Souzan Pour Hassany Sefat Arabani κ.α. ν. Άντρη Αριστείδου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2757/09, 27/3/2014

(7)του Νόμου 156/

1. Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν υπεράσπιση στην οποία ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει αιτία αγωγής εναντίον των Εναγομένων
2. Παραδέχονται ότι επεσυνέβη μια σύγκρουση κατά το χρόνο και στον τόπο που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης αλλά αρνούνται ότι φέρει η Εναγόμενη 1 γι' αυτή οποιαδήποτε ευθύνη. Ισχυρίζεται, η Εναγόμενη 1, περαιτέρω, ότι στην προσπάθεια της να αποφύγει, εξ αντιθέτου ερχόμενο άλλο όχημα, αγνώστων λοιπών στοιχείων, παρέκλινε της πορείας της και/ή έπραξε ότι ήταν υπό τις περιστάσεις δυνατό, για να αποφύγει τη σύγκρουση, με αποτέλεσμα να επιπέσει επί του οχήματος του αποβιώσαντα, καθιστώντας τη σύγκρουση αυτή, αναπόφευκτη. Η σύγκρουση οφειλόταν στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων του αποβιώσαντα. Αρνούνται τις ζημιές των Εναγόντων και ισχυρίζονται, άνευ βλάβης της άρνησής τους, ότι οι ζημιές είναι διογκωμένες και/ή υπερβολικές. Για να αποδείξουν την υπόθεσή τους οι Ενάγοντες κάλεσαν τους εξής μάρτυρες: Μ.Ε.1 κατέθεσε η Neghar Sabouhi, Ενάγουσα
3. Κατέθεσε γραπτή δήλωση, ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, στην οποία είπε τα εξής: Είναι η θυγατέρα και μία εκ των διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντα Nasser Sabouhi. Είναι φοιτήτρια μεταπτυχιακού διπλώματος στο ΤΕΠΑΚ. Κατέθεσε πιστοποιητικό θανάτου του πατέρα της καθώς και αντίγραφο διατάγματος διαχείρισης, Τεκμήριο Α
4. Ο αποβιώσας πατέρας της ήταν 47 ετών, νυμφευμένος με την Ενάγουσα, μητέρα της. Ήταν επίσης, ο αποβιώσας, πατέρας και ενός ανήλικου υιού, ηλικίας 15 ετών. Ήταν απόλυτα υγιής, αρτιμελής και εργαζόταν συνεχώς με σκοπό να προσφέρει όσο το δυνατόν καλύτερη ζωή στην οικογένεια του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο Α3 το διαβατήριο του πατέρα της και Τεκμήριο Α4 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης. Ο πατέρας της εργαζόταν ως ελαιοχρωματιστής με μηνιαίο μισθό €2.250, δηλαδή €27.000 το χρόνο. Παρουσίασε ειδοποίηση επιβολής φορολογίας για τα έτη 2007 και 2008, τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια 5 και
5. Οι αποδείξεις πληρωμής της φορολογίας κατατέθηκαν ως Τεκμήρια Α5 και Α
6. Ο πατέρας πλήρωνε το ενοίκιο της κατοικίας που διαμένουν και το οποίο ήταν Λ.Κ.234, ήτοι €400 μηνιαίως. Όταν απεβίωσε ο πατέρας της, η ιδιοκτήτρια μείωσε το ενοίκιο σε €360 μηνιαίως. Ο πατέρας της πλήρωνε το ρεύμα €160 τη διμηνία, το διαδίκτυο και το σταθερό τηλέφωνο περίπου €50 το μήνα. Επίσης κατέβαλλε για τα φροντιστήρια της για διάφορα μαθήματα €375 μηνιαίως ενώ για τον αδελφό της €210 μηνιαίως. Ο αδελφός της, τώρα είναι τελειόφοιτος σε λύκειο της Λεμεσού. Ο πατέρας της ήταν το άτομο που συντηρούσε, αποκλειστικά, την οικογένεια της. Για τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης, ο πατέρας της, ξόδευε €400 μηνιαίως. Τα προσωπικά έξοδα του πατέρα της δεν υπερέβαιναν τα €200 μηνιαίως. Δεν κάπνιζε, δεν έπινε και δεν έβγαινε έξω, ούτε είχε ιδιαίτερα έξοδα για ρούχα. Στις 11.9.2008 και ώρα 20:25 ο αποβιώσας πατέρας της καθόταν στη θέση του οδηγού στο αυτοκίνητο του με αριθμό εγγραφής ΗΕΜ838 μάρκας Honda Saloon το οποίο ήταν σταθμευμένο στο αριστερό χωμάτινο παγκέτο στον 8ο δρόμο στη Λεμεσό καθώς ανέμενε τον ανήλικο αδελφό της για να τον παραλάβει από το φροντιστήριο. Η Εναγόμενη 1 οδήγησε το αυτοκίνητό της ΚΒΡ153 με αμέλεια, απώλεσε τον έλεγχό του, παρεξέκλινε προς τα αριστερά και προσέκρουσε βίαια στο αυτοκίνητο του αποβιώσαντα πατέρα της με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει θανάσιμα. Για την αστυνομική έκθεση πλήρωσαν €85, Τεκμήριο Α8 και €650 έξοδα κηδείας. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας είπε ότι είναι 25 χρονών. Εργάζεται part time σε café και σπουδάζει. Ο αδελφός της είναι μαθητής. Δεν εργάζεται. Ο πατέρας της ήταν στην Κύπρο από το
7. Δεν ξέρει εάν ήταν πολιτικός πρόσφυγας, αυτά ήταν δουλειές του πατέρα της. Δεν ξέρει λεπτομέρειες. Εξετάστηκε η αίτηση του και απορρίφθηκε. Ήταν στο Ανώτατο. Δεν ξέρει τι έγινε. Ρώτησε για Κοινωνικές Ασφαλίσεις αλλά δεν εδικαιούτο να πληρώσει επειδή ήταν πολιτικός πρόσφυγας. Αυτή πλήρωσε στο Φόρο. Υπόβαλε τις φορολογικές δηλωσεις ο λογιστής της, Ιάκωβος Ιακώβου. Ήξερε πόσα έπιανε ο πατέρας της, ήταν πάνω από €2.200 που δήλωσαν. Αυτή έπαιρνε τα λεφτά κάτω στην κυρία Αντρούλλα για το ενοίκιο. Έκανε φροντιστήρια για να μάθει την ελληνική γλώσσα. Το 2005 έκανε Αγγλικά. Ήρθε στην Κύπρο τον Ιανουάριο του
8. Πήγαιναν εβδομαδιαία και ψώνιζαν, €100 περίπου. Ό,τι ξέρει για το δυστύχημα είναι από την έκθεση της Αστυνομίας. Ο πατέρας της δεν είχε πρόβλημα με την υγεία του. Δεν έπινε ούτε κάπνιζε. Στο ΤΕΠΑΚ πληρώνει καθότι βρίσκεται στο μεταπτυχιακό. Στο πρώτο δίπλωμα δεν πλήρωνε. Μ.Ε.2 κατέθεσε η Αντρούλλα Καραπατάκη. Γνωρίζει την Neghar Sabouhi. Τους ενοικιάζει ένα διαμέρισμα €360 μηνιαίως (Τεκμήριο 1). Οι σχέσεις τους ήταν φιλικές. Ο αποβιώσας και η οικογένεια του ήταν ενοικιαστές της. Ο λογαριασμός ρεύματος έρχεται στο όνομα της και το πληρώνουν οι ενοικιαστές. Το τηλέφωνο και internet, το οποίο έβαλε αυτή, το πληρώνουν οι ενοικιαστές της. Ο αποβιώσας ήταν ελαιοχρωματιστής, εργαζόταν αλλά δεν ξέρει που. Δεν τον είδε να καπνίζει ή να πίνει. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι κάνει φορολογικές δηλώσεις στις οποίες δηλώνει τα ενοίκια. Είναι μικρό το ποσό. Πληρώνει άμυνα. Δηλώνει αυτό το εισόδημα. Είναι μέσα στο διαμέρισμα από το
9. Μ.Ε.3 ήταν ο Morteza Eimanifard. Είναι Χριστιανός ορθόδοξος. Ήρθε στην Κύπρο το 2005 και το 2006 πήρε τα χαρτιά. Γνώριζε τον αποβιώσαντα. Τον γνώρισε τον Αύγουστο του 2006 μέσω ενός φίλου τους. Επειδή είναι μικρός σε ηλικία ήταν σαν το γιο του. Εδούλεψε μαζί του. Έκαναν διάφορες δουλειές όπως μπογιατζής σπιτιού, κτίστης, πελεκάνος. Αυτός πληρωνόταν από τον αποβιώσαντα για να μπορέσει να ζήσει. Εκείνος ήταν ο «μάστρος» του, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, και εργαζόταν κοντά του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι πολιτικός πρόσφυγας. Δεν είναι παράνομα στην Κύπρο. Έχει δύο χρόνια που δεν δουλεύει. Ο αποβιώσας τον πλήρωνε £20-£25 την ημέρα. Όταν έγινε ευρώ ήταν €40-€45 την ημέρα. Εργάζονταν καθημερινά εκτός από Σαββατοκυρίακο. Έπιανε περίπου €1.000 το μήνα. Δεν ξέρει πόσα έπαιρνε ο αποβιώσαντας. Έπιανε τη δουλειά κοντράτο και τον πλήρωνε. Μπογιάτιζαν, εβάζαν κουγκριά, και εδούλευαν και ως πελεκάνοι. Φόρο δεν πληρώνει. Στο Δικαστήριο ήρθε για να πει την αλήθεια. Μ.Ε.4 κατέθεσε η σύζυγος του αποβιώσαντα Souzan Pour Hassany. Ανέφερε ότι ο σύζυγός της ήταν 47 χρονών όταν σκοτώθηκε. Ήταν μπογιατζής. Έχει δύο παιδιά. Έπαιρνε €2.250 το μήνα. Έχουν τηλέφωνο και internet. Είναι στο όνομα της κας Αντρούλλας και τα πληρώνουν αυτοί. Όταν σκοτώθηκε ο άντρας της τα παιδιά πήγαιναν σχολείο. Πήγαιναν και σε φροντιστήρια. Ο αποβιώσας δεν πλήρωνε κοινωνικές ασφαλίσεις. Έπαιρνε €27.000 το χρόνο. Έχουν πληρώσει τη φορολογία. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ο σύζυγός της έκανε πολλές δουλειές. Αυτή δήλωσε στο φόρο εισοδήματος μπογιατζής. Δήλωσε τα εισοδήματά του. Τους συμβούλεψε ο δικηγόρος τους να τα δηλώσουν στο Φόρο Εισοδήματος για να έχουν αποδεικτικά από το Φόρο Εισοδήματος. Με τα έξοδα του σπιτιού, με το τι έφερνε στο σπίτι, υπολόγισε το εισόδημα. Έχει αποδείξεις ότι πληρώνουν ενοίκιο. Τις αποδείξεις τις έχει ο δικηγόρος τους. Ο αποβιώσας είχε και υπάλληλο. Είναι και αυτοί παράνομοι. Είναι εδώ λόγω αυτής της υπόθεσης. Τα παιδιά της πηγαίνουν εδώ σχολείο. Μ.Ε.5 ήταν η Σκεύη Γιανοπούλου. Εργάζεται στο Φόρο Εισοδήματος στον κλάδο αυτοεργαζομένων και αποθανόντων. Έχουν υποβληθεί δύο δηλώσεις, μία για το 2007 και μία για το 2008 (Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα). Υποβλήθηκαν μέσω του ελεγκτικού γραφείου Γιαννάκη Ιακώβου Λτδ. Ειδοποίηση επιβολής φορολογίας Τεκμήριο 5 και Τεκμήριο
10. Και οι δύο φορολογίες έχουν εξοφληθεί. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι εργάζεται 21 χρόνια. Αφού υποβλήθηκε μέσω ελεγκτικού γραφείου την θεωρούν υπεύθυνη δήλωση. Δεν ξέρει εάν είναι ψευδής δήλωση. Είχαν μόνο τη δήλωση. Δεν είχαν άλλα στοιχεία για το εισόδημα του. Εάν έκρινε ότι έχρηζε περαιτέρω έρευνας θα ζητούσε στοιχεία. Ο αποβιώσας ήταν στην κατηγορία των αυτοεργαζόμενων. Δεν δήλωσε εάν πλήρωνε κοινωνικές ασφαλίσεις. Μ.Ε.6 κατέθεσε ο Ξενοφώντος Κυριάκος. Ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος του αποβιώσαντα στις 11.9.2008 η ώρα 8:
11. Αυτός ήταν μέσα στο αυτοκίνητο πάνω στο πεζοδρόμιο. Ο αποβιώσας ήταν απέναντι του μέσα στο αυτοκίνητο έξω από το δρόμο, σταματημένος. Είδε την κοπέλα που ερχόταν και τον χτύπησε από πίσω. Το αυτοκίνητο του αποβιώσαντα, από το κτύπημα, πήγε δύο σπίτια πιο κάτω. Υπήρχε φωτισμός κατά την ώρα του δυστυχήματος, υπήρχε στύλος της ηλεκτρικής. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είδε το αυτοκίνητο της κοπέλας που εχτύπαν πάνω στο αυτοκίνητο του αποβιώσαντα. Ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του και το είδε να χτυπά το αυτοκίνητο του αποβιώσαντα. Τον αποβιώσαντα δεν τον ήξερε. Τον είδε εκείνη την ημέρα μέσα στο αυτοκίνητο όταν ήρθε να φέρει το γιο του πριν μισή ώρα. Τη στιγμή του δυστυχήματος τον είδε μέσα στο αυτοκίνητο. Το είπε και στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 7) ότι τον είδε στο αυτοκίνητο. Μ.Ε.7 ήταν η Μαρία Ορφανίδου. Είναι Πρωτοκολλητής στο Ποινικό Τμήμα του Ε.Δ. Λεμεσού. Έχει στην κατοχή της το φάκελο της υπόθεσης 16019/
12. Κατέθεσε Τεκμήριο 8 το κατηγορητήριο και Τεκμήριο 9 πιστό αντίγραφο του σκεπτικού του Δικαστηρίου για επιβολή της ποινής μετά από δική της παραδοχή. Η Εναγόμενη με δική της παραδοχή κρίθηκε ένοχη στη κατηγορία πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα. Οι λεπτομέρειες της κατηγορίας που αντιμετώπιζε ήταν ότι στις 11 Σεπτεμβρίου 2008 στα Πολεμίδια, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής KBP 153, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν αναγόταν σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επέφερε τον θάνατο του Nasser Sabouhi, τέως από το Ιράν και επίσης οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα με ταχύτητα δυνάμενη να θέσει σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή. Μ.Ε.8 κατέθεσε ο Αστ. 392 Λούκας Αθανασίου ο οποίος υπηρετεί στην Τροχαία Λεμεσού στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων από το
13. Επισκέφθηκε το χώρο του δυστυχήματος. Στις 20:35 πήραν το μήνυμα και επισκέφθηκαν τη σκηνή στις 20:45 μαζί με το Μάριο Ματθαίου. Βρήκαν τα οχήματα ΚΒΡ153 και ΗΕΜ
14. Οι οδηγοί των δύο οχημάτων δεν ήταν στη σκηνή. Από πληροφορίες που πήραν έμαθαν ότι ο οδηγός του ΗΕΜ838 τραυματίστηκε θανάσιμα. Η οδηγός του οχήματος ΚΒΡ153 μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, τραυματίστηκε ελαφρά. Ετοίμασε σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 10). Απεικονίζει το δρόμο που έγινε το δυστύχημα και το σημείο συγκρούσεως Χ. Το ΗΕΜ838 ευρίσκετο σε χωμάτινο παγκέτο και είχε ανατολική κατεύθυνση. Ο μοχλός των ταχυτήτων ήταν στη θέση «Ρ» Parking. Οι ζημιές των οχημάτων φαίνονται στις φωτογραφίες που είχε στην κατοχή του. Το όχημα του θύματος καταστράφηκε ολοσχερώς. Υπήρχε φωτισμός όταν επισκέφθηκε τη σκηνή υπήρχαν λαμπτήρες υψηλής ισχύος. Η ορατότητα από δυτικά προς ανατολικά ήταν 100 μέτρα. Το πλάτος του δρόμου 6.40 μέτρα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι μπορούσε κάλλιστα να δει από τα 100 μέτρα η Εναγόμενη. Ο φωτισμός είναι άπλετος. Χαρακτηριστικά ο μάρτυρας ανέφερε «βελόνι να πέσει βρίσκεις το». Δεν γνωρίζει εάν είχε αναμμένα φώτα το σταθμευμένο όχημα του αποβιώσαντα. Ήταν σταθμευμένο εκτός δρόμου σε παγκέτο. Τί σημασία είχε εάν ήταν αναμμένα τα φώτα του; Εκεί υπάρχουν τέσσερεις ηλεκτρικοί πάσσαλοι. Μετά που έκλεισε την υπόθεση της η πλευρά των Εναγόντων, η πλευρά των Εναγομένων κάλεσε ως μοναδική μάρτυρα τη Χριστίνα Σταύρου. Είπε στη μαρτυρία της ότι εργάζεται στο Τμήμα Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Ο Nasser Sabouhi είχε αποταθεί από το 2003 στην Υπηρεσία Ασύλου. Απορρίφθηκε η αίτηση του για πολιτικός πρόσφυγας. Έκανε προσφυγή στην Αναθεωρητική Αρχή Ασύλου όπου απορρίφθηκε. Κλήθηκε από το Τμήμα της να αναχωρήσει από τη Δημοκρατία. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, τη πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσα τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (Γιαννή κ.α. v. Χριστοφόρου

(1995)1 σελ. 340, Μόδεστος Πίτσιλλος v. Δημητράκη Ευγενίου

(1989)1(Ε) 691, Ντίνος Μιχαηλίδης Λτδ v. Δρουσιώτου και άλλων

(1995)1 Α.Α.Δ. 877 - Το Δίκαιο της Απόδειξης

(1994), Τάκη Ηλιάδη, σελ. 24 και 215). H M.E.1 Neghar Sabouhi, Ενάγουσα και θυγατέρα του αποβιώσαντα, κατέθεσε τα όσα γνώριζε σχετικά με τα εισοδήματα του πατέρα της, τα έξοδα του και γενικά την οικονομική κατάσταση και ζωή του πατέρα της, που όπως φαίνεται ο αποβιώσας, ήταν και το μοναδικό άτομο που έφερνε λεφτά στο σπίτι. Τα όσα είπε σχετικά με τα εισοδήματα του πατέρα της και τα έξοδα για τη συντήρηση της οικογένειας του και για τα έξοδα που αφορούν τα παιδιά του, τις σπουδές τους και τα φροντιστήρια τους, βρίσκω ότι είναι η όλη αλήθεια. Τα όσα η μάρτυρας κατέθεσε δεν χαρακτηρίζονται από υπερβολές, είναι λογικά ποσά. Τα Τεκμήρια 5 και 6, που είναι οι ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας για τα έτη 2007 και 2008, καθώς και τα Τεκμήρια Α5 και Α6, που είναι οι αποδείξεις πληρωμής της επιβληθείσας φορολογίας, δεν προσθέτουν οτιδήποτε στα όσα είπε η Μ.Ε.

1. Τα εισοδήματα του μακαρίτη δεν εδηλώθησαν στο Τμήμα Φόρου Εισοδήματος όταν εβρίσκετω εν ζωή. Όπως είπε η σύζυγος του μακαρίτη, Μ.Ε.4, αυτή είναι που δήλωσε στο φόρο εισοδήματος ότι ο σύζυγος της ήταν μπογιατζής και δήλωσε τα εισοδήματα του μετά από συμβουλή του δικηγόρου τους για να έχουν αποδεικτικά από το φόρο εισοδήματος. Είναι αρκετή η μαρτυρία της Μ.Ε.1 για απόδειξη των διαφόρων κονδυλίων που έχει αναφέρει στη μαρτυρία της εκτός αυτό που αφορά τα προσωπικά έξοδα του αποβιώσαντα. Η Μ.Ε.1 τα όσα είπε, όσον αφορά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το ατύχημα, τα άντλησε από την αστυνομική έκθεση. Δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας και συνεπώς αυτό το μέρος της μαρτυρίας της δεν θα ληφθεί υπόψη. Μάρτυρες της αλήθειας βρίσκω και τους Μ.Ε.2, 3, 4 και
2. Η Μ.Ε.4, σύζυγος του αποβιώσαντα κατέθεσε ότι ο σύζυγος της δούλευε πογιατζής και κέρδιζε €2.250 το μήνα, περίπου €27.000 το χρόνο. Δήλωσε στο Φόρο Εισοδήματος τα εισοδήματα του συζύγου της κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου για να έχουν αποδεικτικά στοιχεία. Η μάρτυρας δείχνει με αυτή της την δήλωση την ειλικρίνεια της. Υπολόγισε το ύψος των εισοδημάτων του συζύγου της και δήλωσε ένα λογικό ποσό χωρίς να επηρεασθεί από τη συμβουλή του δικηγόρου της και να δηλώσει μεγάλο και παράλογο ποσό, για να βασισθεί πάνω σ' αυτό το Δικαστήριο και έτσι να επιδικάσει προς όφελος τους μεγάλο ποσό αποζημιώσεων. Ο Μ.Ε.8, αστ. 392 Λούκας Αθανασίου επισκέφθηκε το χώρο του δυστυχήματος όπου βρήκε τα οχήματα ΚBP153 και HEM 838, οι οδηγοί των οποίων δεν ήταν στη σκηνή. Ετοίμασε σχεδιαγράφημα το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο και στο οποίο απεικονίζεται ο δρόμος που έγινε το δυστύχημα και το σημείο συγκρούσεως. Το όχημα ΗΕΜ 838, που οδηγούσε ο αποβιώσας, ευρίσκετο σε χωμάτινο παγκέτο με ανατολική κατεύθυνση. Ο μοχλός των ταχυτήτων ήταν στη θέση "P" (parking). Υπήρχε άπλετος φωτισμός από λαμπτήρες υψηλής ισχύος. Η ορατότητα ήταν 100 μέτρα και το πλάτος του δρόμου 6.40 μέτρα. Ο μάρτυρας κατέθεσε τα όσα ο ίδιος βρήκε στη σκηνή και αποτύπωσε στο Τεκμήριο 10 που είναι το σχέδιο σκηνής του δυστυχήματος. Βρίσκω το μάρτυρα αυτό αξιόπιστο. Αντίθετη μαρτυρία για να τον αντικρούσει δεν προσκομίσθηκε. Η μαρτυρία του έμεινε αναντίλεκτη. Η πραγματική μαρτυρία παρέχει βάση για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος. Η αξία της πραγματικής μαρτυρίας τονίστηκε στην απόφαση Αδελφοί Παπαλαζάρου Λτδ v. Μιχαήλ

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1388. Αξιόπιστο βρίσκω επίσης και τον αυτόπτη μάρτυρα Ξενοφώντος Κυριάκο. Ο μάρτυρας αυτός ήταν μέσα στο αυτοκίνητο το οποίο ήταν σταθμευμένο πάνω στο πεζοδρόμιο στην άλλη πλευρά, από αυτή που ήταν σταθμευμένο το όχημα του αποβιώσαντα. Ο αποβιώσας, είπε, ήταν απέναντι του, μέσα στο αυτοκίνητο του, έξω από τον δρόμο. Είδε την κοπέλα που ερχόταν και του χτύπησε από πίσω. Το αυτοκίνητο του αποβιώσαντα, από το κτύπημα, πήγε δύο σπίτια πιο κάτω. Από το σχέδιο, Τεκμήριο 10, φαίνεται ότι το όχημα ΗΕΜ 838 που ήταν σταθμευμένο στο παγκέτο βρέθηκε, από το κτύπημα, να μετατοπίσθηκε προς τα ανατολικά μέσα στο δρόμο, περί τα 40 μέτρα από το σημείο σύγκρουσης. Υπήρχε φωτισμός κατά την ώρα του δυστυχήματος. Ούτε αυτού η μαρτυρία έχι αντικρουσθεί. Η μαρτυρία του ελέγχεται σε κάποιο βαθμό και από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 10, σχέδιο σκηνής δυστυχήματος. Ευθύνη Με βάση την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία, τόσο την προφορική όσο και την έγγραφη, βρίσκω τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Philippou v. Odysseos

(1989)1 CLR1, έχει νομολογηθεί ότι η παραδοχή σε ποινική κατηγορία έχει την έννοια παραδοχής των γεγονότων που την στοιχειοθετούν, είναι τυπική παραδοχή και αποδεκτή σε πολιτική διαδικασία. Στην παρούσα υπόθεση η Εναγόμενη παραδέχθη τις κατηγορίες της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης και οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος με ταχύτητα δυνάμενη να θέσει σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή. Η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, όπως την βρήκε το Δικαστήριο αξιόπιστη, είναι ότι στις 11.9.2008 η ώρα 8:30 το βράδυ ενώ ο αποβιώσας ευρισκόταν στη θέση του οδηγού εντός του οχήματος ΗΕΜ 838 το οποίο ήταν σταθμευμένο στο χωμάτινο παγκέτο στον 8ο Δρόμο στα Κάτω Πολεμίδια, η Εναγόμενη 1 ενώ οδηγούσε στον ίδιο δρόμο το όχημα της ΚΒP 153 με ανατολική κατεύθυνση επέπεσε επί του πίσω μέρους του αυτοκινήτου του Nasser Sabouhi με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του. Και οι δύο λωρίδες κυκλοφορίας δεν είχαν τροχαία κίνηση, πλην του οχήματος KBP 153 που οδηγούσε η Εναγόμενη 1. Ο μοχλός των ταχυτήτων του οχήματος ΗΕΜ 838 ήταν στη θέση "P" (parking), ένδειξη ότι το αυτοκίνητο του αποβιώσαντα ήταν ακινητοποιημένο. Το όχημα του θύματος καταστράφηκε ολοσχερώς. Υπήρχε φωτισμός, άπλετος φωτισμός στη σκηνή από λαμπτήρες υψηλής ισχύος, τεσσάρων πασσάλων ηλεκτρισμού. Η ορατότητα ήταν 100 μέτρα περίπου. Το πλάτος του δρόμου ήταν 6,40 μέτρα. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι υπήρχε οποιοδήποτε εμπόδιο. Οδήγησε η Εναγόμενη 1 το όχημα της προς τα αριστερά και εξήλθε της λωρίδας κυκλοφορίας που χρησιμοποιούσε, εισήλθε σε παρακείμενο χωμάτινο παγκέτο και συγκρούστηκε στο πίσω μέρος του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΗΕΜ 838 το οποίο τη δεδομένη στιγμή ήταν σταθμευμένο εντός του εν λόγω χωμάτινου παγκέτου. Εντός του ρηθέντος οχήματος, στη θέση του οδηγού καθόταν ο αποβιώσας, ο οποίος ανέμενε το παιδί του το οποίο θα επέστρεφε από το φροντιστήριο. Το όχημα του θύματος είχε σβηστά τα φώτα. Σχετικά με το θέμα της ευθύνης πρόκλησης τροχαίου ατυχήματος, είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι η αμέλεια είναι θέμα γεγονότος, το οποίο αποφασίζεται με βάση τις συνθήκες και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Αποτελεί θεμελιωμένη αρχή ότι η αμέλεια, ως πραγματικό γεγονός, συνίσταται στη παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης (βλ. Φοινικαρίδης κ.α. v. Γεωργίου κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ. 475). Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, δηλαδή με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού (βλ. Μαρκαντώνης v. Δημοκρατίας

(1989)1 Α.Α.Δ. 387), ο δε προσδιορισμός του καθήκοντος ποικίλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Στην απόφαση Κλεάνθους v. Ευαγγέλου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1681, όχημα εν κινήσει συγκρούστηκε με το όχημα του Εφεσείοντα που ήταν σταθμευμένο στη δεξιά πλευρά του δρόμου σε σχέση με την πορεία του, σε ευθύ, καλά φωτισμένο δρόμο, με απεριόριστη ορατότητα. Εύρημα πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι τα φώτα του οχήματος του Εφεσίβλητου ήταν ελαττωματικά. Επιμερισμός της ευθύνης 70% για τον Εφεσίβλητο και 30% για τον Εφεσείοντα. Ανατράπηκε κατ' έφεση. Αποκλειστική ευθύνη έφερε ο Εφεσίβλητος. Το Ανώτατο στη σελίδα 1684 είπε τα εξής: "Η θέση των Εφεσειόντων-Εναγομένν ότι το Δικαστήριο δεν μπορούσε α καταλήξει σε εύρημα ότι τα φώτα του σταθμευμένου οχήματος ήταν σβηστά, κρίνουμε πως δεν ευσταθεί. Ενώπιον του το Δικαστήριο είχε δύο εκδοχές, εκείνη των μαρτύρων υπερασπίσεως που ήταν στη σκηνή του δυστυχήματος και κατέθεσαν ότι τα μικρά φώτα ήταν αναμμένα, καθώς και εκείνη του αστυνομικού εξεταστή της υπόθεσης, ο οποίος ανέφερε ότι όταν έφθασε στη σκηνή τα φώτα του οχήματος ήταν σβηστά. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια να προτιμήσει τη μαρτυρία του αστυνομικού και να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα φώτα ήταν σβηστά. Εν πάση περιπτώσει όμως θεωρούμε ότι τούτο δεν είναι ουσιαστικό στην υπόθεση, γιατί από την υπόλοιπη μαρτυρία φαίνεται καθαρά ότι ο δρόμος ήταν καλά φωτισμένος και επιπρόσθετα τα φώτα από το κρεοπωλείο παρείχαν αρκετό φωτισμό, ούτως ώστε να καθίσταται ορατό το σταθμευμένο όχημα και χωρίς την ύπαρξη αναμμένων φώτων". Με βάση τα πιο πάνω βρίσκω αποκλειστικά υπεύθυνη για το δυστύχημα, στο οποίο τραυματίστηκε θανάσιμα ο Naser Sabouhi, την Εναγόμενη 1. Ουδεμία ευθύνη απεδείχθη, εναντίον της Εναγομένης 2, για το επίδικο ατύχημα. Η υπόθεση όσον αφορά την Εναγόμενη 2 θα απορριφθεί. Αποζημιώσεις Είναι ισχυρισμός των Εναγομένων ότι ο αποθανών ευρισκόταν στη Κύπρο παράνομα και δεν αποδείχθηκε, καθ' οιονδήποτε τρόπο, η νομιμότητα της εργασίας που κατ' ισχυρισμό, διενεργούσε ο αποθανών. Ισχυρίζονται ακόμα, ότι δεν υπάρχει μαρτυρία για το εάν ήταν κτίστης, πελεκάνος, ελαιοχρωματιστής ή αν ασχολείτο με το γενικό εμπόριο. Οι Ενάγοντες δεν ισχυρίστηκαν ότι ο αποβιώσας ασχολείτο με το γενικό εμπόριο. Ισχυρίστηκαν και κατέθεσαν, τόσο η Μ.Ε.1, όσο και η Μ.Ε.4 ότι ο αποβιώσας ασχολείτο ως ελαιοχρωματιστής. Ο Μ.Ε.3 είπε ότι έβαζαν κουγκριά και εδούλευαν ως πελεκάνοι. Η Μ.Ε.4 στην αντεξέταση της είπε ότι ο σύζυγος της έκανε πολλές δουλειές, στην κυρίως εξέταση της είπε ότι ήταν πογιατζής. Στην υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι δεν δικογράφησαν τον ισχυρισμό τους ότι εργαζόταν παράνομα ο αποβιώσας και τούτο, είπαν, δεν χρειάζεται. Ο ισχυρισμός αυτός είναι υπεράσπιση και θα έπρεπε να δικογραφηθεί. Δεν είναι μαρτυρία. Οι Εναγόμενοι όταν έφεραν στη δίκη μαρτυρία, για το παράνομο της εργοδότησης του αποβιώσαντα, συνάντησαν την ένσταση των Εναγόντων επειδή κάτι τέτοιο δεν ήταν δικογραφημένο. Ζήτησαν αναβολή και υπέβαλαν Αίτηση για τροποποίηση του δικογράφου της υπεράσπισης ώστε να εισαγάγουν στο δικόγραφο τους τον ισχυρισμό "ότι ο αποβιώσας δεν είχε άδεια παραμονής στη Κύπρο καθώς είχε απορριφθεί η Αίτηση του για πολιτικό άσυλο, τόσο σε πρώτο, όσο και δεύτερο βαθμό, ευρισκόταν παράνομα στην Κύπρο από το 2003 και ως εκ τούτου η όποια, εργοδότηση ή εργασία διεξήγαγε, από μόνος ή με άλλους, δεν ήταν νόμιμη". Η αίτηση, με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20.9.2013, απορρίφθηκε για το λόγο, όπως αναφέρεται σ' αυτή στις σελίδες 8-9, ότι "Η προβολή νέας υπεράσπισης στο προχωρημένο στάδιο που έφθασε η υπόθεση, μεταβάλλει το πλαίσιο της δίκης, ανατρέπει την πορεία της διαδικασίας, και επιβάλλει τον επανακαθορισμό της θέσης των Εναγόντων με ορατές ζημιογόνες συνέπειες για τα δικαιώματα τους και την απόδειξη της υπόθεσης τους". Μαρτυρία που προσάγεται για θέματα που δεν καλύπτονται από τις έγγραφες προτάσεις δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Τα επίδικα θέματα επί των οποίων το Δικαστήριο καλείται να βασίσει την απόφαση του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων (Γενικός Εισαγγελέας v. Στυλιανού κ.α.

(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1718 και Πουρίκκος v. Σάββα κ.α.

(1991)1Α.Α.Δ. 507, 517). Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, ο διάδικος ο οποίος θέλει να εγείρει θέμα παρανομίας ως υπεράσπιση, οφείλει να εκθέσει στις γραπτές προτάσεις του τα γεγονότα που συνιστούν την κατ' ισχυρισμό παρανομία (βλ. Βασιλαράς κ.α. v. Α/φοι Θράσου & Συνεργάτες

(2003)1Γ Α.Α.Δ. 1754). Ενόψει των πιο πάνω οι ισχυρισμοί των Εναγομένων για παράνομη παραμονή του αποβιώσαντος στη Κύπρο και το ότι παράνομα εργαζόταν στη Κύπρο, αφού δεν είναι δικογραφημένα στην υπεράσπιση, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Και αν μπορούσαν όμως να εγείρουν τέτοιο θέμα οι Ενάγοντες, για δήθεν παράνομη παραμονή του αποβιώσαντος στη Κύπρο και παράνομης εργασίας του στη χώρα δεν με βρίσκει σύμφωνο ένας τέτοιος ισχυρισμός. Στην απόφαση Παπαμάρκου v. Κωνσταντίνου κ.α.

(2008), Α.Α.Δ. 568 στις σελίδες 577-578 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε: "Η νομολογία έχει ως βάση της τη λογική και το δίκαιο. Δεν μπορεί να στερηθούν οι εξαρτώμενοι το δικαίωμα που τους δίδει ο Νόμος, το οποίο βασίζεται στο πραγματικό εισόδημα του αποβιώσαντος και τη συνεισφορά του σ' αυτή την εξάρτηση, γιατί οι ίδιοι είναι αμέτοχοι της παρανομίας του αποβιώσαντος". Συνεπώς θα απέρριπτα τον ισχυρισμό των Εναγομένων και επί της ουσίας, σε περίπτωση δηλαδή που ένας τέτοιος ισχυρισμός ήταν δικογραφημένος. Ειδικές αποζημειώσεις Νομολογιακά έχει καθιερωθεί ότι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια στις έγγραφες προτάσεις και να αποδεικνύονται αυστηρά από τον Ενάγοντα με την προσκόμιση της κατάλληλης αποδεκτής μαρτυρίας και τις οποίες πρέπει να αποδεικνύει με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλ. υποθέσεις Σπύρου v. Χ"Χαραλάμπους

(1991)1 Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους v. Πίτρος

(1994)1 Α.Α.Δ. 299, Αλεξάνδρου v. Ιωάννου

(1996)1 Α.Α.Δ. 1157, Νεοκλής Αντωνιάδης v. Μιχάλης Σταύρου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1171). Εναπόκειται στον Ενάγοντα σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν ειδική ζημιά και τα οποία έχει προηγουμένως συμπεριλάβει στο δικόγραφο του. Οι Ενάγοντες ζητούν την επιδίκαση ποσού €735 ως ειδικές αποζημιώσεις, ποσό το οποίο αποτελείται από το ποσό των €85, έξοδα αστυνομικής έκθεσης και €650 έξοδα κηδείας. Και για τα δύο ποσά προσκομίστηκε η αναγκαία μαρτυρία. Εάν οι Εναγόμενοι ήθελαν, όφειλαν να ζητήσουν λεπτομέρειες για το ποσό των €650 που είναι τα έξοδα κηδείας. Η αξιόπιστη μαρτυρία της Μ.Ε.1 είναι αρκετή για να αποδείξουν οι Εναγόμενοι το ποσό αυτό. Οι Ενάγοντες δικαιούνται το ποσό των €735, το οποίο απέδειξαν με τη μαρτυρία της Μ.Ε.1. Αποζημιώσεις λόγω απώλειας (bereavement) Οι Ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις λόγω της απώλειας (bereavement) σύμφωνα με το άρθρο 58

(7)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Το ποσό της αποζημίωσης για την απώλεια σύμφωνα με το άρθρο 58

(9)του Κεφ. 148 έχει οριστεί σε ΛΚ10.000 (€17.086,01). Η Εναγόμενη 1 έχει βρεθεί αποκλειστικά υπεύθυνη για την πρόκληση του δυστυχήματος κατά το οποίο έχασε τη ζωή του ο Nasser Sabouhi στις 11.9.

1. Βρίσκω ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται στην επιδίκαση του πιο πάνω ποσού. Αποζημιώσεις για την εξάρτηση της συζύγου και των παιδιών του αποθανόντος Ο αποβιώσας γεννήθηκε στο Ιράν στις 5.11.
2. Κατά την ημέρα του δυστυχήματος ήταν ηλικίας 47 χρονών και εργαζόταν ως πογιατζής με μηνιαίο εισόδημα €2.250 περίπου, δηλαδή €27.000 περίπου το χρόνο. Ήταν υγιής και αρτιμελής, δεν έπινε ποτό, δεν κάπνιζε και γενικά έκαμνε μια οικογενειακή ζωή. Αφαιρουμένου του Φόρου Εισοδήματος παραμένει ποσό €25.
3. Από τις καθαρές αυτές απολαβές θα πρέπει να εξαιρεθεί ένα ποσοστό 25% για τις προσωπικές ανάγκες του αποβιώσαντα. Στην απόφαση Κουτζιη v. Κωνσταντίνου

(2010)1Β Α.Α.Δ. 908 στη σελίδα 929 λέχθηκε ότι: "Είναι αποδεκτό από τη νομολογία ότι, αφού διακριβωθούν τα καθαρά εισοδήματα αποθανόντος μετά από αστικό αδίκημα, από αυτά εξαιρείται ένα ποσό της τάξεως του 1/4, 1/3, ανάλογα με το κατά πόσο υπάρχουν παιδιά". Ο αποβιώσας κατά το χρόνο του θανάτου του είχε ως εξαρτώμενους του τη σύζυγο του, η οποία δεν εργάζετο, μια θυγατέρα την Μ.Ε.1, ονόματι Neghar, 20 χρονών, φοιτήτρια στο ΤΕΠΑΚ, και ένα γιο 15 χρονών, μαθητή, τώρα τελειόφοιτο Λυκείου. Αφαιρουμένου του ποσοστού του 25% που αντιστοιχεί σε €6.250, από τα καθαρά εισοδήματα του αποβιώσαντα, παραμένει το ποσό των €18.750. Ο αποβιώσας ήταν ηλικίας 47 χρονών κατά την ημέρα του ατυχήματος, υγιής και με μια οικογενειακή ζωή χωρίς καταχρήσεις. Για τον καθορισμό του πολλλαπλασιαστή λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες όπως η ηλικία του αποβιώσαντα, που όσο πιο μικρή είναι τόσο μεγαλύτερος πρέπει να είναι ο πολλαπλασιαστής, η ηλικία συνταξιοδότησης, η κατάσταση της υγείας του, το κατά πόσο παίρνει ή δεν παίρνει σύνταξη, οι προοπτικές εργοδότησης (βλ. Χριστοδούλου v. Μπίλλη

(1998)1 Α.Α.Δ. 164). Στην υπόθεση Κουτζιη v. Κωνσταντίνου

(2010)1Β Α.Α.Δ. 908 υιοθετήθηκε για ηλικία 44 ετών πολλαπλασιαστής 10 χρόνια. Στην υπόθεση Μεταφορική Εταιρεία Γ. και Μ. Περικλέους Λτδ v. Μιχαήλ, αποθανών ηλικίας 61 χρονών υιοθετήθηκε πολλαπλασιαστής 4 χρόνια, στην απόφαση Θεοδούλου v. Κοκκινόφτα κ.α.

(1999)1Β Α.Α.Δ. 759, αποβιώσας 55 ετών καθορίστηκε πολλαπλασιαστής 7 ετών και στην απόφαση Α.Η.Κ. v. Κυριάκου

(2006)1 Α.Α.Δ. 417 "ο αποβιώσας ήταν υγιής, δεν κάπνιζε, δεν έπινε και ήταν αυστηρά οικογενειακή η ζωή του", συμπλήρωσε το 47ο έτος κατά το χρόνο του θανάτου του, υιοθετήθηκε πολλαπλασιαστής 10. Λαμβανομένων υπόψη των πιο πάνω, βρίσκω ότι, στην παρούσα υπόθεση, πολλαπλασιαστής 10 ετών είναι ένας δίκαιος αριθμός. Συνεπώς επιδικάζεται ως αποζημίωση για την εξάρτηση της συζύγου και των παιδιών του αποθανόντα το ποσό των €187.500 το οποίο μοιράζεται μεταξύ των τριών εξαρτωμένων ανά 1/3 λαμβανομένης υπόψη της ηλικίας των παιδιών του αποβιώσαντα. Θα φέρει τόκο ο οποίος καθορίζεται στο ½ του νόμιμου τόκου για την περίοδο από την ημερομηνία επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος μέχρι την έκδοση της απόφασης (βλ. Κουτζιη v. Κωνσταντίνου κ.α.

(2010)1Β Α.Α.Δ. 908). Επίσης για το θέμα του τόκου, ως προς την ημερομηνία τοκισμού του ποσού, σχετική είναι και η απόφαση Πελέτικο Πλάστερς Λτδ v. Μουσκάλλη κ.α.

(1998)1 Α.Α.Δ.

1. Στην απόφαση αυτή λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Είναι εσφαλμένη η συλλογιστική του συνηγόρου, σύμφωνα με την οποία οι γενικές αποζημιώσεις που επιδικάζονται αφορούν σε μελλοντική απώλεια εισοδήματος του αποβιώσαντα. Αυτές επιδικάζονται και οφείλονται κατά την μέρα του θανάτου του αποβιώσαντα. Είναι η μέθοδος και ο τρόπος υπολογισμού τους που γίνεται με αναφορά στα μελλοντικά εισοδήματα του αποβιώσαντα". Τέλος, επειδή ο θάνατος ήταν ακαριαίος, οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται σε επιδίκαση αποζημιώσεων για πόνο και ταλαιπωρία του αποβιώσαντα. Αποτέλεσμα Εκδίδεται, κατά συνέπεια, απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης 1 για τα ακόλουθα ποσά και τόκους: α. €735 ειδικές αποζημιώσεις με τόκο 2,75% από 11.9.2008, ημερομηνία γεννήσεως του αγώγιμου δικαιώματος μέχρι 27.3.
2. β. €17.086,01 για την απώλεια με τόκο 2,75% από της καταχώρισης της αγωγής, ήτοι από τις 9.6.2009 μέχρι 27.3.
3. γ. €187.500 αποζημιώσεις για την εξάρτηση της συζύγου και των παιδιών του αποβιώσαντα με τόκο 2,75% από της επίδοσης της αγωγής μέχρι τις 27.3.
4. Το ποσό αυτό κατανέμεται ανά 1/3 μεταξύ των εξαρτωμένων του αποβιώσαντα. Εννοείται ότι τα πιο πάνω ποσά θα φέρουν νόμιμο τόκο από 28.3.2014, ημερομηνία η οποία έπεται της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης, μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στη κλίμακα των επιδικασθέντων ποσών ως συνόλου, δηλαδή στη κλίμακα επιτυχίας της αγωγής. Η αγωγή εναντίον της Εναγομένης 2 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγομένης 2 και εναντίον των Εναγόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο