AMV Holdings Ltd ν. Ruzan Kotikyan, Αρ. Αγωγής: 4725/08, 18/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4725/08 Μεταξύ: AMV Holdings Ltd, από τη Λεμεσό Εναγόντων - και - Ruzan Kotikyan, από την Αρμενία και τώρα στη Λεμεσό Εναγομένης Ημερομηνία: 18.03.2014 Για Ενάγοντες: κος Α. Παφίτης με κα Λ. Γεωργίου (κα Λιασίδου κατά την απόφαση) Για Εναγόμενη: κος Α. Κυπρίζογλου για Ρίκκος Ν. Ερωτοκρίτου & Σία (κα Οικονομίδου κατά την απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή αφορά σε αναγνωριστική απόφαση ότι η συμφωνία αγοραπωλησίας ενός διαμερίσματος μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης τερματίστηκε με υπαιτιότητα της Εναγόμενης. Ζητείται επίσης διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης του διαμερίσματος στους Ενάγοντες αλλά και διάταγμα που να διατάζει όπως η κατάθεση της συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 16.05.2007 στο Κτηματολόγιο Λεμεσού διαγραφεί ή ακυρωθεί ή αποσυρθεί. Ζητούνται ως αποζημιώσεις το ποσό των €1.200,00 μηνιαίως για παράνομη επέμβαση ή απώλεια εισοδήματος από την ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος στην Εναγόμενη μέχρι την εκκένωση και παράδοση του στους Ενάγοντες. Διαζευκτικά με τα πιο πάνω οι Ενάγοντες ζητούν το ποσό των €18.508,48 ως υπόλοιπο πληρωτέο και μη καταβλητέο (προφανώς εννοείται μη καταβληθέν) δυνάμει γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας πλέον συμφωνημένους τόκους ύψους €1.676,52 μέχρι 21.03.2008 και τόκους 8% ετησίως επί του ποσού των €29.729,66 από 15.06.2007 μέχρι 23.08.2007, επί του ποσού των €27.508,48 από 23.08.2007 μέχρι 24.01.2008, επί του ποσού των €26.508,48 από 24.01.2008 μέχρι 19.02.2008 και επί του ποσού των €21.508,48 από 19.02.2008 μέχρι 21.03.2008 και επί του ποσού των €18.508,48 από 21.03.2008 μέχρι εξόφλησης. Τέλος ζητούνται τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Οι προαναφερόμενες αξιώσεις σύμφωνα με τους Ενάγοντες προκύπτουν από τη συμφωνία ημερομηνίας 16.05.2007 με την οποία πώλησαν στην Εναγόμενη ένα διαμέρισμα έναντι του τιμήματος των €170.860,14 (ΛΚ 100.000,00). Η τιμή αυτή αφορούσε το διαμέρισμα πλήρως επιπλωμένο. Στη συνέχεια ωστόσο συμφωνήθηκε όπως η αξία των επίπλων αφαιρεθεί από την τιμή προκειμένου να μην καταβληθούν μεταβιβαστικά τέλη και για την αξία των επίπλων. Υπογράφηκε ως εκ τούτου νέα συμφωνία ημερομηνίας 01.06.2007 με αφαιρεμένη την αξία των επίπλων και ω εκ τούτου η αξία του διαμερίσματος συμφωνήθηκε στις €128.145,10 (ΛΚ75.000,00). Η νέα συμφωνία ημερομηνίας 01.06.2007 προνοούσε πληρωμή ΛΚ24.000,00 ταυτόχρονα με την υπογραφή της και πλήρη εξόφληση μέχρι την 15.06.2007, ενώ το ποσό των ΛΚ25.000,00 που αφορούσε την τιμή των επίπλων συμφωνήθηκε όπως εξοφληθεί με την υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 01.06.
- Η εν λόγω συμφωνία προνοούσε πως μετά τις 15.06.2007 τυχόν καθυστερήσεις θα φέρουν τόκο 8% επί του εκάστοτε υπολοίπου. Κατόπιν παράκλησης της Εναγόμενης οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν την υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 01.06.2007 χωρίς την ταυτόχρονη πληρωμή των ποσών που προαναφέρθηκαν, η δε Εναγόμενη έδωσε διαβεβαίωση ότι θα τα πλήρωνε εντός πολύ σύντομου χρονικού διαστήματος. Κατά παράβαση των όρων αποπληρωμής η Εναγόμενη μέχρι τις 19.07.2007 κατέβαλε στους Ενάγοντες μόνο το ποσό των ΛΚ82.600,00 ενώ οι Ενάγοντες είχαν ήδη αποδεχθεί την κατάθεση της συμφωνίας ημερομηνίας 01.06.2007 στο Κτηματολόγιο Λεμεσού με τη διαβεβαίωση της Εναγομένης ότι θα εξοφλούσε το υπόλοιπο τίμημα πολύ σύντομα. Το ποσό των ΛΚ82.600,00 αφορούσε (α) ΛΚ24.000,00 ως προκαταβολή για το διαμέρισμα, (β) ΛΚ25.000,00 την αξία των επίπλων και (γ) ΛΚ 31.600,00 έναντι του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος. Παρά το γεγονός ότι οι Ενάγοντες κάλεσαν την Εναγόμενη επανειλημμένα να εξοφλήσει το υπόλοιπο του τιμήματος του διαμερίσματος, ήτοι ΛΚ 17.400,00, αυτή κατέβαλε στις 23.08.2007 το ποσό των ΛΚ 1.300,00 (€2.221,18), στις 24.01.2008 €1.000,00, στις 19.02.2008 €5.000,00 και στις 21.03.2008 €3.000,00, συνολικά το ποσό των €11.221,
- Παρά τις διαβεβαιώσεις για εξόφληση του εναπομείναντος υπολοίπου ποσού των €18.508,48 η Εναγόμενη το οφείλει μέχρι την καταχώρηση της αγωγής. Με την υπεράσπιση της η Εναγόμενη αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων και εγείρει Ανταπαίτηση ζητώντας απόφαση με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος βρίσκεται σε ισχύ και επίσης να αναγνωρίζεται ότι οι Ενάγοντες υποχρεούνται να μεταβιβάσουν τον τίτλο του επίδικου διαμερίσματος επ' ονόματι της Εναγόμενης και ακολούθως να διατάσσονται προς τούτο. Ακόμη ζητά να αναγνωρίζεται ότι οι Ενάγοντες υποχρεούνται να της παρέχουν το συμφωνημένο χώρο στάθμευσης τον οποίο της αποστερούν. Τέλος διεκδικούνται αποζημιώσεις εξ' αιτίας της στέρησης του χώρου στάθμευσης. Με Απάντηση τους και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση οι Ενάγοντες αρνούνται την Ανταπαίτηση της Εναγόμενης, και ισχυρίζονται πως ο λόγος που δεν της μεταβίβασαν το πωληθέν διαμέρισμα είναι επειδή αυτή δεν εξόφλησε το τίμημα αγοράς του. Ισχυρίζονται δε, ως προς το χώρο στάθμευσης, ότι η Εναγόμενη κατέχει και χρησιμοποιεί τέτοιο χώρο όπως αυτός αντιστοιχεί στο επίδικο διαμέρισμα. Η ακροαματική διαδικασία της αγωγής αλλά και της ανταπαίτησης οι οποίες συνεκδικάστηκαν, διεξάχθηκε με την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας που δόθηκε από τη διευθύντρια των Εναγόντων (ΜΕ) και των εγγράφων - τεκμηρίων που αυτή κατέθεσε, τα οποία έχουν ως ακολούθως: Τεκμήριο 1 : Πιστοποιητικό Εφόρου Εταιρειών ημερομηνίας 14.05.2007 « « 2 : Γραπτή μαρτυρία ΜΕ « « 3 : Μετάφραση τεκμηρίου 2 στην ελληνική γλώσσα « « 4 : Contract of sale ημερομηνίας 16.05.2007 « « 5 : Contract of sale ημερομηνίας 01.06.2007 « « 6 : Contract of sale ημερομηνίας 01.07.2007 « « 7 : Έγγραφο Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με επισυνημμένο συμβόλαιο ημερομηνίας 01.07.2007 « « 8 : Φωτοαντίγραφα τριών αποδείξεων πληρωμής (δύο σελίδες) « « 9 : Επιστολή Εναγόντων προς Εναγομένους ημερομηνίας 16.11.07 « « 9(α): Απόδειξη Ταχυδρομείου για κατάθεση αντικειμένου « « 9(β): Απόδειξη Ταχυδρομείου για παραλαβή αντικειμένου « « 10 : Επιστολή ημερομηνίας 27.12.2007 « «10(α): Απόδειξη Ταχυδρομείου για κατάθεση αντικειμένου « « 10(β): Απόδειξη Ταχυδρομείου για παραλαβή αντικειμένου. Από πλευράς της Εναγόμενης δεν προσκομίστηκε μαρτυρία. Η μάρτυρας των Εναγόντων αναφέρθηκε σε συμφωνία ημερομηνίας 16.05.2007 (Τεκμήριο 4) η οποία έγινε αρχικά μεταξύ των διαδίκων για αγοραπωλησία ενός διαμερίσματος το οποίο παραδόθηκε στην Εναγόμενη, η οποία το κατέχει και το χρησιμοποιεί. Ενώ συμφωνήθηκε η τιμή των ΛΚ100.000,00 περιλαμβανομένων των επίπλων και άλλου εξοπλισμού που υπήρχε στο διαμέρισμα, η Εναγόμενη ζήτησε όπως υπογραφτεί νέα συμφωνία (Τεκμήριο 5) για το ποσό των ΛΚ75.000,00 ως αξία του διαμερίσματος και το υπόλοιπο ποσό των ΛΚ 25.000,00 θα ήταν για τα έπιπλα και τον εξοπλισμό. Η συμφωνία αυτή όπως παρουσιάστηκε από τη μάρτυρα ήταν ανυπόγραφη, ήταν όμως η θέση της πως υπογράφτηκε από αυτήν ως διευθύντρια των Εναγόντων και από την Εναγόμενη. Υπέθεσε ότι κάτι συνέβηκε όταν αυτή απουσίαζε στο εξωτερικό για λόγους υγείας και έδωσε άδεια στην υπηρέτρια της να ανοίξει το γραφείο της και να εισέλθει η Εναγόμενη και να πάρει το συμβόλαιο για να χαρτοσημανθεί. Όταν αυτή επέστρεψε στην Κύπρο έλειπαν όλα τα έγγραφα και δεν της επιστράφηκαν ποτέ. Διαπίστωσε αργότερα ότι υπήρχε έγγραφο υπογραμμένο και κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο το οποίο όμως φέρει ημερομηνία 01.07.2007 αντί 01.06.
- Δήλωσε δε ότι η συμφωνία που αυτή αναγνωρίζει, ότι διέπει τις σχέσεις των διαδίκων, είναι αυτή (ημερομηνίας 01.07.2007) που κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Η Εναγόμενη μετά την αγορά του διαμερίσματος καθυστερημένα κατέβαλε στους Ενάγοντες με επιταγή το ποσό των ΛΚ 82.631,
- Το ποσό αυτό λήφθηκε υπόψη και αφορούσε την προκαταβολή ΛΚ24.000,00, τα έπιπλα ΛΚ25.000,00 και έναντι της τιμής του διαμερίσματος ΛΚ33.631,
- Στη συνέχεια παρά το ότι η Εναγόμενη δεν εξόφλησε το τίμημα του διαμερίσματος στις προβλεπόμενες από τη συμφωνία προθεσμίες, κατέβαλε στις 23.08.2007 το ποσό των € 2.221,18 (ΛΚ 1.300,00) στις 24.01.2008 το ποσό των €1.000,00, στις 19.02.2008 το ποσό των € 5.000,00 και στις 21.03.2008 το ποσό των € 3.000,
- Εν' όψει των προαναφερόμενων πληρωμών παραμένει ακόμη οφειλόμενο, έναντι του τιμήματος του διαμερίσματος το οποίο ήταν ΛΚ75.000,00 ή €128.145,10, υπόλοιπο το ποσό των ΛΚ10.801,53 (€18.455,51). Η Εναγόμενη κλήθηκε αρκετές φορές να το καταβάλει ωστόσο αρνείται να το πράξει. Η ΜΕ αρνήθηκε ισχυρισμούς που της υποβλήθηκαν ότι εξοφλήθηκε το τίμημα της αγοράς του διαμερίσματος καθώς και ότι δεν παραχωρήθηκε στην Εναγόμενη, όπως προβλεπόταν στη συμφωνία, χώρος στάθμευσης. Αντίθετα ήταν η μαρτυρία της ότι η Εναγόμενη χρησιμοποιεί το χώρο στάθμευσης που ανήκει στο διαμέρισμα που αγόρασε. Επίσης ότι η Εναγόμενη διεκδίκησε και δεύτερο χώρο στάθμευσης και την ενοχλούσε βάζοντας το όχημα της μπροστά από το δικό της και δεν μπορούσε να φύγει. Αξιολόγηση μαρτυρίας:- Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια και παρακολούθησε με κάθε δυνατή προσοχή τη μοναδική μάρτυρα στην υπόθεση. Λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο της μαρτυρίας της συγκρινόμενο με τα τεκμήρια που παρουσίασε, ως επίσης τις θέσεις της στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας της διαπιστώνεται ότι αυτή παρέμεινε σταθερή. Η μαρτυρία της στα κύρια της σημεία υποστηρίζεται από το περιεχόμενο των τεκμηρίων που αυτή παρουσίασε. Είναι γεγονός πως όταν έδινε μαρτυρία υπήρξε σε κάποιο στάδιο διάθεση να μην απαντήσει και να μην προωθήσει την υπόθεση των Εναγόντων. Δεν κρίνεται όμως πως αυτό οφειλόταν σε αποδοχή των θέσεων που της υποβλήθηκαν, μάλλον για απογοήτευση πρόκειται και δυσαρέσκεια στα όσα της τέθηκαν αμφισβητώντας την αλλά και λόγω έντονης δυσφορίας που ένιωθε στα όσα της τέθηκαν σχετικά με την εξόφληση του διαμερίσματος. Η εντύπωση που άφησε στο Δικαστήριο είναι πως είπε την αλήθεια και πως αν κάποια σημεία της μαρτυρίας της δε συνάδουν με τις ημερομηνίες υπογραφής των συμφωνιών δεν οφείλονται σε προσπάθεια απόκρυψης ή παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Άλλωστε αυτά προέκυψαν από την κύρια εξέταση της. Επίσης διαπιστώνεται ότι στις μαθηματικές πράξεις στις οποίες αναφέρεται υπάρχουν λάθη ως προς κάποια ποσά, στοιχείο το οποίο βέβαια υπάρχει και στην έκθεση απαίτησης. Φαίνεται όμως ότι πρόκειται για ακούσια λάθη και όχι για παραπλανητικά στοιχεία. Άλλωστε τέτοιο θέμα δεν ηγέρθηκε στην αντεξέταση από πλευράς Εναγόμενης. Θα πρέπει δε να επισημανθεί πως η μαρτυρία της ΜΕ επί των καίριων ζητημάτων που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο, όπως και για όλα βέβαια όσα η ΜΕ κατέθεσε είναι χωρίς αντίλογο αλλά ούτε και προκύπτουν κλονιστικά στοιχεία μέσα από την εκδοχή της. Ειδικότερα, όσον αφορά τη θέση της υπεράσπισης για εξόφληση του τιμήματος του διαμερίσματος, κρίνεται ως εντελώς αβάσιμη η σχετική υποβολή προς τη ΜΕ και στερείται πραγματικού υπόβαθρου. Σημειώνεται πως πέραν του ότι η ΜΕ απέρριψε κατηγορηματικά τέτοια θέση, μετά που η ΜΕ κατέθεσε ότι η Εναγόμενη της κατέβαλε αρχικά το ποσό των ΛΚ82.631,00, υποστηρίζοντας τη θέση της με το Τεκμήριο 8, δεν της υποβλήθηκε ότι δεν πληρώθηκε τέτοιο ποσό, αλλά μόνο ότι δεν έγιναν οι πληρωμές που ακολούθησαν και συμποσούνται σε €11.221,
- Επομένως προκύπτει ερώτημα προς τι η πληρωμή των €82.631,06 και εφ' όσον οι ΛΚ 25.000,00 είναι αποδεχτό ότι αφορούσαν τα έπιπλα του διαμερίσματος, και πως εξοφλήθηκε το υπόλοιπο ποσό μέχρι τις ΛΚ 75.000,
- Ούτε υποβολή ούτε μαρτυρία ούτε εξήγηση υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπλέον κρίνεται πως οι πληρωμές του συνολικού ποσού των €11.221,18 που έγιναν εκ μέρους της Εναγόμενης, πέραν του ότι αποδεικνύουν ένα αληθινό γεγονός, δεν μπορούν να συσχετιστούν με οτιδήποτε άλλο το οποίο θα βοηθούσε τους Ενάγοντες. Συνεπώς δεν είχαν άλλο λόγο να τις αναφέρουν, παρά μόνο για σκοπούς συνοχής της υπόθεσης τους και της αλήθειας. Τα ίδια ισχύουν και στο ζήτημα του χώρου στάθμευσης, όπου η πλευρά της Εναγόμενης παρέμεινε στο στάδιο των υποβολών χωρίς οποιοδήποτε μαρτυρικό υπόβαθρο. Εν όψει των πιο πάνω η μαρτυρία της ΜΕ γίνεται αποδεχτή ως αξιόπιστη. Ευρήματα:- Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία διαπιστώνεται ότι τα ουσιώδη γεγονότα που διέπουν την παρούσα υπόθεση και τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου έχουν ως παρατίθενται στη συνέχεια. Στη βάση του ότι η αγωγή και ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν, καθώς και στη βάση της μαρτυρίας της ΜΕ ότι η συμφωνία που ισχύει και διέπει τη σχέση των διαδίκων είναι το Τεκμήριο 7, αλλά και του γεγονότος ότι αυτή τη συμφωνία αναγνωρίζει και επικαλείται η Εναγόμενη (μέσα από το δικόγραφο της και αυτήν προώθησε κατά τη δίκη), κρίνεται ότι με το Τεκμήριο 7, (Έγγραφο Κατάθεσης αντιγράφου συμβάσεως πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας με επισυνημμένο έγγραφο με τίτλο contract of sale ημερομηνίας 01.07.2007) συμφωνήθηκε μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης η αγορά από την τελευταία ενός διαμερίσματος ιδιοκτησίας των Εναγόντων, στην οδό Σπάρτακου 17 επί του Spartacos Court Building, αρ. 401, στην περιοχή Καθολικής στη Λεμεσό. Αυτή είναι η συμφωνία που διέπει την αγοραπωλησία, αυτήν έχει αναγνωρίσει και η ΜΕ και στη βάση αυτή προώθησε τις θέσεις της η Εναγόμενη. Η εν λόγω συμφωνία ημερομηνίας 01.07.2007, η οποία πλην της ημερομηνίας έχει ταυτόσημο περιεχόμενο με τη συμφωνία ημερομηνίας 01.06.2007, κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο για σκοπούς εκτέλεσης. Παραμείνει δε έγκυρη και σε ισχύ μέχρι σήμερα εφ' όσον ουδέποτε τερματίστηκε. Οποιεσδήποτε άλλες συμφωνίες δεν ισχύουν και δεν έχουν εφαρμογή. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη συμφωνία το τίμημα πώλησης του διαμερίσματος ήταν ΛΚ 75.000,00 (€128.145,10). Επειδή το διαμέρισμα ήταν επιπλωμένο συμφωνήθηκε παράλληλα και προφορικά όπως καταβληθεί για την αξία των επίπλων και άλλου εξοπλισμού το ποσό των ΛΚ25.000,00 κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου
- Με την υπογραφή της συμφωνίας, Τεκμήριο 7, θα έπρεπε να καταβληθούν ΛΚ 24.000,00 ως προκαταβολή και το υπόλοιπο ποσό θα έπρεπε να καταβληθεί εντός δύο εβδομάδων από την εκτέλεση της συμφωνίας και ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση τίτλου ιδιοκτησίας από τους πωλητές προς την αγοράστρια. Οποιοδήποτε υπόλοιπο από τις 15.06.2007 θα έφερε τόκο 8%. Η ημερομηνία 15.06.2007 τέθηκε στη βάση του ότι η συμφωνία είχε ημερομηνία 01.06.2007 αρχικά, όταν όμως εκ συμφώνου με υπογραφές η ημερομηνία της συμφωνίας έγινε 01.07.2007, τότε μετατίθεται και η ημερομηνία 15.06.2007 κατά 15 ημέρες από την 01.07.2007, ήτοι 15.07.
- Παρά τον όρο της συμφωνίας ότι η παράδοση του διαμερίσματος θα γινόταν με την εξόφληση του τιμήματος, οι Ενάγοντες παρέδωσαν την κατοχή και χρήση αυτού στην Εναγόμενη πριν την προκαταβολή αλλά και πριν την εξόφληση. Η δε Εναγόμενη κατέβαλε το ποσό των ΛΚ 82.631,06 στους Ενάγοντες στις 19.07.2007 (βλέπε αποδείξεις πληρωμών Τεκμηρίου 8 - προφανώς η τρίτη απόδειξη αφορά πληρωμή εκ μέρους της Εναγόμενης για τα έξοδα κατάθεσης της συμφωνίας στο Κτηματολόγιο). Το ποσό των 82.631,06 πιστώθηκε ως ακολούθως: ΛΚ 24.000,00 ως προκαταβολή, ΛΚ 25.000,00 για την εξόφληση των επίπλων και ΛΚ 33.631,06 έναντι του υπολοίπου του τιμήματος του διαμερίσματος. Στη συνέχεια η Εναγόμενη κατέβαλε ακόμη €11.221,18 ήτοι στις 23.08.2007 το ποσό των €2.221,18 (ΛΚ1.300,00), στις 24.01.2008 το ποσό των € 1.000,00, στις 19.02.2008 το ποσό των €5.000,00 και στις 21.03.2008 το ποσό των €3.000,00 Μετά την τελευταία χρονικά πληρωμή η Εναγόμενη δεν κατέβαλε άλλο ποσό έναντι του τιμήματος αγοράς του διαμερίσματος που ήταν ΛΚ75.000,00 ή €128.145,
- Λαμβάνοντας υπόψη τις προαναφερόμενες πληρωμές ήτοι ΛΚ 82.631,06 μείον ΛΚ 25.000,00 αξία επίπλων παραμένουν ΛΚ57.631,06 (€98.468,51) πλέον €11.221,18 που καταβλήθηκε τμηματικά, διαπιστώνεται ότι πληρώθηκαν συνολικά €109.689,69 έναντι της τιμής του διαμερίσματος και ως εκ τούτου παραμένει οφειλόμενο το ποσό των €18.455,
- Κατ΄ επέκταση αποτελεί εύρημα πως η Εναγόμενη δεν εξόφλησε οποτεδήποτε το ποσό των ΛΚ75.000,
- Η θέση της επί της υπεράσπισης ότι εξόφλησε, είναι αφενός μεν γενική και αόριστη αφού δε δίνει λεπτομέρειες πότε και πώς εξόφλησε το τίμημα, στην ουσία δεν κάνει αναφορά σε καμία πληρωμή, αφετέρου όμως η θέση της παρέμεινε ενώπιον του Δικαστηρίου μετέωρη αφού δεν προσκόμισε σχετική μαρτυρία. Επιπλέον επισημαίνεται πως εφόσον η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι έχει εξοφλήσει το τίμημα, θα ήταν λογικά αναμενόμενο να ζητήσει ή να καλέσει τους Ενάγοντες να της μεταβιβάσουν το διαμέρισμα. Καμία θέση ή μαρτυρία προς τούτο. Αντίθετα, στις επιστολές Τεκμήρια 9 και 10 που της απέστειλαν οι Ενάγοντες, ζητώντας εξόφληση του υπολοίπου, ουδέποτε απάντησε, πολύ δε περισσότερο ενώ στην Υπεράσπιση της προβαίνει σε γενική άρνηση στο θέμα των επιστολών, στη δίκη και αφού αυτές παρουσιάστηκαν, υποβλήθηκε στη ΜΕ μόνο πως δε σχετίζονται με το επίδικο διαμέρισμα. Κρίνεται ωστόσο ότι το περιεχόμενο της επιστολής Τεκμήριο 10, εκτός από το ότι αναφέρεται σε λανθασμένη ημερομηνία της συμφωνίας (01.06.2007 αντί 01.07.2007), δοθέντων από τη ΜΕ εξηγήσεων ως προς το ζήτημα αυτό, προκύπτει ξεκάθαρα ότι αφορά την αγορά του επίδικου διαμερίσματος. Αποτελεί επίσης εύρημα ότι παραχωρήθηκε στην Εναγόμενη χώρος στάθμευσης τον οποίο χρησιμοποιεί στην πολυκατοικία όπου βρίσκεται το διαμέρισμα που αγόρασε από τους Ενάγοντες. Νομική πτυχή: Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα κριθεί με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Επιπλέον, το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους Ενάγοντες, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους οι οποίοι περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης. Η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της παραδεκτής μαρτυρίας και όχι το παραδεκτό της μαρτυρίας, υπό το πρίσμα πάντοτε του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου διευκρινίζεται και τονίζεται πως η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με τη μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη. Περαιτέρω κρίνεται χρήσιμο να γίνει αναφορά στις αρχές που διέπουν την ερμηνεία εγγράφων και το σκοπό τους που δεν είναι άλλος από του να ανακαλυφθεί η πρόθεση των μερών η οποία πρέπει να απορρέει από το έγγραφο. Δεν επιτρέπεται να εικάζεται η πρόθεση των μερών και να αντικαθίστανται η ρητή με την τεκμαιρόμενη πρόθεση (βλέπε υπόθεση Σ. Οικονόμου κ.ά. ν. Γ. Α. Ττοφινή κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 436). Επιπρόσθετα γίνεται παραπομπή στην υπόθεση Θ. Λαζούρας ν. Κ. Σκυλλουριώτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 168 όπου επαναλήφθηκε η αρχή πως η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζεται από το Δικαστήριο. Ως επίσης παραπομπή γίνεται στην υπόθεση Marcou ν. Theothorou
(1984)1 C.L.R. 635 όπου τονίστηκε η αρχή πως δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή μαρτυρίας για απόδειξη ότι οι υποκειμενικές προθέσεις των μερών δεν είναι σύμφωνες με τις ειδικές εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν στο έγγραφο. Συμπέρασμα: Λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα προκύπτει το εύλογο ερώτημα αν οι θεραπείες που ζητούνται με την έκθεση απαίτησης ή την ανταπαίτηση είναι δίκαιο και εύλογο να αποδοθούν. Αρχίζοντας από τις αξιώσεις της έκθεσης απαίτησης επισημαίνεται πως εφ' όσον η συμφωνία, Τεκμήριο 7, δεν τερματίστηκε, δε δικαιολογείται η ικανοποίηση των αξιώσεων των Εναγόντων όπως αυτές διεκδικούνται στην παράγραφο Α του παρακλητικού της έκθεσης απαίτησης καθότι ως υπόβαθρο τους έχουν τον τερματισμό της συμφωνίας και την υποχρέωση επιστροφής του πωλούμενου διαμερίσματος. Προχωρώντας στις αξιώσεις της παραγράφου Β του παρακλητικού της έκθεσης απαίτησης κρίνεται πως, με βάση τα ευρήματα, εφ' όσον η Εναγόμενη οφείλει το ποσό των €18.455,41, προς εξόφληση του τιμήματος του διαμερίσματος που αγόρασε, οφείλει να το εξοφλήσει. Επιπλέον επειδή σύμφωνα με τον όρο 1(b) του Τεκμηρίου 7 οποιοδήποτε υπόλοιπο στην τιμή του διαμερίσματος θα φέρει τόκο 8%, οι Ενάγοντες δικαιούνται τόκο 8% επί των εκάστοτε υπολοίπων όπως αυτά προκύπτουν από τα ευρήματα σχετικά με τις πληρωμές που έγιναν. Διαφαίνεται πως η μεταβίβαση του τίτλου επ΄ ονόματι της Εναγόμενης δεν έγινε μέχρι σήμερα όχι εξ' αιτίας οποιασδήποτε συμπεριφοράς των Εναγόντων ως εκ τούτου αυτοί δικαιούνται τους προαναφερόμενους τόκους. Όσον, αφορά τη διεκδίκηση τιμωρητικών και/ή παραδειγματικών αποζημιώσεων κρίνεται πως μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου αλλά και τη σχετική επί του θέματος νομολογία (βλέπε υπόθεση Παπακόκκινου ν. Κάνθερ
(1982)1 Α.Α.Δ. 65) δεν είναι η περίπτωση όπου επιβάλλεται η επιδίκαση τέτοιων αποζημιώσεων. Σημειώνεται πως ούτε στα πλαίσια της αγόρευσης του δικηγόρου των Εναγόντων προωθήθηκε τέτοια εισήγηση για υποστήριξη της εν λόγω αξίωσης. Ερχόμενο το Δικαστήριο στις αξιώσεις της Εναγόμενης, ως η ανταπαίτηση της, σημειώνεται ότι το Α του παρακλητικού της ανταπαίτησης ήδη αποτέλεσε εύρημα του Δικαστηρίου. Ωστόσο δεν μπορεί να επιτύχει η Β και Γ αξίωση, και δη ότι οι Ενάγοντες έχουν υποχρέωση να μεταβιβάσουν τον τίτλο του επίδικου διαμερίσματος επ΄ ονόματι της Εναγόμενης καθ' ότι αυτή εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με συμβατικό όρο του Τεκμηρίου 7 ως προς την εξόφληση του διαμερίσματος. Ούτε η αξίωση Δ είναι δυνατό ή δίκαιο να επιτύχει αφού η Εναγόμενη απέτυχε για τους λόγους που εξηγήθηκαν, να αποδείξει ότι δεν της παραχωρήθηκε ο συμφωνημένος χώρος στάθμευσης. Τέλος οι διαζευκτικές ή επιπρόσθετες θεραπείες για αποζημιώσεις λόγω αποστέρησης του συμφωνημένου χώρου στάθμευσης ή άλλης αντισυμβατικής συμπεριφοράς των Εναγόντων, δε δικαιολογούνται μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση στην αγωγή προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €18.455.41, ως υπόλοιπο τιμήματος της αγοράς του επίδικου διαμερίσματος πλέον τόκους 8% από 22.03.2008 μέχρι εξοφλήσεως. Επιπλέον εκδίδεται απόφαση για τόκους 8% επί του από €128.145,10 από 15.07.2007 (μετάθεση ημερομηνίας 15.06.2007 ως προβλέπεται στον όρο 16 καθότι αυτό ήταν στη βάση του ότι η συμφωνία έφερε ημερομηνία 01.06.2007 και όχι 01.07.2007 όπως τελικά συμφωνήθηκε), μέχρι 19.07.2007 που έγινε η πρώτη πληρωμή των ΛΚ57.631,06 (ΛΚ24.000,00 προκαταβολή και ΛΚ33.631,06 έναντι του τιμήματος) και παρέμενε υπόλοιπο ΛΚ17.368,94 ήτοι €29.676,59 και επί του ποσού των €29.676,59 μέχρι 23.08.2007, επί του υπολοίπου ποσού €27.455,41 από 24.08.2007 μέχρι 24.01.2008, επί του υπολοίπου ποσού €26.455,41 από 25.01.2008 μέχρι 19.02.2008 και επί του υπολοίπου ποσού €21.455,41 από 20.02.2008 μέχρι 21.03.2008. Επιπλέον τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης, να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται, τα έξοδα αυτής επιδικάζονται προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Επειδή όπως έχει διαφανεί, η έκθεση απαίτησης ομιλεί περί συμφωνίας ημερομηνίας 01.06.2007, ωστόσο για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στη βάση συμφωνίας ημερομηνίας 01.07.2007, για σκοπούς πληρότητας του φακέλου της υπόθεσης το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια στηριζόμενο σε νομολογία, (βλ. υπόθεση Χρίστος Κωνσταντόπουλος ν. F.W. WOOLWORTH & CO (CYPRUS) LTD Πολ. Έφεση 18/2009, ημερομηνίας 20.7.2012) διατάσσει τους Ενάγοντες όπως εντός 25 ημερών από σήμερα καταχωρήσουν τροποποιημένη έκθεση απαίτησης στην οποία όπου αναγράφεται συμφωνία ημερομηνίας 01.06.2007 να διορθωθεί και να αναγράφεται 01.07.2007 ούτως ώστε αυτή να συνάδει με τα ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου. Η απόφαση του Δικαστηρίου προς όφελος των Εναγόντων να μη συνταχθεί μέχρι να καταχωρηθεί τροποποιημένη έκθεση απαίτησης. (Υπ.) .............. Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΛΗ - ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Συμβάσεις - Πώληση ακινήτου - Υπόλοιπο τιμήματος - αποζημίωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο