το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών.
6. Εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι των Εναγόντων-Αιτητών υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος και πως εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση 1 να αποξενώσουν το εν λόγω ακίνητο με αποτέλεσμα να είναι πολύ δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Μια ενδεχόμενη επιτυχία των Εναγόντων - Αιτητών στην αγωγή θα παραμείνει χωρίς αποτέλεσμα καθ' ότι εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, όντες αφερέγγυοι, δεν θα ικανοποιήσουν το οιονδήποτε ποσό το οποίο το Δικαστήριο ήθελε τυχόν επιδικάσει προς όφελος των Εναγόντων - Αιτητών και θα δημιουργηθεί έτσι ανεπανόρθωτη βλάβη και/ή ζημιά στους Ενάγοντες - Αιτητές.
7. Η μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα αφήσει απροστάτευτα τα νόμιμα δικαιώματα και/ή συμφέροντα των Εναγόντων - Αιτητών έναντι των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, με κίνδυνο απώλειας της περιουσίας την οποία δικαιούνται όπως εγγραφεί επ' ονόματι των Εναγόντων - Αιτητών.» Με βάση την καταχωρηθείσα ένσταση προβάλλονται δυο κύρια σημεία από τόσο το σώμα της ένστασης, όσο και την ένορκη δήλωση που την στηρίζει. Το πρώτο σημείο συναρτάται με την προβαλλόμενη από τους Εναγόμενους παραβίαση του καθήκοντος αποκάλυψης εκ μέρους των Αιτητών σε σχέση με την συνολική εικόνα που παρουσίασαν προς το Δικαστήριο, ειδικά στο ότι παρουσιάζονται οι Καθ' ων η Αίτηση να έχουν εγκαταλείψει το έργο αλλά και να μην έχουν καμιά επαφή με τους Αιτητές και περαιτέρω δεν προβαίνουν σε αποκάλυψη σε σχέση με συγκεκριμένη συμφωνία η οποία συνέδεε επίσης τους διαδίκους ημερομηνίας 14.12.2012, καθώς και σχετική αλληλογραφία την οποία οι Αιτητές όφειλαν να αποκαλύψουν και να εξηγήσουν στο Δικαστήριο. Η συμφωνία η οποία παρουσιάζεται ως Τεκμ.1 στην ένορκη δήλωση του κ. Π. Μακεδόνα που στηρίζει την ένσταση είναι ημερομηνίας 14.12.2012 και ομιλεί για διαφοροποίηση των όρων πληρωμής αφενός αλλά και για υποχρέωση παράδοσης της επίδικης περιουσίας αντί τον Φεβράρη του 2013 στις 30.5.
8. Βλ. συγκεκριμένα την παράγραφο 2 του Τεκμ.1 επί της ένστασης, η οποία έχει ως εξής: "Delivery of the property to the Purchaser will change from February 2013 to be done on the 30th of May 2013, Failure to take delivery at the date will result in interest being charged accordingly and added on the last payment plus the extras". Σημειώνεται από τον ενόρκως δηλούντα επί της ένστασης ότι, παρά την ύπαρξη της συμφωνίας Τεκμ.1, ο κ. Nikonchuk «για να δημιουργήσει εντυπώσεις και με καθαρή προσπάθεια να ξεγελάσει το Δικαστήριο», ενόρκως δήλωσε ότι η παράδοση της κατοχής θα έπρεπε να εγίνετο στις 17.2.
9. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε εγκατέλειψαν το έργο και μέλημα τους ήταν η έγκαιρη ολοκλήρωση της κατοικίας. Ωστόσο οι ίδιοι οι Αιτητές είναι που λειτούργησαν εναντίον αυτής της ολοκλήρωσης με τον τρόπο που εξηγείται. Κυρίως λόγω διαφόρων αλλαγών που ζήτησαν τόσο στους εσωτερικούς χώρους όσο και στα υλικά μη αποδεχόμενοι την διακοσμήτρια αρχιτέκτονα εσωτερικού χώρου των Καθ' ων η Αίτηση και ορίζοντας δικούς τους αρχιτέκτονες οι οποίοι θα έπρεπε να εφοδίαζαν τους Καθ' ων η Αίτηση με λεπτομερή σχέδια σε σχέση με την αρχιτεκτονική και εσωτερική διακόσμηση του χώρους της επίδικης κατοικίας. Όντως στις 15.1.2013 επισκέφθηκαν τους Καθ' ων η Αίτηση Ρώσοι αρχιτέκτονες για θέματα interior design της επίδικης κατοικίας. Στην εν λόγω συνάντηση συμφωνήθηκε ότι οι αρχιτέκτονες αυτοί θα εφοδίαζαν άμεσα την Εναγόμενη 1 με όλα τα αναλυτικά σχέδια ώστε να μπορεί να προχωρήσει στις εργασίες της. Παρά τα e-mails που στάληκαν από τον κ. Μακεδόνα στον κ. Nikonchuk (βλ. Τεκμ.2 και 3) μόνο μετά από καθυστέρηση οι Καθ' ων η Αίτηση έλαβαν τα αντίγραφα των εν λόγω σχεδίων τα οποία όμως παρουσίαζαν αρκετά προβλήματα εφαρμογής. Δεν υπήρξε προθυμία συνεργασίας με τον εκπρόσωπο των Εναγόντων και τελικά οι Καθ' ων η Αίτηση αποτάθηκαν στους τότε δικηγόρους της Ενάγουσας. Σε όλα τα πιο πάνω e-mails γίνεται σαφές από τους Εναγόμενους το πρόβλημα καθυστέρησης για την οποία οι ίδιοι δεν έχουν ευθύνη. Τελικά στις 28.3.2013 ο κ. Nikonchuk εξουσιοδότησε συγκεκριμένο άτομο όπως επιθεωρεί όλες τις εσωτερικές εργασίες στην οικία ώστε αυτές να είναι σύμφωνες με τα σχέδια των Ρώσων αρχιτεκτόνων-διακοσμητών (Αrredo Studio). Ωστόσο το άτομο αυτό παρέλειψε να εμφανιστεί σε συνάντηση που διευθετήθηκε με την εκπρόσωπο των Αιτητών με αποτέλεσμα να ακολουθήσει νέα αλληλογραφία η οποία δεν οδήγησε σε κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα. (Αυτά κατά ή περί τον Μάιο και Ιούνιο του 2013). Τελικά ο ενόρκως δηλών επί της ένστασης καταλήγει ως εξής: "
10. Οι προσπάθειες για συνεννόηση με τους εκπροσώπους της ενάγουσας συνεχίστηκαν από δικής μας πλευράς. Μέσα στα πλαίσια αυτά διευθετήθηκε στις 11/06/2013 συνάντηση στα γραφεία της εναγόμενης
11. Στην εν λόγω συνάντηση συμμετείχα εγώ, ο δικηγόρος μας κος Γιάννης Κωνσταντινίδης, ο Λευτέρης Muratov, η Αναστασία Blinova και ο δικηγόρος κος Αλεξόπουλος εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου του κου Πιττάτζη. Την επόμενη μέρα ο κος Κωνσταντινίδης απέστειλε στον κο Ανδρέα Μακεδόνα email με το οποίο τον ενημέρωνε για τα αποτελέσματα της συνάντησης. Αντίγραφο του εν λόγω email επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
13. Έχοντας υπ' όψιν τα όσα συζητήθηκαν στη τελευταία συνάντηση ως ανωτέρω δώσαμε οδηγίες στο δικηγόρο μας και απέστειλε στους δικηγόρους της ενάγουσας την επιστολή η οποία αποτελεί το τεκμήριο ΙΑ στην ένορκη δήλωση του κου Al. Nikonchuk.
14. Αντί οποιουδήποτε σχολίου επί της πιο πάνω επιστολής οι δικηγόροι της ενάγουσας, μου απέστειλαν email ημερομηνίας 21/06/2013 με το οποίο πρότειναν στην εναγόμενη 2 επιλογές. Είτε μέχρι τις 25/06/2013 να τους ενημερώσουμε ότι θα μεταβιβάσουμε την έπαυλη σε αυτούς, στις 28/06/
15. Είτε μέχρι τις 25/06/2013 να τους ενημερώσουμε ότι θα τους καταβάλουμε το ποσόν εκ Ευρώ 273,348 με 8% τόκο πλέον Ευρώ 10,000 για τα σχέδια του έργου. Ταυτόχρονα όρισαν συνάντηση στα γραφεία τους στις 28/6/2013 και ώρα 15:
16. Αντίγραφο του εν λόγω email επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
18. Η επιστολή η οποία μας εστάλη από το Δικηγορικό γραφείο A. Argyrou & Associates LLC ημερομηνίας 02/10/2013 ευρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με την πρόταση των προηγούμενων δικηγόρων της ενάγουσας (Τεκμήριο 11). Από δε την εν λόγω επιστολή ήτο προφανές ότι οι νέοι δικηγόροι της ενάγουσας δεν είχαν επίγνωση της πραγματικής εικόνας της υπόθεσης.
19. Από τις 21/06/2013 όπου ήταν η τελευταία επικοινωνία μεταξύ των εκπροσώπων της ενάγουσας με την εναγομένη 1 μέχρι και τις 02/10/2013 ημερομηνία της επιστολής των νέων δικηγόρων της ενάγουσας αλλά και από τις 02/10/2013 μέχρι και τις 15/11/2013 ημερομηνία που καταχωρήθηκε η υπό ένσταση αίτηση υπήρξε πλήρης αδράνεια και απάθεια και αδιαφορία εκ μέρους της ενάγουσας." Περαιτέρω διατυπώνεται άρνηση της ύπαρξης των προϋποθέσεων του άρθρου 32, ειδικά της τρίτης προϋπόθεσης, θέσεις που επαναλαμβάνονται και αναλύονται στην αγόρευση του κ. Κωνσταντινίδη. Να σημειωθεί πάντως ότι δεν υπήρξε τερματισμός της συμφωνίας από τους Αιτητές και η αξίωση τους είναι κυρίως για αποζημιώσεις και για μεταβίβαση του ακινήτου. Στην αντίπερα όχθη ο κ. Αργυρού στη δική του αγόρευση επιμένει στη θέση των Αιτητών λέγοντας ότι δεν είναι το κατάλληλο στάδιο να επιλυθούν τα αντικρουόμενα θέματα και ότι με βάση τη μαρτυρία του κ. Nikonchuk πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων. Όσον αφορά το θέμα της μη αποκάλυψης απαντά ως εξής: Δεν πρόκειται για ζητήματα που θα εξεταστούν στο παρόν στάδιο. Το να εδίδετο από πλευράς των Εναγόντων μια λεπτομερής κατάσταση των συναντήσεων ως επίσης και το τι ειπώθηκε σε κάθε συνάντηση και το πώς έχουν εμπλακεί στην οικοδόμηση της κατοικίας, το ποιες εργασίες έχουν εκτελεστεί και ποιες όχι. Τα ηλεκτρονικά μηνύματα που έχουν αποσταλεί και η εξέταση αυτών ως προς το αληθές του περιεχομένου τους σε συνάρτηση με την υπαιτιότητα για μη ολοκλήρωση του έργου «είναι έργο το οποίο ξεφεύγει ακριβώς από το τι αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας (βλ. σελ.10 κ.ε της αγόρευσης του κ. Αργυρού.) Προκύπτει πάντως ότι περαιτέρω θέση του είναι ότι τα γεγονότα αυτά δεν είναι ουσιώδους σημασίας. Το καθήκον αποκάλυψης, όπως έχει νομολογηθεί, είναι θεμελιακό της εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς την δυνατότητα να εξετάζει μονομερώς αιτήσεις που πολλές φορές έχουν καταλυτικό αποτέλεσμα στη βάση ένορκης δήλωσης όπου βέβαια μόνο η μια εκδοχή ακούγεται κατά παρέκκλιση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva κ.α.,

(2010)1(A) A.A.Δ, 82, το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού προέβη σε εκτενή ανάλυση της νομολογίας ως προς το θέμα, ανάφερε τα εξής σχετικά: «Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφασή του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd ν. άλλων

(1998)1(Β) ΑΑΔ 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της απόφασης, η οποία είχε δοθεί από τον Γ. Πική, Πρόεδρο, από τη σελίδα 1186 του τόμου Αποφάσεων: ". Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α. Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/90, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά· διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά. (ανωτέρω) (σελ. 4) «Ό, τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα του, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:-(σελ. 7) «. γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου

(1998)1(Α) ΑΑΔ 598).» Οι Αιτητές αντιτείνουν ουσιαστικά ότι τα γεγονότα που οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν ως παραβίαση του καθήκοντος αποκάλυψης δεν είναι ουσιώδη. Το τι είναι ουσιώδες στοιχείο εξαρτάται από τις περιστάσεις της υπόθεσης, αλλά ουσιώδες είναι οποιοδήποτε γεγονός ενδεχομένως να είναι σχετικό στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (α) κατά πόσο να εκδώσει το διάταγμα ή (β) αν θα το εκδώσει με τι όρους θα το εκδώσει (βλ. σύγγραμμα Gee Commercial Injuctions, 5η Εκδ., σελ. 239 έως 241) και (γ) γενικά αναφορικά με οποιοδήποτε θέμα, συμπεριλαμβανομένου και του κατά πόσο θα ήταν ορθότερο για το Δικαστήριο να διατάξει επίδοση (βλ. Willstrop κ.α. ν. Mammous κ.α.

(2010)1(Γ) 1740). Επίσης είναι νομολογιακά εδραιωμένο ότι δεν αρκεί το ουσιώδες γεγονός να περιέχεται σε κάποιο τεκμήριο αν δεν γίνει ρητή αναφορά στο σώμα της ένορκης δήλωσης. (Βλ. Interpartemental Corcern Uralmetrom v. Besuno

(2004)1 Α.Α.Δ. 557). Μ' όλο το σεβασμό δεν θεωρώ επαρκείς τις εξηγήσεις των Αιτητών. Όπως προβάλλεται πιο πάνω το θέμα της αποκάλυψης προερχόμενο ακριβώς από μια διαδικασία υψίστης πίστης στην οποία η άλλη πλευρά δεν ακούεται πριν να δοθεί μια θεραπεία δεν χωρούν «εκπτώσεις και αφορισμοί» του τύπου ότι το θέμα αφορά την ουσία της διαφοράς. Εκ του ότι το θέμα της ουσίας είναι σχετικό από την οπτική γωνία της πρώτης και δεύτερης προϋπόθεσης, περαιτέρω η πλήρης αποκάλυψη διευθετήσεων, συμφωνιών, εργασιών ή σχετικής αλληλογραφίας άπτεται τόσο με το θεμελιακό ερώτημα αν μια θεραπεία πρέπει ή όχι να δοθεί ως ex-parte. Η προβαλλόμενη ως πλήρης αδιαφορία που καταδεικνύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Nikonchuk ως πηγάζουσα αφ' ενός από την εγκατάλειψη του έργου και αφ' ετέρου από την έλλειψη ενδιαφερόντων των Καθ' ων η Αίτηση να συνεργασθούν για την αποπεράτωση του έργου και να βρεθούν λύσεις είναι «δεδομένα» που παρουσιάσθηκαν από τους Αιτητές ως ισχυρό μέτωπο για να εκδοθεί μονομερώς η θεραπεία. Δεν μπορούν με κανένα τρόπο να κριθούν ουδέτερα γεγονότα. Εξηγώ περαιτέρω: Όντως, παρά την ενδελεχή εξέταση της ιδίας της ένορκης δήλωσης του κ. Nikonchuk, δεν βρήκα αναφορά σε ημερομηνία παράδοσης 30.5.2013, όπως προκύπτει σαφώς από μια συμφωνία η οποία ήταν μεταξύ των διαδίκων και αφορούσε τόσο τον τρόπο πληρωμής όσο και την διαφοροποίηση της ημέρας παράδοσης και δεν παρουσιάσθηκε από τους Αιτητές. Δηλαδή το Τεκμ.1 επί της ένορκης δήλωσης του κ. Μακεδόνα. Περαιτέρω καθόλου δεν γίνεται αναφορά σε εμπλοκή αρχιτεκτόνων/διακοσμητών εκ Ρωσίας με οδηγίες, ως φαίνεται, των Αιτητών να παρέμβουν στα δεδομένα της επίδικης οικίας. Η συναφής αλληλογραφία ή επικοινωνία ή απουσία επικοινωνίας σε σχέση με το εν λόγω θέμα, ευθέως άπτεται του χρόνου. Και ο χρόνος ευθέως άπτεται της προβαλλόμενης καθυστέρησης. Σίγουρα δεν είναι το στάδιο να κριθεί με άμεση ή έμμεση αξιολόγηση η σημασία όλων αυτών στην τελική διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Όμως οι Αιτητές όφειλαν να τα παρουσιάσουν ως μέρος της υπόθεσης και να τα εξηγήσουν, ώστε το Δικαστήριο να έχει το ορθό υπόβαθρο γεγονότων κρίνοντας το επείγον ή τις εξαιρετικές περιστάσεις που θεμελίωναν ή όχι μονομερή θεραπεία. (Βλ. Αμβροσιάδου ν. Coward, Εφ. 3 και 4/2013, ημερ. 15.1.2013). Είναι σημαντικό να προσεχθούν και τα ακόλουθα: - Το γεγονός της επιβάρυνσης της κατοικίας με υποθήκες επ' ωφελεία της Ελληνικής δεν βοηθά στην πλήρωση της τρίτης προϋπόθεσης και του αιτήματος του επείγοντος αφού, αν όχι στην πρώτη στην δεύτερη συμφωνία οι Αιτητές συμφωνούν περαιτέρω με τους Καθ' ων η Αίτηση, ακριβώς έχοντας κατά νουν τις υποθήκες και αυτό λαμβάνεται υπόψη στη διαφοροποίηση πληρωμών και άλλων όρων. - Με βάση το προσκομισθέν Τεκμ.1 επί της ένορκης δήλωσης του κ. Μακεδόνα ως χρόνος παράδοσης παρουσιάζεται η 30.5.2013 και όχι 17.2.2013 που παρουσιάζεται στην ένορκη δήλωση του κ. Nikonchuk. Μα ο χρόνος κάποιων μηνών είναι σημαντικός σε μια αίτηση προσωρινού μέτρου. - Είναι αξιοσημείωτο ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2013 έως και τον Ιούνιο του 2013 οι Αιτητές παρουσιάζουν τα πράγματα στάσιμα ενώ είναι ο χρόνος που γίνονται οι συναντήσεις/επικοινωνίες ή προσπάθειες για επικοινωνία μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και των αντιπροσώπων των Αιτητών (βλ. παρ. 11 - 14 της ένορκης δήλωσης του κ. Nikonchuk), με επόμενο διάβημα να είναι η επιστολή των νέων δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 2.10.2013. Επ' αυτής της πτυχής θα έλεγα περαιτέρω ότι ούτε το θέμα του επείγοντος - ως δικαιοδοτικού ζητήματος - δεν θα κρινόταν υπέρ των Αιτητών για μονομερή χορήγηση της θεραπείας αφού φαίνεται ότι από τον Ιούνιο ως τον Οκτώβρη που στέλλεται επιστολή των Αιτητών δεν έπραξαν ο,τιδήποτε οι Αιτητές για διασφάλιση των δικαιωμάτων τους και αντί αυτού προσέφυγαν τον Νιόβρη 2013 για ενδιάμεση θεραπεία. Περαιτέρω παρουσιάζεται ως πτυχή του επείγοντος ότι υπάρχει ο κίνδυνος αποξένωσης του ακινήτου (βλ. παρ. 21 της ένορκης δήλωσης ανωτέρω) όμως δεν εξηγείται αυτός ο κίνδυνος αφού υπήρξε εγγραφή του ακινήτου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νουν κρίνω ότι οι Αιτητές δεν λειτούργησαν ορθά και παραβίασαν το καθήκον αποκάλυψης. Ισχύει εν προκειμένω αυτό που ελέχθη στην υπόθεση Rybolovlev κ.α. ν. Rybolovleva (σελ. 105 και 106): "Χωρίς να τα επαναλάβουμε, θα αρκεστούμε να παρατηρήσουμε ότι, πέραν της αυτοτελούς σημασίας την οποία ένα έκαστο υπέχει, όλα μαζί σωρευτικά αντικριζόμενα, με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο ή που δεν παρουσιάστηκαν κατά τη μονομερή διαδικασία έκδοσης των διαταγμάτων, έτειναν να δώσουν μια εικόνα των πραγμάτων τόσο από νομικής όσο και από πραγματικής άποψης, πολύ διαφορετική από την τελικά διαμορφωθείσα στο τέλος της ενδιάμεσης διαδικασίας. Συνοπτικά, δόθηκε η εικόνα ότι στη χώρα διαμονής των συζύγων και με βάση το εφαρμοζόμενο στην περίπτωση δίκαιο, η εφεσίβλητη δεν μπορούσε να αποταθεί για ασφαλιστικά μέτρα, ενώ το είχε ήδη πράξει και ανέμενε το αποτέλεσμα, ότι τα δικαιώματα τα οποία είχε επί εν Κύπρω ευρισκομένων περιουσιακών στοιχείων ήσαν ιδιοκτησιακά in rem και ότι ως τέτοια, ήσαν αντικείμενο της αντιδικίας και όχι υποκείμενα σε υπολογισμό χρηματικής αποζημίωσης. Ότι ακόμα, ενέργειες του εφεσείοντα-συζύγου της καταδείκνυαν ανακριβώς έναρξη αποξένωσης συζυγικής περιουσίας χωρίς τη συγκατάθεσή της και, επομένως, ισχυροποιείτο η ύπαρξη κινδύνου πλήρους ή έστω ουσιαστικής αποξένωσης. Η διαφορετική και ανακριβής αυτή εικόνα, η οποία δόθηκε κατά το στάδιο που η εφεσίβλητη αποτεινόταν μονομερώς στο Δικαστήριο για επείγουσα θεραπεία και στη βάση της οποίας εκδόθηκαν αρχικά και οριστικοποιήθηκαν αργότερα τα προσωρινά διατάγματα, κατέστησε το αποτέλεσμα του εγχειρήματος ακροσφαλές. Δεν θα μπορούσε δε να θεωρηθεί, ούτε με ιδιαίτερη επιείκεια, ότι καταδείκνυε καλή πίστη και ορθή άσκηση της υποχρέωσης για πλήρη, ειλικρινή και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων που θα έπρεπε και εδικαιούτο να έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο, στη βάση των νομικών αρχών που έχουμε παραθέσει προηγουμένως." Και στην κρινόμενη υπόθεση, έχοντας υπόψη την αντικειμενική σημασία των μη αποκαλυφθέντων στοιχείων ή έστω των στοιχείων που προσφερόμενα από την ένσταση ανέτρεψαν την σημασία που τους εδόθη από τους Αιτητές, θεωρώ ότι η όλη διαδικασία μολύνθηκε με μη ιάσιμο τρόπο ώστε το Δικαστήριο να μην έχει άλλη επιλογή από την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος αλλά και ευρύτερα της απόρριψης όλων των παρακλητικών αυτού. Συνακόλουθα το συντηρητικό διάταγμα ακυρώνεται και η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση-Εναγομένων 1 ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο