ARIS IOANNOU TRADING CO LTD ν. ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΡΑΑΜ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4091/13, 19/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:A124 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4091/13 Μεταξύ: ARIS IOANNOU TRADING CO LTD Ενάγουσας και 1. ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΡΑΑΜ 2.ΑΝΔΡΕΑΣ (ANDREW) ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΚΑΙ/Η ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ. Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 12.12.2013 για αναστολή εκτέλεσης Ημερομηνία: 19.03.2014 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 1-Αιτητή: κα Χρ. Περικλέους για Γιώργος Γιάγκου ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κος Π. Ευσταθίου με κα Α. Ευσταθίου για Ευσταθίου & Ευσταθίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 15.11.2013 εκδόθηκε απόφαση και διατάγματα εναντίον του Εναγομένου 1 λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης. Το περιεχόμενο της απόφασης για τον Εναγόμενο 1 έχει ως εξής: Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναγνωρίζεται ότι η κυριότητα των πωληθέντων εμπορευμάτων και/ή μηχανημάτων και/ή βιτρινών και/ή εξοπλισμού και/ή άλλως που αναφέρονται εις τον επισυνημμένο εις το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, κατάλογο σημειούμενο υπό «Α» αγοραίας αξίας €195.750,00 και σημερινής αξίας περίπου €117.462,00 ανήκει στους Ενάγοντες. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα το οποίο διατάσσει τον Εναγόμενο αρ. 1 και/ή οι υπηρέτες του και/ή αντιπροσώπους του και/ή υπαλλήλους του και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο έχει εις κατοχή του τα περιγραφόμενα εις τον επισυνημμένο κατάλογο υπό «Α», εμπορεύματα και/ή μηχανήματα και/ή άλλως, όπως και τα παραδώσει εις τους Ενάγοντες, εις τους οποίους ανήκει η κυριότητα των. Ο Εναγόμενος αρ. 1 να πληρώσει στους Ενάγοντες το ποσό των €46.649,20 πλέον τόκους προς 5.5% ετησίως επ' αυτού από 23.09.2013 μέχρι εξοφλήσεως. Διαζευκτικά εναντίον του Εναγομένου 1: Ο Εναγόμενος 1 να πληρώσει στους Ενάγοντες το ποσό των €164.394,80 πλέον τόκους προς 9% ετησίως επ' αυτού από 30.08.2009 μέχρι εξοφλήσεως. 4. Ο Εναγόμενος αρ. 1 να πληρώσει στους Ενάγοντες το ποσό των €59,00 έξοδα εκδόσεως της απόφασης αυτής, πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στις 12.12.2013 ο Εναγόμενος 1 καταχώρησε αίτηση ζητώντας διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η απόφαση ημερομηνίας 15.11.2013. Την ίδια μέρα καταχώρησε αίτηση (στο εξής η επίδικη αίτηση) με την οποία ζήτησε όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης και των διαταγμάτων ημερομηνίας 15.11.2013 μέχρι την αποπεράτωση της αίτησης του για παραμερισμό και ακύρωση της απόφασης. Το Δικαστήριο στις 13.12.2013 εξέδωσε διάταγμα αναστολής και το όρισε επιστρεπτέο. Επιδόθηκε στους Ενάγοντες (στο εξής καθ' ών η αίτηση) οι οποίοι ενίστανται. Η μαρτυρία η οποία υποστήριξε την επίδικη αίτηση προέρχεται από ένορκη δήλωση του Σώτου Καραολή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Εναγομένου 1 (στο εξής ο αιτητής). Η ουσία των γεγονότων είναι πως ο αιτητής ενώ του επιδόθηκε η αγωγή και ενώ επιχείρησε να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης για τους λόγους που εξηγούνται δεν κατέστηκε δυνατόν να καταχωρηθεί και ως εκ τούτου εκδόθηκε απόφαση εναντίον του. Το Δικαστήριο θα αποφύγει να αναφερθεί σ' αυτούς τους λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ουσία της αίτησης παραμερισμού της απόφασης και ως εκ τούτου θα το απασχολήσουν κατά την εξέταση της εν λόγω αίτησης. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι η αγωγή εγέρθηκε παράτυπα, αντικανονικά και λανθασμένα εναντίον του αιτητή προσωπικά, και θα έπρεπε να καταχωρηθεί υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστή και Παραλήπτη της εταιρείας Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ όπως καθορίζεται από την ισχύουσα νομοθεσία, και τούτο διότι ο αιτητής δε σχετίζεται προσωπικά με την αγωγή. Στις 06.12.2013 επιδόθηκε στον αιτητή αντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.11.2013 με την οποία διατάσσεται προσωπικά μεταξύ άλλων να παραδώσει την κατοχή εμπορευμάτων (ως ο κατάλογος Α) καθώς και να καταβάλει προσωπικά το ποσό των €46.649,20 πλέον τόκους και έξοδα ή διαζευκτικά το ποσό των €164.394,80 πλέον τόκους. Στην εν λόγω απόφαση υπάρχει οπισθογράφηση ότι σε περίπτωση που ο αιτητής δε συμμορφωθεί με το διάταγμα τότε θα υπόκειται σε σύλληψη και η περιουσία του σε κατάσχεση. Λόγω του λανθασμένου τρόπου που εκδόθηκε η απόφαση ο αιτητής στερήθηκε της δυνατότητας να παρουσιάσει στη δίκη τη θέση του για την παρατυπία αλλά και την αντικανονικότητα της αγωγής, ως επίσης να παρουσιάσει τη θέση του για την υπεράσπιση της εταιρείας Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης θα του δώσει την ευκαιρία να προωθήσει την αίτηση του για παραμερισμό. Ενδέχεται δε να φυλακισθεί ωστόσο αν δικαιωθεί στις θέσεις του δε θα αποκατασταθεί η ζημιά σ' αυτόν. Επιπλέον αν ο αιτητής συμμορφωθεί με την απόφαση ημερομηνίας 15.11.2013 θα τελεί σε παράβαση των άρθρων 89 και 300 του Κεφ. 113 αφού θα ικανοποιήσει ανεξασφάλιστους πιστωτές. Με την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν αριθμό λόγων ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι η επίδικη αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, νόμω και ουσία αβάσιμη, είναι αναιτιολόγητη, παραβιάζει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, στερείται νομικού υπόβαθρου, είναι κακόπιστη, καταχρηστική, δεν προσφέρεται εγγύηση προς εξασφάλιση του λαβείν των Καθ' ων η αίτηση, αποκρύβηκαν γεγονότα από το Δικαστήριο, και γενικά ότι δε στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις αναστολής. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Άρη Ιωάννου, διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση ο οποίος κατ' εξουσιοδότηση τους προβαίνει στην ένορκη δήλωση. Θα πρέπει να αναφερθεί πως στην εν λόγω ένορκη δήλωση, όπως και στην ένορκη δήλωση του αιτητή, γίνονται αχρείαστες και περιττές αναφορές που δε σχετίζονται με γεγονότα και μαρτυρία αλλά με επιχειρήματα και δικανικούς συλλογισμούς. Σε κάποια δε σημεία τους έχουν πάρει τη μορφή γραπτών αγορεύσεων. Υπενθυμίζεται πως η Δ.39 Κ.1 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί πως στις ένορκες δηλώσεις θα πρέπει να παρατίθεται μαρτυρία ή γεγονότα. Σ΄ ό,τι αφορά δε γεγονότα στην ένορκη δήλωση του Άρη Ιωάννου αυτός αρνείται τα γεγονότα που ο δικηγόρος Σώτος Καραολής αναφέρει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του αιτητή, και λέγει πως δε γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Ως περαιτέρω αναφέρει ο λόγος που το Δικαστήριο στις 23.09.2013 προχώρησε στην έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ήταν επειδή δεν υπήρξε εμφάνιση εκ μέρους του αιτητή και όχι ότι δεν δόθηκε περαιτέρω χρόνος για ένσταση. Επίσης τα εμπορεύματα και ο εξοπλισμός για τον οποίο διατάχθηκε ο αιτητής να παραδώσει δε σχετίζονται με τα ομόλογα εξασφάλισης που αναφέρει ο αιτητής και για τα οποία διορίστηκε ως διαχειριστής και παραλήπτης από τη Λαϊκή Τράπεζα η οποία ουδέν δικαίωμα έχει επί των εμπορευμάτων που διατάχθηκε ο αιτητής να παραδώσει. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Προώθησαν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις. Το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου και δεν προτίθεται να τις επαναλάβει παρά μόνο και όπου κρίνει ορθό στη συνέχεια της απόφασης. Νομική Πτυχή Στη νομική βάση της επίδικης αίτησης περιλαμβάνεται και ορθά η Δ.40 Θ.7 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: Η Δ.40 Θ. 7 παρέχει διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο: «7 ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... (
- a)... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... (
- b)... after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit.». Η πιο πάνω διαταγή είναι πανομοιότυπη με την παλιά αντίστοιχη των Αγγλικών θεσμών, Δ.42, Θ. 17 πριν αντικατασταθεί με την προσθήκη της προϋπόθεσης των ειδικών περιστάσεων. (Βλ. Thorn Domestic Appliances v. Alpan (Takis Bros) Ltd
(1982)JSC 544). Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.40 Θ. 7 (b) ασκείται κατ΄ αναλογία με βάση τις αρχές που διέπουν τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου κατά την εφαρμογή της Δ.35 Θ. 18. (Βλ. Anderson & Coltman Ltd v. Sonco Canning Ltd
(1982)JSC 325). Περαιτέρω το άρθρο 47 του Ν.14/60 προνοεί τα ακόλουθα: «47. Η απόφασις οιουδήποτε δικαστηρίου, επιφυλασσομένης οιασδήποτε εν αυτή περιεχομένης αντιθέτου διαταγής και ασχέτως του γεγονότος ότι αύτη έχει ληφθή επί παραλείψει υποβολής εγγράφων προτάσεων ή εμφανίσεως οιουδήποτε διαδίκου, θα είναι δεσμευτική δι΄ όλους τους διαδίκους ευθύς ως αύτη εκδοθή, ασχέτως προς οιανδήποτε έφεσιν κατ΄ αυτής, αλλά το δικαστήριον υπό του οποίου εκδίδεται η τοιαύτη απόφασις, ή οιονδήποτε δικαστήριον έχον δικαιοδοσίαν να εκδικάση κατ΄ έφεσιν την τοιαύτην απόφασιν δύναται καθ΄ οιονδήποτε χρόνον, εάν θεωρήση τούτο πρέπον, και ασχέτως προς το εάν εξεδόθη ή μη διάταγμα προς εκτέλεσιν αυτής, να διατάξη όπως ανασταλή η εκτέλεσις της τοιαύτης αποφάσεως, διά τοσούτον χρονικόν διάστημα και υπό τοιούτους όρους ή άλλως, ως ήθελε κρίνει ορθόν το τοιούτον δικαστήριον.» Ο ρόλος του Δικαστηρίου κατά την εξέταση αίτησης αναστολής έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Α. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 1978 συνοψίσθηκαν οι νομολογιακές αρχές ως ακολούθως: «(α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της Έφεσης.» Η παροχή αναστολής εκτέλεσης εξετάζεται ως θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ερώτημα, συνεπώς, που προκύπτει είναι το κατά πόσο υπό το φως των πιο πάνω αρχών με βάση τα συγκεκριμένα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης θα πρέπει να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς όφελος του αιτητή νοουμένου ότι υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις (βλέπε υπόθεση Ιερωνυμίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)4(Γ) Α.Α.Δ. 2321). Αξιολόγηση εκατέρωθεν εκδοχών Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και τις προαναφερόμενες αρχές που έχει καθορίσει η νομολογία, προκύπτει, το εύλογο ερώτημα, αν ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται μία κατάλληλη περίπτωση στην οποία είναι ορθό και δίκαιο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς την παροχή της αναστολής και οριστικοποίησης του διατάγματος ημερομηνίας 13.12.
- Αξιολογώντας όλα τα σχετικά με την παρούσα διαδικασία στοιχεία το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια προς την κατεύθυνση της οριστικοποίησης του διατάγματος αναστολής μέχρι την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού. Παρ' όλο που τέθηκαν αρκετά ζητήματα λήφθηκαν υπόψη ως καθοριστικά τα πιο κάτω στοιχεία:
- Η περίοδος αναστολής, ήτοι μέχρι την αποπεράτωση της αίτησης παραμερισμού δε θα είναι μακρά αφού ήδη σήμερα θα προχωρήσει με ακρόαση η αίτηση παραμερισμού και θα επιφυλαχθεί απόφαση.
- Η μη παροχή αναστολής εκτέλεσης θα οδηγήσει προφανώς σε διαδικασίες παρακοής διατάγματος με ενδεχόμενο και τη στέρηση της προσωπικής ελευθερίας του αιτητή ενώ υπάρχει το ενδεχόμενο ακύρωσης της απόφασης έστω και αν αυτό είναι απομακρυσμένο ως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση. Δεν θα ήταν καθόλου σωστό ή και αποδεκτό από το Δικαστήριο εφ' όσον αντικειμενικά υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιτυχίας στην αίτηση παραμερισμού να εκκρεμεί διαδικασία παρακοής.
- Εν' όψει του ότι το χρονικό διάστημα που αναμένεται να ξεκαθαρίσει η αίτηση παραμερισμού προβάλλει σχετικά σύντομο, και εντός λίγων ημερών ή ενός μηνός το αργότερο, το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης ούτως ώστε πέραν του ενδεχομένου φυλάκισης του αιτητή, να μην ακολουθήσει ούτε και διαδικασία παρακοής διατάγματος η οποία ενδεχομένως να δημιουργήσει αχρείαστα έξοδα και ταλαιπωρία αν ο αιτητής επιτύχει στην αίτηση παραμερισμού.
- Δε διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η αναστολή εκτέλεσης ενδέχεται να αφήσει εκτεθειμένους τους Καθ' ων η αίτηση αν ο αιτητής αφήσει λόγω της αναστολής, να φύγουν από την κατοχή του τα εμπορεύματα για τα οποία διατάχθηκε να παραδώσει ή να αποξενώσει χρήματα με σκοπό να μην έχει στη διάθεση του τέτοια που να είναι κατοχυρωμένοι οι Καθ' ων η αίτηση ως προς το λαβείν τους προερχόμενο από τη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 15.11.
- Για το σκοπό εξασφάλισης των Καθ΄ ων η αίτηση το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, θα επιβάλει τέτοιους όρους ώστε να παραμένουν οι Καθ' ων η αίτηση εξασφαλισμένοι καθ' ον χρόνο θα ισχύει η αναστολή εκτέλεσης.
- Με το προαναφερόμενο στοιχείο η αναστολή κρίνεται ότι δε θα προκαλέσει βλάβη στα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση, πέραν από μια μικρή καθυστέρηση στη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης ή άλλων διαδικασιών που η Πολιτική Δικονομία τους επιτρέπει. Περαιτέρω όσον αφορά στους λόγους ένστασης κρίνεται πως ουδείς δύναται να επιτύχει στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό πως στοιχειοθετείται κατάχρηση διαδικασίας ή κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή επειδή άσκησε ένα δικαίωμα του για αναστολή εκτέλεσης το οποίο προβλέπεται νομοθετικά και από την Πολιτική Δικονομία. Εν'όψει όλων των πιο πάνω το διάταγμα ημερομηνίας 13.12.2013 αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 15.11.2013 οριστικοποιείται και θα ισχύσει μέχρι την ολοκλήρωση της αίτησης ημερομηνίας 12.12.2013 για παραμερισμό και ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 15.11.2013, υπό τον όρο ότι ο αιτητής θα παράσχει νέα εγγύηση ύψους €50.000,00 για πιθανές ζημιές ή βλάβη στους Καθ' ων η αίτηση εξ' αιτίας της αναστολής, εντός 5 ημερών από σήμερα. Σε περίπτωση που δεν παραχωρηθεί η εγγύηση εντός 5 ημερών το Διάταγμα ακυρώνεται χωρίς άλλη διαταγή. Τα έξοδα της αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης παραμερισμού της απόφασης, σε καμία όμως περίπτωση εναντίον του αιτητή. Η επιλογή αυτή στηρίχθηκε στο γεγονός πως ο αιτητής αν και επιτυγχάνει στην αίτηση του ουδέποτε πρόσφερε οποιαδήποτε ασφάλεια ή εγγύηση ή εξασφάλιση στους Καθ' ων η αίτηση αναφορικά με το αντικείμενο της απόφασης που αναστέλλεται και το στοιχείο αυτό ήταν εκ των καθοριστικών ώστε να επιτύχει η αίτηση. (Υπ.) .......... Δ. Ι. Κίτσιος, Α. Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον: Πρωτοκολλητής /ΛΗ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Αναστολή εκτέλεσης μέχρι εκδίκασης αίτησης παραμερισμού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο