Εις Πτώχευση: Aiman Mohamed Soboh, Αρ. Αίτησης: 32/2013, 12/3/2014

(1)Με την έκδοση διατάγματος παραλαβής, επίσημος παραλήπτης θα καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του χρεώστη, και ακολούθως, εκτός όπως διατάσσεται από το Νόμο αυτό, κανένας πιστωτής στον οποίο ο χρεώστης οφείλει αναφορικά με οποιοδήποτε χρέος που δύναται να επαληθευτεί σε πτώχευση, δε θα έχει οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον της περιουσίας ή του προσώπου του χρεώστη σχετικά με το χρέος ή θα εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία, εκτός κατόπι άδειας του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους τους οποίους το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει.

(2)Το άρθρο όμως αυτό δεν θα επηρεάζει την εξουσία ασφαλισμένου πιστωτή να εκποιήσει ή άλλως πως να χειριστεί την ασφάλεια του με τον ίδιο τρόπο που θα εδικαιούτο να την εκποιήσει ή χειριστεί, αν το άρθρο αυτό δεν είχε θεσπιστεί». Ως επίσης και στο άρθρο 94 του ΚΕΦ.5, το οποίο παρατίθεται: «Όταν υποβληθούν δύο ή περισσότερες αιτήσεις πτώχευσης εναντίον του ίδιου χρεώστη ή εναντίον συνοφειλετών, το Δικαστήριο δύναται να συνενώσει τις διαδικασίες, ή οποιεσδήποτε από αυτές, με τέτοιους όρους όπως το Δικαστήριο θεωρεί ορθό. Επισήμανε ο κ. Αραούζος το απαγορευτικό εκ του νόμου στην προώθηση άλλης αίτησης, εφόσον κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό με τον ίδιο τον μηχανισμό που ήδη έχει εκκινήσει σε σχέση με άτομο εναντίον του οποίου εκδίδεται διάταγμα παραλαβής, με τις ειδικές διαδικασίες και τις ειδικές πρόνοιες που υπάρχουν για προστασία όλων των πιστωτών υπό την εποπτεία του παραλήπτη της περιουσίας. Αναρωτήθηκε ο κ. Αραούζος τι νόημα θα είχε αυτό το δεύτερο διάταγμα και δεύτερη διαδικασία ως προωθείται. Επίσης ετέθη το θέμα και ως θέμα κατάχρησης της διαδικασίας, εφόσον με αυτό τον τρόπο δημιουργείται πολλαπλότητα, περιττά και αχρείαστα έξοδα. Επίσης ανέφερε ότι τα δικαιώματα των πιστωτών διασφαλίζονται με τις νομοθετικές πρόνοιες που υπάρχουν στο ΚΕΦ.5 του Νόμου. Έχω εξετάσει την παρούσα αίτηση υπό το πρίσμα της ένστασης και θεωρώ ότι η ένσταση πρέπει να πετύχει. Εξ όσων έχω αντιληφθεί, τόσο στο άρθρο 9 όσο και στο άρθρο 94 ανωτέρω αλλά και όλο το πλέγμα των σχετικών διατάξεων του ΚΕΦ.5 δεν προνοείται δυνατότητα νέας αίτησης ενώ ήδη έχει εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Στην προσπάθεια μου να εντοπίσω ο,τιδήποτε που θα βοηθούσε, περαιτέρω έχω μελετήσει σχετικό κεφάλαιο από το σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy 19η έκδοση, 1979, στο οποίο αναλύονται τόσο το άρθρο 9 όσο και το άρθρο 94 που είναι πανομοιότυπα με τα αγγλικά άρθρα του Bankruptcy Act 1914. Παρατηρείται λοιπόν ότι δεν προνοείται καν τέτοια διαδικασία υποβολής δεύτερης αίτησης. Βοηθητικό υπήρξε απόσπασμα το οποίο έχω εντοπίσει στην σελίδα 68 του συγγράμματος κυρίως, όπου υπάρχει αναφορά στην ακραία εκείνη περίπτωση που είναι δυνατό δύο Δικαστήρια την ίδια μέρα σε διαφορετικές δικαιοδοσίες να επιληφθούν και εκδώσουν την ίδια μέρα διάταγμα παραλαβής και πτώχευσης και η πρόνοια που γίνεται είναι ακριβώς ότι ένα από τα δυο μπορεί να ισχύσει, όπως ακριβώς εξηγείται στο απόσπασμα στην σελίδα 68 υπό τον τίτλο Jurisdiction to make second receiving order, όπου παρατίθεται ακριβώς η ευχέρεια του Δικαστηρίου να συνενώσει διάφορες συντρέχουσες ενώπιον του αιτήσεις. Δεν τίθεται καν θέμα δηλαδή δεύτερου αιτήματος με το ίδιο περιεχόμενο στο ίδιο Δικαστήριο, παρά το ότι σε διαφορετικό (άλλης δικαιοδοσίας) Δικαστήριο θα μπορούσε να καταχωρηθεί δεύτερη αίτηση εάν υπήρχαν εξαιρετικές συνθήκες προστασίας των πιστωτών, κάτι που δεν προβάλλεται εν προκειμένω. Εξάλλου στη προκειμένη περίπτωση κατ΄αντίθεση με το άρθρο 9 δεν ζητήθηκε άδεια του Δικαστηρίου για συνέχιση της διαδικασίας ενώ εξεδόθηκε το πρώτο διάταγμα. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως εξής: "Where a petition was presented in the High Court against a debtor trading in Swansea and was adjourned, and a second petition was presented in the Swansea county court, and receiving orders were made on each petition on the same day, but later in time in the county court, the Divisional Court indicated that the proceedings should continue in the appropriate court, i.e. the county court. Similarly, where petitions were presented against a debtor in the county court and in the High Court, it was held, notwithstanding a prior receiving order in the county court, that the High Court had jurisdiction to make a second receiving order, provided it was in the interest of the general body of creditors. Petitions may also be consolidated under section 110". (Σχετική είναι η υποσημείωση 37: Re a Debtor (945 of 1935) {1935} W.N. 211; Re Strick, ante, was not cited. Cf. in winding up, where petitions were presented both in the High Court and in the county court, Re Bilby Bros. (Provender) Ltd. {1958} 1 W.L.R. 683, and Buckley on the Companies Acts (13th ed.), Supp. p.24). Άλλωστε, μία δεύτερη αίτηση με το ίδιο περιεχόμενο είναι αντινομική με την ίδια την φύση των προνοιών που αφορούν πτωχεύσεις και διατάγματα παραλαβής, εφόσον εκείνο που προκύπτει από την διαδικασία είναι ότι είναι αυστηρής υφής και αφορά προστασία του δημόσιου συμφέροντος και την προστασία των πιστωτών, όλων ανεξαιρέτως υπό την εποπτεία αρμοδίας αρχής και όταν χρειάζεται τον έλεγχο του Δικαστηρίου, οπότε η επικαλούμενη από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών ενδεχόμενη βλάβη των παρόντων πιστωτών, η οποία παρέμεινε έτσι και αλλιώς γενική και αόριστη, δεν μπορεί να έχει θέση. Ενόψει αυτών, η αίτηση απορρίπεται. Επειδή το θέμα δεν ετέθη ευθύς εξ αρχής από τον Καθ΄ου η αίτηση αλλά περίπου στο μέσα της διαδικασίας, κρίνω ότι τα έξοδα κατά το ½ θα είναι υπέρ του Καθ΄ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Διάταγμα παραλαβής/δεύτερο αίτημα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο