AVENIDA TOURIST ENTERPRISES LTD κ.α. ν. DIMITRY RENNE κ.α., Συνενωμένες Αγωγές Αρ. 586/09 και 3483/09, 31/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A140 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Συνενωμένες Αγωγές Αρ. 586/09 και 3483/09 Αρ. Αγωγής 586/2009 Μεταξύ: AVENIDA TOURIST ENTERPRISES LTD, από την Λεμεσό Εναγόντων -και- DIMITRY RENNE, από την Ρωσία Εναγομένου ....... Αρ. Αγωγής 3483/2009 Μεταξύ: DMITRY RENNE, από την Ρωσία Ενάγοντα -και- AVENIDA TOURIST ENTERPRISES LTD, από την Λεμεσό Εναγομένων .......... 31 Μαρτίου, 2014 Για Ενάγοντα στη 586/09 και για Εναγόμενους στη 3483/09: κ. Φ. Τσαγγαρίδης (για την εκφώνηση της απόφασης κ. Σ. Νεοκλέους) Για Εναγόμενο στην 586/09 και για Ενάγοντα στη 3483/09: κα Ε. Νικολαϊδου (για την εκφώνηση της απόφασης κ. Ν. Κάνιας) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι πιο πάνω αγωγές δυνάμει αιτήσεως ημερομηνίας 12.2.2013 διατάχθηκε, εκ συμφώνου, στις 20.2.2013 όπως συνενωθούν και είχε γίνει καθορισμός της υπ' αριθμός 586/09 ως της δεσπόζουσας υπόθεσης (οδηγούσας) δυνάμει της Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Επί τη βάσει της δήλωσης ότι τα γεγονότα στις δυο αγωγές τόσο νομικά όσο και πραγματικά είναι κοινά, όπως επίσης κοινοί είναι και οι διάδικοι αφού και οι δυο απαιτήσεις προέρχοντο από την ίδια συμφωνία ημερομηνίας 1.9.2006 «και το αποτέλεσμα της αγωγής 586/09 κρίνει τη συνέχεια της αγωγής με αρ. 3483/09)". Είναι γεγονός ότι η σχέση των διαδίκων πηγάζει από την εν λόγω συμφωνία, ημερομηνίας 1.9.2006 με την οποία ο Εναγόμενος (στην 586/09) αγόρασε ένα διαμέρισμα από τους Ενάγοντες, το οποίο φέρει τον αριθμό 43 στο κτιριακό συγκρότημα «ZAVOS AMMOS BEACH APARTMENTS» με αριθμό εγγραφής 04-1861, Τεμάχιο 228 το οποίο βρίσκεται στο χωριό Άγιος Τύχωνας Λεμεσού. Για να είναι καθαρή η θέση των διαδίκων, είναι ορθότερο, παρά την πιο πάνω συνένωση, να γίνει διαχωρισμός των δικογράφων και των αξιώσεων της κάθε πλευράς σε κάθε μία από τις δυο αγωγές. Ξεκινώ με την δεσπόζουσα αγωγή. Αγωγή αρ. 586/09: Με βάση την έκθεση απαίτησης στην αγωγή αυτή, οι Ενάγοντες, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα την Λεμεσό και ασχολούμενη, μεταξύ άλλων, με επιχειρήσεις ανάπτυξης και αξιοποίησης γης, ιδιοκτήτρια, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, του ακινήτου στο οποίο έχει ανεγείρει το αναφερθέν κτιριακό συγκρότημα, πώλησαν με την ως άνω γραπτή συμφωνία, το συγκεκριμένο διαμέρισμα προς τον Εναγόμενο έναντι του ποσού των 514.000,00 Λ.Κ. (€878.221,14). Είναι η θέση τους ότι ο Εναγόμενος ενώ κατέβαλε προς τους Ενάγοντες διάφορα ποσά έναντι του τιμήματος αγοράς, ως άνω, παρέλειψε και/ή αρνήθηκε «να πληρώσει το υπόλοιπο δόσεων και κοινοχρήστων εξόδων και επιπλέον εργασιών οι οποίες έγιναν από τους Ενάγοντες κατ' εντολή του Εναγομένου, πλέον τόκους ποσού €339.024,67 πλέον τόκο προς 9% ετησίως όπως αυτά αναφέρονται στο εν λόγω έγγραφο και τα οποία ήταν πληρωτέα σύμφωνα με την παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης, η οποία παραπέμπει στον όρο 2 του εν λόγω εγγράφου. Δυνάμει των όρων της συμφωνίας, οι Ενάγοντες τηρούσαν κατάσταση λογαριασμού στην οποία χρέωναν το τίμημα αγοράς, έξοδα που αφορούσαν το διαμέρισμα, φόρους, κοινόχρηστα έξοδα καθώς και επιπλέον εργασίες οι οποίες έγιναν από τους Ενάγοντες κατ΄εντολή του Εναγόμενου και οι Ενάγοντες πίστωναν οποιοδήποτε ποσό κατέβαλε έναντι του αναφερόμενου λογαριασμού ο Εναγόμενος. Είναι η περαιτέρω θέση των Εναγόντων ότι αφού ο Εναγόμενος δεν συμμορφώθηκε με προφορικές ή γραπτές ειδοποιήσεις, τελικά οι Ενάγοντες με επιστολές των δικηγόρων τους ημερομηνίας 26.11.08 και 15.12.08 ακύρωσαν και τερμάτισαν το πωλητήριο έγγραφο, ημερομηνίας 1.9.06 και κάλεσαν τον Εναγόμενο να αποσύρει το εν λόγω πωλητήριο από το Κτηματολόγιο. Να σημειωθεί ότι όντως ο Εναγόμενος είχε καταθέσει το εν λόγω έγγραφο στο Κτηματολόγιο Λεμεσού για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Σύμφωνα με τα πιο πάνω, οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του Εναγόμενου τα κάτωθι: Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 01.09.06 μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγομένου αναφορικά με την πώληση υπό των Εναγόντων εις τον Εναγόμενο ενός διαμερίσματος με αριθμό 43 στο κτιριακό «ZAVOS AMMOS BEACH APARTMENTS» με αριθμό εγγραφής 04-1861, τεμ. 228, το οποίο βρίσκεται στο χωριό Άγιος Τύχωνας Λεμεσού, έχει τερματιστεί και/ή ακυρωθεί και/ή κατέστη άνευ οιασδήποτε νομικής ισχύος με τις επιστολές που απέστειλαν οι Ενάγοντες προς τον Εναγόμενο την 26.11.08 και 15.12.08 λόγω παραβάσεως και/ή αθετήσεως ουσιωδών όρων του Αγοραπωλητηρίου εγγράφου, ημερομηνίας 01.09.06 από τον Εναγόμενο. Β. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση του πιο πάνω αναφερομένου Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 01.09.06. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λεμεσού να διαγράψει το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 01.09.06 μεταξύ των διαδίκων το οποίο κατατέθηκε στα Κτηματολογικά μητρώα, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Δ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες δυνάμει των όρων του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 01.09.06 δικαιούνται, να προχωρήσουν με πώληση του αναφερόμενου διαμερίσματος είτε με ιδιωτική συμφωνία είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο και το προϊόν της πώλησης να λογιστεί έναντι ή προς εξόφληση του τιμήματος αγοράς του αναφερομένου διαμερίσματος δυνάμει των όρων του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 01.09.06. Ε. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει την πώληση του διαμερίσματος με αριθμό 43 στο κτιριακό «ZAVOS AMMOS BEACH APARTMENTS» με αριθμό εγγραφής 04-1861, τεμ.228, το οποίο βρίσκεται στο χωριό Άγιος Τύχωνας Λεμεσού, με πλειστηριασμό και/ή με ιδιωτική πώληση και το προϊόν της πώλησης να λογιστεί έναντι ή προς εξόφληση του τιμήματος αγοράς του αναφερομένου διαμερίσματος δυνάμει των όρων του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 01.09.06. ΣΤ. Γενικές αποζημιώσεις για ζημιές και απώλειες τις οποίες οι Ενάγοντες υπέστηκαν και συνεχίζουν να υφίστανται λόγω της υπό του Εναγομένου παραβάσεως και/ή αθετήσεως ουσιωδών όρων του ως άνω αναφερομένου μεταξύ των διαδίκων Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 01.09.06. Ζ. Περαιτέρω αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή οποιανδήποτε άλλη θεραπεία ως ήθελε θεωρήσει το Σεβαστό Δικαστήριο ορθόν και δίκαιον υπό τις περιστάσεις. Στην Έκθεση Υπεράσπισης του ο Εναγόμενος αρνείται και απορρίπτει την ύπαρξη σχετικού όρου στη μεταξύ των μερών συμφωνία, ημερομηνίας 1.9.2006 για τήρηση κατάστασης λογαριασμού, όπου θα χρεωνόταν το τίμημα αγοράς, έξοδα που αφορούσαν το διαμέρισμα, φόρους, κοινόχρηστα έξοδα καθώς και επιπλέον εργασίες, οι οποίες θα γίνονταν από τους Ενάγοντες κατ' εντολή του Εναγόμενου και για πίστωση οποιουδήποτε ποσού θα κατέβαλλε έναντι του αναφερομένου λογαριασμού (βλ. παράγραφος 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης). Επιπλέον, ο Εναγόμενος αρνείται την τήρηση τέτοιας κατάστασης λογαριασμού από τους Ενάγοντες. Αρνούμενος τις σχετικές παραγράφους που θεμελιώνουν την αξίωση των Εναγόντων, καθώς και το ότι υπήρξε τερματισμός της συμφωνίας, προβαίνει στις κάτωθι επιπρόσθετες θέσεις: - O Εναγόμενος έχει τηρήσει πλήρως τις συμβατικές του υποχρεώσεις όπως προνοούνται από την παράγραφο 2 της επίδικης συμφωνίας και συγκεκριμένα έχει καταβάλει τα ποσά που προνοούνται από τις παραγράφους (
- a)και (
- b)της συμφωνίας και ουδέν άλλο ποσό είναι οφειλόμενο, καταλήγει δε ως εξής: «.. οι υπολειπόμενες δόσεις δεν έχουν καταστεί πληρωτέες διότι το ποσό των Λ.Κ. 154.100,00 θα καταστεί οφειλόμενο μόνο όταν συντελεστεί η παράδοση του διαμερίσματος και το ποσό των Λ.Κ.100,00 μόνο κατά την μεταβίβαση του τίτλου επ' ονόματι του αγοραστή/εναγομένου, γεγονότα τα οποία δεν έχουν συντελεστεί μέχρι σήμερα για λόγους που αφορούν το πρόσωπο των Εναγόντων. .». - Αναφορικά με τα κοινόχρηστα έξοδα και τις επιπλέον εργασίες, τις οποίες κατ' ισχυρισμό των Εναγόντων έγιναν κατ' εντολή του Εναγόμενου, ο Εναγόμενος δηλώνει άγνοια. - Σε σχέση με τον ισχυριζόμενο τερματισμό αρνείται εξ ολοκλήρου το περιεχόμενο της σχετικής παραγράφου 10 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι «τέτοιες ειδοποιήσεις τερματισμού για ακύρωσης του πωλητηρίου εγγράφου δεν έχουν γίνει και είναι προϊόντα μεταγενέστερα σκοπούμενα προς υποστήριξη της υπόθεσης των». Ως εκ των πιο πάνω θέσεων, υπάρχει άρνηση των αξιώσεων των Εναγόντων. Στην καταχωρηθείσα απάντηση οι Ενάγοντες επιμένουν περί της τήρησης της κατάστασης λογαριασμού, στην οποία χρέωναν το τίμημα αγοράς, έξοδα του διαμερίσματος, φόρους, κοινόχρηστα καθώς και την αξία επιπλέον εργασιών κατ' εντολή του Εναγόμενου, δηλώνοντας ότι πίστωναν οποιοδήποτε ποσό κατέβαλλε ο Εναγόμενος έναντι του λογαριασμού και ότι απέστελλαν σε διάφορα χρονικά διαστήματα κατάσταση λογαριασμού με το εκάστοτε οφειλόμενο υπόλοιπο στον Εναγόμενο. Επιπλέον, ισχυρίζονται ότι με βάση τον όρο 2© της επίδικης συμφωνίας η δόση καθίσταται πληρωτέα με την παράδοση του διαμερίσματος και οι Ενάγοντες ειδοποίησαν επανειλημμένως τον Εναγόμενο για την ετοιμότητα τους να παραδώσουν αλλά ο Εναγόμενος από δική του υπαιτιότητα και προφασιζόμενος διάφορες δικαιολογίες αρνήθηκε να παραλάβει και έτσι εμποδίζεται από του να ισχυρίζεται ότι το αναφερόμενο ποσό δεν κατέστη πληρωτέο, αφού αυτός παρέβηκε υπαίτια τους όρους του εγγράφου. Ακόμα, επιμένουν στον ισχυρισμό τους για την αποστολή του τερματισμού της συμφωνίας, όπως εξηγείται στην παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαίτησης τους και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι απέστειλαν στον Εναγόμενο «διπλοσυστημένες γραπτές ειδοποιήσεις», τις οποίες ο Εναγόμενος παρέλαβε και υπόγραψε την παραλαβή τους. Αγωγή αρ. 3483/09: Σύμφωνα με την πιο πάνω αγωγή, ο Ενάγων ο κ. D. Renne επικαλούμενος την ίδια συμφωνία ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι πωλητές, παρά την δέσμευση τους για πλήρη ολοκλήρωση και παράδοση του ακινήτου κατά ή περί τις 7.7.2007, αδικαιολόγητα και αντισυμβατικά καθυστέρησαν και ειδοποίησαν τον Ενάγοντα Αγοραστή μόλις κατά ή περί τις 5.11.2008 ότι το «ακίνητο ήταν δήθεν έτοιμο προς παράδοση και καλούσαν τον αγοραστή για εξόφληση των οφειλομένων». Ο Ενάγοντας/Αγοραστής με επιστολή του ημερομηνίας 6.11.2008 ενημέρωσε τους πωλητές για την άφιξη στην Κύπρο αντιπροσώπων του για εξέταση του διαμερίσματος μεταξύ της περιόδου 12-19.11.2008. Οι εν λόγω αντιπρόσωποι του είχαν οδηγίες για να εξετάσουν το ακίνητο και να καταβάλουν το οφειλόμενο υπόλοιπο, ταυτόχρονα με την παραλαβή, όπως επίσης είχαν οδηγίες να τοποθετήσουν σ' αυτό εξοπλισμό και επίπλωση, τα οποία ο αγοραστής είχε ήδη αγοράσει και για την φύλαξη των οποίων χρεώθηκε με ποσό €5.000,00 και εξακολουθεί να χρεώνεται περαιτέρω από υπαιτιότητα των πωλητών. Οι εν λόγω αντιπρόσωποι του Ενάγοντα, μετά από πολλά εμπόδια, ως αναφέρεται στην παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτησης από τους πωλητές, τελικά επιθεώρησαν το διαμέρισμα στις 14.11.2008. Αφού διαπίστωσαν ότι υπήρχαν διάφορες ανεκτέλεστες και/ή ελαττωματικές εργασίες, οι οποίες θα έπρεπε να ολοκληρωθούν πριν την καταβολή του ποσού των Λ.Κ.154.100,00 και ταυτόχρονη παράδοση του διαμερίσματος, ενημέρωσαν προς τούτο τους Εναγόμενους και ταυτόχρονα ζήτησαν να λάβουν τα δικαιολογητικά ή και στοιχειοθετημένη κατάσταση των συμφωνηθέντων και καθ' υπόδειξη τους επιπλέον εκτελεσθέντων εργασιών. Η περαιτέρω θέση του αγοραστή παρατίθεται ως εξής: «13. ...Ο Ενάγοντας/Αγοραστής παρέθεσε λεπτομέρειες προς τους Εναγόμενους/Πωλητές για τις ανεκτέλεστες και/ή ελαττωματικές εργασίες με επιστολή του ημερομηνίας 17.11.08. Συνεπεία όμως του γεγονότος ότι «το ακίνητο» δεν ήταν ακόμη έτοιμο προς παράδοση, οι εκπρόσωποι του παρέτειναν την παραμονή τους στην Κύπρο μέχρι και τις 27.11.08 ώστε να καταστεί δυνατή η παραλαβή «του ακινήτου». Τούτο όμως δεν κατέστη δυνατόν για λόγους για τους οποίους ευθύνονται οι Εναγόμενοι/Πωλητές με αποτέλεσμα οι εκπρόσωποι του Ενάγοντα/Αγοραστή να υποχρεωθούν να φύγουν από την Κύπρο χωρίς να καταστεί δυνατή η παράδοση «του ακινήτου» από υπαιτιότητα των Εναγομένων. 14. Η πιο πάνω διαμονή των εκπροσώπων του Ενάγοντα/Αγοραστή στην Κύπρο οι οποίοι διέμειναν στο Ξενοδοχείο Amathus από 12.11.08 έως και 27.11.08 με σκοπό την παραλαβή του «ακινήτου» είχε ως αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί ο Ενάγοντας/Αγοραστής με έξοδα €10.900 (Δέκα χιλιάδες, εννιακόσια ευρώ). 15. Στη συνέχεια τα μέρη προχώρησαν στην επεξεργασία τρόπων για επίλυση των συμβατικών τους υποχρεώσεων χωρίς να έχει μέχρι σήμερα καταστεί δυνατή η υλοποίηση τους ενώ ο Ενάγοντας/Αγοραστής δήλωνε πάντα έτοιμος προς καταβολή του υπόλοιπου ποσού των Λ.Κ.154.100,00 (εκατόν πενήντα τέσσερεις χιλιάδες, εκατόν Λίρες), ισάξιο με €263.295,48 (διακόσιες εξήντα τρείς χιλιάδες, διακόσια ενενήντα πέντε ευρώ και σαράντα οκτώ σεντ) με την ταυτόχρονη παραλαβή της κατοχής του ακινήτου και προς καταβολή του ποσού των Λ.Κ.100,00 (εκατόν Λίρες), ισάξιο με €171,00 (εκατόν εβδομήντα ένα ευρώ) με την μεταβίβαση του. 16. Περαιτέρω, ο Ενάγοντας/Αγοραστής με επιστολή της Δικηγόρου του προς τους Εναγόμενους/Πωλητές ημερομηνίας 28.11.08 δήλωση την ετοιμότητα του για καταβολή του υπολοίπου ποσού των Λ.Κ.154.100,00 (εκατόν πενήντα τέσσερεις χιλιάδες, εκατόν Λίρες), ισάξιο με €262.295,48 (διακόσιες εξήντα τρεις χιλιάδες, διακόσια ενενήντα πέντε ευρώ και σαράντα οκτώ σεντ) ταυτόχρονα με την παράδοση της κατοχής του ακινήτου με την ταυτόχρονη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της κάθε πλευράς για εξώδικη ή δικαστική επίλυση των υπαρχουσών διαφορών τους, κάτι που επανέλαβε και με την επιστολή της η Δικηγόρος του ημερομηνίας 21.5.09 στην οποία δήλωνε ότι ο Ενάγοντας/Αγοραστής είναι πρόθυμος να καταβάλει οιαδήποτε ποσά απαιτείτο για τυχόν συμφωνηθείσες και υπογραφείσες εκτελεσθείσες επιπλέον εργασίες που θα του στοιχειοθετούσαν, το περιεχόμενο αμφοτέρων των οποίων οι Εναγόμενοι/Πωλητές τελικά απέρριψαν με επιστολές τους ημερομηνίας 3.12.08 και 22.5.2009.». Είναι η περαιτέρω θέση τους ότι οι πωλητές εσκεμμένα κωλυσιεργούν και αρνούνται να λάβουν οποιαδήποτε διαβήματα για να καταστεί δυνατή η παράδοση του ακινήτου. Ως εκ της αντισυμβατικής συμπεριφοράς των πωλητών, ο αγοραστής έχει υποστεί ζημιές, τις οποίες και αξιώνει. Μάλιστα, είναι η θέση του, ότι ως εκ της ψυχικής και σωματικής ταλαιπωρίας εκ της συμπεριφοράς των πωλητών, «υπέστη καρδιακή προσβολή κατά ή περί τον Σεπτέμβρη ή και Οκτώβρη του 2009 όταν είδε ανάρτηση πάνω στο ακίνητο προς ενοικίαση» και ως εκ τούτου χρειάστηκε να νοσηλευθεί στην Πολυκλινική Υγεία. Εκτός της επίκλησης των επιμέρους ζημιών στην Έκθεση Απαίτησης, για τις οποίες θα αναφερθώ στη παράθεση μαρτυρίας, εδώ θα περιοριστώ να αναφέρω την αξίωση του Ενάγοντα σε αυτή την αγωγή η οποία αφορά παρακλητικά για έκδοση διατάγματος ως 27(Α) και Α(β), 27(Β) και 27(Γ). «27.Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι/Πωλητές: (α) να παραδώσουν στον Ενάγοντα/Αγοραστή το ακίνητο, με την ταυτόχρονη καταβολή στους Εναγομένους/πωλητές του ποσού των €263.295,48 (διακόσιες εξήντα τρείς χιλιάδες, διακόσια ενενήντα πέντε ευρώ και σαράντα οκτώ σεντ) ισάξιο με Λ.Κ.154.100 (εκατόν πενήντα τέσσερις χιλιάδες εκατόν Λίρες) ως η παράγραφος 7(δ) 3 ανωτέρω. (β) να μεταβιβάσουν στον Ενάγοντα/αγοραστή το επίδικο ακίνητο με την ταυτόχρονη καταβολή του ποσού των €171,00 (εκατόν εβδομήντα ένα ευρώ), ισάξιο με Λ.Κ. 100,00 (εκατό Λίρες) ως η παράγραφος 7(ιγ) ανωτέρω και η παράγραφος 7(δ) 4. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας/Αγοραστής δικαιούται κατοχή του ακινήτου και ότι οι Εναγόμενοι/Πωλητές παράνομα κατέχουν τούτο ως οι παράγραφος 7 (η) ανωτέρω. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους/Πωλητές και/ή τους υπηρέτες τους και/ή αντιπροσώπους τους να παραδώσουν στον Ενάγοντα/Αγοραστή το ακίνητο ταυτόχρονα με την πληρωμή του ποσού των €263.295,48 (διακόσιες εξήντα τρεις χιλιάδες, διακόσια ενενήντα πέντε ευρώ και σαράντα οκτώ σεντ) ισάξιο με Λ.Κ. 154.100 (εκατόν πενήντα τέσσερεις χιλιάδες, εκατόν Λίρες) ως η παράγραφος 7(δ) 3 ανωτέρω.». Στην Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγομένων γίνεται άρνηση των ισχυρισμών της απαίτησης με προώθηση των εξής περαιτέρω θέσεων: Τα αρχιτεκτονικά σχέδια παρουσίαζαν το εμβαδόν του διαμερίσματος ενδεικτικά, όπως και ρητά αναφέρεται στον όρο D του Πωλητηρίου Εγγράφου. Στον όρο αυτό επίσης ρητά αναφέρεται ότι εάν κατά την ημέρα της παράδοσης το εμβαδόν του διαμερίσματος είναι μεγαλύτερο από 184,94 τ.μ., οι Εναγόμενοι έχουν το δικαίωμα να ανεβάσουν το τίμημα πώλησης και αντίστοιχα αν ήταν μικρότερο να το χαμηλώσουν. Ο Ενάγοντας κατέβαλε μέχρι σήμερα το ποσό Λ.Κ.359.000,00 σεντ ή €613.388,00 σεντ και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι παραμένει υπόλοιπο πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ισχυρίζεται ο Ενάγοντας, αφού με βάση τους όρους του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 01.09.2006 οφείλει το υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς, επιπρόσθετες εργασίες που παράγγειλε και συμφώνησε και οφειλόμενους τόκους υπερημερίας. Οι Εναγόμενοι τήρησαν πλήρως τις συμβατικές τους υποχρεώσεις με τον Ενάγοντα και πληροφόρησαν επανειλημμένα τον Ενάγοντα ότι το διαμέρισμα ήταν έτοιμο προς παράδοση και τον καλούσαν όπως πληρώσει την τελευταία συμφωνημένη δόση και τα έξοδα των επιπρόσθετων εργασιών που ζήτησε ο Ενάγοντας. Ο Ενάγοντας παρά τα πιο πάνω ουδέποτε κατέβαλε τα οφειλόμενα συμφωνημένα ποσά ώστε να παραλάβει το διαμέρισμα και μετά τις συνεχείς παρακλήσεις των Εναγόμενων για την καταβολή των οφειλομένων ποσών από τον Ενάγοντα αυτός απέστειλε προς την Ρωσία άγνωστα πρόσωπα με εχθρικές τάσεις προς τους Εναγόμενους οι οποίοι δήλωσαν ότι ενεργούσαν ως αντιπρόσωποι του Ενάγοντα για να ελέγξουν το διαμέρισμα και προχώρησαν στην συμπλήρωση «μιας φόρμας με εντελώς επουσιώδεις παρατηρήσεις» με σκοπό να αρνηθεί ο Ενάγοντας να παραλάβει το διαμέρισμα. Αμέσως μετά οι Εναγόμενοι απέστειλαν e-mail στον Ενάγοντα ενημερώνοντας τον για την αρνητική συμπεριφορά των αντιπροσώπων του και για τις επουσιώδεις παρατηρήσεις τους, καθώς και την άρνηση τους να παραλάβουν το διαμέρισμα και τον ενημέρωναν ότι ήταν αναγκασμένοι να παραπέμψουν το όλο θέμα στους δικηγόρους τους ώστε να ενεργήσουν ανάλογα. Οι πωλητές ως Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ουδέποτε κωλυσιεργούσαν ή αρνούνταν να παραδώσουν το διαμέρισμα στον Ενάγοντα, αλλά, αντίθετα όπως επανειλημμένως έχει αναφερθεί, οι πωλητές ήταν αυτοί που επανειλημμένως καλούσαν τον Αγοραστή να το παραλάβει χωρίς όμως αυτός να το πράττει. Για αυτούς τους λόγους οι Εναγόμενοι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να καταχωρήσουν αγωγή εναντίον του και του επιδώσουν στην διεύθυνση που ο ίδιος ο Ενάγοντας έδωσε στους Εναγόμενους, όπως αυτή αναφέρεται στο Αγοραπωλητήριο Έγγραφο. Η δοθείσα μαρτυρία: Η ύπαρξη του αγοραπωλητηρίου εγγράφου 1.9.06 είναι δεδομένη. Είναι όμως στο θέμα της ερμηνείας συγκεκριμένων παραγράφων για τις οποίες υπάρχει διάσταση των δυο πλευρών, όπως επίσης διάσταση υπάρχει και σε επιμέρους θέματα που αφορούν την παράδοση του εν λόγω διαμερίσματος και άλλα συναφή. Αμφισβητούμενο θέμα παρέμεινε ακόμη μέχρι τέλους ο τερματισμός της συμφωνίας. Η μαρτυρία της πλευράς των Εναγόντων έχει καλυφθεί από τρεις μάρτυρες. ΜΕ1 υπήρξε ο Μιχάλης Ζαβός, ένας εκ των Διευθυντών της Εταιρείας, ΜΕ2 ο Ξενής Ξενοφώντος, Πολιτικός Μηχανικός εργοδοτούμενος στον Όμιλο Εταιρειών D Zavos και ως ΜΕ3 έδωσε μαρτυρία ο Άκης Χαραλάμπους, αρχιτέκτονας, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν εκ των διορισμένων αρχιτεκτόνων του έργου Ammos Beach Complex. Οι αρχιτέκτονες αυτοί ενεργούσαν ως ανεξάρτητοι αρχιτέκτονες από την έναρξη των εργασιών μέχρι την αποπεράτωση του έργου και έχουν εκδώσει, υπό την ιδιότητα τους αυτή, κατά διάφορα χρονικά διαστήματα, διάφορες βεβαιώσεις, όπως είναι τα Τεκμήρια αο, απ, ββ, βγ, βδ, βη και βθ. Σύμφωνα με τον ΜΕ3 το διαμέρισμα 43, το επίδικο δηλαδή διαμέρισμα, έχει πλήρως αποπερατωθεί και είχε επιθεωρηθεί από τον ίδιο στις 11.9.08. Επίσης σε νέα επιθεώρηση του στις 15.12.08 διαπίστωσε ότι είχαν εκτελεσθεί και συμπληρωθεί όλες οι εργασίες με βάση συμπληρωματικό κατάλογο που ετοιμάσθηκε στις 20.9.08. Σύμφωνα, πάντα με τον ΜΕ3, σε εμβαδομέτρηση στην οποία ο ίδιος έχει προβεί του εν λόγω διαμερίσματος, το τελικό εμβαδόν αυτού είναι 201,06 τ.μ. και στο εμβαδόν αυτό περιλαμβάνονται οι καλυμμένοι κοινόχρηστοι χώροι που του αναλογούν. Σε σχέση με την μαρτυρία που έδωσαν οι ΜΕ1 και ΜΕ2 μπορούν να αναφερθούν τα ακόλουθα σε σύνοψη: Οι Ενάγοντες είναι μία εκ των εταιρειών του Ομίλου D Zavos και ασχολούνται, μεταξύ άλλων, με επιχειρήσεις ανάπτυξης, αξιοποίησης γης και εμπορίας διαμερισμάτων, οικοπέδων και άλλων ακινήτων. Καθ' όλο δε ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου, επί του οποίου έχουν ανακατασκευάσει και ανακαινίσει το υφιστάμενο συγκρότημα, πρώην Avenida Beach Hotel και το έχουν μετονομάσει σε Zavos Beach Apartments αποτελούμενο από διαμερίσματα. Ένα απ' αυτά τα διαμερίσματα, το διαμέρισμα 43, πώλησαν με την επίδικη συμφωνία στον Εναγόμενο, στις πρόνοιες του οποίου θα γίνει αναφορά στην συνέχεια. Είναι πάντως η θέση του μάρτυρα, ότι ενώ ο Εναγόμενος κατέβαλε έναντι του τιμήματος αγοράς το ποσό των €613.388,00 στη συνέχεια παρέλειψε και αρνήθηκε να πληρώσει το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, πλέον ποσό που αναλογεί στα επιπλέον τετραγωνικά μέτρα που προέκυψαν, πλέον τόκους υπερημερίας καθώς και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του που φαίνονται στην παράγραφο 2 της επίδικης συμφωνίας. Μετά από γραπτές και προφορικές οχλήσεις των Εναγόντων προς τον Εναγόμενο τελικά οι Ενάγοντες μέσω του δικηγόρου τους απέστειλαν προς τον Εναγόμενο την 26.11.08 προειδοποιητική επιστολή για το υπόλοιπο και στις 15.12.08 απέστειλαν ακόμη μία επιστολή, με την οποία προειδοποιούσαν τον Εναγόμενο ότι εάν δεν συμμορφωνόταν στην πληρωμή του ποσού σε διάστημα 10 ημερών οι Ενάγοντες θα τερμάτιζαν και θα ακύρωναν την αναφερόμενη συμφωνία (βλ. σχετικά τεκμήρια τα οποία θα μας απασχολήσουν και μετά). Ακολούθησε, ωστόσο, ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων και σύμφωνα με τον μάρτυρα οι Ενάγοντες παρά τον αρχικό τερματισμό έδωσαν εκ νέου ευκαιρία στον Εναγόμενο να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις (βλ. παράγραφο 11 της δήλωσης του). Σύμφωνα με τον μάρτυρα κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2008 οι Ενάγοντες με επιστολές και μηνύματα ενημέρωσαν τον Εναγόμενο για την ετοιμότητα τους να παραδώσουν σ' αυτόν το διαμέρισμα, ζητώντας του όμως, παράλληλα, ταυτόχρονα με την παράδοση, την πληρωμή του ως άνω υπολοίπου, πλέον τόκους ως η συμφωνία, όσο και του ποσού που αντιστοιχούσε στα επιπλέον τετραγωνικά μέτρα του εμβαδού, ως υπολογίστηκαν από τον αρχιτέκτονα. Συγκεκριμένα, το τελικό εμβαδόν του διαμερίσματος υπερέβαινε τα συμφωνημένα τετραγωνικά μέτρα κατά 16,12 τ.μ. και κοστολογήθηκαν από τους Ενάγοντες αναλόγως του αρχικού τιμήματος πώλησης στο ποσό των €76.548,74 (Λ.Κ.44.801,99). Στη συνέχεια ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων, κατά την οποία ορίστηκε μέρα παράδοσης κατά ή περί τα τέλη του Δεκέμβρη 2008. Κατά την ημερομηνία παράδοσης, καταρτίστηκε, κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των μερών, λίστα εκκρεμοτήτων και λίστα εργασιών που θα προέβαιναν οι Ενάγοντες για να καταστήσουν το διαμέρισμα παντελώς έτοιμο για παράδοση με βάση τις απαιτήσεις και παρατηρήσεις του Εναγομένου. Οι Ενάγοντες ουδέποτε αρνήθηκαν να προχωρήσουν στην διεκπεραίωση των εργασιών και επιδιορθώσεων στη πιο πάνω λίστα, οι οποίες επιδιορθώσεις ήταν ουσιώδεις, δεδομένου ότι ο Εναγόμενος θα προχωρούσε ταυτόχρονα στην εξόφληση όλων των υπολοίπων που εκκρεμούσαν. Όντως, οι Ενάγοντες προχώρησαν στην εκτέλεση όλων των αναφερομένων διορθώσεων και ως αποτέλεσμα αυτών ζήτησαν την πληρωμή των πιο πάνω ποσών. Ωστόσο, ο Εναγόμενος αρνήθηκε, προβάλλοντας δικαιολογίες μέσω των δικηγόρων του. Ως συνεπεία αυτού, οι Ενάγοντες την 15.12.08 απέστειλαν δυνάμει των όρων της συμφωνίας γραπτή ειδοποίηση προς τον Εναγόμενο ενημερώνοντας τον για την ετοιμότητα τους να παραδώσουν το επίδικο διαμέρισμα αφού πρώτα ο Εναγόμενος τους καταβάλει ταυτόχρονα ολόκληρο το οφειλόμενο υπόλοιπο, πλέον την διαφορά στο τίμημα πώλησης, διαφορετικά θα τερμάτιζαν την αναφερόμενη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων (βλ. παράγραφος 16). Είναι η θέση των Εναγόντων ότι ο Εναγόμενος παρέλειψε και αρνήθηκε να συμμορφωθεί με την γραπτή ειδοποίηση των Εναγόντων και οι Ενάγοντες «με επιστολές του δικηγόρου τους ημερομηνίας 18.5.09, οι οποίες επιδόθηκαν την 17.8.09 ακύρωσαν και τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία και κάλεσαν τον Εναγόμενο να αποσύρει το πωλητήριο έγγραφο από το Κτηματολόγιο, το οποίο είχε καταθέσει για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης (Παρ.17 της μαρτυρίας του). Πάντως θέλω από τώρα να τονίσω ότι η αγωγή 586/09 έχει καταχωρηθεί στις 17.2.09 και η Έκθεση Απαίτησης που καταχωρήθηκε στις 11.3.2010 δεν περιλαμβάνει τέτοια θέση. Είναι περαιτέρω θέση των μαρτύρων των Εναγόντων ότι ο Εναγόμενος αβάσιμα ισχυρίζεται ότι η πληρωμή των συμφωνημένων δόσεων του τιμήματος αγοράς είχε σχέση με έγκριση δανείου του από τράπεζα και οι Ενάγοντες αρνούνται ότι υπάρχει οποιαδήποτε σύνδεση ή οποιαδήποτε σχέση της αποπληρωμής των δόσεων του τιμήματος αγοράς με οποιοδήποτε τυχόν δάνειο έχει ο Εναγόμενος με οποιαδήποτε τράπεζα και οποιουσδήποτε όρους. Οι Ενάγοντες δεν γνωρίζουν καν αν ο Εναγόμενος έχει οποιοδήποτε δάνειο για την αγορά του διαμερίσματος. Ο Εναγόμενος αφού κατέβαλε τις πρώτες δύο δόσεις του τιμήματος αγοράς και οι Ενάγοντες εισέπραξαν αυτά τα ποσά σύμφωνα με τους όρους του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 01/09/2006, όταν οι Ενάγοντες ήταν έτοιμοι να παραδώσουν το διαμέρισμα με αρ. 43, ο Εναγόμενος αρνιόταν να καταβάλει την τελευταία συμφωνηθείσα δόση σύμφωνα με τους όρους του πωλητηρίου εγγράφου με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να χρεώνουν τον Εναγόμενο με τόκους υπερημερίας ως οι πρόνοιες του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 01/09/2006. Όταν ο Εναγόμενος, μετά από πολλές οχλήσεις των Εναγόντων, παρουσιάστηκε δια αντιπροσώπου του και όχι αυτοπροσώπως για να παραλάβει το διαμέρισμα. Οι Ενάγοντες όπως είναι η πρακτική τους κατά την επιθεώρηση του διαμερίσματος από τον Εναγόμενο, ετοίμασαν λίστα εκκρεμοτήτων και παρατηρήσεων την οποία απέστειλαν προς τον Εναγόμενο. Ο Εναγόμενος δε προσπαθώντας να αναβάλει την παράδοση του διαμερίσματος αφού δεν ήταν έτοιμος να πληρώσει, προέβηκε σε παρατηρήσεις που αφορούσαν επουσιώδη και ασήμαντα θέματα και οι Ενάγοντες ανέλαβαν να τις εκτελέσουν, αν και ασήμαντες, για να ικανοποιήσουν τον Εναγόμενο και να προχωρήσει με την πληρωμή των οφειλομένων ποσών ώστε να του παραδοθεί το διαμέρισμα δίδοντας του έτσι την ευκαιρία να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις και να επανορθώσει την από μέρους του παράβαση του πωλητηρίου εγγράφου. Το διαμέρισμα ήταν καθ' όλα έτοιμο για παράδοση σύμφωνα με τις προδιαγραφές και τεχνικούς όρους του πωλητηρίου εγγράφου πράγμα το οποίο βεβαιώνει και ο αρχιτέκτονας του έργου (ΜΕ3) και ότι οι παρατηρήσεις του Εναγομένου ήταν επουσιώδεις και προβάλλονταν ενόψει της αδυναμίας του να παραλάβει το διαμέρισμα και να πληρώσει το υπόλοιπο του συμφωνημένου τιμήματος αγοράς. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι ο τερματισμός του πωλητηρίου εγγράφου είναι νόμιμος, συμβατικός και δικαιολογημένος αφού ο Εναγόμενος παραβίασε υπαίτια τους όρους του εγγράφου, λόγω αδυναμίας του να καταβάλει το συμφωνημένο τίμημα πώλησης και οι Ενάγοντες δικαιούνται των θεραπειών που εκτίθενται στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης τους. Οι Ενάγοντες σε καμία παράβαση των όρων του εγγράφου έχουν προβεί και ότι η περίοδος της καθυστέρησης στην αποπεράτωση του διαμερίσματος είναι η ίδια η περίοδος, κατά την οποία ο Εναγόμενος καθυστερούσε να καταβάλλει τις συμφωνημένες δόσεις του τιμήματος αγοράς κατά παράβαση των όρων του εγγράφου, περιόδους κατά τις οποίες οι Ενάγοντες ανέστελλαν τις εργασίες μέχρι ο Εναγόμενος να καταβάλει την εκάστοτε συμφωνημένη δόση αφού οι δόσεις αποπληρωμής του τιμήματος αγοράς εξαρτιόνταν από την πρόοδο των εργασιών. Οι Ενάγοντες δυνάμει των όρων του πωλητηρίου εγγράφου έχουν υποχρέωση να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα και διαβήματα για να εκδώσουν τις αναγκαίες άδειες και στην συνέχεια να εξασφαλίσουν τίτλους ιδιοκτησίας του διαμερίσματος για να το μεταβιβάσουν στον Εναγόμενο νοουμένου ότι αυτός εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις όπως αναφέρεται στους όρους 14, 15 και 16 του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 01/09/2006. Οι Ενάγοντες καμία ευθύνη ή υπαιτιότητα έχουν για την καθυστέρηση στην αποπεράτωση των οικοδομικών εργασιών του διαμερίσματος και αποκλειστικά υπεύθυνος για αυτό είναι ο Εναγόμενος ο οποίος δεν εκπλήρωνε τις συμβατικές του υποχρεώσεις, δεν κατέβαλλε τις συμφωνημένες δόσεις εγκαίρως και σύμφωνα με τις πρόνοιες του εγγράφου με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να αναστέλλουν ή να καθυστερούν τις εργασίες μέχρι ο Εναγόμενος να πληρώσει το εκάστοτε ποσό που είχε καταστεί πληρωτέο δυνάμει του εγγράφου. Ο Εναγόμενος παρέβηκε υπαίτια ουσιώδεις όρους του εγγράφου που αφορούν την αποπληρωμή του τιμήματος αγοράς και οι Ενάγοντες δικαιολογημένα, νόμιμα και σύμφωνα με τους όρους του αναφερομένου εγγράφου, προέβηκαν στον τερματισμό του εγγράφου ημερομηνίας 01/09/2006 και στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και ο Εναγόμενος εμποδίζεται λόγω της στάσης και της συμπεριφοράς του να ισχυρίζεται ότι λόγω της δικής του υπαίτιας παράβασης και συμπεριφοράς υφίσταται απώλειες και ζημιές τις οποίες να αξιώνει από το ανυπαίτιο μέρος. Περαιτέρω ο ΜΕ2 αναφέρθηκε στις προδιαγραφές κατασκευής του διαμερίσματος και άλλα σχετικά σχέδια (βλ. Τεκμήριο 1(α)) και ανέφερε επίσης ότι αν ένας πελάτης επιθυμεί οποιεσδήποτε αλλαγές στις προδιαγραφές ή οτιδήποτε πρόσθετο «έρχεται, κατά την εκτέλεση του έργου, σε νέα συμφωνία με την εταιρεία». Τα ίδια κατέθεσε και ο ΜΕ2 ο οποίος εξήγησε - αφού ήταν παρών - τα της «παράδοσης του επίδικου διαμερίσματος, την συνάντηση με τους αντιπροσώπους του Ενάγοντα και άλλα συναφή για τα οποία θα ασχοληθώ στην συνέχεια. Η μαρτυρία για την Υπεράσπιση εδόθη από τον ίδιο τον Εναγόμενο όπως επίσης της κα Tατιάνα Βουλατοβα από την Ρωσία, υπάλληλο του Εναγόμενου και αντιπροσώπου αυτού. Κατόπιν εντολής του έφθασε στη Κύπρο στις 12.11.2008 για σκοπούς παράδοσης του επίδικου διαμερίσματος. Μέχρι 20.11.2008 παρέμεινε στην Κύπρο γι' αυτό το σκοπό αν και τελικά ο σκοπός δεν επιτεύχθηκε όπως θα εξηγηθεί πιο κάτω. Για την συνάντηση αυτή κατέθεσε και ο ΜΥ3 Σπύρος Δρουσιώτης, φίλος και εξουσιοδοτημένος να ενεργεί από τον Εναγόμενο. Η μαρτυρία του Εναγόμενου μπορεί να συνοψισθεί ως πιο κάτω: Ο κ. Ρενέ αναφέρεται στην συμφωνία πώλησης και στο ποσό που ήδη κατέβαλε για το διαμέρισμα (€613.388,00 δηλαδή Λ/Κ359.000,00) και παραμένει υπόλοιπο το ποσό των Λ.Κ.154.000,00 το οποίο θεωρεί ότι πρέπει να πληρώσει άμα του εγένετο παράδοση του διαμερίσματος. Ο κ. Ρενέ στη δήλωση του ακόμη παραθέτει διαδικαστικά την πορεία των δυο αγωγών. Ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης λέει ότι ενώ ο ίδιος έχει συμμορφωθεί πλήρως με τις πρόνοιες του συμβολαίου η Εταιρεία του δεν το έπραξε. Περαιτέρω, αναφέρει ότι είχε προσλάβει «γνωστό» αρχιτέκτονα από Βοσνία-Ερζεγοβίνη ο οποίος έχει εκτελέσει λεπτομερή σχέδια προσαρμόζοντας το διαμέρισμα στις ανάγκες του (βλ. Τεκμήριο 3 επί της δήλωσης του ημερομηνίας 3.11.2006) το οποίο εστάλη στην Ενάγουσα Εταιρεία. Ο κ. Ρενέ λέει ακόμα: Στον όρο 3d του πιο πάνω συμβολαίου αναφέρεται ότι το «ρηθέν ακίνητο» μαζί με το «κτιριακό συγκρότημα» θα συμπληρωθεί πλήρως και θα παραδοθεί στον αγοραστή έτοιμο προς χρήση στις 01.07.2007. Στον όρο 4 του ρηθέντος συμβολαίου αναφέρεται ότι «ο πωλητής θα συμπληρώσει το ρηθέν ακίνητο μαζί με το κτηριακό συγκρότημα σύμφωνα με τα σχέδια και τις προδιαγραφές και θα το παραδώσει στον Αγοραστή στις 01.07.2007 ή προηγουμένως. Όμως η προθεσμία του συμβολαίου δηλαδή η 01.07.2007 παρήλθε χωρίς να συμμορφωθούν με αυτήν οι πωλητές, ο κ. Ρενέ έστειλε επιστολές σ' αυτούς σε διάφορες ημερομηνίες απαιτώντας να του δώσει ημερομηνία συμπλήρωσης του διαμερίσματος και ολόκληρου του συγκροτήματος. Στις 5.11.2008 απέστειλε ακόμα μία επιστολή στον κ. Ξένιο Ξενοφώντος, Τεχνικό Διευθυντή του κ. Ζαβού (ΜΕ2) ζητώντας του να τον ενημερώσει για ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος και του κτηριακού συγκροτήματος. Την ίδια μέρα έλαβε απάντηση από την υπάλληλο των Εναγόντων κα Χριστίνα Θεοκλή, η οποία τον πληροφόρησε ότι το διαμέρισμα θα ήταν έτοιμο προς παράδοση στις 15.9.2008 και ισχυρίζετο ότι είχε ειδοποιηθεί προς τούτο από τον κ. Ζαβό με e-mail ημερομηνίας 24.10.08 το οποίο e-mail ουδέποτε είχα παραλάβει. (Τεκμήριο 4 και 5). Στη συνέχεια εντός 7 ημερών ο κ. Ρενέ οργάνωσε μία ομάδα εμπειρογνωμόνων αποτελούμενη από την ΜΥ2 και άλλους δύο ρώσους για να γίνει παραλαβή του διαμερίσματος. Ειδοποιήθηκε σχετικά ο κ. Ζαβός με επιστολή 6.11.08, Τεκμήριο 6, ενώ ζητήθηκαν και άλλες διευκρινίσεις μέσω επιστολών από τους Ενάγοντες. Συγκεκριμένα στις 7.11.08 ο κ. Renne ζήτησε να προμηθευτεί έγγραφα με τα οποία να τεκμηριώνονται όλες οι επιπρόσθετες εργασίες (βλ. Τεκμήριο 8). Σχετικά επίσης είναι τα Τεκμήρια 9-11. Επιτράπηκε η είσοδος στην ομάδα εμπειρογνωμόνων, όπως την αποκαλεί ο Ενάγων, στις 14.11.08 «ενώ ακόμη εκτελούντο εργασίες, η πόρτα του διαμερίσματος ήταν κλειστή». Κατά την εν λόγω ημερομηνία, ήταν η διαπίστωση της ομάδας, εκ μέρους του κ. Ρενέ, ότι δεν είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες και προς τούτο υπογράφτηκε η πρώτη λίστα (snagging list). Ο ίδιος ο κ. Ρενέ με την επιστολή του 17.11.08 (Τεκμήριο 14) ενημέρωσε τους Ενάγοντες για τις «ελαττωματικές εργασίες». Επειδή αυτές δεν είχαν επιδιορθωθεί εντός της εβδομάδας, η εν λόγω ομάδα παρέμεινε στην Κύπρο ακόμη μία εβδομάδα και στις 20.11.08 υπογράφτηκε η δεύτερη λίστα. Υπήρξε πρόταση εκ μέρους του κ. Ρενέ να υπογράψει αποδοχή του διαμερίσματος αλλά με επιφύλαξη των δικαιωμάτων του για εξάλειψη των κακοτεχνιών αλλά οι αντιπρόσωποι του αρνήθηκαν τέτοια παράδοση και επέμεναν ότι η παραλαβή πρέπει να γίνει με υπογραφή πλήρους ικανοποίησης. Έγιναν περαιτέρω προσπάθειες για ολοκλήρωση των εργασιών όπως και την εξασφάλιση των εγγράφων «για να λυθούν τα οικονομικά προβλήματα» και ο ΜΥ1 έδωσε οδηγίες στην ομάδα του να παραμείνει μέχρι τις 24.11.08, οπότε και ανακλήθηκε η ομάδα στην Ρωσία. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 13, 14-16. Επειδή το αποτέλεσμα του ταξιδιού της ομάδας ήταν ότι το διαμέρισμα δεν ήταν έτοιμο για παράδοση διότι η οικονομική πτυχή δεν συμφωνήθηκε λόγω του ότι παρουσιάσθηκε ψηλότερη από την αρχική, ο ΜΕ1 απαγόρευε στους αντιπροσώπους του κ. Ρενέ να εισέρχονται στο διαμέρισμα. (Βλ. σχετική αλληλογραφία μεταξύ διαδίκων Τεκμήρια 17 και 18 ημερομηνίας 13.12.08). Στη συνέχεια διαπιστώθηκε άρνηση του ΜΕ1 να δεχθεί παράδοση του διαμερίσματος με επιφύλαξη των δικαιωμάτων και όλες οι προσπάθειες που έγιναν για διευθέτηση μεταξύ των δικηγόρων ή άλλως πως απέτυχαν. Μάλιστα, είναι η θέση του κ. Renne, ότι τυχαία πληροφορήθηκε την καταχώρηση της αγωγής 586/09 λέγοντας ότι οι επιστολές αναφέρονται σε διεύθυνση στην Μόσχα, η οποία δεν του ανήκει. Ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε σε διάφορες Αρχές σε σχέση με την συμπεριφορά των Εναγόντων και επειδή αδυνατούσε να διαμένει στο διαμέρισμα που αγόρασε «έπρεπε πολλές φορές να διαμένει σε ξενοδοχεία κατά την περίοδο 2008-2014, δημιουργώντας έτσι έξοδα (βλ. Τεκμήριο 20). Επίσης, αναφέρει ότι, είχε αγοράσει όλα τα έπιπλα για το διαμέρισμα τα οποία αποθήκευσε για πέραν των 5 χρόνων με δικά του έξοδα, Τεκμήριο 21. Καταλήγοντας ο ΜΥ1, αναφέρει ότι ο ίδιος δεν έχει παραβιάσει κανένα όρο του συμβολαίου και είναι έτοιμος να πληρώσει αντίστοιχα ποσά που απαιτούνται για την παράδοση του διαμερίσματος, δηλαδή τα ποσά που απαιτούνται για έξτρα εργασίες «οι οποίες υπογράφτηκαν από εμένα», και πρόσθετα απαιτεί €29.792,90 μέχρι 19.3.2012 και €46.120,40 από 19.3.2010 μέχρι σήμερα, έξοδα διαμονής του ιδίου και της οικογένειας του καθώς και του αντιπροσώπου του στην Κύπρο. Ακόμη €5.000,00 έξοδα για φύλαξη των επίπλων του και ποσό €51,30 ημερησίως σύμφωνα με τον όρο της 4 της συμφωνίας από 1.7.07 μέχρι 19.3.2010 όπως επίσης και από 19.3.2010 μέχρι παράδοση του διαμερίσματος. Για την υπεράσπιση επίσης κατέθεσαν η Τατιάνα Βουλάτοβα (ΜΥ2), Οικονομική Διευθύντρια της Εταιρείας του Ενάγοντα, η οποία έχει καταθέσει κυρίως σε σχέση με τη επίσκεψη της στην Κύπρο και την επίσκεψη της σε σχέση με το διαμέρισμα στις 4.11.08, όπου διαπίστωσε μεγάλο αριθμό ελαττωμάτων στο εν λόγω διαμέρισμα τις οποίες αναγράφει στην 2η σελίδα της κατάθεσης της, λέγοντας ότι περιλαμβάνονται σε προσωπικές της σημειώσεις. Αναφέρθηκε και η ΜΥ2 στα snagging list και περαιτέρω αναφέρθηκε ότι στις 16.11.08 όταν προσήλθε στα γραφεία του κ. Ζαβού για να συζητήσουν τα οικονομικά θέματα, αφού έλαβαν απ' αυτόν ένα υπολογισμό των χρεώσεων, που κατά την άποψη τους «δεν αντιπροσώπευε την αλήθεια», αφού περιείχε σειρά από χρεώσεις για είδη και υπηρεσίες που δεν είχαν καμία σχέση με εργασίες στο διαμέρισμα του κ. Renne. Ήταν δε η θέση της ότι δεν στοιχειοθετείτο τεκμηρίωση των ποσών. Εντέλει διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε διάθεση εκ μέρων των Εναγόντων για συμβιβαστική λύση. Επειδή όμως δεν είχαν εγκαταλείψει τις ελπίδες τους για διευθέτηση, προχώρησαν στην αγορά όλων των απαραίτητων επίπλων, σύμφωνα με τις οδηγίες του κ. Renne. Στις 20.11.08 υπέγραψαν την 2η λίστα για τις διορθώσεις και τα αιτήματα τους στην προσπάθεια τους να διεκπεραιώσουν την υπόθεση. Αντ' αυτού μετά από μερικές μέρες, βρήκαν όπως αναφέρει, μια σπασμένη λεκάνη στο δεύτερο μπάνιο και σειρά από μαρμαράκια που είχαν αποκολληθεί. Κάτι που δεν υπήρχε στην πρώτη επίσκεψη. Μετά απ' αυτό η πρόσβαση στο διαμέρισμα τους απαγορεύθηκε. Ο ΜΥ3 υπήρξε ο Σπύρος Δρουσιώτης, ο οποίος εργάζεται στον τομέα των Κτηματικών επιχειρήσεων. Γνωρίζει τον Ενάγοντα τα τελευταία 12 χρόνια. Ο ίδιος δε είχε μεσολαβήσει και έφερε σε επαφή τον κ. Renne με τον κ. Ζαβό και ως αποτέλεσμα της συνάντησης τους υπήρξε η επίδικη συμφωνία. Στη συνέχεια ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην ομάδα που έστειλε ο κ. Renne στην Κύπρο στις 12.11.08 με την επισήμανση ότι η διευθέτηση της συνάντησης έγινε για τις 14.11.08. Κατά την γνώμη του το διαμέρισμα δεν ήταν έτοιμο να παραδοθεί. Στην παρουσία του υπογράφηκε το snagging list και οι ιδιοκτήτες συμφώνησαν και ανάλαβαν να προχωρήσουν με τις επιδιορθώσεις. Λόγω του ότι είχε περάσει άπρακτη η περίοδος 2 εβδομάδων, χωρίς να είναι έτοιμο το διαμέρισμα, η ομάδα του κ. Renne αποχώρησε από την Κύπρο. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα - Συμπεράσματα Ο κ. Ρενέ παρουσίασε ότι το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του παραμέρισε την επίδοση της αγωγής 586/09 και αυτό για να καταδείξει ότι η αγωγή δεν είχε επιδοθεί στον ίδιο μέχρι τις 17.2.09 και καταχώρισε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία μαζί με αίτηση για παραμερισμό της ισχυριζόμενης επίδοσης την οποία «πέτυχε να παραμερισθεί, αφού απόδειξε ότι ποτέ δεν είχε υπογράψει την ισχυριζόμενη ταχυδρομική απόδειξη παραλαβής». Και για να αποδείξει του λόγου το αληθές παρουσιάζει αυτό που θεωρεί ως απόφαση του Δικαστηρίου δικαιωτική των θέσεων του. Το Τεκμήριο 4
(2)είναι η συντεταγμένη απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία όμως δεν φαίνεται δικαίωση των θέσεων του κ. Renne αλλά απλώς απόρριψη της αίτησης λόγω απόσυρσης της. Έχω διέλθει σχετικά και τον φάκελο. Εκείνο που προκύπτει είναι ότι η κα Νικολαϊδου την συγκεκριμένη ημερομηνία 5.2.2010 ζήτησε άδεια να αποσύρει την αίτηση και της δόθηκε τέτοια άδεια και μάλιστα προέβη σε δήλωση ότι το σημείωμα εμφάνισης της καθίσταται άνευ όρων. Απορία βέβαια προκαλεί ότι η πλευρά των Εναγόντων, μέσω του δικηγόρου τους, δέχεται με την απόσυρση της αίτησης να εκδοθεί διάταγμα εξόδων εναντίον τους, κάτι βέβαια που ενδεχομένως να υποδηλώνει εμμέσως ότι η πλευρά του κ. Ρενέ είχε δίκαιο. Όμως σίγουρα κάτι τέτοιο δεν δηλώθηκε, ούτε εξεδόθη απόφαση με τέτοιο περιεχόμενο, όπως διατείνεται ο ΜΥ
- Εκείνο που προκύπτει εμμέσως από την κατάθεση του κ. Renne είναι ότι όντως έδωσε οδηγίες για κάποιες επιπρόσθετες εργασίες ή αλλαγές ή επιπρόσθετες οδηγίες και ότι υπήρξε εκτενής αλληλογραφία επί του θέματος αλλά και επί της προβαλλόμενης παράδοσης με την τριμελή αντιπροσωπεία που έστειλε στους Ενάγοντες για να παραλάβουν το διαμέρισμα. Παρατηρώ πάντως από την μαρτυρία του μία υπερβολή στις θεωρήσεις του και μία τάση να ερμηνεύει ως εχθρικές κάποιες ενέργειες ή συνομιλίες ή αλληλογραφία που είχε ο ίδιος ή οι αντιπρόσωποι του με τους Ενάγοντες. Ως παράδειγμα μπορεί να τεθεί ότι θεώρησε σχεδόν «εχθρική» επιστολή του ΜΕ2 στην οποία ο τελευταίος χρησιμοποιούσε αντωνυμίες (she or he) για την ΜΥ2 ή τον ίδιο. Προκύπτει αναμφισβήτητα σχεδόν ότι το διαμέρισμα προσφέρθηκε, τυπικά τουλάχιστον, για παράδοση από τους Ενάγοντες. Αν στην ουσία του πράγματος θεωρηθεί καλή παράδοση είναι ζήτημα που άπτεται πολλών επιμέρους θεμάτων που αφορούν και άλλους μάρτυρες και κυρίως αξιολόγηση εγγράφων. Σε πολλά σημεία η μαρτυρία των δύο πλευρών είναι κοινή. Εκείνο που κυρίως διαφέρει είναι η αντίληψη της κάθε πλευράς για το τι είναι το ορθό ή συμβατό με την επίδικη συμφωνία. Διάχυτα προκύπτει από τα e-mails που και οι δυο πλευρές δέχονται ως υπαρκτά ότι η επικοινωνία των δυο πλευρών ήταν συνεχής και πλούσια με δεσπόζουσα την αντίληψη ότι ο κ. Ρενέ προέβαινε συνεχώς σε πολλαπλά αιτήματα και οδηγίες που αφορούσαν τις εργασίες του επίδικου διαμερίσματος με τρόπο ιδιαίτερα δυναμικό. Η δε αντίληψη μου είναι ότι οι πωλητές προσπαθούσαν - κατά το πλείστον - να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις ή οδηγίες του εκτός αν ήταν αδύνατο να εκτελεσθούν ή κάπως ακραίες (π.χ. την απαίτηση του για τοποθέτηση ντουσιέρας στο μπαλκόνι κ.α.). Για τις επιπρόσθετες οδηγίες σημαντικό είναι το Τεκμήριο 1(β) - e-mail ημερομηνίας 29.9.06 όπου γίνεται επισήμανση ότι πρέπει ο κ. Ρενέ να λάβει αποφάσεις μέχρι 15.10.06 και ότι «όποιες αλλαγές από τα σχέδια σημαίνουν επιβάρυνση». Μάλιστα σε άλλο e-mail του κ. Ξενοφώντος (Τεκμήριο 1(γ)) προς τον κ. Ρενέ ημερομηνίας 9.10.06 ωστόσο επαναλαμβάνεται με ειδική μνεία στους αρχιτέκτονες που διόρισε ο κ. Ρενέ. Λέει τα εξής: "This is very clear point to us. A fee will be charged in order to quote, supervise and follow your new plans and finishes. I hope that you appreciate all the time and meetings we spent with you. Although your Architect is carrying out the drawings and specifications, our company will follow during our daily meetings on site. It is not efficient if your Architect visits Cyprus once and then". Σε αυτή την περίοδο περίπου έχουμε και το τιμολόγιο Νο. 371, ημερομηνίας 12.10.06 για central music system για €2.440,
- Και το τιμολόγιο Νο.370 για €10.329,00 και άλλα στοιχεία που δεικνύουν επιπρόσθετες οδηγίες (βλ. ειδικά το Τεκμήριο 1(n). Άλλο e-mails του κ. Ρενέ στις 7.2.07 δίδει άλλες περαιτέρω οδηγίες στους Ενάγοντες (Τεκμήριο 1(ι), Τεκμήριο 1(κ)) και άλλα. Ο δε ΜΕ1 με e-mail του στον κ. Ρενέ του επισημαίνει τα ίδια (Τεκμήριο 1(ν)). Αυτή η συνεχής επικοινωνία και παροχή οδηγιών συνεχίζεται το 2007 και το 2008 ο ΜΕ2 στέλνει το e-mail στον κ. Ρενέ (Τεκμήριο 1(κ)) με το οποίο γίνεται παρατήρηση ότι η ανιψιά του κ. Ρενέ που θα τους έδιδε απαντήσεις-οδηγίες δεν το έπραξε. Η ροή οδηγιών συνεχίζεται (βλ. Μάρτιο 2008 Τεκμήριο 1(φ)(χ)(ω) και απαντήσεις του κ. Ρενέ. Σχετικά και ενδεικτικά είναι τα Τεκμήρια (αα)-(αθ). Πάντως στις 12.11.08 του αποστέλλεται κατάλογος με τα έξτρα με συνολικό ποσό €27.456,00 (αι-ακ). Δεν μπορώ λοιπόν να δεχθώ την μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης για αδικαιολόγητες καθυστερήσεις εκ μέρους των Εναγόντων. Περαιτέρω, όπως έχω πει, ο ΜΥ1 αλλά και η ΜΥ2 κατ' εντολή του είχαν μια ακραία αντίληψη για ποιες ήσαν οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών στη παρούσα υπόθεση. Πάντως με μία απλή ανάγνωση των snagging lists γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για επουσιώδεις εργασίες που θα μπορούσαν να επιλυθούν σύμφωνα και με τους μάρτυρες εναγόντων. Τους μάρτυρες εναγόντων τους αποδέχομαι, εκτός από συγκεκριμένα θέματα που θα ασχοληθώ αμέσως μετά. Θεωρώ ότι είπαν την αλήθεια για όσο αφορά τις απαιτήσεις του κ. Ρενέ και τις συναφείς καθυστερήσεις. Είπαν ακόμη την αλήθεια για τις συνθήκες της προσπάθειας παράδοσης, που έγινε τον Νοέμβριο του 2008 στην ομάδα αντιπροσώπων του κ. Ρενέ. Ειδικά ο ΜΕ2, ο οποίος ήταν πιο αναμεμειγμένος στα δρώμενα που αφορούσε την κατασκευή του έργου και των συνθηκών παράδοσης έδωσε όλες τις λεπτομέρειες που του ζητήθηκαν και είπε για τα επιμέρους διαβήματα ως προς το έργο και την σχέση των Εναγόντων με τον Εναγόμενο. Εξήγησε τα των επιπρόσθετων εργασιών και για το εμβαδόν του διαμερίσματος. Εξάλλου, η μαρτυρία των ΜΕ1 και 2 συμπνέει με αυτή του αρχιτέκτονα του έργου (Μ.Ε.3), ο οποίος ήταν απόλυτα σαφής και επεξηγηματικός και αποδέχομαι την μαρτυρία του. Εκείνο που δεν δέχομαι από την μαρτυρία των ΜΕ - όχι ακριβώς ως ψέμα - αλλά ως αντικειμενικό κενό είναι τον ίδιο τον «τερματισμό» της συμφωνίας αλλά και το πόσο σαφείς ήσαν για το χρεωστούμενο υπόλοιπο στον κ. Ρενέ αλλά και ενώπιον του Δικαστηρίου. Και πάλι ως αφορώντα θέματα αποτελεσματικότητας της μαρτυρίας. Εν κατακλείδι, οφείλω να πω ότι εν γένει δεν μπορώ να βασισθώ σε κανένα μάρτυρα υπεράσπισης. Ο ΜΥ1 είχε αυτή την αντίληψη για το δίκαιο του, που οδήγησε την όλη συμπεριφορά του σε ακραία σημεία που απέκλειε ή δυσκόλευε την επικοινωνία με τους μάρτυρες των Εναγόντων. Οι δε ΜΥ2 και 3 σαφώς προκαθόριζαν τις απαιτήσεις τους σε ότι ήταν «συμφέρον» για τον ΜΥ
- Ειδικά η ΜΥ2 υπήρξε ελλιπής και ατελέσφορη να εξηγήσει τα των συνθηκών της προτεινόμενης παράδοσης και σίγουρα η όλη στάση της δεν ευνόησε την επικοινωνία των μερών τον επίδικο χρόνο, ώστε τα πράγματα να γίνουν πιο πολύπλοκα και ενδεχομένως μη συμφέροντα και για τις δυο πλευρές. Ο δε Μ.Υ.3 είχε εντελώς αποσπασματική γνώση για τα πράγματα. Περαιτέρω, όπως έχω πει είναι ιδιαίτερη και σημαντική πτυχή της υπόθεσης η σύμβαση που συνδέει τους διαδίκους. Δηλαδή το Τεκμ.1(α). Και φυσικά η ερμηνεία της. Είναι γνωστές οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία μίας σύμβασης. Όπου επιχειρείται ερμηνεία όρων μίας σύμβασης, το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της σύμβασης στο μέσο λογικό άνθρωπο. (Βλ. Maison Jenny Ltd v. Krashias Footwear Industry Ltd
(2002)1B, Θεολόγου ν. Κτηματικής Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 407) στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία σύμβασης είναι καλά καθιερωμένες και δε χρειάζεται να τις επαναλάβουμε. (Βλ. Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499). Πρέπει να σημειώσουμε ότι, συνεχής είναι η τάση προς εναρμόνιση των αρχών ερμηνείας των συμβάσεων με τα κρατούντα στην καθημερινή ζωή. Το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων. Μαρτυρία που αναφέρεται στους υποκειμενικούς παράγοντες μπορεί να γίνει δεκτή μόνο σε αγωγή για διόρθωση του εγγράφου (rectification). (Βλ. ICS v. West Bromwich BS [1998] 1 All E.R. 98 (HL)). Το αντικείμενο βέβαια της ερμηνείας παραμένει πάντοτε η έννοια των όρων της συμφωνίας κατά το μέσο λογικό άνθρωπο. Η έννοια, η οποία μεταδίδεται σ' αυτόν, για τα συμφωνηθέντα». Είναι αρκετά τα σημεία της επίδικης συμφωνίας για τα οποία υπήρχε διχογνωμία ερμηνείας. Σχετική είναι πρώτα η πρόνοια της συμφωνίας που αφορά τον τρόπο πληρωμής. Η παράγραφος 2 του Τεκμηρίου 1(α), οποία έχει ως εξής: «2. PURCΗASE PRICE: The Vendors agree to sell and the Purchaser agrees to buy the property at the agreed purchase price of FIVE HUNDRED FORTEEN THOUSAND CYPRUS POUNDS ONLY (CYP 514,000=) which will be paid by the Purchaser to the Vendors as follows: (
- a)he sum of TWO HUNDRED FIFTY SIX THOUSAND SEVEN HUNDRED SIXTY ONE CYPRUS POUNDS & 46 CENTS ONLY (CYP 256,761.48=) already paid. (
- b)The sum of ONE HUNDRED THREE THOUSAND THIRTY EIGHT CYPRUS POUNDS & 52 CENTS ONLY (CYP103,038.52) shall be paid on or before 01/07/2007. (
- c)The balance of ONE HUNDRED FIFTY FOUR THOUSAND ONE HUNDRED CYPRUS POUNDS ONLY (CYP154,100) shall be paid on the day of delivery. (
- d)The amount of ONE HUNDRED CYPRUS POUNDS ONLY (CYP100) will be paid together with the transfer of the title deeds in the name of « THE PURCHASER» (
- e)The abovementioned sums will bear no interest if they are paid by the Purchasers to the Vendors on the abovementioned dates and further more it is agreed between the parties that if any sum of the purchase price is not paid on the date of payment as mentioned above, it will bear 9% interest from the date it becomes overdue and until payment thereof in full.» Στις παραγράφους 11 και 12 της Συμφωνίας ημερ. 01/09/2006 (τεκμ. 1(α) αναφέρεται: « 11. If the Purchaser shall be in default as regards to the payment of any amount, as provided in paragraph 2 hereinabove, any balance then outstanding will become immediately due and payable and the Vendors shall have the right to call upon the Purchaser by 60 days notice in writing to pay the whole outstanding balance and any incurred interest within 60 days. 12. In case the Purchaser, after a notice as aforesaid is given to him, refuses to comply with the above notice, this agreement shall be deemed cancelled by the Vendors, and the Vendors shall be at liberty to dispose of the said property to a third person of person either by way of sale of otherwise." Αμφισβητούμενο είναι επίσης το θέμα που αφορά τις επιπρόσθετες εργασίες και το εμβαδόν του διαμερίσματος. Σχετικές είναι οι ακόλουθες πρόνοιες: Για τις επιπρόσθετες εργασίες: (Παραγ.3(β) του Τεκμ.1(α) ). "Furthermore, it is agreed between the Vendors and the Purchaser, that in the event that the Purchaser requested any changes to the architectural plans or the material as they are described in the technical specifications, if they are feasible and can be effected in the opinion of the Architect, then they will have to be agreed between the Vendors and the Purchaser in writing and in this agreement, all the changes and their cost will have to be listed in detail and their cost shall be additional to the purchase price". (Βλέπετε επίσης και την παράγρ. 3(α) ). Και ακόμα προνοείται: "..in the event that there are agreed any agreed any changes in the specifications or in the architectural plans the time of delivery of "THE SAID PROPERTY" will be delayed accordingly". Για το εμβαδόν του διαμερίσματος σχετική είναι η πρόνοια D του προοιμίου η οποία στο σημείο που ενδιαφέρει έχει ως εξής: ".................................. In the event that on delivery date the extent of the covered spaces of the flat exceeds the extent of 184.94 square meters the Vendors have the right to increase the price accordingly, otherwise if the extent of the covered are is below 184.94 square meters the price will be adjusted accordingly." Για το θέμα του εμβαδού και της σχετικής μαρτυρίας έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα: Ποτέ δεν τέθηκε από τους Ενάγοντες επιπρόσθετη απαίτηση για το εμβαδόν ως μέρος του υπολοίπου που ζητούσαν κατά την παράδοση αλλά ούτε και τον ουσιώδη χρόνο. Το θέμα αυτό ανακινήθηκε μόνο στην Υπεράσπιση της αγωγής του κ. Ρενέ και όχι προηγουμένως. Είναι και αυτό ενδεικτικό της «ανασφάλειας» του ζητουμένου ποσού ως προϋπόθεση της παράδοσης. Αφού ακριβώς δεν το ζήτησαν ως τέτοιο οι Ενάγοντες αλλά και το κυριότερο δεν το εξήγησαν προς τον αγοραστή. Ούτε καν στις προτεινόμενες επιστολές που βασίζουν τον τερματισμό δεν το αναλύουν. Αν δεχθούμε ότι η αξία των extra εργασιών ήταν €27.456 (βλ. Τεκμ.(αι-ακ) και η αξία του επιπρόσθετου εμβαδού ήταν €76.548,74 το τίμημα δεν θα ήταν αυτό που ζητήθηκε δηλαδή €338.766,32 αλλά θα έπρεπε να γίνει ως εξής: €263.295,48 + €76.548,74 + €27.456 = σύνολο €367.300,22 και χωρίς τόκο, το οποίο οι πωλητές ισχυρίζονται ότι υπολογίζουν. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν θεωρώ ότι βάσιμα μπορούν να το «συζητούν» ως προϋπόθεση της παράδοσης, αφού σύμφωνα με την πρόνοια 2(
- c)μόνον το ποσό των £154.100,00 κατέστη πληρωτέον ως προϋπόθεση της παράδοσης . Αυτή είναι η μόνη λογική ερμηνεία που προκύπτει από την εν λόγω πρόνοια. Το ίδιο πρόβλημα φαίνεται να υπάρχει και για την αξία των επιπρόσθετων εργασιών, ακριβώς διότι οι διάδικοι δεν μερίμνησαν να προβούν σε κατάρτιση ειδικής έγγραφης συμφωνίας όπως ήταν η υποχρέωση τους ως εκ της επίδικης σύμβασης με αποτέλεσμα να υπάρχει η ιδία αμφισβήτηση αφού πολλά τιμολόγια δεν είναι και υπογραμμένα. Σχετική πρόνοια που θα μας απασχολήσει είναι και η παράγραφος 26. Επίσης να αναφέρω ότι διά της παραγράφου 27 δηλώνεται ότι οι όροι του συμβολαίου είναι ουσιώδεις. Στη βάση αυτών που έχω δεχθεί, κρίνω τα ακόλουθα: • Η περίοδος ως περίοδος παράδοσης από το ρηθέν συμβόλαιο, δηλαδή η 1.7.2007 δεν θα μπορούσε βάσιμα πλέον να ισχύει. Και αυτό χωρίς υπαιτιότητα των Εναγόντων, αφού αποδεδειγμένα και διάσπαρτα στο ουσιώδη χρόνο ποικίλες ήταν οι οδηγίες του ΜΥ1 για επιπρόσθετες εργασίες ή αλλαγές που κατά καιρούς έδιδε. Η μεταξύ των μερών αλληλογραφία - e-mails είναι ενδεικτική αυτής της συνεχούς τάσεως πολλαπλών οδηγιών του κ. Ρενέ για μικρές και μεγάλες αλλαγές οι οποίες κατά κανόνα γίνονταν δεκτές από τους Ενάγοντες (Βλ. σχετικά Τεκμήρια). Κρίνεται δε ότι η επιμέρους έκδοση κάποιων τιμολογίων, δεικνύει την εκτέλεση των οδηγιών αυτών, έστω και χωρίς μια τυπική σειρά και χωρίς υπογραφή του Εναγομένου. Είναι γνωστό από τις αυθεντίες ότι αφ' ης στιγμής παρατηρούνται οδηγίες και εκτέλεση οδηγιών για επιπρόσθετες εργασίες, η ημερομηνία παράδοσης εύλογα παρατείνεται. Εδώ ενόψει των πολλαπλών οδηγιών θεωρώ εύλογη την ειδοποίηση των Εναγόντων για παράδοση τον Νοέμβριο του 2008. Παρατηρήθηκε ακόμα καθυστέρηση στη λήψη επιμέρους αποφάσεων από τον κ. Ρενέ (βλ. και μαρτυρία ΜΕ2). •• Η απόπειρα παράδοσης που έγινε, κρίνω ότι κακώς δεν συμπληρώθηκε και αυτό κατ' αρχήν από υπαιτιότητα της ομάδας των αντιπροσώπων του κ. Ρενέ, καθότι κρίνω ότι αυτά που ετέθησαν ως εκκρεμότητες αφενός εκτελέσθηκαν και αφετέρου ήταν επουσιώδεις. Γι' αυτό μετά την αποπεράτωση τους περί το τέλος του Νοέμβρη 2008 η πλευρά του κ. Ρενέ θα έπρεπε να καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο και να παραλάβει το διαμέρισμα, το οποίο σύμφωνα με την αδιατάρακτη σχεδόν μαρτυρία του Αρχιτέκτονα (ΜΕ3) ήταν έτοιμο. Οι επιφάσεις που έδωσαν οι εκπρόσωποι του κ. Ρενέ και ο ίδιος θεωρώ ότι πηγάζουν από μια υπερβολική και ακραία αντίληψη τους για το τι ήταν η εύλογη επιμέλεια που έπρεπε να επιδείξουν οι Ενάγοντες. Γι' αυτό κρίνω ότι η παράδοση δεν προχώρησε κατ' αρχήν από υπαιτιότητα της πλευράς του κ. Ρενέ. Τίθεται όμως το ερώτημα στο τι όφειλε ο Εναγόμενος να καταβάλει κατά την παράδοση; Από την πιο πάνω 2(
- c)παράγραφο της σύμβασης κρίνω ότι μόνο το ποσό των £154.100 ήταν προϋπόθεση της παράδοσης και όχι τα επιπλέον ποσά που ζητούσαν οι Ενάγοντες. Τα επιπλέον ποσά που δεν είχαν καλή στοιχειοθέτηση εν πάση περιπτώσει και ούτε στη δίκη εξηγήθηκαν αναλυτικά μπορεί να έπρεπε να πληρωθούν, εφόσον αποδεικνύοντο, αλλά δεν ήσαν προϋπόθεση της παράδοσης. Βρίσκω περαιτέρω ότι ο κ. Ρενέ είχε σ' ένα (ουσιώδες) σημείο δίκαιο. Άλλωστε πρόκειται για αντικειμενική αδυναμία και στην όλη υπόθεση των Εναγόντων. Και αυτό αφορά τον τερματισμό. Η προτελευταία παράγραφος της επίδικης συμφωνίας - παράγραφος 26 του Τεκμηρίου1(α) - έχει ως εξής: "Any notice under this agreement given by the each party to the other may be effected by double register post to the party's address mentioned herein of to his last know address". Με βάση το προϊμιο της συμφωνίας η διεύθυνση του κ. Ρενέ έχει ως εξής: "DMITRY RENNE, of Russia, Rusakovskaya Street, building 29 flat 155". Στις επιστολές που βάση της δικογραφίας και της μαρτυρίας παρουσιάστηκαν ως επιστολές-ειδοποιήσεις προειδοποίησης του τερματισμού και εν τέλει τερματισμού-δηλαδή τις επιστολές ημερομηνίας 26.11.2008 (Τεκμήριο (αμ)) και ημερομηνίας 15.12.08 (Τεκμήριο (αρ)) ως διεύθυνση του κ. Ρενέ παρουσιάζεται μια άλλη εντελώς διαφορετική διεύθυνση {Dmitry Renne, Office 716, 9, Novospassky pereulok, Moscow, 115172 Russia) η οποία σε κανένα άλλο έγγραφο δεν παρουσιάζεται και σίγουρα δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία ότι είναι η τελευταία του γνωστή διεύθυνση. Άλλωστε στη δικογραφία της Έκθεσης Υπεράσπισης της εταιρείας ως εναγομένης τίθεται δικογραφικά ο ισχυρισμός ότι ο τερματισμός στάληκε στη διεύθυνση που φαίνεται στην επίδικη σύμβαση, κάτι που εμφανώς δεν ισχύει (βλ. σελ.10). Εν πάση περιπτώσει ούτε η μία ούτε η άλλη επιστολή δεν έχει το τύπο που επιτάσσει η πρόνοια 26, δηλαδή δεν εστάλη με διπλοσυστημένη επιστολή, ούτε δόθηκε προθεσμία συμμόρφωσης 60 μέρες με βάση την παρ.11 που εκτίθεται πιο πάνω. Αυτό που λέχθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας Εταιρείας ότι η προηγούμενη αλληλογραφία με e-mails ακυρώνει ουσιαστικά την πιο πάνω υποχρέωση, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Είναι διαφορετικό να γίνονται ad hoc ρυθμίσεις για τα κεραμικά, μπάνια κ.α, και άλλο να μιλούμε για τερματισμό της συμφωνίας. Η μαρτυρία των μαρτύρων των Εναγόντων επ' αυτής της πτυχής-του τερματισμού-είναι ανασφαλής, αφού, αν προσέξει κάποιος, δεν υπάρχει αδιασάλευτη θέση της πλευράς των Πωλητών για τερματισμό ως άνω, αφού παρακάτω στην μαρτυρία του ΜΕ1 ομιλούν για τερματισμό ημερομηνίας 18.5.2009 επιστολή που ποτέ δεν παρουσιάσθηκε ως τεκμήριο αλλά ούτε και περιλαμβάνεται στη δικογραφία (βλ. παρατηρήσεις μου ως άνω). Η δε φωτοτυπία ενός εντύπου του ταχυδρομείου προς τον κ. Ρενέ δεν περιλαμβάνει την ίδια την επιστολή με αποτέλεσμα να υπάρχει η ίδια ανασφάλεια στον αντίστοιχο ισχυρισμό. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω αλλά και γιατί παρατηρώ ότι τον ουσιώδη χρόνο σε άλλες μορφές επικοινωνίας μεταξύ των διαδίκων (βλέπε e-mails) δεν γίνεται αναφορά σε τερματισμό αλλά στη παράλληλη απόπειρα - παρά την εμφανή ασυνεννοησία - των δυο πλευρών να συνεχίσουν τις προσπάθειες παράδοσης. •••• Οι θέσεις του κ. Ρενέ στην αγωγή του, ενόψει των πιο πάνω, δεν δύνανται να γίνουν δεκτές. Επίσης, παρά το ότι κάποια από τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι υπέρ των Εναγόντων, ωστόσο οι θεραπείες που ζητούνται με το παρακλητικό τους δεν μπορούν να πετύχουν κυρίως ενόψει του ευρήματος μου ότι δεν υπήρξε τερματισμός. Ούτε η παρούσα αγωγή θεωρείται τερματισμός, αφού εκ της συμφωνίας υπήρξε επίδικη πρόνοια για συγκεκριμένο τύπο και συγκεκριμένη προθεσμία. Διαφωνώ με τον ευπαίδευτο συνήγορο ότι ισχύουν εν προκειμένω όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Δρυάδης κ.ά. ν. Καλησπέρα
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 881. Εδώ υπήρχε συγκεκριμένος τύπος που όφειλαν να ακολουθήσουν και περαιτέρω όφειλαν να δώσουν συγκεκριμένη προθεσμία. Εξ άλλου και οι όλες συνθήκες διαφοροποιούνται από την Δρυάδη, πιο πάνω. Έχω προβληματισθεί αν μπορώ να προχωρήσω στην απόδοση θεραπειών, έστω και αν δεν επιζητούνται στα πλαίσια τόσο της νομολογίας (βλ. Kennedy Hotels Ltd v. Indjirdjian
(1992)1(Α) 400 αλλά και με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το οποίο έχει ως εξής: «31. Έκαστov δικαστήριov εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας oφείλει εv εκάστη δίκη ή άλλη διαδικασία, vα παρέχη είτε απoλύτως ή υπό τoιoύτoυς όρoυς και πρoϋπoθέσεις, ως τo δικαστήριov κρίvει δίκαιov, πάσας τας θεραπείας εις ας oιoσδήπoτε τωv διαδίκωv θα εδικαιoύτo εv σχέσει πρoς oιαvδήπoτε εγερθείσαv υπ' αυτoύ αξίωσιv στηριζoμέvηv επί τoυ vόμoυ ή τωv αρχώv της επιεικίας (equity) κατά τoιoύτov τρόπov, εφ' όσov τoύτo είvαι δυvατόv, ώστε πάvτα τα αμφισβητoύμεvα θέματα μεταξύ τωv διαδίκωv vα διαγιγvώσκωvται πλήρως και τελικώς και πάσα πoλλαπλότης της διαδικασίας αφoρώσης εις oιovδήπoτε τωv θεμάτωv τoύτωv vα απoφεύγεται.» Ειδικά εν προκειμένω έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ότι ο κ. Ρενέ έχει και υπέρ του εγγραφή δικαιώματος ειδικής εκτέλεσης αλλά και ότι πλήρωσε συντριπτικά μεγάλο μέρος του τιμήματος. Το σκεπτικό πρέπει να είναι πάντα η προσπάθεια του Δικαστηρίου να επιλύει την διαφορά τελειωτικά και έχει αποσπασματικά (βλ. τα σχόλια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. ΣΠΕ Πολεμίου
(2009)1(Α) 242 (επί άλλου βέβαια θέματος). Ωστόσο στην κρινόμενη περίπτωση η αγωγή του κ. Ρενέ ερείδεται πάνω στην ελαττωματικότητα του έργου που δεν αποδείχθηκε, όπως δεν αποδείχθηκαν ακόμα όσα όλα βασίζει την απαίτηση του, οπότε δεν θα μπορούσα να δεχθώ μέρος των παρακλητικών στην αγωγή του χωρίς να υπάρχει το υπόβαθρο των γεγονότων που τα στηρίζει. Από την άλλη, η πλευρά των πωλητών δεν επιζητεί διαζευκτική θεραπεία στα πλαίσια του συμβολαίου επιμένοντας σ' ένα τερματισμό που επίσης δεν απέδειξε. Εξάλλου το θέμα της υποχρέωσης μεταβίβασης που αφορά ένα σημαντικό κεφάλαιο δεν έχει τεθεί δικογραφικά ως επίδικο και παραμένει ανοικτό. Είναι δε δεδομένο ότι μικρό μέρος του τιμήματος και ενδεχομένως άλλων οικονομικών εκκρεμοτήτων θα παραμείνει ανοικτό μέχρι την τελική τιτλοποίηση αν οι διάδικοι παραμείνουν στο συμβόλαιο. Το Δικαστήριο υποδεικνύει στους διαδίκους την ανάγκη να συνεννοηθούν σοβαρά για την επίτευξη λύσης που δυστυχώς από την δικογραφική τους τοποθέτηση και μαρτυρία δεν μπόρεσε να τελεσφορήσει. Παρά την επιθυμία μου να μπορούσα να αποδώσω θεραπείες που θα αποπεράτωναν την διαφορά που κράτησε τόσα χρόνια, κρίνω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης - κυρίως το ότι δεν έγινε νόμιμος τερματισμός - και ότι εν πάση περιπτώσει οι Ενάγοντες κατά το χρόνο της παράδοσης ζητούσαν ως προϋπόθεση υπόλοιπο που δεν ήταν προϋπόθεση της παράδοσης, δηλαδή πέραν του ποσού των £154.100,00 και ότι επίσης υπήρχε ανασφάλεια στο τι ακριβές ποσό οφείλετο (έστω και χωρίς να συνδέεται με την παράδοση) από τον Εναγόμενο, η κατάληξη μου είναι ότι η μόνη επιλογή που προσφέρεται είναι η απόρριψη και των δυο αγωγών. Είναι πράγματι λυπηρό ότι οι διάδικοι μετά τόσα χρόνια όχι μόνον δεν μπόρεσαν να επιλύσουν φιλικά τις διαφορές τους αλλά και περισσότερο, διότι, ερχόμενοι στο Δικαστήριο, δεν έχουν δυνηθεί να θέσουν ορθά τις θέσεις και την εκδοχή τους ώστε να μπορέσει να δοθεί λύση. Ενόψει της κοινής απόρριψης θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί διαταγή για έξοδα. (βλ. Λευκαρίτη ν. Long Beach Hotels Ltd
(2000)1 A.A.Δ. 194). Συνεπώς: Οι δυο αγωγές αποσυνενώνονται και απορρίπτονται, χωρίς έξοδα. (Υπ.) ................. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ/ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Contract / Sale of Land cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο