Zordis Finance Ltd κ.α. ν. Vandella Systems Corporation κ.α., Πρωτογενής Αίτηση Αρ.: 65/2014, 21/3/2014

(1)Zordis Finance Ltd, από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους

(2)BRHC Limited από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους

(3)Kudace Finance Inc από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους Αιτητών -και 1) Vandella Systems Corporation από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους 2) Unitile Limited, εκ Καραϊσκάκη 13, 3032, Λεμεσός 3) Tresestrellas Limited, εκ Καραϊσκάκη 13, 3032, Λεμεσός Καθ΄ων η αίτηση 21 Μαρτίου, 2014 Για τους Αιτητές: κ. Τ. Παντελή με κα Μ. Βιολάρη Για τους Καθ΄ων η αίτηση 1: κ. Σ. Πίττας με κ. Σ. Φλουρέντζο Για Καθ΄ων η αίτηση 2 και 3: κ. Δ. Αραούζος Για τον Παραλήπτη κ. Π. Πολυβίου: κ. Α. Μιχαηλίδης και για τον κ. Αλ. Τσιρίδη Ο κ. Χρίστος Αντρέου παρών εκ μέρους του παραλήπτη κ. Ρόη Ποταμίτη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (επί αίτησης ημερ. 19.3.2014) (Δόθηκε αυθημερόν) Η πλευρά των Αιτητών καταχώρησε ex parte αίτηση με την οποία ζητούσε άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση απαντητικής ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των Αιτητών στην παρούσα κύρια αίτηση που αφορά την έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 14.2.14. Συγκεκριμένα προς απάντηση συγκεκριμένων ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντα ημερομηνίας 14.3.14 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ένστασης των Καθ΄ων η αίτηση. Απάντηση ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντα ειδικά που αφορούσε την θέση ότι ο κ. Dokuchaev είχε παυθεί από τα καθήκοντα του στον Όμιλο Unitile τον Ιούλιο 2013 αλλά συνέχισε να επικοινωνεί με τον παροχέα υπηρεσιών, παράγραφοι 12-16, την άρνηση της θέσης ότι ο κ. Dokuchaev παρευρέθηκε στην συνάντηση που είχε ο κ. Romanov με την κα Κωνσταντινίδου στις 12.8.13 και κυρίως στην άρνηση ότι ο κ. Dokuchaev απέκρυψε στην Χρύση Δημητριάδης τα ηλεκτρονικά μηνύματα που επισυνάπτονται στα Τεκμήρια 14, 15 και 19 στην ένορκη δήλωση Kovalev. Καθώς και άλλες παρεμφερείς θέσεις ως εξηγούνται στην αίτηση. Ενόψει του ότι η υπόθεση ήταν ορισμένη σήμερα για ακρόαση στην κυρίως αίτηση που αφορούσε το συντηρητικό διάταγμα και με βάση τις πρόνοιες της Δ.48 θ.4

(2)με βάση την οποία επιτρέπεται το αίτημα να γίνεται γραπτά ή προφορικά, έχω μεταχειριστεί, με συμφωνία των μερών, το αίτημα και την ένσταση επί του αιτήματος ως προφορικό αίτημα, λαμβάνοντας υπόψη τις εξηγήσεις που δόθηκαν από τις δυο πλευρές, οι οποίες αντίστοιχα προώθησαν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις. Ο κ. Παντελή επιμένοντας ότι είναι ζωτικής σημασίας να επιτραπεί σε αυτόν η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ειδικά για την αντίκρουση θεμάτων που πηγάζουν από ισχυρισμούς των ενισταμένων, ειδικά στην ύπαρξη συγκεκριμένων e-mails τα οποία η πλευρά του Αιτητή φαίνεται να αρνείται ως προς την γνησιότητα τους, εξ όσων έχω αντιληφθεί. Η δεύτερη παράμετρος με την οποία ζητείται να ασκηθεί η εξουσία του Δικαστηρίου θετικά ως προς το αίτημα είναι ως προς την ανάγκη να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου μεταγενέστερα γεγονότα, που αφορούν διαδικασίες στην Ρωσία, τις οποίες ο Αιτητής χαρακτήρισε ως «δόλιες αιτήσεις εκκαθάρισης». Επισημάνθηκε, βέβαια, στους ευπαίδευτους συνήγορους ότι η δυνατότητα, ενδεχόμενα, να δοθεί στον κ. Παντελή να παραθέσει επιπρόσθετα γεγονότα μεταγενέστερα της αίτησης, θα πρέπει αντίστοιχα να συνοδεύεται με δικαίωμα και στον κ. Πίττα να απαντήσει. Ο κ. Πίττας, ως προς το πρώτο σκέλος του αιτήματος του κ. Παντελή, ανέφερε ότι γίνεται προσπάθεια να θεραπευθούν παραλείψεις της πλευράς του Αιτητή, παραλείψεις που άπτονται τόσο γεγονότων που γνώριζαν οι Αιτητές ή πρόσωπα που πρόσκεινταν σ΄αυτούς ή όφειλαν με εύλογη επιμέλεια να γνωρίζουν. Ο κ. Πίττας αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα στοιχεία εκ της ένορκης δήλωσης του κ. Romanov και ειδικά τεκμήρια, εκ των οποίων προκύπτει ότι η πλευρά των Αιτητών «προωθεί το αίτημα κακόπιστα με σκοπό να αναβαθμίσει την υπόθεση της». Θέσεις, που αρνήθηκε ο κ. Παντελή, ο οποίος προέβαλε την ανάγκη να απαντηθούν οι πιο πάνω ισχυρισμοί, ειδικά ως προς την μη γνησιότητα των εν λόγω e-mails και εν γένει σε σχέση με τις ενέργειες του κ. Dokuchaev, δίδοντας ευκαιρία στην πλευρά του να παραθέσει την διαφορετική εκδοχή που έχει σε σχέση με συγκεκριμένα κομμάτια των θέσεων των ενισταμένων. Ζητήθηκε από το Δικαστήριο και δόθηκε προσχέδιο αυτής της συμπληρωματικής δήλωσης, ούτως ώστε να ελεγχθεί τι ακριβώς επιδιώκεται να απαντηθεί και αν αυτό εμπίπτει στα επιτρεπόμενα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Στα πλαίσια της Δ.48 θ.4

(2)έχω εξετάσει το αίτημα και την ένσταση της πλευράς του κ. Πίττα, εφόσον ο κ. Αραούζος εμφανιζόμενος για τους Καθ΄ων η αίτηση 2 και 3, άφησε το θέμα στο Δικαστήριο. Η Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρει ότι το Δικαστήριο, μετά από αίτημα γραπτό ή και προφορικό μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε ενδιάμεσες διαδικασίες, όπως είναι η παρούσα. Η ένθεση της φράσης «καλός λόγος» παραπέμπει στην άσκηση διακριτικής ευχέρειας από το Δικαστήριο, το πώς δηλαδή θα ασκήσει αυτή την εξουσία με βάση τα δεδομένα που του προσφέρονται. Το βάρος είναι στους ώμους των Αιτητών να καταδείξουν κάθε φορά ότι υπάρχει καλός λόγος για να δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση εφόσον σκοπός είναι ο περιορισμός αφ'ενός δαπάνης, χρόνου, είναι αναγκαίο σε μια διαδικασία που πρέπει να είναι σύντομη και αποτελεσματική και αφετέρου η παρεμπόδιση αχρείαστης δικογραφίας που επιβαρύνει τα επίδικα θέματα. Ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, δίδεται σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου μετά την τροποποίηση της ως άνω διάταξης. Στην Αίτηση των Φιλόκυπρου Ματθαίου και άλλων για έκδοση ενταλμάτων της φύσεως Certiorari, Prohibition και Mandamus

(2008)1(A) Α.Α.Δ. 510 αναφέρονται τα εξής: «...ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Σχετική επίσης αναφορά μπορεί να θεωρηθεί η υπόθεση In re Λ. Μήλου

(2008)1(Α) 280 που αφορούσε απόρριψη αιτήματος για αντεξέταση και μάλιστα στην απουσία ένστασης της άλλης πλευράς. Τονίσθηκε ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια στα δεδομένα της υπόθεσης να εγκρίνει ή να απορρίψει αίτηση τέτοιας φύσης ανάλογα με τα περιστατικά της. (Βλ. επίσης Halsbury's Laws of England, 4η Έκδ., Τόμος 24, σελ.519, παρ.972). Είναι η κατ΄αρχήν αντίληψη μου ότι άδεια για συμπληρωματικές δηλώσεις σε τέτοιες αιτήσεις σπάνια πρέπει να δίδεται, καθότι όπως έχει νομολογηθεί, το Δικαστήριο θα πρέπει να περιορίζεται στην εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, χωρίς να πρέπει να προβεί σε ευρήματα ουσίας, ούτε είναι χρήσιμο να δαπανάται χρόνος και δικογραφία πάνω σε θέματα τα οποία, εντέλει το Δικαστήριο δεν θα μπορεί και δεν θα πρέπει να το απασχολήσουν, αφού, ως γνωστό, είναι ενδείξεις δικαιωμάτων που κρίνονται σε αυτό το στάδιο και όχι τα ίδια τα δικαιώματα αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης. Είναι ορθό επίσης αυτό που επεσήμανε ο κ. Πίττας ότι δεν πρέπει να δίδονται αψήφιστα άδειες για συμπληρωματική ένορκη δήλωση απλώς και μόνο για να δικαιολογηθούν παραλείψεις της πλευράς του Αιτητή ως προς το καθήκον αποκάλυψης είτε για να δικαιολογηθούν ενδεχόμενες παραλείψεις. Και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να κριθεί στα πλαίσια της αξιολόγησης που το Δικαστήριο θα προβεί σε σχέση με τις αντίστοιχες θέσεις. Εξετάζοντας όμως τις επιμέρους θέσεις που η πλευρά του Αιτητή θεωρεί ορθό να απαντήσει, παρατηρώ ότι πρόκειται για αντικρουόμενες επί της ένστασης προσεγγίσεις, που δεν μπορούν να περιοριστούν στο θέμα αξιολόγησης δεδομένων, αλλά αφορούν άλλη υπόσταση γεγονότων, ειδικά ως προς την ύπαρξη ή μη των εν λόγω e-mails. Βέβαια, τα δεδομένα αυτά, και πάλι θα τύχουν αξιολόγησης από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης για το διάταγμα, όμως έχω πειστεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, ότι οι Αιτητές έχουν καταδείξει καλό λόγο να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να απαντήσουν συγκεκριμένους ισχυρισμούς των ενισταμένων. Τα επιδιωκόμενα να απαντηθούν δεν αφορούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 αλλά παρέχουν την δυνατότητα στη πλευρά του Αιτητή να δώσει τη θέση του ως προς συγκεκριμένα στοιχεία της ένστασης που αφορούν το καθήκον αποκάλυψης. Από την άλλη μεριά, δεν θεωρώ ορθό να επεκτείνω τη δικογραφία της αίτησης αφενός αλλά και της ένστασης αφετέρου, αν εδίδετο η άδεια, με μεταγενέστερα της αίτησης γεγονότα. Όπως έχει καταδειχθεί από τις ενώπιον μου δηλώσεις, εξάλλου, τα γεγονότα αυτά έχουν περιληφθεί με κάποιο τρόπο στις εκθέσεις των παραληπτών, τις οποίες το Δικαστήριο θα πρέπει να διαβάσει καθηκόντως και να λάβει υπόψη κατά την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Είναι λοιπόν η κατάληξη μου να δοθεί η ευκαιρία στην πλευρά του Αιτητή να απαντήσει αλλά δεν δίδεται άδεια να καταχωρήσει μεταγενέστερα γεγονότα, με αποτέλεσμα η προτεινόμενη δήλωση να πρέπει να περιοριστεί έως την παράγραφο 10. Κρίνω ορθότερο να μην εκδοθεί καμία διαταγή για τα έξοδα για το παρόν αίτημα. (Υπ.) Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ex parte αίτηση καταχώρησης απαντητικής ή συμπληρωματικής Ε/Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο