Άννα Ανδρέου-Ιερόπουλου ν. Δρ. Μιχάλη Χρυσοστόμου, Αρ. Αγωγής: 3065/2008, 28/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A139 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3065/2008 Μεταξύ: Άννα Ανδρέου-Ιερόπουλου, Σταυραετού 30, Διαμ.23, 2035 Στρόβολος Ενάγουσας και Δρ. Μιχάλη Χρυσοστόμου, Ναυπλίου 15, 3ος όροφος, 3025 Λεμεσός Εναγόμενου Ημερομηνία: 28.03.14 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κος Χρ. Τριανταφυλλίδης (η κα. Ν. Σαββίδου για ν' ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενο: κος Α. Γλυκής (η κα. Κ. Πετρίδου για ν' ακούσει απόφαση) ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον του Εναγομένου την επιστροφή του ποσού των €4.006,82 (ισότιμο σε Λ.Κ.2.345,09) που του κατέβαλε ως ιατρική αμοιβή λόγω κατ' ισχυρισμό πληρωμής άνευ ανταλλάγματος και/ή κατ' ισχυρισμό πληρωμή δίχως παροχή ιατρικών υπηρεσιών από τον Εναγόμενο. Η Ενάγουσα επιπλέον διεκδικεί την επιδίκαση αποζημιώσεων για πόνο και/ή ταλαιπωρία που ισχυρίζεται ότι υπέστηκε θεωρώντας υπεύθυνο γι' αυτό τον Εναγόμενο, καθώς επίσης απαιτεί νόμιμο τόκο επί οποιουδήποτε επιστραφέντος και/ή επιδικαζόμενου ποσού. Οι δικογραφημένες θέσεις και ισχυρισμοί των διαδίκων: Μέσα από την Έκθεση Απαίτησης της η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι κατά πάντα ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν ασθενής του Εναγομένου, ο οποίος είναι ιατρός σε θέματα γυναικολογικής φύσεως. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, περί τον Μάρτιο του έτους 2007 έλαβε από τον Εναγόμενο γνωμάτευση και/ή διαβεβαίωση ότι το πρόβλημα τεκνοποίησης που αντιμετώπιζε οφειλόταν αποκλειστικά στην ύπαρξη μεγάλου διαφράγματος το οποίο χώριζε τη μήτρα στα δύο και ότι ο ίδιος μπορούσε να το αφαιρέσει και/ή διαχωρίσει επιλύοντας με τον τρόπο αυτό το πιο πάνω πρόβλημα. Όπως η Ενάγουσα ισχυρίζεται, η ίδια βασίστηκε πλήρως στην γνωμάτευση και/ή διαβεβαίωση που έλαβε από τον Εναγόμενο με αποτέλεσμα να υποβληθεί υπό πλήρη αναισθησία σε χειρουργική επέμβαση από τον ίδιο σε ιδιωτική κλινική στη Λεμεσό. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι με την ολοκλήρωση της χειρουργικής επέμβασης ο Εναγόμενος της παρέστησε και/ή την διαβεβαίωσε ότι το διάφραγμα αφαιρέθηκε και/ή διαχωρίστηκε και ότι κανένα πρόβλημα υπήρχε πλέον για να τεκνοποιήσει, πράγμα που την χαροποίησε αφάνταστα δεδομένου της επιθυμίας της να τεκνοποιήσει. Συνεπεία της πιο προαναφερόμενης χειρουργικής επέμβασης η Ενάγουσα πλήρωσε τον Εναγόμενο με το συνολικό ποσό των €4.006,82 (ισότιμο σε Λ.Κ.2.345,09) ενώ παράλληλα υπέστηκε μεγάλο πόνο και ταλαιπωρία μέχρι να αναρρώσει πλήρως. Είναι ακόμη θέση της Ενάγουσας ότι, λόγω των συνεχιζόμενων προβλημάτων τεκνοποίησης που αυτή αντιμετώπιζε, επισκέφτηκε περί τον Οκτώβριο του έτους 2007 άλλους ιατρούς οι οποίοι διέγνωσαν ότι το διάφραγμα δεν είχε αφαιρεθεί και/ή διαχωριστεί όπως ο Εναγόμενος της είχε παραστήσει και/ή διαβεβαιώσει. Σύμφωνα πάντοτε με την Ενάγουσα, ως αποτέλεσμα της διάγνωσης των άλλων ιατρών η ίδια υπέστηκε τεράστια ψυχική ταλαιπωρία και/ή στεναχώρια και/ή απογοήτευση και/ή ψυχικά τραύματα. Περαιτέρω, είναι η θέση της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος δεν πρόσφερε κανένα αντάλλαγμα και/ή παροχή για το ποσό των €4.006,82 (ισότιμο σε Λ.Κ.2.345,09) που του κατέβαλε. Επίσης, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ένεκα των διαβεβαιώσεων και/ή παραστάσεων του Εναγομένου η ίδια υπέστηκε χωρίς λόγο και αιτία ψυχική και/ή σωματική ταλαιπωρία και/ή πόνο και/ή απογοήτευση. Επιπροσθέτως, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ζητήθηκε από τον Εναγόμενο να της επιστρέψει το ποσό των €4.006,82 (ισότιμο σε Λ.Κ.2.345,09) που του κατέβαλε και όπως την αποζημιώσει για τον πόνο και/ή την ταλαιπωρία που υπέστηκε πλην όμως αυτός αρνήθηκε να το πράξει. Στην Υπεράσπιση του ο Εναγόμενος, αφού διευκρινίζει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν και εξακολουθεί να είναι ιατρός-γυναικολόγος με σημαντικότατη εμπειρία σε θέματα γυναικολογικών προβλημάτων, εξωσωματικής γονιμοποίησης και άλλων συναφών ζητημάτων και ότι σε κάποιο χρόνο η Εναγόμενη ζήτησε τις ιατρικές του υπηρεσίες και/ή συμβουλή, ισχυρίζεται ότι ουδέποτε γνωμάτευσε και/ή διαβεβαίωσε την Ενάγουσα ότι η αφαίρεση του διαφράγματος αλλά και των ενδομητρικών πολυπόδων που διαγνώστηκαν στην Ενάγουσα θα επίλυε το πρόβλημα τεκνοποίησης που αντιμετώπιζε επειδή στο πρόβλημα αυτό συνέτειναν και άλλοι παράγοντες και ειδικότερα η μεγάλη ηλικία της, γεγονός που της επισήμανε πολλές φορές και η ίδια το γνώριζε. Ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι χειρούργησε την Ενάγουσα για αφαίρεση του εν λόγω διαφράγματος αλλά και κάποιων ενδομητρικών πολυπόδων που διέγνωσε σ' αυτή και ισχυρίζεται ότι αυτή έγινε στη βάση επαγγελματικής επιδεξιότητας, επιμέλειας, της κατάλληλης και/ή καθιερωμένης ιατρικής πρακτικής, γνώσης, πείρας και σύμφωνα με τα ιατρικά θέσμια και την ιατρική επιστήμη. Απέρριψε δε ως ψευδή και ανυπόστατο τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι της παρέστησε και/ή την διαβεβαίωσε ότι το πρόβλημα τεκνοποίησης που αντιμετώπιζε θα επιλυόταν ή επιλύθηκε και/ή θα εξέλιπε μετά την χειρουργική επέμβαση που της διενήργησε. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο, το διάφραγμα καθώς και οι ενδομητρικοί πολύποδες αφαιρέθηκαν και ισχυρίζεται ότι η διάγνωση των άλλων ιατρών δεν έγινε με τον ενδεδειγμένο τρόπο και ούτε είναι προϊόν ορθής και δέουσας εξέτασης της Ενάγουσας. Είναι ακόμη η θέση του Εναγομένου ότι η συγκεκριμένη χειρουργική επέμβαση δεν ενέχει μεγάλη ταλαιπωρία για τον ασθενή και ούτε είναι ιδιαίτερα επώδυνη. Παράλληλα, ο Ενάγοντας παραδέχεται ότι πληρώθηκε την αμοιβή του για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην Ενάγουσα με το ποσό των €4.006,82 (ισότιμο σε Λ.Κ.2.345,09). Ο Εναγόμενος επιπλέον ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα δεν υπέστηκε οποιαδήποτε ταλαιπωρία, στεναχώρια, ψυχική ταλαιπωρία και/ή ψυχικά τραύματα εξαιτίας του ιδίου ή των προσφερομένων υπηρεσιών του και επαναλαμβάνει τη θέση του ότι ο ίδιος πρόσφερε στην Ενάγουσα ιατρικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου και γι' αυτές του καταβλήθηκε η αρμόζουσα αμοιβή. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της απαίτηση της η Ενάγουσα παρουσίασε 3 μάρτυρες και συγκεκριμένα τον εαυτό της (ΜΕ2), τον σύζυγο της Μάριο Ιερόπουλο (ΜΕ1) και τον ιατρό Δρ. Charles Marsh (ME3). Ο δε Εναγόμενοw προς υπεράσπιση του παρουσίασε επίσης 3 μάρτυρες, ήτοι τον εαυτό του (ΜΥ1), τον Πρόεδρο του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου-ιατρό Δρ. Ανδρέα Δημητρίου (ΜΥ2) και τον Πρόεδρο του Ιατρικού Συμβουλίου Κύπρου-ιατρό Δρ. Μάριο Φιλίππου (ΜΥ3). Παράλληλα, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 16 τεκμήρια. Πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά που τηρούνται και απλά πιο κάτω παρουσιάζεται μια συνοπτική παράθεση της με περισσότερες λεπτομέρειες να δίδονται εκεί που κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς αξιολόγησης της, εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Πρώτος μάρτυρας στην παρούσα υπόθεση ήταν ο σύζυγος της Ενάγουσας, Μάριος Ιερόπουλος (ΜΕ1). Μέρος της κυρίως εξέτασης του ήταν γραπτή δήλωση, την οποία κατάθεσε ως Τεκμήριο
- Μέσα από το περιεχόμενο της γίνεται αναφορά στην μεγάλη επιθυμία του ιδίου και της συζύγου του αλλά και στις ανεπιτυχείς προσπάθειες της τελευταίας για τεκνοποίηση μέσα από επισκέψεις της σε διάφορους ιατρούς, οι οποίοι, κατά την άποψη του, προέβησαν σε λανθασμένες διαγνώσεις. Κάποιοι τους συμβούλευσαν ότι η Ενάγουσα είχε ένα μεγάλο διάφραγμα το οποίο σχεδόν χώριζε τη μήτρα στα δύο, κάτι που, όπως τους έλεγαν, θα έπρεπε να αφαιρεθεί με επέμβαση στο εξωτερικό λόγω του βαθμού δυσκολίας που υπήρχε. Τελικά οδηγήθηκαν στον Εναγόμενο, οι πληροφορίες για τον οποίο είχαν έλεγαν ότι μπορούσε να προβεί στη δύσκολη επέμβαση και να αφαιρέσει το διάφραγμα. Επισκέφτηκαν τον Εναγόμενο, ο οποίος, σύμφωνα με τον μάρτυρα, τους βεβαίωσε ότι επρόκειτο για μεγάλο διάφραγμα και παράλληλα τους συμβούλευσε να αφαιρεθεί. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας είπε, ο Εναγόμενος του διαβεβαίωσε ότι μπορούσε να διεκπεραιώσει με επιτυχία την επέμβαση χωρίς δυσκολία έναντι μέγιστου κόστους Λ.Κ.£1.200,
- Περαιτέρω, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι ο Εναγόμενος τους είπε ότι η επέμβαση θα διαρκούσε 30 λεπτά και ότι μετά η Ενάγουσα θα μπορούσε να τεκνοποιήσει. Στις 29.03.07 η Ενάγουσα υπεβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση από τον Εναγόμενο, η οποία διήρκεσε 2 και πλέον ώρες. Ο ίδιος, όπως είπε, ανησύχησε αλλά του εξήγησαν ότι όλα κυλούσαν ομαλά και ότι απλά η επέμβαση ήταν πολύπλοκη και απαιτούσε χρόνο. Η χρέωση της επέμβαση ανήλθε τελικά στα €3.921, 24, ποσό το οποίο ο ίδιος πλήρωσε για λογαριασμό της Ενάγουσας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης ο Εναγόμενος του ανάφερε ότι το πρόβλημα λύθηκε και ότι το διάφραγμα και κάποιοι πολύποδες αφαιρέθηκαν. Αφού τότε έδωσε ένα ψηφιακό δίσκο (dvd) που έδειχνε της διαδικασία της δίωρης εγχείρησης ζήτησε όπως εξετάσει εκ νέου την Ενάγουσα σε ένα μήνα. Στις 02.04.07 που η Ενάγουσα επισκέφτηκε μετεγχειρητικά ξανά τον Εναγόμενο ο τελευταίος της είπε ότι έπρεπε να προχωρήσει αμέσως με εξωσωματική λόγω της ηλικίας της. Μετά από αυτό η Ενάγουσα ήταν πολύ απογοητευμένη και είχε περιέλθει σε κακή ψυχολογική κατάσταση. Εκτός αυτού, η Ενάγουσα χρεώθηκε και για την μετεγχειρητική αυτή επίσκεψη. Ακολούθως, η Ενάγουσα και ο σύζυγος της επισκέφτηκαν τον αμερικανό καθηγητή Dr. Charles March την περίοδο που αυτός ήλθε στην Κύπρο και εξέταζε ασθενείς σε ιδιωτικό ιατρικό κέντρο με τη συνεργασία των ιατρών Δρ. Μάο και Δρ. Λέρνη. Η Ενάγουσα έτυχε εξέτασης από τους Δρ. March και Δρ. Λέρνη, οι οποίοι, σύμφωνα πάντοτε με τον μάρτυρα αυτό, διαπίστωσαν ότι το διάφραγμα δεν αφαιρέθηκε αλλά μόνο ένα μικρό μέρος του κόπηκε και γι' αυτό θα έπρεπε οι ίδιοι να το αφαιρέσουν, πράγμα που έγινε δια εγχειρήσεως στις 25.10.07 η οποία διάρκεσε περίπου 30 λεπτά. Όπως επιπλέον ο ΜΕ1 ανάφερε, τα πιο πάνω προκάλεσαν τεράστια ψυχική ταλαιπωρία στην Ενάγουσα λόγω της αγωνίας της για τη χειρουργική επέμβαση που ο Εναγόμενος διενήργησε αλλά και της απογοήτευσης της για το αποτέλεσμα της. Επίσης, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι η μεταγενέστερη εγχείρηση στην οποία αναγκάστηκε να υποβληθεί από τους Δρ. March και Δρ. Λέρνη προκάλεσαν στην Ενάγουσα επιπρόσθετο και συνάμα αχρείαστα και άδικα πόνο και ταλαιπωρία. Παράλληλα, ο ΜΕ1 ανάφερε ότι ο Εναγόμενος χρέωσε και πληρώθηκε για την αφαίρεση διαφράγματος χωρίς αυτό να έχει συμβεί στην πραγματικότητα. Στη συνέχεια ο μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 2 επιστολή ημερομηνίας 07.05.08 από τον δικηγόρο της Ενάγουσας με την οποία ο Εναγόμενος ενημερώνεται για την πρόθεση της Ενάγουσας για διεκδίκηση αποζημιώσεων λόγω ψυχικής και σωματικής ταλαιπωρίας που ισχυρίζεται ότι υπέστηκε καθώς επίσης και επιστροφή των χρημάτων που αυτή του κατέβαλε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως ο 2003 η Ενάγουσα ήταν 40 ετών, ηλικία που παραδέχτηκε ότι ήταν μεγάλη για τεκνοποίηση, γεγονός που τους είπε και ο Δρ. Παπαπέτρου ότι ήταν παράγοντας που δυσκόλευε την τεκνοποίηση. Κατόπιν σχετικής ερώτησης του συνηγόρου του Εναγομένου, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι ο Εναγόμενος ήταν ένας εκ των ιατρών που τους ανάφερε το πρόβλημα με το διάφραγμα. Ακολούθως, ο ΜΕ1 δήλωσε πως επισκέφτηκαν για πρώτη φορά τον Εναγόμενο μεταξύ Νοέμβριο του έτους 2006 και Ιανουάριο του έτους 2007, για την οποία χρεώθηκαν με το ποσό των Λ.Κ.£50,00 και έλαβαν σχετική απόδειξη. Η επίσκεψη αυτή διήρκησε 30 λεπτά και κατά τη διάρκεια αυτής προγραμματίστηκε η εγχείρηση για την οποία τους διαβεβαίωσε ότι θα διαρκούσε μισή ώρα χωρίς δυσκολία και ότι θα στοίχιζε συνολικά Λ.Κ.£1.200,00 το πολύ, με την ολοκλήρωση της οποίας τους είπε με σιγουριά ότι η Ενάγουσα θα μπορούσε να τεκνοποιήσει. Ο Εναγόμενος τότε τους παρέπεμψε για υπερηχογράφημα (ultra sound) χωρίς να τους αναφέρει αν εντόπισε οποιουσδήποτε ενδομήτριους πολύποδες αλλά μόνο μετά στην εγχείρηση τους το ανάφερε. Όπως ο μάρτυρας ανάφερε, με την έξοδο τους από το ιδιωτικό νοσοκομείο πλήρωσαν τιμολόγιο που εκδόθηκε από την κλινική νομιζόμενοι ότι είχαν εξοφλήσει αλλά μετά από μία εβδομάδα πληροφορήθηκαν ότι θα έπρεπε να πληρώσουν την αμοιβή του Εναγομένου. Παράλληλα ο ΜΕ1 δήλωσε πως κατά την έξοδο τους από την κλινική ο Εναγόμενος τους είπε ότι είχε αφαιρέσει το διάφραγμα. Όπως επίσης ο μάρτυρας ανάφερε, η Ενάγουσα τελικά έμεινε έγκυος από μόνη της σε ηλικία 42 ετών. Βλέποντας τον ψηφιακό δίσκο με τον Δρ. March, ο εν λόγω ιατρός τους είπε ότι ο Εναγόμενος δεν αφαίρεσε το διάφραγμα παρόλο ότι προσπάθησε να το αποκόψει ενώ τους πολύποδες ότι τους αφαίρεσε. ΜΕ2 ήταν η Ενάγουσα, η οποία παρουσίασε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης και κατατέθηκε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας σαν Τεκμήριο
- Το περιεχόμενο της γραπτής δήλωσης της Ενάγουσας είναι σχεδόν πανομοιότυπο με το Τεκμήριο 1 που αφορά τον σύζυγο της (ΜΕ1). Πέραν από τα πολλά κοινά τους σημεία, από τη γραπτή δήλωση της Ενάγουσας ξεχωρίζουν τα εξής: (α) Η Ενάγουσα επιβεβαιώνει ότι όλα τα χρήματα που ο σύζυγος της κατέβαλε στον Εναγόμενο τα πλήρωσε εκ μέρους και για λογαριασμό της. (β) Όταν συνήλθε από την ολική νάρκωση της εγχείρησης του Εναγομένου η Ενάγουσα ένιωθε πόνο, ο οποίος συνεχίστηκε για μια εβδομάδα περίπου γεγονός που την εμπόδιζε στην καθημερινή της ζωή και την απόλαυση της. (γ) Η δεύτερη χειρουργική επέμβαση που είχε από τους ιατρούς Δρ. March και Δρ. Λέρνη συνοδεύτηκε από νέους πόνους, νέα ταλαιπωρία και νέα εμπόδια στην καθημερινή της ζωή και την απόλαυση της. (δ) Ένιωσε απίστευτα απογοητευμένη και ξεγελασμένη από την κατ' ισχυρισμό επαγγελματική συμπεριφορά του Εναγομένου. (ε) Ένιωσε ότι ο Εναγόμενος την κορόιδεψε, την παραπλάνησε και επενέβηκε στο σώμα της χρεώνοντας την για την αφαίρεση του διαφράγματος, εργασία για την οποία πληρώθηκε αλλά, όπως η ίδια ισχυρίζεται, στην πραγματικότητα ο ίδιος δεν είχε αφαιρέσει το διάφραγμα. (στ) Η ίδια βιώνει καθημερινά την ψυχική ταλαιπωρία που παρέμεινε. Στη δια ζώσης μαρτυρία της η Ενάγουσα ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι προτού επισκεφτεί τον Εναγόμενο αποτάθηκε στον Δρ. Μάο, ο οποίος μετά από γυναικολογική εξέταση διαπίστωσε ότι το πρόβλημα οφειλόταν σε διάφραγμα και όχι σε δίκερο μήτρα, όπως ήταν η διάγνωση του προγενέστερου ιατρού της Δρ. Αναστασίου. Σε σχέση με τα έξοδα που πληρώθηκαν, η Ενάγουσα είπε ότι εκτός από την αμοιβή του Εναγομένου πλήρωσε το κόστος της κλινικής στην οποία νοσηλεύτηκε μετά τη χειρουργική επέμβαση που υπεβλήθηκε από τον Εναγόμενο. Ακολούθως, η Ενάγουσα κατάθεσε τα εξής έγγραφα ως τεκμήρια:
(1)Τεκμήριο 4 - Επιστολή του δικηγόρου του Εναγομένου ημερομηνίας 19.05.08 με την οποία απορρίπτονται οι θέσεις της Ενάγουσας σε σχέση με την υπόθεση αυτή.
(2)Τεκμήριο 5 - Ιατρικό πιστοποιητικό του μαιευτήρα-γυναικολόγου Δρ. Πάνου Λέρνη ημερομηνίας 06.06.08 με το οποίο βεβαιώνεται ότι, κατόπιν γυναικολογικής εξέτασης της Ενάγουσας, στις 25.10.07 αφαιρέθηκε με υστεροσκοπική μέθοδο διάφραγμα με εκτεταμένες ενδομήτριες συμφύσεις ενώ περί τις αρχές Ιανουαρίου 2008 και γύρω στα μέσα Απριλίου 2008 διενεργήθηκαν υστεροσκοπίσεις στα πλαίσια αφαίρεσης υπολειμμάτων των ενδομήτριων συμφύσεων (σύνδρομο Asherman).
(3)Τεκμήριο 6 - Ιατρική βεβαίωση Εναγομένου ημερομηνίας 02.04.07 με την οποία επιβεβαιώνεται η χορήγηση στην Ενάγουσα φαρμακευτικής αγωγής.
(4)Τεκμήριο 7 - Χειρόγραφη ιατρική έκθεση Εναγομένου ημερομηνίας 21.09.07 συνταγμένη στην αγγλική γλώσσα που αφορά την Ενάγουσα.
(5)Τεκμήριο 8 - Χειρόγραφο ιατρικό έγγραφο Εναγομένου άνευ ημερομηνίας που αφορά την Ενάγουσα.
(6)Τεκμήριο 9 - Έντυπο Εξιτηρίου και Ενημερωτικό Σημείωμα ημερομηνίας 30.03.07 αναφορικά με την Ενάγουσα.
(7)Τεκμήριο 10 - Ενυπόγραφη απόδειξη υπ' αριθμό 3212 ημερομηνίας 05.04.07 με την οποία σημειώνεται ότι ο Εναγόμενος έλαβε από την Ενάγουσα το ποσό των Λ.Κ.£1.200,00.
(8)Τεκμήριο 11 - Τιμολόγιο υπ' αριθμό 90051982 ημερομηνίας έκδοσης 30.03.07 του Ιατρικού Κέντρου Λεμεσού Αχίλλειον Λτδ εις το όνομα της Ενάγουσας για χρέωση ύψους Λ.Κ.£1.095,
- Αντεξεταζόμενη η Ενάγουσα δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως ο Δρ. Μάο ήταν ο μόνος που την εξέτασε κολπικά και ο πρώτος που της είπε για το διάφραγμα και ότι το πρόβλημα της τεκνοποίησης δεν οφειλόταν σε δίκερο μήτρα, όπως της είχε πει προηγουμένως ο Δρ. Αναστασίου, ο οποίος παράλληλα της επισήμανε ότι η ηλικία 41 ετών στην οποία η Ενάγουσα βρισκόταν τότε διαδραμάτιζε ρόλο στην τεκνοποίηση. Διευκρίνισε δε ότι στον Δρ. Αναστασίου υπεβλήθηκε σε επέμβαση για αφαίρεση κύστης ενώ επέμβαση για αφαίρεση πολύποδων είχε στον Εναγόμενο. Διευκρίνισε ακόμη ότι ο δεύτερος ιατρός που της είπε για διάφραγμα ήταν ο Εναγόμενος. Παρόλα αυτά, όπως η Ενάγουσα ανάφερε, έμεινε έγκυος χωρίς ιατρική παρακολούθηση. Σε ερώτηση του συνηγόρου του Εναγομένου αν ο Δρ. Αναστασίου της ανάφερε ότι η αποβολή του εμβρύου οφειλόταν στην ηλικία της η Ενάγουσα απάντησε αρνητικά συμπληρώνοντας ότι ούτε η ίδια διευκρίνισε κάτι τέτοιο. Επίσης, η Ενάγουσα ανάφερε ότι το έτος 2008 αναγκάστηκε, μετά από συμβουλή που έτυχε, να σταματήσει να εργάζεται σε συμβουλευτική εταιρεία λόγω του ότι υποβαλλόταν σε θεραπεία για τεκνοποίηση. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, η ίδια επισκέφτηκε τον Εναγόμενο συνολικά 3-4 φορές και αυτός της ανάφερε ότι όταν θα αφαιρούσε το διάφραγμα θα τεκνοποιούσε σίγουρα αφού αυτό ήταν το εμπόδιο. Την ίδια δε ημέρα που έγινε η εγχείρισε ο Εναγόμενος της είπε ότι το πρόβλημα λύθηκε. Κατά τη δεύτερη ή τρίτη όμως συνάντηση που διεξήχθη μετά την εγχείριση ο Εναγόμενος για πρώτη φορά της ανάφερε την ανάγκη εξωσωματικής γονιμοποίησης και το πρόβλημα με την ηλικία της. Σύμφωνα πάντοτε με την Εναγομένη, παρόλο ότι ο Εναγόμενος την εξέτασε με υπερηχογράφημα πριν από την εγχείρηση, εντούτοις αυτός δεν της ανάφερε για την ύπαρξη πολύποδων. Απορρίπτοντας τη θέση του Εναγομένου ότι κινήθηκε εκδικητικά, η Ενάγουσα σημείωσε ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε για τυχόν επώδυνη εγχείρηση και μεγάλη ταλαιπωρία που θα αντιμετώπιζε. Μετέπειτα της εγχείρησης η Ενάγουσα αντιμετώπισε πολλά προβλήματα ενώ 2 ημέρες παρουσίασε εμετούς. Στη συνέχεια η Ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι ο Δρ. March που παρακολούθησε για μισή ώρα τον ψηφιακό δίσκο της εγχείρισης της ανάφερε ότι το διάφραγμα δεν αφαιρέθηκε και ούτε αποκόπηκε. Την ύπαρξη διαφράγματος διέγνωσε προγενέστερα και ο Δρ. Λέρνης κατόπιν εξέτασης της Ενάγουσας με υπερηχογράφημα. Όπως η μάρτυρας διευκρίνισε, η δεύτερη εγχείρηση στην οποία υπεβλήθηκε έγινε από τον Δρ. Λέρνη υπό την επίβλεψη του Δρ. March μέσα από την οποία αφαιρέθηκε τελικά το διάφραγμα. Στρεφόμενη στα έξοδα η Ενάγουσα δήλωσε πως κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.£1.200,00 στον Εναγόμενο καθώς επίσης το ποσό των Λ.Κ.£1.100,00 στην ιδιωτική κλινική. Ο Δρ. Charles Marsh (ME3) ήταν ο τελευταίος μάρτυρας για την υπόθεση της Ενάγουσας. Είναι γυναικολόγος με ειδικότητα στη γονιμότητα και ασκεί το επάγγελμα του στο Los Angels στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Προς τεκμηρίωση των ακαδημαϊκών και επαγγελματικών προσόντων και πείρας του ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε το βιογραφικό σημείωμα του ως Τεκμήριο
- Μέχρι την στιγμή της κατάθεσης του ήλθε 3 φορές στην Κύπρο για να εξετάσει ασθενείς συνδύασε την πρώτη και τρίτη φορά για να δώσει και διαλέξεις. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας είπε, κάθε φορά που έρχεται στο νησί εξετάζει 7 με 30 ασθενείς, τους οποίους και βλέπει στο γραφείο του Δρ. Λέρνη στο Ιπποκράτειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο. Ο Δρ. Λέρνης είναι το πρόσωπο που τον διαβεβαίωσε ότι είχε την κατάλληλη άδεια για να χειρίζομαι ασθενείς στην Κύπρο. Σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεση αυτής ο εν λόγω ιατρός ανάφερε στην κυρίως εξέταση του, μεταξύ άλλων, ότι την Ενάγουσα την είδε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του έτους 2007 και αντιμετώπιζε πρόβλημα υπογονιμότητας. Αφού άκουσε από την ίδια το ιατρικό ιστορικό της περιλαμβανομένης της προγενέστερης εγχείρησης της και μετά που είδε ακτινογραφίες της μήτρας και των σαλπίγγων, προέβηκε σε εξέταση της, μέσα από την οποία της πρότεινε εγχείριση για να διορθώσει την μήτρα της. Σύμφωνα με τον ιατρό αυτό, εκ της γεννήσεως της η μήτρα της Ενάγουσας δεν είχε δημιουργηθεί ορθά αλλά ήταν διαχωρισμένη σε δύο μέρη από διάφραγμα. Ο ΜΕ3 παρομοίασε το διάφραγμα με ένα λαστιχένιο επίδεσμο. Στόχος της εγχείρισης ήταν να κάνει τη μήτρα από δύο μέρη σε ένα. Ο ΜΕ3 ανάφερε ότι μια τέτοια εγχείριση διαρκεί 30-45 λεπτά, μετά από αυτή ο ασθενής αισθάνεται πόνο ενώ στην εγχείρηση αυτή ενυπάρχουν κίνδυνοι όπως μόλυνση, αιμορραγία, ζημιά σε άλλα όργανα και η δημιουργία ουλών. Σύμφωνα πάντοτε με τον ΜΕ3, η Ενάγουσα ήταν σοκαρισμένη, λυπημένη και θυμωμένη γιατί πίστευε ότι η μήτρα της είχε διορθωθεί κατά τη διάρκεια μιας προηγούμενης χειρουργικής επέμβασης. Όπως ο μάρτυρας αυτός εξήγησε, η Ενάγουσα ακολούθησε την συμβουλή του και υπεβλήθηκε σε νέα εγχείριση, η οποία διενεργήθηκε από τον ίδιο και τον Δρ. Λέρνη. Με τη βοήθεια τηλεσκοπίου που εισχώρησε στην μήτρα, το διάφραγμα κόπηκε με ψαλίδι. Κατά τον μάρτυρα, η εγχείριση ήταν επιτυχής. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε, όταν το διάφραγμα κοπεί τα δύο μέρη αποχωρίζονται. Εάν το διάφραγμα κοπεί δεν μπορεί να επανενωθεί. Ο ίδιος είπε ότι όταν εγχείρισε την Ενάγουσα το διάφραγμα ήταν ενωμένο. Περαιτέρω, ο ΜΕ3 ανάφερε ότι ο ίδιος μαζί με τον Δρ. Λέρνη είδαν ένα ψηφιακό δίσκο της Ενάγουσας διάρκειας 1 ώρας και 10 λεπτά περίπου μέσα από το οποίο παρατήρησε ένα μυώδη ογκίδιο στην εξωτερική μεριά της μήτρας που ονομάζεται Fibroid καθώς και δύο πολύποδες που υπήρχαν εντός της δεξιάς πλευράς της μήτρας. Ακόμη πρόσεξε ότι υπήρχε ένας διάφραγμα που χώριζε τη μήτρα σε δύο μέρη. Σε σχέση με την πρώτη εγχείρηση ο ΜΕ3 παρατήρησε πρώτα μια μικρή τομή από ψαλίδι, μετά ακόμα μια άλλη μικρή τομή από ηλεκτρικό σύρμα και τέλος μια άλλη μικρή τομή με ψαλίδι, χωρίς όμως αυτές οι ενέργειες να οδήγησαν στο διαχωρισμό του διαφράγματος. Ακολούθως και κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου τα μέρη κατάθεσαν από κοινού ως Τεκμήριο 13 επιστολή από τον δικηγόρο του Εναγομένου ημερομηνίας 29.06.11, το περιεχόμενο των οποίων τα μέρη αποδέχονται ως αληθές. Με βάση αυτό είναι κοινά παραδεκτό από αμφότερους διαδίκους ότι ο Εναγόμενος αποτάθηκε γραπτώς στον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο ζητώντας να πληροφορηθεί κατά πόσο ο ΜΕ3 είχε άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος στην Κύπρο και ειδικότερα εάν μπορούσε να προβαίνει σε χειρουργικές επεμβάσεις στο νησί. Το πιο πάνω παραδεχτό γεγονός που αντλήθηκε μέσα από το περιεχόμενο του πιο πάνω τεκμηρίου εγκρίθηκε από το Δικαστήριο και αποτελεί αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ3 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως και στις 3 περιπτώσεις που είχε προσκληθεί στην Κύπρο ζήτησε εξουσιοδότηση για να δώσει διαλέξεις και να θεραπεύσει ασθενείς και τόσο ο Δρ. Λέρνης όσο και ο διοικητικός λειτουργός του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου τον είχαν διαβεβαιώσει ότι τέτοια έγκριση είχε δοθεί. Ο ίδιος έκανε λιγότερες από 10 εγχειρήσεις. Σ' αυτές δεν περιλαμβάνεται η εγχείρηση της Ενάγουσας, η οποία διεξήχθη από τον Δρ. Λέρνη υπό την καθοδήγηση του ιδίου, γεγονός για το οποίο ήταν ενήμερη η Ενάγουσα και ο σύζυγος της. Συγκεκριμένα, τοποθετήθηκε τηλεσκόπιο στην κοιλιά της Ενάγουσας από τον Δρ. Λέρνη, ακολούθησε η τοποθέτηση του τηλεσκοπίου στη μήτρα και μετά ο μάρτυρας αυτός καθοδήγησε τον Δρ. Λέρνη που να κόψει το διάφραγμα μέσω παρακολούθησης από οθόνη. Ακόμη αφαιρέθηκαν 2 πολύποδες στη δεξιά μεριά της μήτρας. Η εγχείρηση διήρκησε περίπου 30 λεπτά. Προτού γίνει η εγχείρηση αυτή, ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε το ιατρικό ιστορικό της ασθενούς από τον Δρ. Λέρνη και την προηγούμενη ημέρα της εγχείρησης συζήτησαν την περίπτωση αυτή με τον Δρ. Λέρνη, την Ενάγουσα και το σύζυγο της στο γραφείο του πρώτου. Ειδικότερα, ο ΜΕ3 είχε δει μία ακτινογραφία της Ενάγουσας του έτους 2004 που έδειχνε διαιρεμένη μήτρα. Είδε ακόμη μία άλλη ακτινογραφία που λήφθηκε 5 μήνες μετά τη χειρουργική επέμβαση του έτους 2007 από τον Εναγόμενο, μέσα από την οποία η εμφάνιση της μήτρας επί των δύο ακτινογραφιών (δηλαδή αυτών τους έτους 2004 και 2007) ήταν σχεδόν ταυτόσημη. Αν και του ζητήθηκε να τις καταθέσει ο εν λόγω μάρτυρας δεν είχε τις ακτινογραφίες αυτές στην κατοχή του λέγοντας ότι τις έχει είτε ο Δρ. Λέρνης ή η Ενάγουσα. Σύμφωνα με τον ΜΕ3, όσο πιο έμπειρος είσαι τόσο γρηγορότερα ολοκληρώνεις την εγχείρηση για αφαίρεση του διαφράγματος χωρίς όμως να παραγνωρίζονται άλλοι παράγοντες που θα μπορούσαν να επιβραδύνουν τη διαδικασία όπως ο εντοπισμός πολύποδων και το σπάσιμο εργαλείων. Στην απουσία άλλων παραγόντων μία εγχείρηση που αφορά ένα μεγάλο διάφραγμα μπορεί να ολοκληρωθεί σε 40 λεπτά. Επίσης, ο μάρτυρας δήλωσε πως είδε τον ψηφιακό δίσκο της εγχείρησης της Ενάγουσας 2 φορές και συγκεκριμένα το έτος 2010 μαζί με την Ενάγουσα και το σύζυγο της το μέρος που αφορούσε την εγχείρηση επί του διαφράγματος διάρκειας 35 λεπτών καθώς και μόνος του λίγες ημέρες πριν από την κατάθεση του στο Δικαστήριο αναφορικά με την υπόθεση αυτή. Ο ψηφιακός δίσκος που απεικόνιζε τη διαδικασία εγχείρισης της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Κατά την διάρκεια παρακολούθησης του ψηφιακού δίσκου στο Δικαστήριο ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι παρατηρεί την αποκοπή μόνο ενός μικρού μέρους του διαφράγματος. Επιπλέον, ο εν λόγω μάρτυρας παρατήρησε λαπαροσκοπική διάρκειας 9 λεπτών και 5 δευτερολέπτων, διαγνωστική υστεροσκόπηση διάρκειας 6 λεπτών και 49 δευτερολέπτων, υστεροσκόπηση διάρκειας 3 λεπτών και 41 δευτερολέπτων και χειρουργική υστεροσκόπηση διάρκειας 34 λεπτών και 59 δευτερολέπτων. Είναι η θέση του ΜΕ3 ότι μόνο το κάτω μέρος του διαφράγματος κόβεται με τη βοήθεια ψαλιδιού. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η αποκοπή μόνο μέρους του διαφράγματος αποδεικνύεται από τα εξής: (α) Επειδή η προσπάθεια αφαίρεσης ενός πολύποδα με το χειρουργικό εργαλείο δεν θα γινόταν με κατεύθυνση του χειρουργικού αυτού εργαλείου από κάτω αριστερά διαγώνια προς τα πάνω δεξιά όπου ήταν ο πολύποδας αλλά θα είχε οριζόντια κατεύθυνση άρα ο λόγος που δεν είχε οριζόντια πορεία είναι διότι την ενέργεια αυτή εμπόδιζε η ύπαρξη του διαφράγματος που ακόμη βρισκόταν εκεί. (β) Επειδή η ακτινογραφία που λήφθηκε 5-6 μήνες μετά την εγχείρηση του Εναγομένου έδειξε μεγάλο διαχωρισμό-διαιρεμένη μήτρα ταυτόσημη με την ακτινογραφία που λήφθηκε το έτος 2004 και συγκεκριμένα πριν την εγχείρηση της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο. (γ) Επειδή ο μάρτυρας είδε τον Δρ. Λέρνη να κόβει ένα μεγάλο υπολειπόμενο κομμάτι του διαφράγματος, το οποίο ήταν η μεγάλη πλειοψηφία του όλου διαφράγματος. Στη συνέχεια ο μάρτυρας διαφώνησε με τη θέση του συνηγόρου του Εναγομένου ότι η εγχείρηση της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο ήταν πετυχημένη επιμένοντας στη θέση ότι δεν έγινε ολοκληρωτική αποκοπή του διαφράγματος. Σε ερώτηση πόσο χρονικό διάστημα διήρκεσε ο πόνος της εγχείρησης της Ενάγουσας από τον Δρ. Λέρνη, ο ΜΕ3 δήλωσε πως ο σωματικός πόνος διήρκεσε το μέγιστο μια εβδομάδα ενώ ο ψυχικός πόνος περισσότερο. Ο εν λόγω μάρτυρας ακόμη ανάφερε ότι η Ενάγουσα αντιμετώπιζε το σύνδρομο Ashermans, για το οποίο δεν διαφώνησε ότι εξαιτίας αυτού η Ενάγουσα υπεβλήθηκε σε εγχείριση από τον Δρ. Λέρνη τον Ιανουάριο του έτους 2008 ενώ παράλληλα αποκάλυψε ότι ο ίδιος εγχείρησε εκ νέου την Ενάγουσα για το λόγο αυτό στις Η.Π.Α. το έτος 2010, η οποία όμως εγχείρηση ήταν αποτυχημένη. Σε ερώτηση του συνηγόρου του Εναγομένου κατά πόσο η Ενάγουσα με το σύνδρομο Ashermans δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει προτού το πρόβλημα αυτό πρώτα διορθωθεί, ο ΜΕ3 απάντησε ότι παρόλο ότι όταν κάποιος έχει το σύνδρομο Ashermans οι πιθανότητες κύησης είναι μικρές εντούτοις υπάρχει δυνατότητα τεκνοποίησης. Ο Εναγόμενος (ΜΥ1) στην κυρίως εξέταση του κατάθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος αυτής, η οποία κατατέθηκε σαν Τεκμήριο
- Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, στις 17.03.07 η Ενάγουσα τον επισκέφτηκε μαζί με το σύζυγο της όπου λήφθηκε το ιατρικό ιστορικό της. Ο Εναγόμενος έκανε κολπικό υπερηχογράφημα το οποίο κατέδειξε ότι το πιο πιθανό ήταν η Ενάγουσα να είχε μεγάλο διάφραγμα και έτσι συνέστησε την αφαίρεση του. Της εξήγησε ότι ήταν κάτι που μπορούσε να πράξει με την εγχείρηση να διαρκούσε από μισή ώρα μέχρι και 2 ώρες το λιγότερο αφού η διάρκεια της θα εξαρτάτο από πολλούς παράγοντες. Ο Ενάγοντας αρνείται κατηγορηματικά ότι διαβεβαίωσε την Ενάγουσα ότι μετά την εγχείρηση θα μπορούσε να τεκνοποιήσει αλλά αντίθετα της εξήγησε ότι οι παράγοντες για την μη τεκνοποίηση είναι πολλοί καθώς και ποιοι είναι αυτοί δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στην μεγάλη της ηλικία. Παράλληλα, ο Ενάγοντας εξήγησε ότι οι πιθανότητες τεκνοποίησης θα αυξάνονταν σε συνάρτηση με τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Επιπλέον, όπως ο Εναγόμενος ανάφερε, εξηγήθηκε στην Ενάγουσα το ύψος της χρέωσης του Εναγομένου σε μια τέτοια εξειδικευμένη εγχείριση και σύμφωνα με τον Εναγόμενο η Ενάγουσα το αντιλήφθηκε πλήρως. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο, η εγχείριση ήταν απόλυτα επιτυχής αφού αφαιρέθηκε το διάφραγμα καθώς και αρκετοί πολύποδες οι οποίοι δυσκόλεψαν το έργο του και αύξησαν την διάρκεια της εγχείρησης που τελικά ήταν 2,5 ώρες. Κατά τον Εναγόμενο το επιτυχημένο αποτέλεσμα της εγχείρησης φαίνεται και από τον ψηφιακό δίσκο που έδωσε στην Ενάγουσα μετά την έξοδο της από την κλινική. Όπως περαιτέρω ο Εναγόμενος εξήγησε, περί τις 29.03.07 χειρούργησε την Ενάγουσα στο Ιατρικό Κέντρο Λεμεσού 'Αχίλλειο' για αφαίρεση διαφράγματος και ενδομητρικών πολυπόδων που διέγνωσε με τον ενδεδειγμένο τρόπο, μέθοδο και τεχνική με επαγγελματική δεξιότητα και επιμέλεια και ασκώντας την κατάλληλη και καθιερωμένη ιατρική πρακτική, γνώση και πείρα σαι σύμφωνα με τα ιατρικά θέσμια και την ιατρική επιστήμη. Επίσης κατά την διάρκεια της εγχείρησης ο Εναγόμενος προέβηκε σε λαπαροσκόπηση για επιβεβαίωση του σχήματος της μήτρας για να γνωρίζει μέχρι σε ποιου σημείου να αφαιρέσει το διάφραγμα. Σύμφωνα πάντοτε με τον Εναγόμενο, στις 02.04.07 εξέτασε την μετεγχειρητική κατάσταση της Ενάγουσας εξηγώντας της εκτεταμένα τα όσα διαδραματίστηκαν στο χειρουργείο καθώς και το ότι οι πιθανότητες της αυξήθηκαν μετά την αφαίρεση του διαφράγματος αλλά ήταν χαμηλές λόγω του προχωρημένου της ηλικίας της με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να έπρεπε να προχωρήσει σε εξειδικευμένες θεραπείες, μία από αυτές η εξωσωματική γονιμοποίηση, την οποία και της συνέστησε. Ακόμη ο Ενάγοντας διευκρίνισε ότι σε αντίθεση με τα όσα η Ενάγουσα ισχυρίζεται δεν υπήρξε χρέωση της συνάντησης αυτής. Ακολούθως, ο εναγόμενος επιβεβαίωσε ότι πληρώθηκε την αμοιβή του σχετικά με τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην Ενάγουσα σημειώνοντας πως ουδέποτε η Ενάγουσα και ο σύζυγος της παραπονέθηκαν γι' αυτή. Παράλληλα ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι η συγκεκριμένη επέμβαση δεν ενέχει μεγάλη ταλαιπωρία για τον ασθενή και δεν είναι ούτε ιδιαίτερα επώδυνη. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος αρνείται ότι η Ενάγουσα υπέστηκε οποιαδήποτε στεναχώρια, ψυχική ή σωματική ταλαιπωρία, πόνο ή ψυχικά τραύματα ή απογοήτευση εξαιτίας μου ή των υπηρεσιών που αυτός της πρόσφερε. Ο Εναγόμενος επιπλέον απορρίπτει τη διάγνωση των ιατρών Δρ. Λέρνη και Δρ. March, η οποία, όπως ο Εναγόμενος ισχυρίζεται δεν έγινε με τον ενδεδειγμένο τρόπο και ούτε ήταν προϊόν ορθής και δέουσας ιατρικής εξέτασης της Ενάγουσας. Επίσης, στη δια ζώσης μαρτυρία του της κυρίως εξέταση του ο Εναγόμενος αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14 ως τον ψηφιακό δίσκο που ο ίδιος δημιούργησε και αφορά την εγχείριση της Ενάγουσας Αντεξεταζόμενος ο Εναγόμενος δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως το διάφραγμα είναι μία από τις αιτίες υπογονιμότητας και λειτουργεί σαν ένα φυσικό εμπόδιο το οποίο όταν υπάρχει εμποδίζει την σύλληψη. Παράλληλα, ο Εναγόμενος συμφώνησε ότι το διάφραγμα όταν αφαιρεθεί δεν ξαναδημιουργείται. Εξέφρασε δε την άποψη ότι κάποιος γυναικολόγος που έχει αρκετή εμπειρία στα κολπικά υπερηχογραφήματα μπορεί με ένα κολπικό υπερηχογράφημα να επιβεβαιώσει σε ένα μεγάλο ποσοστό ότι αυτό που η εξεταζόμενη έχει είναι διάφραγμα. Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ο πρώτος που εντόπισε στην Ενάγουσα την πιθανότητα ύπαρξης διαφράγματος και δεν υπήρχε περίπτωση να μην μπορούσε να το αφαιρέσει επειδή δεν ήταν η πρώτη φορά που έκανε μια τέτοια επέμβαση. Όπως ο Εναγόμενος είπε κατηγορηματικά, αφαίρεσε το διάφραγμα και αυτό φαίνεται από τον ψηφιακό δίσκο της εγχείρησης που έδωσε στην Ενάγουσα μετά την έξοδο της από την κλινική και επιβεβαίωσε ότι είναι αυτό που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Συμφωνώντας με τη θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας, ο Εναγόμενος ανάφερε ότι επειδή η χειρουργική επέμβαση της Ενάγουσας διήρκησε 2,5 ώρες το Τεκμήριο 14 που καταγράφει από την αρχή μέχρι τέλους τη διαδικασία εγχείρησης πρέπει να έχει διάρκεια επίσης 2,5 ώρες. Ακόμη επιβεβαίωσε ότι ο ψηφιακός δίσκος που έδωσε στην Ενάγουσα μετά την έξοδο της από την κλινική είναι αυτός που καταγράφει τη διαδικασία της εγχείρησης της Ενάγουσας. Είναι για το λόγο αυτό που κατά την γνώμη του Εναγομένου τόσο ο Δρ. Λέρνης όσο και ο Δρ. March ψεύδονται επί του συγκεκριμένου θέματος. Στη συνέχεια ο Εναγόμενος συμφώνησε με τη θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι η αμοιβή που συμφωνήθηκε να πληρωθεί συνδεόταν με την αφαίρεση του διαφράγματος και ότι πληρώθηκε για το διάφραγμα που αφαίρεσε. Ωστόσο διαφώνησε με τη θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι επειδή δεν αφαιρέθηκε το διάφραγμα προκλήθηκε αχρείαστος πόνος και ταλαιπωρία στην Ενάγουσα. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος δήλωσε πως η αφαίρεση του διαφράγματος έγινε υστεροσκοπικά. Οι δε ενδομητρικές συμφύσεις είναι συνήθης εξέλιξη μετά από υστεροσκοπική επέμβαση. Αναφερόμενος στη διάρκεια παραμονής ενός ασθενούς στην οικία του μετά από επέμβαση αφαίρεσης διαφράγματος, ο Εναγόμενος είπε ότι αυτή μπορεί να είναι από 2 ημέρες μέχρι 15 ημέρες αναλόγως του πόνου που κάποιος αισθάνεται. Όσον αφορά τον Δρ. March ο Εναγόμενος ανάφερε ότι δεν τον γνωρίζει προσωπικά. Συμφώνησε όμως ότι η επιστημονική κατάρτιση και επίπεδο του εν λόγω ιατρού δεν έχουν σχέση με την άδεια που μπορεί να έχει ή να μην έχει σε κάποια χώρα για να ασκήσει ιατρική. ΜΥ2 ήταν ο χειρούργος ιατρός Δρ. Ανδρέας Δημητρίου, Πρόεδρος του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου, ο οποίος κατάθεσε ως Τεκμήριο 16 την επιστολή ημερομηνίας 01.07.11 που ο ίδιος απέστειλε υπό την προαναφερόμενη ιδιότητα του εις απάντηση της επιστολής του δικηγόρου του Εναγομένου ημερομηνίας 29.06.11 (Τεκμήριο 13) με την οποία αναφέρει ότι ο ΜΕ3 προέβηκε σε αίτηση για άδεια προσωρινής παροχής υπηρεσιών στην Κύπρο, η οποία όμως λόγω ορισμένων ελλείψεων που τότε είχε κράτησε την αίτηση του σε εκκρεμότητα. Στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι η αίτηση του ΜΕ3 υπεβλήθηκε τον Φεβρουάριο του έτους
- Όπως ο εν λόγω μάρτυρας διευκρίνισε, ο ιατρικός σύλλογος δεν έγκρινε οποιαδήποτε αίτηση του ΜΕ3 για να διενεργήσει οποιαδήποτε εγχείρηση το έτος 2007 και ούτε ενημερώθηκαν για οποιαδήποτε αδειοδότηση του συγκεκριμένου ιατρού (ΜΕ3) το έτος
- Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως ο Παγκύπριος Ιατρικός Σύλλογος δεν ενημερώθηκε ποιες ήταν οι ελλείψεις που γίνονται αναφορά στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 16 και ούτε ζήτησε να ενημερωθεί γι' αυτές επειδή η έγκριση των ιατρικών προσόντων είναι αποκλειστικό δικαίωμα και συνάμα υποχρέωση του Ιατρικού Συμβουλίου Κύπρου. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας προχώρησε και είπε, για τέτοιου είδους περιπτώσεις ο Παγκύπριος Ιατρικός Σύλλογος συνήθως ενημερώνεται. ΜΥ3 ήταν ο γενικός χειρούργος Δρ. Μάριος Φιλίππου, Πρόεδρος του Ιατρικού Συμβουλίου Κύπρου, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι το συμβούλιο αυτό ασχολείται με την εγγραφή όλων των ιατρών που έρχονται στην Κύπρο και τη χορήγηση προσωρινής άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος. Αναφορικά με τον ΜΕ3, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι στις 16.10.07 παραλήφθηκε στο γραφείο του συμβουλίου αίτηση, η οποία υπεβλήθηκε από τους Δρ. Λέρνη και Δρ. Μάο του ιδιωτικού νοσοκομείου Ιπποκράτειο, για εγγραφή του συγκεκριμένου ιατρού στο μητρώο ιατρών Κύπρου με σκοπό να του παραχωρηθεί προσωρινή άδεια 5 ημερών προκειμένου να εκπαιδεύσει τους ιατρούς του πιο πάνω νοσηλευτηρίου για την εφαρμογή νέων τεχνικών μεθόδων σε θέματα γυναικολογίας. Εξ' όσον ο μάρτυρας μελέτησε τον φάκελο, δεν ζητήθηκε άδεια για διενέργεια εγχειρήσεων από τον συγκεκριμένο ιατρό. Σύμφωνα με τον ΜΥ2, κατόπιν συνεδρίας του συμβουλίου στις 18.10.07, ζητήθηκαν να δοθούν περισσότερες πληροφορίες χωρίς όμως αυτές να έχουν προσκομιστεί με αποτέλεσμα ο ΜΕ3 να μην είχε αδειοδοτηθεί και κατ' επέκταση να μην είχε αποσταλεί οποιαδήποτε σχετική απάντηση στον εν λόγω ιατρό ή στο ιατρικό κέντρο Ιπποκράτειο. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως είχε ζητηθεί η εγγραφή στον οικείο ιατρικό σύλλογο ή συμβούλιο στη χώρα από την οποία προέρχεται. Κατόπιν σχετικής ερώτησης, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι για παρακολούθηση του ΜΕ3 διαδικασίας που διεξάγεται από κύπριο αδειούχο ιατρό πάλι απαιτείται άδεια. Ωστόσο ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι η παρουσία του ΜΕ3 εντός του χειρουργείου και απλά να παρακολουθεί δεν απαιτεί άδεια αλλά αν κατά τη διάρκεια του χειρουργείου του ζητηθεί συμβουλή από τον ιατρό που διεκπεραιώνει το χειρουργείο χρειάζεται άδεια. Τελικές Αγορεύσεις: Ακολούθως, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προχώρησαν σε νομική επιχειρηματολογία μέσω γραπτών αγορεύσεων που ετοίμασαν και υπέβαλαν στο Δικαστήριο προς διευκόλυνση του και αφού τις υιοθέτησαν επεξήγησαν προφορικώς το περιεχόμενο τους. Προς νομική υποστήριξη και τεκμηρίωση των εκατέρωθεν θέσεων και ισχυρισμών τους, αμφότερα μέρη δια των συνηγόρων τους παρέχουν συνοπτικά την προσαχθείσα μαρτυρία την οποίαν η κάθε πλευρά σχολιάζει κατά την γνώμη της και καταλήγουν στα δικά τους συμπεράσματα που κατά τη γνώμη τους θα πρέπει να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο. Επίδικα Θέματα: Είναι γνωστό ότι το περιεχόμενο των έγγραφων προτάσεων καθορίζουν τα επίδικα ζητήματα που χρήζουν εκδίκασης και το Δικαστήριο οφείλει να αφοσιωθεί στην επίλυση μόνο αυτών των θεμάτων που προσδιορίζονται μέσα από τη δικογραφία (Inter-Global (Financial Services) Ltd v. Πεππή και άλλων
(2005)1A A.A.D. 213). Μελέτη των δικογράφων της παρούσας υπόθεσης καθορίζουν ως επίδικα τα πιο κάτω ζητήματα:
(1)Τι είδους ιατρικές υπηρεσίες ο Εναγόμενος ανέλαβε και κατ' επέκταση δεσμεύτηκε να προσφέρει στην Ενάγουσα.
(2)Κατά πόσο η Ενάγουσα συμφώνησε στην ανάληψη ιατρικών υπηρεσιών από τον Εναγόμενο και εάν αυτό ισχύει τι ακριβώς ιατρικές υπηρεσίες η Ενάγουσα συμφώνησε να λάβει από τον Εναγόμενο.
(3)Κατά πόσο συμφωνήθηκε μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένου οποιαδήποτε ιατρική αμοιβή για τις ιατρικές υπηρεσίες που ο Εναγόμενος ανέλαβε και συνάμα δεσμεύτηκε να προσφέρει στην Ενάγουσα.
(4)Εάν η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι καταφατική ποιο ήταν το ύψος της αμοιβής αυτής.
(5)Κατά πόσο ο Εναγόμενος διεκπεραίωσε όλες τις ιατρικές υπηρεσίες που ανέλαβε και ταυτόχρονα δεσμεύτηκε απέναντι στην Ενάγουσα.
(6)Κατά πόσο πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό ως ιατρική αμοιβή του Εναγομένου και εάν αυτό ισχύει ποιο ήταν το ποσό που καταβλήθηκε.
(7)Εάν η Ενάγουσα υποχρεώθηκε να υποβληθεί σε νέα χειρουργική επέμβαση από άλλο ιατρό με σκοπό να υλοποιηθούν αυτά που ο Εναγόμενος ανέλαβε και δεσμεύτηκε απέναντι της να πράξει.
(8)Κατά πόσο η Ενάγουσα υπέστηκε οποιαδήποτε στεναχώρια, ψυχική ή σωματική ταλαιπωρία, πόνο ή ψυχικά τραύματα ή απογοήτευση για τα οποία ευθύνεται ο Εναγόμενος.
(9)Εάν όντως οι απαντήσεις στο έβδομο και όγδοο ερώτημα είναι καταφατικές κατά πόσο η Ενάγουσα δικαιούται στις ακόλουθες θεραπείες που αξιώνει: (α) Επιστροφή του ποσού που πλήρωσε στον Εναγόμενο και (β) Γενικές αποζημιώσεις για τον πόνο, στεναχώρια, ψυχική ή σωματική ταλαιπωρία, ψυχικά τραύματα και απογοήτευση που η Ενάγουσα υπέστηκε ως αποτέλεσμα των ενεργειών τόσο του Εναγομένου όσο και του άλλου ιατρού που κατ' ισχυρισμό ανέλαβε να πράξει αυτά που σύμφωνα με τη Ενάγουσα έπρεπε να είχε κάνει από την αρχή ο Εναγόμενος. Το Δικαστήριο θα αξιολογήσει μαρτυρία που θα οδηγήσει στην επίλυση των πιο πάνω θεμάτων. Οποιαδήποτε μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αφορά ζητήματα εκτός του πιο πάνω πλαισίου αγνοείται. Παραδεκτά Γεγονότα: Προτού προβώ στην αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία προέκυψαν μέσα από κοινές θέσεις των μερών στις έγγραφες προτάσεις τους αλλά και από τη στάση που αυτά επέδειξαν κατά την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Συγκεκριμένα, αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων ότι: - Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, η Ενάγουσα αντιμετώπιζε πρόβλημα τεκνοποίησης. - Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, ο Εναγόμενος ήταν ιατρός με ειδικότητα στη γυναικολογία. - Ένεκα του προβλήματος της τεκνοποίησης που αντιμετώπιζε, στις 17.03.07 η Ενάγουσα επισκέφτηκε τον Εναγόμενο. - Κατόπιν εξέτασης της ο Εναγόμενος διαπίστωσε διάφραγμα που διαχώριζε τη μήτρα της Ενάγουσας στα δύο και εισηγήθηκε την αφαίρεση του. - Ο Εναγόμενος είπε στην Ενάγουσα ότι μπορούσε να αφαιρέσει το διάφραγμα. - Ακολουθώντας την ιατρική συμβουλή του Εναγομένου η Ενάγουσα στις 29.03.07 υπεβλήθηκε υπό πλήρη αναισθησία σε χειρουργική επέμβαση από τον ίδιο σε ιδιωτική κλινική στη Λεμεσό με σκοπό την αφαίρεση του διαφράγματος. - Η εγχείρηση διήρκεσε πέραν των 2 ωρών. - Στις 02.04.07 ο Εναγόμενος εξέτασε την μετεγχειρητική κατάσταση της Ενάγουσας λέγοντας της ότι το διάφραγμα αφαιρέθηκε. - Μετά την έξοδο της από την κλινική ο Εναγόμενος παρέδωσε στην Ενάγουσα ένα ψηφιακό δίσκο που κατέγραφε τη διαδικασία της εγχείρησης της. - Για την ιατρικές υπηρεσίες του Ενάγοντα η Ενάγουσα πλήρωσε χρήματα. - Ο Εναγόμενος, με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 29.06.11, αποτάθηκε γραπτώς στον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο ζητώντας να πληροφορηθεί κατά πόσο ο Δρ. Charles Marsh (ΜΕ3) είχε άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος στην Κύπρο και ειδικότερα εάν μπορούσε να προβαίνει σε χειρουργικές επεμβάσεις στο νησί. Τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αυτόματα αποτελούν μέρος των ευρημάτων του. Επιπλέον, εάν και εφόσον κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μέσα από την ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο διαπιστώσει περαιτέρω παραδοχές καθώς επίσης μη αμφισβητήσεις επί οποιονδήποτε θέσεων ενός διαδίκου από τον άλλο τότε αυτά θα αποτελούν επίσης μέρος των ευρημάτων του στα πλαίσια έκδοσης της παρούσας απόφασης. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε το νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του κ. Τάκη Ηλιάδη, σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η δε αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες αξιολογούνται οι μαρτυρίες των κοινών μαρτύρων (Ψάλτης v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 113) και Κίτση v. Γενικού Εισαγγελέα
(2001)!Β Α.Α.Δ. 1077). Το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα (Πιττάλης v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 814). Βέβαια η συμπεριφορά ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του (Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou
(1978)1 C.L.R. 389, Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746, Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 875 και Χαραλάμπους v. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441). Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (Νομικό Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης, 1994, σελίδες 138-146, Καούρης v. Δημητρίου
(2008)1Β Α.Α.Δ. 967 και Davie v. Edinburgh Magistrates
(1953)S.C. 34). Στο βαθμό και την έκταση που ο πραγματογνώμονας βασίζει τη γνώμη του σε γεγονότα που του έχουν γνωστοποιηθεί, τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδεικνύονται σύμφωνα με τους αποδεικτικούς κανόνες (Ττοουλιάς v. Δημοκρατία
(1989)2 Α.Α.Δ. 258, Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1Β Α.Α.Δ. 746, Republic v. Chacholiades
(1980)2 C.L.R. 481 και Χαραλάμπους v. Σάββα
(1996)1Α Α.Α.Δ. 576). Η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να παρέχει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία που μπορεί να μην βρίσκεται μέσα στις γνώσεις και εμπειρίες του Δικαστή (Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1). Με βάση τις προαναφερόμενες αρχές, το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Η Ενάγουσα (ΜΕ2) είναι ένα άτομο που όντας πιστή στον ιερό θεσμό της οικογένειας κατέβαλε πολλές προσπάθειες να τεκνοποιήσει. Για το σκοπό αυτό εναπόθεσε ελπίδες σε διάφορους ιατρούς που κατά καιρούς επισκέφτηκε χωρίς όμως δυστυχώς να οδηγηθεί στο ποθητό αποτέλεσμα. Η εντύπωση που άφησε ήταν θετική. Θεωρώ ότι ήλθε στο Δικαστήριο και με ειλικρίνεια εξιστόρησε τα γεγονότα που η ίδια πραγματικά βίωσε. Χωρίς να υποπέσει σε ουσιώδεις αντιφάσεις το επίπεδο αξιοπιστίας της παρέμεινε ακλόνητο μέχρι τέλους. Μεγάλο μέρος όμως της μαρτυρίας της δεν σχετίζεται με τα επίδικα ζητήματα της υπόθεσης και ως εκ τούτου αγνοείται. Το περισσότερο μέρος της μαρτυρίας της που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Εναγόμενο και ως εκ τούτου χωρίς δεύτερη σκέψη γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, είναι αποδεκτή η μαρτυρία της ότι επειδή δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει στις 17.03.07 επισκέφτηκε τον Εναγόμενο στο ιατρείο του αναφέροντας του το πρόβλημα της. Είναι ακόμη αποδεκτό ότι ο Εναγόμενος διαπίστωσε διάφραγμα που διαχώριζε τη μήτρα της στα δύο και εισηγήθηκε την αφαίρεση του. Στο σημείο αυτό οφείλω να σημειώσω ότι μέσα από την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης παρέμεινε αδιευκρίνιστο κατά πόσο ιατρικά η λέξη 'αφαίρεση', καθ' όσον αφορά διάφραγμα που διαχωρίζει την μήτρα στα δύο όπως είναι η δική μας περίπτωση, σημαίνει πλήρης διαχωρισμός και αποκοπή του έτσι ώστε η μήτρα πλέον να είναι μία ενιαία και αναπόσπαστη κοιλότητα ή αυστηρά περιλαμβάνει ακολούθως και την εξ' ολοκλήρου απομάκρυνση από τον οργανισμό της Ενάγουσας κάθε ίχνους κολοβώματος που δημιουργήθηκε μετά από πλήρη διαχωρισμό και αποκοπή του διαφράγματος και επανένωσης της περιοχής της μήτρας. Με δεδομένο την κοινή θέση των διαδίκων ότι ένα διάφραγμα δεν μπορεί μετά από χειρουργική επέμβαση να ξαναδημιουργηθεί, θεωρώ πως ο ιατρικός στόχος είναι η μετατροπή της μήτρας σε μία αδιαίρετη, ενιαία και αναπόσπαστη κοιλότητα, σε αντίθεση με την ιατρική διαχωριστική εικόνα που παρουσίαζε πριν από την χειρουργική επέμβαση. Είναι αυτό που προκύπτει ότι δεσμεύτηκε ο Εναγόμενος απέναντι στην Ενάγουσα ότι θα πράξει μέσω χειρουργικής επέμβασης και προς τούτο τη διαβεβαίωσε. Η ορθότητα του εν λόγω ευρήματος του Δικαστηρίου υποστηρίζεται από την μαρτυρία του Δρ. Charles March όταν σε ερώτηση στην κυρίως εξέταση του από τον συνήγορο της Ενάγουσας ποιος ήταν ο στόχος της εγχείρησης που έγινε από τον Δρ. Λέρνη υπό την εποπτεία του ιδίου, ιδίου τύπου εγχείρισης με αυτή που πραγματοποίησε ο Εναγόμενος, αυτός απάντησε να διορθωθεί η μήτρα υπό την έννοια να γίνει η μήτρα από δύο μέρη, στα οποία ήταν διαχωρισμένη λόγω ύπαρξης διαφράγματος, σε ένα. Περαιτέρω, δέχομαι ότι στις 29.03.07 η Ενάγουσα κάτω από πλήρη νάρκωση υπεβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση από τον Εναγόμενο στο ιδιωτικό ιατρικό κέντρο Αχίλλειο στη Λεμεσό με σκοπό την αφαίρεση του διαφράγματος, η οποία διήρκεσε πέραν των 2 ωρών. Επιπλέον, δέχομαι ότι στις 02.04.07 ο Εναγόμενος αφού εξέτασε την μετεγχειρητική κατάσταση της Ενάγουσας την διαβεβαίωσε ότι το διάφραγμα αφαιρέθηκε. Δεν διαφωνώ ότι από την εγχείριση η Ενάγουσα αισθάνθηκε πόνο και γενικά ταλαιπωρήθηκε μέχρι να αναρρώσει. Όσον αφορά το ποσό που καταβλήθηκε εκ μέρους και για λογαριασμό της Ενάγουσας, το Δικαστήριο παρατηρεί ότι για την αμοιβή του Εναγομένου πληρώθηκε το ποσό των €2.050,32 (ισότιμο σε Λ.Κ.£1.200,00). Αυτό επαληθεύεται από το Τεκμήριο 10 που είναι η απόδειξη υπ' αριθμό 3212 με ημερομηνία έκδοσης 05.04.07 όπου βεβαιώνεται από τον Εναγόμενο η είσπραξη του πιο πάνω ποσού. Παράλληλα, από το Τεκμήριο 11, που είναι το τιμολόγιο υπ' αριθμό 90051982 με ημερομηνία έκδοσης 30.03.07 προκύπτει ότι, επιπρόσθετα της αμοιβής του Εναγομένου, η Ενάγουσα κλήθηκε να καταβάλει το ποσό των €1.871,07 (ισότιμο σε Λ.Κ.£1.095,09) στην ιδιωτική εταιρεία Ιατρικό Κέντρο Λεμεσού Αχίλλειον Λίμιτεδ, πράγμα που αποδέχομαι ότι έπραξε. Η θέση της Ενάγουσας ότι πληρώθηκε το εν λόγω ποσό δεν αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής και παρόλο ότι προσκομίστηκε το σχετικό τιμολόγιο. Ως κ τούτου το Δικαστήριο δέχεται ότι εκ μέρους και για λογαριασμό της Ενάγουσας πληρώθηκε το ποσό των €1.871,07 προς όφελος της ιδιωτικής κλινικής Αχίλλειον, πέραν του ποσού των €2.050,32 που ο Εναγόμενος προσωπικά εισέπραξε ως αμοιβή του. Συνεπώς, εκ μέρους και για λογαριασμό της Ενάγουσας καταβλήθηκε συνολικά το ποσό των €3.921,39, πράγμα το οποίο και αποδέχομαι. Το ότι η έκθεση απαίτησης αναφέρει €4.006,82 (ισότιμο σε Λ.Κ.£2.345,09) ως το ποσό που συνολικά πληρώθηκε κρίνεται ως μικροανακρίβεια η οποία διορθώθηκε αμέσως με την κατάθεση του πρώτου μάρτυρα εκ μέρους της Ενάγουσας και επιβεβαιώθηκε εμμέσως πλην σαφώς και από την ίδια την Ενάγουσα στη δική της μαρτυρία που δεν είναι όμως ικανή να αφαιρέσει από την Ενάγουσα την ταυτότητα του αξιόπιστου μάρτυρα. Από τη μαρτυρία της Ενάγουσας δέχομαι ακόμη ότι επισκέφτηκε τους Δρ. Λέρνη και Δρ. March (ΜΕ3), οι οποίοι αφού την εξέτασαν διέγνωσαν την ύπαρξη διαφράγματος. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω ότι μπροστά σ' αυτά που οι εν λόγω ιατροί της είπαν ότι διέγνωσαν η Ενάγουσα απογοητεύθηκε και αναστατώθηκε ψυχολογικά. Αυτό ήταν φυσιολογικό επακόλουθο. Δεν έχω επίσης λόγο να αμφιβάλλω ότι στις 25.10.07 η Ενάγουσα υπεβλήθηκε σε νέα χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση, όπως οι εν λόγω ιατροί της είπαν, διαφράγματος. Αυτό, όπως εξάλλου ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε στην Ενάγουσα νέα ταλαιπωρία, νέους πόνους και επιπλέον έξοδα. Το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας της Ενάγουσας κρίνεται άσχετο με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης και ως εκ τούτου δεν του προσδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία της Ενάγουσας περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 3 στο βαθμό και την έκταση που σχολιάστηκε πιο πάνω. Περαιτέρω, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, αποδέχομαι τα Τεκμήρια 10 και 11 ως ορθά, αληθή και αξιόπιστα. Παράλληλα, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, δέχομαι το Τεκμήριο 4 ότι ήταν η επιστολή ημερομηνίας 19.05.08 η οποία αποστάληκε από το δικηγόρο του Εναγομένου προς το δικηγόρο της Ενάγουσας, την οποία αυτός παρέλαβε. Ομοίως για το Τεκμήριο 5 που απλά επιβεβαιώνει ως γεγονός ότι η Ενάγουσα προσήλθε στο ιατρείο του Δρ. Λέρνη για εξέταση και ότι στις 25.10.07 υπεβλήθηκε σε υστεροσκοπική επέμβαση, που όπως ο Δρ. Λέρνης της είπε, για αφαίρεση διαφράγματος με εκτεταμένες ενδομήτριες συμφύσεις. Επί της ουσίας όμως του περιεχομένου του Τεκμηρίου 5 θα ασχοληθώ πιο κάτω. Το ίδιο ισχύει για το Τεκμήριο 6 όπου απλά αποδέχομαι ως γεγονός ότι στις 02.04.07 ο Εναγόμενος χορήγησε φαρμακευτική αγωγή στην Ενάγουσα στην οποία και σύστησε να παραμείνει περιορισμένη στην οικία της μέχρι τις 05.04.
- Αντίθετα, ουδεμία βαρύτητα προσδίδω στο περιεχόμενο των Τεκμηρίων 7, 8 και 9 καθότι αυτά είναι έγγραφα συνταγμένα στην αγγλική γλώσσα σε δυσανάγνωστη χειρόγραφη μορφή μέσα από τα οποία χρησιμοποιούνται εξειδικευμένοι ιατρικοί όροι. Υπό αυτές τις συνθήκες η εξήγηση του περιεχομένου των πιο πάνω τεκμηρίων από τον Εναγόμενο και η αντεξέταση του πάνω σ' αυτό ήταν κάτι περισσότερο από αναγκαία. Με δεδομένο την παράλειψη αυτή οποιαδήποτε προσπάθεια του Δικαστηρίου για ερμηνεία των εγγράφων αυτών θα ήταν αυθαίρετη και συνάμα παρακινδυνευμένη. Τα όσα ανάφερα για την μαρτυρία της Ενάγουσας ισχύουν ακριβώς και για την μαρτυρία του συζύγου της Μάριου Ιερόπουλου (ΜΕ1). Δεν σκοπεύω να τα επαναλάβω αλλά απλά παραπέμπω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Ενάγουσας. Για τους ίδιους λόγους αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ1 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 1 στο βαθμό και την έκταση που αποδέχτηκα την μαρτυρία της συζύγου του. Παράλληλα, κατόπιν μελέτης και αξιολόγησης, δέχομαι απλά ότι το Τεκμήριο 2 ήταν η επιστολή ημερομηνίας 07.05.08 η οποία αποστάληκε από το δικηγόρο της Ενάγουσας προς τον Εναγόμενο, την οποία αυτός παρέλαβε. Η μαρτυρία του Προέδρου του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου, Ανδρέα Δημητρίου (ΜΥ2), ουδεμία σχέση είχε με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης και ως εκ τούτου ουδεμία βαρύτητα της προσδίδω. Με το ίδιο σκεπτικό το περιεχόμενο του Τεκμήριο 16 έχει μηδενική βαρύτητα. Ομοίως η μαρτυρία του Προέδρου του Ιατρικού Συμβουλίου, Δρ. Μάριου Φιλίππου (ΜΥ3), δεν έχει σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης και ούτε επηρεάζει την ιατρική προσωπικότητα του Δρ. Charles March (ΜΕ3) προς το πρόσωπο του οποίου απευθύνεται με γνώμονα ότι η άρτια επιστημονική κατάρτιση και οι πλούσιες ικανότητες ενός ιατρού που επισκέπτεται για επαγγελματικούς λόγους την Κύπρο επί προσωρινής βάσης δεν αίρονται κατ' ανάγκη και δεν διαγράφονται αυτόματα από τυχόν μη εξασφάλιση άδειας για άσκηση της ιατρικής στον κλάδο ειδικότητας του στο νησί μέσω της διαδικασίας που προνοείται. Βεβαίως αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος ιατρός επισκέπτεται το νησί, όσο επαγγελματικά καταρτισμένος και παγκόσμια αναγνωρισμένος αν είναι, δικαιούται να ασκεί την ειδικότητα του στην Κύπρο χωρίς εκ των προτέρων να εξασφαλίζει την προβλεπόμενη άδεια που απαιτείται από την αρμόδια αρχή. Ασφαλώς όποιος πράττει κάτι τέτοιο θα έχει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες που του αναλογούν. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, δεν προσδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία του ΜΥ
- Χωρίς πλέον δεύτερη σκέψη το επίμαχο ζήτημα του κατά πόσο ή όχι επιτεύχθηκε μέσα από την επέμβαση του Εναγομένου ο ιατρικός στόχος της ενοποίησης της μήτρας της Ενάγουσας δια της απαλλαγής από την ύπαρξη του διαφράγματος είναι θέμα που θα κριθεί μέσα από την αξιολόγηση των εξειδικευμένων μαρτυριών του Δρ. Charles March (ΜΕ3) και Εναγομένου ως γυναικολόγοι ιατροί που και οι δύο είναι με ειδικότητα στην γονιμότητα υπό το φως του ψηφιακού δίσκου (DVD) που κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο
- Μέσα από τις μαρτυρίες τους τόσο η Ενάγουσα όσο και ο σύζυγος της αναφέρουν ότι ο Εναγόμενος του έδωσε ένα ψηφιακό δίσκο που όπως τους είπε απεικονίζει τις ιατρικές ενέργειες στις οποίες ο ίδιος προέβηκε κατά τη διάρκεια της εγχείρησης. Η ίδια η Ενάγουσα αντεξεταζόμενη αναγνώρισε τον ψηφιακό δίσκο που της υποδείχτηκε από τον συνήγορο του Εναγομένου και εκ των υστέρων κατατέθηκε σαν Τεκμήριο 14 ως τον ψηφιακό δίσκο που της δόθηκε από τον Εναγόμενο. Περαιτέρω, ο Δρ. Charles March (ΜΕ3), παρά τις αρχικές επιφυλάξεις του, αναγνώρισε ότι ο ψηφιακός δίσκος που του είχε υποδειχτεί από τον συνήγορο του Εναγομένου στο στάδιο αντεξέτασης του και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 14 είναι αυτός που είδε στο παρελθόν και απεικονίζει την ίδια εγχείριση της Ενάγουσας. Ακολούθως σχολίασε πάνω στο τι κατά τη γνώμη του απεικόνιζε το Τεκμήριο 14 δίδοντας τη δική του ιατρική εκδοχή. Επίσης ο Εναγόμενος μέσα από τη δική του μαρτυρία αναγνώρισε το Τεκμήριο 14 ως τον ψηφιακό δίσκο που καταγράφει την εγχείριση της Ενάγουσας, τον οποίο ψηφιακό δίσκο ο ίδιος δημιούργησε και έδωσε στην Ενάγουσα μετά το τέλος της εγχείρισης της που έγινε από αυτόν. Στη βάση αυτών των δεδομένων και στην απουσία οποιουδήποτε ισχυρισμού περί αμφισβήτησης της γνησιότητας του, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι το Τεκμήριο 14, το οποίο δημιουργήθηκε από τον Εναγόμενο, καταγράφει τις ιατρικές ενέργειες στις οποίες ο Εναγόμενος προέβηκε κατά την επίδικη χειρουργική επέμβαση της Ενάγουσας από τον ίδιο και που αυτός στη συνέχεια έδωσε στην Ενάγουσα μετά το τέλος της εγχείρισης της. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να μελετήσει και παράλληλα να αξιολογήσει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14, για το οποίο δέχεται ότι καταγράφει το αποτέλεσμα της χειρουργικής επέμβασης της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο. Ο εν λόγω ψηφιακός δίσκος αποτελείται από 5 μέρη και μία φωτογραφία-εικόνα. Στο πρώτο μέρος που έχει διάρκεια 9 λεπτών και 5 δευτερολέπτων περίπου γίνεται από τον Εναγόμενο λαπαροσκόπηση και ειδικότερα με τη βοήθεια κάμερας που εισέρχεται από την κοιλιά της Ενάγουσας πραγματοποιεί εξωτερική επισκόπηση της μήτρας και των ωοθηκών. Στο δεύτερο μέρος που είναι διάρκειας 6 λεπτών και 49 δευτερολέπτων περίπου ο Εναγόμενος προβαίνει σε διαγνωστική υστεροσκόπηση και ειδικότερα με τη βοήθεια κάμερας που εισέρχεται από τον κόλπο ελέγχει εσωτερικά την μήτρα. Στο τρίτο μέρος που έχει διάρκεια 3 λεπτών και 41 δευτερολέπτων περίπου ο Εναγόμενος συνεχίζει την διαγνωστική υστεροσκόπηση. Στο τέταρτο μέρος που έχει διάρκεια 34 λεπτών και 59 δευτερολέπτων περίπου ο Εναγόμενος διενεργεί χειρουργική υστεροσκόπηση μέσα από την οποία γίνεται πλήρη διατομή του διαφράγματος και αφαίρεση τουλάχιστο δύο πολύποδων της μήτρας. Στο πέμπτο μέρος που έχει διάρκεια 7 λεπτών και 2 δευτερολέπτων περίπου ο Εναγόμενος προβαίνει σε λαπαροσκοπική επισκόπηση της μήτρας και των ωοθηκών καθώς επίσης διενεργεί διάφορες διατομές στις ωοθήκες. Η συνολική διάρκεια του οπτικού υλικού που καταγράφεται στον ψηφιακό δίσκο ανέρχεται περίπου στα 60 λεπτά και 56 δευτερόλεπτα. Η εκδοχή του Εναγομένου, καθ' όσον πάντοτε αφορά τα επίδικα θέματα της υπόθεσης αυτής, από την αρχή ήταν συνοπτικά ότι έχει 'αφαιρέσει' το διάφραγμα και πληρώθηκε για την ιατρική εργασία που διεκπεραίωσε. Η κατ' ισχυρισμό σημαντική εμπειρία του Εναγομένου σε θέματα γυναικολογικών προβλημάτων, εξωσωματικής γονιμοποίησης και άλλων συναφών ζητημάτων αλλά και γενικότερα τα προσόντα, οι γνώσεις και η επαγγελματική κατάρτιση του δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης. Η διάγνωση του Εναγομένου, μετά από κολπικό υπερηχογράφημα, ότι η Ενάγουσα είχε μεγάλο διάφραγμα αποδεικνύεται ορθή με βάση το περιεχόμενο του ψηφιακού δίσκου (Τεκμήριο 14) αλλά επίσης υποστηρίζεται από τη θέση του Δρ. Charles March (ΜΕ3) που και αυτός διαπίστωσε διαχωρισμό της μήτρας σε δύο τμήματα. Ειδικότερα φαίνεται η ύπαρξη του διαφράγματος στο δεύτερο μέρος του ψηφιακού δίσκου στα χρονικά σημεία 1 λεπτό και 32 δευτερόλεπτα, 2 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα αλλά και στο τρίτο μέρος αυτού στο χρονικό σημείο 1 λεπτό και 20 δευτερόλεπτα μέχρι και τα 23 δευτερόλεπτα του ιδίου λεπτού. Το ότι η χειρουργική επέμβαση ήταν υπό τις περιστάσεις η μοναδική λύση για να απελευθερωθεί η Ενάγουσα από αυτό προκύπτει μέσα από τις ταυτόσημες θέσεις του Εναγομένου και του Δρ. Charles March επί του σημείου αυτού. Το οπτικό υλικό που καταγράφεται στο Τεκμήριο 14 με οδηγεί στα ακόλουθα ευρήματα καθ' όσον αφορά τις ιατρικές ενέργειες στις οποίες ο Εναγόμενος προέβηκε κατά την χειρουργική επέμβαση της Ενάγουσας: (α) Ο Εναγόμενος αρχικά χρησιμοποίησε λαπαροσκοπικό ψαλίδι. Αυτό φαίνεται μέσα από το δεύτερο μέρος του εν λόγω ψηφιακού δίσκου και συγκεκριμένα στα χρονικά σημεία 4 λεπτά και 54 δευτερόλεπτα καθώς και 5 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα. (β) Με τη χρήση του λαπαροσκοπικού ψαλιδιού ο Εναγόμενος διενεργεί ορισμένες τομές στο διάφραγμα. Σχετικά είναι τα χρονικά σημεία 1 λεπτό και 43 δευτερόλεπτα και 2 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα στο τρίτο μέρος του ψηφιακού δίσκου. (γ) Στο χρονικό σημείο 15 δευτερολέπτων στο τέταρτο μέρος του ψηφιακού δίσκου φαίνεται πάνω στο διάφραγμα μια αρχόμενη-ημιτελής τομή. (δ) Συνεχίζεται η διατομή του διαφράγματος από τον Εναγόμενο με τη βοήθεια λαπαροσκοπικού ψαλιδιού, γεγονός που τεκμηριώνεται στα χρονικά σημεία 1 λεπτό και 18 δευτερόλεπτα και 2 λεπτά και 25 δευτερόλεπτα στο τέταρτο μέρος του ψηφιακού δίσκου. (ε) Στο χρονικό σημείο 6 λεπτά και 35 δευτερόλεπτα του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου απεικονίζεται καθαρά το διάφραγμα που χωρίζει την μήτρα της Ενάγουσας στα δύο καθώς επίσης και ατελής διατομή σ' αυτό. (στ) Στα χρονικά σημεία 8 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα, 8 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα και 9 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου απεικονίζεται η σε βάθος έναρξη διάνοιξης του διαφράγματος. (ζ) Σε κάποιο στάδιο η διατομή του διαφράγματος συνεχίζεται με τη χρήση λαπαροσκοπικού ηλεκτροτόμου-ηλεκτρικού σύρματος όπου φαίνεται να καυτηριάζεται το διάφραγμα και η διατομή αυτού. Αυτό τεκμηριώνεται στα χρονικά σημεία 11 λεπτά και 10 μέχρι 20 δευτερόλεπτα, 12 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα, 12 λεπτά και 47 δευτερόλεπτα, 13 λεπτά και 22 δευτερόλεπτα και 13 λεπτά και 51 δευτερόλεπτα του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου. (η) Η σε βάθος διατομή του διαφράγματος με τη βοήθεια του λαπαροσκοπικού ηλεκτροτόμου-ηλεκτρικού σύρματος φαίνεται στο χρονικό σημείο 14 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου. (θ) Στο χρονικό σημείο των 16 λεπτών και 50 μέχρι 55 δευτερολέπτων του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου φαίνεται ότι η διαδικασία αποκοπής και κατ' επέκταση ο διαχωρισμός του διαφράγματος βαίνει στο τέλος της. (ι) Στο χρονικό σημείο από 17 λεπτά και 8 δευτερόλεπτα μέχρι 19 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου ο Εναγόμενος προβαίνει στις τελευταίες προσεκτικές τομές επειδή πλέον βρίσκεται στο τέλος του τοιχώματος του διαφράγματος. (κ) Στο χρονικό σημείο των 19 λεπτών και 18 δευτερολέπτων του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου ο Εναγόμενος με τη βοήθεια χειρουργικού εργαλείου ελέγχει τα όρια της διατομής του διαφράγματος. (λ) Στο χρονικό σημείο των 20 λεπτών και 6 μέχρι 17 δευτερολέπτων του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου απεικονίζεται η εμφάνιση δύο πολύποδων. (μ) Ακολούθως γίνεται διατομή των δύο πολύποδων με τη βοήθεια λαπαροσκοπικού ψαλιδιού και αυτό αποδεικνύεται μέσα από την χρονική περίοδο των 20 λεπτών και 34 δευτερολέπτων μέχρι 23 λεπτών και 10 δευτερολέπτων του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου. (ν) Το διάφραγμα διαχωρίστηκε εντελώς υπό την μορφή της πλήρους αποκοπής. Κατά τη χρήση λαπαροσκοπικού ηλεκτροτόμου-ηλεκτρικού σύρματος μεγάλο μέρος του αποκομμένου διαφράγματος ηλεκτροεξαχνώθηκε υπό την έννοια ότι αφαιρέθηκε από τον οργανισμό της Ενάγουσας. Στο κάτω μέρος του αποκομμένου διαφράγματος εντοπίζεται μικρό κολόβωμα που δημιουργήθηκε μετά από πλήρη διαχωρισμό και αποκοπή του διαφράγματος. (ξ) Η μήτρα φαίνεται πλέον να είναι ένας ενιαίος χώρος και αυτό διαπιστώνεται στο χρονικό σημείο των 25 λεπτών και 30 δευτερολέπτων μέχρι 40 δευτερολέπτων του τέταρτου μέρους του ψηφιακού δίσκου. (ο) Στη συνέχεια με λαπαροσκοπική λαβίδα ο Εναγόμενος αφαιρεί πολύποδες και αυτό αποδεικνύεται στα χρονικά σημεία των 25 λεπτών και 57 δευτερολέπτων, 27 λεπτών και 33 δευτερολέπτων και 30 λεπτών και 25 μέχρι 35 δευτερολέπτων στο τέταρτο μέρος του ψηφιακού δίσκου. Τα πιο πάνω ευρήματα αποδεικνύουν ότι το διάφραγμα αποκόπηκε και διαχωρίστηκε εντελώς και ως αποτέλεσμα αυτού η μήτρα της Ενάγουσας από διαχωρισμένη σε δύο τμήματα που ήταν έγινε πλέον ένας ενιαίος και αδιάσπαστος χώρος, επαληθεύοντας έτσι την εκδοχή του Εναγομένου. Με αυτά τα δεδομένα αλλά και με βάση το σκεπτικό που αναπτύχθηκε προηγουμένως σε σχέση με τον στόχο της εγχείρησης θεωρώ πως με την μετατροπή της μήτρας σε ένα ενιαίο χώρο το διάφραγμα ουσιαστικά αφαιρέθηκε. Το μικρό κολόβωμα που υπάρχει δεν διαδραματίζει οποιοδήποτε ρόλο και ούτε μπορεί να δημιουργήσει οποιοδήποτε πρόβλημα δεδομένου ότι το διάφραγμα δεν μπορεί να ξαναδημιουργηθεί. Η ουσία παραμένει πως με την χειρουργική επέμβαση του ο Εναγόμενος απάλλαξε την μήτρα της Ενάγουσας από την παρουσία του διαφράγματος επιτυγχάνοντας έτσι τον σκοπό της εγχείρισης. Επίσης, στην ίδια εγχείρηση αφαιρέθηκαν τουλάχιστο δύο πολύποδες. Είναι γεγονός ότι η εγχείριση της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο διήρκησε πέραν των δύο ωρών αλλά η διάρκεια του οπτικού υλικού που καταγράφεται στο Τεκμήριο 14 είναι μόλις μίας ώρας και 56 δευτερολέπτων. Αυτό δεν πλήττει καθ' οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του Εναγομένου, ο οποίος παρεμπιπτόντως κρίνεται μέσα από την μαρτυρία του αξιόπιστος, καθότι υπάρχει λογική εξήγηση γι' αυτό. Η Ενάγουσα βρισκόταν στο χώρο του χειρουργείου για πέραν των 2 ωρών αλλά το οπτικό υλικό καταγράφει μόνο τις ενέργειες που έγιναν με τη βοήθεια κάμερας που εισήχθηκε εντός του σώματος της Ενάγουσας μέχρι τη στιγμή που αυτή αφαιρέθηκε με τη λήξη του πραγματικού χρόνου επέμβασης. Είναι προφανές ότι ο χρόνος προετοιμασίας της Ενάγουσας ως ασθενούς στην αίθουσα του χειρουργείου, ο έλεγχος των μηχανημάτων, η διαδικασία της αναισθησίας, η συρραφή των χειρουργικών τομών στο σώμα, η τοποθέτηση τυχόν γαζών και γενικά όλες οι ενέργειες που έγιναν τόσο πριν την εισαγωγή της κάμερας όσο και μετά που αυτή αφαιρέθηκε και κατ' επέκταση τέθηκε εκτός λειτουργίας δεν καταγράφονται και δεν θα μπορούσαν να καταγραφούν. Ο Δρ. Charles March (ΜΕ3) έδωσε μαρτυρία υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα ως γυναικολόγος ιατρός που είναι με ειδικότητα στην γονιμότητα. Τόσο τα ακαδημαϊκά όσο και τα επαγγελματικά προσόντα του καθώς και το πεδίο γνώσεων του αλλά και οι εμπειρίες και η επαγγελματική του κατάρτιση ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν. Ούτε το Δικαστήριο έχει λόγο να τα αμφισβητήσει και ως εκ τούτου αποδέχομαι το περιεχόμενο του ομολογουμένως πλούσιου βιογραφικού σημειώματος του που κατατέθηκε σαν Τεκμήριο 12 ως ορθό και αληθές. Στρεφόμενος στα ευρήματα που το Δικαστήριο κατέληξε στη βάση του οπτικού υλικού που καταγράφεται στο Τεκμήριο 14, παρατηρώ ότι αυτά δεν επαληθεύουν τις θέσεις του Δρ. Charles March (ΜΕ3), πάντοτε μόνο σε σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Συγκεκριμένα, δεν επιβεβαιώνεται η θέση του εν λόγω μάρτυρα ότι μέσα από το Τεκμήριο 14 μόνο ένα μικρό κομματάκι του διαφράγματος αποκόπτεται και προς αντίκρουση του ισχυρισμού αυτού απλά παραπέμπω στην αναλυτική καταγραφή των ευρημάτων με βάση το περιεχόμενο του εν λόγω ψηφιακού δίσκου. Ο εν λόγω ιατρός έθεσε τους λόγους που τον οδήγησαν στην διαπίστωση του αυτή. Όσον αφορά τον πρώτο λόγο που αφορά την κατ' ισχυρισμό πορεία του χειρουργικού εργαλείου αυτή όχι μόνο δεν υποστηρίζεται κατόπιν μελέτης του οπτικού υλικού του Τεκμηρίου 14 αλλά αντίθετα καταρρίπτεται. Σε σχέση με τον δεύτερο λόγο, αυτός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός υπό το φως της γενικότητας και της ασάφειας που τον χαρακτηρίζει. Ουδεμία ακτινογραφία του έτους 2004 προσκομίστηκε στο Δικαστήριο και ουδεμία ακτινογραφία της Ενάγουσας μετά την εγχείριση που είχε από τον Εναγόμενο τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να υπάρξει στο Δικαστήριο οποιαδήποτε ιατρική σύγκριση μεταξύ τέτοιων ακτινογραφιών, όπως ο μάρτυρας αυτός ισχυρίζεται. Πρόκειται για μια λεκτική διατύπωση που αφήνει τον ισχυρισμό αυτό του ΜΕ3 μετέωρο και συνεπώς δεν μπορεί να γίνει πιστευτός από το Δικαστήριο. Με το ίδιο σκεπτικό απορρίπτεται και ο τρίτος λόγος που ο ΜΕ3 πρόβαλε και αφορούσε ότι είδε τον Δρ. Λέρνη να κόβει ένα μεγάλο υπολειπόμενο κομμάτι του διαφράγματος αφού είναι απογυμνωμένος από τις απαραίτητες λεπτομέρειες που θα τον καθιστούσαν πειστικό. Πέραν αυτού, η μη κλήση του Δρ. Λέρνη στο Δικαστήριο για να θέσει αυτός τις απαραίτητες πληροφορίες αλλά και η προσκόμιση αντίστοιχου οπτικού υλικού της εγχείρισης της Ενάγουσας από τον Δρ. Λέρνη είναι καταλυτικής σημασίας για να αφήσουν τον λόγο αυτό εκτεθειμένο, πράγμα που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να αναιρέσει ή να διαγράψει ή έστω να αντικρούσει το οπτικό υλικό που καταγράφεται στην εγχείριση της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο και διαφώτισε στο Δικαστήριο στο να καταλήξει στα προαναφερόμενα ευρήματα. Αντίθετα, η διαπίστωση του εν λόγω ιατρού ως προς την αφαίρεση πολυπόδων από τον Εναγόμενο κατά τη διάρκεια της ίδιας εγχείρησης στην Ενάγουσα με βρίσει σύμφωνο καθότι υποστηρίζεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
- Η σταθερή γραμμή της υπεράσπισης ότι ο Εναγόμενος είχε 'αφαιρέσει' υπό την έννοια που έχω εξηγήσει πιο πάνω και η κατάθεση του Τεκμηρίου 14 σε συνδυασμό με τη θέση του Εναγομένου κατά την αντεξέταση του ότι ο Δρ. Λέρνης ψεύδεται στο συγκεκριμένο θέμα είναι ένας επιπλέον λόγος που καθιστούσε επιβεβλημένη την κλήση του Δρ. Λέρνη. Η προσκόμιση του Τεκμηρίου 5 από την Ενάγουσα και η απουσία του Δρ. Λέρνη από το Δικαστήριο καθιστά το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου εξ' ακοής μαρτυρία, όχι όμως αναντίλεκτο, όπως λανθασμένα πιστεύει ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας καθότι ο Εναγόμενος παρουσίασε θέσεις αλλά και μαρτυρία που το αντικρούουν. Το Δικαστήριο ασφαλώς δεν αποκλείει την αξιολόγηση του εγγράφου αυτού (Τεκμήριο 5) απλώς και μόνο επειδή είναι εξ' ακοής μαρτυρία (άρθρο 24
(1)Κεφ.9). Αντίθετα, το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση του στη βάση των παραμέτρων που θέτει κατά τρόπο μη εξαντλητικό το άρθρο 27 του Κεφ.
- Ωστόσο πρόκειται για έγγραφο που ενόψει της αντικρουστικής μαρτυρίας που παρουσιάστηκε από τον Εναγόμενο απαιτούσε την παροχή εξηγήσεων και διευκρινίσεων από τον συντάκτη του, δηλαδή τον Δρ. Λέρνη. Θα έλεγα ήταν καθοριστικής σημασίας για την βαρύτητα του εγγράφου οι εξηγήσεις του Δρ. Λέρνη δια της αντεξέτασης του. Παρόλο ότι ήταν εύλογο και εφικτό η πλευρά του Ενάγοντα να είχε κλητεύσει τον εν λόγω ιατρό εντούτοις αυτό δεν έγινε χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία γι' αυτό αφήνοντας έτσι εκτεθειμένο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5, η βαρύτητα του οποίου περιορίζεται, όπως έχει λεχθεί προηγουμένως, στο να επιβεβαιώσει ότι η Ενάγουσα προσήλθε στο ιατρείο του Δρ. Λέρνη για εξέταση και ότι στις 25.10.07 υπεβλήθηκε σε υστεροσκοπική επέμβαση. Στη βάση των πιο πάνω το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του Εναγομένου περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 15, πάντοτε σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης ενώ παράλληλα δεν αποδέχεται την μαρτυρία του Δρ. Charles March (ΜΕ3), πάντοτε σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα της υπόθεσης και στο βαθμό και την έκταση που έχει αναφερθεί πιο πάνω. Όσον αφορά την μαρτυρία και των δύο αυτών ιατρών που δεν σχετίζεται με τα επίδικα θέματα αυτή αγνοείται. Ευρήματα Δικαστηρίου: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της παρούσας αγωγής αλλά λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα αλλά και αυτά που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Kατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο η Ενάγουσα αντιμετώπιζε πρόβλημα τεκνοποίησης και έτσι στις 17.03.07 επισκέφτηκε τον Εναγόμενο στο ιατρείο του αναφέροντας του το πρόβλημα της. Η Ενάγουσα αποτάθηκε στον Εναγόμενος επειδή ήταν και είναι ιατρός γυναικολόγος με ειδικότητα στην γονιμότητα και σημαντική εμπειρία σε θέματα γυναικολογικών προβλημάτων, εξωσωματικής γονιμοποίησης και άλλων συναφών ζητημάτων. Κατόπιν κολπικού υπερηχογραφήματος ο Εναγόμενος διαπίστωσε διάφραγμα που διαχώριζε τη μήτρα της Ενάγουσας στα δύο και εισηγήθηκε την αφαίρεση του δια χειρουργικής επέμβασης υπό την έννοια της πλήρους αποκοπής του έτσι ώστε η μήτρα πλέον να είναι μία ενιαία και αναπόσπαστη κοιλότητα. Προς τούτο διαβεβαίωσε την Ενάγουσα και δεσμεύτηκε προς το πρόσωπο της. Στις 29.03.07 η Ενάγουσα κάτω από πλήρη νάρκωση υπεβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση από τον Εναγόμενο στο ιδιωτικό ιατρικό κέντρο Αχίλλειο στη Λεμεσό με σκοπό την αφαίρεση του διαφράγματος, η οποία διήρκεσε πέραν των 2 ωρών. Στις 02.04.07 ο Εναγόμενος αφού εξέτασε την μετεγχειρητική κατάσταση της Ενάγουσας την διαβεβαίωσε ότι το διάφραγμα αφαιρέθηκε. Από την εγχείριση η Ενάγουσα αισθάνθηκε πόνο και γενικά ταλαιπωρήθηκε μέχρι να αναρρώσει. Κατά την διάρκεια της εγχείρισης από τον Εναγόμενο το διάφραγμα αποκόπηκε και διαχωρίστηκε εντελώς και ως αποτέλεσμα αυτού η μήτρα της Ενάγουσας από διαχωρισμένη σε δύο τμήματα που ήταν έγινε πλέον ένας ενιαίος και αδιάσπαστος χώρος. Ωστόσο στο κάτω μέρος του αποκομμένου διαφράγματος εντοπίζεται μικρό κολόβωμα που δημιουργήθηκε μετά από πλήρη διαχωρισμό και αποκοπή του διαφράγματος. Επίσης, στην ίδια εγχείρηση αφαιρέθηκαν τουλάχιστο δύο πολύποδες. Όλα όσα διαδραματίστηκαν στην εγχείριση της Ενάγουσας είναι αυτά που σημειώνονται στα σημεία (α) μέχρι (ο) αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων στις σελίδες 30-32 της παρούσας απόφασης στα οποία και παραπέμπω. Μετά την εγχείριση ο Εναγόμενος προμήθευσε την Ενάγουσα με ψηφιακό δίσκο (DVD) στον οποίο καταγράφονται όλες οι ιατρικές ενέργειες του με τη βοήθεια κάμερας που εισήχθηκε εντός του σώματος της Ενάγουσας μέχρι τη στιγμή που αυτή αφαιρέθηκε με τη λήξη του πραγματικού χρόνου επέμβασης. Ως αντάλλαγμα για τις ιατρικές υπηρεσίες που της παρασχέθηκαν, ο σύζυγος της Ενάγουσας, εκ μέρους και για λογαριασμό της πλήρωσε στον Εναγόμενο την αμοιβή του που ανερχόταν στο ποσό των €2.050,32 (ισότιμο σε Λ.Κ.£1.200,00) για το οποίο στις 05.04.07 εκδόθηκε η απόδειξη είσπραξης υπ' αριθμό 3212 όπου βεβαιώνεται από τον Εναγόμενο η είσπραξη του πιο πάνω ποσού. Επιπροσθέτως, ο σύζυγος της Ενάγουσας κατέβαλε το ποσό των €1.871,07 (ισότιμο σε Λ.Κ.£1.095,09) στην ιδιωτική εταιρεία Ιατρικό Κέντρο Λεμεσού Αχίλλειον Λίμιτεδ για το οποίο στις 30.03.07 εκδόθηκε το τιμολόγιο υπ' αριθμό
- Ακολούθως, η Ενάγουσα επισκέφτηκε τους Δρ. Λέρνη και Δρ. March, οι οποίοι αφού την εξέτασαν διέγνωσαν την ύπαρξη διαφράγματος. Μπροστά σ' αυτά που οι εν λόγω ιατροί της είπαν ότι διέγνωσαν η Ενάγουσα απογοητεύθηκε και αναστατώθηκε ψυχολογικά. Στις 25.10.07 η Ενάγουσα υπεβλήθηκε σε νέα χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση, όπως οι εν λόγω ιατροί της είπαν, διαφράγματος προκαλώντας της νέα ταλαιπωρία, νέους πόνους και επιπλέον έξοδα. Ο Εναγόμενος, με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 29.06.11, αποτάθηκε γραπτώς στον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο ζητώντας να πληροφορηθεί κατά πόσο ο Δρ. Charles Marsh (ΜΕ3) είχε άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος στην Κύπρο και ειδικότερα εάν μπορούσε να προβαίνει σε χειρουργικές επεμβάσεις στο νησί. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική και το βάρος απόδειξης βρίσκεται γενικά στους ώμους του Ενάγοντα να αποδείξει τους ισχυρισμούς του στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την κυπριακή νομολογία, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της μαρτυρίας που θα κριθεί αξιόπιστη, πάντοτε στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό αλλά μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων (Miorage v. Radivojenik
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1162 και Αθανασίου κ.α. v. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614). Το σύνολο των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων των συμβαλλομένων μερών καθορίζονται μέσα από το πλαίσιο της σύμβασης στην οποία έχουν καταλήξει και συνομολογήσει. Τα συμβαλλόμενα μέρη είναι δεσμευμένα να υλοποιήσουν τα καθήκοντα τους όπως αυτά απορρέουν από την μεταξύ τους σύμβαση και τίποτα περισσότερο. Σε περίπτωση που το ένα μέρος δεν προσφέρει αντάλλαγμα και το άλλο δώσει τότε το αναίτιο μέρος δικαιούται επιστροφή του ανταλλάγματος που κατέβαλε στη βάση επιστροφής του καταβληθέντος ποσού ως ποσού καταβληθέντος άνευ ανταλλάγματος ή πλήρους/ολικής αποτυχίας ανταλλάγματος (total failure of consideration) αναλόγως της περίπτωσης, πλέον αποζημιώσεις, εφόσον ακυρωθεί η μεταξύ τους συμφωνία (Δρυάδη και άλλη v. Καλησπέρα
(1998)1Β Α.Α.Δ 881). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση προκύπτει πως η διαβεβαίωση που ο Εναγόμενος έδωσε στην Ενάγουσα για αφαίρεση του διαφράγματος, πάντοτε υπό την προαναφερόμενη έννοια, αποτελεί δεσμευτική υποχρέωση. Η συμπεριφορά αυτή του Εναγομένου μαζί με την συγκατάθεση της Ενάγουσας να εγχειριστεί από τον Εναγόμενο έναντι ανταλλάγματος που ήταν η αμοιβή του Εναγομένου και ανερχόταν στο ποσό των €2.050,32 (ισότιμο σε Λ.Κ.£1.200,00) με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δημιουργήθηκε μια συμβατική σχέση μεταξύ του Εναγομένου ως ιατρού γυναικολόγου και της Ενάγουσας ως ασθενούς με αντικείμενο την επιτυχή διεκπεραίωση της χειρουργικής επέμβασης. Η διεξαγωγή της εγχείρησης καθώς και η εξόφληση της αμοιβής του Εναγομένου που επακολούθησαν απλά επισφράγισαν την συμβατική αυτή σχέση των διαδίκων. Η δε συμπεριφορά της Ενάγουσας για αξίωση της επιστροφής του ανταλλάγματος καθώς και η καταχώρηση της υπόθεσης αυτής απαιτώντας την επιστροφή της αμοιβής του Εναγομένου πλέον αποζημιώσεις αποτελεί ακύρωση της μεταξύ τους συμφωνίας. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου το διάφραγμα αποκόπηκε και διαχωρίστηκε εντελώς και ως αποτέλεσμα αυτού η μήτρα της Ενάγουσας από διαχωρισμένη σε δύο τμήματα που ήταν έγινε πλέον ένας ενιαίος και αδιάσπαστος χώρος. Αυτό σημαίνει ότι ο Εναγόμενος πέτυχε το στόχο της εγχείρησης. Συνεπώς, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος εκπλήρωσε στο ακέραιο την δέσμευση που ανέλαβε απέναντι στην Ενάγουσα. Αυτό μοιραία συμπαρασύρει σε αποτυχία όλες τις αξιώσεις της Ενάγουσας. Κατάληξη Δικαστηρίου: Υπό το φως όλων των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την απαίτηση της εναντίον του Εναγομένου στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, η οποία και απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα της παρούσας αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας. (Υπ.) .............................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final Judgment Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Επιστροφή αμοιβής και απαίτηση για αποζημιώσεις/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο