MICHAEL D. PANAYIDES CLEARING AND FORWARDING LIMITED ν. DELPER LIMITED, Αρ. Αγωγής: 158/2008, 28/3/2014

MICHAEL D. PANAYIDES CLEARING AND FORWARDING LIMITED ν. DELPER LIMITED, Αρ. Αγωγής: 158/2008, 28/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A137 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 158/2008 ΜΕΤΑΞΥ: MICHAEL D. PANAYIDES CLEARING AND FORWARDING LIMITED Εναγόντων και DELPER LIMITED Εναγομένων ------------------ Ημερομηνία: 28/3/2014 Για τους Ενάγοντες: κ. Μιχάλης Β. Ιωάννου Για τους Εναγομένους: κ. Γιώργος Παναγίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνουν από τους Εναγομένους €1911,93 δυνάμει τιμολογίων και/ή δυνάμει καταστάσεως λογαριασμού και/ή δια αμοιβή λόγω εκτελωνισμού εμπορευμάτων και/ή μηχανημάτων και/ή αυτοκινήτων πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Η Έκθεση Απαίτησης Οι Ενάγοντες σε όλους τους ουσιώδεις χρόνους για την παρούσα αγωγή ασχολούντο με την εκτελώνιση εμπορευμάτων και οι Εναγόμενοι ασχολούντο με την εισαγωγή αυτοκινήτων. Οι Εναγόμενοι ήταν πελάτες των Εναγόντων με στους οποίους ανέθεσαν την εκτελώνιση εμπορευμάτων έναντι συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αμοιβής. Οι Ενάγοντες εξέδιδαν τιμολόγια στα οποία αναγραφόταν το αντικείμενο του εκτελωνισμού καθώς και την αμοιβή τους τα οποία απέστελλαν στους Εναγομένους για πληρωμή και διατηρούσαν κατάσταση λογαριασμού από την 1/1/2007 μέχρι την 10/12/

1. Σύμφωνα με τα τιμολόγια που εξέδωσαν οι Ενάγοντες και σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού που διατηρούσαν η αμοιβή των Εναγόντων για την περίοδο από 2/1/2007 μέχρι 25/9/2007 ανερχόταν στο ποσό των €36253,11 (Λ.Κ. 21218). Οι Εναγόμενοι κατέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες στους Ενάγοντες το ποσό των €36253,18 (Λ.Κ. 20099) και παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €1911,93 (Λ.Κ.1119). Παρά τις οχλήσεις τους και παρά την αποστολή επιστολής 6/12/2007 οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να τους πληρώσουν το οφειλόμενο υπόλοιπο. Η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση Οι Εναγόμενοι με την Υπεράσπιση τους παραδέχονται την ιδιότητα των Εναγόντων, την μεταξύ τους σχέση και συνεργασία. Κύρια δραστηριότητα των Εναγομένων ήταν η αγορά οχημάτων από το εξωτερικό, η προσωρινή μεταφορά τους στην Κύπρο για σκοπούς επιθεώρησης και ελέγχου τους και ακολούθως η επανεξαγωγή τους σε αγοραστές στο εξωτερικό. Ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες ανέλαβαν την εκτέλεση των ακόλουθων εργασιών:
2. Τη διαδικασία παραλαβής των αυτοκινήτων που θα έφταναν στην Κύπρο για λογαριασμό των Εναγομένων.
3. Στην αποθήκευση των αυτοκινήτων που θα παραλάμβαναν σε τελωνειακή ιδιωτική αποθήκη (private bonded warehouse) δικής τους επιλογής και/ή συνεργάτη τους.
4. Θα προέβαιναν καθ' υπόδειξη των Εναγομένων σε όλες τις νόμιμες διαδικασίες και/ή στην συμπλήρωση και/ή υποβολή ειδικών εντύπων για παραχώρηση προσωρινής και ειδικής άδειας ώστε οι αρμόδιες αρχές επιτρέψουν όπως τα αυτοκίνητα εξέλθουν προσωρινά από τις αποθήκες στις οποίες θα φυλάγονταν.
5. Θα προέβαιναν σε όλες τις προβλεπόμενες με βάση το νόμο διαδικασίες για εξαγωγή των αυτοκινήτων σε τρίτες χώρες. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι κατά παράβαση των μεταξύ τους συμφωνηθέντων:
6. Οι Ενάγοντες παρέλειψαν κατά τη διάρκεια της μεταξύ τους συνεργασίας να προβαίνουν στη διενέργεια των αναγκαίων μέτρων για την παραχώρηση προσωρινής εξαγωγής από τις αποθήκες των αυτοκινήτων για επιθεώρηση και έλεγχο.
7. Κατά ή περί τον Αύγουστο του 2007 μετά από έλεγχο του τελωνείου διαφάνηκε ότι κάποια οχήματα εξήλθαν χωρίς άδεια.
8. Οι Εναγόμενοι είχαν τύχει διαβεβαίωσης από τους Ενάγοντες ότι είχαν λάβει σχετική άδεια για το σκοπό αυτό χωρίς όμως να το πράξουν.
9. Λόγω της παράβαση οι Εναγόμενοι υπέστησαν ζημιά, €2050 (Λ.Κ. 1200) ως πρόστιμο που τους επέβαλε το τελωνείο και €459 (Λ.Κ. 269) ως ενοίκιο προς το τελωνείο για αποθήκευση μετά την κατάσχεση. Ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες επανειλημμένως τους διαβεβαίωναν ότι θα λάμβαναν όλα τα δέοντα μέτρα ώστε να μην πληρώσουν το πρόστιμο, όμως δεν το έπραξαν οπότε και τον Δεκέμβριο του 2007 οι Εναγόμενοι υποχρεώθηκαν να καταβάλουν το ποσό των €
10. Ενόψει της παράβασης αρνούνται την απαίτηση των Εναγόντων και ανταπαιτούν τα πιο πάνω ποσά. Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση Με την Απάντησή τους οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι ενοικίαζαν αποθήκη από την εταιρεία «Mercavia» και είχαν πρόσβαση στα αυτοκίνητά τους όποτε αυτοί ήθελαν. Ουδέποτε τους έδωσαν οδηγίες για την συμπλήρωση και υποβολή εντύπων για προσωρινή εξαγωγή από την τελωνειακή αποθήκη. Αντίθετα οι Εναγόμενοι, οι οποίοι είχαν κλειδιά της τελωνειακής αποθήκης, έπαιρναν όποτε ήθελαν τα αυτοκίνητα για επιδιορθώσεις. Παραδέχονται την επιβολή προστίμου και την καταβολή του αλλά αρνούνται ότι η ευθύνη βαραίνει τους ίδιους. Συνεπώς δεν οφείλουν το ποσό που αξιώνουν. Μαρτυρία Εναγόντων Εκ μέρους των Εναγόντων μαρτύρησε ο διευθυντής τους κ. Μιχάλης Παναγίδης (ΜΕ1) και ο διευθυντής της Mercavia Ltd κ. Μάριος Αντωνίου (ΜΕ2). Μαρτυρία ΜΕ1 (Μιχάλης Παναγίδης) Ως μέρος της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε γραπτή δήλωση (Τεκμ.1). Ο δικηγόρος του, του υπέβαλε και κάποιες ερωτήσεις. Η μαρτυρία του συνοψίζεται ως ακολούθως:
11. Οι Εναγόμενοι ήταν πελάτες των Εναγόντων και συμφώνησαν με τους Ενάγοντες στη Λεμεσό την εκτελώνιση εμπορευμάτων και αυτοκινήτων έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων η οποία συμφωνήθηκε όπως καταβάλλεται υπό των Εναγομένων στα γραφεία των Εναγόντων στη Λεμεσό.
12. Οι Ενάγοντες για κάθε εκτελωνισμό εξέδιδαν τιμολόγια στα οποία αναγραφόταν το αντικείμενο του εκτελωνισμού καθώς και η αμοιβή των Εναγόντων για τον εκτελωνισμό τα οποία απέστελλαν προς τους Εναγομένους για πληρωμή, και περαιτέρω διατηρούσαν κατάσταση λογαριασμού από την 1/1/2007 μέχρι και την 10/12/
14. Σύμφωνα με τα τιμολόγια που εξέδωσαν οι Ενάγοντες η αμοιβή των Εναγόντων για την περίοδο από 2/1/2007 μέχρι και 25/9/2007 ανερχόταν στο ποσό των €36253,11 (Λ.Κ.21218). Οι Εναγόμενοι σε διάφορες ημερομηνίες μέσα στην πιο πάνω αναφερόμενη περίοδο κατέβαλαν στους Ενάγοντες το ποσό των €34341,18 (Λ.Κ.20099) και παρέμεινε οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό εκ €1911,93 (Λ.Κ.1119).
15. Δέσμη φωτοαντιγράφων τιμολογίων ημερομηνίας 19/7/2007 και 25/9/2007 κατατέθηκαν ως Τεκμ. Α και αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού που διατηρούσαν ως Τεκμ. Β. Προφορικά προσδιόρισε ότι οι χρεώσεις επί του Τεκμ. Β αφορούν υπηρεσίες για εισαγωγή αυτοκινήτων και διεκπεραίωσης εγγράφων για αποθήκες αποταμίευσης. Οι υπηρεσίες που ανέλαβε ήταν η εισαγωγή των αυτοκινήτων και η αποστολή τους στην «Mercavia» και ακολούθως αφού επισκευάζονταν προσέφερε υπηρεσίες για εκτελώνισή τους για εξαγωγή στο εξωτερικό.
16. Οι Ενάγοντες επανειλημμένα κάλεσαν τους Εναγομένους τόσο προφορικά όσο με συστημένη επιστολή τους ημερομηνίας 6/12/2007 όπως καταβάλουν το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό των Λ.Κ.1119 (€1911,93) χωρίς ανταπόκριση. Αντίγραφο της επιστολής και της απόδειξης αποστολής ημερομηνίας 7/12/2007 κατατέθηκε ως Τεκμ. Γ. Το ποσό αυτό συνεχίζουν να το απαιτούν.
17. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των Εναγομένων στην Υπεράσπισή τους, ανέφερε ότι οι Εναγόμενοι αποθήκευαν τα αυτοκίνητα τους σε συγκεκριμένη αποθήκη την οποία ενοικίαζαν οι ίδιοι από την εταιρεία «Mercavia». Οι ίδιοι οι Εναγόμενοι είχαν πρόσβαση στη εν λόγω αποθήκη αφού είχαν τα κλειδιά της αποθήκης και οποτεδήποτε ήθελαν μετακινούσαν αυτοκίνητα. Προφορικά συμπλήρωσε ότι ο ίδιος τους σύστησε την εν λόγω εταιρεία γιατί του ζήτησαν όπως τα αυτοκίνητα φυλάγονταν στη Λευκωσία όπου είναι και το συνεργείο τους. Επίσης πρόσθεσε ότι ο ιδιοκτήτης της αποθήκης τους έδωσε κλειδιά για να εκτελούν επιδιορθώσεις στην αποθήκη.
18. Ουδέποτε οι Εναγόμενοι έδωσαν οδηγίες στους Ενάγοντες όπως προβούν στις νόμιμες διαδικασίες και στην συμπλήρωση και υποβολή ειδικών εντύπων για να επιτρέψουν οι αρμόδιες αρχές όπως τα οχήματα των Εναγομένων εξέλθουν προσωρινά από τις τελωνειακές αποθήκες.
19. Οι Εναγόμενοι χωρίς να παίρνουν την άδεια από οποιονδήποτε και χωρίς να ενημερώνουν τους Ενάγοντες και τις τελωνειακές αρχές άνοιγαν οι ίδιοι την αποθήκη, χωρίς να εξασφαλίσουν προηγουμένως την άδεια των τελωνειακών αρχών και χωρίς να ζητούν από τους Ενάγοντες όπως προβούν στις αναγκαίες διαδικασίες για την εξασφάλιση της εν λόγω άδειας αφού είχαν οι ίδιοι τα κλειδιά μετακινούσαν από την εν λόγω αποθήκη και έπαιρναν τα οχήματα των για επιδιορθώσεις όποτε οι ίδιοι ήθελαν.
20. Μετά από έρευνα που έγινε τον Αύγουστο του 2007 οι τελωνειακές αρχές επέβαλαν πρόστιμο στους Εναγομένους. Αν και παραδέχθηκε το ποσό του προστίμου και ενοικίου που επέβαλε το τελωνείο, αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη αναφορικά με την επιβολή τους αφού οι Εναγόμενοι και οι αντιπρόσωποι τους ουδέποτε ζήτησαν είτε προφορικά είτε γραπτά από τους Ενάγοντες όπως προβούν στις νόμιμες διαδικασίες για να τους επιτραπεί από την αρμόδια αρχή να μεταφέρουν προσωρινά τα αυτοκίνητα από τις τελωνειακές αποθήκες όπου φυλάγονταν.
21. Μετά το πρόβλημα που προέκυψε τον Αύγουστο του 2007, πρόσθεσε προφορικά, οι Εναγόμενοι σταμάτησαν να του δίνουν δουλειά μέχρι και τον Σεπτέμβριο 2007 οπότε και του ξαναζητήθηκε η εκτελώνιση κάποιων εξαρτημάτων οπότε και θα τον πλήρωναν όλα μαζί.
22. Στο Τεκμ. Γ εξήγησε ότι είχε σημειώσει χειρόγραφα ανάλυση της οφειλής και ότι αρχές Οκτωβρίου 2007 ο κ. Μεστάνας (από το λογιστήριο των Εναγομένων) του ζήτησε να του αποσταλεί για να ετοιμάσει επιταγή. Οι Εναγόμενοι ουδέποτε αμφισβήτησαν την οφειλή. Κατά την αντεξέτασή του:
23. Δέχθηκε ότι οι Εναγόμενοι μέχρι των τερματισμό των υπηρεσιών του τέλη Σεπτεμβρίου 2007 ήταν τυπικοί στις πληρωμές τους.
24. Δέχθηκε επίσης ότι κατέβαλαν το ποσό των €2509 ως πρόστιμο στο τελωνείο.
25. Δεν αποδέχθηκε εισήγηση ότι αναλάμβανε και τη διεκπεραίωση προσωρινής άδειας εξαγωγής. Αυτό, όπως ανέφερε, ήταν θέμα της αποθήκης αποταμίευσης η οποία έπρεπε να καταβάλει εγγύηση. Ο ίδιος αναλάμβανε μόνο την διαδικασία εισαγωγής και επανεξαγωγής. Η «Mercavia» έπρεπε σε κάθε περίπτωση να αποδεχθεί τα αυτοκίνητα στις αποθήκες της. Οι Εναγόμενοι του έδιδαν οδηγίες να είναι παρόν και του έστελναν τιμολόγια και τους τίτλους. Δεν λάμβανε γραπτές οδηγίες. Σε ερώτηση γιατί έπρεπε να τον ενημερώνουν για προσωρινές άδειες αφού δεν τον αφορούσαν ή δεν ήταν μέρος των εργασιών του ισχυρίστηκε ότι απλά έπρεπε να ενημερώνεται.
26. Ο λόγος που αποθήκευαν τα αυτοκίνητά τους στην αποθήκη της «Mercavia» ήταν για να είναι κοντά στην επιχείρηση τους ώστε να προβαίνουν εκεί σε επιδιορθώσεις. Γι' αυτό είχαν κλειδιά. Επέμεινε σε αυτό. Το ότι είχαν κλειδιά του το ανέφερε ο διευθυντής της «Mercavia».
27. Αρνήθηκε ότι έδινε διαβεβαιώσεις στους Εναγομένους ότι εξασφάλιζε προσωρινές άδειες εξόδου. Μόνο μία φορά έκανε τη διαδικασία της προσωρινής εξαγωγής. Το έκανε σε φιλική βάση και ακολούθως τους επισήμανε ότι έπρεπε να απευθύνονται στην «Mercavia».
28. Ουδέποτε παρέστησε ότι θα προέβαινε σε ενέργειες για να μην πληρώσουν οι Εναγόμενοι το πρόστιμο. Ούτε ήταν αυτός ο λόγος που του έδωσαν δουλειά τον Σεπτέμβριο
29. Αντίθετα επέμεινε ότι και ο κ. Λευτέρης και ο κ. Ζηντίλης παραδέχθηκαν την οφειλή τους και ότι θα πλήρωναν. Ούτε διαμαρτυρήθηκαν στην επιστολή του ημερομηνίας 6/12/2007, Τεκμ. Γ.
30. Αρνήθηκε ότι οι χρεώσεις του περιλάμβαναν και χρεώσεις προσωρινών αδειών τις οποίες δεν έλαβε. Μαρτυρία ΜΕ2 (Μάριος Αντωνίου) Ως μέρος της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε γραπτή δήλωση (Τεκμ.2). Η μαρτυρία του συνοψίζεται ως ακολούθως:
31. Είναι διευθυντής της εταιρείας Mercavia Ltd η οποία διατηρούσε αποθήκη αποταμιεύσεως στη Λευκωσία και το Τμήμα Τελωνείων του είχε παραχωρήσει και την σχετική άδεια.
32. Ο Μιχάλης Παναγίδης, διευθυντής των Εναγόντων αρχές Ιανουαρίου 2007 τον έφερε σε επαφή με τους Εναγομένους για να αποθηκεύουν αυτοκίνητα στην αποθήκη του τα οποία προορίζοντο για επανεξαγωγή.
33. Οι διευθυντές της εν λόγω εταιρείας ήταν κάποιος κ. Κυριάκος Ζυντίλης και κάποιος κ. Λευτέρης οι οποίοι του ζήτησαν να τους παραδώσει κλειδί της αποθήκης. Αρχικά αρνήθηκε διότι υπήρχαν εμπορεύματα που ανήκαν σε τρίτους και υπήρχε ενδεχόμενο να απωλεσθούν ή να κλαπούν εμπορεύματα τα οποία ήταν αφορολόγητα και να έχει προβλήματα με το Τελωνείο. Αυτοί επέμεναν και τελικά τους έδωσε το κλειδί αφού μετακίνησε όλα τα εμπορεύματα πού ανήκαν σε τρίτους. Τους τόνισε ότι δεν είχαν δικαίωμα χωρίς να του το αναφέρουν να μετακινούν αυτοκίνητα χωρίς ενημέρωση ώστε να εξασφαλίζει άδεια από το τελωνείο να μεταφέρουν τα αυτοκίνητα εκτός της αποθήκης.
34. Ως ιδιοκτήτης αποθήκης αποταμίευσης γνώριζε τους κανονισμούς και τις εγκυκλίους του τελωνείου και γνώριζε ότι η μετακίνηση αυτοκινήτων από την αποθήκη για επιδιόρθωση σε συνεργείο πριν την κατάθεση της σχετικής διασάφησης και την καταβολή των νενομισμένων δασμών και φόρων ήταν παράνομη. Έπρεπε να καταχωρηθεί και σχετική αίτηση για την μετακίνηση εμπορευμάτων από αποθήκη αποταμίευσης η οποία έπρεπε να υπογραφεί και να σφραγιστεί από τον ιδιοκτήτη της αποθήκης. Κατέθεσε δείγμα αίτησης ως Τεκμ. Δ.
35. Περί τα τέλη Ιανουαρίου του 2007 οι Εναγόμενοι του ζήτησαν να εξασφαλίσει προσωρινή άδεια για την μετακίνηση αυτοκινήτων για να γίνουν σέρβις από συνεργείο και αυτός υπέγραψε και συμπλήρωσε στο ειδικό έντυπο ότι στοιχεία γνώριζε και έβαλε την σφραγίδα της εταιρείας και ζήτησε από τον Μιχάλη Παναγίδη να του συμπληρώσει στην φόρμα τα στοιχεία των αυτοκινήτων που δεν γνώριζε. Αφού του τα έστειλε υπέβαλε το αίτημα στο τελωνείο. Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που οι Εναγόμενοι του ζήτησαν να τους εξασφαλίσει τέτοια άδεια.
36. Οι Εναγόμενοι ενώ του υποσχέθηκαν ότι δεν θα έπαιρναν αυτοκίνητα από την αποθήκη χωρίς να τους παραχωρήσει το τελωνείο προσωρινή άδεια κατόπιν υποβολής από την εταιρεία του Mercavia Limited αίτηση, όπως φάνηκε εκ των υστέρων, από μόνοι τους άνοιγαν την αποθήκη όποτε ήθελαν και μετέφεραν αυτοκίνητα εκτός της αποθήκης χωρίς να ενημερώνουν ούτε τον ίδιο ούτε το τελωνείο. Μετά από έλεγχο που έγινε μέσα στον Αύγουστο του 2007 από τις τελωνειακές αρχές διαπιστώθηκε ότι κάποια από τα οχήματα των Εναγομένων μεταφερθήκαν εκτός αποθήκης χωρίς σχετική άδεια και ως αποτέλεσμα το τελωνείο του επέβαλε πρόστιμο.
37. Η Mercavia Limited δεν είναι συνεργάτης των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες απλά τους σύστησαν στους Εναγομένους.
38. Αρμόδιοι να υποβάλουν αίτημα στις τελωνειακές αρχές για προσωρινή άδεια είναι οι ιδιοκτήτες της αποθήκης αποταμίευσης επ' ονόματι των οποίων το τμήμα τελωνείων εκδίδει και σχετική άδεια για λειτουργία της αποθήκης και οι εκτελωνιστές όπως είναι οι Ενάγοντες και ο Μιχάλης Παναγίδης δεν έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτημα για προσωρινή άδεια εξόδου αυτοκινήτων από την αποθήκη. Για την παράνομη πράξη των Εναγομένων να μετακινήσουν αυτοκίνητα εκτός αποθήκης χωρίς την άδεια του τελωνείου του επιβλήθηκε πρόστιμο. Ήταν λάθος που τους έδωσε το κλειδί της αποθήκης. Το έδωσε αφού τον διαβεβαίωσαν ότι δεν υπήρχε περίπτωση να μετακινήσουν αυτοκίνητα από την αποθήκη χωρίς να τον ενημερώσουν για να υποβάλει αίτημα προς τις τελωνειακές αρχές. Κατά την αντεξέτασή του:
39. Δέχθηκε ότι η αποθήκη δεν ήταν γκαράζ και ότι δεν γνώριζε τι εργασίες εκτελούσαν οι μηχανικοί. Η αποθήκη ήταν στην Παλλουριώτισσα, Λευκωσία.
40. Επέμεινε ότι του ζήτησαν κλειδί της αποθήκης. Τους το έδωσε αφού μετακίνησε τα εμπορεύματα άλλων πελατών του. Το κλειδί το έδωσε στον κ. Λευτέρη. Γνώριζε ότι ήταν παράνομο. Στηρίχθηκε στις διαβεβαιώσεις τους ότι δεν θα έβγαζαν τα οχήματα. Για τον λόγο αυτό τιμωρήθηκε από τις τελωνειακές αρχές. Μάλιστα όταν ήρθε το τελωνείο για έλεγχο δεν μπορούσε να ανοίξει την αποθήκη. Άνοιξε κάποιος κύριος Άριστος εκ μέρους των Εναγομένων.
41. Η συνεργασία του με τους Εναγομένους ήταν για φύλαξη και αποθήκευση. Υπεύθυνος για ετοιμασία του εντύπου προσωρινής εξόδου ήταν ο ιδιοκτήτης αλλά χρειάζονταν και η «σφραγίδα» του αποθηκάριου. Τη μία φορά που έγινε αίτηση η αίτηση έγινε από τους ιδιοκτήτες και ζήτησε από Μιχάλη Παναγίδη τα στοιχεία. Δεν έχει αντίγραφο. Εκτελώνιση μπορούσε να γίνει μόνο με την άδειά του. Αρνήθηκε ότι ο ισχυρισμός του αυτός ερχόταν σε αντίθεση ή ότι συγκρούονταν με τους ισχυρισμούς του στην Απάντησή (Τεκμ. Λ) του στην αγωγή 5566/2010 (Τεκμ. ΣΤ) ότι «δεν είχε υποχρέωση να διεκπεραιώνει τελωνειακά έγγραφα καθώς η εναγομένη (οι Εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή) συνεργαζόταν με άλλο εκτελωνιστή». Φωτοαντίγραφο της έκθεσης υπεράσπισης των εναγομένων στην αγωγή 5566/2010 κατατέθηκε ως Τεκμ. Ζ.
42. Δεν γνωρίζει τι έκαναν οι Εναγόμενοι στην αποθήκη την περίοδο 7 μηνών της συνεργασίας τους. Έπρεπε να γνώριζε γι' αυτό και τιμωρήθηκε.
43. Την αποθήκη «bonded» την έκλεισε το 2008 και προσέφερε μόνο αποθήκευση. Συνεργάστηκαν με τους Εναγόμενους μέχρι τον Οκτώβριο
44. Αρνήθηκε ότι έφυγαν νωρίτερα και ότι η άδεια του είχε ανασταλεί. Ο ίδιος ζήτησε να κλείσει. Οι Εναγόμενοι δεν έβρισκαν που να τοποθετήσουν τα οχήματά τους. Μαρτυρία Εναγομένων Εκ μέρους των Εναγομένων κατέθεσε με γραπτή δήλωση ο Λευτέρης Κλεάνθους (ΜΥ1) ο οποίος είναι διευθυντής της εταιρείας. Η μαρτυρία του συνοψίζεται ως ακολούθως:
45. Κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπόθεσης οι Εναγόμενοι ασχολούντο, μεταξύ άλλων, με την εισαγωγή οχημάτων από το εξωτερικό τα οποία μετέφεραν προσωρινά στην Κύπρο για σκοπούς επιθεώρησης και ελέγχου και ακολούθως μετέφεραν αυτά στο εξωτερικό για παράδοση στους αγοραστές τους.
46. Οι Ενάγοντες ήταν εταιρεία που προσέφερε στους Εναγόμενους υπηρεσίες εκτελωνισμού. Η συνεργασία τους άρχισε τον Ιανουάριο του 2007 και διήρκεσε μέχρι το Σεπτέμβριο του ιδίου έτους. Οι Ενάγοντες με βάση τη μεταξύ τους συμφωνία αναλάμβαναν την διεκπεραίωση όλων των αναγκαίων διαδικασιών εκτελωνισμού από την εισαγωγή των οχημάτων μέχρι και την επανεξαγωγή τους στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα ανέλαβαν να διεκπεραιώνουν την εισαγωγή των οχημάτων στην τελωνειακή αποθήκη, την προσωρινή τους έξοδο για μεταφορά των οχημάτων σε συνεργείο για επιδιορθώσεις και την επανεξαγωγή τους στο εξωτερικό.
47. Οι οδηγίες που έδιναν στους Ενάγοντες ήταν κυρίως προφορικές. Κάποτε δίδονταν και γραπτώς με το φαξ. Θυμάται ότι ο ίδιος πολλές φορές επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Μιχάλη Παναγίδη, διευθυντή των Εναγόντων, και του έδιδε οδηγίες αναφορικά με τις εκτελωνιστικές εργασίες που έπρεπε να γίνουν. Πληροφορούσε τους Ενάγοντες με τα στοιχεία των οχημάτων που έπρεπε να μεταφερθούν στην τελωνειακή αποθήκη αυτών που έπρεπε να εξασφαλιστεί προσωρινή άδεια εξόδου για μετακίνηση τους σε συνεργείο ελέγχου και επιθεώρησης και αυτών που θα επανεξάγονταν στο εξωτερικό. Αυτό γινόταν καθ' όλη τη διάρκεια της συνεργασίας τους.
48. Προφορικά επίσης γινόταν και η ανάλογη ενημέρωση από τους Ενάγοντες σε σχέση με τις υπηρεσίες που τους προσέφεραν. Στην πράξη αυτό που γινόταν ήταν να τους ενημερώνουν προφορικά ότι οι διαδικασίες και άδειες είχαν εξασφαλιστεί και αυτοί ανάλογα με την εργασία που έκαναν προέβαιναν είτε στην μεταφορά των οχημάτων στην τελωνειακή αποθήκη είτε στη μετακίνηση τους εκτός της τελωνειακής αποθήκης είτε στην επανεξαγωγή τους.
49. Οι Ενάγοντες εξέδιδαν διάφορα τιμολόγια τα οποία αφού παραλάμβαναν τακτοποιούσαν εντός ευλόγου χρόνου. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η περιγραφή «clearance fees» που αναφερόταν στα τιμολόγια και ειδικότερα στην δέσμη τιμολογίων που κατατέθηκε ως Τεκμ. Α περιλάμβανε και χρεώσεις υπηρεσιών προσωρινών εξόδων των οχημάτων αλλά και επανεξαγωγής τους στο εξωτερικό.
50. Μετά από έλεγχο που διενήργησε το Τμήμα Τελωνείου στην τελωνειακή αποθήκη τον Αύγουστο του 2007 δηλαδή στην αποθήκη της εταιρείας Mercavia Ltd διαπιστώθηκε ότι κάποια οχήματα των Εναγομένων είχαν εξέλθει από την εν λόγω αποθήκη χωρίς την απαραίτητη προσωρινή άδεια εξόδου. Θορυβήθηκε ιδιαίτερα από αυτή την εξέλιξη αφού θεωρούσε ότι σε κάθε περίπτωση που μετακινούσαν αυτοκίνητα είχαν εξασφαλίσει άδεια. Επικοινώνησε με τους Ενάγοντες και συγκεκριμένα με τον Μιχάλη Παναγίδη ο οποίος του ανάφερε «μη φοβάσαι, θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να μην πληρώσετε πρόστιμο στο τελωνείο». Τον ρώτησε για ποιο λόγο δεν εξασφαλίστηκε η άδεια και του απάντησε γενικά και αόριστα «ότι πρέπει να έγινε κάποιο λάθος, μη φοβάσαι θα το κανονίσουμε».
51. Ενόψει αυτής της υπόσχεσης συνέχισαν την συνεργασία τους με τους Ενάγοντες μέχρι και τα τέλη Σεπτεμβρίου του
52. Οι Ενάγοντες όμως δεν τήρησαν την υπόσχεση τους οπότε και τον Δεκέμβριο του 2007 υποχρεώθηκαν να καταβάλουν στο Τμήμα Τελωνείου το ποσό των €2050 ως πρόστιμο και το ποσό των €359 ως ενοίκιο για την αποθήκευση των οχημάτων στην αποθήκη του τελωνείου. Κατέθεσε ως Τεκμ. Θ απόδειξη είσπραξης ημερ. 3/12/2007, ως Τεκμ. Ι Τελ.1025/C1025 ημερ. 3/12/2007 και απόδειξη Γ573824 ως Τεκμ. Κ.
53. Όπως αντιλήφθηκε αργότερα από πληροφορίες που μάζεψε από το Τμήμα Τελωνείων διαπίστωσε ότι καθ' όλη τη διάρκεια της συνεργασίας του με τους Ενάγοντες οι Ενάγοντες ουδέποτε προέβηκαν σε οποιοδήποτε αίτημα εκ μέρους τους ώστε να εξασφαλίζεται άδεια προσωρινής εξόδου παρά το γεγονός ότι αυτή την υπηρεσία τους χρέωναν και οι Εναγόμενοι τους πλήρωναν. Αυτό το ανάφερε στον κ. Μιχάλη Παναγίδη όπως επίσης του ανάφερε ότι δεν θα τον πλήρωναν οποιοδήποτε περαιτέρω ποσό ενόψει του γεγονότος ότι παρέβηκαν τις υποχρεώσεις τους.
54. Παραδέχτηκε την λήψη της επιστολής απαίτησης 6/12/2007 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμ. Γ την οποία αφού παρέλαβε επικοινώνησε με τον κ. Παναγίδη στον οποίο διαμαρτυρήθηκε έντονα.
55. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του κ. Μιχάλη Παναγίδη ότι οι Ενάγοντες δεν εκτελούσαν υπηρεσίες εξασφάλισης προσωρινής άδειας εξόδου οχημάτων την απορρίπτει ως αναληθή. Η προσφορά τέτοιας υπηρεσίας ήταν μέρος των συμφωνηθέντων. Οι Ενάγοντες ήταν δηλωμένοι στο Τελωνείο ως αντιπρόσωποι και εξουσιοδοτημένοι εκτελωνιστές των Εναγομένων. Είχαν αναλάβει όλες τις διαδικασίες και θα ήταν παράλογο ενόψει του ότι είχαν αναλάβει τη διαδικασία εισαγωγής και εξαγωγής να μην είχαν αναλάβει και τις ενδιάμεσες διαδικασίες προσωρινής εξόδου. Απέρριψε τον ισχυρισμό ότι οι Εναγόμενοι έπρεπε να συνεννοούνται με την εταιρεία Mercavia Ltd για την εξασφάλιση προσωρινής άδεια εξόδου και ισχυρίστηκε ότι οι μόνες υπηρεσίες που προσέφερε η εν λόγω εταιρεία ήταν υπηρεσίες αποθήκευσης και φύλαξης. Το μόνο που έπρεπε να κάνει η εταιρεία Mercavia Ltd σε σχέση με την προσωρινή άδεια εξόδου ήταν να συνεργαστεί με τους Ενάγοντες δηλαδή να υπογράφει εκείνα τα έγγραφα που απαιτούντο να υπογραφούν από τον ιδιοκτήτη της τελωνειακής αποθήκης ώστε να εξασφαλιστεί η εν λόγω άδεια. Το διάβημα όμως δηλαδή την αίτηση εκ μέρους των Εναγομένων, έπρεπε να γίνει από τους Ενάγοντες και όχι την Mercavia Ltd.
56. Απέρριψε τον ισχυρισμό του κ. Παναγίδη ότι η αποθήκη της Mercavia επιλέγηκε γιατί ήταν κοντά στο συνεργείο τους. Αντίθετα τα συνεργεία τους ήταν στην Κοκκινοτριμιθιά και στην Έγκωμη ενώ η αποθήκη της Mercavia στην Παλλουριώτισσα. Ούτε θα διενεργούνταν οποιεσδήποτε επιδιορθώσεις εντός των αποθηκών αφού η αποθήκη δεν διέθετε οποιαδήποτε εργαλεία ή εξοπλισμό. Άλλωστε αν η πρόθεση τους ήταν να μεταβαίνουν οι μηχανικοί τους στις αποθήκες της Mercavia τότε για ποιο λόγο έπρεπε να μετακινούν τα αυτοκίνητα εκτός αυτής.
57. Απέρριψε επίσης τους ισχυρισμούς του Μάριου Αντωνίου αλλά και των Εναγόντων ότι ζήτησαν και πήραν τα κλειδιά της αποθήκης από αυτόν. Ουδέποτε ζητήθηκε κάτι τέτοιο αφού η μετακίνηση οχημάτων κατά το δοκούν θα συνιστούσε ποινικό αδίκημα εκ μέρους τους. Αρνήθηκε επίσης ότι ο μόνος αρμόδιος για εξασφάλιση προσωρινής άδειας ήταν ο ιδιοκτήτης της αποθήκης. Τη διαδικασία μπορεί να την κάνει ο εκτελωνιστής, ο εισαγωγέας και ο ιδιοκτήτης απλά υπογράφει συνοδευτικά έγγραφα. Ψευδής είναι επίσης η δήλωση του κ. Αντωνίου ότι μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 ο λόγος που αποθήκευε τα αυτοκίνητα τους ήταν γιατί ήταν δήθεν υπό κατάσχεση ή γιατί δεν βρήκαν άλλο ιδιοκτήτη αποθήκης για να δεχθεί τα οχήματα.
58. Επειδή ο κ. Αντωνίου είχε υποχρέωση να ελέγχει ότι όταν εξέρχονταν τα αυτοκίνητα ότι είχε εξασφαλιστεί προσωρινή άδεια εξόδου και δεν το έπραξε όταν καταχώρισε την αγωγή 5566/10 καταχώρισαν ανταπαίτηση και εναντίον της εταιρείας του για τις ζημιές που υπέστηκαν οι Εναγόμενοι. Μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει για ποιο λόγο ο κ. Αντωνίου δεν υπέγραψε τα αναγκαία έγγραφα ή τη συνεννόηση είχε με τους Ενάγοντες. Επειδή μάλιστα έριχναν το φταίξιμο ο ένας του άλλου οι Εναγόμενοι για σκοπούς πίεσης και διαπραγμάτευσης καταχώρισαν ανταπαίτηση την οποία κατέθεσαν ως Τεκμ. Ζ. Η αγωγή και ανταπαίτηση τελικά αποσύρθηκαν χωρίς οποιοσδήποτε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό.
59. Οι Εναγόμενοι πλήρωναν πάντα εντός ευλόγου χρόνου τις χρεώσεις των Εναγόντων και πλήρωσαν συνολικά το ποσό των €34341,18 από το συνολικό ποσό των €36253,11 για την περίοδο της συνεργασίας τους. Δεν είχαν κανένα πρόβλημα να πληρώσουν τη μικρή οφειλή €1911,13 αλλά ο λόγος που δεν το κατέβαλαν και στο τέλος τερμάτισαν τη συνεργασία τους είναι διότι διαχρονικά οι Ενάγοντες τους χρέωναν για υπηρεσίες εξασφάλισης προσωρινής άδειας εξόδου χωρίς όμως να το πράττουν. Λόγω της αντισυμβατικής συμπεριφοράς των Εναγόντων οι Εναγόμενοι έχουν υποστεί ζημιές €2509 τις οποίες ανταπαιτούν. Ταυτόχρονα θεωρεί ότι από την στιγμή που οι Ενάγοντες παρέλειψαν να παρέχουν τις συμφωνηθείσες υπηρεσίες ότι η απαίτηση τους για την καταβολή του ποσού που αξιώνουν είναι αβάσιμη και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί. Κατά την αντεξέτασή του:
60. Σε ερώτηση γιατί κατέβαλαν πρόστιμο αφού δεν είχαν ευθύνη, ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που κατέβαλαν το πρόστιμο ήταν γιατί τους υποδείχθηκε από το Τελωνείο ότι ήταν συνυπεύθυνοι με τον ιδιοκτήτη της τελωνειακής αποθήκης. Η ποινική δίωξη θα στοίχιζε περισσότερο. Εναντίον της «Mercavia» επίσης έγινε δίωξη και κλήθηκε να πάει και μάρτυρας.
61. Δέχτηκε ότι όταν καταχωρίστηκε η αγωγή 5566/2010 από την «Mercavia» είχαν ήδη κλείσει τα δικόγραφα της παρούσας αγωγής και ότι εν γνώσει του καταχωρίστηκε η ίδια ανταπαίτηση (Τεκμ. Ζ).
62. Δεν ήταν σε θέση να δώσει οποιαδήποτε απάντηση σε σχέση με το πότε έκανε το Τελωνείο την έρευνα και ως προς το ποιος άνοιξε την αποθήκη κατά την έρευνα γιατί δεν ήταν παρόν.
63. Αρνήθηκε ότι έλαβε κλειδιά αποθήκης από τον κ. Μάριο Αντωνίου και ότι τα παρέδωσε σε κάποιον κ. Άριστο, ισιωτή αυτοκινήτων. Ουδέποτε έλαβε κλειδιά γιατί θα ήταν υπόλογοι έναντι του νόμου.
64. Δέχτηκε ότι κάποια αυτοκίνητα εισάγονταν κτυπημένα και χρειάζονταν επισκευή. Δεν γνώριζε πόσα και για ποια χρειάζονταν προσωρινή άδεια εξαγωγής ούτε και πόσες φορές «έβγαλαν» αυτοκίνητα.
65. Η συμφωνία τους με τους Ενάγοντες ήταν προφορική και έγινε περί τα τέλη του 2006 αρχές του 2007 στην παρουσία και των άλλων διευθυντών. Αρνήθηκε υποβολή ότι η εξασφάλιση προσωρινών αδειών δεν ήταν μέρος της συμφωνίας.
66. Προσδιόρισε ότι το «clearance fee» είναι η χρέωση που γίνεται για την διασάφηση του εμπορεύματος και ότι δεν είναι κατ' ανάγκη για εκτελώνιση. Στα τιμολόγια δεν φαινόταν αν ήταν εισαγωγή ή εξαγωγή. Χρεωνόταν απλά ένα ποσό.
67. Σε υποβολή όσον αφορά τους ισχυρισμούς των Εναγομένων στην παράγραφο 4 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στην Αγωγή 5566/2010 διευκρίνισε ότι η ευθύνη της Mercavia ήταν γιατί επέτρεψε την εξαγωγή αυτοκινήτων χωρίς την προσκόμιση από τους Ενάγοντες των προσωρινών αδειών. Ο λόγος που ήγειραν ανταπαίτηση ήταν για διαπραγματευτικούς σκοπούς. Η υποχρέωσή του ήταν για ασφαλή φύλαξη των αυτοκινήτων. Είχαν τους ίδιους νομικούς συμβούλους τότε και σήμερα. Αρνήθηκε ότι προσπάθησαν να εισπράξουν την απαίτησή τους δύο φορές.
68. Δεν κράτησε κανένα από τα φαξ που έστειλε για προσωρινές εξαγωγές γιατί δεν γνώριζε ότι θα κατέληγαν Δικαστήριο. Επέμενε ότι έτσι του έδιδαν οδηγίες. Ο Μάριος Αντωνίου δεν χρειαζόταν στοιχεία από τον κ. Μιχάλη Παναγίδη γιατί είχε τα στοιχεία.
69. Δεν γνώριζε να πει πότε και με ποιόν τρόπο ο κ. Μιχάλης Παναγίδης θα φρόντιζε να μην πληρώσουν το πρόστιμο.
70. Ο λόγος που δεν εξόφλησαν το τιμολόγιο των Εναγόντων ήταν λόγω της μη τήρησης από πλευράς τους των συμφωνηθέντων, να εξασφαλίσουν δηλαδή προσωρινές άδειες εξαγωγής. Ο κ. Παναγίδης έστειλε τιμολόγιο μετά την πληρωμή του προστίμου κάτι που ενισχύει τον ισχυρισμό τους ότι θα τακτοποιούσε το πρόστιμο.
71. Στην επιστολή 6/12/2007 (Τεκμ. Γ.) των Εναγόντων διαμαρτυρήθηκε προφορικά. Ο κύριος Ζηντίλης, επίσης διευθυντής των Εναγομένων, έλαβε γνώση. Ο κ. Ζηντίλης ήταν αυτός που σύστησε τους Ενάγοντες στους Εναγομένους. Ήταν κουμπάρος του κ. Παναγίδη.
72. Έλαβε γνώση της παράβασης της νομοθεσίας όταν τους κάλεσε το τελωνείο για διερεύνηση αδικήματος και αντιλήφθηκαν ότι ουδέποτε λήφθηκε άδεια για προσωρινή εξαγωγή. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Ο ΜΕ1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Είχε προσωπική γνώση των γεγονότων. Εκεί που έλαβε πληροφόρηση από άλλους π.χ. παράδοση κλειδιών αποθηκών από Mercavia στους Εναγομένους, το ανέφερε. Η μαρτυρία του και τα τεκμήρια που κατέθεσε ουσιαστικά δεν έχουν αμφισβητηθεί. Αντίθετα τα τιμολόγια Τεκμ. Α και η κατάσταση λογαριασμού Τεκμ. Β και ο ισχυρισμός του για παραδοχή τους από τον κ. Μεστάνα από το λογιστήριο των Εναγομένων και τον κ. Ζηντίλη δεν αντικρούστηκαν με μαρτυρία. Δεν αντικρούστηκε με συγκεκριμένη μαρτυρία ότι πράγματι έλαβε οδηγίες για προσωρινή εξαγωγή και δεν έπραξε τίποτε. Η θέση των Εναγόντων ότι οι λέξεις 'clearance fee' περιλάμβαναν και προσωρινή εξαγωγή δεν έγινε δεκτή από τον ίδιο ταυτόχρονα όμως δεν αντικρούστηκε με κάτι συγκεκριμένο από πλευράς Εναγομένων. Οι λέξεις από μόνες τους δεν οδηγούν σε συμπέρασμα ότι περιλαμβάνουν και υπηρεσίες προσωρινής εξαγωγής. Υπάρχει όντως κάποια διάσταση με τους ισχυρισμούς του στην κυρίως εξέταση ότι ουδέποτε του ζητήθηκε η εξασφάλιση προσωρινής άδειας εξαγωγής με το τι ανέφερε κατά την αντεξέταση του, ότι δηλαδή, τέτοια εργασία δεν τον αφορούσε αλλά αφορούσε την εταιρεία αποθήκευσης η οποία έπρεπε να καταβάλει εγγύηση. Τέτοιος ισχυρισμός δεν αναφέρεται στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Εναγόντων. Η δικογραφημένη τους θέση είναι ότι δεν έλαβαν οδηγίες. Όσον αφορά τη διάσταση που προκύπτει δεν τη θεωρώ καίριας σημασίας γιατί οι Εναγόμενοι όφειλαν να αποδείξουν ότι όντως είχε αναλάβει τέτοια εργασία και δεν την εκτέλεσε. Η διάσταση αυτή δεν καταδεικνύει στην απουσία άλλης μαρτυρίας ότι όντως ανέλαβε την διεκπεραίωση τέτοιων υπηρεσιών ή ότι δεν συμμορφώθηκε με συγκεκριμένες οδηγίες των Εναγομένων που του δόθηκαν κατά καιρούς. Ο ΜΕ2 επιβεβαίωσε τα όσα λέχθηκαν από τον ΜΕ1 όσον αφορά την παράδοση των κλειδιών της αποθήκης στους Εναγομένους. Προέβηκε και σε περιγραφή των γεγονότων που τον οδήγησαν στο να τους τα δώσει. Δεν μου διαφεύγει ότι παραδέχθηκε ότι αυτό που έκανε ήταν ποινικό αδίκημα γι' αυτό και τιμωρήθηκε ποινικά. Δέχτηκε ότι για σκοπούς προσωρινής άδειας μετακίνησης έπρεπε επίσης να υπογράψει την αίτηση ως Ιδιοκτήτης της αποθήκης αποταμίευσης (βλ. Τεκμ. Δ). Στην κυρίως εξέτασή του επέμεινε ότι η αίτηση για προσωρινή άδεια έπρεπε να υποβληθεί από τον ίδιο. Σε υποβολή ότι η μαρτυρία του έρχεται σε σύγκρουση με τους ισχυρισμούς που προέβαλε στο Τεκμ. Λ. (Απάντηση στην Αγωγή 5566/2010 - παρ. 3) ότι δεν αναλάμβανε την διεκπεραίωση τελωνιακών εγγράφων των Εναγομένων οι οποίοι συνεργάζονταν με άλλο εκτελωνιστή, διευκρίνισε ότι τα τελωνιακά έγγραφα διεκπεραιώνονται μόνο από αδειούχο εκτελωνιστή κια η αίτηση για προσωρινή μετακίνηση μόνο από τον ιδιοκτήτη της αποθήκης. Κατέθεσε ότι την μία φορά που ανέλαβε να εξασφαλίσει άδεια, τέλη Ιανουαρίου 2007, συμπλήρωσε το έντυπο ο Διευθυντής των Εναγόντων. Από το Τεκμ. Δ προκύπτει ότι η αίτηση υπογράφεται από τον «ιδιοκτήτη της αποθήκης αποταμίευσης» και του «αιτητή»[1]. Κρίνω ότι δεν υπάρχει διάσταση στην μαρτυρία του όσον αφορά τα καθήκοντα που ανέλαβε ούτε θεωρώ ότι προσπάθησε να αποκρύψει την αλήθεια. Ο ΜΥ1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ειδικότερα δεν μπόρεσε να δώσει λογικές εξηγήσεις για ουσιώδη θέματα ή απέφυγε τελείως να απαντήσει δηλώνοντας άγνοια. Ειδικότερα αναφέρω τα εξής σημεία:
73. Με την υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους στην αγωγή 5566/2010, Τεκμ. Ζ, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας διεκδικούσαν ταυτόσημη θεραπεία με την παρούσα. Η εξήγηση ότι το έκαναν για «σκοπούς διαπραγμάτευσης» δεν με έπεισε. Αν είχαν συγκεκριμένη υπόθεση αναφορικά με την Mercavia Ltd, δηλαδή ότι δεν διαφύλαξε τα συμφέροντά τους έπρεπε να το θέσουν ευθέως.
74. Η παραδοχή και πληρωμή του προστίμου «γιατί θα στοίχιζε περισσότερο» επίσης δεν με έπεισε. Η λογική αντίδραση θα ήταν η καταγγελία των ατόμων που ευθύνονταν ήτοι των Εναγομένων και της Mercavia Ltd, ενόψει του ισχυρισμού μάλιστα ότι πλήρωναν τους Εναγομένους για προσωρινή εξαγωγή[2]. Αντίθετα συνέχισαν να συναλλάσσονται με τους Ενάγοντες. Η κατ' ισχυρισμόν υπόσχεση που ο έδωσε ο ΜΕ1 ότι θα «διευθετούσε» το θέμα επίσης δεν με έπεισε ως λογική υπό τις περιστάσεις. Οι Εναγόμενοι όφειλαν να τους καταγγείλουν στις αρχές.
75. Όσον αφορά την έρευνα που διεξήγαγε το τελωνείο δεν είχε καθόλου γνώση συνεπώς η μαρτυρία του ΜΕ2 όσον αφορά τον τρόπο που ανοίχτηκε η αποθήκη έμεινε αναντίλεκτη.
76. Δεν παρουσίασε κανένα έγγραφο ή άλλο μαρτυρικό υλικό που να καταδεικνύει ότι όντως έδιδαν οδηγίες στους Εναγομένους για προσωρινές εξαγωγές των αυτοκινήτων. Θα ανέμενε κανείς ότι θα διατηρούσαν την αλληλογραφία τους ή έστω κάποια στοιχεία για τον συγκεκριμένο χρόνο αφού η συνεργασία τους ήταν σχετικά σύντομη ενώ η έρευνα από το τελωνείο έγινε τον Αύγουστο 2007 και αφού συνεργάζονταν ήδη για 7 μήνες. Ευρήματα Οι Εναγόμενοι συμφώνησαν με τους Ενάγοντες στη Λεμεσό την εκτελώνιση εμπορευμάτων και αυτοκινήτων έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής. Οι Ενάγοντες για κάθε εκτελωνισμό εξέδιδαν τιμολόγια στα οποία αναγράφετο το αντικείμενο του εκτελωνισμού καθώς και η αμοιβή των Εναγόντων για τον εκτελωνισμό τα οποία απέστελλαν προς τους Εναγομένους για πληρωμή. Περαιτέρω διατηρούσαν κατάσταση λογαριασμού από την 1/1/2007 μέχρι και την 10/12/
77. Σύμφωνα με τα τιμολόγια που εξέδωσαν οι Ενάγοντες η αμοιβή των Εναγόντων για την περίοδο από 2/1/2007 μέχρι και 25/9/2007 ανερχόταν στο ποσό των €36253,11 (Λ.Κ.21218). Οι Εναγόμενοι σε διάφορες ημερομηνίες μέσα στην πιο πάνω αναφερόμενη περίοδο κατέβαλαν στους Ενάγοντες το ποσό των €34341,18 (Λ.Κ.20099) και παρέμεινε ως οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €1911,93 (Λ.Κ.1119) (Τεκμ. Β). Αν και τιμολόγιο δε συνιστά μαρτυρία για την εργασία η οποία έγινε, αλλά σημείωση γι' αυτή, η οποία συναρτάται με τη γνώση του γράφοντος γι' αυτά που κατέγραψε (βλ. Θεόδωρος Θεοδώρου ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ,